-Burada bu yılın harcamaları var. -Tamam.
-Görebildiğiniz gibi, iyi iş çıkardık. -Evet, görebiliyorum,
gerçekten öyle.
Neden bunu bana sekiz yaşında bir çocuk muşum gibi izah etmiyorsun?
Pekâlâ, X ekseni boyunca olan mali yıl boyunca geçerli bütçe.
-Evet. X aksı orada. -Tam orada.
Bu sayfada net bir şekilde görebilirsin bütçe fazlası
-4300 dolar. -Tamam.
Ancak bunu gün sonuna kadar
harcamamız gerekiyor, yoksa gelecek yılın bütçesinden düşecek.
Neden bana beş yaşındaymışım gibi izah etmiyorsun?
Annen ve baban sana limonata büfesi
açman için on dolar verdi.
Gidip bardak, limon ve şeker alırsın
ve bir de bakarsın ki hesap sadece dokuz dolar tutmuş.
-Ekstra bir doların var. -Evet.
Yani o bir doları anne ve babana geri verebilirsin.
-Bil bakalım, bir sonraki yaz... -Ben altı olacağım.
...tekrar para istediğinde sana dokuz dolar verecekler
çünkü büfenin maliyetinin o olduğunu düşünecekler.
Bu yüzden o bir doları başka bir şeye harcamak istersin ki
ebeveynlerin limonata büfesinin maliyetini on dolar olarak düşünsün.
Yani dolar bütçe fazlası mı? Bütçe fazlası bu mu?
Gün sonuna kadar 4300 doları harcamalıyız
yoksa gelecek yılın bütçesinden düşecek.
Parayı son derece ihtiyaç duyduğumuz fotokopi makinesine harcamalıyız.
Tamam. Detaylarına ayır ki...
Tamam, seni anlıyorum.
Scranton'a Hoş Geldiniz
Tahmin edin ne olacak millet. Bu yıl Noel erken geldi.
Oscar çok zekice, bütçede 4300'lık bir fazla keşfetti. Teşekkürler Oscar.
O parayla, yeni bir... Davul sesleri lütfen.
-Tahmin edebilir isiniz? -Yeni sandalyeler mi?
-Hayır! Yenir bir fotokopi makinesi. -Pekâlâ.
Tabii herkes, daha iyi bir şeyde anlaşmazsa.
-Hayır lütfen. Lütfen bunu yapma. -Evet. Michael, yeni sandalyeler.
Bu sandalyeler berbat. Geçtiğimiz yıl yenilerini alacaktık.
Yani hepimiz yeni sandalyelerde anlaştık. İyi mi?
İyi. Evet, iyi dedi. Ben de öyle.
Hayır dinleyin, bir kağıt şirketiyiz. O güzelim kağıdı bu külüstür makineye
koymak zorunda kalırsak, işimizle nasıl övünebiliriz?
Oscar hayır. Bu o ilkeli tutum zamanlarından biri değil.
Pam, herkesten fazla kopya alıyorsun.
Kesinlikle. Bu sandalyelerin kötülüğü konusunda bir fikir vermeli.
Tamam. Güzel öneriler.
Hepsi de güzel öneriler. Biri üzerinde karar kılalım.
-Ben Pam'den yanayım. Sandalyeler. -Pekâlâ. Taraflar oluşuyor.
Ofisin hava kalitesini test ettirmeliyiz gerçekten.
Aşağıdan radon geliyor. Çatıda da asbest var.
-Onlar sessiz katiller. -Sessiz katil sensin.
-Odana geri dön. -Göreceksin.
-Michael. -Evet.
Meredith, Stanley ve Jim ile konuştum. Bu konuda benim yanımdalar, biliyorum.
-Ben fotokopi makinesi diyeceğim. -Ne? Jim.
Pam ve ben çıkmaya başladığımızdan beri
ondan, benim için fotokopi çekmesini istemek biraz tuhaf geliyor.
Bu yüzden kendi kopyalarımı alıyorum
ve o makine berbat. İzin verin söyleyeyim
ama biliyor musunuz? Pam ve benim her konuda anlaşmamız gerekmiyor.
-Jim, Pam'e böyle karşı çıkman güzel. -Cesaret sahibisin ahbap.
