Halló, girðing.
Halló, lauf.
Halló, himinn.
Burt með þig!
Þú ert hér í óleyfi.
Viltu vera étin lifandi?
-Nei. -Komdu þér þá burt!
Hjólið mitt.
Ekki koma hingað aftur!
Dýri!
-Við verðum of sein. -Já, mamma. Ég er að koma.
Þú verður að vera einn því við förum á ráðstefnuna.
30. október. Annað þríhjól. Ég er að koma!
Mamma!
Mamma, hann gerði það aftur. Hann tók annað þríhjól.
Við ræddum þetta, vinur.
Þú mátt ekki hanga inni alla daga og horfa á gamlan karl í sjónauka.
En það er eitthvað bogið við þetta hús.
-Það er satt! -Hvað var þetta?
Það er satt.
Röddin er undarleg.
Sumir eru komnir á gelgjuskeiðið.
"Hvað kom fyrir mig?" Ekki satt?
Kannski ættirðu að koma með.
Hann má ekki vera að því, hann þarf að njósna.
Ég er ekki að njósna.
Eða kannski...
"Kannski."
Þetta er allt í lagi. Ég gerði það sama á þínum aldri.
Það voru tvíburasysturnar í næsta húsi.
En hvorug þeirra jafnaðist á við þína gullfallegu móður.
Vertu nú væn og hjálpaðu mér með augntönnina.
-Haltu á þessu, vinur. -Já, þessu má ekki gleyma.
Sigurdís fer að koma. Ef eitthvað er að,
hringirðu í lögregluna og felur þig inni í skáp.
-Hann veit það. -Sjáumst annað kvöld!
-Hvað gerðirðu? -Láttu mig um aksturinn.
-Hvar er Dýri? -Ég er ómeiddur.
Værirðu ekki ánægð ef hann lægi undir bílnum?
Maður sér illa með þessa grímu.
Því tekurðu hana þá ekki af þér?
Af hverju skrúfarðu upp rúðuna?
-Stjáni. -Sæll, Dýri.
-Við verðum að flýta okkur! -Börnin. Börnin.
-Hvaða börn? -Bless, elskan.
Segðu honum að þér þyki vænt um hann.
Hann veit það.
-Segðu honum það. -Ég vil ekki segja það.
-Hann veit að mér þykir vænt um hann! -Ekki nema þú segir það.
Okkur þykir báðum vænt um þig.
-Pabba þínum líka. -Það er rétt.
-Sendu honum koss. -Hann hefur fengið nóg af kossum.
Vertu bless.
Vertu hress. Hrekkjavakan er að koma.
Eftir rúman sólarhring fáum við sælgæti.
-Sjáðu, ég fékk nýjan bolta. -Flottur!
Vel á minnst. Hvað verður þú?
Draugur eða afturganga?
Stjáni.
Ég held að ég sníki ekki sælgæti í ár.
Hvað þá?
En þetta er sex ára hefð.
Sex ára hrekkir og læti.
Ég er vaxinn upp úr því.
Þrjár sekúndur eftir.
Ég er í körfubolta.
Og nú valta ég yfir þig.
-Meiddirðu þig? -Nefið fór upp í heila.
Má ég sjá?
-Guð minn góður! -Hvað?
Þú ert asni.
Hvar er boltinn?
Ó, nei.
Ég samhryggist.
Bíddu. Dýri.
Þú ert svo fullorðinn, þú getur sótt hann.
Boltinn lenti á lóðinni hjá Nikódemusi.
Hann er ekki til lengur.
Hann kostaði 28 dali.
Ég sló 10 garða og sníkti dal af mömmu 26 sinnum.
Ég hef aldrei á ævinni stritað svona.
Nikódemus er ekki kominn.
-Hvað með það? -Kannski er hann sofandi.
Þá það. Ég geri það.
Ég skal aldrei gleyma þessu. En flýttu þér.
Núna.
-Þú! -Hlauptu!
-Nei! -Hlauptu!
Taktu boltann og hlauptu!
Þú getur það!
Hvað ertu búinn að gera?
Komdu með hann!
Fyrirgefðu. Mér þykir þetta leitt.
Ég drep þig!
Dýri! Komdu!
-Stjáni! -Áfram, Dýri!
Hjálp, Stjáni!
Hjálp!
Þykistu geta eyðilagt lóðina mína?
Nei! Fyrirgefðu!
-Langar þig að drepast? -Nei, ég vil lifa!
Þetta er enginn barnaleikvöllur!
-Ég hef það í huga. -Þetta er mitt hús.
Af hverju getið þið ekki bara haldið ykkur í burtu...
Ýta!
Engin sírena. Það boðar ekki gott.
Ég er morðingi.
-Hvaða vitleysa. -Er það?
Þegar það er óvart kallast það manndráp.
Ég held að ég þurfi að gubba.
Fínt. Barnapían komin.
Sjáumst, Dýri.
Frábært.
Ég sá sjúkrabíl. Missti ég af einhverju?
