Dünyanın pek çok ülkesi bunun doğruluğundan şüphe etse de,...
...biz Fransızlar, gerçeği biliyoruz.
Dünyanın en iyi yemekleri Fransa'da yapılır.
Fransa'nın en iyi yemekleri ise Paris'te.
Kimilerine göre, Paris'in en iyi yemekleri, Şef Auguste Gusteau tarafından yapılıyor.
Gusteau'nun restoranı, şu anda Paris'in en gözde mekânı.
Beş ay öncesinden yer ayırtmanız gerekiyor.
Fransız mutfağının zirvesine, göz kamaştırıcı bir hızla yükselişi...
...rakiplerini kıskançlığa sürüklüyor.
Kendisi, beş yıldız almayı başaran, en genç aşçıbaşı unvanını elinde bulunduruyor.
Şef Gusteau'nun yemek kitabı, "Herkes Yemek Yapabilir!"...
...en çok satan kitaplar listesinin birinci sırasına yerleşti.
Ama başarıları konusunda herkes aynı fikirde değil.
Gülünç bir başlık, "Herkes Yemek Yapabilir!".
İşin daha da komiği, Gusteau'nun buna gerçekten inanıyor gibi görünmesi.
Diğer taraftan, ben, yemek yapma işini ciddiye alırım...
...ve hayır, herkesin yemek yapabileceğini hiç sanmıyorum.
RATATUY Çeviri: Darkopal
Bu benim.
Görünen o ki, hayatımı tekrar gözden geçirmeliyim.
Sorunum ne mi? Birincisi, ben bir fareyim.
Bu da, zor bir hayat anlamına geliyor.
İkincisi, oldukça gelişmiş bir damak tadına ve koku alma duyusuna sahibim.
Un, yumurta, şeker, taze vanilya...
Azıcık da limon sıkılmış.
Hepsinin kokusunu alabiliyor musun? Büyük bir yeteneğin var.
Bu Emile, ağabeyim olur. Kolaylıkla etkilenir.
Demek içindekilerin kokusunu alabiliyorsun? Ne olmuş yani?
Bu da babam. Hiçbir şeyden etkilenmez.
Aynı zamanda kolonimizin lideridir.
Oldukça gelişmiş duyulara sahip olmanın neresi mi yanlış?
- Sakın onu yeme! - Şimdi ne var?
O garip kokulu şeyin fare zehiri olduğu ortaya çıktı.
Birdenbire, babam yeteneğimin o kadar da yararsız olmadığını düşündü.
Yeteneğimle aram gayet iyiydi,...
...ta ki babam, bana bir iş verene kadar.
Temiz.
Doğru bildiniz. Zehir denetleyicisi.
Temiz.
Kendini aşmış.
Temiz demek istemiştim. Temiz olması, şeye yakın olduğu...
Boş ver. Devam et.
Babam bununla gurur duyuyordu.
Kendini daha iyi hissetmiyor musun, Remy? Asil bir amaca hizmet ettin.
Asil mi? Biz hırsızız, baba.
Şunu da kabul edelim, çaldıklarımızın hepsi çöp.
Kimsenin istemediği bir şeyi almak hırsızlık değildir.
Madem kimse istemiyor, neden çalıyoruz?
Olaya farklı açılardan baktığımızı söylemek yeterli olur.
Şu kadarını biliyorum:...
Yediğimiz şeylerden ibaretsek, iyi bir şeyler yemeyi tercih ederim.
Ama babama göre...
Yemek yakıttır.
Depona doldurduğun şeylerde bu kadar seçici olursan, yakında motorun iflas eder.
- Şimdi çeneni kapa ve çöpünü ye. - Bak, madem hırsızız,...
...neden mutfağa girip hiçbirinde zehir olmayan...
...güzel şeyleri çalmıyoruz?
Birincisi, biz hırsız değiliz.
İkincisi, mutfağa yaklaşayım deme ve insanlardan da uzak dur.
Çok tehlikeli.
İnsanlardan nefret etmem gerektiğini biliyorum,...
...ama beni çeken bir yanları var.
Hayatta kalmakla yetinmiyorlar. Bir şeyler keşfedip, yaratıyorlar.
Yiyeceklerle neler yaptıklarına bir bakın.
Bunu nasıl tarif edebilirim?
İyi bir yemek, tadını alabildiğiniz müziğe ya da koklayabildiğiniz bir renge benzer.
Etrafınızı mükemmellik hissi sarar.
Sadece nerede duracağınızın farkında olmalısınız.
Gusteau haklıydı.
Şaşırtıcı.
Her birinin tadı, kendince eşsizdi.
Ama iki farklı tadı birleştirince, ortaya yepyeni bir şey çıkıyordu.
Artık gizli bir yaşantım var.
Bunu bilen tek kişi ise, Emile'di.
Hey, Emile. Emile.
Bir mantar buldum.
Yiyecek saklamada üstüne yoktur. Bunu koymam için iyi bir yer bulalım.
Beni anlamıyor ama o yanımdayken olduğum gibi davranabiliyorum.
Niye öyle yürüyorsun?
İkide bir pençelerimi yıkamak istemiyorum.
Yemek yediğimiz pençelerle nerelerde dolaştığımız...
...hiç aklına geldi mi?
Ağzımıza neler koyduğumuzu hiç düşündün mü?
Her daim.
Yemek yerken, dolaştığım yerlerin tadını almak istemiyorum.
Sen bilirsin.
Ama babam bu şekilde yürüdüğünü görürse, hiç hoşuna gitmez.
O paketin içinde ne var?
Peynir mi buldun?
Sıradan bir peynir de değil. Ülkenin en iyi keçi peyniri!
Mantarımın yanında harika gider.
Bir de...
Biberiye! Bu biberiyenin yanına...
...şu çimenin tatlı öz suyundan birkaç damla ekleyebiliriz.
Yiyecek yığınının üstüne koyar ve sonra fırsatımız olursa...
Bunu o çöp yığınının arasına atamayız. Bu özel bir yemek.
Gün batımından önce koloniye dönmemiz gerekiyor yoksa babamın ne kadar...
Emile!
Burada keşfedilmeyi bekleyen pek çok olasılık var. Bunu pişirmeliyiz.
Şimdi, asıl sorun bunu nasıl pişirebileceğimizi bulmakta.
Evet.
İşin sırrı hiç durmadan çevirmekte. Böylece tatları yavaşça birbirine karışır.
Fırtına giderek yaklaşıyor.
Hey, Remy, sence de elimizi biraz çabuk tutsak,...
Kesinlikle bunun tadına bakmalısın!
Bu bir... Bu kendi çapında... Pişmiş, erimiş...
Ama hiç duman tadı yok. Şüphesiz... Tadı sanki...
Tadı tıpkı patlayan bir bomba ya da elektrik çarpması gibi. Sence de öyle değil mi?
- Sen olsan bunun tadına ne derdin? - Şimşek-imsi?
Evet. Şimşek-imsi! Bunu tekrar yapmalıyız.
Pekâlâ, bir sonraki fırtınada, çatıya çıkarız...
Neye ihtiyacımız var biliyorum! Safrana! Azıcık safran tadına tat katar!
Safran mı? Neden içimden bir ses...
...mutfakta bulabiliriz diyor? - Mutfakta bulabiliriz.
- Safran. - Hiç iyi değil.
Safran.
Bundan hiç hoşlanmadım. Her an uyanabilir.
Buraya defalarca geldim.
Yemek kanalını açtı mı, küt diye gider. Bir daha da, top atsan uyanmaz.
Defalarca mı?
Sana söylüyorum, safran tam aradığımız şey. Gusteau bunun için yemin bile ediyor.
İyi de, Gusteau kim?
Dünyanın en harika aşçısı. Bu yemek kitabını yazmış.
Dur, dur, bekle biraz. Kitabı okudun mu?
- Ziyadesiyle olmasa da... - Tanrım. Babamın haberi var mı?
Babamın bilmediği şeyleri yazmaya kalksan, ortaya bir sürü kitap çıkardı.
Hatta çıkmış, bu yüzden okuyorum. Bu aynı zamanda bizim sırrımız.
Sırlardan hoşlanmam.
Tüm bu yemek yapma, kitap okuma ve televizyon seyretme olayı...
...hem de kitap okuyup yemek pişirirken.
Beni bir suça ortak ediyorsun ve ben de buna göz yumuyorum.
Ne diye göz yumuyorum ki?
Bu çocuklar da nerede kaldı?
L'aquila safranı. İtalyan malı.
Gusteau mükemmel olduğunu söylüyor. Bizim ihtiyarın yemek aşkı işe yarıyor...
Gizemli davranmayı bırakın. Konumuz yemek yapmakla alâkalı.
Hey! Bu Gusteau. Emile, bak.
Elini korkak alıştıranlardan iyi bir aşçı çıkmaz.
Geniş bir hayal gücüne ve cesarete sahip olmalısınız.
İşe yaramasa bile, farklı şeyler denemelisiniz.
Geldiğiniz yeri bahane ederek sizi sınırlamaya çalışanlara izin vermeyin.
Sizi sınırlayan tek şey ruhunuzdur.
Dediklerimin hepsi doğru. Herkes yemek yapabilir.
Ama sadece korkusuz olanlar başarıya ulaşabilir.
Katıksız şiirsellik.
Ama bu durum uzun sürmedi.
Gusteau'nun restoranı, Fransa'nın en ünlü yemek eleştirmeni...
...Anton Ego tarafından yazılan sert bir eleştiri sonrası, yıldızlarından birini kaybetti.
Bu Gusteau için ağır bir darbeydi,...
...ve kalbi kırılan ünlü şef, kısa bir süre sonra hayatını kaybetti.
Geleneklere göre, bu bir yıldızın daha kaybedilmesi anlamına geliyordu.