-Peki Michael, ne düşünüyorsun? -Neden ben?
Kararı sen vermelisin.
Vay! Tamam. Şey, tüm fikirlerinizi yuttum.
Sindireceğim ve bakalım diğer uçtan ne çıkacak.
Dwight, Schrute Çiftlikleri yol tarifi konusunda biraz endişeliyim.
Söyle bakalım.
"Açık kırmızı posta kutusundan 156 adım sonra sola dön.
Arı kovanını duyana kadar yürü." yazıyor burada.
Daha açık nasıl olabilirdi?
-Bunlar... -Andy önemli bir konuya değiniyor.
-Tamam. -Ancak en büyük endişem,
-tek banyo olması. -Bir çukur kazarız.
Değirmenden aşağı kodda olduğu sürece, sorun olmaz.
Mimi nine bir çukur üstüne çömelemez.
Birkaç kütük koyarız. Haydi ama.
Üçümüz de bu konuyu düşünelim ve bakalım
Schrute Çiftlikleri'ne gittiğimizde bir çözüm bulacak mıyız? Plan nasıl?
Schrute Çiftlikleri'nde evleneceğiz, her ne pahasına olursa olsun.
12 yere baktım, verdiğim depozitoları kaybettim
ve Angela'yi sıfır kez çıplak gördüm.
Bir başka depozito daha kaybetmeyeceğim.
-Merhaba. -Merhaba.
Şu sandalye, fotokopi makinesi meselesini düşünüyordum da...
Bence gerçekten tekrar düşünmelisin.
Pam, gerçekten o fotokopi makinesinden nefret ediyorum.
-Evet, biliyorum. -Evet.
Ancak düşünüyorum da tekrar düşünmelisin.
-Beesly, beni tehdit mi ediyorsun? -Jim!
Jim, seni tehdit etmiyorum.
Seni seviyorum ama bilmen gerek, çok tehlikeli sularda yüzüyorsun.
-Pekâlâ. -Tamam.
GEÇİŞ YOK
Servis girişini buradan alacaksınız.
Tabii ki tüm hayvanlar, saman ve diğer şeyleri çıkaracağız.
-Bu konu ne? -Daha net konuşmalısın.
-Gübre. Kurtul ondan. -Gübre, kesimhanenin kokusunu örtüyor.
Düğün günümüzde kesim yapman gerekiyor mu?
-Yemek yemek istiyorsunuz değil mi? -Tatlım, bir şey söyle.
Dwight, eğer ek ödeme yaparsak, iştah açıcıları bir gün önce keser misin?
Bunu düşüneceğim.
Gördün mü? Böyle yapılır.
İlerleme kaydediyoruz.
-Hay aksi! -Arkada bir hortum var. -Tamam.
Yeni bir sandalye alacaksın ve sandalyeni bana vereceksin,
-hatırlıyorsun değil mi? -Evet.
-Bu hiç olmadı. -Michael? -Bilmiyorum. Karar vermedim henüz.
Öğle yemeğine çıkıyorum. Benimle gelmek ister misin?
Gerçekten mi? Kesinlikle. Evet bu müthiş olur.
-Öğle yemeğine mi çıkıyorsunuz? -Evet. -Sakıncası yoksa katılabilir miyim?
Tanrım!
-Pekâlâ. Gidelim. -Evet. En iyi öğle yemeği.
-Yapalım. -Pekâlâ.
-Güzel. -Nereye gidiyoruz? -Hiçbir fikrim yok.
Demek oyunu böyle oynayacaklar.
Kabul.
Kesinlikle kabul.
Bak, bu yeni sandalyeye gerçekten ihtiyacım var. Ciddi söylüyorum.
Nasıl olur da beş yılda iki nişan yüzüğü ve sadece bir sandalyeye sahip olurum?
RESEPSİYON
Dur...
Michael.
-Michael bu çok komik. -Yüzümde bir çok yumurta vardı.
En iyisi. Harika yemek. Müthiş arkadaşlar. Teşekkürler Michael.
Teşekkürler çocuklar.
Sana tiramisu aldım yani dargınlık yok.
-Evet. -Bu güzel.
Güzel şey.
-Gerçekten hoş görünüyorsun. -Teşekkürler.
-Evet? -Michael?
