SiNCRONiZACiON POR ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - GMTeam
Υπότιτλοι by amela amela-subs. blogspot. com
- Γαμώτο! Ευχαριστώ, δεν το είχα δει. - Ούτε κι εγώ.
Ο κόσμος λέει πως η όραση είναι η πίστη.
Όμως για μένα, δεν είναι απολύτως αληθές.
Έχασα την όραση μου όταν ήμουν 5 χρονών.
Οι αναμνήσεις αυτών που είχα δει έχουν ξεθωριάσει τόσο...
που αμφιβάλλω αν αναγνωρίζω καν τον εαυτό μου πια.
Τώρα βλέπω χρησιμοποιώντας τις άλλες αισθήσεις μου.
Μπορώ να μυρίσω τη βροχή πριν ακόμη πέσει...
αλλά δε μπορώ να τη δω να πέφτει.
Μπορώ να νιώσω τoν ήλιο στο πρόσωπο μου...
αλλά δε μπορώ να τον δω ν' ανατέλλει ή να δύει.
Θέλω να δω τον κόσμο όπως όλοι οι άλλοι.
Να δω τον ήλιο, τη βροχή, την μουσική.
Βάζω στοίχημα πως η μουσική είναι πανέμορφη.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ.
Χρόνια πολλά.
- Καλησπέρα, δ. Γουέλς. - Γεια σου, Μιγκέλ.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Κρίνοι. - Τα έβαλα το πρωί.
Αντικατέστησα τα τριαντάφυλλα, αλλά..
είστε η πρώτη που το παρατήρησε.
- Είστε αγχωμένη για αύριο? - Όχι.
Για να πω την αλήθεια, δεν έχω φοβηθεί τόσο στη ζωή μου.
Ακούστε... Το βράδυ της παραμονής της εγχείρισης της μητέρας μου...
ήπιε δυο ποτήρια σέρι.
Ήταν αγέρωχη την επόμενη μέρα.
Ευχαριστώ.
- Καλό βράδυ. - Καλό βράδυ.
Τηλεφωνώ από το γραφείο του δρ. Χάσκινς στο Γεν. Νοσοκομείο.
Η αυριανή σας επέμβαση ισχύει.
Βεβαιωθείτε πως θα φτάσετε στο νοσοκομείο 4 ώρες νωρίτερα για τα προεγχειρητικά.
Ευχαριστώ.
Γεια σου, γλυκιά μου.
Η αδερφή σου είμαι. Η πτήση μου φτάνει στις 5 π. μ.
Όλο το πλήρωμα θα διανυκτερεύσει...
οπότε θα βρω κάποιον να με φέρει κατευθείαν στο νοσοκομείο.
Σ' αγαπώ, Σίντνει.
Ανυπομονώ να σε δω. Γεια.
00:10
Ναι?
Θα σ' ακούσει η Μάρθα. Έχει βάρδια από τις 12 ως τις 6...
και το μόνο που κάνει είναι να μου παίρνει τα Μ&Μ και να τα τρώει κρυφά.
Είμαι η Αλίσια.
Σου δίνω το χέρι για χειραψία.
- Με λένε Σίντνει. - Το ξέρω. Σίντνει Γουέλς.
Διάβασα το διάγραμμα σου.
Έκανες μεταμόσχευση κερατοειδούς.
- Πόσο χρονών είσαι? - 9,5.
Είναι σα να έχω...
ένα μπαλάκι του γκολφ μέσα στο κεφάλι μου.
Με κάνει να νιώθω ζαλάδες και δε μπορώ καν ν' ανέβω στο ποδήλατο μου.
Γι' αυτό οι γιατροί προσπαθούν να μου το βγάλουν.
- Πότε θα μπορέσεις να δεις? - Νομίζω πως πολύ σύντομα.
Ωραία. Θα έρθω ξανά...
- κι εσύ θα μπορέσεις να με δεις. - Εντάξει.
Γεια. Χάρηκα για τη γνωριμία.
Γεια.
Αρχίζω να μην αισθάνομαι τα δάχτυλα μου.
Κι εγώ.
Εντάξει.
Με συγχωρείτε.
Μάλιστα.
Εντάξει, Σίντνει.
- Θα βγάλω τους επιδέσμους. - Εντάξει.
- Έτοιμη? - Ναι.
Πάει ο ένας.
Έφυγε κι ο άλλος.
Θα σε βοηθήσω τώρα ν' ανοίξεις τα μάτια σου.
- Πολύ αργά. - Εντάξει.
Αργά, αργά...
Ωραία. Πες μου τώρα τι βλέπεις.
Δε μπορώ...
Θα σηκώσω το χέρι μου...
και θέλω να μου πεις πόσα δάχτυλα σου δείχνω, εντάξει?
- Α, δάχτυλα είναι αυτά. - Ναι, δάχτυλα είναι.
Εντάξει. Αρχίζουμε.
- Όλα? - Ναι.
Πολύ καλά.
- Σίντνει? - Ναι.
Θέλω να προσπαθήσεις να φτάσεις...
και να πιάσεις το χέρι μου.
Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει. Δε μπορούν να το κάνουν όλοι αμέσως.
Δεν πειράζει.
Με καίνε λίγο.
- Είναι φυσιολογικό αυτό? - Είναι απολύτως φυσιολογικό.
- Τα πήγες πολύ καλά. - Ευχαριστώ.
Είμαι όπως με είχες φανταστεί?
Δεν ξέρω.
Σε βλέπω πολύ θολά.
