To twój dzień.
Masz je?
Oczywiście, że mam.
Francine, nie mam ich.
- Zostawiłeś? - Potrzebuję.
- Robi się. - Dziesięć minut lub zginę.
Smith! Lecimy!
- Powstrzymamy ją? - Nie ma mowy!
Jest wspaniała!
Co ty wyprawiasz?
To mój dzień na przekąski, i nie zapomniałem o nich.
Kabanosy i batoniki z masłem orzechowym.
Stan!
Nie! Boże!
Możemy cofnąć się w czasie?
Dzień dobry, USA
Dzień się cudownie zapowiada
Słońce na niebie uśmiecha się rano
I salutuje Amerykanom
Kurczę, świetnie brzmi fraza ta
Dzień dobry, USA
TERAPIA DLA PAR
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Miło widzieć cię żywą.
Rozumiem, że doznałaś poważnego urazu głowy.
Lekarz powiedział, że nigdy nie widzieli tak połamanej czaszki.
A teraz spójrz na nią! Idealna czaszka! Godna katakumby.
Gdyby był stos czaszek w katakumbie,
czaszka mojej perły byłaby na górze.
Czaszka jako zwieńczenie!
Miałam farta, jak na pęknięcie czaszki.
Głównie na duże kawałki.
Myślą, że znaleźli prawie wszystkie.
- Już mi lepiej. - Lepiej?
Raczej najlepiej. Jak najlepsza kobieta na świecie.
Złote serce, najsilniejsze ciało. Najfajniejszy mózg, miłe stopy.
I lepsze pomysły.
Cieszę się, że skontrolowaliśmy co nieco.
Takie wypadki czasem odbijają się na małżeństwie.
Pojawiają się ukryte urazy, poczucie winy...
Przerwę pani doktor.
Po pierwsze, nie uważamy tego za wypadek.
Traktujemy to jako szansę na rozwój.
Jesteśmy równie twardzi co nowa czaszka Francine.
Francine, też tak pozytywnie oceniasz małżeństwo?
Owszem.
I w tym duchu muszę się czymś podzielić.
John Mayer próbuje się ze mną skontaktować przez radio.
- Co takiego? - Ten muzyk?
Stworzył stację radiową, żeby się ze mną skontaktować,
bo nie ma mojego numeru.
Dobrze. Staram się coś zrozumieć...
A co tak trudno zrozumieć?
John Mayer ma obsesję na moim punkcie.
Ale to obsesja w jedną stronę. W moją stronę, nie martw się.
Czemu miałbym się martwić?
Wiem, co sobie pani myśli.
Nie cały czas chodzi o piosenki Johna Mayera.
Chodzi o jego piosenki od czasu do czasu.
Ale głównie układa playlisty i mówi. Sporo.
To normalna stacja radiowa,
tyle że John Mayer mówi bezpośrednio do mnie,
a wszystkie jego piosenki są wiadomościami do mnie.
Teraz rozumiem.
Masz dużo na płytce... w głowie.
Owszem.
Francine, powiedziałabyś, że ta rozmowa z Johnem Mayerem
zaczęła się po urazie głowy spowodowanym wypadkiem?
Wiem, do czego pani zmierza, ale nie.
Wiele lat temu poznałam Johna Mayera na krótko w sklepie Bed Bath and Beyond.
Dodaj coś, Stan!
Jak śmie pani sugerować, że fantazje żony są wynikiem jej wypadku?
John próbuje się z nią skontaktować przez swoją stację radiową.
Nie „fantazja” czy „próbuje”.
To się dzieje.
Wiem, to oczywiste.
Martwię się i chętnie pomówię...
Nie, skończyłam.
Wychodzę.
Stan, czy wahasz się przyznać, że coś jest nie tak,
bo czujesz się za to odpowiedzialny?
Tak... to znaczy nie! Co?
To moja prywatna komórka.
Ważne, żebyś do mnie zadzwonił, jeśli to się nasili.
Ale co? Jej rekonwalescencja?
Że nie jestem za nic odpowiedzialny?
Zajmij się własnym życiem.
Nie podoba mi się ta doktor Fay.
Ona tego nie rozumie, nie rozumie nas.
Chcę zapomnieć o wszystkim, co wydarzyło się
przed tą chwilą. A ty?
- Nie. Jestem poirytowana. - Ja też.