Sigurdís...
má ég tala við þig um svolítið?
Auðvitað, lambasparð.
Það verður svo gaman. Við getum gert margt saman.
Þau eru farin.
-Er það? -Og ég verð að tala við þig.
Þú kemur inn fyrir 9, í rúmið 11, ljós slökkt þegar þú vilt.
-Sigurdís! -Nafnið er Dís.
Ég ræð sjónvarpinu, græjunum og símanum.
Ég spila engin spil, laga kakó eða breiði yfir.
Ég er hvorki mamma þín né vinkona.
Ekki tala við mig eins og smábarn. Ég er næstum fullorðinn.
Ég þarf þig ekki hér... Sigurdís.
Af hverju braustu þetta?
Það var ekki ég.
Hvoru okkar heldurðu að þau trúi?
-Farðu upp til þín. -Allt í lagi!
HAUSKÚPUR OG BEIN Í BEINNI
En fyndið. Ég hringi til baka.
Gleðilega hrekkjavöku.
Gott hjá þér, Óli.
Sjáðu svipinn. Rosalega fyndið.
Þú mátt ekki fá gesti. Hver er þetta?
-Þetta er Óli. -Hvað er títt?
-Hann er í hljómsveit. -Það er rétt.
Hvað með það, lambasparð? Við skulum ekki ræða reglurnar,
því þú átt að vera löngu farinn að sofa.
Nei. Þetta er öðruvísi. Hlustaðu.
Þú hringdir í nágrannann. Gott hjá þér.
Ég notaði endurval. Hann hringdi í mig.
-Hver hringdi í þig? -Nikódemus.
P.S. Hann dó í dag.
-Þú lýgur. -Nei.
Hann dó og nú er hringt í mig úr símanum hans.
Símtal úr handanheimum.
Hættið þessu! Mér er alvara!
Honum er alvara. Vissirðu það?
Hættu, skilaðu henni.
"Henni"? Má ég?
Hættu! Ógeð!
Svona nú, Óli.
Nei, bíddu maður.
Hún nær ekki andanum. Það er eitthvað í hálsinum.
Ég skal skoða það.
Nei! Sigurdís!
Hættu þessu. Niður með þig!
Ég má ekki leika við þig.
Rosalega ertu fyndinn.
Ég veit. Og ég hef ekkert fyrir því.
Hættu þessu.
Jæja? Hvað ætlarðu að gera?
Morðdeildin.
Stjáni, hvar eru foreldrar þínir?
Pabbi er í apótekinu og mamma fór í bíó með einkaþjálfaranum.
-Hittu mig á hættusvæðinu. -Allt í lagi.
Ég sagði þér að hætta þessu!
Láttu ekki svona.
Mér er ekki sama.
-Það var sjúkrabíll hérna í dag. -Hvað með það?
Kannski er Nikódemus dauður.
Það væri bara ágætt. Sá gaur er illur.
-Hann er bara gamall og geðvondur. -Jæja?
Þegar ég var tíu ára átti ég rosalegan flugdreka.
Hann flaug svo hátt að maður sá hann ekki.
Einn dag brotlenti hann.
Ég fylgdi bandinu og það endaði þarna,
handan götunnar, við lóðarmörkin hans.
Tók hann flugdrekann?
Já, hann hirðir allt sem lendir á lóðinni.
En það er ekki málið.
Málið er að ég sá hann tala við húsið sitt...
og kyssa það.
Svo vita allir hvað hann gerði við konuna sína.
Hvað gerði hann við hana?
Hann át hana!
Óli! Hættu! Hættu þessu!
Hættu þessu! Láttu ekki svona.
Óli, ég þoli þig ekki.
-Ég var bara... -Þú ert algjört karlrembusvín.
-Hvað þýðir það? -Farðu.
Gott og vel.
Pempía.
Á hvað ertu að glápa?
Nikódemus.
Þú ert þá dauður, er það ekki?
Ég er á lóðinni, Nikódemus!
Hvað ætlarðu að gera, Nikódemus?
Nikó-demus, sjúki remus.
Flugdrekinn minn!
LÚXUS TURNAR -Við þurkuðum upp vatnið-
-Tundurskeyti! -Hvað ertu að gera?
-Hættu! -Hvað?
Nikódemus reis upp frá dauðum.
Það getur ekki verið!
Þeir skilja lyklana eftir. Manarðu mig?
Þú hlustar ekki á mig.
Nikódemus ofsækir mig. Blóð hans er á höndum mér.
Og nú er hann að leita hefnda.
Þú ert mjög galinn núna. Tókstu eftir því?
Þú ert bara æstur af því þú drapst mann.
Svona er lífið.
Þitt líf.
Slakaðu bara á. Vertu svalur eins og ég.
Hvað ertu að gera?
Slökktu á því!
Hættu þessum fíflaskap.
Hjálpaðu mér.
Vantar þig hjálp?
Ég segi bara þrjú orð:
Grikk eða gott.
