Opowiem wam teraz, jak zginąłem.
Ale spokojnie, historia jest raczej rozrywkowa i właściwie nie o mnie,
tylko o dziewczynie imieniem Roszpunka.
POSZUKIWANY ZŁODZIEJ FLYNN RAJTAR
Wszystko zaczęło się od słońca.
Dawno, dawno temu z nieba spadła jedna kropla słonecznego blasku.
W miejscu, gdzie wsiąkła w ziemię, wyrósł czarodziejski złoty kwiat.
Miał on moc leczenia wszelkich chorób i ran.
Widzicie tę uroczą babuleńkę? Zapamiętajcie ją sobie,
to ważna postać.
Minęło parę stuleci
i niedaleko od tego miejsca wyrosło sobie państwo.
Rządzili nim uwielbiani król i królowa.
Królowa miała wydać na świat potomka,
ale coś poszło nie tak.
Było z nią źle,
liczyła się każda godzina.
W takich sytuacjach ludzie zaczynają szukać cudownych rozwiązań.
W tym przypadku był nim złoty kwiatek.
Mówiłem, żeby ją zapamiętać.
Zamiast podzielić się darem słońca z innymi,
ta tutaj, niejaka Gertruda, chowała go pod korcem.
Dzięki niemu od setek lat pozostawała młoda.
Wystarczyło tylko zaśpiewać.
Kwiatku, światło zbudź
Pokaż mocy dar
Odwróć czasu bieg
I wróć mi dawny skarb
Wróć dawny mój skarb
Rozumiecie: babcia wpada, nuci i młodnieje. Dziwne, ale tak było.
Znaleźliśmy!
Magiczny kwiat uzdrowił królową.
Wkrótce na świat przyszła piękna, złotowłosa księżniczka.
Tak, dobrze myślicie, to właśnie Roszpunka.
By uczcić narodziny córki,
król i królowa puścili w niebo latający lampion.
I znów wszystko było dobrze.
Było i się skończyło.
Kwiatku, światło zbudź
Pokaż mocy dar
Odwróć czasu...
Gertruda zakradła się do pałacu, porwała dziecko
i dosłownie rozpłynęła się w nocy.
Natychmiast rozpoczęto poszukiwania księżniczki. Na próżno.
W wieży ukrytej w dzikiej głuszy,
Gertruda chowała małą, jak córkę.
Co stracone - znajdź
I wróć mi dawny skarb
Mój dawny skarb
Gertruda znalazła nowe źródło młodości
i przysięgła sobie, że nie da go już sobie odebrać.
Czemu nie mogę wyjść na dwór?
Bo świat jest bardzo niebezpieczny.
Ludzie są samolubni i bezwględni.
Nie wolno ci się stąd oddalać. Tutaj nic ci nie grozi.
Rozumiesz, kwiatuszku?
Tak, mamo.
Ale mury wieży nie mogły ukryć wszystkiego.
Co roku, w urodziny księżniczki,
król i królowa wypuszczali w niebo tysiące lampionów
w nadziei, że kiedyś ich zaginiona córeczka odnajdzie się.
Walt Disney PICTURES PRZEDSTAWIA
No cóż, widzę, że Pascala nie ma także i tutaj.
Akuku!
Czyli 22 do zera dla mnie. Zagramy do 23?
Dobra, a co proponujesz?
Aha, ale raczej nic z tego. Ja zostaję tutaj i tobie też radzę.
Oj, nie bądź taki, Pascal. Wcale nie jest tu nam tak źle.
Zaplątani
Kiedy o siódmej Dzień już na dobre wstanie
Musze się zbierać Zajęć mnie czeka sto
Sprzątam, woskuję, myję i robię pranie
Zmiatam kurz A tu już robi się kwadrans po
Przeczytać książkę chcę Więc biorę wszystkie trzy
I namalować coś Galeria mi się śni
Z drutami szarpię się Upiekę ciasto i
Zaczekam aż się odmienią dni
Coś tam ułożę, rzucę i wyjmę z pieca
Papier-mâché, piruet i mat jak nic
Lepię naczynia, milczę i robię świece
Tutaj skłon, tutaj krąg Pnę się wzwyż, lubię szyć
Już czytać nie ma co Na pamięć wszystko znam
Malować nie ma gdzie Nie widzę białych plam
A potem włosy, włosy Póki siłę mam
Od lat w tej wieży zamkniętych drzwi
Cierpliwie czekam, i czekam, i czekam
Aż przyjdą nowe dni
Już jutro jest
Urodzin mych dzień
Zmierzch zalśni znów światełkami
Gdzieś hen
Chcę pobiec tam
I dotknąć ich chcę
Wreszcie dorosłam
Może mama puści mnie
Rany, mógłbym mieć na co dzień taki widoczek.
Rajtar! No, dawaj!
Minutkę. No, jak nic bym mógł. Skołujcie mi taką chatę.
Jak wyjdzie ten włam, to cię będzie stać.
-Jakieś uczulonko? -No.
Czekaj! Wracaj!
Widzicie mnie w tym gniazdku? Bo ja siebie jak najbardziej.
Już tyle się zdarzyło, a to dopiero ósma rano.
Panowie, dzisiaj jest wielki dzień!
Raz się żyje. Dziś jest mój wielki dzień, Pascalu.
Chyba się wreszcie na to odważę. Poproszę ją!
Roszpunko!
Spuść tu swe włosy!
