Çeviri: magna
TERABİTİYA KÖPRÜSÜ
- Kızarmış ekmek ister misin? - Evet, lütfen.
Ellie, tabağın nerede?
- Aç değilim. - Bir şeyler yemelisin.
- Aç değilim, anne. - Okula gitmeden önce yemek yemelisin.
- Bir parça daha. - Marmelat ister misin?
Evet, olur.
Dikkat et, Brenda. Elbisemi mahvedeceksin.
Billy Baker ile bu sene Matematik dersinde beraberiz.
- Ah, o da mı sınıfta kaldı? - Kes sesini!
- Hey! - Sen de böyle konuşuyorsun.
- Okuldaki ilk günün, heyecanlı mısın? - Evet.
- Kız kardeşiniz çok şirin değil mi? - Leş gibi kokuyorsun.
Çok şirin.
Leş gibi kokuyor. Yemek yemeden önce yıkanması gerekir.
Kardeşinle uğraşmayı bırak ve yemeğini ye.
May Belle?
- Tatlım, işte meyve suyun. - Teşekkürler.
Pekala, ayakkabılarımı kim sakladı?
Jess, ayakkabıya benzer bir hali kalmamış. Çöpe attım.
Ne? Anne!
Üzgünüm, çocuklarımın hiç birini okula üstü başı dökük gönderemem.
Brenda’nın eski ayakkabılarından güzel bir çift buldum.
Bunlar kız ayakkabısı.
Bu sefer fan kayışı gitmiş, ama yenisini aldım.
- Güle güle. - Ellie? Tatlım, al bakalım.
- Sorun nedir? - Bugün büyük bir yarış var.
- Yani? - Ayakkabılarım.
- Ona güzel bir çift ayarladım. - Onlar kız ayakkabısı.
- Bunlarla yarışamam. - Eskileriyle de yarışamazdın ki.
Yeni ayakkabıya ihtiyacı var, Mary.
- Billy’nin gözüne çarptın böylece. - Fazladan harcayacak paramız yok.
- Anlayamadım? - Anladın sen.
Bunlar da iş görür. Verdiğim işleri hallettin mi?
Şimdi halledeceğim.
Pit-stoplarımda on saniyeyi geçirmem, şampiyon.
Ver şunu bana.
- Ver dedim... - Hey, o benim yemeğim!
Buldum!
Dalga geçiyorsun.
Pekala, yeter artık.
Bedava yemek dağıtımı, köylü çocuk!
Pekala, oturun yerinize.
Çok iyiydi, Janice.
Öğretmeninize ne diyordunuz? Alexandra’ya söyleyeceğim.
- "Canavar Ağızlı". Şimdi kaybol. - Alexandra...
- ...ona "Canavar Ağızlı" Myers diyorlarmış. - Kaybol dedim sana!
Sınıfta uyulması gereken bazı kurallar.
Konuşmak yok. Sakız çiğnemek yok. Elektronik alet yok. Önceden uyarayım.
Eğer ödevlerinizi Internet’ten indirirseniz,
ben de ceza verip sizi indiririm.
Evet, yıla güzel başlayalım ve herkes üzerine düşeni yapmış olsun.
- Not almanızı istiyorum. - Bip, bip, bip, bip, bip,
Bip-bip-bip-bip-bip. Bu ne biliyor musun? Zavallı-detektörüm.
Jesse Aarons!
Ablaların yetiyor bana. Bir de seninle uğraşmayayım.
- Haydi be. - Bu senin için de geçerli.
Bana vurdu.
- Öldün sen. - Scott Hoager ve Gary Fulcher,
...sessiz olun!
Şimdi, çok kabaca dersin bölünmesinden önce kaldığımız yere dönelim.
Hoş ayakkabılar, Aarons.
Ablalarından kalma donları da giyiyor musun?
Sana bir soru sordu, güzel kız.
Günaydın, çocuklar. Tekrar hoş geldiniz. Umarım güzel bir yaz geçirmişsinizdir.
Bayan Myers, bu Leslie Burke, sizin sınıfınıza katılacak.
- Leslie, Lark Creek’e hoş geldin. - Teşekkürler.
Teşekkür ederim, Müdür Turner.
Evet, Leslie, şey, bu sabah benim masamda otur,
sonra seni bir yerlere sıkıştırırız.
Yıla biraz eğlenceyle başlamayı severim.
Hepinizden en sevdiğiniz hobinizi anlatan bir sayfalık ödev istiyorum.
Evet?
Bayan Myers, bir sayfa derken arkalı önlü bir sayfa mı demek istediniz?
- Sadece tek yüzü, Madison. - Ben ikisine de yazacağım.
- Evet, çok hoş. - Haydi be!
- Çok süperdi. - Ben alabilir miyim?
Sadece iki dolarını veririm. Çoğu benim, tamam mı?
- Müsaadenle. - Bir doların var mı?
- Hayır. - O zaman donuna yap.
- Sorunun nedir? - Tam tersi, tipsiz.
- Sorunu olan sensin. - Aynen, çaylak.
- Hoş ayaklar. - Bir şey mi dedin?
Diyordum ki,
hiç bahtsız gezginlerden zorla para alan köprü altındaki
trollerle ilgili hikayeyi duydunuz mu?
Troller mi? Neden bahsediyor bu?
Güzel deneme, fasulye sırığı. Bir dolar sökül.
Evet!
- Haydi bitir şu işi. Haydi. - Evet, Hoager bizden.
Sonraki sınıf, dizilin. Haydi başlayalım. Haydi.
Fulcher, Hoager, buraya gelin.
Hazırlanın. Haydi yarışa başlayalım.
- Bip, bip, bip. - Öldün sen.
İpin gerisine. Biliyorsunuz işte. Geriye. Haydi.
Hey, çaylak kız. Bu yarış sadece erkekler için.
Hey, sana söylüyorum!
Ne oldu, Hoager? Bir kıza yenilmekten mi korkuyorsun?
- Yerlerinize. Hazır. - Öldün sen.
Başla.
Koş, Hoager! Bitir şu işi!
Koş! Koş, Jess, koş!
Haydi!
Haydi! Başarabilirsin!
Haydi, Jess!
Koş, Jess, koş!
