–Έλι, τα δημητριακά σου; –Δεν πεινάω.
Πρέπει να φας κάτι… Φάε κάτι πριν πας σχολείο.
–Θες μαρμελάδα; –Ναι, ευχαριστώ.
Πρόσεχε, Μπρέντα. Μη με λερώσεις.
Είμαι με τον Μπίλι Μπέικερ φέτος.
–Κόπηκε κι αυτός; –Σκάσε!
Χαίρεσαι που είναι η πρώτη μέρα του σχολείου;
Βρωμάς!… Μαμά, βρωμάει!
Πρέπει να πλένεται πριν φάει μαζί μας!
Μέι Μπελ, ο χυμός σου.
Πού είναι τα παπούτσια μου;
Δεν ήταν παπούτσια πια, Τζες. Τα πέταξα.
Δε στέλνω τον γιο μου σχολείο με εμφάνιση άστεγου!
Σου έβγαλα ένα παλιό ζευγάρι της Μπρέντα.
Είναι κοριτσίστικα!
Το βεντιλατέρ ήταν, αλλά πήρα άλλο.
–Τι έχεις εσύ; –Έχω αγώνα σήμερα.
–Τα παπούτσια μου. –Μια χαρά ζευγάρι είναι.
Είναι κοριτσίστικα! Δεν τρέχω έτσι!
Ούτε με τα παλιά έτρεχες.
Θέλει καινούργια παπούτσια, Μαίρη.
Δε μας έχουν μείνει λεφτά.
Τα ίδια είναι. Τέλειωσες τις δουλειές σου;
Τελειώνω.
Προσπαθώ να κρατώ τις στάσεις κάτω απ' τα δέκα δεύτερα, μεγάλε.
–Δώσε μου το. –Το φαγητό μου!
–Εντάξει, φτάνει. –Δωρεάν φαγητό, αγροτόπαιδο.
Εντάξει, ηρεμήστε.
Πώς λες τη δασκάλα σου; Θέλω να το πω στην Αλεξάνδρα.
Τερατόστομα. Φύγε τώρα.
Τη λένε Τερατόστομα Μάιερς!
Φύγε, είπα.
Μερικοί κανόνες: όχι ομιλίες, όχι τσίχλες, όχι ηλεκτρονικά.
Αν κατεβάσετε εργασία απ'το Ιντερνέτ, θα τιμωρηθείτε.
Ας ξεκινήσουμε σωστά τη χρονιά. Κάντε μόνοι τα μαθήματά σας.
Περιμένω να κρατάτε σημειώσεις.
Ξέρεις τι είναι αυτό; Ανιχνευτής χαμένων.
Ανέχτηκα τις αδερφές σου. Δε θ'ανεχτώ και σένα.
–Αυτό ισχύει και για σένα. –Με χτύπησε!
Είσαι νεκρός!
Σκοτ Χόγκερ, Γκάρι Φόλτζερ, ησυχία!
Συνεχίζουμε από εκεί που μας διέκοψαν.
Ωραία παπούτσια. Φοράς και τα εσώρουχα της αδερφής σου;
Σε ρώτησε κάτι, αδερφή!
Καλημέρα και καλώς ήρθατε. Ελπίζω να περάσατε όμορφα.
Από'δώ η Λέσλι Μπερκ. Θα είναι στην τάξη σας.
Λέσλι, καλώς ήρθες στο Λαρκ Κρηκ.
–Ευχαριστώ. –Ευχαριστώ, κ. Διευθυντά.
Λοιπόν, Λέσλι, θα καθίσεις στην έδρα μου σήμερα…
μέχρι να σου βρούμε θέση.
Θέλω να ξεκινήσουμε με λίγη διασκέδαση.
Θέλω να γράψετε μια σελίδα για το αγαπημένο σας χόμπυ.
Όταν λέτε μια σελίδα, εννοείτε κι απ'τις δύο μεριές;
–Μπορείς απ'τη μία, Μάντισον. –Θα γράψω κι απ'τις δύο.
Έχεις ένα δολάριο;… Τότε θα κατουρηθείς πάνω σου.
–Τι πρόβλημα έχεις; –Εσύ έχεις το πρόβλημα, φρικιό.
Ακριβώς, καινούργια.
–Ωραίες πατούσες. –Είπες κάτι;
Έχεις ακούσει την ιστορία για τα τέρατα στις γέφυρες…
που εισπράττουν διόδια από άτυχους ταξιδιώτες;
Τέρατα; Τι λέει αυτή;
Καλή προσπάθεια, ψηλέγκω. Ακόμα χρωστάς ένα δολάριο.
Επόμενη τάξη, πάρτε θέσεις. Ας τελειώνουμε.
Φόλτζερ, Χόγκερ, ελάτε. Ετοιμαστείτε. Ας αρχίσουμε.
Πίσω απ'τη γραμμή. Ξέρετε πώς γίνεται.
Καινούργια! Είναι μόνο για αγόρια!… Σ'εσένα μιλάω!
Φοβάσαι μη σε νικήσει ένα κορίτσι;
Πάρτε θέσεις, έτοιμοι…
Νεκρός!
Εμπρός, Χόγκερ!
Εμπρός, Τζες!
Μπορείς να το κάνεις! Έλα, Τζες!
Τζες, κέρδισες;
Σε λένε Τζες, σωστά;
–Τα λέμε αύριο. –Δέκα δεύτερα, μεγάλε.
–Με ακολουθείς; –Όχι. Εκεί μένω.
Είμαστε γείτονες; Έχεις μικρές αδερφές;
Όχι. Μοναχοπαίδι είμαι.
–Έχεις Μπάρμπι; –Έχω μερικές. Εσύ;
Ναι. Έχω μία και μισή.