Jæja. Þá það. Komdu.
Bíddu.
Stjáni, komdu.
Hann er lúmskur og leiðinlegur. Má ég nú fara heim?
-Stjáni! Hann heyrir í þér! -Dýri.
Það er út af þessu sem enginn vill þekkja okkur.
Ég hringi, sting af og þá sérðu. Engir draugar!
Stjáni, hættu.
Ég meina það.
Stjáni, komdu. Komdu hingað, Stjáni.
Stjáni! Komdu!
Ó, nei. Flaska!
Láttu hana vera.
-Komdu aftur. -Flaska.
Dýri. Hver er ég?
Af lóðinni minni!
Ekki! Komdu!
Hlauptu! Stjáni, forðaðu þér!
-Stjáni, komdu! -Mamma!
-Hingað! Komdu, Stjáni! -Hjálp!
Komdu! Hingað, Stjáni!
Ekki líta aftur!
Ég leit aftur!
Óli?
Ég kem.
Láttu þig ekki dreyma um að ég...
Grikk eða gott.
Hvað?
Góðan dag, frú. Nú sástu hvað bíður þín í kvöld.
Kannanir sýna að heimili sem ekki gefa sælgæti,
verða oftar fyrir skemmdarverkum.
Til að forða því sel ég sælgæti til styrktar Westbrook-skólanum.
Það er góður skóli. Ég var rekin þaðan.
Hvað viltu annars?
Koma undir mig fótunum og njóta velgengni.
Þráirðu velgengni?
Þegar gaur með húðflúr pantar hjá þér hamborgara,
gefðu honum ekki símanúmerið þitt.
Takk fyrir ráðið. Ég hef það í huga.
En að viðskiptum. Egg, raksápa, klósettpappír.
Án sælgætis er heimili þitt skotmark fyrir slíkt.
Ég bý ekki hérna.
Ertu barnapía?
Ágætt, ekkert blaður.
Kannski skildi fólkið eftir 40 dali fyrir neyðartilfelli?
Kannski 30.
Kannski læturðu mig fá 20, færð kvittun fyrir 30 og hirðir 10.
Kannski.
Þá vil ég tvo poka af hnetusúkkulaði.
Einn poka og eina lakkríslengju.
Þú ert hörð.
Átta að morgni. Engin hreyfing sjáanleg.
Dýri. Ég keypti súkkulaði.
Sáumst við?
Engin sjáanleg hreyfing.
Hvað eruð þið að gera, furðufuglar?
Ekkert. Eitthvað í húsinu á móti reyndi að éta okkur!
Við höfum vaktað það í alla nótt. Við höfum ekki farið héðan út.
Ekki einu sinni til að fara á klósettið. Ekki drekka þetta.
En ógeðslegt!
Það er örugglega til orð yfir þessa veiki ykkar
og lyf við henni líka.
Það er satt. Það er eitthvað illt á seyði hérna á móti.
Það er æðislegt. Ég samgleðst ykkur.
En hafið þið stjörnu- spekingar séð Óla?
Hann fór skyndilega í gær
-og kom ekki aftur. -Kom hann ekki aftur?
-Flaska. -Auðvitað!
Jæja. Ég má ekki vera að þessu.
Ég veit ekki hvernig ég á að orða það...
Kærastinn þinn var líklega étinn lifandi.
Herdís Clausen.
Ég verð að fara. Morgunmatur.
Gleðilega hrekkjavöku, aular.
-Halló. -Hvað?
-Hvað sástu? -Ekkert.
Má ég sjá?
VARÚÐ
Ó, nei!
-Bíddu! -Nei!
Þetta er síminn þinn!
-Stelpa! Bíddu! -Stansaðu!
AÐGANGUR BANNAÐUR
Ekki fara lengra.
-Komdu hingað. -Já, komdu.
Eruð þið þroskaheftir?
Ef svo er hef ég réttindi til að kenna ykkur hafnabolta.
Sjáanleg hreyfing.
-Hvað gerum við nú? -Komdu.
Strákar!
-Hlauptu, Stjáni. -Ég er að því!
Hjálp!
-Ég náði henni! -Nei, ég náði henni!
Almáttugur!
Það er reiður pabbi í símanum að leita að einhverjum Stjána.
Halló?
Lúðar? Ég er að tala við ykkur.
-Hann hefur áhyggjur af þér. -Engin furða.
Útskýrðu þetta.
Húsið reyndi að éta okkur!
Jæja, ekki útskýra. Ég er komin með nóg.
-Bíddu, hvert ertu að fara? -Ég ætla að athuga þetta hús.
-Nei! Ekki! -Hvað er að þér?
Gelgjuskeið. Ég er rosalega illa haldinn.
-Ekki meira gos. -Nei.
Ég ætla að finna Óla.
Góða skemmtun. Ekki hafa áhyggur af okkur.
Og skilaðu kveðju frá mér. Farðu varlega.
Sjáumst seinna.
