WASZYNGTON, 1974 R.
Dziadku.
Nie powinieneś tu przychodzić i tego oglądać.
Chciałbym wiedzieć.
Jesteś już dość duży.
Powinieneś poznać tę historię.
No to zaczynamy.
Działo się to w roku 1832.
Był podobny wieczór jak dziś.
Charles Carroll był ostatnim żyjącym
sygnatariuszem Deklaracji Niepodległości.
Należał do tajnego stowarzyszenia masonów.
I czuł, że zbliża się śmierć.
Obudził w środku nocy stajennego,
każąc się wieźć do Białego Domu
na rozmowę z Andrew Jacksonem.
I porozmawiał z nim?
Nie. Nie udało mu się.
Nie zastał prezydenta.
Charles Carroll znał tajemnicę.
Więc powierzył ją jedynej zaufanej osobie:
dziadkowi mojego dziadka,
Thomasowi Gatesowi.
Czego dotyczyła tajemnica?
Skarbu.
Skarbu o niewyobrażalnej wartości.
Był to skarb, o który walczyli przez stulecia
tyrani, faraonowie, cesarze, wojownicy.
Przechodząc z rąk do rąk, stawał się coraz cenniejszy.
I nagle
zniknął.
Pojawił się ponad tysiąc lat później,
gdy pierwsi krzyżowcy
odkryli lochy pod świątynią Salomona.
Rycerze, którzy odkryli lochy,
uznali, że skarb jest zbyt wielki, by oddać go jednostce.
Nawet królowi.
Przywieźli go do Europy i założyli zakon templariuszy.
Potem skarb został wywieziony z Europy.
Powstało nowe bractwo wolnomularzy,
na pamiątkę budowniczych wielkiej świątyni.
Przyszły wojny.
Gdy w Ameryce wybuchła rewolucja, skarb zmienił kryjówkę.
Masonami byli wówczas
Jerzy Waszyngton, Benjamin Franklin i Paul Revere.
Musieli zadbać o to,
by skarb nie wpadł w ręce Brytyjczyków.
Stworzyli system wskazówek i map.
Z biegiem czasu o nich zapomniano,
aż został tylko jeden trop:
tajemnica, którą Charles Carroll
powierzył młodemu Thomasowi Gatesowi.
Charlotta.
"Sekret skrywa Charlotta".
Kim jest Charlotta?
Tego nawet Carroll nie wiedział.
Popatrz, Ben.
Ojcowie założyciele należący do masonerii zostawili wskazówki.
Takie jak te.
Niedokończona piramida, wszechwidzące oko.
Symbole templariuszy, strażników skarbu.
- Przemawiają do nas... - Raczej sobie z nas kpią.
Wiesz, co symbolizuje ten banknot?
Cały majątek rodu Gatesów.
Sześciu pokoleń czubków goniących za złotem.
Nie chodziło o pieniądze. Nigdy!
Chodź, synku. Już czas.
Pożegnaj się z dziadkiem.
Dziadku...
Jesteśmy rycerzami?
Chciałbyś do nich należeć?
No dobrze. Przyklęknij.
Benjaminie Franklinie Gatesie,
bierzesz na siebie obowiązki templariuszy, wolnomularzy
i dziedzica rodu Gatesów.
Ślubujesz je wypełniać?
Ślubuję.
SKARB NARODÓW
Myślałem o Hensonie i Pearym,
którzy poruszali się tu psimi zaprzęgami lub pieszo.
- Wyobrażasz sobie? - Niesamowite.
PÓŁNOCNE KOŁO PODBIEGUNOWE DZIEŃ DZISIEJSZY
Zbliżamy się?
Jeśli teoria Bena jest słuszna, a mój model dokładny,
powinniśmy być bardzo blisko.
Ale mogę się mylić. Pękło mi dziś sznurowadło.
- To zły omen. - Wracamy?
Możemy też go tutaj zostawić.
Dobra.
Tęsknisz za klitką bez okien, w której cię znaleźliśmy?
Nie. Na pewno nie.
CEL OSIĄGNIĘTY
Czemu stajemy? Mieliśmy szukać statku.
- Nie widzę. - Musi tu być.
Słuchaj, tracimy tylko czas.
Jak mógł aż tutaj dopłynąć?
Nie jestem ekspertem,
ale panujące tu warunki hydrotermiczne
mogą wywołać huraganowe wiatry,
sprawiające, że ocean zamarza, taje i znów zamarza,
tworząc półpłynne ruchome masy lądowe,
które mogły wyrzucić tutaj statek.
Witaj, ślicznotko.
Niech Viktor sprawdzi poziom paliwa.
Gdybyś dwa lata temu nie uwierzył w istnienie skarbu,
nigdy bym nie odnalazł Charlotty.
Znalazłbyś ją bez wątpienia.
Wszyscy mi wmawiali, że to wariacka inwestycja.
Więc jednak nie jestem wariatem, jak to wmawiali mnie, tacie,
dziadkowi i pradziadkowi.
Dobra.
Idziemy!
- Idziemy po skarb. - Przynieście nam coś.
Boże.
Dzielny jesteś.