-Evet. -Hey, bir saniyen var mı? -Var. -Güzel.
-Çok eğlenceli olmalı. -Eğlenceliydi. İyi vakit geçirdik.
Bugün gerçekten hoş göründüğünü söylemiş miydim?
-Teşekkürler. -Evet. Kravat yeni mi?
-Hayır. T.J. Maxx'den dört dolara aldım. -Bu müthiş.
-Bunu iyi bulduysan, asıl pantolonuma bir bak. Dokuz dolar. -Ne?
-Dokuz dolar. Erkek bölümü. -Hayır.
-Popoya bak. Popoyu kontrol et. -Şuna bak. -Olamaz.
Evet!
Oscar ve Jim, yeni fotokopi makinesi hakkında kulağını çekiyordu, değil mi?
-Evet yaptılar. -Evet. -Yaptılar. -Bak ne düşündüm.
Herkes her gün sandalyeye oturuyor
-ama herkes... -Fotokopi makinesi üstüne oturmuyor.
Daha önemlisi makineyi kullanmıyor.
-Evet. -Evet, doğru mu? -Oldukça geçerli.
-Hepsi bu. -Tamam.
-Pekâlâ, görüşürüz. -Görüşürüz. -Seksi kravatlı adam.
Peki.
Tereyağ heykeli konusunda karara vardın mı? -Hayır. Düşünmedim.
Tamam, inek, keçi ya da koyun. O kadar da zor değil.
-Kedi olsun. -Kediler tereyağ yapmaz.
İnek tereyağından kedi figürü olsun isterim.
-Hiç anlamlı değil. -Evet anlamlı!
-Tereyağından kedi heykeli istiyorum. -İnek, keçi ya da koyun.
Bu ne? Peki. Hepimiz de aynı takımdayız. O...
Bu şey neden mutfakta?
DF kapağını kapat.
Yaptım gerçi.
Takım değiştirmeyi düşünebilirsin çünkü biz...
Seni almaktan mutluluk duyarız.
-Hayır, fotokopi makinesi çok iyi. -Öyle mi?
-Evet. Kopyalarımı aldım. -İşte oradalar.
-Orijinal kopyam da burada. -Aldın.
-Yani kabullen. -Tamam.
-Michael, sıcak çikolata getirdim.
-Umarım iyidir. -Teşekkürler hayatım.
Bekle Michael, senin için kapıyı açayım.
Kibarlık ölmedi ya.
-İşte burada. -İşte burada.
Merhaba. Seni görmek güzel.
-Evet. -İşte popo burada.
-Hey! Evet! -Evet. Geri alma.
Neredeyse boğuluyordum.
Burası da başka bir yer.
Çok güzel.
Peki neden burayı deneyip nasıl olacağını görmüyoruz?
Deneme sürüşü yapalım. Ne dersin?
Sen Angela'nın babası ol,
sen Angela'yı oynayacaksın ve ben de senmiş gibi yapacağım.
Bu şekilde, burada olduğunda nasıl göründüğünü anlarsın.
Merhaba. Ben Angela Martin ve...
-Ben Andy. -Dwight ile çalışıyorum.
-Söylediklerinin tek kelimesini anlamıyor. -Ne?
Birkaç dakika mesafede doğmasına karşın sadece Almanca konuşuyor. Kapalı toplum.
Peki şimdi, kız kardeşlerinin okumalarından sonra,
yeminlere sıra gelecek. Peki Conrad...
Törenin mini bir provası da diyebilirsiniz.
Neden burada olduğumuzu, burada ne yaptığımızı açıklıyor, tanıtıyor...
Sonra Andy'nin bir şeyleri tekrar etmesini isteyecek.
Andy'den yüzüğü çıkarmasını isteyecek.
Şimdi burada...
Örnek olması için bir sicim var ve en yüzüğü ona takacaksın.
Sonra Andy'e, Angela ile evlenmek isteyip istemediğini soracak
ve sen de "Evet." diyeceksin.
Sonra Angela'ya, Andy ile evlenmek isteyip istemediğini soracak.
-Sen de yanıtlayacaksın... -Evet.
İşte bu.
Hepsi bu kadar. Karı ve koca.
-Burada soruna varmış, telefon aldım. -Biri Hank'i aradı mı?