Η μία έσπασε όταν έπαιζα Σούπερ Μπάρμπι.
Δεν το έχω ξανακούσει αυτό.
Τις ρίχνεις στην τουαλέτα, τις πετάς απ'το παράθυρο…
Τέτοια πράγματα. Έχει πλάκα.
Καλό ακούγεται… Λοιπόν, τα λέμε.
Πάω για ψώνια. Θες να έρθεις;
Τα λέμε.
Αυτή το έχυσε. Εγώ φταίω;
Σου ζήτησα να προσέχεις το μωρό.
–Είναι σειρά της Έλι. –Διαβάζω άλγεβρα.
Πρέπει να βοηθάτε πιο πολύ. Δεν είστε μικρά παιδιά πια.
Μέι Μπελ, πόσες φορές θα σου πω να μην πιάνεις τα πράγματά μου;
Δεν ήμουν εγώ!… Δε μπορείς να το αποδείξεις!
Υπάρχει πρόβλημα, παιδιά;
Αγάπη μου, σε πειράζει;
–Πειράζει τα πράγματά μου. –Ποια πράγματα;
Πώς πήγε ο αγώνας;
Μετακόμισε ένα κορίτσι δίπλα.
Κέρδισε όλα τα αγόρια. Ακόμα και τον Τζες.
Να βγάλεις τα σκουπίδα πριν το φαγητό.
Μια σταγόνα…
Είναι μαγικό. Ορίστε τα λουλούδια της Μέι Μπελ.
Θα μεγαλώσουν ποτέ;
Το θερμοκήπιο θα γεμίσει με τα μωβ λουλούδια της Μέι Μπελ.
Πάντα ήθελα ένα λουλούδι που να είναι μωβ.
–Είναι υπέροχα. –Θα μεγαλώσουν γρήγορα, νομίζω.
Αν έρθεις αύριο, θα έχει γεμίσει ο τόπος.
Καλημέρα, παιδιά.
Δε χαίρεστε που τελείωσε το καλοκαίρι;
Εγώ χαίρομαι. Ελάτε να πάρετε τα όργανά σας.
Να παίξω ξυλόφωνο;
Να παίξω καστανιέτες, κ. Έντμουντς;
Έτοιμοι για μουσική;
Βγάλε μια φωτογραφία. Κρατάει περισσότερο.
Πολύ σιωπηλοί…
Δε σας αρέσει το τραγούδι; Τότε κάντε λίγη φασαρία!
Αυτό το είδαμε χτες. Άλλαξέ το! Δώσε μου το!…
Σταματήστε, όλο μαλώνετε!
Θέλω να το δω αυτό!
Δε μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
Αγάπη μου, βγάζω όσα μπορώ να βγάλω.
Πρέπει να μειωθούν τα έξοδα.
Ξέρω πως είναι πρόβλημα. Θα προσπαθήσω αυτό τον μήνα.
Νεκρός!
Είσαι καλός στη ζωγραφική. Καλύτερος από τους άλλους.
Θα διαβάσω αυτή την έκθεση για δυο λόγους.
Πρώτον, χρησιμοποιεί σωστά τα επίθετα.
Και δεύτερον, η συγγραφέας έδωσε προσοχή…
σε όσα είδε και ένιωσε…
πράγμα σημαντικό για τη συγγραφή.
«Υποβρύχιος Μηχανισμός Αναπνοής», της Λέσλι Μπερκ.
Λέσλι, θα μας το διαβάσεις;
Κινούμαι απαλά…
στον άγριο και όμορφο ανεξερεύνητο υποβρύχιο κόσμο.
Επιπλέω στη σιωπή…
και τη σπάω με τον ήχο της αναπνοής μου.
Από πάνω μου δεν υπάρχει παρά τρεμάμενο φως…
Το μέρος απ' όπου ήρθα και όπου θα γυρίσω όταν τελειώσω.
Βουτάω… Είμαι αυτοδύτρια.
Πάω βαθιά, πέρα απ'τα ζαρωμένα βράχια και τα φύκια…
προς ένα βαθύ γαλάζιο όπου περιμένει ένα σχολείο ψαριών.
Καθώς κολυμπώ… βγαίνουν από μέσα μου φουσκάλες…
και τρέμουν σαν μέδουσες καθώς ανεβαίνουν.
Ελέγχω τον αέρα μου.
Δεν έχω αρκετό χρόνο, αλλά αυτό το κάνει ξεχωριστό.
Απόψε στις 7, στο Κανάλι 4…
παίζεται ένα αφιέρωμα στον εξερευνητή Μπομπ Μπάλαρντ.
Θέλω να το δείτε και να γράψετε μια σελίδα για όσα μάθατε.
Αν δε μπορούμε να το δούμε;
Αν πεις στους γονείς σου πως είναι εργασία, δε θα αρνηθούν.
Κι αν δεν έχουμε τηλεόραση;
Η TV σκοτώνει τον εγκέφαλο, λέει ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς σου δεν ξέρει τίποτα. Εμείς βλέπουμε TV κάθε μέρα.
–Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. –Τότε δε θα γράψεις την εργασία.
–Γράψε για κάτι άλλο. –«Πώς Να Ζεις σε Σπηλιά»!
Αρκετά, κ. Χόγκερ.
Λέσλι, έλα εδώ. Τι εργασία θα γράψεις;
Για νυχτερίδες σε σπηλιές;
–Έρχεται η Τζάνις. –Η άλλη κάθεται στη θέση της.
Τζες, οι μεγάλοι θα τη σκοτώσουν!
Θες να πεθάνεις; Η πίσω σειρά είναι για τους μεγάλους!
Ακριβώς, ψηλέγκω. Δίνε του… Φύγε, αγροτόπαιδο.