Viltu segja mér hvað gengur á?
Ég laug þessu með gelgjuskeiðið.
Sæl. Ég heiti Dídí... Dýri.
Já, pabbi. Ég ætlaði að hringja en gleymdi því.
Fyrirgefðu.
Já. Auðvitað.
Geri það.
Þú ert bestur. Bless.
Og þetta er útsýnisstaðurinn okkar,
ef svo má segja.
Veggspjöldin eru forljót.
Ég ætlaði að rífa þau niður og hengja upp málverk.
Já, pabbi. Hoppaðu bara upp í rassinn á þér.
Dýri. Áttu nokkuð bjór?
Nei, komdu sæl.
-Þetta er Stjáni. -Kallaðu mig Kristján.
Jenný Beinteins. Formaður nemendafélags Westbrook-skólans.
Þar er erfitt að fá inngöngu.
Já, ég komst að en ákvað að fara ekki.
Það er kvennaskóli.
Þess vegna fór ég ekki.
Það er góður skyndi- bitastaður þar nærri.
-Ég þoli ekki skyndibita. -Ekki ég heldur.
Er það ekki heillandi?
Það bíður bara þarna...
og hæðist að okkur svo...
svo húslegt.
-Má ég hringja? -Auðvitað.
-Hvert ertu að hringja? -Í mömmu.
-Dóni. -Hún trúir þér sennilega ekki.
Þetta er ofvaxið skilningi fullorðinna.
Er þetta piss? Það væri nefnilega mjög ógeðslegt.
Dýri þó?
Pissarðu í flöskur?
Hvað ertu að segja? Þetta er úr þér.
-Þetta er þitt. -Þetta er hans.
-Má ég tala við Auði? -Þetta er algjör sóðaskapur.
Dóttir hennar. Takk. Hafðu mig afsakaða.
Ég er að selja nammi í bænum og hér er eitthvað undarlegt á seyði.
Svo þér finnst skyndifæði vont.
Já. Og þér líka?
Já. Reyndar fannst mér það á undan þér.
Áðan, þarna fyrir utan.
Fínt. Ræðum það í smáatriðum.
Ég fór að hata hann í gegnum sjónaukann.
Það er ekki hægt að taka frá stelpur í sjónauka.
Og þú getur ekki tekið frá stelpu.
-Ég var að því. -Líka ég.
Hún trúði mér ekki.
Yfirvaldið er svo...
Yfirleitt umgengst ég ekki gaura eins og ykkur.
En húsið reyndi að éta mig svo þið fáið klukkutíma.
Hvolpur.
Ég bjóst ekki við þessu.
Við skulum hringja í lögregluna.
Vitið þið hvað gerist í kvöld?
Fjöldi krakka fer að þessu húsi.
Látið ekki svona. Þetta er ekki svo slæmt.
Bara bjánar myndu fara að húsi Nikódemusar.
Boltinn minn!
Nú verður blóðbað.
Gott mál. Löggan er komin.
Vonandi er þetta ekki gabb.
Ég var að eyða afurðum Satans þegar kallið kom.
Ég var að éta djöflatertu.
Farið öll að bílnum.
Eyrun á mér!
Hann er græningi. Hann var að byrja.
Við höldum að það sé hættuleg skepna í þessu húsi.
-Hún gæti hafa drepið mann. -Já, og hund.
Hundadráp! Þetta er neyðarástand!
Hvað ertu að gera?
Kalla á liðsauka. Heyrðirðu ekki hvað hún sagði?
Það er hættuleg skepna í þessu húsi.
Það enginn liðsauki nema Þrúður niðri á stöð.
Þetta er ekki neyðarástand heldur krakkar á sykurtrippi.
Ég efa að dauði hundurinn væri sammála.
-Hvað sagðirðu? -Ekkert.
Málið er dautt. Það er hrekkjavaka og við eigum annríkt.
Er það?
Nei, ekki fara. Þetta hús hefur munn
sem kemur út og grípur hluti og dregur þá inn og étur.
Já. Svona.
Málið er...
að þetta væri trúverðugra ef við útskýrðum það í rólegheitum.
Þetta hljómar ekki trúlega.
-Svo við sjáumst seinna. -Nei.
Ég skal sýna ykkur það.
En ef þetta fer úr böndunum...
Þá skjótum við á Leppalúða.
Hún er hlaðin!
Hann hoppar.
Snjallt hús.
Komið hingað, báðir tveir.
Komið að bílnum.
Komið þið.
Ég skal gleyma þessu grjótkasti því dansinn var skondinn.
En næst þegar þið gerið árás á þetta hús,
farið þið öll þrjú í steininn. Er það skilið?
Þið fáið 10 sekúndur til að fara.
En við þurfum hjálp.
Þið eigið að hjálpa okkur.
Ein.
-Komum. -Tvær...
Þrjár...
Fjórar.
Fimm. Sex...
Ég er aumur.
Ég á heima þarna.
Ríkisstjórninni er þá ekki treystandi.