Już czas.
Tak, wiem. Dobra, to chodź, bo cię zobaczy.
Roszpunko! Chyba nie chcesz, żebym ci się tu zestarzała?
Tak, mamo, już już!
Co u ciebie, mamusiu?
Wiesz, w głowę zachodzę, jak dajesz radę
mnie tu wciągać tak dzień w dzień.
To chyba musi być potwornie wyczerpujące.
To nic takiego.
To dlaczego tak długo to trwa?
Och, kochana, droczę się tylko.
Chyba że tak.
Mamo, jak wiesz, jutro jest dla mnie bardzo ważny dzień i...
Roszpunko, spójrz no w zwierciadło.
Wiesz, kogo tu widzę?
Otóż widzę silną, niezależną, wprost prześliczną dziewczynę.
No tak, ty też tu jesteś!
Tylko się droczę. Nie możesz tak wszystkiego sobie brać do serca.
Czyli mamo, jak wspominałam już jutro są...
Roszpunko, mamusia dosłownie leci z nóg.
Pośpiewaj mi może troszkę. Później mi opowiesz, co?
Tak, już się robi!
Kwiatku światło zbudź Pokaż mocy dar
Odwróć czasu bieg I wróć mi dawny skarb
Ulecz każdą z ran Odmień losu plan
Co stracone znajdź I wróć mi dawny skarb
-Roszpunko! -Dobrze, mamo,
jak mówiłam, jutro jest dla mnie ważny dzień.
Jutro są moje urodziny!
-Ta-na! -Nie, nie, nie. Niemożliwe.
Doskonale pamiętam już miałaś urodziny w zeszłym roku.
Tak to już jest, że, rocznice lubią się powtarzać.
Mamo, kończę 18 lat i chiałabym prosić...
I na te urodziny najbardziej bym chciała...
Znaczy wcześniej w sumie też była mowa, że...
Moja droga, proszę, błagam, nie mamrocz.
Nie znoszę kiedy zaczynasz tak bełkotać, bla bla bla.
No szału można dostać. Droczę się, jesteś przecudna.
Kocham cię nad życie, kaczuszko.
Chcę zobaczyć latające światła!
Co?
Zaprowadź mnie, strasznie bym chciała je zobaczyć z bliska.
Ty mówisz o gwiazdach.
Właśnie widzisz.
Narysowałam mapę nieba. Gwiazdy nie zmieniają położenia.
A te światła zjawiają się co roku w dniu moich urodzin, mamo.
Tylko w tym jednym dniu.
I nic nie poradzę, ale mam wrażenie, że są dla mnie.
Muszę je zobaczyć, mamo,
ale nie przez okno. Chcę tam być.
Muszę się dowiedzieć, co one oznaczają.
Czyli chcesz wyjść na dwór, tak? Ależ moja droga...
Taka delikatna jak kwiatuszek
Słonko, co ma jeszcze w głowie pstro
Wie, dlaczego w wieży siedzieć musi?
-Wiem, ale... -Ano właśnie.
Bo ci tu nic nie grozi
Bałam się, że przyjdzie taka chwila
Z gniazdka ptaszek mój Wyfrunąć zechce
Lecz choć się rwie
Ciii... Jeszcze nie
Słuchaj się mnie
Słuchaj się mamusi
Świat przeraża, strach się bać
Słuchaj się mnie
Nie chcę, by córusi Mogło złego coś się stać
Przysięgam
Rabuś, czy też zbój Lub trujący chwaścik
Mięsożerny wąż, sto plag
-Nie! -Tak.
Robak, że fuj Facet z kłami w paszczy
Dość już, zamilcz Nie dręcz mamy
Mama tutaj jest Mama obroni cię
Oto moja rada, słońce
Siedź u mamy Mama tak chce
Słuchaj się mnie
Mamci się posłuchaj
Sama nie przetrwasz dnia
Styl masz demodé Ciapa, ciepła klucha
No, zjedzą cię tam raz-dwa
Ufna jak ten szkrab Zdrowo zakręcona
A w ogóle taka... mmm... mdła
Plus, jakby ciut... Skłonność do tłuszczyku
Mówię, bo cię kocham, ptysiu
Mamcia siśko wie Dzidzię pojatuje
Lecz o jedno prosi cię
-Roszpunko? -Tak?
Nie proś więcej, bym wypuściła cię z wieży.
Tak, mamo.
Mamusia bardzo cię kocha, złotko.
A ja ją jeszcze bardziej.
Ale ona ciebie najbardziej.
Zawsze, wszędzie
Bo źle będzie
Słuchaj się mnie
Niedługo znów zajrzę, kwiatuszku!
Nigdzie się nie wybieram.
POSZUKIWANI ŻYWI LUB MARTWI
O nie.
Niedobrze. Bardzo, bardzo źle.
Koszmar.
Przecież ja nie mam takiego nochala!
I co z tego?
Łatwo ci mówić. Wy wyszliście bezbłędnie.
Dobra jest. Podsadzacie mnie, a ja was wyciągam!
Ale zostaw fanta.
No wiecie co? Tyle razem przeszliśmy, a tu zaufania za grosz.
Auć.
Dobra, wciągaj nas, panie ładny.
Nic z tego. Nie mam ręki.
Jak to?
Rajtar!
Za wszelką cenę odbierzcie mu torbę!
Tak jest!
Teraz go mamy, Maksimusie!