Jak śmiała zasugerować, że coś nie gra z moim mózgiem.
Widziałem twój mózg, więc wiem, że jest dobry.
- Chcesz posłuchać? - Czego?
To dobre czy złe?
Stacji radiowej Johna Mayera. Czy to cię zdenerwuje?
Poradzę sobie.
Jesteś wyjątkowa i wiem, jaką muzykę lubisz.
Nazywa się „dobra muzyka”.
Oto „I'd Do Anything for Love” grupy Meat Loaf.
- Widzisz? - Owszem.
Ale połącz kropki, na wypadek gdybym był idiotą.
„Zrobiłby wszystko z miłości”.
Stworzyłby stację radiową, żeby ze mną rozmawiać.
Poza tym mogę zjeść tyle klopsów. I on o tym wie.
Tak, to psychol.
Mam już tego dość!
Zatrzymajmy to.
Wyłączmy to i nigdy więcej o tym nie myślmy, i nie mówmy.
Złap mnie za palec, razem naciśniemy ten guzik.
Dobrze.
Nie zrobiłaś nic złego. Ja też nie.
I to już przeszłość.
Sprawa z Johnem Mayerem. Wypadek. Epoka kamienia łupanego. Przeszłość.
Ktoś chce iść do arboretum w niedzielę?
To nie przeszłość!
To dzieje się teraz!
Wciąż tam jest!
Wszyscy do swoich pokoi.
Nie możesz tego po prostu wyłączyć!
Dlaczego nie?
Bo to jest na falach, a fale są w powietrzu,
a powietrze krąży wokół mnie i mojej rodziny!
Ona ma absolutną rację.
Ale z czym?
To jest audycja „Życie z Johnem Mayerem”,
a to było „How Can We Be Lovers” Michaela Boltona.
Pozwolisz mu tak do niej mówić?
Cały tydzień będę nagrywał na żywo z hotelu Win w Las Vegas.
14 FM ŻYCIE Z JOHNEM MAYEREM
Jeśli jesteś w pobliżu, wpadnij się przywitać.
Chciałbym cię zobaczyć.
Zaprosił mnie na spotkanie w hotelu!
Wstydu nie ma!
Stan, jedziemy do Las Vegas, żeby się z nim skonfrontować.
To jego wyraźna eskalacja w moją stronę.
Znajdziemy Johna Mayera i powiem mu,
- żeby przestał! - Popieram cię.
Z mamą niedobrze, ma zlasowany mózg.
Nie powinieneś na to pozwalać z poczucia winy za jej wypadek.
Jej szansy! I stul dziób, winy nie czuję.
Tato, naprawdę zabierzesz ją do Vegas,
czy przyznasz, że coś może być nie halo z mamą?
Vegas!
Tak!
Vegas, kochanie!
Zobaczymy występy, zjemy kolację.
Jest tam sklep M&M!
Ale najpierw skonfrontujemy się z Johnem Mayerem.
Ty nadal o tym?
Świetnie!
Jesteś zdenerwowany.
- I rozumiem dlaczego. - Naprawdę?
Oczywiście, ale zapomniałeś, że mnie zaprosił.
Zapomniałem o tym i teraz czuję się swobodniej.
Jest fajnie.
A skoro o tym mowa, dlaczego jedziemy do Vegas z Wirginii?
Mogliśmy lecieć, gdyby ludzie tego chcieli.
Nie lubię śladów na papierze.
Sprytne. Może to głupie, ale czy kiedyś zatrzymamy się na odpoczynek?
Nie trzeba, mam sporo energii.
Poza tym włożyłam stary cewnik
z czasów, gdy byłam w szpitalu przez te pół roku.
W szpitalu,
gdzie poczułaś się lepiej.
Spójrz na to.
Dużo przekąsek, nieźle. Środek do dezynfekcji rąk, świetnie.
Trytytki... Francine, po co ci one?
Komuś się przydadzą.
Samochód mówi, że potrzebuje paliwa.
„Jedźmy po benzynę.
Czy trytytki to eskalacja?”
Samochód się nad tym zastanawia.
STACJA BENZYNOWA
- Halo. - Dzwoniła pani?
- Stan? - Doktor Fay!
Czemu zawdzięczam ten telefon?
Stan, ty zadzwoniłeś do mnie. Jak się miewa Francine?
