Срање. Благодарам, не видов.
Ниту јас.
Луѓето велат да гледаш е како да веруваш.
Али то за мене не е во потполност точно.
Го изгубив видот кога имав 5 год.
Сеќавањето на тоа што го видов...
толку избледија, да тешко можам и самата да се препознаам.
Сега глчедам користејќи ги своите сетила.
Можам да намирисам дожд
али не можам да го видам како паѓа.
Можам да го осетам сонцето на лицето
али не да го видам како изгрева или зајдува.
Сакам да го видам светот како и другите.
Да го видам сонцето, дождот, музиката... музиката е нешто преубаво.
Среќем роденден.
- Добро вечер господине Велс. - Здраво Мигуел.
Благодарам. - Нема на што.
Утрово заминав по ружи...
...али вие сте прва која ги примети.
Има нешто за утре?
Не.
Всушност, никогаш не сум била толку многу уплашена.
Слушни, вечерта пред операција, мојата мајка
испи две чаши шери.
Другиот ден беше како камен.
Благодарам.
Добра ноќ. - Добра ноќ.
Канцеларијата на др.Халскинс. Да ве известиме дека
дека вашата операција сеуште е на ред за утре.
Дојдите 4 саати порано поради припреми.
Благодарам.
Здарво драга, овде е сестра ти.
Мажот ми утре е заузет, така да ќе морам
да најдам некој кој ќе ме одведи на болница.
Те сакам Сидни.
Едвај чекам да се видиме. Здраво.
Кој е?
Ќе те слушне. Тука е од 12 до 6 и ги мие забите
со мене, али не ми дозволува да станам од креветот.
Јас сум Алиша. Ти подадов рака да се поздравиме.
Јас сум Сидни.
Знам Сидни Велс.
Те познавам.
Овде си поради трансплантација.
Колку години имаш? - 9,5.
Имам некои работи во главата.
Велат дека неможам ни велосипед да возам.
Докторите покушаваат тоа да го извадат надвор.
Кога ќе можеш да гледаш? - Се надевам наскоро.
Добро. Ќе се вратам ќе можеш да ме погледнеш.
Пријатно. Мило ми е што се запознавме. - Пријатно.
Почнувам да не ги чуствувам прстите.
И јас.
Извинете.
Во ред Сидни. Ќе го тргнам завојот.
Спремна? - Да.
Тоа е едниот.
И другиот.
Сега ќе ти помогнам да ги отвориш очите.
Полека.
Полека. Полека.
Качи ми што гледаш?
Погледни ми ја раката и кажи ми колку прсти гледаш?
Тоа се прсти?
Да...
Сите?
Да...
- Сидни? - Да.
Скам да покушаш да ме фатиш за рака.
Во ред е, во ред е, тоа неможе секој да го направи.
Малку печи. - Дали е тоа нормално?
Да нормално е.
Многу добро. - Благодарам.
Сакаш моја слика?
Не знам.
Многу ми е матно.
Сакав моите родители да го видат ова, -Да.
Мислам дека е ова тоа што го очекувавме.
Имаше 12 години.
Ова го чекавме 15 години.
Се осеќам како да...
Како да... - Не си ти крива.
Не си ти крива.
Извини.
Само ќе ти треба време.
Ќе видиме.
Те сакам. - И јас тебе.
Сидни?
Можеш да ме видиш?
Немој да се чувствуваш лошо ако не можеш.
Што ти е тоа на главата?
Марама. Дедо ми ми ја даде.
Можеби утре ќе можеме да прошетаме и јас ќе ти го покажам паркот.
Алиша! - Оо еве ја доаѓа.
Морам да одам.
Чао.
Те молам, не сакам да одам.
Г-ѓо Хилман.
Каде ја водите?
Г-ѓо Хилман.
Каде ја водите?
Можеш да ме видиш?
Каде е Г-ѓа Хилман?
Жал ми е. Синоќа почина.
Све е совршено.
Супер се опоравуваш.
Ти се разбистри видот? - Мислам дека да. Да.
На кој се овие очи? - Молам?
На мојот донатор.
Се плашам дека тука не можам да ти помагонам.
Сега се твои. Не е важно од каде дојдоја.
Те боли? - Да малку.
Кога ќе можам да гледам уште појасно?
Зависи од пациент до пациент.
Неколку денови. неколку недели.
Али твојата визија е главна работа.