Gusteau öldü mü?
Koş!
Hayır, onu koloniye götüreceksin!
- İmdat! Remy, yardım et! - Emile! Lambayı sallamaya başla!
Seni tutmaya çalışacağım.
Emile, bana doğru salla.
Burayı boşaltıyoruz! Herkes, gemilere!
- Yolu açın! Yolu açın! - Kitap.
Affedersiniz. Çekilin, çekilin.
Haydi, haydi, haydi. Koşun, koşun, koşun.
Köprüyü kaldırın! Kıpırdayın, çabuk olun!
Johnny, acele et!
Haydi, itin!
Tutunun!
- Çocuğu da alın. İşte! - Pençeni uzat evlat.
Hey, beni bekleyin!
Herkes burada mı? Herkes geldi mi?
- Durun biraz. Remy nerede? - Buradayım. Geliyorum.
Geliyorum!
Dayan, evlat. Ona tutunabileceği bir şey uzatın.
Haydi, asıl evlat. Haydi, uzan şuna.
Yapabilirsin.
- Remy! - Baba!
Haydi, yapabilirsin. Başarabilirsin.
Çocuklar, bekleyin. Durun!
- Remy! Haydi, asıl şu küreğe. - Durun! Beni bekleyin. Durun.
Baba?
Acaba ne taraftan?
Bekledim.
Bir ses,...
...bir seda,...
...bir işaret için...
...bekledim.
Acıktıysan, yukarı çık ve etrafa bir göz at, Remy.
Neden burada durup üzülüyorsun ki?
Ailemi, bütün arkadaşlarımı, muhtemelen sonsuza dek...
...kaybettim.
- Nereden biliyorsun? - Şey, ben...
Sen bir resimden ibaretsin. Ne diye seninle konuşuyorum ki?
Aileni ve bütün arkadaşlarını kaybettin. Yalnız kaldın.
- Öyle mi? Sen de öldün. - Hüsnükuruntuluk yapmanın sırası değil.
Ardında bıraktıklarına odaklanırsan, önünde neler olduğunu asla göremezsin.
Şimdi yukarı çık ve etrafa bakın.
Şampanya!
Ne yapıyorsun?
Acıktım.
Neredeyim ya da bir daha ne zaman yiyecek bir şeyler bulurum, bilmiyorum.
Remy, sen daha iyisine layıksın. Sen bir aşçısın.
Aşçı dediğin yemek yapar, hırsız dediğin çalar. Sen bir hırsız değilsin.
Ama ben acıktım.
Yiyecekler ayağına gelecektir, Remy.
Yiyecekler, yemek yapmayı seven herkesin ayağına kadar gider.
- Numara yaptığımı mı sanıyorsun? - Nerede sende o cesaret?
Paris mi?
Bunca zamandır, Paris'in altında mıydım?
Vay canına.
Çok güzel.
En güzeli.
Gusteau? Senin restoranın mı? Demek restoranına gelmemi sağladın.
Görünüşe bakılırsa öyle olmalı. Evet. Tabii ki öyle! Seni buraya ben getirdim!
Bunu görmeliyim.
- 7. masa hazır mı? - Geliyor.
- Buğulanmış turna balığı siparişi hazır. - Geliyorum.
Daha çok çorba kasesi lâzım.
- Bana kutu eti gerek. - Biraz daha pırasa getirin.
İki somon balığı, üç karışık salata ve üç tane de filetom var.
Karışık salatalar yolda.
Somon balığı siparişlerini ben hazırlarım.
Üç fileto geliyor. Tabağa ihtiyacım var.
- Yedinin siparişi hazır. - Üç karışık salata hazır.
Bana işimi öğretmeye kalkma!
- Altını kısmayı unutma. - Biriniz buraya da bakın.
Merhaba, şef Skinner. Geceniz nasıl geçiyor?
- Bonjur, şef. - Hoş geldin, Şef Skinner.
- İyi akşamlar, şef. - İki fileto daha sipariş edildi.
Hey, patron, bak burada kim var. Alfredo Linguini, Renata'nın küçük oğlu.
- Merhaba. - Ne kadar da büyümüş.
Renata'yı hatırladın mı? Gusteau'nun eski sevgilisiydi.
- Evet. Nasılsın... - Linguini.
Evet, Linguini. Ziyaretimize gelmen ne hoş. Şey nasıl...
- Annem mi? - Renata.
- Evet, Renata. O nasıl? - İyi.
Şey, yani... Daha iyi olamazdı. Demek istediğim...
O öldü.
Üzüldüm.
Üzülmeyin. Dini bütün biriydi, yani güvendeydi.
Ölümden sonraki yaşama inanırdı.
- Bu nedir? - Sizin için bıraktı.
Sanırım burada işe girebilmem için...
...yardımı dokunur diye düşündü.
Tabii elbette. Gusteau tereddüt bile etmezdi.
Renata'nın oğlu, onun için...
Evet, bunu dosyaya koyarız ve uygun bir yer boşalırsa...
Onu çoktan işe aldık.
Ne? Bana sormadan birini işe almaya nasıl cüret...
Çöpleri atacak birine ihtiyacımız vardı.
Demek çöp için. Şey... Bir çözüm bulduğumuza sevindim.
Buna inanamıyorum.
Birinci sınıf bir mutfak, ve ben de izleme şansını yakaladım.
Kitabımı okudun. Bakalım neler öğrenmişsin?
İçlerinden hangisi şef?
- Şuradaki. - Çok iyi.
- Ondan sonraki en yetkili kişi kim? - Yardımcı şef... İşte orada.
Şef etrafta olmadığı zamanlar mutfaktaki her şeyden o sorumludur.
Sosçu, sosların yapımıyla ilgilenir. Çok önemlidir.
Tatlılardan sorumlu aşçı ve aşçı yamağı, ikisi de önemli.
Aşçılar, aşçılar, yemekleri hazırlar. Çok önemlidirler.
Çok akıllı bir faresin. Peki, şu kim?
O mu? Hiç kimse.
O hiç kimse değil. Bu mutfağın bir parçası.
O bir bulaşıkçı ya da onun gibi bir şey.
Tabakları yıkar veya çöpü dışarı atar. Yemek yapmaz.
- Ama yapabilir. - Olmaz.
Nereden biliyorsun? Her zaman ne derim?
Herkes yemek yapabilir.
Tabii ki herkes yapabilir ama bu illâ yapmaları gerektiği anlamına gelmez.
Ama bu onu durdurmuyor. Gördün mü?
Ne yapıyor? Hayır. Olamaz! Hayır, bu bir felaket!
Çorbayı mahvediyor. Kimse fark etmiyor mu?
Burası senin restoranın. Bir şeyler yap.
Ne yapabilirim ki? Ben hayal gücünün bir ürünüyüm.
Ama çorbayı mahvediyor! Bunu birine anlatmamız...
5. masanın siparişi hemen geliyor.
- Vakit kalmadı. - Hazır.
Isınmış! Fırını açın!
Geliyor.
Tamam, şef. Yarım porsiyon fileto, üç kuzu, iki de ördek.
Bu sufleler 6. masaya gidecek, tamam mı?
- Bana beş dakika ver, şef. - Tanrım.
Kaz ciğerini denemenizi tavsiye ederim. Tadı damağınızda kalacak.
7. masanın siparişi hazır. Haydi! Götürün!
Tamamdır, şef.
Remy! Daha ne bekliyorsun?
Böyle zırt pırt ortaya çıkmaya devam edecek misin?
Nasıl düzeltileceğini biliyorsun. Şans ayağına kadar geldi.
Çorba! Çorba nerede kaldı? Çekilin önümden.
Çekil, çöpçü çocuk!
Yemek mi pişiyorsun?
Benim mutfağımda buna nasıl cüret edersin?
Böylesine saçma sapan bir işe kalkışmak da nereden aklına geldi?
Dişlerini tek tek söküp seni parçalarına ayırmalıyım!
Bunu yapacağım. Sanırım ceza da almam.
Larousse, bu herifin kafasını meyve sıkacağına sokup...
...iyice ezdikten sonra dişlerini sök ve parçalarına ayır.
- Ne saçmalıyorsun be adam? - Çorba!
Çorba mı?
O çorbayı durdurun!
Hayır!
Garson.
Linguini!
Kovuldun!
Ko-vul-dun! Kovuldun!
Müşteri, şefi görmek istiyor.
Ama o...
- Müşteri ne dedi? - Sıradan bir müşteri değildi, bir eleştirmendi.
- Ego mu? - Solene LeClaire.
- LeClaire mi? Ne dedi peki? - Çorba hoşuna gitmiş.
- Bekle. - Ne demek, "bekle"?
Bu belaya senin yüzünden bulaştım.
Birileri çorbanı soruyor.
Ne yapmaya çalışıyorsun?
Beni kovacak mısınız?
- Onu kovamazsın. - Ne?
LeClaire beğendi, öyle değil mi? Sana bir şey anlatmaya çalışıyor.
Bu konuda etkili bir eleştiri yazar...
...ve sonra da çorbayı yapan aşçıyı kovduğunu öğrenirse,...
- O sadece çöpçü. - Onun hoşuna giden bir şey yaptı.
Gusteau'nun en önemli prensibini savunmazsak,...
...onun adını temsil ettiğimizi nasıl iddia edebiliriz ki?
Peki hangi prensipmiş bu, Matmazel Tatou?
Herkes yemek yapabilir.
Belki de yeni çöpçümüze biraz sert davranmış olabilirim.
Büyük bir riski göze aldı,...
...bu yüzden Şef Gusteau'nun da yapacağı gibi, onu ödüllendirmeliyiz.
Tehlikeli sularda yüzmek istiyorsa, biz kimiz ki onu reddedelim?