Hank, Tanrı'ya şükür buradasın. Ofis bir yol ayrımında.
Bir güvenlik sorunu yok yani öyle mi? Merdivenleri koşarak çıktım.
Evet, senin bilge tavsiyene ihtiyacım var.
Millet, Hank neye karar verirse odur.
Sorunu o çözecek.
-Evet istediğin kadar al. -Teşekkürler.
-Biliyor musun, burası hoş ve sıcak? -Evet.
-Neden bahsediyoruz? -Tamam, bir bütçe fazlamız var.
Ebeveynlerinin limonata büfesi için sana para verdiğini düşün...
-Bütçe fazlası nedir biliyorum. -Tamam. Güzel.
Konu şu.
Bazı insanlar onu yeni fotokopi makinesine kullanmak istiyor,
diğerleri de sandalyeler konusunda şikayet ediyor.
-Fotokopi makinesi o mu? -O. Evet.
-Ne? -Hayır. Düşünüyorum. Sandalye göreyim.
-Tamam. İşte bu. -Benimkini deneyebilirsin.
Bel desteği fazla yok.
Şimdi, bir kez daha söylüyorum, kimse unutmasın, Hank'in söylediği olacak.
-Objektif hakem o. -Bir taraftan, bu makine çok eski.
Yeni fotokopi makinelerini görmelisiniz. Yapabildiklerine inanamazsınız.
-Peki fotokopi makinesi? -Bitirmeme izin ver. -Pekâlâ. Evet.
Şimdi sandalyeler. Bu sandalyede tüm gün oturamam.
Çok zayıf sandalyeler. Bu sandalyede tüm gün oturamam.
Peki, ne yapmalıyım?
-Fotokopi makinesine bir daha bakayım. -Pekâlâ çık dışarı. Çık dışarı. O...
Dwight...
Ne istediğimi bildiğimi düşünüyordum.
Burada seninle olmak ve Alman Mennocu rahip,
bana çok doğru geldi.
Andy'i seçerek hata ettim.
Hata ettiğini biliyorum
ve bu yüzden de her şeyi hallettim.
-Ne demek istiyorsun? -Maymuncuk,
o gerçek bir peder ve sen "Evet." dedin,
ben de "Evet." dedim ve Andy'nin imzaladığı fatura değildi.
Evlilik cüzdanımızı imzaladı, şahit olarak.
-Dwight, o sayılmaz! -Evet, elbette sayılır.
-Hayır! Sayılmaz. -Pensilvanya Eyaleti'nde sayılıyor.
-Bayan Schrute. -Değilim... Evli değiliz!
-Ne? -Al şu şeyi.
Almanca bilmemen benim hatam değil! Yıllardır Almanca dersi almanı söylüyorum!
Gitmiyor muyuz artık?
-Michael. -Hey David.
Affedersin. Tiramisu yiyorum.
Çikolata tozunun bir kısmı genzime kaçtı.
-Şimdi kesiyorum. -Beni bu yüzden mi aradın?
Hayır.
Aradım...
-Affedersin. -Tamam.
Aradım çünkü...
aptal bir bütçe fazlamız var ve insanlar... Herkes farklı bir şey istiyor.
Ufak bir bütçe konusunda müdahale mi edeyim istiyorsun?
Hayır. Kararı senin almanı istiyorum ki kötü insan ben olmayayım.
-Yerinde olsam, fazlayı iade ederdim ve bonus alırdım. -Neyi dedin?
Bütçenin altında kalan şube yöneticileri, fazlanın % 15'ini alır.
Bahşiş gibi mi?
645 dolar mı?
Bir insanı hayal kırıklığına uğratmaktan nefret ediyorum
ve gerçekten herkesi hayal kırıklığına uğratmaktan nefret ediyorum
ama Burlington Palto Fabrikası'na bayılıyorum.
İçeri 645 dolar ile girersen, kelimenin tam anlamıyla kral sensin.
Evet, salı günü vardı.
Tamam mı?
Elbette. Hayır, ben... Senin için bunu kontrol edeceğim.
Pekâlâ, dikkat millet.
-Seni hemen ararım. Tamam. -Kararımı verdim.
Fotokopi makinesine ihtiyacımız yok, yeni sandalyelere ihtiyacımız yok.