Jess, Jess, kazandın mı?
Hey, Jess, değil mi?
- Aptal! - Ne?
- Yarın görüşürüz. - On saniye, şampiyon.
Teşekkürler.
Beni mi takip ediyorsun?
Hayır. Hemen şurada yaşıyorum.
Komşu muyuz? Küçük kız kardeşlerin var mı?
- Yok. Tekim. - Ah.
Hiç Barbie bebeğin var mı?
Evet. Sanırım birkaç tane var. Senin?
- Evet, bir tane... bir de yarım. - Yarım mı?
Bir tanesi Sınırları Zorlayan Barbie oynarken ikiye bölündü.
Hiç duymadım bu oyunu.
Klozetin içine Barbie’yi atıp sifonu çekiyorsun,
üst kattan aşağıya atıyorsun, buna benzer şeyler.
- Çok eğlenceli. - Eğlenceli gözüküyor.
- Şey, sonra görüşürüz. - Evet. Görüşürüz.
- Görüşürüz. - Selam, çocuklar.
Selam, baba.
- Bir şeyler alacağım. Gelmek ister misin? - Evet. Elbette.
Görüşürüz.
İşte böyle. Bu şekilde daha iyi hissedeceksin.
- Nereden benim suçum oluyor? - Senden bebeğe bakmanı istediğimde,
- ...ilgilenmek anlamında söyledim, Brenda. - Sıra, Ellie’deydi.
- Cebir çalışıyorum. - Biraz daha krem sür oraya.
Kızlar, bana daha çok yardımcı olmanız gerekiyor.
Artık çocuk değilsiniz.
May Belle! Sana kaç kere eşyalarımdan uzak durmanı söyledim.
- Ben bir şey yapmadım. - Yaptın.
- İspatla o zaman! - Bir sorun mu var?
- Baba! - Hey, tatlım.
Seninle mi uğraşıyor?
- Eşyalarımı karıştırıyor. - Ne eşyası?
Yarış nasıldı?
Yan tarafa taşınan şu yeni kız.
Bütün erkekleri geçti. Jess’i bile.
Yemekten önce çöpü dökmeyi unutma.
Bir damla.
İşte büyü bu. May Belle’in çiçekleri açıyor.
Bunlar büyür mü?
Bu sera senin mor çiçeklerinle dolup taşacak.
May Belle’in çiçekleri.
Hep her tarafında mor olanı istemiştim.
Çok güzeller.
- Çok hızlı büyüyecekler. - Ben de.
- Yarına, çiçekle dolacak burası. - Evet.
Zil çalıyor!
- Herkese günaydın! - Günaydın, Bayan Edmunds!
Yazın bitmesinden memnun değil misiniz?
- Hayır! - Hayır mı? Ben memnunum.
Gelin haydi aletlerinizi alın.
- Tahta-bloğu ben çalabilir miyim? - Evet.
Bayan Edmunds? Kastanyeti ben çalabilir miyim?
Evet, çalabilirsin. Herkes hazır mı?
Resmini çek. Daha uzun süreli olur.
Çok sessiz. # Ali Baba’nın bir... #
- Hayır! - Hayır mı? Şarkıyı sevmediniz mi?
- Hayır! - O zaman biraz gürültü çıkaralım. Haydi.
# Neden arkadaş olmuyoruz? Neden arkadaş olmuyoruz? #
# Seni Çin Mahallesi'nden aşağı inerken gördüm Sana seslendim ama dönüp bana bakmadın #
# Neden arkadaş olmuyoruz? Neden arkadaş olmuyoruz? #
# Hayır gününe para getiririm Hep seni orada beklerken görürüm #
# Neden arkadaş olmuyoruz? Neden arkadaş olmuyoruz? #
# Ten renginin benim için önemi yok Uyum içinde yaşadığımız sürece #
- Bu klibi dün izledik. - Boş versene.
Değiştir şunu! Ver şunu... ver şunu bana!
Kesin şunu. Hep kavga ediyorsunuz.
- Kendi yerim oluncaya kadar sabret. - İzlemek istiyorum.
Bu şekilde yaşamaya devam edemeyiz.
Tatlım, şey... elimde sadece bu var. Biz...
Bu işin üstesinden gelmek için bir şeyler bulmalısın.
Bu bir sorun, ama devam etmeye çalışacağım.
Dükkanda fazladan çalışabilirsin.
Öldün sen.
Vay canına.
Resimde oldukça iyisin.
Gördüğüm diğer çocuklardan çok daha iyi.
Şey... Teşekkürler.
Bu kompozisyonu iki nedenden dolayı sizinle paylaşmak istiyorum.
Birincisi, sıfatlar çok iyi kullanılmış. Ve ikincisi,
yazarın gördüklerine ve hissettiklerine odaklandığı çok açık,
...ki bu da her yazı türü için çok önemlidir.
Leslie Burke tarafından yazılan "Dalış Takımı".
Leslie, haydi bize okusana.
Dostum, buna inanabiliyor musun?
"Öne doğru hafifçe ilerliyorum,
altımda duran yabani ve güzel keşfedilmemiş alemin üzerinde.
Sükunetin içine dalıyorum,
ve nefes sesimle bu sükuneti bozuyorum.
Üzerimde parlak bir ışıktan başka bir şey yok,
işte orası geldiğim yer,
ve burada işim bitince geri döneceğim yer.
Dalıyorum.
Ben bir dalgıcım.
Pürüzlü kayaların ve kara yosunların yanından geçerek daha derinlere ilerliyorum
bir gümüş balık sürüsünün bekleştiği derin maviliğe doğru.
Ben yüzdükçe,
ağzımdan kabarcıklar çıkıyor,
tıpkı deniz anaları gibi salına salına yukarı çıkıyorlar.
Oksijenimi kontrol ediyorum.
Her şeyi görebilecek kadar vaktim kalmamış,
ama bu anı özel kılan da bu işte."
Teşekkür ederim, Leslie. Bu gece saat 7:00’da kanal dörtte
Dr. Bob Ballard adlı sualtı kaşifi hakkında bir program var.
Herkesin izlemesini ve öğrendiklerini bir sayfalık ödev olarak yazmasını istiyorum.
Leslie?