Dobre kopniaki i ciosy. Skoro już rozmawiamy,
za 18 godzin będziemy w Vegas,
i pójdziemy na spotkanie z Johnem Mayerem,
czego nie rozumiem.
Co pani o tym myśli?
Stan, natychmiast zawróć.
Nie pozwól jej zbliżyć się do Johna Mayera!
Jest obiektem jej psychozy i może wydarzyć się coś złego.
Trzeba ją zabrać do szpitala.
Trzeba ją zabrać do hotelu
ze światowej klasy spa i seksownym basenem!
Stan, nie!
Chyba pani dramatyzuje.
Jak gringo, który zrobił mi rezonans i widzi nieistniejące problemy.
Zaraz wsiądę do samolotu. Proszę, Stan...
Pani do mnie nie dzwoni.
18 GODZIN BEZ SNU PÓŹNIEJ
- Błysk na tip-top! - Znajdźmy go.
Najpierw pokój. Muszę się... odświeżyć.
ZAMELDUJ SIĘ TUTAJ
Nie będę stać w tej kolejce.
Przyszłam w ważnej sprawie!
Słyszałem, że masz ważne sprawy,
i zauważyłem, że jesteś oszałamiająca!
To nie kolejka dla ciebie. Chodź.
- Jaki pokój? - Nieważne. Byle szybko.
Dobrze.
Jest nieśmiała, skromna.
Trochę mnie kąsa, ale to sama radość!
Gdzie jest John Mayer?
Fanka numero uno?
Tak, jest.
Cały tydzień nagrywa swój program radiowy na żywo z hotelu.
Wiem! Gdzie?
Powiem ci, laska.
Na piętrze kasyna jest kabina nagraniowa.
JOHN MAYER NA ŻYWO
- Nie ma go w kabinie? - Przeniósł się w inne miejsce,
ale nadal nadaje na żywo.
Nie mów do mnie, jakbym była jakimś dziwakiem.
Zaprosił mnie tutaj!
John Mayer stworzył stację radiową, by ze mną rozmawiać!
Stan, mój Boże, tak mi wstyd...
Z powodu tych kobiet!
Myślą, że John Mayer rozmawia z nimi przez radio.
Zobaczę, co się dzieje.
Mów, skąd nadaje.
Nie skrzywdzę go!
Chcę go tylko potrzymać... pod kontrolą!
To moja żona.
Trudno mi się pogodzić z faktem,
że cierpi na głęboką psychozę,
a nie mogę jej pomóc.
Pana też?
Nie. Powinien pan zabrać żonę do szpitala.
Ale ja? Jestem tam, gdzie powinienem.
Zaraz przekonam żonę, żeby się z tego otrząsnęła.
Otrząsa się z niczego!
Myślę, że musimy uciec od tych ludzi.
Jeśli się dowiedzą,
że to z tobą rozmawia, może stać się coś złego.
Słuszna uwaga.
Tak! Chodź na basen, popływamy w spokojnych,
uzdrawiających wodach, odpoczniemy.
Zaczynam czuć zmęczenie.
Jestem przy tobie.
Zrób, co należy.
Francine, widziałaś mnie?
Chwila. Znów miałem wodę w nosie.
Dobra, kochana! Co za emanacja kobiecej energii!
Seksowna, legendarna.
Niewzruszona. Bogini.
Nic mi nie jest.
Concierge! Załatwiłeś rezerwację, o którą prosiłem?
Tak. Chciałeś najlepszą z najlepszych ofert last minute
za najmniejszą kwotę.
Tak! Dziękuję, że pamiętałeś.
Zamówiłem obiad na 14.30. W restauracji w innym hotelu.
I bilety na Wayne’a Newtona o 16.
Przynieś nam najbardziej uzdrawiającą strawę dla mózgu.
Nie, żeby ktoś jej potrzebował.
Może poza mną.
Może to ja mam problem.
- Stan! Francine! - Cześć, Roger.
Nazywam się Leoncio Bedoncio, oficjalny sprzedawca Wayne’a.
Francine, czarująca jak zawsze.
Przez parę ostatnich godzin straciła energię i nic nie powiedziała.
Ale może tak się dzieje, zanim ktoś się z tego otrząśnie.
Chcecie kupić koszulkę Wayne’a Newtona?
Paski wybielające Wayne’a Newtona? Komorę hiperbaryczną?