Jazda, kobyło jedna!
Nie.
Nie wolno! Puszczaj!
Wreszcie sami.
W porządku.
Zamknęłam w szafie jakiegoś pana.
Mam w szafie faceta!
Niby, że sobie nie dam rady, mamo?
Nie wiem co na to moja patelnia.
Roszpunko!
Spuść tu swe włosy!
Już, mamo, momencik.
Mam dla ciebie niespodziankę!
Ja dla ciebie też!
Coś mi się zdaje, że moja jest większa!
Zdziwisz się.
Nazbierałam pasternaku. Upichcę ci pyszną zupę na obiad!
Twoją ulubioną! Niespodzianka!
Wiesz, posłuchaj, też mam ci coś do powiedzenia.
Roszpunko, wiesz, jak nie lubię się rozstawać w gniewie.
Tym bardziej, że nie zrobiłam przecież nic złego.
Wiesz przemyślałam sobie co mi powiedziałaś i...
Liczę bardzo, że nie wracasz do tematu gwiazd.
"Latających świateł!" Zaraz do nich dojdę...
Mam wrażenie, że wyjaśniłyśmy już sobie tę kwestię.
Mamo, po prostu...
Ty uważasz, że nie poradziłabym sobie sama na świecie.
Ja wiem, że nie poradziłabyś sobie sama na świecie.
-Coś ci chcę... -Koniec tematu, już.
-Wysłuchaj mnie! Zrozum... -Roszpunko!
-Oj, nie bądź taka! -Przestań z tymi lampkami.
Nigdy w życiu nie wyjdziesz z tej wieży! I koniec!
Oczywiście. I znów to ja jestem ta zła.
Chciałam tylko powiedzieć, mamo, że już się...
Wiem, co chciałabym dostać na urodziny.
Mianowicie co takiego?
Nową farbę.
Tę z białych muszli, które mi kiedyś przywiozłaś znad morza.
Ale to jest kawał drogi stąd. Ze trzy dni w podróży!
Uznałam, że to lepszy pomysł niż te gwiazdy.
Poradzisz sobie sama przez ten czas?
Wiem, że nic mi nie grozi, póki siedzę w wieży.
Wrócę za parę dni.
Mamusia bardzo cię kocha.
Ja cię bardziej.
A ja ciebie najbardziej.
No nic.
Zaraz, to są włosy?
Wszelki opór... Opór jest bezcelowy!
Wiem, po co przyszedłeś, ale się ciebie nie boję!
Proszę?
Mów ktoś ty. I jak mnie tu znalazłeś?
Nie mam pojęcia kim jesteś, a tym, bardziej jak się tu znalazłem,
ale ozwę się w te słowa:
Heja!
Jak leci? Jestem Flynn Rajtar.
Co tam w ogóle u ciebie?
Kto jeszcze zna moją kryjówkę, panie Rajtar?
-Daj na luz, blondie. -Roszpunka!
Na zdrowie. Akcja jest taka.
Miałem kłopoty w robocie i poszedłem na spacerek do lasu.
Zobaczyłem twoją wieżę...
A gdzie mój chlebaczek?
Schowany. Nie masz co szukać.
Tu w tym wazonie, tak?
Przestań!
To teraz naprawdę go nie znajdziesz.
To mów, co zamierzałeś zrobić z moimi włosami? Obciąć, tak?
-Co? -Sprzedać?
Nie! Słuchaj, nic mnie nie obchodzi twoja fryzura.
Czesz się jak chcesz, tylko beze mnie!
Zaraz. Nie chodzi ci o moje włosy?
A po kiego farfocla mi twoje włosy?
Zrozum, gonili mnie, zobaczyłem wieżę i na nią wlazłem
-Koniec, kropka. -Serio? Szczerze?
Tak.
Wiem, ktoś mnie musi zaprowadzić.
Mnie też się zdaje, że nie kłamie.
Nie, kłów nie ma. A mam wybór?
Posłuchaj. Chcę ci zaproponować pewien układ.
-Układ? -Popatrz na to.
Czy orientujesz się co to za światła?
Chodzi ci o lampiony, które puszczają dla księżniczki?
No tak! To są lampiony, nie gwiazdy.
Jutrzejszej nocy
w niebo wzniosą się setki takich właśnie światełek.
Ty posłużysz mi za przewodnika. Wskażesz mi do nich drogę,
a następnie pomożesz wrócić tutaj.
Wtedy i tylko wtedy odzyskasz swoją torbę z zawartością.
Oto moja oferta.
Aha.
Nic z tego złotko.
Niestety ja i lokalna władza jesteśmy troszkę poprztykani na tle własności,
więc nie mogę cię nigdzie zaprowadzić.
A jednak coś sprowadziło cię tutaj.
Nazwij to
-losem, przenaczeniem... -Koniem.
Dlatego postanowiłam ci jednak zawierzyć.
Osobiście, to nie radzę.
Ale ostrzegam cię, a mnie można wierzyć...
Możesz rozebrać tę wieżę do fundamentów kamień po kamieniu,
ale jeśli ci nie pomogę, to szukaj ile chcesz, a torby nie znajdziesz.
Czekaj, żebym miał jasność.
Jeśli zaprowadzę cię na lampiony i odstawię tu z powrotem,
oddasz, co mi zabrałaś?
Obiecuję ci.
A kiedy ja coś obiecuję, to zawsze, ale to zawsze, słowa dotrzymuję.