- Kaçmaya çalışmıyor muydun? - Oh, evet.
Madem çocuğun aşçılık kariyeriyle bu kadar yakından ilgileniyorsun...
...ondan sen sorumlu olacaksın.
İtirazı olan?
Öyleyse işinize dönün!
Şans eseri olsun ya da olmasın,...
...o çorbayı tekrar yapacaksın ve bu sefer, gözüm üstünde olacak.
Her an yanında olacağım.
Senden aşçı olabileceğini zannediyorlar. Ama ne düşünüyorum biliyor musun, Linguini?
Bence sen sinsi, düzenbaz herifin...
Fare!
- Fare! - Yakalayın şunu.
Linguini. Şunu yakalamak için bir şey yap.
Kaçıyor. Tutun, yakalayın, yakalayın.
- Peki şimdi ne yapayım? - Öldür onu.
- Hemen mi? - Hayır, mutfakta olmaz. Aklını mı kaçırdın?
Mutfağımızda bir fare olduğunu öğrenirlerse, ne yaparlar haberin var mı?
Bizi kapatırlar. İtibarımız zaten pamuk ipliğine bağlı.
Onu buradan götür. Çok uzağa. Öldür onu. Kurtul ondan. Durma!
Bana öyle bakma! Kapana kısılan bir tek sen değilsin.
Benden yemek yapmamı bekliyorlar!
Hırslı biri değilim. Yemek yapmaya da çalışmıyordum.
Sadece başımı belaya sokmamak için uğraşıyordum.
Çorbayı baharatlarla süsleyip duran sendin!
İçine ne attın? Güvey otu mu? Hayır mı? Neydi peki? Biberiye mi?
O da bir baharattı, değil mi? Biberiye yani?
Çorbanın içine biberiye atmadın değil mi?
Madem öyle, tüm o karıştırma ve içine attığın şeyler ne için...
Bu işe ihtiyacım var. Bir sürü işten kovuldum.
Nasıl yemek yapılacağını bilmiyorum ve şimdi de oturmuş bir fareyle konuşuyo...
Sen başını mı salladın? Başını mı sallıyordun?
Söylediklerimi anlıyor musun?
Demek ki çıldırmadım!
Dur bir saniye, dur bir saniye.
Ben yemek yapamam, öyle değil mi?
Ama sen...
Sen yapabilirsin, doğru mu?
Bu kadar alçak gönüllü olma. Tanrı aşkına, sen bir faresin.
Her ne yaptıysan, hoşlarına gitti.
Evet, bu işe yarayabilir.
Çorbaya bayıldılar!
Çorbaya bayıldılar. Sence tekrardan yapabilir misin?
Tamam, şimdi seni salacağım.
Ama bu işte beraberiz. Tamam mı?
Pekâlâ.
İşte burası.
Fazla bir şey sayılmaz ama bilirsin...
Fazla sayılmaz.
Daha kötüsü olabilirdi.
Isıtma sistemi, aydınlatması ve televizyona bakan bir kanepem var.
Yani neyim varsa, senindir.
Sen nasıl...
- Bu bir rüya mı? - Görebileceğinin en iyisi.
Paylaşabileceğimiz bir rüya.
Ama neden burada?
Neden şimdi?
Neden burada olmasın?
Neden şimdi olmasın?
Bunun için Paris'ten daha uygun bir yer var mı?
Günaydın, küçük şef. Kalk ve güne merhaba...
Olamaz.
Budala! Böyle olacağını tahmin etmeliydim!
Bir fareyi evime getirdim ve neyim varsa senindir dedim!
Yumurtalarım gitmiş!
Aptal! Yiyecek bir şeyler çalıp ardından tüymüş! Başka ne beklerdin ki?
Bir fareye güvenirsen olacağı...
Selam. O benim için mi?
Tadı güzelmiş. İçine ne koydun?
Onu nereden buldun?
Bak, tadı harika ama çalmana gerek yok. Gider kendimize baharat alırım, oldu mu?
Olamaz. Geç kalacağız. Hem de ilk günden!
Haydi, küçük şef!
"Diğer pek çok eleştirmen gibi,...
"...vefatının ardından Gusteau hakkında yazdıklarımın konuyla alakası olmasa da,...
"...bu çorba benim için büyük bir keşifti. Ustaca hazırlanmış bir lezzet deneyimiydi."
- Solene LeClaire mi? - Evet!
"Yaşanan onca aksiliğe rağmen, Gusteau tüm dikkatleri üzerine çekmeyi başardı.
"Bunu hak edip etmediklerini zamanla göreceğiz."
Şey...
Şurası nasıl?
Sana aptalca ve garip gelebilir ama ikimiz de bunu tek başımıza yapamayız,...
...o yüzden birlikte hareket etmeliyiz, değil mi? Benimle misin?
Haydi halledelim şu işi!
Cehenneme hoş geldin. Şimdi, çorbayı yeniden yap.
Dilediğin kadar vaktin var. Tüm haftanı alsa bile.
Çorba.
Seni küçük...
Kahrolası...
Seni...
Bu işe yaramayacak, küçük şef!
Biraz daha devam edersek, aklımı kaçıracağım.
Başka bir çözüm bulmalıyız.
Beni ısırmadan, çimdiklemeden ya da küçük pençelerinle...
...üzerimde gezinip durmadan yapabileceğimiz bir şey olmalı.
Isırmak! Yok! Koşuşturmak! Yok!
Koşuşturmak ya da acele etmek yok. Anlaşıldı mı, küçük şef?
Küçük şef?
Karnın mı acıktı?
Tamam. Şimdi bir düşünelim.
Sen nasıl yemek yapılacağını biliyorsun ve bende nasıl insan gibi...
...görüneceğimi.
Öyle bir yol bulmalıyız ki, istediğin her şeyi yapabilmeli...
...ama bu sırada küçük bir fare tarafından kontrol edildiğimi belli etmemeliyiz.
Dediklerimi can kulağıyla dinler misin? Ben delirdim! Delirdim! Delirdim!
Birinci sınıf bir mutfağın buzdolabına girmiş bir fareyle nasıl yemek yapacağımı tartışıyorum.
- Bu işten yakamı kurtaramayacağım! - Linguini?
İletişim kurmalıyız.
Onaylayıp onaylamadığını anlamak için devamlı olarak durup başını sallamanı...
Fare! Onu gördüm!
- Fare mi? - Evet, bir fare. Tam önünde duruyordu.
Sen burada ne arıyorsun?
Sadece sebzelerle haşır neşir olmaya çalışıyordum.
Çık dışarı.
Burada sebzelerle haşır neşir olabilecek tek bir kişi var!
Ucuz kurtulduk. Orada rahatın yerinde mi?
Bunu nasıl yaptın?
Elimde olmadan hareket ediyorum!
Ona bakınca, ikimizin de aklına aynı fikrin geldiğini anlamıştım.
Tamam.
Ne?
Beni nereye götürüyorsun? Bekle.
Dur biraz. Özür dilerim.
Tamam.
Pekâlâ.
Sağlığına!
Tamam.
Bu işe yaramalı.
Tebrikler. Tesadüfi başarını yeniden tekrarlayabildin.
Ama mutfağımda kalıcı olmak istiyorsan, çorbadan başka şeyler de yapabilmelisin, evlat.
Colette burada işlerin nasıl yürüdüğünü sana öğretmekle yükümlü olacak.
Dinleyin, sizin gibi deneyimli bir aşçının...
...gözetiminde çalışmaktan ne kadar onur duyduğumu...
Hayır! Sen beni dinle. Kiminle aşık attığını bilmeni istiyorum.
Bu mutfakta kaç tane bayan aşçı görüyorsun?
Şey, ben...
- Bir tek ben. Sence neden? - Şey, benim...
Çünkü aşçılık sanatının kuralları, geri zekâlı bunaklar tarafından yazılmış...
...çağ dışı bir hiyerarşi üzerine kuruludur.
Bu kurallar, kadınların bu dünyaya adım atmasını imkânsız kılar.
Ama ben yine de buradayım. Peki sence bu nasıl oldu?
Çünkü, şey, çünkü siz...
Çünkü ben bu mutfağın en zorlu aşçısıyım.
Bu konuma gelmek için canımı dişime takarak, geceli gündüzlü çalıştım...
...ve şansı yaver giden bir çöpçü için bunu tehlikeye atamam.
Anlaşıldı mı?
Vay canına!
Pişirmesi de, yemesi de kolay. Gusteau, Çin yemeklerini sunar.
Çin-emek.
- Her zamanki gibi harika iş çıkardın, François. - İyi fikirdi, değil mi?
Yeni geliştirdiğim, donmuş gıda konsepti üzerinde çalışmanı istiyorum.
Gusteau'nun Minik Sosisleri.
Bulamaçlı sosise benziyorlar ama daha ufaklar. Tek lokmalık.
Bulamaçlı sosis nedir?
Hamura bulanıp yağda kızartılan ucuz sosislere denir. Amerikan usulü.
Bir şeyler düşün işte.
Belki Gusteau'ya bir işçi tulumu giydirir ve başına Huckleberry Tom şapkası takarız.
Ya da büyük bir mısır koçanı şeklindeki bir köpek olabilir.
Evet. Ama lütfen, itibarlı bir şey olsun.
Avukatımı bulun!
Vasiyette belirtildiğine göre,...
...ölümünden itibaren, iki senelik süre zarfında...
...ortaya bir varis çıkmazsa,...
...Gusteau'nun işletim hakları baş aşçıya geçecek. Yani size.
Vasiyette ne yazdığını biliyorum.
Asıl bilmek istediğim, bu mektup, bu çocuk bir şeyi değiştirir mi?
Pek bir benzerlikleri yok.
Hem de hiç yok. O, Gusteau'nun oğlu olamaz.