Wszyscy wiemy, jak dobrze wygląda Wayne i jaki jest silny.
Nigdy go nie widziałem. Nie znam jego dorobku.
Co? Przecież to „pan Las Vegas”.
A to komora hiperbaryczna, w której śpi.
Nie dokładnie ta, ale w zasadzie taka sama.
Może być twoja za niską cenę 53 000 $.
Mam nadzieję, że ten program nie będzie zły.
Bo zawsze moje serce mówi: „Danke Schoen”
„Danke Schoen”
Tak!
Pięknie!
Bellissimo!
Stan, rozgryzłam to!
Doprawdy? Tak się cieszę.
Wiedziałem, że tak będzie. I ja też.
Wszystko dzięki Wayne’owi.
Zostaniemy na występ o 19?
Nie. Wybacz.
Od dawna nie słuchałam występu. Ani ciebie.
Słuchałam transmisji Johna Mayera.
Dowiedziałam się, gdzie jest.
Czas uciszyć go na dobre.
Zaraz. Plułbym sobie w brodę, gdybym nie wszedł do tej komory.
Zmieszczę się?
Dr Fay, proszę szybko oddzwonić.
Potrzebuje pomocy, jakiej nie mogę jej dać. Ona zwariowała.
Myślisz, że zwariowałam?
To nie jest dźwiękoszczelne?
Przez cały czas mi nie wierzyłeś.
Boli bardziej niż wtedy, gdy upuściłeś mnie z 90 metrów i uszkodziłeś mi głowę!
Proszę, zrozum. Myślałem, że jest dźwiękoszczelna.
Doktor Fay, to znowu ja. Utknąłem tu jak śpiąca królewna
i myślę, że książę z bajki zamorduje Johna Mayera.
Śpiąca królewna ma rację. Wkrótce będziesz „Śpiący na dobre”.
Będzie tylko twoja za...
Nie wierzę, że daję ci tę cenę,
sześćdziesiąt pięć tysięcy dolarów.
Nie cieszy cię to. Wcześniej mówiłem mniej?
Muszę powstrzymać Francine.
Taki silny już po jednej sesji.
Mam skasować?
Francine! Boże, Francine!
Francine!
Czemu zaprojektowano tak kasyna?
Gdzie jest wyjście?
Właściwie... Wiesz co?
W sumie nie wiem.
Francine!
Nie, to ja, Wayne Newton.
Nie chcę przeszkadzać. Po prostu... straciłem żonę.
Tak mi przykro. Jak odeszła?
Nie, zwiała mi.
To nie żart, to prawda.
Chodź i powiedz nam, co się dzieje.
Nawaliłem, Wayne.
Bałem się stawić temu czoła.
Ale twoja piosenka sprawiła, że płakałem,
bo moje najgłębsze uczucia przelały się w słowa.
Te słowa to oczywiście „Donkey Shame”.
Danke Schoen.
Właśnie, „Donkey Shame”.
Wstyd, jaki odczuwa osioł za sam fakt swojego istnienia.
To ja jestem osłem.
Nie chodzi tylko o to, że spowodowałem wypadek, który uszkodził żonie mózg.
Tak, Wayne, to był wypadek, a nie żadna szansa.
- Aha. - Powinieneś zobaczyć moją żonę.
Promienieje od środka. Idealna z wewnątrz, jak i na zewnątrz.
Teraz rozumiem, że zasługuje na pięknego osła.
Osła, który się nie wstydzi.
Wiesz, o czym mówię?
Niektóre osły to dziesiątki, inne trójki.
Jesteś ekspertem od osłów. Kim jest osioł ze Shreka?
Jest ładny. Jak ma na imię?
- Osioł. - Jesteś aniołem, Wayne.
Chcę powiedzieć, że uwięziłem świetlika w słoiku.
Jest dla mnie za dobra.
Dałbym jej odejść, ale z moimi kopytami nie mogę.
Swoją drogą, jak masz na imię?
Jestem Stan i żona myśli, że John Mayer rozmawia z nią
przez radio, czyli kuku na muniu, ale w innym życiu może to prawda.
Może jej zepsuty mózg ujawnia sekretne życzenie
bycia z kimś fantastycznym, a nie z kimś takim jak ja.
A teraz niestety jest w drodze, by go zabić.
To złe wieści. Jak mogę pomóc?