Ég veit. Ég hata ríkisstjórnina.
-Gefumst upp, maður. -Alls ekki.
Förum til sérfræðings.
Þetta er þrefaldur meistari í tölvuleiknum
"Þú ert allur" í flokki 14 ára og eldri.
Hann heitir Jón Rósinkrans. En þeir kalla hann Skans.
-Hverjir? -Við Dýri.
Hann er gáfaðasti maður í heimi.
Tölum þá við hann.
-Jenný. -Jenný. Bíddu aðeins.
Skans er í leikjagír núna.
Það má ekki trufla hann þegar hann er í gírnum.
Hvað haldið þið að hann spili lengi?
Deyðu! Deyðu!
Hver veit? Einu sinni spilaði hann fjóra daga samfleytt
fyrir lítra af kókómjólk og fullorðinsbleiu.
Gaurinn er goðsögn.
Ef hann hættir ekki í gírnum, förum við í hann.
-Jenný, hvað ertu að gera? -Hvað? Jenný!
Mér sýnist þú ætla... Þú gerir það ekki.
Þú munt deyja!
Gættu þín!
Sástu þetta? Ég hjó aftur af þér hausinn.
Hann rúllar burt. Þú sérð það ekki því augun eru í hausnum.
-Herra? -Hvað?
Sérðu ekki að ég er að spila án þess að horfa á skjáinn?
Hvað?
Húsið hans Nikódemusar er andsetið...
og ég þarf að læra að uppræta þá áður en það drepur fólk.
Rólegur. Mann langar að gubba í álpappír og éta það.
Viltu kenna á sverði mínu? Það er svo kalt.
Andsetið hús, segirðu?
Á ferðalögum mínum á myndbandaleigunum
hef ég séð margt undarlegt og skrýtið.
Ég hef heyrt að mannssálir
hafi tekið sér bólfestu í mannvirkjum,
að andinn hafi runnið saman við tréverk og steypu
svo úr verði fágæt skrímsli
sem eru kölluð Domus Mactabilis.
Húsið er herra Nikódemus.
Og við erum svarnir fjendur þess.
Góða skemmtun að deyja.
Flýðu, heigull!
Að sjá blóðið.
En hvernig drepum við það?
Þú verður að sigra uppsprettu lífsins. Hjartað.
-Hús hafa ekki hjarta. -Já!
Það er kannski rétt hjá þér.
Afsakið, en ég þarf að sinna afar mikilvægum erindum.
Við sjáumst ekki síðar.
Þú ert allur!
ÞÚ ERT ALLUR
Svo við verðum að stöðva hjartað.
En hvernig finnur maður hjartað í húsi?
Síðan Nikódemus dó, hefur lagt reyk úr strompinum.
Kyndingin. Hún er hjartað.
Til að slökkva á henni, verðum við að fara inn.
Án þess að vera tuggin í smátt.
-Dúkka. -Ég var bara að rissa.
Nei, þetta er málið. Fyrst gerum við dúkku.
Við fyllum dúkkuna af hóstasafti.
Þú færð hana í apótekinu.
Hvað þá?
Við gefum húsinu dúkkuna, húsið étur meðalið og sofnar.
Viltu sjá?
Við förum inn, slökkvum eldinn og förum.
-Nokkrar spurningar? -Já. Ertu galinn?
Ég stel ekki lyfjum frá pabba. Ég fer ekki inn í skrímslið
og ég vil ekki deyja.
-Það má reyna þetta. -Ég er sammála. Kýlum á það.
HÓSTASAFT
Mig langaði í þessa.
Ertu ekki að grínast?
Stjáni. Þegiðu.
Afsakið.
Núna.
Svona nú.
Obbosí.
Allt í lagi, ég ætla að koma þér fyrir.
Ekki vera hrædd.
Þú ert þrautþjálfuð.
Ég elska þig, ryksugudúkka.
Stjáni, áfram með þig.
Grikk eða gott!
Settu í samband.
Næstum komin.
Ólæti, skemmdarverk, ónæði, einelti...
-Og landráð! -Nei. Ekki landráð.
-Ertu viss? Í bókinni... -Ég er viss.
Jæja, krakkar, komið úr ruslatunnunum.
Hlýðið aðalmanninum. Sjáið þið ljósið? Gangið að því.
Komið. Áfram með ykkur.
Leggið frá ykkur vopnin.
Rétta mér þau. Svona.
Ég skýt ykkur.
Hvað er nú þetta?
Vertu hér, ég kanna þetta.
Ég sé um það.
Finnst ykkur þetta fyndið?
Ertu að ögra mér? Ertu hörkutól? Mótþrói við lögregluna?
Viltu fá að kenna á þessum? Ég vara ykkur við.
Ætlið þið að ögra mér?
Ég er löggan.
Ég veit að þú ert fól. Augun blekkja mig ekki.
Nú er nóg komið!
Langar þig að segja eitthvað, grís?
Við handtökum þau.
Það líkar mér.