Zawsze.
Słuchaj. Liczyłem, że obejdzie się bez tego,
ale nie mam opcji.
Odpalam powłóczyste.
Coś chyba jestem nie w formie, normalnie nie tak to się kończy.
Dobra, pójdę z tobą na te lampiony.
Naprawdę?
Oj!
I spłoszyłaś powłóczyste.
Idziesz, blondi?
Oto ten dzień Gdy świat mam w zasięgu ręki
Czy nie przestraszę się Moich własnych snów
Chciałam tego od lat To nie czas na lęki
Chociaż... Nie. Dosyć słów.
Ten zapach traw, ich woń Wolnością świeżą tchnie
We włosach ciepły wiatr Powiewem wabi mnie
I po raz pierwszy w życiu Robię to, co chcę
I mogę biegać I skakać
Śpiewać i latać
Powietrze mnie niesie I serce aż rwie się
I więcej, chcę jeszcze Bo czuję, że wreszcie
Nadeszły nowe dni
Nie do wiary!
Niesamowite! Odważyłam się!
Matka się wścieknie.
Spokojnie, przecież wcale nie musi się dowiedzieć, nie?
Rany! Ona tego nie przeżyje.
Ludzie jak tu cudownie!
Jestem wyrodną córką. Muszę wracać.
Nigdy w życiu już tam nie wrócę!
Jak ja się stoczyłam...
To najcudniejszy dzień w moim życiu!
Ty wiesz co? Nie uszło mojej uwadze, że jesteś jakby
troszeczkę rozdarta,
-Co? -Nie mam pełnego obrazu...
Ale nadopiekuńcza matka, ucieczka z domu to żadne fiubździu.
Ale nie przejmuj się, to część procesu dojrzewania.
Młodzież się buntuje, każdy musi się wyszumieć. Normalna sprawa.
Mówisz?
Wiem! Za bardzo się tym przejmujesz, poważnie.
Matka na to zasłużyła? Nie.
Czy będzie niepocieszona i zdruzgotana? Naturalnie!
Jak mus, to mus.
Niepocieszona?
-No raczej. -I zdruzgotana?
Na miazgę
Rzeczywiście może się załamać, masz rację.
No wiem. Niestety.
To dla mnie bardzo trudne, wiesz, ale możesz wracać do domu.
-Jak to? -Tak to! I nie musisz mi dziękować.
Wracamy do domu. Garnek, żaba, zbieraj się.
Ja odzyskam chlebaczek,
a ty nie stracisz zaufania matki,
i voila, rozstaniemy się za porozumieniem stron.
Nie, muszę zobaczyć te światła.
Kobieto! Co mam zrobić, żebyś mi oddała chlebaczek?
Bo cię strzelę!
To jacyś złoczyńcy?
Spokojnie. Nie może wyczuć, że się boisz.
Nie złość się. Troszkę jestem spięta.
Tym bardziej powinniśmy unikać prawdziwych złoczyńców i łotrów.
Pewnie, że powinniśmy.
Głodna jesteś? Znam tu fajną knajpę niedaleko!
Gdzie?
Bez obaw, poczujesz to zobaczysz.
Pałacowy koń.
A gdzie twój jeździec?
Roszpunka!
Roszpunko! Spuść tu swe włosy!
To na pewno gdzieś tu niedaleko.
A, no właśnie! Jest, Dziarskie Kaczątko!
Spokojnie. Bardzo na poziomie lokal. Spodoba ci się.
Nie chcę, żebyś się spłoszyła i poddała.
-Lubię kaczątka. -Kwa!
Panie starszy! Stolik dla dwojga proszę!
Czujesz tę woń? Zaciągnij się pełną piersią.
Weź takiego macha do pięt. Co ci to przypomina?
Na mój nos to woń brutala połączona z mocarnym bukietem brutala.
Gdyby zapachy miały kolory, to na tej sali dominowałby brąz. Nie?
Masz ty tych kudłów!
Zapuszcza. Ty co, masz krew na wąsach?
Widziałaś kiedy tyle juchy na zaroście?
Naprawdę, sporo tego, facet.
Ej, coś ty tak zbladła, blondi? Może wrócisz do domu, odsapniesz troszkę?
Tak będzie rozsądnie, skoro nie podoba ci się taka kulturalna miejscówa,
powinnaś zmykać do wieży, nim trafisz do niższego standardu.
POSZUKIWANY NAGRODA 10000 SZTUK ZŁOTA
To ty?
-Wiesz, nie bądź uszczypliwy. -On, jak malowanie.
Geniu! Wołaj pana władzę!
Za tę nagrodę kupię sobie nowy szpikulec.
-I mnie przydałoby się ciut grosza. -A ja to pies? Jestem spłukany!
Spadaj!
-Moje! -Dość, zbóje!
-Dogadamy się. -Zostawcie go!
Panowie, spokojnie!
Oddajcie mi przewodnika! Rzezimieszki!
Tylko nie w nos, nie w nos!
Dosyć tego!
Nie bardzo wiem gdzie jestem, ale ten tutaj ma mi pokazać lampiony,
bo marzę, żeby je zobaczyć całe życie!
Zobaczcie człowieka w człowieku! Żaden z was nie gonił za marzeniem?
Ja raz goniłem.