Ya eğer programı izleyemiyorsak?
Anne babana ödev olduğunu söyle, eminim karşı çıkmazlar.
Fakat... ya televizyonumuz yoksa?
Babam televizyonun beyin hücrelerini öldürdüğünü söylüyor.
Baban hiçbir şeyden anlamıyor. Biz her gün televizyon izleriz.
- Bence de. - Peki öyleyse, Leslie,
bu ödevi yapmak zorunda değilsin. Yazacak başka bir şeyler seç.
Evet, mesela bir mağarada nasıl yaşanır.
Yeter, Bay Hoager.
Hey, Leslie, baksana.
Ne hakkında yazacaksın? Mağaradaki yarasalar mı?
- Janice geliyor! - Yeni çocuk Janice’in yerine oturdu.
- Ne yaptığını sanıyor? - Jess! Büyük çocuklar onu öldürecek!
Ölmek mi istiyorsun? Burası sekizinci sınıflara ait.
Aynen, fasulye sırığı. Kımılda. Çekil önümden, köylü çocuk.
Gerçekten kaşınıyorsun.
Kaşınsam da kaşınmasam da benimle uğraşıyor.
Ben de biraz eğleneyim diyorum bari.
Janice’nin tepesini attırmak ilginç bir eğlenme şekli.
Şey, peki eğlenmek için senin nasıl bir fikrin var?
- Bilmem. - Şey, bir şeyler yapalım mı?
- Bilmem ki. - Haydi bir şeyler yapalım. Kesinlikle.
- Ne yapalım? - Yapamazsın.
- Neyi? - Yaptığımız şeyi.
Hey, May Belle! Barbielerimi artık kullanmıyorum.
- İstersen, senin olabilir. - Temelli mi?
- Elbette. - Teşekkürler.
Bir kız kardeşin olduğu için şanslısın.
Bende dört tane var, güzel bir köpeğe hepsini değişirdim.
Bir köpeğim olmasını çok isterdim.
Çabuk fikrini değiştirmeden gidelim.
Yolun sonuna kadar yarışalım. Yerlerinize, hazır, başla!
Haydi, Jess!
Haydi!
Peki ya köpekbalıkları?
Dalarken ya da işte her ne yapıyorsan
hiç onlardan gördün mü?
Hayatımda hiç dalış yapmadım.
- Ödevini salladın mı? - Hayır. Hayal ettim.
Yalan söylemekten farklı.
Şu çizdiğin resimler, onları gerçekte gördün mü?
Hayır, ama...
Hey! Baksana şuna!
- Çok güzel! - Asırlardır orada.
Pek güvenilir değil.
Yapma. Sadece deneyelim.
Pekala.
Tuttun mu? İşte bu.
Teşekkürler.
- Ne yapıyorsun? - Yükseğe çıkıyorum.
Pekala.
Vay canına! Çok eğlenceliydi. Denemelisin. Haydi.
Peki.
Kafanı arkaya yasla, bulutları izle.
Uçuyormuşsun gibi oluyor.
Bir yere ihtiyacımız var. Sadece bize ait.
Janice Averylerin ya da Scott Hoagerların olmadığı bir yer.
Evet, ama okula döndüğümüzde, bizi bekliyor olacaklar.
Evet, ama...
...sadece okuldan daha iyi olan bir yer değil.
Ya sadece bizim bildiğimiz sihirli bir krallık olsaydı?
Bilmem. Ya olsaydı?
Pekala, öyleyse...
...ya bu krallığa girmenin tek yolu...
bu büyülü ipte sallanmak olsaydı?
- Büyülü ip mi? - Evet.
Haydi.
Leslie!
Leslie.
- Haydisene! - Bekle.
Ahh!
Burada olmamalıyız. Burası bizim arazimiz değil.
- Gürültü yapma. Seni duyacaklar. - Neden bahsediyorsun sen?
Hey! O da ne?
Vay be. Jess, baksana şuna. Vay canına.
Çok kötü olmuş. Halbuki çok az kalmış.
- Nereye? - Krallığa.
- Bu da ne? - Ne?
Bu ses. Daha önce de duymuştum. Birileri burada.
Esirlerin zincirlerinin sesi.
Ne esiri?
Karanlık Efendi’nin esirleri.
- Gitmeliyiz. - Bekle, Jess, bak.
Ne var?
Şuna baksana.
Vay canına. İnanılmaz.
Vay canına.
İşte bu.
Savaşçılar.
- Yusufçuklar. - Hayır. Onlar savaşçı.
Ağaç tepesindeki şehirlerden geliyorlar.
- Ben bu oyunu bilmiyorum. - Ne oyunu? Bu gerçek.
Burası insanları esaret altında olan muhteşem
bir kalenin kalıntıları.
Jess, sen ve ben onları özgürlüklerine kavuşturmak için gönderildik.
Karanlık Efendi’nin mahkumları, duyun sesimi!
Sizi özgür bırakmak için geldik.
Bizi duyuyor musunuz?
Bizi duyduğunuzu gösterin!
İyi denk geldi. Rüzgar tüm gün boyunca eser durur.
Duyamıyorum sizi!
- Doğruca eve git. Sonra görüşürüz. - Pekala. Görüşürüz!
# ...57 model Chevrolet, alçak, parlak ve siyah #
# Bir gün onunla yola çıkacağım Ve hiç arkama bakmayacağım #
# Sonunda bir gün salacağım kendimi Çünkü biliyorum daha iyi bir yolu var #
# Bilmek istiyorum gökkuşağının altındakini Bir gün buralardan çekip gideceğim #
Hey, sence ona yardım etmemiz gerekmez mi?
Şey... Bence... Halinden memnun.
Bip, bip, bip, bip.
...unut gitsin. Biz dört kişiyiz.
Tamam.
Çantanı getirmeyi unutma.
Kim neden giysin ki bunu?
Janice!
- İyi misin? - Sorun nedir?
- Jess Aarons bana çelme taktı.
Kasten.
Pekala, Aarons. Tabana kuvvet.
- Ama o bir şey yapmadı. - Yürü.
- Kesinlikle oydu. - Biliyorum.
- Ne oldu sana? - Janice Avery çok yetenekli birisi.