Gusteau'nun çocuğu yoktu. Peki ya bu zamanlamaya ne demeli?
Vasiyette belirtilen sürenin dolmasına, bir aydan az kaldı!
Aniden veledin teki, yakın zamanda ölen annesinin yazdığı...
...ve Gusteau'nun çocuğun babası olduğunu iddia ettiği bir mektupla çıkageliyor?
Çok şüpheli bir durum!
- Bu Gusteau'nun mu? - Evet, evet.
- Bakabilir miyim? - Elbette.
Ama çocuk olanları bilmiyor.
Çocuğa yada Gusteau'ya hiçbir şey söylemediğini yazmış ve benden de söylemememi rica etmiş.
- Peki neden sen? Senden ne istiyor? - Çocuğu işe almamı.
- Sadece işe almanı mı? - Evet.
Madem öyle niye endişeleniyorsun? Burada çalıştığı sürece,...
...gözünü üzerinden ayırmamış olursun. Bende bu arada biraz araştırma yapıp...
...doğruluğunu öğrenmeye çalışırım.
Çocuktan alacağın bazı DNA örneklerine ihtiyacım olacak. Bir saç teli olabilir.
Sözlerimi dikkate al. Bu iş tamamıyla şüpheli.
Bir şeyler biliyor.
Sakin ol, o bir çöpçü. Onunla baş edebileceğinden eminim.
Sen ne yapıyorsun?
Sebzeleri doğruyorum. Sadece sebzeleri doğruyorum.
Hayır! Enerjini ve zamanını harcıyorsun!
Yemek yapmanın, anneciğinin evde yaptığı gibi, hoş bir iş olduğunu mu sanıyorsun?
Anneciğin yemek saatinde...
...çığ gibi büyüyen siparişlerle uğraşmak zorunda kalmamıştır.
Her bir sipariş diğerinden farklıdır ve hazırlama süreleri değiştiğinden, hiçbiri kolay değildir.
Ama hepsi de müşterinin masasına sıcak ve mükemmel bir şekilde...
...aynı anda servis edilmelidir!
Her saniye değerlidir ve sen annen gibi davranamazsın!
Bu da ne? Sana ait bölümü temiz tut!
Yemek siparişleri, ardı ardına gelmeye başladığında ne olacak?
Dağınık olursan, işleri yavaşlatırsın.
Yemekler yetişmez, siparişler birikir. Tam bir felaket.
Aklında tutman için basitçe izah edeceğim.
Sana ait bölümü temiz tut, yoksa canına okurum.
Bir gören olsa, kıyafetinin üzerine kusmuşsun sanacak.
Ellerin ve kolların vücuduna yakın olsun. Bu şekilde. Gördün mü?
Duruşunu daima koru.
Yemekler hızlı hareket eder. Keskin aletler, sıcak metaller...
Kollarını yakın tutarsan, kesik ve yanıklar en aza iner ve kıyafetinde temiz kalır.
Bir şefi belli eden, kirli bir önlük ve temiz yenlerdir.
Gusteau'nun tarzı soğuk yemeklerden yanaydı.
Şef Gusteau, her tabakta daima beklenmedik şeyler yapardı.
Sana göstereceğim. Bütün tariflerini ezberledim.
- Daima beklenmedik şeyler yap. - Hayır. Tarife uy.
- Ama az önce dedin ki,... - Hayır, hayır.
Beklenmedik şeyler yapmak onun işiydi. Bizim işimizse,...
...tariflerine uymak. - Tarife uymak.
Ekmeğin iyi olduğunu tadına bakmadan nasıl anlarsın?
Kokusundan ya da görünüşünden değil, sadece kabuğunun çıtırdamasından.
Dinle.
Çıtırtılardan oluşan bir senfoni. Yalnızca iyi bir ekmek böyle ses çıkarır.
En iyi malzemelere sahip olmanın yolu, günün ilk teslimatını almaktan geçer.
Ve bunun içinde iki yol vardır.
Ya kendin yetiştirirsin ya da yetiştirene rüşvet verirsin.
İşte! En iyi restoran, ilk teslimatı alır.
İnsanlar, aşçılığın ve dolayısıyla da aşçıların, kibirli olduklarını zannediyor.
Ama hiç de öyle değil. Lalo, 12 yaşında evden kaçmış.
Bir sirkte akrobat olarak işe başlamış.
Sirk yöneticisinin kızıyla fazla samimi olunca, işten atılmış.
- Horst, bir süre hapis yatmış. - Niçin?
Kimse tam olarak bilmiyor. Her sorduğunda, hikayesini değiştiriyor.
Büyük bir şirketi dolandırdım.
Fransa'nın en büyük ikinci bankasını, bir tükenmez kalem kullanarak soydum.
Avignon üzerindeki ozon tabakasında bir delik açtım.
Baş parmağımla bir adam öldürdüm.
Sakın Pompidou ile kart oynamaya kalkma.
Las Vegas ve Monte Carlo'dan atılmış.
Larousse, direnişçiler için silah kaçakçılığı yapmış.
Hangileri için?
Söylemez. Görünüşe bakılırsa, kazanamamışlar.
İşte görüyorsun.
Bizler birer sanatçıyız, korsanız. Bir aşçıdan daha fazlasıyız.
- Biz mi? - Evet. Artık bizden birisin, değil mi?
Evet. Bu arada, yemek yapmakla ilgili verdiğin tüm tavsiyeler için teşekkür ederim.
- Ben de sana teşekkür ederim. - Niçin?
Dinlediğin için.
Fare!
- Ama tam önünde... - Anahtarlarımı düşürmüşüm.
Bu akşam ne alacağınıza karar verdiniz mi?
- Çorbanız bir harika. Ama... - Ama her seferinde çorba sipariş ediyoruz.
- Başka neleriniz var? - Şey, kaz ciğerimiz gayet iyidir.
Kaz ciğerinizi biliyorum. Bir zamanlar en meşhur yemeğinizdi.
Şef'in elinde yeni olarak ne var?
Biri, elinizde yeni olarak ne var diye sordu!
- Yeni mi? - Evet. Onlara ne diyeceğim?
- Peki onlara ne söyledin? - Soracağımı söyledim!
Tüm bu saçmalıklar da neyin nesi?
- Müşteriler yeni bir şey istemiş. - Onlara ne diyeceğim?
- Onlara ne dedin? - Soracağımı söyledim!
Çok basit.
Gusteau'nun, bir süredir kullanmadığımız, eski tariflerinden birini kullanın.
Eski yemeklerin hepsini biliyorlar. Linguini'nin çorbasını beğendiler.
Linguini'nin yaptığı yemekleri mi istiyorlar?
Müşterilerin çoğu çorbayı beğendi. Hepimiz bu konuda hemfikiriz.
Ne zaman hemfikir olduk ki?
Güzel. Madem istedikleri Linguini,...
...Şef Linguini'nin onlara özel bir yemek hazırladığını söyleyin.
Kesinlikle mönü haricinde bir şey.
Ve Linguini'ye özgü olacağınım altını çizmeyi de...
...sakın unutmayın. - Tamamdır, şef.
İşte yeteneğini gösterebilmen için sana bir fırsat, Linguini.
Şef'in unutulan ünlü bir tarifini dene, "Gusteau usulü dana işkembe."
- Colette sana yardım edecek. - Olur, şef.
Şimdi, elinizi çabuk tutun. Müşterilerimizin karnı aç.
Emin misiniz? O tarif tam bir felaketti.
Bunu bizzat Gusteau söylemişti.
Yeni yetme bir aşçının, ihtiyacı olan türden bir meydan okuma.
"Gusteau usulü dana işkembe."
"Dana işkembe için malzemeler; tuzlanmış deniz yosunu,...
"...mürekkep balığı dokunaçları, yaban gülü ezmesi,...
"...deniz tarağı yumurtası, kurutulmuş beyaz mantar...
"...ve son olarak hamsili meyan kökü sosu."
Bu tarifi bilmiyorum ama madem Gusteau'nun, öyleyse...
Lalo! Suda bekletilmiş dana işkembemiz var mı?
Evet! Dana işkembe, hemen geliyor.
Dana işkembesi mi?
Tamam.
Hemen dönerim. Nereye...
Bunu yapmamız...
Bana aldırmayın. Bunları bir süreliğine ödünç almalıyım.
Bakalım, burada ne varmış. Döneceğim.
Teşekkürler.
Affedersiniz. Görünüşe bakılırsa, buna ihtiyacım var. Hemen geri vere...
Şunu da alacağım. Bu baharat lazım olacak.
Tamamdır.
Ne yapıyorsun? Gusteau'nun tarifini hazırlaman gerekiyordu.
Hazırlıyorum ya.
Tarifte yer mantarı yağından söz edilmiyordu ki!
Daha başka neler... Eklemeler mi yapıyorsun?
Yeni bir şeyler denemenin sırası değil. Müşteriler bekliyor.
Haklısın. Sözünü dinlemeliyim!
- Kes şunu! - Neyi keseyim?
Beni korkutuyorsun! Her ne yapıyorsan, kes şunu.
- Özel sipariş nerede kaldı? - Geliyor!
- Bu işte birlikte olduğumuzu sanıyordum. - Birlikteyiz.
- Madem öyle ne yapmaya çalışıyorsun? - Açıklaması bayağı zor.
- Özel sipariş? - Geldi!
Hamsili meyan kökü sosunu koymayı unuttum.
- Sakın buna cüret etme. - Etmiyorum, etmiyorum. Ben...
Affedersin.
Linguini'nin siparişi daha bitmedi mi?
Bitti. Hatırladığımız kadar kötüydü. Şimdi gönderdik.
- Tadına baktın mı? - Evet, elbette, değiştirmeden önce.
Güzel. Ne? Nasıl değiştirebilir ki?