Εύχομαι να ήταν εδώ η μαμά κι ο μπαμπάς για να το δουν.
Ναι.
Νομίζω πως εγώ το ήθελα περισσότερο από εσένα, Σίντνει.
Έλεν, ήσουν 12 χρονών.
Το περίμενα αυτό 15 χρόνια, νόμιζα πως...
θα είχα την αίσθηση...
- σαν να... - Δεν φταις εσύ.
Δεν φταις εσύ.
Συγνώμη.
Απλά χρειάζεσαι λίγο χρόνο.
Θα δεις.
- Καληνύχτα. Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Σίντνει?
Μπορείς να με δεις?
Μη νιώθεις άσχημα αν δε μπορείς.
Τι είναι αυτό πάνω στο κεφάλι σου?
Μπαντάνα είναι. Μου την έδωσε ο παππούς μου.
Ίσως αύριο να μπορέσουμε να πάμε μια βόλτα...
για να σου δείξω το πάρκο έξω.
- Οι φοίνικες... - Αλίσια!
Έρχομαι. Το τέρας.
- Πρέπει να φύγω. - Γεια.
Σε παρακαλώ.
Δε θέλω να πάω.
Κυρία Χίλμαν.
Που την πάτε?
Κυρία Χίλμαν?
Που την πάτε?
Παγώνω...
Που είναι η κ. Χίλμαν?
Λυπάμαι. Απεβίωσε χθες το βράδυ.
Όλα είναι τέλεια.
Αναρρώνεις αρκετά καλά.
- Και το δάκρυσμα σταμάτησε? - Νομίζω. Ναι.
Εντάξει, ωραία.
- Ποιανού μάτια ήταν? - Πως είπες?
Ο δωρητής μου.
Φοβάμαι πως δεν μπορώ να σε βοηθήσω σ' αυτό, Σίντνει.
Είναι δικά σου τα μάτια πλέον και δουλεύουν.
Δε θα 'πρεπε να έχει σημασία από που ήρθαν.
- Πονάει αυτό? - Ναι. Λιγάκι.
Πότε θα μπορέσω να δω πιο καθαρά?
Ποικίλλει ανάλογα τον ασθενή. Δυο μέρες, δυο εβδομάδες...
Όμως, δεν είναι το θέμα μας η όραση αυτή καθ' αυτή.
Αφού ήσουν τυφλή τόσο καιρό, θα σε παραπέμψω σ' έναν ειδικό.
Τον Πωλ Φόκνερ. Θα σε βοηθήσει.
Δεν πειράζει.
- Είσαι καλά? - Ναι.
- Καλά να περάσεις αύριο στο ρεπό σου. - Ευχαριστώ, Σίντνει.
- Γεια σου. - Γεια.
Είσαι έτοιμη να με ξεναγήσεις?
- Φεύγεις? - Ναι, μάλλον με βαρέθηκαν εδώ.
Αυτή είναι η αδερφή μου, η Έλεν. Έλεν, αυτή είναι η Αλίσια.
- Γεια. - Γεια.
- Να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί? - Φυσικά.
- Θα σας βγάλω εγώ. - Εντάξει.
Το ξέρω πως φοβάσαι, Σίντνει.
Να μη φοβάσαι.
Ο κόσμος είναι πραγματικά όμορφος.
Εντάξει. Χαμογελάστε.
Οι βαλίτσες μου είναι στο πορτ μπαγκάζ. Μπορώ να κοιμηθώ στον καναπέ σου.
Μπορώ να σου φτιάχνω φαγητό και να καθαρίζω. Καλό θα σου κάνω.
Είναι υπερβολικό για σένα? Να κάνω στην άκρη μήπως?
- Πες μου κι έγινε. - Όχι, όχι.
Μπορούμε να μιλάμε κάθε μέρα...
μπορείς να έρχεσαι να βλέπεις πως είμαι αλλά απλά...
νομίζω πραγματικά πως πρέπει να τα καταφέρω μόνη μου, εντάξει?
Εντάξει. Καταλαβαίνω.
Έφερα καινούργιες λάμπες για το διαμέρισμα σου.
- Ευχαριστώ. - Τις έχω βάλει.
- Άσε με να το κάνω εγώ. - Εντάξει.
Έκπληξη!
Είναι πολύ νωρίς, το ξέρω.
- Δεν ξέρω τι είχα στο νου μου. - Όχι, όχι, δεν πειράζει.
Ξέρω κανέναν σας?
- Καλωσόρισες. - Γεια σου, Τζιμ.
- Πως είσαι? - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Επίσης.
Σίντνει, η Μπρετ είμαι. Καλωσόρισες. Είναι υπέροχο.
- Σίντ, εγώ είμαι. Ο Άλεξ από πάνω. - Α ο Άλεξ!
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Η Σάρα, η ξαδέρφη σου είμαι.
Σάρα, έχω τόσο καιρό να σε δω.
Αναγνωρίζεις τη φωνή μου?
- Γεια σου, Σύνθια. - Πως το κατάλαβες πως είμαι εγώ?
Πως θα μπορούσα να μη το καταλάβω?
Τι γίνεται, μικρή?
- Ρίτσαρντ! Γεια. - Τι κάνεις?
Ώστε έτσι φαίνεται η φαλάκρα.
Γεια σου, Σίντνει. Πως είσαι?
- Μιγκέλ? Πως είσαι? - Καλά.
Πως είσαι, γλυκιά μου?
Σίντνει, η Κίσα είμαι. Πως αισθάνεσαι?
Φαίνεσαι θαυμάσια.