Ketçap paketlerini dört koltuk öne kadar fışkırtabiliyor.
Haydi be.
Sizin evinizde üstümü temizleyebilir miyim? Eğer annem beni böyle görürse,
müdürü filan herkesi ayağa kaldırır, ve hayatım sona erer.
Babam neden bunu yapsın ki?
- Ah. Merhaba. - Ah.
Anne, bu Leslie.
- Merhaba, Leslie. - Merhaba.
- Tanıştığımıza memnun oldum. - Teşekkür ederim. Ben de.
Ailen ve sen yerleşebildiniz mi bari?
- Evet, efendim. - Çok güzel.
- Haydi. Sonra görüşürüz. - Çok gecikme, olur mu, tatlım?
- İkisi de birbirinden tuhaf. - Hey. Bir arkadaş bulduğuna şükredin.
- Baban nerede çalışıyor? - Evde. Aynı annem gibi.
- İkisi de yazar. - Yazar mı?
- Ne yazıyorlar? - Kurgu roman.
Şimdi seni anlıyorum.
- Nasıl yani? - Şey, kafandan uydurmayı seviyorsun.
Senin annen baban da geçimini bu şekilde sağlıyor.
Hırdavattan anlar mısın?
Hayır. Niye sordun?
Şey, baban nalbur dükkanında çalışıyor.
Pekala.
Demek istediğim sen kimsen osun...
...anne ya da baban değil.
Evde çalıştıklarına göre onlarla epey takılıyorsundur.
Pek sayılmaz.
O da ne?
- El bombası. - El bombası filan yok burada.
Haydi!
- Sincaplar! - Yarı sincap, yarı Scott Hoager.
- Sincogre. - Sincogre!
Karanlık Efendi’nin sinsi askerleri.
- Saldırıyorlar! - Cephane lazım!
Bu hiç de iyi değil.
- Görüyor musun? Yukarıda? - Evet.
- Görüyor musun? Gerçekten mi? - Evet.
Les...
Leslie?
Leslie. Leslie!
Gel haydi. Tepeden bütün krallığı görebilirsin.
Çok hoş, değil mi? Burada her şey mümkün.
Baksana şuna.
Hepsi bizim.
Dağlardan okyanuslara kadar.
- Tam olarak nedir gördüğümüz şey? - Göreceksin.
Sadece gözlerini kapa...
...ama zihnini olabildiğince aç.
Vay canına.
Buraya ne ad verelim?
Terabitiya.
Herkes sessiz olsun. Pekala, hazır?
İyi ki doğdun!
# İyi ki doğdun sana #
# İyi ki doğdun sana, sevgili Jess #
# Mutlu yıllar sana #
Bir dilek tut.
- Hey! - Ne dilek tuttun?
- Adi mal. - Hayır, değil.
- Çok sevdim. - Nasıl? Doğru düzgün çalışmıyor bile.
Tam kuramadık herhalde, baba.
Ne yapalım biliyor musun? Kutusunu sakla. Geri götürebilir miyiz bir bakayım.
Baba, serada bir şey var.
İhtiyacım olan son şey, buraya dadanan bir hayvan.
Eğer yakalarsan ne yapacaksın ona?
Buradaki sebzeler bizim erzakımız.
Buraya dadanan hayvanlarla paylaşacak kadar zengin değilim.
- Yani öldürecek misin? - Öyle yapmak zorundayım.
Şey, artık buraya giremez, değil mi baba?
Umarım. Ama eğer girecek olursa bu işi bana bırak.
Yapabileceğim bir şey var mı?
Yok, haydi sen git ödevini yap, ben bu dağınıklığı toparlarım.
Koltuğun altında.
Dün doğum günün olduğunu duydum.
- Beğendin mi? - Vay canına.
Çok pahalı bir şey olmalı.
Parasının ne önemi var?
Bilmem ki.
Şey, istersen bunu geri verip daha ucuz bir tane alabilirim.
Çok... teşekkürler.
# Jess ve Leslie bir ağaçta oturuyor... #
Bak. Sincogre ve akbaba.
Hey, işte geliyor.
Bir Sincogre’a kafa tutan sen bir Hoager’dan mı korkuyorsun?
Bayan Edmunds?
- Konuştu. - Yardım edeyim mi?
Elbette. Bu çok işime gelir.
- Güzel. - Şunu alayım.
Teşekkür ederim.
- Selam, gençler. - Ah, selam, çocuklar.
Nasıl bu işte böyle ustasın?
- Ne işinde? - Tahta çekiç işi.
Bir kıza göre gayet iyisin.
Aynı şekilde hızlıyım... bir kıza göre.
Anladın ne demek istediğimi.
Sen de resimde oldukça iyisin... bir erkeğe göre.
Tamam, tamam, ateşkes.
Annen baban bunların ortadan kaybolduğunu anlamıyor mu?
Kitap yazma işinin ortasındayken asla.
Bu da ne?
Göster kendini!
Bu dev bir trol!
Hayır, bizi öldürmek üzere olan dev bir ağaçtı bu!
Ağacın kendiliğinden düştüğünü mü sanıyorsun?
Gel haydi.
Karanlık Efendi sincogreların bizi korkutmadığını görünce,
- ...dev bir trol gönderdi. - Ne kadar büyük?
Ayaklarının büyüklüğü bu kadar.
- Gerçekten böyle mi düşünüyorsun? - Başka ne olabilir ki?
Ne yapmalıyız?
Keşke bir trol avcımız olsaydı, kokusunu takip edip gizlice yanına giderdik.
Hey, baksana şuna! Haydi!
Sanırım şu tarafa gitti!
Terabitiya’ya biz hükmederiz, hiçbir şey yolumuza çıkamaz!
İpe kadar yarışalım.
Buraya bayılıyorum!
Yürü haydi, git buradan. Bir daha da sakın gelme.
Ne yaptığını sanıyorsun sen?
- Senin yerine onun icabına baktım. - Öyle mi oldu? Nasıl yaptın acaba?
Onu ormana götürdüm. Geri gelmeyecek, söz.
Sana kahrolası seradan uzak duracağını söyledi mi?
Hayır, gitti işte ve bir daha...
Jess, şunu kafana sok, tamam mı?