Do aniołka mi daleko Mój rechot kwasi mleko
I bywa, że się param wykańczaniem
Całkiem nie wiem, co to takt Ale jest w tym mały hak
Chcę jak wirtuoz grać na fortepianie
Jak się zawezmę I wezmę do Mozarta
Tańczą mi klawisze, jak im gram
Choć złamałem wiele ud ja Wolę fugi i preludia
Dzięki!
Głęboko w sercu tam Marzenie mam
Marzenie mam
Żaden ze mnie Niekulturalny durny cham
Niejednego stłukłem karka Ale w duszy zakamarkach
Jak chyba każdy z was Marzenie mam
Guzy, blizny i siniaki Spod pachy złe zapachy
Na skórze tylko duże pryszcze same
Choć sześć palców dał mi los A nad wolem wielki nos
Zapoznałbym z szarmancją Jakąś damę
I z damulką taką bym popłynął sobie
W siną dal na słodkie sam na sam
Chciaż szpetny ze mnie mutant Jestem amant, a nie brutal
W serduszku na dnie marzenie mam Marzenie mam
-Marzenie mam -Marzenie ma
I w nadziei na weselne dzwony trwam
Budzę w ludziach obrzydzenie
Ale dziecko we mnie drzemie
I tak jak każdy z was marzenie mam
Thora fascynuje florystyka
Gunder chce być architektem wnętrz
-Ulf to głośny mim -A Hun piekarzem nie jest złym
Modę zna, spółka ta Ang w teatrze gra
Władimir jednorożce zbiera Ma je dwa
-A ty panocku? -Ale co ja?
Jakieś marzenie?
Nie. Nic z tego, chłopcy. Nie dołączę się.
Ja też lubię sobie marzyć
Najczęściej to o plaży
Słoneczko, morza szum i tupot mewek
Własna wyspa w cieniu palm Na piaseczku leżę sam
I złota mam tyle, że sam już nie wiem
-Marzenie mam -Marzenie ma
Chcę zobaczyć światło latających lamp
Bardzo na tym mi zależy Cieszę się, że zeszłam z wieży
Kochani, tak jak wy Marzenie mam
Marzenie ma Marzenie ma
Marzenia mają Marzenia mamy
Tak naprawdę Każdy z nas
Jest taki sam
-Jestem bandzior -Świr
-Sadysta -Niepoprawny optymista
I w sercu na dnie tam Marzenie mam
-Marzenie mam -Marzenie mam
Tak, w sercu, na dnie tam Marzenie mam
Żandarmeria idzie!
Gdzie Rajtar? Gdzie się podział?
Wiem, że gdzieś tu jest. Znajdźcie go!
Przewrócić budę do góry nogami!
Goń! Za marzeniem!
-Tak zrobię. -Ty masz marzenie do bani.
Do niej gadam.
Dziękuję ci za wszystko.
Chyba szukacie tego tu.
Skujcie mnie!
Sierżancie, po Rajtarze ani śladu.
Maksimus!
Co on wyprawia?
Tajne przejście! Za mną marsz!
Ciumka! Nie spuszczajcie tych dwóch z oka!
Odpuszczamy,
czy szukamy korony?
Marzenie mam Marzenie mam
Chopy lejta mnie w ryło.
Znowuż będę miał delirkę gdyż widzę piękny omam.
Daj spokój, wielkoludzie.
Gdzie wyjście z tunelu?
Kozik!
Nie spodziewałem się, że sobie tak poradzisz. Byłaś dzielna.
No wiem!
Wiem.
Słuchaj, Flynn, skąd jesteś?
Wybacz, blondie, nie lubię mówić o sobie.
Ale muszę przyznać, że ty zaczynasz mnie intrygować.
Wiem, że nie wolno pytać o włosy.
-Nie. -Ani o matkę.
-No. -O żabę to nawet boję się pytać.
-To kameleon. -Wszystko jedno.
Ale jedna sprawa mnie nurtuje. Skoro tak ci zależy, by zobaczyć te lampiony
czemu nie wybrałaś się dotąd?
No...
Flynn?
Rajtar?
Chodź!
-Kto to? -Nie lubią mnie.
-A to kto? -Ci też mnie nie lubią!
A ten?
Może przyjmijmy roboczo, że w okolicy nikt za mną nie przepada.
Masz.
Doczekałem się.
Kurczaki, muszę sobie taką sprawić.
To najdziwniejsza rzecz, jaką w życiu zrobiłem.
Co powiesz na rewanż?
Flynn, na dole!
Szkoda, że się nie widzicie, wyglądacie...
żałośnie.
Dawaj, śliczna! Skacz!
Nic z tego! Nic tam w ogóle nie widać!
To bez sensu! Ciemno tam jak w grobie.
Wszystko przeze mnie.
Miała rację, trzeba było siedzieć w wieży.
Tak mi przykro, Flynn.
Julek.
Co?
Naprawdę nazywam się Julian Szczerbiec.
Nie ma co tego dłużej ukrywać.
Jak śpiewam, to świecą mi się włosy, są zaczarowane.
Jak to?
Magiczne włosy, wystarczy zaśpiewać!
Kwiatku, światło zbudź Pokaż mocy dar
Udało się.
-Włosy jej świecą. -Ja żyję. Żyjemy!
Tego już za wiele. Lalka ma świecące włosy.
-Jakim cudem świecą, pytam? -Julek!
No co?
Że świecą to jeszcze nic.
Czemu on się tak uśmiecha?
Ja go zabiję. Zatłukę skubańca.