Пошто долго време беше слепа, ќе те пратам кај специјалист.
Пол Фолкнер. Ќе ти помогне.
Добро си? - Да.
Убаво да си поминеш утре. - Благодарам Сидни.
Спремен си да ми бидеш водич?
Заминуваш?
Да, се плашам дека им станав досадна овде.
Ова е сестра ми Хелен, а ова е Алиша.
Може да се сликаме?
Секако. - Јас. - ОК.
Знам дека си уплашена Сидни.
Немој да бидеш.
Светот е навистина убав.
Ок, насмевни се.
Можам да ти помогнам околу све.
Можиме да седниме на креветот, да нарачеме вечера, да се раскомотиме, да одиме во галерија.
Премногу е?
Да пропуштиме нешто?
Само кажи. - Не, не, не.
Можеме да разговараме секој ден.
Можеш да дојдеш да видиш како сум, само...
Мислам дека ми е потребно време да бидам малу сама.
Во ред, те разбирам.
Имам нешто ново за тебе. - Благодарам, -Ги ставив внатре.
Чекај, јас... - ОК.
Изненадување!!!
Можеби малку прерано али незнаев што друго.
Во ред е.
Познавам некој од вас?
Добро дојде дома. - Ох, здарво Џон.
Како си? - Убаво што те гледам.
И тебе. - Сидни овде е Мег.
Добро дојде дома.
- Тоа сум јас Алекс. - Ох, Алекс!
Мило ми е што те гледам.
Твојата роднина, Сара.
Ох, Сара.
Толку многу помина.
Го препознаваш мојот глас?
Синтиа. - Како знаеше дека сум јас? - Како да не знам?
Ричард здраво.
Како си?
Вака ќелавко изгледа.
- Хеј Сидни, како си? - Мигел?
Како си ти? - Добро.
Дали си добро?
Одам до кујната.
Тоа е Хенрз.
- Јас сум Пол. - Сидни.
Седнете.
Не се имате видено од вашата петта година?
Да, јас и сестра ми игравме со петарди.
Покушаа трансплантација, кога имав 12...
...али неуспешно.
Па проба повторно?
Мојата сестра беше упорна и во тек.
Ова се резултатите на доктор Хаскинс.
Физички ништо не е проблем со тебе.
Операцијата добро помина, али вероватно тоа беше шок.
Зошто? - Вероватно чувствуваше информации, звуци...
...допири, али сега чувствуваш милион работи за кој не си знаела.
Потполно ново ниво на збунетост.
Погледнуваш овде, па онде. Дали е она битно, или не.
Опасно или не? Додека очите ти се отворени
премногу си зафатена. Како се концентрираш?
Ти се обраќам...
...ти гледаш во таа жена.
Опрости.
Сега, бидејќи прогледа,
луѓето ќе очекуваат да направиш работи кои ги можеш
да прочиташ знаци, да препознаеш говорот на телото, гестовите на другите
фацијална елспресија, сето тоа.
Очите ќе доминираат со твојата прецепција на светот,
али во потполност не можеш да им веруваш.
Наредните недели ке ти помогнам да го видиш светот онаков каков што стварно е.
Тоа ќе биде убаво,
ќе биде тешко, али ти мораш да бидеш припремена
и тука јас стапувам на сцена.
Во ова сме заедно.
Ме уплаши.
Дали ги виде моите карти?
Твоите карти?
Тука живееш?
Татко ми секогаш многу се лути на мене.
Дали ги виде?
Пардон.
Ајде одново.
Простете.
Незнам што ми се случува.
Опушти се.
Премногу се напрегаш.
Кога првпат заминав за Лондон да работам со филхармонијата
Бев толку нервозен бидејќи бев меѓу крупни риби.
Во Лондон, еден од стотина.
Дали бевте долго таму?
Не мислев дека ќе бидам спремен.
Али, дојде време да продолжам понатаму.
Све избледе.
Бев само јас,
кога немав за што да се грижам.
Сидни, ќе бидеш спремна?
Сите на тебе рачунаме.
Ќе бидам спремна. - Сигурен сум во тоа.
Тоа е за нас.
Седи, јас ќе го земам.
Мислиш дека тукутака ќе го пуштиш тоа?
Мислиш дека ништо нема да направам?
Ќе направам.
Молам?
Ти реков дека ќе направам.
Кажи ми...
Што се случи?
Таму беше една ена.
Дојде до мене.
Која жена?