Bu senin çizdiğin resimlerden birisi değil. Bu bizim yiyeceğimizi, kazandığımız parayı,
ve olmayan vaktimizi alıp götüren bir baş belası.
- Tamam. - Artık gerçek dünyaya dön...
...ve dediklerimi yap.
Tamam.
İyi geceler, bir tanem.
Tatlı rüyalar.
Işığı kapat, Jess.
İyi geceler, baba.
Bugün okuldan sonra dev trolü öldürecek miyiz?
Hayal dünyasında yaşıyorsun, Leslie.
- Ha? - Dev trol diye bir şey yok, tamam mı?
Şey, Terabitiyalılar seni duymasa iyi olur.
Onların kralı olduğunu düşünüyorlardı.
Bir köpek edinin.
Alexandra, babam bana Popkek verdi!
Hiçbiri ezilmedi, çünkü içeceğimin yanına koymadım.
Yerinde olsam Popkeklerden çok bahsetmezdim.
Bende var sende yok diye kıskanıyorsun.
Ne alaka! Kaybettiğin zaman gelip bana zırlama.
Onları yiyeceğim, kaybetmeyeceğim.
Jess! Jess!
Janice Avery, Popkeklerimi aldı! Janice Avery, Popkeklerimi aldı!
- Sana çeneni kapalı tutmanı söylemiştim. - Orada. Bir şey yapmayacak mısın?
Çiş yapmak için para alıyor milletten!
Bir dolar, bücür.
Ama bir dolarım yok ki.
Bu doğru değil, öyle mi? Çiş yapmak bedava olmalı.
Bedava çiş!
Bedava çiş! Bedava çiş! Bedava çiş!
Haydi gidelim.
Popkeklerimi istiyorum, Janice Avery.
Ne Popkeki, Popkek?
Onu dövmen gerekir. Sen benim abimsin!
Onunla dövüşürsem ne olur biliyor musun?
Kıçına tekmeyi yersin.
Hayır, bir kızla kavga ettiğim için idareden tekmeyi yerim. Bu ne işe yarar?
Popkeklerimi çaldı.
Gel haydi.
Üzülme, May Belle.
Bunun hesabını soracağız. Değil mi, Jess?
Sakın, Terabitiyalılar seni duymasın.
Onların kralı olduğunu düşünüyorlardı.
Dev trol av sezonu bugün başlıyor!!!
Jess! Jess!
Ah... Merhaba! Şuna bak hele!
Tamamen sana ait, belgeleri tam, safkan dev trol avcın.
- Benim mi? - Evet.
Az önce üzerime dev gibi işedi.
İnanmıyorum, Jess. Teşekkürler.
Senin adını Prens Terrien koyuyorum,
muhteşem dev trol avcısı.
Kısaca P.T.
Hey! Sanırım bir trol kokusu aldı. Haydi gel.
Ah, olamaz! Misafirimiz var!
Öldün sen! Öldün sen!
- Öldün sen! Öldün sen! - Tüylü Akbabalar!
O da ne?
Dev bir trol.
Hoş ayaklar.
Koş!
Vay canına!
Sanırım izimizi kaybettirdik.
Leslie...
- Zayıf yeri neresi? - Zayıf bir yeri mi var?
Bilmiyorum!
Daha çok kızdıracak onu!
P. T.!
İşte! Zayıf noktası!
Gıdıklanıyor!
- İğrenç! - Trol ayak pisliği.
Aferin, P.T. Aferin oğluma!
Aferin sana.
Janice’nin zayıf noktası ne sence?
Sekizinci sınıfa giden bir kız...
...muhtemelen sekizinci sınıfa giden oğlanlar.
Sence kime yanık?
Bilmem. Bir düşüneyim...
...sekizinci sınıftaki en karizmatik çocuk muhtemelen...
...Willard Hughes.
- Buldum. - Neyi buldun?
Yaz, "Sevgili Janice..."
- Sen yap. - Olmaz.
Erkeklerin yazısı iğrenç. Alınmak yok!
Sen yazmalısın.
Pekala.
"Sevgili Janice,
tanıdığım en muhteşem ve güzel kız sensin."
- Hangi sıra onun nasıl bileceğim? - Üzerinde kurumuş kan ve tozlu kemikler olan.
"Benim duygularımın farkında mısın bilmiyorum, fakat sana şunu söylemeliyim,
bence çok hoşsun.
Okuldaki kızlar arasında en çekici olanı sensin."
Pekala. Şunu yaz,
"Bakalım ikimizin de hisleri gerçek mi?"
- Ah, Bay Bailey... - Ha?
- ...sizi arıyordum. - Beni mi? Neden?
Galiba kızlar tuvaletinde birisi kustu.
Tamam, bir bakayım.
"Bugün okuldan sonra benimle otobüsün orada buluş.
Eve beraber gidip bizden konuşuruz."
"bizden"i büyük yaz ve altını çiz.
"Sevgilerle, Willard."
Bak, eğer yakalanırsak ikisi de bizi öldürür.
- Mektubunu aldım. - Neden bahsediyorsun sen?
Çok tatlıydı.
- Bu iki koltuğu tutuyorum. - Kim için?
Willard Hughes bugün eve Janice ile birlikte gidiyor.
- Neden bahsediyorsun? - Willard ve Janice.
Sırılsıklam aşıklar.
Rüyanda görürsün. Şey, Willard’a da söylesen iyi olur.
Görünüşe bakılırsa evine kendi otobüsüyle gidiyor.
Janice’ye bakın!
Hey, Janice, ne oldu?
Willard sana aşık olduğunu bilmiyor mu yoksa?
Erkek arkadaşın nerede, Janice?
- Ne oldu şimdi? - Bastı gitti.
- İşte bu. - Gitmek ister misin?
- Evet. - Ben de geleceğim.
- Olmaz. - Burası özgür bir ülke!
Bizi takip etme, yoksa Alexandra’ya hala parmağını emdiğini
ve Bay Blanky ile uyuduğunu söylerim.
- Pekala, ne diyorsun? - Kitabı bitirmiş olmalılar.
- Nereden biliyorsun? - Hey, Leslie.
- Yardım et bize. - Gel haydi.
- Selam, anne. - Selam, Leslie, gelsene.