Πας γυρεύοντας.
Αυτή αρπάζεται είτε πας γυρεύοντας, είτε όχι…
Οπότε, ας διασκεδάσουμε.
Δε διασκεδάζεις τσαντίζοντας την Τζάνις.
Εσύ πώς διασκεδάζεις;
–Δεν ξέρω. –Θες να κάνουμε κάτι;
–Δεν ξέρω. –Ας κάνουμε κάτι! Τι να κάνουμε;
Δε μπορείς να το κάνεις… Αυτό που θα κάνουμε εμείς!
Δεν παίζω πια με τις Μπάρμπι μου. Αν τις θες, πάρ'τες.
–Για πάντα; –Ναι.
Είσαι τυχερός που έχεις αδερφή.
Έχω τέσσερις και θα τις άλλαζα για ένα σκύλο.
–Θα ήθελα ένα σκύλο. –Πάμε, πριν αλλάξει γνώμη.
Παραβγαίνουμε ως το τέλος του δρόμου! Ετοιμάσου!
Καρχαρίες;
Έχεις δει ποτέ καρχαρίες όταν κάνεις καταδύσεις;
Δεν έχω πάει ποτέ μου για κατάδυση.
Έγραψες ψέματα;
Όχι, το επινόησα. Δεν είναι ψέμα αυτό.
Εσύ έχεις δει όλα αυτά που ζωγραφίζεις;
Κοίτα εκεί! Τέλεια!
Είναι καιρό εδώ. Δεν το εμπιστεύομαι.
Έλα, δοκίμασέ το.
Το έπιασες;
–Τι κάνεις; –Ανεβαίνω ψηλότερα.
Είχε πλάκα! Πρέπει να δοκιμάσεις!
Ρίξε πίσω το κεφάλι και κοίτα τα σύννεφα. Είναι σαν να πετάς.
Χρειαζόμαστε ένα μέρος για τους δυο μας.
Να μην υπάρχει η Τζάνις ή ο Χόγκερ.
Ναι, αλλά στο σχολείο είναι εκεί και περιμένουν.
Θέλουμε ένα μέρος καλύτερο κι απ'όταν δεν είμαστε σχολείο.
Αν υπήρχε ένα μαγικό βασίλειο που μόνο εμείς ξέρουμε;
Δεν ξέρω…
Αν ο μόνος τρόπος για να μπούμε…
είναι μ'αυτό το μαγεμένο σκοινί;
Μαγεμένο σκοινί;
–Έλα. –Περίμενε.
–Δεν έπρεπε να έρθουμε εδώ… –Όχι τόσο δυνατά, θα σ'ακούσουν.
Μα τι λες;
Τι είναι αυτό;
Τζες, κοίτα αυτό!
Κρίμα γι'αυτούς. Πλησίασαν πολύ.
–Μα τι λες; –Στο βασίλειο.
Τι είναι αυτό;
Αυτός ο ήχος… Τον έχω ξανακούσει. Κάποιος είναι εκεί.
Είναι οι αλυσίδες των φυλακισμένων.
Των φυλακισμένων του Σκοτεινού Άρχοντα.
–Καλύτερα να φύγουμε. –Περίμενε. Τζες, κοίτα.
Τι είναι αυτό;
Κοίτα εδώ!
Είναι καταπληκτικό!
Αυτό είναι.
Πολεμιστές.
Λιβελλούλες είναι.
Είναι πολεμιστές της Επαρχίας των Δέντρων.
–Δεν ξέρω αυτό το παιχνίδι. –Παιχνίδι; Αλήθεια είναι.
Είναι τα ερείπια ενός οχυρού… Ο λαός του φυλακίστηκε.
Εσύ κι εγώ ήρθαμε να τους ελευθερώσουμε.
Φυλακισμένοι τού Σκοτεινού Άρχοντα, ακούστε με!
Ήρθαμε να σας ελευθερώσουμε!
Μας ακούτε; Δείξτε μου αν μας ακούτε!
Σύμπτωση είναι. Έχει αέρα όλη τη μέρα.
Δε σας ακούω!
Τα λέμε σε λίγο.
Δεν πρέπει να τη βοηθήσουμε;
Τα καταφέρνει.
–Τι συμβαίνει; –Ο Τζες μου'βαλε τρικλοποδιά!
Επίτηδες!
Άαρονς, δίνε του.
Μα δεν έκανε τίποτα!
–Τι έπαθες εσύ; –Η Τζάνις έχει πολλά ταλέντα.
Πετάει κέτσαπ από τέσσερις σειρές πίσω.
Να πλυθώ στο σπίτι σου;
Αν το δει η μαμά, θα πάει στον διευθυντή κι έχω τελειώσει!
Μαμά, από'δω η Λέσλι.
–Λέσλι, χαίρω πολύ. –Ευχαριστώ. Κι εγώ.
Τακτοποιήθηκε η οικογένειά σου;
–Ωραία. –Τα λέμε μετά.
–Μην αργήσετε. –Οι δύο Παράξενοι!
Να χαίρεσαι που βρήκε μια φίλη.
–Πού δουλεύει ο μπαμπάς σου; –Σπίτι. Είναι συγγραφείς.
–Συγγραφείς; Τι γράφουν; –Μυθοπλασία.
Έτσι εξηγείται…
Τι εννοείς;
Σ'αρέσει να λες ιστορίες. Αυτό κάνουν κι οι γονείς σου.
Ξέρεις από εργαλεία;
Όχι, γιατί;
Ο μπαμπάς σου δουλεύει σε μαγαζί με εργαλεία.
Είσαι αυτό που είσαι, όχι αυτό που είναι οι γονείς σου.