Καλά είσαι? Να σου φέρω μήπως λίγο νερό?
Ναι, πάω στην κουζίνα να πιω.
Μείνε με τους καλεσμένους εσύ.
Ευχαριστώ παιδιά, είστε υπέροχοι.
- Γεια. - Γεια.
Συγνώμη που άργησα.
Αυτός είναι ο Χένρι.
- Είμαι ο Πωλ. - Σίντνει.
Κάθισε.
Κατέστρεψες τους κερατοειδείς σου όταν ήσουν 5 χρονών.
Ναι, η αδερφή μου κι εγώ παίζαμε με κροτίδες.
Προσπάθησα να κάνω μεταμόσχευση όταν ήμουν 12 χρονών, αλλά...
απέρριψα τα μοσχεύματα.
Οι εξελίξεις στην ερευνητική άλλαξαν το παιχνίδι.
Γι' αυτό δοκίμασες ξανά?
Όχι. Η αδερφή μου ήταν αυτή που ενημερωνόταν για όλα αυτά.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα των εξετάσεων του δρ. Χάσκινς.
Σωματικά, όλα είναι μια χαρά.
Η επέμβαση ήταν αψεγάδιαστη αλλά είναι πιθανό να πάθεις σοκ.
- Γιατί? - Έχεις φιλτράρει ήδη πληροφορίες...
όσον αφορά την ακοή, την οσμή και την αφή.
Όμως τώρα, θα σου επιτίθενται...
εκατομμύρια πράγματα που δε γνώριζες καν την ύπαρξη τους.
Είναι ένα εντελώς νέο επίπεδο σύγχυσης.
Να κοιτάξω εδώ...
ή εδώ? Είναι σημαντικό αυτό το φωτεινό πράγμα...
ή αυτό το σκούρο? Έρχεται προς το μέρος μου ή φεύγει μακριά μου?
Είναι επικίνδυνο? Εφόσον τα μάτια σου είναι ανοιχτά...
έχεις πάρα πολλούς περισπασμούς.
Πως να συγκεντρωθείς?
Εγώ σου μιλάω κι εσύ κοιτάζεις εκείνη τη γυναίκα...
και σκέφτεσαι: "Θα το φάει αυτό"?
Ανανάς είναι, παρεμπιπτόντως.
- Τον ανοίγεις. - Μ' αρέσει ο ανανάς.
Συγνώμη. Τελοσπάντων, λόγω ότι έχεις την όραση σου...
ο κόσμος θα περιμένει από εσένα να κάνεις πράγματα που δε μπορείς.
Να διαβάσεις επιγραφές, ν' αναγνωρίζεις τη γλώσσα του σώματος...
τις χειρονομίες των ανθρώπων, τις εκφράσεις των προσώπων.
Απλά να φύγεις απ' τη μέση.
Τα μάτια σου θα κυριαρχούν στο πως αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο...
αλλά δε μπορείς να τα εμπιστεύεσαι πλήρως. Όχι ακόμα.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες...
θα σε βοηθήσω να δεις τον κόσμο όπως είναι πραγματικά, εντάξει?
Κάποια θα είναι θαυμάσια, πολλά θα είναι δύσκολα...
αλλά το σημαντικό είναι να είσαι προετοιμασμένη.
Κι αυτός είναι ο ρόλος μου.
Είμαστε μαζί σ' αυτό.
Με τρόμαξες.
Μήπως είδατε τον έλεγχο μου?
Τον έλεγχο σου?
- Εδώ μένεις, γλυκέ μου? - Ο πατέρας μου θα νευριάσει μαζί μου.
Μήπως είδατε τον έλεγχο μου?
Με συγχωρείτε.
Ας κάνουμε 5 λεπτά διάλειμμα.
Συγνώμη. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Ηρέμησε.
Πιέζεις πολύ δυνατά.
Ξέρεις, όταν πρωτοπήγα στο Λονδίνο να εργαστώ στη φιλαρμονική...
ήμουν πολύ αγχωμένος.
Στην Πράγα ήμουν σπουδαίος αλλά στο Λονδίνο...
ένας μέσα σε εκατοντάδες.
Τα πήγες τόσο καλά στο Λονδίνο.
Ποτέ δεν πίστευα πως θα ήμουν έτοιμος...
αλλά όταν ήρθε η ώρα να προχωρήσω...
τα πάντα ξεθώριασαν.
Ήμουν μόνο εγώ.
Όταν δεν υπάρχει κάτι για να ανησυχείς...
Σίντνει? Θα είσαι έτοιμη?
Όλοι μας υπολογίζουμε σ' εσένα.
- Θα είμαι έτοιμη. - Είμαι βέβαιος γι' αυτό.
- Το 42? - Το 42.
Εμείς είμαστε.
Κάτσε εσύ, θα πάω εγώ.
- Το 42? - Ναι.
Νομίζεις πως θα το αφήσω έτσι απλά?
Νομίζεις πως δε θα κάνω κάτι γι' αυτό?
Αυτή είναι, σωστά?
Θα το κάνω.
- Συγνώμη? - Στο είπα πως θα το έκανα.
Τι συνέβη?
Ήταν μια γυναίκα.
Ήρθε κατά πάνω μου.
Ποια γυναίκα?
Σίντνει, σύνελθε σε παρακαλώ.
Συγνώμη.
- Ζητώ συγνώμη. - Δεν πειράζει.
Γεια.
Σύμφωνα με τα τελευταία αποτελέσματα...
δεν έχουν τίποτα τα μάτια σου.