Sipariş şu kapıdan çıkmadan önce değiştirdi!
Bayıldılar!
Diğer müşterilerde Linguini'yi sorup duruyorlar.
Yedi siparişim daha var!
Bu muhteşem.
Aynısından istiyorum.
Özel sipariş!
Şu nedir?
Özel sipariş! Özel sipariş! Özel sipariş!
Linguini'ye.
- Tebrikler, Bay Linguini. - Şerefe.
İçmeye bak, bolca şarabımız var.
Bir mola ver, küçük şef. Biraz hava al.
Bu akşam iyi iş çıkardık.
Şapkan bende!
Şimdi biraz ciddi olalım.
Seninle özel olarak konuşmak istiyorum Linguini, ofisimde.
- Başım belada mı? - Bela mı? Hayır.
Biraz şarap, dostça bir sohbet. Biz aşçılar arasında kalacak.
Senin çöpçü tavsiye almak için artık sana gelmiyor, ha, Colette?
İhtiyacı olanın hepsini aldı.
Demek başarını kutluyorsun, ha, Linguini?
Aferin sana.
Onları kırmamak için aldım. Aslında içki içmem.
Elbette içmezsin. Yerinde olsam, ben de içmezdim.
Ama bu '61 Château Latour'un değerini takdir edemezseniz...
...son derecede aptalsınız demektir.
Ve siz Mösyö Linguini, bir aptal değilsiniz.
Kadehimizi aptal olmayanlara kaldıralım.
- Remy! - Emile?
Buna inanamıyorum! Yaşıyorsun!
- Kurtulmayı başarmışsın! - Seni yeniden görebileceğimi hiç sanmıyordum!
O akıntıdan sağ çıkamadığını düşünmüştük.
Sen ne yiyorsun öyle?
Gerçekten bilmiyorum. Sanırım bir zamanlar bir tür ambalaj kağıdıymış.
Ne? Olmaz. Artık Paris'tesin, bebeğim. Benim şehrimdesin.
Kardeşim şehirdeyken, ne idiği belirsiz şeyler yemesine izin veremem.
Remy! Hırsızlık mı yapıyorsun? Linguini'ye sana güvenebileceğini söylemiştin.
- Güvenebilir de. Bu kardeşim için. - Ama çocuk işini kaybedebilir.
Bu demektir ki, ben de kaybedebilirim. Her şey kontrol altında, tamam mı?
- Biraz daha şarap? - Almamalıyım ama... Olur.
- Eğitimini nerede aldın, Linguini? - Eğitim mi? Haydi oradan.
İlk kez yemek yaptığına inanmamı cidden beklemiyorsun değil mi?
- İlk kez değildi. - Biliyordum!
Bu benim... ikinci, üçüncü, dördüncü... Beşinci yapışım.
İlk yemeğimi Pazartesi yapmıştım.
Ama öncesinde pek çok kez çöpü dışarı çıkar...
Tabii, tabii. Biraz daha şarap al.
Bana ilgi alanlarından bahsetsene, Linguini. Mesela hayvanları sever misin?
Ne? Hayvanlar mı? Ne çeşit hayvanlar?
Her zamankiler işte. Kediler, köpekler, atlar, hemsterlar,...
...fareler.
Sana yiyecek bir şeyler...
Hayır, hayır, hayır, hayır! Hemen ağzındakini tükür!
Sana yiyecekler hakkında bir şeyler öğretmeliyim. Gözlerini kapa.
Şimdi bundan küçük bir ısırık... Hayır! Hayır! Hayır!
- Onu öylece ağzına atamazsın! - Çok geç.
İşte.
Yavaşça çiğne. Sadece tadını düşün.
- Gördün mü? - Pek değil.
Kaymak gibi, tuzlu, baştan çıkarıcı bir lezzet.
- Bunu hissediyor musun? - Baştan çıkarıcılığını hissediyorum.
Gözlerini kapa. Şimdi de bunu dene.
Tamamen farklılar, değil mi? Hoş, gevrek, keskin bir tat veriyor.
- Doğru. - Şimdi, ikisini birden dene.
Tamam.
Sanırım ufak da olsa, bir şeyler hissetmeye başladım.
- Baştan çıkarıcılığı olabilir. - Gördün mü?
- O keskin tadı olabilir. - İşte bu.
Dünyadaki bütün tatların, sınırsız sayıda birleşiminden ortaya neler çıkar, bir düşünsene.
Kimsenin daha önce denemediği tatlar! Yapılacak yeni keşifler!
Sanırım...
...yine beceremedim. - Olsun.
Ama gerçekten ilginçti.
Şimdiye kadar yediğim en ilginç çöp... Hey! Biz ne yapıyoruz?
Babam hayatta olduğunu bilmiyor!
Birlikte koloniye gitmeliyiz! Herkes sevinçten deliye dönecek!
- Öyle ama... - Ne?
Sorun şu ki, yapmam gereken önemli bir...
Ailenden daha önemli ne olabilir ki? Burada daha değerli ne var?
Şey, ben...
Ufak bir ziyaretin zararı olmaz.
- Evcil bir faren var mı? - Hayır.
- Bir laboratuvarda farelerle mi çalıştın? - Hayır.
Belki de pislik içindeki bir yerde yaşadın.
Hayır, hayır, hayır.
Fareler hakkında bir şey biliyorsun! Bildiğini biliyorsun!
Kimin ne bildiğini kim bilebilirkine. Ratta-tatta.
- Hey! Ona neden öyle diyorlar? - Neye?
Ratatüyü. Bir tür yahni gibi, değil mi? Neden öyle isim vermişler ki?
Bir yemeğe isim vereceksen, en azından kulağa hoş gelen bir isim olmalı.
Ratatüy kulağa hoş gelmiyor. Ra isminde tüylü bir at varmış gibi.
Ratın tüyü. Bu hiçte lezzetliymiş gibi gelmiyor.
Ne yazık ki şarabımız bitti.
Oğlum geri döndü!
Senin yerine bir başka zehir denetleyicisi bulmak tam bir felaketle sonuçlandı.
Tanrıya şükür, hiçbir şey zehirli değildi ama yine de kolay olmadı.
- Durumu hiç de kolaylaştırmadın. - Biliyorum. Özür dilerim, baba.
Neyse, önemli olan artık evindesin.
Evet, şey, o konuda...
Zayıflamış görünüyorsun. Neden peki?
Yiyecek kıtlığından mı, yoksa fazlasıyla züppe olmandan mı?
Şu koca dünyada tek başına olmak epey zor geldi, değil mi?
Tabii ama artık küçük bir çocuk değilim.
- Hey. Selam, evlat. Ne var? - Başımın çaresine bakabilirim.
Uzak olmayan bir yerde hoş bir mekan buldum, bu yüzden sizi sık sık ziyaret edebileceğim.
Hiçbir şey hayatın katı gerçekleriyle yüz yüze gelmenin yerini...
- Ziyaret mi? - Geleceğim, söz veriyorum. Hem de sıkça.
- Burada kalmayacak mısın? - Hayır. Büyütmene gerek yok, baba. Ben...
Sonsuza dek yanında kalacağımı düşünmemiştin, öyle değil mi?
Önünde sonunda, gün gelir yavru kuş yuvadan uçar.
Biz kuş değiliz. Fareyiz.
Yuvamızı terk etmeyiz. Daha da büyütürüz.
- Belki değişik türde bir fareyim. - Belki de bir fare bile değilsin.
Belki de böylesi daha iyidir.
Hey! Bu gece gerçekten harika parçalar çalıyor, ha?
Farelermiş. Tüm yaptığımız aşırmak, baba.
Ben bundan sıkıldım. Bir şeyler yapmak istiyorum.
Bu dünyaya bir katkım olsun istiyorum.
- Tıpkı bir insan gibi konuşuyorsun. - Dediğin kadar kötü değiller.
- Öyle mi? Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun? - Tanrım.
Onları gözlemlemeye yetecek kadar...
...yakınlarında bulundum.
- Sahi mi? Ne kadar yakın? - Yeterince yakın.
Ve söylediğin kadar kötü değiller.
Benimle gel. Sana göstermek istediğim bir şey var.
Ben burada kalacağım.
Kapatmadan önce yerleri ve tezgahları iyice temizlediğinden emin ol.
Durun. Burada kalıp temizlik yapmamı mı istiyorsunuz?
Bir sorun mu var?
- Hayır. - Aferin sana. Yarın görüşürüz.
İşte geldik.
İyice bak, Remy.
İnsanlar etrafta dolanırken, bir fare rahat davranmaya kalkarsa, başına gelen budur.
Düşmanlarımıza ait bir dünyada yaşıyoruz.
Çok dikkatli olmalıyız.
Kendi türümüzden olanları korumalıyız, Remy.
Her şey geçip gittiğinde, elimizde kalan bu.
- Hayır. - Ne?
Hayır. Baba, ben buna inanmıyorum. Bana geleceğin sırf bundan ibaret...
...olacağını mı söylüyorsun?
İşler böyle yürür. Doğayı değiştiremezsin.
Değişim, doğanın ta kendisidir, baba. Bunun bir parçası olabiliriz.
Buna karar verdiğimiz anda başlar.
- Nereye gidiyorsun? - Şansım varsa, daha ileriye.
Kes şunu.
Günaydın.
Demek şef, seni içki içmeye davet etti. Büyük bir gelişme.
Gerçekten büyük. Peki ne dedi?
Ne?
Ne yani, bana anlatamaz mısın?
Şefle aranızdaki derin ve kişisel ilişkiye burnumu soktuysam, özür dilerim.
Şimdi anlıyorum.
Patronun gözüne girebilmek için bazı meslek sırlarını öğretmemi sağladın...
...ve şimdi de beni görmezlikten geliyorsun, öyle mi?