Сидни, смири се.
Опрости ..
Опростете. - Во ред е.
Последните резултати...
На твоите очи ништо не им фали.
Можеби нешто не е во ред со тестовите.
Тестовите само покажуваат дали има или нема одговорности.
Велат дека е тешко да се биде уметник и да ствараш музика.
Сигурна сум да останатите музичари не го гледаат тоа што јас го гледам.
Дојси со мене.
Не сум идиот.
Те разбирам што ми зборуваш.
Мојот мозок се мачи да го декодира светот
али тоа што го зборувам е сосмема друго.
Така да не изгледа стварно.
Види...
Ти си вистински.
Овде се.
Мојата преспектива и фокусирање не се совршени, али...
ти си вистински.
Те гледам.
Гледаме во тоа што гледаме.
Начинот на го гледаме во стварност е и начинот на кој мислиме на работите.
Што сакаш да ми кажеш?
Мислиш дека сето ова го измислувам?
Ммислиш дека сакам ова да ми се случува?
Мислиш дека не ќе можеш да се избориш со ова.
Дека претходно беше подобра. Посебна.
Сега откри дека си како нас останатите.
Знаеш, првиот пат кога се сретнавме, не мислев дека си таков серко.
Бидејќи е тешко да ги запознаеш луѓето.
Гледаш? Напредок.
Г-ѓо Велс.
Вашиот нов ТВ стигна.
Пријателот од кабловска го приклучи.
- Благодарам Мигуел. - И добродојде на представата.
Благодарам. Пријатно.
Добра ноќ.
Здраво, овде Хелен. Не сум тука до сабота,
па, ако сакате да ме контактирате, оставете порака.
Хеј, овде Сидни.
Те молам, јави ми се.
Што правиш?
Ја добивте тел.секретарка на др.Пол Фолкнер
оставете порака после звучниот сигнал.
Здраво Пол.
Овде Сидни.
Во кинескиот ресторант сум...
...на аголот 42 и Гроув.
Нешто ми се случува.
Мораш да дојдеш.
Те молам.
Опростете.
Сидни! Јас сум.
Јас сум.
Ова место.
Тука е.
- За што зборуваш.
Овде бев... - Овде имаше пожар.
Пред неколку недели. Петмина загинаа. Беше во весниците.
Тука бев.
Какво е ова место?
Што не е во ред? - Све не е во ред.
Мојот стан се менува.
Беше полн со чад и потоа бев нападната...
имаше и пожар, потоа се изгуби.
Све се изгуби па морав за заминам од таму.
Одев по улицата и...
...таа жена помина низ мене.
Право низ мене.
Видов сенки.
Претходно видов и во болницата. Тоа е...
...некој вид...
...светлост која свети...
...кога луѓето умираат.
Полни се со некоја лутина.
Не сакаат никој да ги види.
Не гледа луѓе. Али нешто не е во ред.
Можеби не на истиот начин.
- Сидни, слушни ме. - Гледам работи кој не се реални.
Гледам работи кој не би требало да ги гледам.
Сонувам работи кои никогаш несум ги видела.
Операцијата требаше да ме направи нормална.
Сидни, твоите очи...
...не се проблем.
Овие очи не се мои.
СЕ!! - Не се!
Се!
Не се! - Се.
Слушни ме.
Имаш пореметување. Мораме твојот мозок да го научиме
како да ги подели тие духови со стварни слики.
Не ме слушаш.
Гледам слики на духови.
Гледам... - Што? Мртви луѓе?
Соби кои се менуваат, светлост...
Што и да веруваш дека гледаш...
...не е стварно!
Не е.
Не ми веруваш.
Сакам да ти помогнам.
- Како?
Како, кога не ми веруваш?
Не е стварно. Не е стварно.
Дали ги виде моите карти?
Дали ги виде? - Не.
Веќе ти реков.
Дали ги виде моите карти?
Престани да ме испрашуваш.
Дали ги виде моите карти?
Овде Хелен, на пат сум према аеродромот.
Дали си добро.
Јави се на мобилен. Те молам.
Ме плашиш, драга.
Јави се.
Ќе викнам некој, ако не се јавиш.
Сидни.
Внатре си?
Ќе влезам внатре.
За момент.
Секако.
Се јави твојата сестра. Вели дека не може да те најде.
Што е ова?
Сакаш пак да ослепиш?