Ίσως οι εξετάσεις δεν είναι σωστές.
Οι εξετάσεις απλά λένε πως δεν έχεις αφύσικες αντιδράσεις.
Δημιουργικές όμως, ναι. Σαν αυτές που έχουν οι καλλιτέχνες και οι μουσικοί...
όμως κι εσύ μουσικός είσαι αν δεν κάνω λάθος.
Είμαι σίγουρη πως οι άλλοι μουσικοί δε βλέπουν αυτά που βλέπω εγώ.
Έλα μαζί μου.
Δεν είμαι ηλίθια. Καταλαβαίνω αυτά που μου λες.
Ο εγκέφαλος μου ξαναμαθαίνει πως να αποκωδικοποιεί τον κόσμο γύρω του...
αλλά είναι πολύ διαφορετικό από το να βλέπω πράγματα που δε μοιάζουν αληθινά.
- Πως δηλαδή? - Κοίτα...
Εσύ είσαι αληθινός. Εντάξει?
Βρίσκεσαι εδώ.
Η οπτική μου αντίληψη και η εστίαση μου δε δουλεύουν...
αλλά είσαι αληθινός.
Το βλέπω.
Βλέπουμε αυτό που κοιτάμε.
Όμως ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα είναι αποτελεσματικός.
Απ' όσο ξέρουμε, υπάρχουν πολλά γύρω σου που δεν σου είναι κατανοητά.
Τι θέλεις να μου πεις?
Νομίζεις πως τα βγάζω απ' το μυαλό μου?
Νομίζεις πως θέλω να μου συμβαίνει αυτό το πράγμα?
Νομίζεις πως δε θα μπορέσεις να αντεπεξέλθεις.
Νομίζεις πως ήσουν καλύτερα πριν.
Πιο ξεχωριστή.
Λοιπόν, μόλις ανακάλυψες πως τώρα είσαι σαν όλους εμάς.
Σταμάτα.
Ξέρεις, όταν συναντηθήκαμε την πρώτη φορά...
δεν σε είχα για τέτοιο καθήκι.
Μάλλον γιατί δεν ήξερες πως να τους εντοπίζεις.
Βλέπεις?
Πρόοδος.
Καλό σας βράδυ, δ. Τζόντι.
δ. Γουέλς...
Ήρθε η νέα σας τηλεόραση. Ο φίλος μου από την καλωδιακή, το κανόνισε.
Σ' ευχαριστώ, Μιγκέλ.
Καλωσήρθατε στο σύμπαν των 200 καναλιών.
- Ευχαριστώ. Γεια. - Καλό βράδυ.
Γεια, είμαι η Έλεν. Θα λείπω εκτός πόλης ως το Σάββατο...
γι' αυτό αν θέλετε να με βρείτε, αφήστε μήνυμα μετά το μπιπ.
Γεια, η Σίντ είμαι. Πάρε με, σε παρακαλώ.
Γαμώτο! Τι κάνεις?
Γεια, καλέσατε το κινητό του δρ. Πωλ Φόκνερ. Αφήστε μήνυμα μετά το μπιπ.
Γεια σου, Πωλ. Η Σίντνει είμαι.
Είμαι σ' ένα κινέζικο εστιατόριο στη γωνία της 4ης με τη Φιγκερόα.
Κάτι μου συμβαίνει.
Χρειάζομαι να έρθεις.
Σε παρακαλώ.
Με συγχωρείτε.
Σίντνει! Σίντνει! Εγώ είμαι.
Αυτό το μέρος...
Εδώ ήμουν πριν λίγο.
- Τι λες? - Αυτό το μέρος. Ήμουν...
Υπήρξε μια πυρκαγιά εδώ πέρα πριν μερικές βδομάδες.
Σκοτώθηκαν 5 άνθρωποι, το έγραψαν οι εφημερίδες και όλος ο τύπος.
Εδώ ήμουν. Μόλις πριν λίγο ήμουν εδώ.
Τι είναι αυτό το μέρος?
- Τι συμβαίνει? - Τα πάντα.
Τα πάντα συμβαίνουν.
Το διαμέρισμα μου αλλάζει συνέχεια. Γέμισε καπνό...
- και μετά μου επιτέθηκε ένας άντρας. - Σου επιτέθηκε?
Είχε πάρει φωτιά και μετά εξαφανίστηκε. Τα πάντα εξαφανίστηκαν...
γι' αυτό έπρεπε να φύγω από κει. Και μετά καθώς περπατούσα...
μια γυναίκα με διαπέρασε.
Με διαπέρασε.
Μετά είδα τη σκιά.
Την είχα ξαναδεί στο νοσοκομείο.
Είναι κάποιου είδους συνοδός...
που παίρνει τους ανθρώπους μακριά αφού έχουν πεθάνει.
Κάτι πάνω τους, τους κάνει να φαίνονται τόσο νευριασμένοι.
Δε θέλουν να είναι ορατοί.
Και μετά αυτό. Βλέπω ανθρώπους...
σα να μη συμβαίνει τίποτα.
Μόνο που δε φαίνεται πως μπορούν να με δουν.
- Σίντνει, άκουσε με. - Βλέπω πράγματα εξωπραγματικά.
Βλέπω πράγματα που δε θα 'πρεπε να βλέπω.
Ονειρεύομαι πράγματα που δεν έχω δει ποτέ.
Αυτή η εγχείριση υποτίθεται πως θα με έκανε φυσιολογική.
Σίντνει...
δεν είναι τα μάτια σου το πρόβλημα.