Uyansana. Uyan.
Senin farklı olduğunu zannetmiştim.
Benim farklı olduğumu düşündüğünü sanmıştım.
Sanmıştım ki...
Sana yardım etmek zorunda değildim!
Sırf kendimi düşünmüş olsaydım, başarısız olmana göz yumardım!
Ama...
...başarmanı istedim. Senden hoşlanmıştım.
Hata etmişim.
Colette. Dur, bekle. Colette!
Buraya kadar, küçük şef. Artık bunu yapamayacağım.
Colette! Dur, bekle! Öylece motoruna atlayıp gidemezsin.
Bak, kelimelerle aram pek iyi değildir. Yemeklerle de öyle.
En azından sen yardım etmeden önce öyleydi.
Sahte tevazulardan nefret ederim. Yalan söylemenin bir diğer yoludur.
- Doğuştan yeteneklisin. - Hayır, değilim! Gerçekten! O ben değilim.
Dediğin gibi tarife uymak yerine, yemeğe fazladan malzeme attığımda...
...kendimde değildim.
- Ne demek istiyorsun? - Demek istediğim, ben öyle bir şey yapmazdım.
Tarife uymalıydım. Tavsiyeni dinlemeliydim.
Tavsiyene sonuna kadar uymalıydım.
- Çünkü senin... tavsiyelerine bayılıyorum. - Ama...
Ama benim...
Sakın yapma.
Benim bir sırrım var. İnsanın huzurunu kaçıracak cinsten.
- Benim bir... - Ne? Senin...
- Benim bir fa... - Faranjitin mi var?
Hayır, hayır. Bende şu... Şu ufacık küçücük...
Küçücük...
Ufak bir şef bana ne yapacağımı söylüyor.
- Ufak bir şef mi? - Evet, evet. O...
- O, tam burada. - Kafanın içinde mi?
Niçin seninle anlaşmak bu kadar zor? Pekâlâ, işte başlıyoruz.
Bana ilham verdin, bu yüzden her şeyimi tehlikeye atacağım.
Bugüne kadar gördüğün en büyük ruh hastası olma riskini göze alacağım.
Niçin işi bu kadar çabuk kaptığımı öğrenmek ister misin?
Niçin bu kadar harika bir aşçı olduğumu öğrenmek ister misin?
Sakın gülme! Sana göstereceğim!
Hayır! Hayır!
- Ne var, Ambrister? - Gusteau'nun yeri.
- Sonunda kapanıyor, değil mi? - Hayır.
- Yine mâli sorunlar mı? - Hayır, bu kez...
Mikro dalgalar için yeni bir ürün mü duyurdular?
- Ne? Ne? Söylesene be adam! - Geri döndü. Yeniden gözde oldu.
- Gusteau'nun yeri ile ilgili yıllardır eleştiri yazmadım. - Hayır, efendim.
- Son eleştirim, onu turizm şirketlerinin kara listesine sokmuştu. - Evet, efendim.
Demişim ki, "Gusteau, bir diğer ünlü şef olan, Mösyö Boyardee ile birlikte...
...tarih sayfalarında hak ettiği yeri sonunda aldı."
Kesinlikle.
Bu işi orada bıraktım. Son sözüm buydu.
- Son sözüm. - Evet.
Öyleyse söyle, Ambrister,...
...nasıl yeniden gözde olabilir?
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır!
DNA'ları uyuşuyor, yaşı da uygun, hepsi doğruluğunu kanıtlıyor.
Evet, o Gusteau'nun oğlu.
Bu mümkün değil! Hepsi bir düzmece!
Çocuğun haberi var!
Şuna bir baksana, aptalmış numarası yapıyor.
Zekamla dalga geçip benimle bir kedinin bir ip şeyiyle oynadığı gibi... oynuyor.
- İp yumağı mı? - Evet! Salakmış numarası yapıyor.
O fareyi kullanarak benimle alay ediyor.
- Fare mi? - Evet. Onunla arkadaşlık ediyor.
Bir şekilde önemli olduğuna inanmamı sağlamaya çalışıyor.
- Farenin mi? - Kesinlikle!
Peki bu fare önemli mi?
Tabii ki değil! Sadece öyle düşünmemi istiyor.
Bundaki ince espriyi anlıyorum.
Buradaki ilk gecesinde bir fare ortaya çıkıyor, ben de onu öldürmesini söylüyorum.
Şimdiyse, her yerde o fareyi görmemi istiyor.
İşte burada! Hayır, orada değil, işte burada!
Hayal mi görüyorum, deliriyor muyum? Yoksa ortalıkta dolaşan hayalet bir fare mi var?
Ama hayır!
Bu iğrenç oyununa alet olmayı reddediyo...
Bunun için endişelenmeli miyim? Yani senin için?
Onu kovamam. Bütün dikkatleri üzerine çekti.
Onu şimdi kovarsam, herkes nedenini merak edecek...
...ve istediğim en son şey insanların bu konuyu araştırması.
Neden bu kadar endişeleniyorsun ki? Basında yer alman iyi değil mi?
Gusteau adının gazete manşetlerinde yer alması iyi değil mi?
Hepsinde onun suratı varken değil!
Gusteau'nun herkese tanıdık gelen, tombul ve sevimli bir yüzü var.
Burritolar bu sayede satılıyor! Hem de milyonlarcası!
Verilen süre üç gün içinde doluyor.
O zaman biraz bekler ve değersiz hale geldiğinde onu kovabilirsin.
Kimsenin de bundan haberi olmaz.
Bana verdiğin saç örneği hakkında biraz endişeliyim.
- Laboratuvara geri göndermek zorundayım. - Niçin?
Çünkü ilk seferinde, kemirgen bir hayvanın kılı olarak tanımlamışlar.
- Hayır, hayır, hayır. - Ne?
Bunu dene. Daha iyidir.
Şey, çünkü seninle...
Fare!
İğrenç mahluklar.
Bu bana her şeyin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı.
Dünyanın aslında beni nasıl gördüğünü.
Ve işler daha da iyiye gidiyordu.
Remy!
Kardeşim benim!
Hiç gelmeyeceğinden korkmaya başlamıştık.
- Selam, Remy! Nasıl gidiyor? - Onlara söyledin mi?
Emile, sana bunu kesinlikle yapmamanı söylemiştim!
Yapma, bu çocukları tanırsın. Hepsi arkadaşım.
Böyle karşılayacağını hiç düşünmemiştim.
Bak, özür dilerim.
Derdini bana değil, onlara anlat.
- Burada bir sorun mu var? - Hayır, sorun falan yok.
Burada bekleyin.
Kilitlemişler mi?
- Remy, burada ne arıyorsun? - Emile birkaç arkadaşını getir...
Ona yapmamasını söylemiştim. Dedim ki... Gidip boşboğazlık etmiş ve...
Evet, bu bir felaket.
Her neyse, hepsi aç, kilerin kapısı kilitli ve benim anahtara ihtiyacım var.
- Senden yiyecek çalmanı mı istiyorlar? - Evet. Hayır! Bu biraz...
Biraz karışık. Aile meselesi. Hiçbirinin senin gibi idealleri yok.
İdeal mi? Süslü şefinin idealleri olsaydı, burada ızgara satıyor olur muydum?
Ya da mikrodalgada pişirilen burritoları?
Ya da, burada gördüğün kızarmış tavukları?
En az bulamaçlı sosisler kadar Fransa'ya özgü!
Çok yakında!
Satış yapmak için yeni yöntemler keşfediyoruz.
Sakatat yahnimden tatmak ister misin?
Görüntümü ne için kullandıklarını denetleyemem ki, Remy.
- Ben ölüyüm! - Çenenizi kapatabilir misiniz?
Düşünmeliyim. Haberler çabuk yayılır. Sessiz kalmalarını sağlayamazsam,...
...bütün koloni ağızları açık bir şekilde peşimde dolanmaya başlayacak ve sonra...
İşte buradaymış.
Vasiyetin!
- Bu çok ilginç. Bakmamın sakıncası... - Rica ederim, buyur.
Linguini?
Linguini'nin senin vasiyetinle ne alakâsı olabilir ki?
Burası eskiden benim ofisimdi.
Auguste ve ben birbirimize çok yakındık.
Lütfen bunu Alfredo'ya söylemeyin.
...yaşayan herhangi bir varis...
...Alfredo, Gusteau'nun oğludur.
...yaşayan varis...Linguini. ...Gusteau'nun oğludur.
O senin oğlun mu?
- Bir oğlum mu var? - Nasıl olur da, bundan haberin olmaz?
Ben hayal gücünün bir ürünüyüm. Sen bilmeden, ben nasıl bilebilirim ki?
Oğlun bu restoranın asıl sahibi!
Hayır! Olamaz! Fare!
- Özür dilerim, şef. - Fare! Belgelerimi çaldı!
- Kaçıyor! - Hey, şef!
Sen!
- Ofisimden defol. - O senin ofisinde değil ki.
Sen onun ofisindesin.
Kadehini kaldır, Linguini!
Şerefe.
YILDIZI YÜKSELEN ŞEF GUSTEAU'NUN YENİ SAHİBİ
LINGUINI DONMUŞ GIDA İŞİNİ BIRAKTI
YENİ SAHİP YENİ GUSTEAU
GUSTEAU'NUN YÜKSELEN YILDIZI
- Şef! Şef! - Şef Linguini!
Herhangi bir eğitim almamanıza rağmen, hızlı yükselişiniz durdurulamıyor.
- Dehanızın sırrı nedir? - Sır mı? Gerçeği bilmek ister misiniz?
Ben Gusteau'nun oğluyum. Sanırım bu benim kanımda var.
Ama son zamana kadar bu durumdan haberiniz yoktu.
Hayır.