Powiedziała, że wie, gdzie jest, słuchając jego audycji na żywo.
Ale znowu ma kuku na muniu.
A teraz kolejna świetna piosenka, ta sama,
której słuchamy od ostatniej godziny.
To jest „SOS” autorstwa Abby.
Teraz czuję się, jakby John Mayer do mnie mówił.
To jest SOS.
Nagrywa z hotelu, ale nie było go w studiu.
Więc jest w apartamencie!
Tam trzymają piękne osły.
Rozgryzłeś to, Wayne!
Nie bez powodu nazywają mnie panem Las Vegas.
Przykro mi, panie Las Vegas, ale nie wchodzi nikt,
- kogo nie ma na liście. - Szlag.
Wiem, że tam jest.
Krzyczy, jest związana.
Boże, zaliczy odsiadkę i to wszystko moja wina!
Jak się tam dostaniemy, Wayne?
Mogę to zrobić z łatwością, bo śpię w komorze hiperbarycznej.
Danke Schoen, kochanie, danke Schoen
O, Wayne!
Mówię ci prawdę.
Nie znam cię. Nigdy cię nie widziałem.
Włamałaś się do mojego pokoju i jestem twoim zakładnikiem.
Francine!
Stan?
Doktor Fay?
OK, zmęczyłem się.
Idę uciąć komara.
Wayne, zamówiłem komorę hiperbaryczną od twojego sprzedawcy
i do mnie nie dotarła. Zapłaciłem 80 tysięcy.
On dla mnie nie pracuje.
Zamknijcie się!
Doktor Fay, co pani robi?
Po twoim wyjściu z gabinetu sprawdziłam stację radiową
i zrozumiałam, że John Mayer nie mówił do Francine,
a do mnie!
Ale w tej kwestii dziwnie się zachowuje.
A teraz siadaj!
- To ty! Dostałaś moje wiadomości! - Że co?
Jak się tu dostałaś?
Musiałam przejść kanalizacją.
Była na liście. Pod nazwą „Bed Bath and Beyond”.
Nie powinnaś była przychodzić.
Jestem tam, gdzie powinnam.
Stąd karate!
Trytytki!
Francine!
To tak masz na imię.
Nie przestałem o tobie myśleć, odkąd przeglądaliśmy radia
do łazienek w sklepie BB and Beyond.
Byłaś moim białym krukiem, ale nie mogłem się z tobą skontaktować.
Pomyślałem, że założę stację radiową przed wspólnym spotkaniem
i porozmawiam z tobą osobiście. Pod prysznicem.
Ma na myśli mnie!
Teraz widzę, że zarzucałem zbyt szeroką sieć, gubiąc wielu ludzi.
Dlatego musiałem przejść na górę.
Ale to już przeszłość.
Wiedziałem, że mnie usłyszysz i przyjdziesz.
Zaczekaj, Mayer.
Stan, wróciłam po ciebie, ale zgubiłam się w kasynie,
a ciebie już nie było.
Przepraszam, że cię uwięziłam. To nie było w porządku.
Nie, Francine.
Powinienem przeprosić, że uwięziłem cię w tym życiu.
Nie powinnaś być z takim osłem jak ja.
Powinnaś być z Johnem Mayerem.
Nie chcę z nim być.
Nie. Dlaczego?
Chcesz być z Wayne’em?
Czy ty w ogóle mnie słuchasz?
Przyszłam powiedzieć Johnowi Mayerowi, żeby przestał.
- Przestań, John. - Dobra.
Stan, nigdy mnie nie uwięzisz.
Kocham cię i wybieram cię każdego dnia.
Bo lubię dziwne...
Znowu płaczę, ale dla osła to żaden wstyd.
Na odwrót... czuję się dumny jak paw.
Niezachwiany u boku najlepszej laski na świecie.
Brawo!
Od początku taki miałam plan,
żebyście stali się silną parą.
Uwierzycie?
I zeznacie tak na policji?
Arboretum!
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę wiśnie.
I rajskie ptaki!
Tak, zaszalejmy.
„Nie przetrwamy, jeśli trochę nie zaszalejemy”.
Seal to śpiewał.
John Mayer puścił to w radiu. To wiadomość do mnie.
W sensie do mnie?
Zapytajmy go.
Po co miałby z wami gadać?
On mówi do mnie!
Napisy: Sławomir Apel