Αφού δουλεύουν στο σπίτι, θα τους βλέπεις πολύ.
Όχι ιδιαίτερα…
Τι είναι αυτό;
–Χειροβομβίδα. –Δεν υπάρχουν χειροβομβίδες εδώ.
–Σκίουροι! –Μισοί σκίουροι, μισοί Χόγκερ!
Σκρόγκερ!
Πεζικάριοι του Σκοτεινού Άρχοντα.
–Επιτίθενται! –Θέλουμε πυρομαχικά!
Αυτό δεν είναι καλό.
Τους βλέπεις εκεί πάνω;
Τους βλέπεις;… Αλήθεια;
Βλέπεις όλο το βασίλειο από'δω πάνω.
Δεν είναι υπέροχο; Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
Κοίταξέ το…
Είναι όλο δικό μας.
Από τα βουνά ως τους ωκεανούς.
–Τι ψάχνω ακριβώς; –Θα δεις. Κλείσε τα μάτια σου.
Αλλά κράτα ανοιχτό το μυαλό σου.
Πώς θα πούμε αυτό το μέρος;
Τεραμπίθια.
Όλοι στις μύτες!
Χρόνια πολλά!
Κάνε μια ευχή!
–Χρόνια πολλά! –Τι ευχήθηκες;
Είναι φτηνιάρικο.
–Δεν είναι. Μ'αρέσει πολύ. –Πώς σ'αρέσει αφού δε δουλεύει;
Δεν το έχουμε μάθει ακόμα, μπαμπά.
Κράτα το κουτί. Θα το επιστρέψουμε.
Κάτι υπάρχει στο θερμοκήπιο.
Αυτό μου έλειπε, ένα ζώο να μασουλάει τα πάντα!
Τι θα κάνεις, αν το πιάσεις;
Τα λαχανικά είναι το ψωμί μας.
Δε μπορούμε να τα μοιραζόμαστε με ζώα.
–Θα το σκοτώσεις; –Πρέπει.
Δεν πρόκειται να μπει τώρα, έτσι, μπαμπά;
Το ελπίζω. Αλλά αν μπει, άσ'το σ'εμένα.
Θέλεις κάτι άλλο;
Πήγαινε να διαβάσεις. Θα καθαρίσω αυτό το χάλι.
Κάτω απ'το κάθισμα.
Έμαθα πως είχες γενέθλια χτες.
Σ'αρέσει;
–Θα κόστισε μια περιουσία. –Τι σημασία έχει αυτό;
Μπορώ να το επιστρέψω και να πάρω ένα φτηνότερο.
Ευχαριστώ πολύ.
Ο Τζες κι η Λέσλι κάθονται στο δέντρο…
Ο σκρόγκερ και το όρνεο.
Κάποιος που αντιστέκεται στον σκρόγκερ, φοβάται τον Χόγκερ;
–Μιλάει! –Να σας βοηθήσω;
Φυσικά. Μόλις μου έφτιαξες τη μέρα.
–Θα πάρω αυτό. –Ευχαριστώ.
Γεια σας, αγόρια.
–Πώς είσαι τόσο καλή σ'αυτό; –Σε ποιο;
Χτίζεις. Είσαι καλή, για κορίτσι.
Όπως είμαι και γρήγορη. Για κορίτσι.
Ξέρεις τι εννοώ.
Εσύ είσαι καλός στη ζωγραφική. Για αγόρι.
Εντάξει, ανακωχή!
Δεν προσέχουν οι γονείς σου ότι λείπουν αυτά;
Όχι όταν γράφουν.
Τι είναι αυτό;
Εμφανιστείτε!
–Είναι γιγάντιο ξωτικό! –Γιγάντιο δέντρο είναι!
Νομίζεις πως το δέντρο έπεσε από μόνο του;
Όταν ο Σκοτεινός Άρχων είδε ότι δε μας τρομάζουν οι σκρόγκερ…
έστειλε το ξωτικό.
Πόσο μεγάλο είναι;
Τόσο μεγάλα είναι τα πόδια του.
–Λες; –Τι άλλο να είναι;
Τι θα κάνουμε;
Αν είχαμε κυνηγό ξωτικών, θα εντοπίζαμε τη μυρωδιά του.
Κοίτα εδώ!
Από εκεί πήγε, νομίζω.
Εξουσιάζουμε την Τεραμπίθια και δε μας νικάει τίποτα!
Σε παραβγαίνω ως το σκοινί.
Λατρεύω αυτό το μέρος!
Φύγε από δω! Και μην ξανάρθεις!
–Τι κάνεις εδώ; –Το τακτοποίησα.
Αλήθεια; Πώς;
Τον πήγα στο δάσος. Δε θα ξαναγυρίσει.
–Σου είπε ότι δε θα ξανάρθει; –Πίστεψέ με, δε θα…
Τζες, κατάλαβε κάτι. Δεν είναι ζωγραφιά αυτό.
Είναι ένα παράσιτο που τρώει φαγητό, λεφτά και χρόνο!
Κατέβα απ'τα σύννεφα και κάνε ό,τι σου λέω.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
Όνειρα γλυκά.
Σβήσε το φως, Τζες.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Θα σφάξουμε το ξωτικό μετά το σχολείο;
Πετάς στα σύννεφα, Λέσλι.
Δεν υπάρχει ξωτικό.
Μη σ'ακούσουν οι Τεραμπιθιανοί. Σε θεωρούσαν βασιλιά τους.
ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ
Αλεξάνδρα, ο μπαμπάς μου έδωσε Twinkies.
Δεν είναι λιωμένα, δεν τα έβαλα δίπλα στο ποτό μου.
Στη θέση σου δε θα μιλούσα για Twinkies.