-Hert förum við með þau? -Í steininn. Komum.
Heyrið þið það? Þið farið í fangelsi.
En þið verðið að trúa okkur.
Já, rindill. Þú hefur rétt á að þegja.
Jæja, svo húsið er skrímsli.
Og ég sem trúði ykkur.
Ég styð ykkur. Frændi minn er lögga.
Eða hálfgerð lögga. Hann á byssu.
Þú verður vinsæll niðri á stöð.
Við erum hörkulöggur.
Já. Þess vegna bý ég í flottri íbúð.
Hörkulögga. Rosa-ofur-hörkulögga.
Heyrðirðu þetta?
Þetta er maginn í mér. Ég er svangur.
Nei. Þetta hljómaði eins og hættuleg skepna.
-Ég ætla að athuga. -Ja hérna.
Þú ert eins og ofvirkur krakki. Ég kem strax.
Passið ykkur!
-Nei! Farið ekki! -Ekki fara þangað.
Hvað?
Hörkulöggur í aðgerð.
-Stansið! -Komið þið!
Þið vitið ekkert um þetta hús!
Hvar ertu, furðuvera?
Ég skal finna þig.
Kyrrt, tré!
Hvað ertu að gera? Þetta má ekki!
Ég er laganna vörður! Þetta er bannað!
-Ég kem, félagi. -Slepptu mér!
Ég ætla að sækja liðsauka.
Ég hélt að það væri engan liðsauka að fá!
Ég sæki Þrúði.
Þrúður!
Hjálp!
Mamma!
Guð minn góður. Ég held að ég sé að fá slag!
Það verður allt í lagi ef við erum róleg.
Ég er of ungur til að deyja!
Jenný! Ég hef alltaf elskað þig!
Fyrirgefðu!
Mamma! Hræðilegt!
Ég get ekki horft!
Svona, krakkar. Komum!
Við erum dauð.
Þú drapst okkur og við erum dauð.
Ég held að húsið viti ekki af okkur.
Ég held að það haldi að við séum í bílnum.
Hlustið.
Það er eins og það sofi.
Við sleppum ekki héðan lifandi
nema við finnum hjartað og slökkvum eldinn.
Kannski ættum við að skoða aðra kosti.
Já, að sjálfsögðu.
Við bíðum hér þangað til það vaknar og étur okkur.
Finna hjartað, slökkva eldinn. Skilið.
Sprengiefni. Það er flott.
-Hann fylgdist með mér. -Dýri!
Sástu nokkurn tíma konu?
Hann átti víst konu...
en hann fitaði hana...
og át hana.
Niðurrifsdeildin.
Afsakið.
Komum.
Hafið hljótt.
Verið óhrædd, ég er léttstígur.
Sko! Þarna! Skjótið á það!
Hvað? Ég hélt að ef ég skyti hjartað...
-Þetta er ekki hjartað. -Hvað er þetta þá?
Ef þetta eru tennur og þetta er tunga,
þá hlýtur þetta að vera úfurinn.
Svo húsið er kvenkyns.
Nei. Hann stjórnar kúgunarviðbragðinu.
-Allir eru með úf. -Ekki ég.
Nei!
Höldum áfram.
Við verðum að fara hratt og hljóðlega.
Ekki snerta neitt.
Og höldum hóp...
-Dýri! -Bíddu!
Dýri!
Ég bjarga þér.
Stjáni, hættu þessu.
Fyrirgefðu. Ég hélt að þú værir... Dýri!
-Stjáni, þetta er leikfang. -Já.
Hvar er Dýri?
Dýri!
Ég er hér!
Sjáðu allt dótið!
Hérna hefur Nikódemus geymt allt draslið.
Drasl.
Þið ættuð að líta á þetta.
TRÖLLSKESSAN KONSTANSA
Lykillinn.
Komdu. Við megum ekki vera að þessu.
Já, við verðum að finna útgönguleið.
Hvað ertu að gera?
Heima er borðtennisborð í kjallaranum.
Konstansa.
Jeremías. Hann át hana í alvörunni.
Það getur ekki verið.
Hún er öll þakin steinsteypu.
Sjáið þetta allt.
Af hverju að smíða henni helgidóm ef hann myrti hana?
Kannski fékk hann samviskubit. Dýri, getum við farið?
Ég vissi alltaf að þú leyndir einhverju, Nikódemus.
Dýri!
Það var lagið, klaufi.
-Það vaknaði! -Hlaupum!
Felum okkur!
Ég þekki þetta hljóð.
Boltinn!
Hvert ertu að fara? Komdu.
Stjáni, komdu.
Komdu til mín.
Náði þér.
Manndrápsgormar!
-Stjáni! -Láttu mig vera!
Slepptu!
Jenný!
Stjáni!
Svona, Stjáni. Gríptu í mig!
Ég hef tak á þér!
Dýri, gættu þín!
Úfurinn!
Dýri...
Stjáni!
Mamma!
Ógeðslegt.