Pekala, haydi gidelim. İş üstündeyiz.
Hey, bu arkadaşım, Jess. O da yardım edebilir mi?
Demek şu bahsi geçen Jess sensin. Merhaba, ben Judy.
Leslie bana boyamada iyi olduğunu söyledi.
Bir tane kapıp başla.
Haydi! Bu duvarı bitirip akşam güneşi…
üzerine vurduğunda alev alev parıltısını görmek konusunda kararlıyım.
Bak hele, sağlam bir el, Jess. Bir sanatçının eli. Yanılıyor muyum?
Evet.
Bilirsin, hayatın sunduğu en büyük nimet,
yapmaya değecek bir iş için canla başla çalışabilme fırsatıdır.
Teddy Roosevelt söylemiş bunu, ben değil.
- Vay be. - Ne demiştim size? Değer miymiş?
Selam, millet.
Jess, ödevine başla, tamam mı?
Yakında hafta sonları dükkanda durmaya başlayacağım,
buradaki bazı işleri senin halletmen gerekecek.
Bilirsiniz, hayatın sunduğu en büyük nimet,
yapmaya değecek bir iş için canla başla çalışabilme fırsatıdır.
Hey...
...hiç resim dersi aldın mı sen?
Hayır, sadece... Kendi kendime yaptım.
Gerçekten çok yeteneklisin.
Jess, diğer çocukların seni ezmesine izin verme.
- Ah, buyurun. - Teşekkür ederim.
Az önce kızlar tuvaletine gittim.
Birisi içeriye girmiş iki gözü iki çeşme ağlıyor,
ve sanırım bu kişi Janice Avery.
Ona yaptığımız oyun yüzünden olabilir mi?
Olamaz. Gelsene bir dakika.
Bedava çiş!
Defol buradan!
Defol git, şimdi!
- Onunla konuşmalısın. - Dalga mı geçiyorsun?
Bir tarafı uf oldu diye ağlamıyor, bu ciddi bir şey.
Ayrıca, kızlar tuvaleti, oraya giremem.
- Tek başıma oraya girmek istemiyorum. - Sorun ne?
Dev bir trole kafa tutan birisi sekizinci sınıfa giden aptal bir kızdan mı korkuyor?
# Ah çocuk Her şey daha iyi olacak #
# Ah çocuk Her şey daha kolay olacak #
# Ah çocuk Her şey daha iyi olacak #
# Bir gün, evet Her şeyi halledeceğiz ve bunu beraber yapacağız #
# Bir gün Kafan daha rahat olduğunda #
# Bir gün... #
Özür dilerim.
- Haydi, anlatsana. - Olmaz, söylemek istemiyorum.
- Neden? - Sonra anlatırım.
Aynen bana doğru yaklaştı. Kesin benden hoşlanıyor.
Olamaz! Tony’den hoşlanıyorum!
Babası ona çok kızıyor.
Ne olmuş? Babam da bana kızıyor... çoğu zaman.
- Ona vurmuş. - Ah.
Komşuları bağrışmalarını duymuş, polisi aramışlar.
Herkes duymuş. Bütün yedinci ve sekizinci sınıfların olaydan haberi var.
- Vay be. - Bu da durumu açığa kavuşturuyor.
Peki, ona ne söyledin?
Şey, televizyonumun olmadığını
ve herkesin bana güldüğünü söyledim.
Herkesin senin garip birisi olduğunu sanmasının nasıl bir şey olduğunu bilirim.
Peki o ne dedi?
Ona akıl vermemi istedi.
Janice Avery senden akıl mı istedi?
- Evet. - Sonra?
Şey, milletin söyledikleri hakkında
bilmiyormuş gibi davranmasını,
zaten birkaç hafta içinde herkesin olanları unutacağını söyledim.
Vay canına...
Sonra ona sakız verdim.
- Gitmeliyiz. - Evet.
- Yarın tekrar gelmek ister misin? - Gelemem. İşlerim var.
- Ya sonraki gün? - Pazar kiliseye gideriz.
- Ben de gelebilir miyim? - Hiç hoşuna gitmez.
- Yok, bence ilginç olur. - Şey, kızlar pantolon giyemez ama.
- Elbiselerim var, Jess. - Sen ve elbise? İşte bu görmeye değer!
Görüşürüz!
# ...Azap ve utancın simgesi #
# Yolunu şaşırmış günahkarlar için ölen Sevgilinin o eskimiş çarmıhını seviyorum #
# O eskimiş pürüzlü çarmıhı yaşatacağım #
İhtiyacımız olan bu. Çanlar... Terabitiya için.
Geldiğime çok sevindim.
Şu İsa filan, gerçekten ilginç.
İlginç değil. Korkunç!
Ellerine çivi çakıyorlar.
Nedeni de hepimizin günahkar olması. Tanrı, İsa’nın canını aldı.
- Buna gerçekten inanıyor musun? - İncil’de böyle yazıyor.
İnanmak zorunda kalmışsın, ve bu da hoş bir şey değil.
İnanmak zorunda değilim, ve bence bu çok güzel.
- İncil’e inanmak zorundasın, Leslie. - Neden?
Çünkü eğer İncil’e inanmazsan,
öldüğün zaman Tanrı seni cehenneme gönderir.
Vay canına, May Belle. Nereden öğrendin bunları?
Öyle değil mi, ha, Jess?
Eğer İncil’e inanmazsan, Tanrı seni cehenneme gönderir.
- Sanırım. - Şey, ben öyle düşünmüyorum.
Tanrı’nın bu şekilde insanları cehenneme göndermekle uğraştığını düşünmüyorum.
Etrafındaki bu şeylerle yeterince meşgul.
Hey, Jess. Yardıma gelsene.
Tamam. Geliyorum.
Seradan matkabımı getir.
Hala öldüremedin mi şunları?
Çok komik.
Baksana.
Hiç güneşe koymayı düşündün mü?
Jess. Jess.
- Anahtarlarım nerede? - Ne?
Anahtarlarım. Bana geri vermedin.
- Düşün! - Matkabı buraya koydum.
Kahretsin, dükkanın anahtarları üzerindeydi, işletme belgesi, hepsi.