–Θύμωσες γιατί εσύ δεν πήρες. –Μην κλαις όταν τα χάσεις.
Θα τα φάω, δε θα τα χάσω.
Η Τζάνις Έιβερυ έκλεψε τα Twinkies μου!
–Δεν έπρεπε να μιλήσεις. –Εκεί είναι. Τι θα κάνεις;
Σε βάζει να πληρώσεις για να κατουρήσεις.
Ένα δολάριο, κοντή.
Δεν έχω ένα δολάριο.
Είναι άδικο. Το κατούρημα είναι δωρεάν.
Ελευθερώστε το κατούρημα!
–Θέλω τα Twinkies μου, Τζάνις. –Ποια Twinkies, χαζή;
Πρέπει να τη δείρεις, είσαι αδερφός μου!
Ξέρεις τι θα γίνει αν τα βάλω μαζί της;
Θα σε τσακίσει.
Θα με αποβάλλουν επειδή χτύπησα κορίτσι. Τι θα ωφελήσει αυτό;
Έκλεψε τα Twinkies μου.
Μη στενοχωριέσαι, Μέι Μπελ. Θα την εκδικηθούμε. Έτσι, Τζες;
Μη σ'ακούσουν οι Τεραμπιθιανοί. Σε θεωρούσαν βασιλιά τους.
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΞΩΤΙΚΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ!
Είναι ο δικός σου, καθαρόαιμος κυνηγός γιγάντιων ξωτικών.
–Για'μένα είναι; –Ναι, και μόλις με κατούρησε.
Σ'ευχαριστώ, Τζες.
Σε ονομάζω Πρίγκηπα Τεριέν, επίτιμο κυνηγό ξωτικών!
Π.Τ. Για συντομία.
Νομίζω πως μυρίζεται ξωτικό. Πάμε.
–Όχι! Έχουμε παρέα. –Νεκρός! Νεκρός!
Μαλλιαρά όρνια!
Τι είναι αυτό;
Ένα γιγάντιο ξωτικό.
Ωραίες πατούσες.
Τρέξε!
Μας έχασε, νομίζω.
Το αδύναμο σημείο του;
–Έχει αδύναμο σημείο αυτό; –Δεν ξέρω.
Το εξοργίζουμε περισσότερο.
–Αυτή είναι η αδυναμία του. –Γαργαλιέται!
–Απαίσιο! –Βρώμα ξωτικού!
Μπράβο, Π. Τ… Καλό σκυλί.
Ποια είναι η αδυναμία της Τζάνις, λες;
Κορίτσι της ογδόης…
Μάλλον τα αγόρια. Με ποιον είναι ερωτευμένη;
Δεν ξέρω… Για να δούμε…
Το πιο κουλ αγόρι της τάξης της είναι ο Ουίλαρντ Χιουζ.
–Αυτό είναι. –Ποιο;
Γράφε… «Αγαπητή Τζάνις…»
Γράψ'το εσύ.
Τα γράμματα των αγοριών είναι χάλια. Χωρίς παρεξήγηση.
Γράψ'το εσύ.
«Αγαπητή Τζάνις…»
«Είσαι το πιο εκπληκτικό και όμορφο άτομο που έχω γνωρίσει.»
–Ποιο είναι το θρανίο της; –Αυτό με τα αίματα και τα οστά.
«Δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά πρέπει να στο πω.»
«Νομίζω πως είσαι φοβερή.»
«Είσαι πιο φοβερή από όλα τα κορίτσια του σχολείου.»
Γράψε αυτό…
«Ας δούμε αν είναι αληθινό αυτό που νομίζω πως έχουμε.»
–Σας γύρευα, κ. Μπέιλι. –Εμένα; Γιατί;
Νομίζω πως κάποιος ξέρασε στην τουαλέτα κοριτσιών.
Καλά, θα κοιτάξω.
«Συνάντησέ με στο λεωφορείο, μετά το σχολείο.»
«Θα γυρίσουμε μαζί και θα μιλήσουμε για μάς.»
Υπογράμμιση και κεφαλαία στο «εμάς».
«Με όλη μου την αγάπη, Ουίλαρντ.»
Αν μας πιάσουν, θα μας σκοτώσουν κι οι δυο.
Πήρα το σημείωμά σου… Ήταν πολύ γλυκό.
–Είναι πιασμένες οι θέσεις. –Για ποιον;
Ο Ουίλαρντ θα συνοδεύσει την Τζάνις σήμερα.
–Μα τι λες; –Είναι πολύ ερωτευμένοι.
Πες το στον Ουίλαρντ, γιατί πάει με το δικό του λεωφορείο.
Τζάνις, τι έγινε;
Δεν ήξερε ο Ουίλαρντ ότι είναι ερωτευμένος μαζί σου;
Θες να πάμε;
–Θέλω να έρθω κι εγώ. –Δε μπορείς.
Σε ελεύθερη χώρα ζούμε!
Αν μας ακολουθήσεις, θα πω στην Αλεξάνδρα…
ότι ακόμα κάνεις πιπίλα!
–Τι λες; –Θα τελείωσαν το βιβλίο τους.
–Πού το ξέρεις; –Λέσλι, θέλουμε βοήθεια!
Πάμε, έχουμε αποστολή.
Ο φίλος μου, ο Τζες. Να βοηθήσει;
Εσύ είσαι ο περιβόητος Τζες. Είμαι η Τζούντι.
Είσαι καλός με τα πινέλα, λέει η Λέσλι. Πιάσε ένα και ξεκίνα.
Είμαι αποφασισμένη να τελειώσει ο τοίχος…
ώστε όταν τον χτυπήσει ο ήλιος, να του βάλει φωτιά.