Αυτά τα μάτια δεν είναι τα δικά μου.
- Ναι, είναι. - Όχι, δεν είναι.
Ναι, είναι!
Άκουσε με!
Έχεις μια διαταραχή, εντάξει?
Πρέπει να μάθεις στον εγκέφαλο σου...
πως να διαχωρίζει τις εικόνες αυτών των φαντασμάτων απ' την πραγματικότητα.
Δε μ' ακούς.
Δε βλέπω εικόνες φαντασμάτων.
- Βλέπω... - Νεκρούς ανθρώπους?
Δωμάτια που αλλάζουν, φαντάσματα, συνοδούς...
Ό,τι κι αν είναι αυτό που πιστεύεις πως βλέπεις, δεν είναι αληθινό.
Δεν είναι.
Δεν είναι αληθινό.
Δε με πιστεύεις.
- Θέλω να σε βοηθήσω. - Πως μπορείς?
Πως μπορείς, αν δε με πιστεύεις?
Τι?
Θα έρθεις?
Δεν είναι αληθινό. Όχι, όχι, δεν είναι αληθινό.
Δεν είναι αληθινό...
Μήπως έχετε δει τον έλεγχο μου?
- Μήπως έχετε δει τον έλεγχο μου? - Όχι! Στο έχω ξαναπεί.
- Μήπως έχετε δει τον έλεγχο μου? - Σταμάτα να με ρωτάς.
Όχι.
Όχι!
Μήπως έχετε δει τον έλεγχο μου?
Η Έλεν είμαι. Είμαι στο δρόμο για το αεροδρόμιο. Είσαι καλά?
Θα με πάρεις? Στο κινητό μου, εντάξει?
Με τρομάζεις, γλυκιά μου. Σήκωσε το.
Εντάξει, θα καλέσω κάποιον. Θα καλέσω κάποιον αν δεν το σηκώσεις.
Σίντνει?
δ. Γουέλς! Σίντνει?
Ο Πωλ είμαι. Είσαι μέσα?
Θα μου ανοίξει ο θυρωρός, εντάξει?
δ. Γουέλς?
- Μας αφήνεις ένα λεπτό? - Φυσικά.
Με πήρε η αδερφή σου. Μου είπε πως δεν απαντάς στο τηλέφωνο.
Τι είναι αυτό? Θέλεις να ξαναγίνεις τυφλή.
Τουλάχιστον, τα καταλάβαινες. Όταν ήσουν τυφλή, είχες μια ζωή...
ήσουν απασχολημένη σ' έναν κόσμο, είχες μια δουλειά...
Τι είναι αυτό?
Φοβήθηκες κι απλά τα παρατάς. Τρέχεις στο δωμάτιο σου και σβήνεις τα φώτα.
- Και τι κάνουμε τώρα? - Θα σε πάω στο νοσοκομείο...
να φροντίσουν το κόψιμο σου.
- Είναι πραγματικά απαραίτητο? - Ναι.
Θα την βρούμε την λύση.
Καλύτερα να την κρατήσετε για το βράδυ. Αυτό είναι το τηλέφωνο της οικίας μου.
Σίντνει Γουέλς?
Γύρισες.
Αλίσια.
Τι κάνεις εδώ?
- Έφυγε το μπαλάκι, Σίντνει Γουέλς. - Τι?
- Πρέπει να πηγαίνω τώρα. - Περίμενε, μια στιγμή.
Αλίσια!
Αλίσια?
Το ξέρω πως φοβάσαι αλλά δεν πρέπει...
γιατί ο κόσμος είναι πραγματικά όμορφος.
Όχι!
Αλίσια!
Μη πας μαζί του!
Αλίσια!
Πως είσαι?
Ό,τι κι αν συμβαίνει, δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορεί να διορθωθεί.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Πως είναι το χέρι σου? - Μια χαρά.
Η μητέρα της Αλίσια ήθελε να σου δώσει αυτό.
Λέει πως μιλούσε για σένα συνέχεια.
Λέει πως χαμογελούσε ως την ύστατη στιγμή.
Ποια είναι αυτή?
- Εσύ είσαι, Σίντνει. - Δεν είμαι εγώ αυτή.
Φυσικά και είσαι εσύ. Ποια άλλη θα μπορούσε να ήταν?
Σίντνει...
Τι κάνεις?
Σίντνει...
Με τρομάζεις.
Τι βλέπεις?
Κυτταρική μνήμη: Βάσει της θεωρίας πως όλοι οι ζωντανοί ιστοί...
έχουν την ικανότητα να θυμηθούν...
η κυτταρική μνήμη εξηγεί πως η ενέργεια και οι πληροφορίες...
από τον ιστό ενός δωρητή...
μπορεί να μεταφερθεί, συνειδητά ή ασυνείδητα στον παραλήπτη.
Προσφάτως, παραλήπτες οργάνων, έχουν αρχίσει να αναφέρουν επεισόδια...
με νέες μνήμες, σκέψεις, αισθήματα, και χαρακτηριστικά...
που συχνά σχετίζονται με τον δωρητή.
Σίντνει, δε μπορώ να μιλήσω αυτή τη στιγμή. Πρέπει να πάω...
Άκουσε, δεν υπάρχει ιστορικό σχιζοφρένειας στην οικογένεια μου.
Δεν έχω ιστορικό καμίας ψυχικής ασθένειας. Ούτε κατάθλιψη, ούτε ημικρανίες, τίποτα.
Μέχρι στιγμής, κάνε μου τη χάρη να κάνουμε σα να μην είμαι τρελή.