Bu fotokopi makinesi
-mükemmel çalışıyor. -O orijinal kopya.
Pam bir saniye kalkar mısın?
Ne kadar rahatım görüyor musun? Bu sandalyeyi seviyorum.
İyi destekliyor.
Ergonomik açıdan doğru. İyi bir sandalye.
Sahip olduklarımızın değerini bilmiyoruz, şımarıklık yapıyoruz.
Sizce Afrika'daki çocukların sandalyeleri var mı? Hayır.
Büyük çöp tepelerinde oturuyorlar. Fotokopi makineleri var mı sizce?
Fotokopi makineleri yok. Hatta onların...
Hatta kağıtları dahi yok ve biz şımarığız çünkü atıyoruz,
tamamen iyi durumdaki tirmisuyu. Neden çünkü ufak bir kılı saç var.
İhtiyacımız olan şey konusunda ışığı gördüm ve bu da hiçbir şey.
-Biliyor musun? -Bunu biliyor muyum?
-Bence biliyorsunuz. -Hayır.
-Neyi biliyoruz? -Evet, neyi biliyoruz?
-Aranızda 4300'ün %15'ini bilen var mı? -645 dolar.
-Michael bir dehâ. -Doğru.
Neden "dolar" dedin?
-Aklım o şekilde çalışıyor da ondan. -200'ün %15'i ne?
Teşekkürler. Millet, Michael bütçe fazlasını iade ediyor
-böylece %15 bonus alacak. -Dur, ne?
-Bunu yapabilir misin? -Hey Michael.
394 kere 5912 kaç eder?
-Bakalım. -Tüm ofise ihtiyacı olan
bir şey vermektense kendine 645 dolar bonus mu vereceksin?
645 dolarak ihtiyacım yok. Aşağı yukarı 645 dolarım var.
-Öyleyse bize makine alacaksın? -Bu aptalca.
-Ya da sandalyeler. -Bu çok aptalca ve Tanrım, bu benim telefonum.
-Telefon sesi duymadım. -Devam edecek!
Hayır ben... Bu bir şey değiştirmez.
Almam gereken çok önemli bir karar var.
Yeni bir fotokopi makinesi gerekli, yeni sandalyeler gerekli
ve herkes benden nefret etmeden bu parayı elimde tutmanın bir yolunu bulmalıyım.
Hey Ton, şuna bak. Ton balıklı sandviç.
Aynen seni gibi.
Ne?
Şimdi yasla bir konu ile ilgilenmem gerekiyor.
Seksi değil miydi?
Peki ne olacak?
Michael bir karar almalısın. Gün neredeyse bitti.
Beni işe aldığından beri bu sandalye sözünü vermiştin, hatırlatayım.
Zeki birisin. Doğru şeyi yapacağını biliyorum.
-Kolay mı sanıyorsunuz? -Bu senin işin.
Tamam, biliyor musunuz, neden siz çözmüyorsunuz?
Ayağa kalkıp ortak alana geçeceğim
ama siz karar vereceksiniz yoksa bonusu alacağım. Tamam mı?
Bu tipik bir yönetim taktiği. İki taraf ve süre sınırı var.
İki tarafın da ödün vermeyeceğini biliyorsun
ve yaptığın şey, onları bir odaya koyup...
-Merhaba. -Merhaba!
-Hey, sandalyelere karar verdik. -Ne?
Hiçbir şeydense sandalyeleri yeğlerim, ona karar verdim.
Teşekkürler Michael.
Aferin. Seninle gurur duyuyorum.
Anneni...
Bu hafta ne öğrendik? İlk olarak, sayemde
ekibim çok daha hızlı karar veriyor, düşündüğümden çok daha hızlı.
İkincisi, karşılığı olmadan asla kredi kartı ile kürk palto alma.
Üçüncüsü, şunu bilmelisiniz ki
bazı insanlar, siz Burlington Palto Fabrikası'ndan çıkarken
üstünüze sahte kan fırlatıyor.
Ateşkes?
-Evet sanırım, sonuçta ben kazandım. -Sen kazandın.
Her neyse, üçer kopyaya ihtiyacım var, tasnif edilmiş ve zımbalanmış.
Tamamen şaka yapıyorum.
Dört kopyaya ihtiyacım olacak.