Πολύ σταθερό χέρι, Τζες. Χέρι καλλιτέχνη, σωστά;
Το καλύτερο δώρο της ζωής είναι η ευκαιρία για σκληρή δουλειά.
Ο Τέντι Ρούσβελτ το είπε αυτό.
Τι σας έλεγα;… Δεν άξιζε τον κόπο;
Τζες, ξεκίνα τη μελέτη σου.
Θα είμαι στο μαγαζί τα Σαββατοκύριακα…
Θέλω ν'αναλάβεις κάποιες δουλειές εδώ.
Ξέρεις, το καλύτερο δώρο της ζωής…
είναι η ευκαιρία για σκληρή δουλειά.
Έχεις κάνει μαθήματα;
Όχι, μόνος μου τα έφτιαξα.
Έχεις πολύ ταλέντο.
Μην αφήσεις να σ'εμποδίσουν τα άλλα παιδιά.
Πήγα στην τουαλέτα.
Κάποια είναι μέσα και κλαίει. Νομίζω πως είναι η Τζάνις.
–Λες να φταίει το κόλπο μας; –Αποκλείεται. Αλλά έλα εδώ.
–Ελευθερώστε το κατούρημα! –Φύγε από'δώ αμέσως!
–Πήγαινε να της μιλήσεις. –Πλάκα μου κάνεις;
Δεν κλαίει επειδή χτύπησε. Συμβαίνει κάτι σοβαρό.
–Εγώ δε μπορώ να μπω εκεί. –Δε θέλω να πάω μόνη μου.
Κάποια που αντιστάθηκε στο ξωτικό, φοβάται μια μαθήτρια;
–Έλα, πες μου. –Δε θέλω να σου πω.
Θα σου πω εκεί.
Ο μπαμπάς της θυμώνει μαζί της.
Λοιπόν; Κι ο δικός μου θυμώνει. Όλη την ώρα.
Τη χτυπάει.
Τους άκουσε ένας γείτονας και κάλεσε την αστυνομία.
Μαθεύτηκε και το ξέρουν όλοι στην εβδόμη και την ογδόη.
Αυτό εξηγεί πολλά.
Τι της είπες;
Της είπα ότι δεν έχω τηλεόραση κι όλοι με κοροϊδεύουν.
Κι ότι ξέρω πώς είναι να σε θεωρούν όλοι παράξενη.
–Κι αυτή τι είπε; –Μου ζήτησε συμβουλή.
Η Τζάνις Έιβερυ ζήτησε τη συμβουλή σου;
Της είπα να προσποιείται ότι δεν έχει ιδέα τι λένε όλοι…
και σε λίγες βδομάδες θα το έχουν ξεχάσει.
Μετά της έδωσα τσίχλα.
Καλύτερα να φύγουμε.
–Θες να ξανάρθουμε αύριο; –Δε μπορώ, έχω δουλειές.
–Μεθαύριο; –Την Κυριακή πάμε εκκλησία.
–Να έρθω κι εγώ; –Δε θα σ'αρέσει.
–Όχι, ωραία θα είναι. –Δεν πρέπει να φοράς παντελόνι.
Έχω φουστάνια, Τζες.
Εσύ με φουστάνι; Ωραίο θέαμα! Τα λέμε.
Αυτό χρειαζόμαστε. Καμπάνες. Στην Τεραμπίθια.
Χαίρομαι που ήρθα. Ενδιαφέρον αυτό το θέμα με τον Ιησού.
Τρομακτικό είναι. Του χώνουν καρφιά στα χέρια.
Επειδή είμαστε όλοι αμαρτωλοί. Ο Θεός Τον έβαλε να πεθάνει.
–Πιστεύεις πως είναι αλήθεια; –Το λέει η Βίβλος.
Πρέπει να το πιστεύεις, ενώ δε σ'αρέσει.
Εγώ δεν πρέπει να το πιστεύω, και το βρίσκω υπέροχο.
Πρέπει να πιστεύεις τη Βίβλο, Λέσλι.
Αν δεν πιστεύεις, θα πας στην κόλαση όταν πεθάνεις.
Πού το άκουσες αυτό;
Σωστά, Τζες; Ο Θεός σε στέλνει στην κόλαση αν δεν πιστεύεις.
–Έτσι νομίζω. –Εγώ δεν το νομίζω.
Δεν πιστεύω πως ο Θεός στέλνει ανθρώπους στην κόλαση.
Έχει πολλή δουλειά με τον κόσμο.
Τζες, βοήθησέ με!
Ναι, έρχομαι.
Φέρε το τρυπάνι απ'το θερμοκήπιο.
–Δεν τα σκότωσες ακόμα; –Δεν είναι αστείο. Κοίτα.
Σκέφτηκες να τα βγάλεις στον ήλιο;
Τζες, πού είναι τα κλειδιά μου;
Δε μου έδωσες πίσω τα κλειδιά μου.
–Σκέψου! –Άφησα το τρυπάνι εδώ…
Έχω τα κλειδιά του μαγαζιού, του ταμείου…
Αν αλλάξουν κλειδαριές, θα πληρώσω εγώ $700.
–Εδώ πρέπει να είναι. –Αν δε βρω τα κλειδιά…
Θα τα βρω.
Ζωγράφισέ μου λεφτά για να πληρώσω!
–Κάνε και κάτι χρήσιμο! –Είπα, θα τα βρω!
Φαίνεσαι χάλια… Τι συμβαίνει;
Έχασα τα κλειδιά του μπαμπά μου.
Τώρα πρέπει να φτιάξει καινούργια…
Σας παρακαλώ, μη μου θυμώσετε!
Ξέρω πού είναι τα κλειδιά του μπαμπά σου.
Θυμάσαι τις καμπάνες που θα φτιάχναμε…
Υποτίθεται ότι θα ήταν έκπληξη.