Εντάξει.
Περπάτησε μαζί μου.
Υπάρχουν κάποιες υποθέσεις με παραλήπτες οργάνων...
που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά των δωρητών τους.
Σωστά. Κυτταρική μνήμη.
Ναι. Μία ασθενής από μεταμόσχευση ήπατος, πέρσι στο Κεντάκι...
ένιωσε την ανάγκη, σχεδόν αμέσως, ν' αρχίσει το κάπνισμα...
ενώ δεν είχε καπνίσει ποτέ στη ζωή της.
Ο δωρητής ήταν μανιακός καπνιστής?
Ως και την ίδια μάρκα.
Και πριν λίγα χρόνια, ένα κοριτσάκι βοήθησε την αστυνομία...
να διαλευκάνει τον φόνο του ανθρώπου απ' τον οποίο πήρε την καρδιά.
Έβλεπε συνεχώς οράματα του εγκλήματος.
Υπάρχει κάποιο είδος χημικού... Είναι...
Πεπτίδια.
Έτσι επικοινωνεί το σώμα με το μυαλό.
Δεν είναι παρακινδυνευμένο δηλαδή να υποθέσουμε πως και οι αναμνήσεις...
είναι δυνατόν να έχουν πρόσβαση μέσω αυτών των οργάνων.
Όχι, γιατί ο κερατοειδής δεν είναι ζωτικό όργανο.
Είναι σα ν' αλλάζεις το παρμπρίζ του αυτοκινήτου.
Υπάρχει όμως μια πιθανότητα, δεν υπάρχει?
Την... την χρειάζομαι αυτή την πιθανότητα.
Πρέπει να μάθω ποια ήταν η δωρήτρια.
Την βλέπω στον καθρέφτη κάθε μέρα.
Πρέπει να μάθω ποια ήταν!
Αυτό είναι εμπιστευτική πληροφορία.
Δεν μπορείς να μου ζητάς να κάνω τέτοιο πράγμα.
Θα μπορούσα να χάσω την άδεια μου.
Την άδεια σου?
Τότε βεβαίως, κράτα την άδεια σου.
Σίντνει. Έλα.
Έλα, Σίντνει.
Ευχαριστώ.
- Σε ποιο όροφο? - Στον 14ο.
Με συγχωρείτε.
Συγνώμη.
Ευχαριστώ.
Εδώ είναι, έτσι δεν είναι?
Ο Τόμι μου.
Τι έλεγε?
Ποιος είναι ο Τόμι?
Ο γιος της.
- Που ήταν? - Είναι νεκρός.
Ποια είσαι?
Τι θέλεις?
Θέλω να σε βοηθήσω.
Αλλά πως μπορώ, αν δε μου πεις εσύ?
Βοήθεια!
Σίντνει?
Είσαι καλά?
Σίντνει, άνοιξε μου.
Άνοιξε!
Σίντνει! Άνοιξε!
- Τι στο διάολο συμβαίνει? - Πρέπει να μάθω ποια είναι.
- Ποια? - Η δωρήτρια μου.
Τα μάτια της γίνανε δικά μου τώρα.
Έχω δει όσα είδε αυτή.
Βλέπω τι την σκότωσε.
- Σίντνει, σε παρακαλώ... - Έλεν, μη!
Σ' αγαπώ αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να με βοηθήσεις.
Δεν βγάζουν νόημα αυτά που λες.
Όλα συμβαίνουν σ' εμένα.
Ό,τι έπαθε αυτή, συμβαίνει και σ' εμένα.
Μέχρι να μάθω ποια είναι και τι θέλει...
θα εξακολουθεί να συμβαίνει.
Η μόνη μεταμόσχευση κερατοειδούς...
που ταιριάζει με την ημερομηνία της εγχείρισης σου, ήρθε από...
την Κλινική του Αγίου Χαβιέ.
Η δωρήτρια ήταν από το Μεξικό.
- Παθαίνεις ναυτία στο αυτοκίνητο? - Γιατί?
Είναι 15 ώρες με το αυτοκίνητο.
Σ' ευχαριστώ.
Στον φάκελο λέει πως η δωρήτρια σου ήταν η Άννα Κριστίνα Μαρτίνεζ.
Ο μόνος εν ζωή συγγενής είναι η μητέρα της που εργαζόταν σε εργοστάσιο κεραμικών.
Ας ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να την εντοπίσουμε.
Τι σ' έκανε ν' αλλάξεις γνώμη?
Όσον αφορά τι?
Που έρχεσαι μαζί μου.
Άσε με καλύτερα στην ησυχία μου για να σαμποτάρω την καριέρα μου.
Απλά αναρωτιόμουν γιατί άλλαξες γνώμη, αυτό είναι όλο.
Μήπως γιατί με πιστεύεις?
Σταμάτα το αυτοκίνητο!
Τι είδες?
Είχε γίνει μια πυρκαγιά εδώ. Βλέπω συνέχεια φωτιά.
Μπορεί να ξέρουν κάτι.
- Γεια σου, μικρέ. - Γεια.
Τι συνέβη εκεί?
Λέει πως όλες οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και δε μπόρεσε κανείς να βγει έξω.
Έχασε τον αδερφό του.
Πως έγινε?
Λέει κάτι για μια μάγισσα.
Πηγαίνετε στο Αβασόλο.
Στο Αβασόλο?
Τι είναι εκεί?
Το βλέπεις αυτό? Το "Μπρούχα"?
Ναι, το έχω ξαναδεί. Τι σημαίνει?