Olaylar, bu restoranın mülkiyetini almanızla sonuçlandı.
Peki bu durumu nasıl öğrendiniz?
Bir yanım bunu biliyordu.
Gusteau'ya ait yanım.
- İlhamınızı nereden alıyorsunuz? - İlhamın pek çok adı vardır.
- Benimkinin adı ise Colette. - Ne?
Dişlerimin arasına bir şey kaçmış da.
Sağlık müfettişi.
Bir fare istilasını rapor etmek istiyorum.
Restoranımı ele geçirdiler...
Yani Gusteau'nun restoranını.
Gusteau'nun mu?
Bir ara uğrayabilirim. Bakalım. Üç ay sonrasına boş günüm var.
Ama hemen gitmelisiniz! Orası seçkin bir restoran!
Bayım, gerekli bilgiyi aldım. İptal eden olursa, sizi sıranın önüne alırım.
Ama o fare! Anlamalısınız...
Belgelerimi çaldı.
Açılış saati geçti.
Bir saat önce bitirmesi gerekiyordu.
Merhaba, tatlım. Bize katılsana.
Biz de tam ilham kaynağım hakkında konuşuyorduk.
Evet, ona küçük şef diyor.
Onu değil sevgilim, ben seni kastetmiştim.
- Bu o. - Ego?
Anton Ego!
Gelen Ego mu?
Buna inanamıyorum.
- Bay Linguini siz misiniz? - Buyurun.
Erkenden yaptığınız bu kutlamayı böldüğüm için beni affedin...
...ama bu oyunda yeni olduğunuza göre, size bir şans tanımanın...
...adil olacağına karar verdim.
- Oyun mu? - Evet.
Ve siz bu oyunu bir rakibiniz olmadan oynuyorsunuz.
Tabii bu da, tahmin edeceğiniz üzere, kurallara aykırı.
Siz Anton Ego'sunuz.
Sol şeritten giden biri için epey yavaşsınız.
Siz de yemeklerden hoşlanan biri için epey zayıfsınız.
Ben yemeklerden hoşlanmam. Onlara bayılırım.
Tadını beğenmezsem, yutmam.
Yarın akşam, büyük beklentilerle geri döneceğim.
Beni hayal kırıklığına uğratmamak için dua edin.
Dinleyin, kaba davranmaktan nefret ederiz ama bizler Fransızız ve yemek saati geldi.
Demek istediği şu, "Yemek saati geldi ve bizler Fransızız."
Bana öyle bakma.
Basının gözleri önünde dikkatimi dağıtıyordun.
Sen saçımı çekiştirip dururken, nasıl konsantre olabilirdim ki?
Bir şey daha var.
Burada önemli olan tek fikir seninki değil.
Colette de nasıl yemek yapılacağını iyi biliyor.
Pekâlâ, bu kadar yeter!
Biraz ara ver, küçük şef.
Senin kuklan değilim ve sen de beni idare eden kuklacı değilsin!
Aşçı olan fareymiş.
Biraz sakinleş ve aklını başına devşir, küçük şef.
Ego geliyor ve benim dikkatimi toplamam lâzım!
Seni aptal...
Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim.
Evet, sana oyuncak bir tavşanmışsın gibi davrandı.
Özür dilerim, Remy. Sayılarının fazla olduğunu biliyorum.
- Azaltmaya çalıştım ama... - Bak ne diyeceğim?
Sorun değil. Bencilce davrandım.
- Acıktınız mı beyler? - Dalga mı geçiyorsun?
Pekâlâ. Yemekler benden. Kapandıktan sonra içeri gireceğiz.
- Aslında... - Evet.
...babama bütün koloniyi getirmesini söyleyin.
Küçük şef?
Bu harika evlat. Şimdi içerisinin neden sana cazip geldiğini anlıyorum.
Küçük şef?
Selam, küçük şef.
Eve gittiğini sanmıştım.
Sonra orada olmadığını görünce, bilemiyorum...
Aramızda geçen tatsız olayların tekrarlanmasını istemiyorum, bu yüzden...
Seninle kavga etmek istemiyorum. Şu aralar yoğun bir baskı altındayım.
Kısa sürede pek çok değişiklik yaşadım.
Ansızın bir Gusteau oluverdim ve tam bir Gusteau olmalıydım yoksa...
...insanlar hayal kırıklığına uğrayacaktı.
Çok garip.
Daha önce hiç kimseyi hayal kırıklığına uğratmadım...
...çünkü kimsenin benden bir beklentisi yoktu.
Ve şimdi birilerinin benden bir şeyler beklemesinin tek sebebi sensin.
Sana adil davranmadım.
Beni hiç yarı yolda bırakmadın ve bunu asla unutmamalıyım.
İyi bir dost oldun.
Bir insanın sahip olabileceği en onurlu arkadaşa...
Nedir bu?
Burada neler oluyor?
Ne...
Sen...
Yiyecek mi çalıyorsun? Bunu nasıl yaparsın?
Arkadaş olduğumuzu sanıyordum! Sana güvenmiştim!
Defol! Dostlarını da yanında götür!
Sakın geri gelme yoksa sana restoranların zararlı hayvanlara nasıl davrandığını öğretirim!
Sen haklıydın, baba. Kimi kandırıyorum ki?
Ne isek, o'yuz. Bizler fareyiz.
Yakında gider. Artık içeri nasıl girileceğini de biliyorsunuz.
İstediğiniz kadar çalın.
- Sen gelmiyor musun? - İştahım kapandı.
Bu akşam ne istediğinize karar verdiniz mi, efendim?
Evet, kalbini bir şişte kızartılmış olarak görmek istiyorum.
Girin!
Bugün büyük gün. Onlara bir şeyler söylemelisin.
- Ne gibi? - Patron sensin. Onlara ilham ver.
Dinleyin.
Herkes beni dinlesin.
Bu gece büyük bir gece.
İştahlı biri geliyor ve büyük bir egoya sahip.
Ego'yu kastetmiştim. Gelen o. Eleştirmen olan.
Bir şeyler sipariş edecek.
Mönümüzde olan bir şey.
Ve soğuk bir şeyler ısmarlamazsa, bunu pişirmek zorundayız.
Onu öylece tek başına bırakamazsınız, öyle değil mi?
Restoranın çalışma saatlerinde burada olmamalısın. Güvenli değil.
Ben acıktım!
Ayrıca mutlu olmam için içerdeki yiyeceklere ihtiyacım yok.
İşin sırrı dostum, fazla seçici olmamak.
- İzle. - Hayır, dur!
Hayır! Hayır, olamaz! Ne yapacağız? Gidip babamı getireceğim.
Kendini şef zannedebilirsin ama yine de basit bir faresin.
Hakkımızda yazdığı son eleştiri yüzünden bir yıldızımızı kaybettiğimiz kesin.
Muhtemelen babamın ölümüne de bu sebep oldu.
- Bu hiçte hayra alâmet değil. - Ama size şu kadarını söyleyeceğim...
- Ego burada. - Ego mu? Burada mı?
Anton Ego da, sıradan bir müşteri. Haydi yemek yapalım!
Evet! Haydi...
Tamam.
Seninle basit bir anlaşma yapacağız.
"Şef Skinner'ın Donmuş Gıdaları" için yeni ürünler yaratacaksın.
Bunun karşılığında, bende seni öldürmeyeceğim.
Hoşça kal farecik!
Bu akşam ne istediğinize karar verdiniz mi, efendim?
Evet, sanırım verdim.
Yeni aşçınız hakkında yazılan abartılı övgüleri okuduktan sonra...
...canım ne çekti, biliyor musun?
Farklı bir bakış açısı.
Hepsi bu. Yeni, anlaşılır ve deneyimle harmanlanmış bir bakış açışı istiyorum.
Bunun yanına iyi gidecek bir şarap önerebilir misiniz?
- Neyin yanına, efendim? - Bakış açısının. Sanırım elinizde kalmamış.
Ben...
Güzel. Madem sizler ve bu şehrin geri kalanı...
...farklı bir bakış açısından yoksunmuş gibi görünüyor...
...seninle bir anlaşma yapalım.
Sen bana yemeğimi getir, bende sana bakış açımı sunayım.
Ki bunun yanına, 1947'den kalma bir şişe beyaz şarap iyi gider.
Korkarım ki ben...
Yemek seçiminiz neydi?
Şef Linguini'ye söyle, bana sunmaya cesaret edebileceği ne varsa, onu istiyorum.
Söyle ona, elinden gelenin en iyisini yapsın.
Yandaki beyefendi ne istiyorsa, aynısından alayım.
- Demek sonunda pes ettik. - Niye öyle söylüyorsun?
Bir arabanın bagajında kafese kapatıldık...
...ve donmuş gıda sektöründeki geleceğimizi bekliyoruz.
Hayır, kafese kapatılanda, pes eden de benim.
Sen özgürsün.
Sadece olmamı hayal ettiğin kadar özgürüm.
Tıpkı senin gibi.
Lütfen. Rol yapmaktan bıktım. Babam için bir fareymişim gibi...
...Linguini için de, bir insanmışım gibi davranmaktan bıktım.
Sırf konuşabileceğim biri olsun diye senin var olduğuna inanıyorum!
Önceden bildiğim şeyleri anlatıp duruyorsun!
Kim olduğumu biliyorum!
Bunu söylemen için sana neden ihtiyacım olsun ki?
Neden rol yapma ihtiyacı duyuyorum ki?
Ama rol yapmıyorsun, Remy.
Hiçbir zamanda yapmadın.
Hayır. Diğer soluma!
Baba? Baba, buradayım!
Bir bagajın içindeyim! Bu da neydi...
Baba!
- Selam, kardeşim! - Emile!
Sizi seviyorum!
Nereye gidiyorsun?