Кога си слеп барем имаш живот. Вклучена си во светот, имаш работа.
Што е ова? Ме плашиш со одбивање на сето ова.
Што сега?
Ќе те одведам во болница, да ти ги преврзат посекотините.
Дали е тоа стварно неопходно?
Да.
Ќе го решиме ова.
Сидни Велс?
Се врати.
Алиша.
Што правиш овде?
Повикана сум, Сидни Велс.
Што? - Морам сега да одам.
Еј чекај.
Алиша?
Знам дека си уплашена.
Немој да бидеш, бидејќи светот навистина е преубав.
Како си?
Добро утро.
Како си? - Добро.
Алиша сакаше да го имаш ова.
Вели дека разговарала со тебе секогаш и дека се смеела до крај.
Која е таа?
Тоа си ти, Сидни.
Не сум јас.
Секако дека си. Кој друг би можел да биде?
Сидни, што работиш?
Сидни.
Ме плашиш.
Што гледаш?
Сидни, неможам сега да разговарам. Морам да одам. - Слушај.
Не постојат случаеви на шизофренија во мојата фамилија,
нити некогаш сум патела од некоја ментална болест.
Депресија, мигрена, ништо.
Па да не се преправаме дека сум луда.
Добро.
Ајде.
Постојат случаеви на трансплатација со карактеристиките од донаторот.
Се сеќаваш? - Да.
Во Кентаки прошлата година, направена е трансплантација
и одма пациентот почна да пуши, што никој пат не пушеше.
Донаторот беше пушач?
Пред неколку години девојче помогна за расветлување на убиството
на нејзиниот донатор.
Имаше визија на злосторството.
Тоа е некој вид...
можноста на телото и умот да комуницираат.
Не е исклучено сеќавањата да бидат од органот.
Не, бидејќи тоа не е исто кај секој.
Али постои можност?
Потребна ми е таа можност.
Морам да откријам кој е мојот донатор.
Гледам со неговите очи секој ден.
Морам да откријам која беше таа.
Тоа е строго чувана информација.
Неможеш тоа да го бараш од мене.
Можам да ја изгубам дозволата.
Твојата дозвола.
Задржи ја.
Сидни.
Сидни, ајде.
Благодарам.
Кој кат? - 14.
Опростете.
Пардон. - Благодарам.
Ти гледаш нешто?
Мојот Томи.
Во што е работата?
Кој е Томи?
Нејзиниот син.
Каде беше?
Мртов е.
Што сакаш?
Сакам да ти помогнам.
Али, како да ти помогнам кога несакаш да ми кажеш.
Дали си добро?
Сидни отвори.
- Отвори.
Сидни отвори.
Што се случило по ѓаволите?
Морам да откријам која е? - Кој?
Мојата донаторка.
Нејзините очи се мои очи.
Гледам тоа што таа гледаше. Гледам што ја уби.
Сидни те молам. - Немој.
Те сакам.
Али, не постои начин да ми помогнеш.
Нема смисла.
Све мене ми се случува.
Све што нејзе и се случило, ми се случува и мене.
Морам да откријам која беше.
И што сака.
Или ќе продолжи вака.
Единствено ткиво за трансплантација кое
дојде за операција тој ден кога си оперирана
е од клиниката Сан Хавиер.
Твојата донаторка е од Мексико.
Дали ти е лошо в кола?
Зошто?
Бидејќи јас ќе те возам.
Ти благодарам.
Се вика Ана Кристина Мартинез.
Мајка која работеше во блиската фабрика.
Зошто се предомисли? - Во врска со што?
- Да тргнеш со мене.
Зошто не ми дозволиш да си ја уништам кариерата на мира?
Само се прашував зошто се предомисли?
Затоа што ми веруваш?
И, сите врати беа заклучени.
Никој не можеше да излези.
Го изгубе братот.
Како се случи тоа?
Спомнува нето во врска со вештерка.
Ова веќе го видов.
Што значи?
Значи “вештерка“.
Не верувам да има некој внатре.
Г-дин Мартинез?
Не, јас работам овде.
Има ли некој од фамилијата Мартинез...
...со кој би можеле да разговараме?
Госпоѓата е тука, али... се одмара.
Можеме да ја причекаме. Многу е важно.
Влезете.
Немојте долго. Не и е добро.
Госпоѓо Мартинез, се викам Синди Велс.
Ова е мојот пријател, др.Пол Фолкнер.
Што сакате?