Θα πει "μάγισσα".
Δε νομίζω να είναι κανείς εδώ.
Είναι κανείς εδώ?
Γεια σας, τι θέλετε?
Γεια σας. Ο κ. Μαρτίνεζ?
Όχι. Εργάζομαι εδώ.
Βρίσκεται κάποιος από την οικογένεια Μαρτίνεζ εδώ...
που θα μπορούσαμε να του μιλήσουμε?
Η κ. Μαρτίνεζ είναι εδώ αλλά αναπαύεται.
Θα περιμένουμε. Είναι σημαντικό.
Εμίλιο.
Δεν πειράζει.
Περάστε.
- Περάστε. - Ευχαριστούμε.
Παρακαλώ, να είστε σύντομοι. Δεν είναι καλά.
Κυρία Μαρτίνεζ, ονομάζομαι Σίντνει Γουέλς...
κι αυτός είναι ο φίλος μου, δρ. Πωλ Φόκνερ.
Τι θέλετε?
Θα θέλαμε να σας μιλήσουμε σχετικά με την κόρη σας.
Αναρωτιόμουν για το... πως πέθανε.
Και γιατί θέλετε να το μάθετε?
Είναι δύσκολο να σας εξηγήσω.
Έχω κάποια σχέση... με την κόρη σας.
Θεέ μου.
Έχεις τα μάτια της.
Συγνώμη για την εμφάνιση μου. Ξέσπασε μια φωτιά στο εργοστάσιο που δούλευα.
- Η κόρη σας πέθανε στη φωτιά? - Όχι.
Όμως πολλοί άλλοι πέθαναν.
Αν είχαν ακούσει την Άννα...
θα είχαν σωθεί.
Τι εννοείτε μ' αυτό?
Δεν έχει σημασία τώρα.
Η Άννα έβλεπε ποτέ πράγματα που δε μπορούσε να εξηγήσει?
Εσύ βλέπεις?
- Πράγματα που δεν είναι αληθινά. - Ναι...
Είναι φρικτό πράγμα...
να βλέπεις τον πνευματικό κόσμο, έτσι δεν είναι?
Να βλέπεις ψυχές καταδικασμένες να επαναλαμβάνουν κάθε μέρα το θάνατο τους.
Ανήμπορες να βρουν την γαλήνη.
Ναι.
Η Άννα ήταν συνέχεια σ' εκείνο τον κόσμο.
Οι άνθρωποι σ' αυτό τον κόσμο, πάντα την φοβόντουσαν.
- Κατηγορούσαν αυτήν. - Γιατί την κατηγορούσαν?
Μερικές φορές, όταν ήταν κοριτσάκι...
καθόταν μπροστά στο σπίτι του ανθρώπου...
κι απλά έκλαιγε.
Και λίγο αργότερα, κάποιος από εκείνο το σπίτι, πέθαινε.
Ξέρω πως δεν το προκαλούσε εκείνη, δεν έφερνε τον θάνατο σε κανέναν...
αλλά απλά μπορούσε να δει τον θάνατο.
Είναι μικρή πόλη, πολλές δεισιδαιμονίες.
"Μπρούχα"... λέει το γκράφιτι απ' έξω.
Λες και δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν από το να γεμίσουν το σπίτι σας...
- Κάλεσε ασθενοφόρο. - Τι?
Κάλεσε ασθενοφόρο!
Κάθε βράδυ, κάθε βράδυ... Το κάνει ξανά.
Σε παρακαλώ... Σώσ' την. Σώσ' την.
Τι έγινε?
Παθαίνει καρδιακή προσβολή. Πρέπει να την πάμε στο νοσοκομείο.
Θα με βοηθήσεις να την μεταφέρω στο αυτοκίνητο?
- Την κρατάς? - Ναι.
- Που είναι τα κλειδιά σου? - Στην δεξιά μου τσέπη.
Εντάξει, άνοιξε την πόρτα!
Πήγαινε την από γύρω!
Βάλε το κεφάλι της πρώτα.
Βάλτην μέσα. Πήγαινε απ' την άλλη και τράβηξε την. Πρώτα το κεφάλι.
- Θα κρατήσεις τα πόδια της? - Έγινε.
Σε παρακαλώ...
Εντάξει, εντάξει. Κλείσε την πόρτα. Κλείσε την πόρτα.
Εμίλιο, πάρε τα κλειδιά. Εσύ θα οδηγήσεις, που ξέρεις το δρόμο.
Γρήγορα!
Πάμε. Έλα!
- Πρέπει να μείνω εδώ. - Τι?
Καλά είμαι. Φύγετε.
Θα κάνουμε γρήγορα, αλλά μη πας πουθενά!
Εντάξει, Άννα.
Εδώ είμαι.
Τι θέλεις να δω?
- Που είναι η μαμά μου? - Φύγε, μάγισσα!
- Θέλω να δω τη μαμά μου! - Φύγε από δω!
Που είναι η μαμά μου? Σε παρακαλώ...
Όχι! Θέλω να δω τη μαμά μου!
Μαμά!
Τι συνέβη?
Τίποτα. Γύρισε στη δουλειά σου.
Ποιος ήταν εδώ?
Κανείς! Γύρνα στη δουλειά σου!
Τι κοιτάτε όλοι σας? Γυρίστε στις δουλειές σας!
Βοηθήστε μας, σας παρακαλώ!
Μαμά!
Πωλ?
Πωλ, εσύ είσαι?
Άννα?
Άννα.
Όχι! Όχι!