Όλο αυτό το μέταλλο… Η Μέι Μπελ ήθελε να βοηθήσει.
Και την άφησες;
–Γιατί είπες πως τα βρήκες κάτω; –Κάτω ήταν.
Στο θερμοκήπιο. Τι πρόβλημα έχεις; Ο μπαμπάς θα με σκοτώσει!
Περίμενα την κατάλληλη στιγμή.
Ξέρεις πού είναι τα κλειδιά;
Τα λέμε αργότερα.
–Έρχομαι, πες στη μαμά. –Θα πεις στον μπαμπά για'μένα;
Μην ανησυχείς. Εγώ πρέπει να επιστρέψω τα κλειδιά. Τα λέμε.
Κοίτα πόσο φούσκωσε… Έλα, πάμε.
«Κατέβα απ'τα σύννεφα, μικρέ!»
«Ζωγράφισέ μου λεφτά. Κάνε κάτι χρήσιμο!»
Τι λες;
«Δεν είναι ζωγραφιά αυτό. Είναι σοβαρό.»
Γιατί πρέπει να είμαστε πάντα σοβαροί; Εξήγησέ το μου.
Αν πάρει ο Σκοτεινός Άρχοντας τα κλειδιά;
Δε φοβάμαι. Είναι τα κλειδιά του μπαμπά μου.
Λέσλι, στάσου πίσω μου.
Τζες, γύρνα, υπάρχουν κι άλλοι.
Πάρε αυτό.
Π.Τ., πιάσ'τον!
Μπράβο, Π.Τ.
Νεκρός! Νεκρός!…
Τρέξε!
Πιο γρήγορα!
Νεκρός!…
Στο είπα πως ήταν χειροβομβίδες!
Σ'έπιασα, Λέσλι!
Επάνω! Ετοιμάσου!
–Θα μας πιάσει! –Είμαστε οι πιο γρήγοροι!
Μας παρακολουθεί;
–Πού είναι τα κλειδιά; –Εδώ. Άνοιξε αυτό.
Πού είναι οι Τεραμπιθιανοί όταν τους χρειάζεσαι;
Δεν ξέρω.
Τέλεια, τώρα είμαστε τρεις.
–Τώρα πατσίσαμε. –Επίθεση!
Νεκρός! Νεκρός!…
Πρόσεχε. Σχεδόν έφτασες.
–Τα λέμε. –Ναι, τα λέμε.
Τζες! Σε φώναξα τρεις φορές! Η φιλενάδα σου.
Δεν είναι φιλενάδα μου.
Ποιος είναι;
Ξέρω πως είναι Σάββατο. Είμαι η δασκάλα σου, η κ. Έντμουντς.
Σκόπευα να πάω τα ανίψια μου στην πόλη, στο μουσείο.
Η αδελφή μου άλλαξε σχέδια κι έτσι έκανα μια σκέψη.
–Το μωρό; –Όχι, την έχει η Μέι Μπελ.
Η δασκάλα θέλει να πάμε εκδρομή σήμερα.
Μπορώ;
Μπορώ, κ. Έντμουντς.
–Έτοιμος; –Μάλιστα, κυρία.
Ξέχασες κάτι;
Όχι, εντάξει είμαι.
–Σ'αρέσει; –Ναι.
Είναι Μπρούγκελ. Απ'τα αγαπημένα μου.
Άραγε ξεκίνησε από σημειωματάρια όπως εσύ; Ο Ντα Βίντσι, ναι.
Απίστευτο πόσες λεπτομέρειες έχει.
–Έχεις ξανάρθει σε μουσείο; –Όχι, πρώτη φορά.
Αλήθεια;
Μεγάλη μου τιμή, τότε.
Έχει υπέροχη μέρα. Έβρεξε πολύ αυτόν τον μήνα…
Σκεφτόμουν ότι είναι σαν τον γιαπωνέζικο μύθο…
όπου ο ήλιος μπαίνει σε σπηλιά και δεν ξαναβγαίνει.
–Τα ξέρετε όλα… –Ούτε κατά διάνοια.
Αλλά έχω ανοιχτό μυαλό. Δεν ξέρεις τι τρυπώνει εκεί μέσα.
Αυτό λέει κι η Λέσλι Μπερκ. Να έχω ανοιχτό μυαλό.
Έχει δίκιο.
Αν έχεις ανοιχτό μυαλό, φτιάχνεις ολόκληρο κόσμο.
–Σας ευχαριστώ πολύ. –Παρακαλώ.
–Ίσως το ξανακάνουμε κάποτε. –Φυσικά.
–Είδατε; Σας το είπα. –Θεέ μου, Τζες!
Πού στην ευχή ήσουν;
Μαμά, σε ρώτησα… Δεν πήγα…
Νόμιζαν ότι πέθανες.
Πέθανα;
Τι συμβαίνει;
Η φίλη σου η Λέσλι είναι νεκρή.
Πνίγηκε στο ρυάκι το πρωί.
Πιάστηκε από ένα σκοινί και έσπασε.
Χτύπησε το κεφάλι της.
Όχι, δεν είναι τέτοιο σκοινί.
Δε μπορεί να έσπασε…
Έσπασε.
–Λυπάμαι, γιε μου. –Όχι, λες ψέματα!
Δεν είναι νεκρή, λες ψέματα!
Αγάπη μου, θέλεις πρωινό;
Θα κάνω τις δουλειές μου πρώτα.
Θα τα κάνει όλα ο μπαμπάς. Εσύ κάθισε.
Λέμε να πάμε στους Μπερκ σήμερα, να συλλυπηθούμε.
Οι τρεις μας.
Τι να κάνουμε;
Θα είσαι ο Τζες.