Restorana geri dönüyorum. Ben olmadan başaramazlar.
- Niye umursuyorsun ki? - Çünkü ben bir aşçıyım!
O senin tarifindi. Nasıl olur da kendi tarifini bilmezsin?
Bir kenara yazmadım. O anda aklıma geliverdi.
Madem öyle bunu bir daha yap, olur mu? Çünkü bunu müşterileri veremeyiz!
Siparişler nerede kaldı?
Başka bir şey servis edemez miyiz? Mesela benim icat etmediğim bir şey?
Ama verdikleri sipariş bu.
Başka bir şey sipariş etmelerini sağlayın. Elimizde hiç kalmadığını söyleyin.
Elimizde kalmamış olamaz Açılışı yeni yaptık.
Benim başka bir fikrim var. Neden siparişleri olduğu gibi servis etmiyoruz!
Bunu başaracağız. Bize nasıl yaptığını söylemen yeterli.
Nasıl yaptığımı bilmiyorum.
- Müşterilere bir şeyler söylemeliyiz. - Öyleyse onlara deyin ki... onlara söyleyin...
- Bunu sakın yapma. - Remy. Remy.
Yapma! Dur! Seni görecekler. Dur.
Burada benden bahsetmiyoruz. Yapılacak en doğru şeyin ne olduğunu...
Fareler!
- Remy! - Bıçağımı getirin.
Ona dokunmayın!
Geri döndüğün için teşekkürler, küçük şef.
Bunun çılgınca geldiğini biliyorum ama...
Bazen gerçekler de çılgınca olabilir. Ama bu doğru olmadığı anlamına...
...gelmez.
Gerçek şu ki, benim en ufak bir yeteneğim bile yok.
Ama bütün tariflerin arkasındaki kişi aslında bu fare.
Aşçı olan o. Gerçek bir aşçı. Şapkamın altında saklanıyordu.
Hareketlerimi kontrol ediyordu.
Herkesi şaşırtan yemekler yapabilmemi sağlayan oydu.
Ego'nun, şu kapının ardında olmasının sebebi de o.
Bana duyduğunuz saygı onun yeteneğinden kaynaklanıyor.
Buna inanmanın zor olduğunu biliyorum.
Ama benim yemek yapabildiğime inanmıştınız, değil mi?
Bakın, bu işe yarıyor. Delice ama işe yarıyor.
Paris'in en harika restoranı olabiliriz...
...ve bu fare, bu küçük şef bizi o noktaya ulaştırabilir.
Ne diyorsunuz? Benimle misiniz?
Baba.
Baba, ne diyeceğimi bilemiyorum.
Senin ve arkadaşının hakkında çok yanılmışım.
Bu işi, ailemden önde tuttuğumu düşünmeni istemiyorum.
İkisi de benim bir parçam, aralarında bir seçim yapamam.
Ben yemek yapmandan değil, gösterdiğin cesaretten bahsediyorum.
Senin için gerçekten bu kadar önemli mi?
Bizler aşçı değiliz ama ailedeniz.
Sen ne yapacağımızı söyle, biz de gerisini halledelim.
5. Bölge Sağlık Müfettişi
- Şu sağlık müfettişini durdurun! - Delta Ekibi, yürü, yürü, yürü!
Geri kalanlar burada durup Remy'e yardım etsin.
ÇALIŞANLAR ELLERİNİ YIKAMALIDIR!
Üçüncü ekip balıklarla ilgilenecek, dördüncü ekip, kızartılmış yemeklerle.
Beşinci ekip, ızgaraya. Altıncı ekip, soslara. Herkes yerine geçsin. Haydi koşun, koşun, koşun!
Yiyeceklere temas edenler iki ayak üzerinde yürüyecek.
Masalarla ilgilenecek birine ihtiyacımız var.
Gecikme için özür dilerim, ama bu akşam biraz yoğunuz.
Rica ederim, istediğiniz kadar vaktiniz var.
Daha sonra bir kere daha geldi ve birdenbire...
Bifteğin inceldiğinden ve iyice yumuşatıldığından emin olun.
Vur ona. İşte böyle. Sıkıca vur. İyice yapıştır.
Merdaneyi kullanırken dikkat edin. Daha az tuz ve bolca yağ atın.
Sadece mimolet peyniri kullanın.
Salatayı sanki bir tablo boyuyormuşçasına hazırlayın.
O karışık salataya fazla zeytinyağı koymayın.
Tereyağının kesilmesine izin vermeyin. Karıştırmaya devam edin.
Deniz taraklarını tabağa nazikçe koyun. Lezzet testi. Kaşıkları görelim.
Güzel. Fazla tuzlu olmuş. Güzel.
Sakın et suyunu kaynatmayın, yoksa sülün'ün tadını sertleştirir. Emile!
Affedersin.
Colette, dur! Colette.
- Geri döndün. Colette... - Tek kelime bile etme.
Düşünmeye kalkarsam, fikrimi değiştirebilirim.
Sadece farenin ne pişirmek istediğini söyle.
Ratatuy mu? Bu bir köylü yemeği.
Ego'ya bunu sunmak istediğine emin misin?
Ne var? Ratatuy hazırlıyorum.
Peki sen olsan, nasıl hazırlardın?
Ratatuy mu? Şaka yapıyor olmalılar.
Hayır, bu olamaz.
Ratatuy'u kim pişirdi? Bilmek istiyorum!
En son ne zaman bir garsondan, şefe övgülerimi iletmesini istediğimi hatırlamıyorum.
Şimdiyse, garsonun aynı zamanda şef olması gibi olağanüstü bir durumla karşılaştım.
Teşekkürler ama bu gecelik sadece garsonunuzdum.
Madem öyle, yemek için kime teşekkür etmeliyim?
Bir dakikalığına müsaade edin.
Siz şef olmalısınız...
Şefle tanışmak istiyorsanız, tüm müşteriler gidene kadar beklemek zorundasınız.
Öyle olsun.
İlk başta, Ego bunun bir şaka olduğunu zannetti.
Ama Linguini açıkladıkça, Ego'nun yüzündeki gülümseme kayboldu.
Ara sıra sorduğu sorular hariç, hiçbir tepki göstermedi.
Hikaye bittiğinde, Ego ayağa kalktı, yemek için teşekkür etti...
Yemek için teşekkür ederim.
...ve tek kelime bile söylemeden ayrıldı.
Ertesi gün eleştirisi yayınlandı.
Eleştiri yapmak pek çok açıdan kolaydır.
Yaptıkları işi ve kendilerini, beğenimize sunan insanlarla kıyaslandığında...
...keyifli olduğu kadar rahat bir konuma da sahibiz.
Olumsuz eleştiriler yazmak ve yazılanları okumak zevklidir.
Ama mükemmellik takıntısına sahip olan bizlerin, yani eleştirmenlerin...
...yüzleşmesi gereken acı gerçek şudur ki,...
...eleştirilerimizde tadını iğrenç olarak nitelediğimiz şeyler, başkaları için...
...muhtemelen daha büyük anlamlar içermektedir.
Ama bir eleştirmenin, elini taşın altına sokmasını gerektiren zamanlar vardır.
Ki bu da, yeni bir şey keşfedip onu savunmaktır.
Yeni yetenekler ve yeni buluşlar çoğu kez kabul görmez.
Yeninin dosta ihtiyacı vardır.
Dün akşam, hiç ummadığım biri sayesinde...
...tek kelimeyle olağanüstü bir yemek deneyimi yaşadım.
Şunu söylemeliyim ki, hem yediğim yemek, hem de yemeği hazırlayan kişi,...
...yemek sanatı hakkında edindiğim sabit fikirlere...
...küçümseyen gözlerle bakmamı sağladılar.
Beni ta derinden sarstılar.
Geçmişte, Şef Gusteau'nun meşhur sloganı olan...
..."Herkes yemek yapabilir" fikrini küçümsediğim bir sır değil.
Ama şu ana kadar, tam olarak neyi kastettiğini fark etmemişim.
Herkes büyük bir sanatçı olmayabilir,...
...ama büyük bir sanatçı her yerden çıkabilir.
Şu anda, Gusteau'nun mekanında aşçılık yapan dâhilerden,...
...daha mütevazi olan birini hayal etmek çok zor.
Eleştirmenin fikrini sorarsanız,...
...kendisinin Fransa'nın en iyi aşçısından aşağı kalır bir yanı yoktur.
Yakında, daha da fazlası için, Gusteau'nun mekanına yeniden gideceğim.
Harika bir geceydi. Hayatımın en mutlu anıydı.
Ama hayat hakkında tahmin edilebileceğiniz tek şey,...
...önceden tahmin edilemeyecek olmasıdır.
Skinner ve sağlık müfettişini serbest bırakmak zorundaydık,...
...ve tabii ki onlarda bizi ispiyonladı.
Yemeğin tadı önemli değildi.
Mutfakta farelerin olduğu ortaya çıkınca, restoran kapatıldı.
Ego işini ve saygınlığını yitirdi.
Ama onun için üzülmenize gerek yok.
Küçük bir yatırımcı olarak işleri gayet iyi gidiyor.
- Çok mutlu görünüyor. - Nereden biliyorsun ki?
Gitmeliyim. Müşteriler bekliyor.
Nasıl sevdiğini biliyorsun.
Teşekkürler, küçük şef.
Bu akşam size bir tatlı ikram edebilir miyim?
- Sen yok musun, sen? - Hangisinden istersiniz?
Şaşırt beni.
Bu akşam sizlere bir tatlı ikram edebilir miyim?
İnanın bana, bu hikayeyi birde benden dinlemelisiniz, tamam mı?
Haydi ama, buraya da yiyecek bir şeyler getirin, açlıktan ölüyoruz!
RATATUY Çeviri: Darkopal
SON