Σταμάτα! Όχι! Όχι!
Σταμάτα!
Όχι!
Όχι, όχι...
Έλα. Έλα.
Τι πρέπει να κάνω? Σε παρακαλώ.
Πες μου!
Η μητέρα σου μου ζήτησε να σε σώσω αλλά δεν ξέρω πως.
Τι πρέπει να κάνω?
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Τι?
Τι θέλεις από μένα?
Πες μου.
Σε παρακαλώ.
Δεν μπόρεσα να τους σώσω.
Σε πιστεύω.
Βλέπω τι έχεις δει.
Ξέρω τι έχεις περάσει.
Σε πιστεύω.
Δεν μπόρεσα να τους σώσω.
Πότε δεν έφταιγες εσύ.
Πως είναι η κ. Μαρτίνεζ?
Δεν τα κατάφερε.
Ευχαριστώ.
Φίλε, τι συμβαίνει?
Κάποια καταδίωξη στην Αμερικάνικη πλευρά έχει κλείσει τα σύνορα.
Έχει κοντά μια ώρα.
Αράξτε και περιμένετε.
Ωραία. Ευχαριστώ.
- Πόση ώρα κοιμόμουν? - Όχι πολύ.
Παγωνιά έχει.
Τι συμβαίνει?
Δεν ξέρω. Κάποια καταδίωξη στην Αμερικάνικη πλευρά...
Αλήθεια?
Θέλεις να παίξουμε κανένα παιχνίδι?
Μαμά?
Έλα, πάμε πίσω στο αυτοκίνητο.
Τρομάζεις το κοριτσάκι. Πάμε.
Περίμενε.
Το έχεις κατατρομάξει το καημένο, πάμε πίσω στο αυτοκίνητο.
Τι?
Θεέ μου.
Σίντνει!
Συγνώμη για τη ζημιά. Συγνώμη.
Βλέπω τις σκιές!
Είναι παντού!
Με συγχωρείτε! Με συγχωρείτε!
Σας παρακαλώ! Ανοίξτε!
Ανοίξτε, σας παρακαλώ!
Θα συμβεί κάποιο ατύχημα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Σε παρακαλώ, άσε με να μιλήσω στον οδηγό, εντάξει? Σας παρακαλώ!
Τι θέλετε, δεσποινίς?
Θεέ μου.
Δεν καταλαβαίνεις? Αυτό ήθελε να δω.
Όλα όσα έχω ονειρευτεί δεν ήταν από τη ζωή της αλλά από αυτό που συμβαίνει τώρα!
Με άφησε να δω τι θα συνέβαινε για να μη καταλήξω σαν αυτή.
Θέλει να σώσω αυτούς τους ανθρώπους.
Αυτό είναι που θέλει να κάνω.
- Σίντνει... - Πρέπει να με πιστέψεις.
Πρέπει να με πιστέψεις.
Κατεβείτε από το λεωφορείο.
Πρέπει να κατεβείτε όλοι σας από το λεωφορείο.
Όλοι σας. Δεν μπορείτε να μείνετε εδώ.
Ακούστε με, όλοι σας! Πρέπει να κατεβείτε από το λεωφορείο!
- Ηρέμησε, κοπέλα μου. - Κατεβείτε από το λεωφορείο αμέσως!
- Είναι κάτι τρομοκρατικό? - Ναι! Αυτό ακριβώς είναι.
Έχει βόμβα το λεωφορείο!
Έχει βόμβα!
Βγείτε έξω! Βγείτε!
Βγείτε από το αυτοκίνητο! Το λεωφορείο έχει βόμβα!
Βγείτε από το αυτοκίνητο αμέσως!
- Το λεωφορείο έχει βόμβα! - Άντε! Βγείτε έξω!
Έχει βόμβα!
Τρέξτε!
- Περίμενε εδώ, γλυκιά μου. - Τι συμβαίνει?
Μαμά!
Έχει βόμβα! Τρέξτε! Βγείτε από τ' αυτοκίνητα σας!
Ελάτε! Βγάλτε τον κόσμο από κει, αμέσως!
Βγείτε από το αυτοκίνητο!
Μαμά!
- Είστε καλά? - Πάρτε την κόρη μου, είναι μέσα.
- Άνοιξε την πόρτα. - Βοήθεια! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, βοήθησε με.
Πήγαινε πίσω! Θα σπάσω το παράθυρο!
Κλείσε τα μάτια σου!
Πήγαινε πίσω!
Γρήγορα!
Πάμε, πάμε.
Τους έσωσες, Σίντνει.
Τους έσωσες.
Κάποιοι λένε πως η όραση είναι η πίστη.
Τώρα, ξέρω τι εννοούν.
Η Άννα Κριστίνα προσπάθησε να αποτρέψει τον θάνατο.
Αλλά τελικά ήταν ανίσχυρη στο να τον σταματήσει.
Η Άννα κι εγώ μοιραζόμαστε μια ευλογία και μια κατάρα.
Τώρα γνωρίζω πως δεν χρειάζομαι μάτια για να δω...
αυτό που έχει πραγματικά σημασία.
Το χάρισμα της όρασης της Άννας, μ' έκανε να δω αυτό που φοβόμουν.
Να χρησιμοποιώ αυτή την όραση όχι μόνο για να σώσω τον εαυτό μου και άλλους...
αλλά και για να δώσω στην Άννα την γαλήνη που ποτέ δεν βρήκε στη ζωή.
Υπότιτλοι by amela amela-subs.blogspot. com
SiNCRONiZACiON POR ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - GMTeam