Bütün kilitler değişmek zorunda kalacak, maaşımdan 700 $ kesecekler.
Burada olmaları gerekiyor.
- O anahtarları bulamazsam bu hafta sonu dükkanı açamam...
Bulacağım baba, söz.
Neden parayı ödemem için bankadan biraz para çekmiyorsun? Ne dersin?
Bir işe yara, git para çek bankadan.
Bulacağım dedim.
Berbat görünüyorsun. Sorun ne?
Babamın iş yerinin anahtarlarını kaybettim,
şimdi yeni anahtar ve kilit yaptırmak zorunda.
May Belle?
Lütfen kimse bana kızmasın.
- Ne? - Sadece...
- Babanın anahtarlarının yerini biliyorum. - Biliyor musun?
Şu konuştuğumuz çanları hatırlıyor musun?
Şey, sürpriz yapacaktım.
Şu şıngırdayan metal ıvır zıvırlar.
Ve... May Belle yardım etmek istedi.
Ve ona izin mi verdin?
Neden bana onları yerden bulduğunu söyledin?
- Yerden buldum. - Seradaki yerden buldun.
Sorunun ne senin? Babam beni öldürecek.
Doğru zamanı bekliyordum.
Yani anahtarların nerede olduğunu biliyorsun?
Sonra görüşürüz.
- Anneme hemen geleceğimi söyle. - Babama anahtarı aldığımı söyleyecek misin?
Korkma. Babamın anahtarlarını bulmak bana düşüyor. Görüşürüz.
Vay be.
Amma yükselmiş. Haydi. Gidelim.
"Artık gerçek dünyaya dön, evlat. Bana biraz para çek.
- Bir işe yara, bana para çek." - Neden bahsediyorsun?
"Bu senin yaptığın resimlere benzemez. Bu ciddi bir şey."
Yani her zaman ciddi olmanın faydası ne? Söylesene bana.
Ya Karanlık Efendi anahtarları daha önce bulursa?
Ben, Karanlık Efendi’den filan korkmam, babamın anahtarları onlar.
Leslie, arkama geç.
Jess, arkana bak. Dahası var.
İşte, al şunu.
Jess!
P.T., yakala onu!
Aferin sana, P.T.
İşte böyle!
- Öldün sen! Öldün sen! Öldün sen! - Hey!
Koş!
Haydi! Daha hızlı!
Öldün sen! Öldün sen!
Sana el bombası olduğunu söylemiştim.
Jess!
Tuttum seni, Leslie!
Tuttum seni!
Yukarıda! Hazır ol!
- Bizi yakalayacaklar. - Leslie, Terabitiya’nın en hızlıları biziz.
Bizi izliyor.
Anahtarlar nerede?
İşte, aç şunu.
İhtiyacın olduğunda Terabitiya savaşçıları nerede olur?
Bilmiyorum.
Muhteşem. Şimdi üç kişi olduk.
- Vay canına. - Şimdi eşitlendik.
Saldırın!
Öldün sen! Öldün sen! Öldün sen! Öldün sen! Öldün sen!
Haydi.
- Haydi, P.T. - Öldün sen!
Dikkat et! Çok yaklaştın.
Jess!
Selam.
- Görüşürüz! - Pekala, görüşürüz.
Jess! Üç kere seslendim sana.
Kız arkadaşın.
Kız arkadaşım filan değil.
- Selam. - Merhaba, Jess.
Bir saniye. Kimsiniz?
Biliyorum Cumartesi, ben öğretmenin, Bayan Edmunds.
Yeğenlerimi şehir müzesine götürmeyi düşünüyordum,
ama kız kardeşim son anda fikrini değiştirdi, benim de aklıma bir fikir geldi.
- Hey, Anne. - Hmm? Bebek mi?
Hayır, bebek iyi. May Belle ilgileniyor.
Öğretmenim bugün beni gezdirmek istiyor.
- Olur mu? - Mmm.
Bayan Edmunds? Evet, gelebilirim.
- Hazır mıyız? - Evet.
- Öyle mi? - Evet, efendim.
Bir şey mi unuttun?
Hayır. Sorun yok.
Vay canına.
Tatlım, tatlım, burada bekle.
- Sevdin mi? - Evet.
Brueghel. En sevdiklerimden.
Acaba o da mı senin gibi defterleriyle başlamış? Da Vinci o şekilde başlamış.
Bu kadar çok detayı sığdırması muhteşem.
Daha önce müzeye geldin, değil mi?
- Hayır, bu ilk gelişim. - Gerçekten mi?
- Evet. - Şey, o zaman şeref duydum.
Dışarıda hava çok güzel.
O kadar çok yağmur yağdı ki, şu Japon efsanesindeki gibi güneşin bir mağaraya...
...girip bir daha çıkmamak üzere yemin ettiğini düşünmeye başlamıştım.
- Bilmediğiniz şey yok. - Pek sayılmaz.
Ama zihnimi açık tutmaya çalışıyorum,
ve ortaya çıkan şeyler insanı çok şaşırtıyor.
Leslie Burke de öyle söylüyor. Zihnimi olabildiğince açmamı söylüyor.
Leslie Burke haklı.
Seninki gibi bir zihin açık olduğunda, kocaman yepyeni bir dünya yaratılabilir.
- Çok teşekkürler. - Önemli değil.
- Belki bir ara yine yaparız. - Kesinlikle.
- Selam millet. - Gördünüz mü? Size söylemiştim.
Aman Tanrım, Jess!
- Nereye kayboldun böyle? - Nerelerdeydin?
Anne...
Sordum ya sana. Yani...
- Öldüğünü sandılar. - Brenda, konuşma.
Ölmek mi?
Neler oluyor?
Arkadaşın Leslie öldü.
Bu sabah bir derede boğulmuş.
Bir iple karşıya geçmeye çalışmış ve ip kopmuş.
Kafasını vurduğunu düşünüyorlar.
Hayır... Hayır, öyle bir ip değil o.
Kopamaz. Kop... kopmuş olamaz.
Ama koptu işte.
- Üzgünüm, evlat. - Hayır, yalan söylüyorsun.
- Ölmedi o. Yalan söylüyorsun! - Jess!
Merhaba, tatlım. Kahvaltı ister misin?