Zajdziemy mu drogę przy zamku i odbierzemy koronę. Dobra jest!
Albo...
...możecie przestać ganiać jak psy za własnym ogonem
i dla odmiany ruszyć głową.
Proszę, to nie będzie konieczne.
Proszę. Skoro ona wam wystarczy, to moje uszanowanie.
Chciałam wam zaproponować coś wartego tysiąc takich koron.
Bylibyście niewyobrażalnie bogaci
i nie była to główna atrakcja.
Ale no cóż, c'est la vie.
A jaka była atrakcja?
To zemsta na oszuście i złodzieju, panu Rajtarze.
Zawsze masz taką tajemniczą minę,
kiedy owijasz komuś ranę magicznymi włosami?
Niechcący!
Tylko nie... Tylko się nie bój.
Kwiatku, światło zbudź
Pokaż mocy dar
Odwróć czasu bieg
I wróć mi dawny skarb
Ulecz każdą z ran
Odmień losu plan
Co stracone znajdź
I wróć mi dawny skarb
Mój dawny skarb
Nie, tylko spokojnie!
Ależ ja się wcale nie boję. Ty się boisz?
Po prostu fascynują mnie twoje włosy i ich magiczne właściwości.
Od dawna tak masz?
Od zawsze.
Mama mówiła, że jak byłam mała, jacyś ludzie chcieli mnie ostrzyc,
żeby mieć włosy tylko dla siebie.
Ale kiedy się je obetnie, wtedy tracą ten kolor i moc.
Sam rozumiesz, taki dar trzeba chronić.
Dlatego matka nie wypuszcza mnie z...
Dlatego nigdy nie wychodzę na...
Dlatego zamknęła cię w wieży.
Ale chcesz wrócić mimo to?
Nie! Tak...
Sama już nie wiem.
A ty? Jesteś Julian Szczerbiec, tak?
Tak, wiesz...
Pozwól, że darujemy sobie historię życia ubogiego sieroty.
Jest trochę dołująca.
Jest taka książka... Czytałem ją młodszym dzieciakom na dobranoc.
"Dzieje Flynnagana Rajtara".
Gość się super bił, kasy miał jak lodu, uwelbiała go płeć piękna.
Ale on się tym oczywiście nie przechwalał.
Był złodziejem, jak ty?
W sumie nie.
On z taką forsą mógł robić, co tylko chciał.
Mógł jeździć gdzie mu się podobało.
I dla dziaciaka z ulicy... Sama rozumiesz.
Chciałem być taki jak on.
Ale nie rozgłaszaj tego, dobra?
To by mi zepsuło reputację.
Byłaby wielka strata.
Lepsza fałszywa reputacja niż żadna.
Dobra, to ja może...
Pójdę po drewno.
Jak chcesz wiedzieć, to wolę Juliana Szczerbca od Flynna Rajtara.
No, to chyba ty pierwsza. Ale dziękuję.
Myślałam, że nigdy nie pójdzie!
Mama?
Witaj, kochanie.
Jak mnie tu znalazłaś?
To nie było trudne.
Natrafiłam na ślady perfidnego kłamstwa i doszłam po nich tutaj.
-Idziemy do domu, Roszpunko. -Ale ty nie rozumiesz.
Przeżyłam niesamowite przygody, tyle się nauczyłam.
I poznałam chłopaka.
Tak, oszusta i złodzieja, świetna partia. Idziemy.
Mamo, czekaj! Ale on...
Zdaje się, że on mnie lubi.
Lubi? Proszę cię, skończ z tą paranoją.
Miałaś mnie słuchać, ale nie!
Dziecko, jakieś romanse ci się roją
Zbyt ufna jesteś, zbyt naiwna
On cię polubił? Daj spokój, proszę
Tylko spójrz Czym miałby zachwycić się?
Głupiaś, kochanie Uwierz mamie
Słuchaj...
Nie!
Nie?
To się skończy źle
Nie słuchasz się mnie Dorosłaś niby teraz
I rozumów zjadłaś sto
Nie słuchasz się mnie Skoro się upierasz
-Idź do niego, daj mu to! -Ale skąd ty...
To jest jego cel Nie daj się oszukać
Daj mu to, przekonasz się
Tak zrobię!
Ja dobrze wiem Tak cię szybko rzuci
Ja ostrzegam Rób jak chcesz
Nie rozumiesz jak jest I ufasz mu bez granic
Zrób mu taki mały test
Mamo, czekaj!
Przez chłopaka będziesz płakać
Słuchaj się mnie
Słuchaj! A jeszcze mam takie pytanie.
A gdybym potrzymał rękę w twoich włosach, stałbym się super silny?
Bo wiesz, w mojej branży to się bardzo przydaje.
Coś nie tak?
Skąd... Zamyśliłam się tak jakoś.
Sprawa jest taka.
O super wygląd nie proszę, bo już się taki urodziłem.
Ale taka super siła? To by otwierało przede mną nowe możliwości.
Spokojnie, chłopcy.
Ziarno zasiane, a plon już wschodzi.
Mam nadzieję, że to przeprosiny.
Nie, puść mnie, puszczaj!
Zostaw!
Zostaw go!
Puść, puść, puść!
Stój, stój! Nie wierzgaj tak.
Uspokój się, koniku.
Prr.
O jak ładnie.
Siad koń!
Siad.
-Co? -Zostaw bucior!