Сакаме да разговараме за вашата ќерка.
Ме занима...
...како умре?
Каква врска има тоа со вас?
Тешко е да се објасни.
Имам врска со вашата ќерка.
Ги имаш нејзините очи?
Опростете за ваквиот изглед, али изби пожар во фабриката.
Вашата ќерка тука погина?
Не, али многу други ДА.
Да ја слушаа Ана ќе беа спасени.
Како мислите?
Не е важно веќе.
Ана можеше да види работи кој неможеше да ги објасни?
Дали ти ги гледаш?
Работи кој не се стварни? - Да.
То е страшна работа.
Да го видиш светот на духовите.
Гледајќи душите на мртвите кои секој ден ја гледаат својата смрт.
Неспособни да го пронајдат својот мир.
Да.
Мојата ќерка секогаш можеше и луѓето се плашеја од неа.
Неа ја кривеа. - Зошто?
Некогаш, како мала,
ќе седнеше пред некоја куќа и само ќе плачеше.
Набрзо некој од таа куќа ќе умреше.
Знам дека таа не никој не и носеше смрт,
али едноставно можеше... да ја види смртта.
Ова е мало место со доста празноверија.
Многу не кошта што дојдовме во вашата куќа...
Викни брза помош. - Што?
Викни брза помош.
Секоја ноќ таа доаѓа. Молим те, спаси ја.
Спаси ја. спаси ја.
Што се случи?
Има срцев напад, мора в болница.
Каде се клучевите?
Отвори ја вратата.
Ќе ја придржиш?
Те молам... - Затвори врата.
Ајде побрзај.
Одиме.
Морам да останам овде.
Што? - Добро сум, само ти оди.
Немој нигде да одиш.
Добро, Ана.
Овде сум.
Што сакаш да видам?
Пол, ти си?
Одиме, одиме...
Што да правам?
Те молам, кажи ми.
Мајка ти побара да те спасам, али незнам како.
Што треба да направам?
Незнам што треба да направам?
Што? Што сакаш да направиш?
Кажи ми.
Те молам.
Ти верувам.
Го видов истото што и ти.
Знам низ све што си прошла.
Ти верувам.
Никогаш не беше ти крива.
Како е г-ѓа Мартинез?
Не преживеа.
Еј, што се случува?
Пред саат време некој брзо помина од америчка страна.
Само нека ви е угодно.
Благодарам.
Колку ќе бидеме овде? - Не многу долго.
Премногу е ладно.
Што се случува?
Некој бркаат.
Стварно?
Сакаш да играш?
Да се вратиме во колата.
Го плашиш девојчето. Одиме.
Чекај.
Се плашиш, одиме.
Што?
Ох боже..
Сидни!
Дали си добро?
Видов сенки, насекаде.
Опростете... Опростете, ве молам...
Отворете.
Ќе настани несреќа. Немаме многу време.
Дозволи ми да разговарам со возачот.
Што се случува?
Ох, Боже мој!!!
Зар не сваќаш? Ова сакаше да го видам.
Она што го сонував не е од нејзиниот живот
туку од овај момент е.
Ми дозволи ова да го видам, за да не завршам како неа.
Скак да ги спасам овие луѓе.
Тоа сака да го направам.
Мораш да ми веруваш.
Морате да изчезете од автобусот.
Сите мора да излезат надвор.
Не смеете да останете овде.
Слушне те ме. Морате да излезете.
Излегвајте одма.
Терорист е во прашање?
Излезете од автомобилот.
Трчајте!
Излезете од автомобилот!
Излезете!
Чекај овде драга.
Мрдајте бе луѓе.
Надвор од колата.
Мама!
Боже!
Отвори врата!
Те молам!
Те молам помогни ми!
Помош!
Тргни се, ќе го скршам прозорот.
Затвори ги очите.
Тргни се.
Побрзај!
Одиме, одиме, одиме.
Спасена си Сидни.
Некои велат, да гледаш значи да веруваш.
Сега знам на што мислат.
Ана Кристина се обиде да ја надитри смртта.
Но не успеа во тоа.
Двете го поделивме благословот...
и проклетството.
Сега знам дека очите не ми се потребни
за да видам што е важно.
Дарот од Ана ми даде можност да видам од она што се плашев.
Да ја искористам таа визија не само да се спасам себе и другите...
...туку да и подарам мир на Ана...
...која никогаш во животот не го пронајде...