Önce... Önce halletmem gereken işler var.
Bugün her şeyi baban halledecek. Otur sen.
Jess, baban ve ben düşündük ki
bugün Burkelere gidip baş sağlığı dileyebiliriz.
Sadece üçümüz.
Ne dileriz?
Prens Terrien.
Sen Jess olmalısın.
Ben, Bay Aarons. Bu da eşim, Mary. Başınız sağ olsun.
- Çok üzüldük. - Merhaba, Jess.
Seni seviyordu, biliyorsun.
Anlarsın, Leslie,
eski okulunda pek arkadaş edinememişti.
Buraya taşındığımızda düşündük ki belki...
Dedi ki sen olmasaydın...
Şu ana kadar sahip olduğu en iyi dostuydun.
Bunun için sana minnettarım.
Sağ olun.
Eşim ve ben cenazeyi soracaktık.
Leslie’yi cenaze için eve götürmeye karar verdik.
- Jess. - Bir dahaki sefere,
Leslie’yi de davet etmeliyiz.
Hoşuna gider.
Selam, evlat.
Arkadaşına üzüldüm.
Şahıs zamirlerinin amacı...
Görünüşe göre artık sınıftaki en hızlı çocuk sensin, ha?
Şaka yaptım, dostum.
- Kafayı mı yedin? - Jess Aarons.
Koridora çık ve beni bekle.
Ben gelene kadar kitabınızı sessizce okuyun.
Jess...
Eşim vefat ettiğinde...
...insanlar sürekli ağlamamamı söyleyip durdu.
Unutmama yardımcı olmaya çalışıp durdular.
Ama unutmak istemedim.
Affedersin.
Bu kızın başına gelenler.
Onun gibi öğrencim pek olmaz.
Benim için...
...bu kadar zorsa...
...senin için ne kadar zordur anlayabiliyorum.
# Sonunda bir gün salacağım kendimi Çünkü biliyorum daha iyi bir yolu var #
# Bilmek istiyorum gökkuşağının altındakini Bir gün buralardan çekip gideceğim #
Acele et. Otobüsü kaçıracağız!
Selam.
Leslie?!
Jess!
Leslie!
- Jess! - Leslie!
Lesl...
Jess, yardım et, geçemiyorum! Acele et!
May Belle?
Sıkı tutun! Kımıldama!
Haydi, kolumu tut. Tuttum seni, korkma.
- Ne yaptığını sanıyorsun sen? - Senin için endişelendim!
Endişelenmene gerek yok. Burada işin yok senin!
- Ama seninle gelmek istiyorum. - Burası bizim yerimiz. Eve git.
Burası bizim yerimiz!
Eve git dedim sana!
Tatlım, neyin var?
Neyin var?
Neyin var, bebeğim?
Hayır!
Jess!
Geçti, Jess. Geçti, oğlum, geçti.
Her şey bitti.
İncil’de yazıldığı gibi mi olacak?
Cehenneme mi gidecek?
Tanrı hakkındaki her şeyi bilmiyorum,
ama o küçük kızı cehenneme göndermeyeceğini biliyorum.
O zaman ben cehenneme gideceğim, çünkü hepsi benim hatam.
Sakın bir daha böyle düşüneyim deme.
Ama öyle.
Onu müzeye gelmesi için çağırmadım.
Onu çağırmak istemedim.
Orada yanında değildim.
- Benim suçum. - Hayır, hayır, hayır, hayır.
Senin suçun değil.
Bunlar bahane değil.
Bu korkunç bir şey.
Bir anlam ifade etmiyor, ama senin suçun değil, Jess.
Buraya geldiğinde beraberinde sana özel bir şey getirdi, öyle değil mi?
Buna sımsıkı sarılmalısın.
Onu ancak bu şekilde hayatta tutabilirsin.
May Belle?
Bak.
Seni ittiğim için üzgünüm.
Çok aptalca ve yanlıştı...
...ve benimle konuşmanı gerçekten özledim.
Artık senin ellerinde.
Hey!
Bekleyin!
Hey!
Jess? Affedersin. Seni... Seni görmedim.
Evinizin yanındaki tahtaları kullanabilir miyim?
Evet, evet. Elbette.
Gördüğün her şeyi, yalnızca...
Anlarsın, aslında... aslında Prens Terrien’i sana verecektim,
ama... onu bırakamadım.
Leslie sizde kalmasını isterdi.
Evet.
Oynuyoruz. Biz bize.
Anladım, ama oyun oynanabilecek en muhteşem yeri ben biliyorum.
Bundan kimseye bahsetmeyeceğine dair söz vermelisin.
Ne Brenda’ya, ne Ellie’ye, hatta Joycie’ye bile.
İkimizin arasındaki bir sırrı Joycie’ye mi anlatacağım?
O tam bir bebek.
Haklısın, ve bir prenses olmaya hazır değil.
Ona bir şeyler göstermelisin.
Prenses mi? Kim prenses olacak?
Aşağı doğru.
Adımına dikkat et.
Çaktırmadan bakmıyorsun, değil mi?
Yukarı doğru. Yürü bakalım.
Pekala.
Tamam. Aç gözlerini.
HİÇBİR ŞEY YOLUMUZA ÇIKAMAZ
Vay canına. Sen mi yaptın bunu?
Evet.
Bekle bir saniye.
Baksana! Bugün gelecek olan güzel kızın...
Terabitiya’nın yeni varisi olacağı söylentisini duymuş olmalılar,
- Kim? - Terabitiyalılar.
Bekliyorlar.
Nerede?
- Görmüyorum. - Burası çok eski bir orman, May Belle,
sihirli yaratıklar ve dost canlısı devlerle dolu,
hayal edebileceğin her şey.
Ama gerçekten çok iyi bakmalısın.
Zihnini olabildiğince aç.
Pekala, ne düşünüyorsun?
Mor çiçekler de var mı?
İstediğin her şey.
Vay canına.
Ve bir şato.
Kocaman, kuleleri ve bayrakları olan.
Tabii ki.
Baksana, Jess. Çok güzel.
Peki bir kral var mı?
Kral sen misin, Jess?
Sen prenses olduğun sürece.
Terabitiya.
Çeviri: magna