Proszę wypluć!
Jaki grzeczny rumaczek! Tak, bardzo!
Pewnie się zmęczyłeś ganiając za tym wstrętnym bandytą, prawda?
-Co, proszę? -Nikt nie docenia twoich wysiłków.
Nie docenia?
Uspokój się! To bydlę, nie koń!
Nieprawda, ma wielkie serce!
Dobrze mówię...
Maksiu?
To już naprawdę jest przegięcie.
Słuchaj, tak się składa, że dziś jest najważniejszy dzień mojego życia.
I chodzi o to, żeby ten tutaj nie został aresztowany.
Tylko przez dobę!
A od jutra znów możecie się bawić w berka ile dusza zapragnie.
A dzisiaj są moje urodziny. Tak w ogóle.
Przepraszam.
Dziękuję!
Dla zaginionej księżniczki.
Można wypływać!
Hej, Maks!
No co? Tak, zapłaciłem!
Za większość z nich.
Dokąd się wybieramy?
To twój najważniejszy dzień w życiu? Musisz mieć dobre miejsce.
Coś cię gryzie?
Strasznie się boję.
Czego?
Wyglądałam przez okno osiemnaście lat.
Marzyłam, że zobaczę jak te lampiony unoszą się w niebo.
A jeśli się okaże, że to nie jest tak pięknie, jak mi się zdawało?
Nie zawiedziesz się.
Dobrze, i co wtedy? Co dalej?
Dalej to już proste. Znajdziesz inne marzenie.
Tyle dni Nieba nie dotykać
Tyle lat Nie przeczuwać nic
Tyle chwil Stracić bezpowrotnie
I w ciemności tkwić
Stoję tu Patrzę prosto w światło
Stoję tu Myśli mkną jak wiatr
Nagle wiem To nie jest sen
To tutaj jest mój świat
Po raz pierwszy widzę blask
Żadnych mgieł i chmur już nie ma
Po raz pierwszy widzę blask
Noc dorównać pragnie dniu
Tak się rodzi nowy czas
Moje życie się odmienia
Z dnia na dzień wszystko jest inaczej
Kiedy jesteś tu
Ja też coś tu dla ciebie mam.
Powinnam dać ci go już dawno, ale trochę się bałam.
Ale już mi przeszło. Rozumiesz?
Tak mi się zdaje.
Tyle dni gonić nieuchwytne
Tyle lat błądzić jak we mgle
Tyle chwil patrzeć I nie widzieć nic
I mylić się
Stoi tu Słońce nad słońcami
Stoi tu i od razu wiem
Jeden gest i jasny jest
Nieznany życia sens
Po raz pierwszy widzę blask
Żadnych mgieł i chmur już nie ma
Po raz pierwszy widzę blask
Noc dorównać pragnie dniu
Tak się rodzi nowy czas
Moje życie się odmienia
Z dnia na dzień Wszystko jest inaczej
Kiedy jesteś tu
Kiedy jesteś...
Tu
Czy wszystko dobrze?
Tak.
Oczywiście. Muszę tylko...
Przepraszam cię. Wszystko gra.
Muszę tylko coś szybko załatwić.
Jasne.
Wracam za chwilę.
Nie denerwuj się, stary.
A, tu jesteście!
Szukam was i szukam, bo troszkę się pogubiliśmy.
Te twoje baczersy nabierają rumieńców. Masz powody do dumy.
Chcę tylko powiedzieć, że nieładnie postąpiłem.
Oddaję wam koronę, będę tęsknił, ale wszystkim to wyjdzie na dobre.
Znów nas chcesz wykołować, Rajtar?
-Proszę? -Ponoć coś ci wpadło w ręce.
Skarb o wiele cenniejszy niż ta korona.
Dziewczyna jest nasza.
Już się bałam, że wziąłeś tę koronę i uciekłeś ode mnie.
I słusznie.
Jak to? Nie. Nie wierzę.
Sama zobacz.
Julek?
Julian!
Zamieniliśmy się. Korona za dziewczynę o magicznych włosach.
Ciekawe ile ludziska zapłacą, żeby na zawsze zachować zdrowie i młodść.
Nie! Proszę, nie.
Roszpunko!
Mama?
Moje ty biedactwo!
Mamusiu.
Nic ci się nie stało? Jesteś cała?
-Skąd się tu... -Na śmierć się zamartwiałam, złotko.
Dlatego poszłam za tobą. Widziałam, jak cię napadli i...
Boże, chodź stąd, zanim się ockną!
Miałaś rację, mamo. Ludzie są tacy, jak mówiłaś.
Tak, tak, dziecko. Niestety.
Zobacz!
Korona!
Nie! Zaraz, panowie!
Synu przyszła już na ciebie pora.
Co to ma znaczyć?
I już. To wszystko ci się przyśniło.
Myj ręce i do stołu. Obiecałam ci przecież zupę.
Ale przyznaj że robiłam, co mogłam. Ostrzegałam cię, jakie jest życie.
Ludzie są wredni, samolubni i okrutni.
Kiedy zabłyśnie choć najsłabszy promyczek nadziei,
zaraz go gaszą.
Skąd się dowiedzieliście? No szybko, gadaj!
To nie my! To ta starucha!
Jaka starucha?
Nie. Czekajcie. Nie!
Nic nie rozumiecie! Ona ją uwięziła! Czekajcie!
Co ty wyrabiasz?
Dobrze się czujesz?