Gubbaði húsið okkur?
Úfurinn... neyðarútgangur náttúrunnar.
Einmitt. Enn eitt snjallræðið, Dýri. Stórsnjallt!
Hvað á ég að gera? Þú kemur ekki með neinar hugmyndir.
Jæja? Viltu heyra stórbrotna hugmynd?
Ég ætla heim að fá mér samloku! Sjáumst!
Húsið er enn á lífi og þú ætlar að gefast upp.
Ég hætti lífinu fyrir þig. Ég stal lyfjum og hefði getað dáið.
Já, líka ég!
En það varst þú sem drapst Nikódemus!
Við að ná í boltann þinn!
Hættið! Þið látið eins og smábörn.
Við erum smábörn!
Hvað vorum við að hugsa?
Við ætluðum að svæfa húsið með hóstasafti! En sú heimska!
Hvert ertu að fara?
Ég ætla heim. Ég er ömurlegur.
Dýri!
Heppni að þetta er sjúkrabíll.
Dýri?
Þetta er afturganga!
Farðu!
Farðu sjálfur. Burt með þig!
Hann er ekki draugur.
Hann er ekki dauður. Ég er ekki morðingi!
Auðvitað er ég ekki dauður. Hver sagði það?
Þið verðið dauð ef þið farið ekki!
-Komdu, Dýri. -Fljótur!
Vitið þið ekki hvaða dagur er?
Tíminn er á þrotum.
Elskan mín.
Ég er kominn.
Hvað er að sjá þig?
Þakið allt úfið.
Og gluggarnir brotnir.
En það er ekkert mál, elskan mín.
Það er hún. Húsið er hún.
-Dýri, hvað ertu að gera? -Bíddu! Komdu!
-Komdu! -Hvert ertu að fara?
Smámálning og fúavörn bjargar þessu.
Herra Nikódemus.
-Ég veit um Konstönsu. -Hvað?
Hvað veist þú? Þú veist ekki neitt.
Fórstu inn í húsið? Þú...
Drapstu hana nokkuð?
Ég elska hana svo heitt.
KONSTANSA 300 KÍLÓ KONAN SEM VAR SEM HÚS
Það er öllu óhætt.
Ég get bjargað þér héðan. Viltu það?
Já.
Svona já.
Það er stutt eftir.
TIL SÖLU SELT
Allt í lagi.
Jæja, opnaðu augun.
Ég veit að þetta er lítið, en ég...
Ástin mín!
Farið frá húsinu.
Ég skal rífa þá í tætlur.
Hjálp!
-Konstansa. -Hjálp!
Hvað er að? Ertu meidd?
Já, ég er meidd. Þessir glæpamenn ráðast á húsið okkar.
Grikk eða gott!
Þetta eru bara krakkar.
-Það er hrekkjavaka. -Þetta er mitt hús. Þau meiða mig!
Konstansa. Líttu á mig.
Enginn fær að meiða þig meðan ég er hér.
Konstansa!
Þorpararnir ykkar!
-Éttu þetta! -Skemmdarvargar!
-Ég næ ykkur! -Konstansa, nei!
Svo ég lauk við húsið.
Hún hefði viljað það.
Hún dó. En hún fór ekki.
AÐVÖRUN
Og þetta kvöld.
Þetta eina kvöld á ári.
Varð ég að gera ráðstafanir.
-Grikk eða gott! -Ég varð.
-Lúði! -Ég varð.
Burt frá...
Burt frá húsinu mínu!
Hún ræðst á alla sem nálgast.
Farið nú.
Ég, ég er að koma, elskan.
Burt!
Nei. Ég get ekki leyft þér þetta, Nikódemus.
Ég veit að þú hefur verndað okkur öll þessi ár.
En nú verndum við þig. Slepptu henni.
Ef ég sleppi henni, á ég engan að.
Það er ekki satt.
Nei, Konstansa!
Komdu!
Húsið er lifandi!
Hingað, fljót! Komið þið!
Núna!
-Hvað ertu að gera? -Reyna að hægja á húsinu.
Flýttu þér, kótiletta.
Komdu, herra Nikódemus.
Ég get það ekki.
Herra Nikódemus. Fljótur!
Haldið áfram! Mér er óhætt.
Ansans.
Eftir hverju bíðið þið? Áfram!
Láttu krakkana í friði, Konstansa!
Konstansa.
Herra Nikódemus.
Svona, væna mín.
Elskan mín.
Nú ertu víst búin að vera óþæg.
Þú meiddir fólk.
Ó, Konstansa.
Við vissum alltaf að þessi stund rynni upp.
Ég verð að bæta fyrir þetta.
Ég verð að bæta það.
Já, Konstansa.
Hef ég ekki alltaf gert það sem þér er fyrir bestu?
Er það ekki, stelpa mín?
Komið. Höldum áfram.
Ó, Konstansa.
Vonandi er ég að gera rétt.
Láttu hann vera!
Já! Ekki leggja greinar á gamla manninn!