Είμαι ο κ. Άαρονς. Η γυναίκα μου, Μαίρη. Τα συλλυπητήριά μας.
Λυπάμαι πολύ.
Σ'αγαπούσε, ξέρεις.
Ξέρεις, η Λέσλι δεν έκανε φίλους στο παλιό της σχολείο.
Ελπίζαμε πως όταν θα μετακομίζαμε εδώ, θα…
Είπε πως αν δεν ήσουν εσύ…
Είσαι ο καλύτερος φίλος που είχε ποτέ. Σ'ευχαριστώ γι'αυτό.
Παρακαλώ.
Την άλλη φορά… να καλέσουμε και τη Λέσλι.
Θα της αρέσει.
Λυπάμαι για τη φίλη σου.
Ο σκοπός των αντωνυμιών…
Είσαι ο πιο γρήγορος της τάξης τώρα, έτσι;
Ένα αστείο έκανα, μεγάλε.
Τρελάθηκες;
Περίμενέ με στον διάδρομο.
Σιωπηλό διάβασμα ώσπου να γυρίσω.
Όταν πέθανε ο άντρας μου…
μου έλεγαν να μην κλαίω.
Ήθελαν να με βοηθήσουν να ξεχάσω.
Αλλά εγώ δεν ήθελα να ξεχάσω.
Αυτά που έγραφε αυτό το κορίτσι…
Σπάνια έχω μαθητές σαν αυτήν.
Καταλαβαίνω, αν είναι τόσο δύσκολο για'μένα…
πόσο πιο δύσκολο θα είναι για'σένα.
Βοήθησέ με, δε μπορώ να περάσω!… Κάνε γρήγορα!
Περίμενε! Μην κουνιέσαι!
Πιάσε το χέρι μου. Σ'έπιασα, μη φοβάσαι.
–Τι σκεφτόσουν; –Ανησυχούσα για σένα.
Μην ανησυχείς. Δε σε θέλω εδώ.
–Θέλω να έρχομαι μαζί σου. –Είναι το μέρος μας. Φύγε.
Είναι το μέρος μας!
Είπα, πήγαινε σπίτι!
Αγάπη μου, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει, μωρό μου;
Δεν πειράζει, γιε μου…
Χάθηκαν όλα.
Είναι όπως λέει η Βίβλος;
Θα πάει στην κόλαση;
Δεν ξέρω τα πάντα για τον Θεό, αλλά δεν πήγε στην κόλαση.
Τότε θα πάω εγώ, γιατί εγώ φταίω.
Μην το σκέφτεσαι αυτό.
Μα φταίω!
Δεν την κάλεσα να έρθει στο μουσείο.
Δεν ήθελα να την καλέσω.
Δεν ήμουν εδώ μαζί της.
Εγώ φταίω!
Δε φταις εσύ. Αυτά δε σημαίνουν τίποτα.
Είναι κάτι φρικτό.
Είναι παράλογο…
αλλά δε φταις εσύ, Τζες.
Σου έφερε κάτι σπουδαίο όταν ήρθε εδώ, έτσι;
Αυτό να θυμάσαι.
Έτσι θα την κρατήσεις ζωντανή.
Άκου…
Συγγνώμη που σε έσπρωξα.
Ήταν χαζό και λάθος.
Και στ'αλήθεια θέλω να μου μιλάς…
Είναι στα χέρια Σου τώρα.
Περιμένετε!
Τζες; Συγγνώμη, δε σε είδα.
Να χρησιμοποιήσω τα ξύλα σας;
Αν θέλεις οτιδήποτε…
Ξέρεις, σκόπευα να σου δώσω τον Πρίγκηπα Τεριέν…
αλλά δε μπορώ να τον αποχωριστώ.
Η Λέσλι θα ήθελε να τον πάρετε.
Παίζουμε… Μόνες μας.
Ξέρω ένα απίθανο μέρος για παιχνίδι.
Υποσχέσου ότι δε θα το πεις σε κανέναν.
Ούτε στη Μπρέντα, ούτε στην Έλι, ούτε στη Τζόισυ.
Να πω στη Τζόισυ μυστικό μας; Ένα μωρό είναι.
Δίκιο έχεις. Και δεν είναι έτοιμη για πριγκίπισσα.
–Πρέπει να την εκπαιδεύσεις. –Ποια θα γίνει πριγκίπισσα;
Πρόσεχε…
Δεν κρυφοκοιτάς, έτσι;
Ανέβα…
Άνοιξέ τα.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΜΑΣ ΝΙΚΑΕΙ!
Εσύ το έφτιαξες αυτό;
Περίμενε λίγο.
Κοίτα…
Θα έμαθαν ότι η όμορφη κοπέλα που έρχεται σήμερα…
είναι η μέλλουσα κυρία της Τεραμπίθια.
–Ποιοι το έμαθαν; –Οι Τεραμπιθιανοί. Περιμένουν.
Πού; Δεν τους βλέπω.
Είναι αρχαίο δάσος, Μέι Μπελ.
Γεμάτο μαγικά όντα, φιλικούς γίγαντες, ό,τι φαντάζεσαι.
Κοίτα προσεκτικά… Αλλά έχε ανοιχτό μυαλό.
Λοιπόν, τι λες;
Μπορώ να έχω μωβ λουλούδια;
Ό,τι θέλεις.
Κι ένα κάστρο. Μεγάλο, με πύργους και σημαίες.
Φυσικά.
Κοίτα, Τζες! Είναι υπέροχο!
Υπάρχει βασιλιάς;… Εσύ είσαι ο βασιλιάς, Τζες;
Μόνο αν είσαι εσύ πριγκίπισσα.
Τεραμπίθια!
ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ ODEON S.Α.