Ja jestem zaginioną księżniczką.
Mów wyraźnie, dziewczyno. Sto razy prosiłam, nie mamrocz!
Ja jestem tą zaginioną księżniczką. Tak czy nie?
Teraz zrozumiałaś, mamo?
A może już tak do ciebie nie mówić?
Dziecko, co ty znowu wygadujesz?
Cóż to za absurdalne pytanie?
To twoja wina! Ty za tym stałaś!
Miałam jeden cel - chronić cię.
Ukrywałam się całe życie w obawie, że ktoś źle wykorzysta moją moc,
a tymczasem powinnam była schować się przed tobą!
I dokąd chcesz iść? Na niego raczej nie licz.
Co mu zrobiłaś?
Za dokonane zbrodnie trafi na stryczek.
-Nie! -No już, nie denerwuj się.
Wysłuchaj mnie. Wszystko jest znów tak, jak powinno być.
Wcale nie. Nie miałaś racji. Świat nie jest zły.
Myliłaś się również co do mnie.
I już nigdy więcej nie pozwolę ci dotknąć moich włosów!
Więc to ja mam być ta zła?
Świetnie, sama się o to prosiłaś.
Co to jest?
Otwierać!
-Podaj hasło. -Co?
-Niestety nie. -Otwieraj ale już!
Guzik prawda.
Słuchaj, liczę do trzech! Jeden...
Dwa...
Trzy.
Zabójcza broń! A nie wygląda, nie?
-W dół dynia! -W dół dynia!
-Łokcie w tył! -Łokcie w tył!
-Gice na boki. -Gice... Gice na boki?
Czemu gice na boki...
Maks! Ty ściągnąłeś chłopaków?
Dziękuję.
Nie, serio. Dziękuję ci.
Chyba przez cały czas,
jakoś się nie rozumieliśmy
i powinniśmy...
Tak, jasne, chodźmy stąd.
Maks?
Maks, pokaż na co cię stać.
Roszpunko!
Roszpunko, spuść tu swe włosy!
Roszpunko! Bałem się, że już cię nie zobaczę!
Widzisz, do czego doprowadziłaś?
Ale nie denerwuj się. On zabierze naszą tajemnicę do grobu.
A jeśli chodzi o nas...
Zabiorę cię w miejsce, gdzie nikt cię nie znajdzie!
Roszpunko, zachowuj się!
Starczy tego dobrego! Przestań się opierać!
Nigdy nie przestanę!
Do końca moich dni, póki starczy mi sił, będę z tobą walczyć!
Zrobię co w mojej mocy, żeby uwolnić się od ciebie!
Chyba, że pozwolisz mi go uratować. Wtedy z tobą pójdę.
Nie! Nie rób tego.
Nie ucieknę. Nigdy nawet nie spróbuję.
Tylko pozwól mi go uratować, a zostanę z tobą na zawsze.
Na zawsze. Tak jak tego chciałaś.
Wszystko będzie tak jak dawniej.
Daję słowo.
Będzie tak, jak chcesz.
Tylko pozwól mi go uratować.
Na wypadek, gdyby strzeliło ci do głowy powlec się za nami.
Wybacz mi. Zaraz wszystko będzie dobrze.
Roszpunko, nie.
Wiem co robię. Spokojnie, oddychaj głęboko.
Nie godzę się na to.
A ja nie godzę się, żebyś zginął.
Jeśli mnie uzdrowisz, to jakbyś ty zginęła.
Wszystko będzie dobrze.
Czekaj.
Julek...
Nie!
Coś ty zrobił? Coś ty narobił?
Nie, Julek, nie!
Nie. Patrz na mnie. Tu, na mnie. Jestem tu. Nie zamykaj oczu!
Kwiatku, jaśniej świeć Niech zabłyśnie czar
Odwróć czasu bieg I wróć mi dawny skarb
Co?
Byłaś moim marzeniem.
A ty moim.
Ulecz każdą z ran
Odmień losu plan
Co stracone znajdź
I wróć mi dawny skarb
Wróć mi dawny skarb
Roszpunka?
Julian?
Czy mówiłem ci już, że wolę brunetki?
Co było dalej pewnie się domyślacie.
Poddani długo radowali się powrotem zaginionej księżniczki.
Impreza trwała tydzień i było bardzo wesoło. Nie żebym cokolwiek pamiętał.
Wszystkim pospełniały się marzenia.
Koleżka z hakiem naprawdę został światowej sławy wirtuozem,
wyobrażacie sobie?
A on? Znalazł w końcu miłość swego życia.
Ten tutaj, też jest zadowolony... Grunt, że nie słyszałem, żeby się skarżył.
Dzięki Maksowi
przestępczość zniknęła.
Zresztą jabłka też.
Pascal? On się nie zmienia.
Roszpunka odnalazła wreszcie dom i rodzinę.
Warto było czekać na taką księżniczkę.
Poddani ją pokochali, bo dobrocią i mądrością
dorównywała rodzicom.
Co do mnie, to wróciłem do imienia Julian
przestałem rozrabiać i wyszedłem na ludzi.
Ale wiem, że nie to was interesuje.
Czy poślubiłem Roszpunkę?
Otóż muszę wam zakomunikować
że po latach starań i próśb
w końcu zgodziłem się.
-Julek... -No dobra, to ona się zgodziła.
I będziemy żyli długo i szczęśliwie.
Ja myślę!