Hafðu þetta!
Og þetta!
Herra Nikódemus!
Komdu hingað, strákur.
Taktu þetta.
Hvað? Ég...
Þú verður að hjálpa mér.
Ég veit að þú getur það.
Áfram, nú! Fljótur!
Hvenær lærðirðu á svona tæki?
Aldrei.
Strompurinn liggur að hjartanu.
Jenný!
Jenný! Ertu ómeidd?
Ég veit það ekki.
Dýri! Losaðu þig við þetta!
Ég stefni að því.
Stjáni, geturðu komið húsinu undir kranann?
Ræðurðu við það?
Ekkert mál!
Komdu.
Þykistu geta níðst á vinum mínum?
Dýri! Sjáðu!
Mamma!
Stjáni.
Svaraðu, Stjáni.
Stjáni minn?
Krakkar!
Sjáið hver vann! Það er ég! Lúðinn!
Æðislegt, Stjáni! Þér tókst það!
Fyrirgefðu.
Áfram! Sjáið mig!
Þú mátt þetta ekki!
Þetta er svindl!
Hjálp!
Einmitt, Stjáni! Þetta er ágætt.
Þú ert ekkert! Þú ert skúr! Þú ert kamar!
Ó, nei!
-Ég þori ekki! -Þú þorir víst.
Núna!
Ég kyssti stelpu. Alveg á munninn.
Krakkar! Drífum okkur!
Fyrirgefðu!
Dýri! Flýttu þér!
Nú flýg ég!
Þegar ég segi þrír, kveikirðu í dýnamítinu.
Ég skil þig.
Einn!
-Svona, nú! -Tveir!
Já!
Þrí...
Dýri!
Þrír!
Heyrðuð þið eitthvað?
Það kom þaðan. Komið þið.
Elskan mín.
Vertu sæl.
Ég samhryggist þér vegna hússins...
og frúarinnar.
Húsfrúarinnar.
45 ár.
Við höfum verið föst í 45 ár.
Og nú...
við erum frjáls!
Við erum frjáls!
Takk fyrir, vinur.
Þakka ykkur öllum!
Við erum frjáls!
-Takk fyrir! -Takk!
-Gleðilega hrekkjavöku! -Takk, herra Nikódemus.
-Grikk eða gott. -Grikk eða gott!
-Gjörið svo vel. -Takk!
Gleðilega hrekkjavöku!
Næsti!
Hvar er húsið hans Nikódemusar?
Það breyttist í skrímsli, svo ég sprengdi það.
Grikk eða gott!
Okkur vantar þríhjól.
Eitt stykki þríhjól á leiðinni.
Þríhjól.
Þríhjólið.
Halló, þríhjól. Ég saknaði þín.
-Þakka þér fyrir. -Segðu bless.
-Gleðilega hrekkjavöku! -Komdu.
-Jenný! -Þarna er mamma.
Bíddu aðeins.
Við ættum að hittast aftur.
Fljótlega.
Já.
Sjáumst.
Gangi þér vel með gelgjuskeiðið.
Hún kleip mig í rassinn.
En gaman, Stjáni.
Heyrðu Nikódemus. Við skulum fara.
Farið þið. Ég á eftir að gera svolítið.
Frábært. Takk!
-Við sjáumst seinna. -Ágætt! Bless!
Þið þarna!
Farið af lóðinni.
Bara að grínast.
-Heldurðu að honum sé óhætt? -Hann spjarar sig.
Hann fer í ferðalag, fær á sig lit, kynnist kannski konu.
Kannski í sumarbústað í þetta sinn.
Dýri. Sjáðu hver er kominn.
-Já, ég sé það. Takk fyrir. -Ekki málið.
-Sælir, strákar! -Sæll, pabbi.
Hvaða...? Nei, ekki segja mér. Má ég giska.
Þú ert...
sjóræningi?
Já, einmitt. Sjóræningi!
En gaman! Mikið eruð þið sætir! Góða skemmtun!
Það er rétt hjá þér.
Við erum of gamlir fyrir hrekkjavöku.
Já. Engin spurning.
En hins vegar...
höfum við unnið í allt kvöld.
Er tími fyrir nammi?
Nammi tími.
Allt er eins og áður.
Nammi!
-Var virkilega...? -Já!
Það er hrekkjavaka.
Hvað segirðu um að við tveir
förum og "rannsökum" sælgæti?
Við ættum að borða það líka.
Það er snjallræði.@+
Allt í lagi. Förum að borða sælgæti.
Fullt af góðu nammi.
Eins og gulrótum.
En hvar er bíllinn?
Og þannig felldi ég örlagadrekann.
Er það? Æðislegt.
Komdu, elskan. Við skulum fara.
Rólegur, Óli.
Margt hefur breyst.
Skans er ekki eins og þú.
Hann sýnir mér þá virðingu sem ég verðskulda.
Eins og þú vilt.
Halló girðing.
Halló lauf.
Halló himinn.