To jest to.
Ładownia.
Jest w beczkach?
Proch.
Czemu kapitan pilnuje tej beczułki?
Znalazłem coś!
Co to?
Wiecie, co to jest?
Fajka za miliard dolarów?
Fajka z pianki morskiej. Przepiękna.
Te filigranowe zdobienia.
- Czy to fajka za milion dolarów? - Nie, to trop.
Pokaż.
Nie połam!
Zbliżyliśmy się o krok do skarbu.
Ben, mówiłeś, że jest na Charlotcie.
"Sekret skrywa Charlotta".
Mówiłem, że może tu być.
To symbole templariuszy.
"Tekst legendy spisany...
gdy będzie splamiony...
klucz, co w Cichocie nieprzenikniony...
pięćdziesiąt pięć i żelazne pióra,
tam już pan Matlack nic nie wskóra".
To zagadka.
Muszę pomyśleć.
"Tekst legendy spisany,
gdy będzie splamiony..."
Jakiej legendy?
Mamy legendę skarbu templariuszy. Coś splamiło legendę...
Ale jak?
"Klucz w Cichocie nieprzenikniony".
Zaraz.
Legenda i klucz. Coś mi świta.
Mapa.
Mapy mają legendy i klucze.
Niewidzialna mapa.
Zaraz... niewidzialna?
"...gdy będzie splamiony..." Barwnik lub odczynnik
wywoła określony efekt.
"Klucz w Cichocie nieprzenikniony"...
Efekt to zamiana nieprzeniknionego w przeniknione.
Chyba że... "Klucz w Cichocie" to...
Więzienie.
Albuquerque.
Ja też potrafię. Trąba.
Tam jest mapa.
Żelazo... to więzienie.
W tamtych czasach pisano atramentem żelazowo-galusowym.
Może pióra... to pióra.
Ale czemu nie "pióra", tylko "żelazne pióra"?
Mowa o więzieniu.
"Żelazne pióra"... To nie jest określenie zawartości piór,
tylko tego, co zostało nimi spisane.
Coś jak żelazo, coś solidnego, coś jak skała...
Nie, to głupie.
Coś solidnego, trwałego... Coś postanowionego.
Tekst postanowienia.
"Matlack nic nie wskóra".
Timothy Matlack to kopista kongresu kontynentalnego.
Kaligraf, nie pisarz. W obawie, że zniszczy mapę,
umieszczono ją na odwrocie przepisywanego dokumentu,
postanowienia podpisanego przez 55 osób.
To Deklaracja Niepodległości.
Na drugiej stronie Deklaracji nie ma niewidzialnej mapy.
Sprytne. Dokument takiej wagi
zapewnia mapie przetrwanie.
Mówiłeś, że podpisało ją kilku masonów.
Na pewno dziewięciu.
Musimy znaleźć sposób, by to zbadać.
To jeden z najważniejszych historycznych dokumentów.
Nie dopuszczą nas do niego z chemikaliami.
- Więc co proponujesz? - Nie wiem!
Wypożyczyć.
Ukraść?
- Chyba nie. - Ben.
Skarb templariuszy to skarb nad skarbami.
Nie wiedziałem. Naprawdę?
Rozumiem twoje rozgoryczenie. Naprawdę.
Całe życie szukałeś skarbu,
narażając swoją rodzinę
na kpiny i potępienie historyków.
Powinieneś rzucić im skarb w twarz.
Chcę, byś to mógł zrobić.
Jak?
Każdy z nas jest od czegoś specem.
Myślałeś, że umiem tylko wypisywać czeki?
W innym wcieleniu
przeprowadziłem niejedną operację będącą na bakier z prawem.
Wierzyłbym mu na słowo.
Nie martw się. Załatwię, co trzeba.
Nie.
Musisz mi pomóc.
Ian, nie pozwolę ci ukraść Deklaracji Niepodległości.
Dobra.
Od tej chwili jesteś tylko zawadą.
I co? Chcesz mnie zastrzelić, Shaw?
Nie możesz. Ta zagadka to coś więcej.
Wymaga wiedzy, której nie posiadacie.
Tylko ja potrafię ją rozwikłać.
Blefuje.
Przecież wiesz, że nie potrafię.
Mów, co muszę wiedzieć. Inaczej zastrzelę ci kumpla.
Cicho, Riley! Twoja misja zakończona.
Patrz, gdzie stoisz. Tyle tu prochu.
Upuszczę ją i wszyscy wylecimy w górę.
Co będzie, jak flara się wypali?
Mów, co muszę wiedzieć.
Musisz wiedzieć,
czy Shaw umie łapać!
Niezła próba.
Uciekaj, Shaw!
Idioto!
Riley, chodź tu!
- Co to? - Schowek przemytników. Właź.
Uciekać stąd!
- Co? - Szybko! Już!
Za mną!
Jedźmy, nim wybuchnie!
Padnij!
Jedźmy, zanim ktoś zauważy dym.
9 mil stąd jest wioska Inuitów,
- gdzie często zaglądają piloci. - Dobra.
- I co potem? - Ruszymy w drogę do domu.
Pytam o Iana. Ukradnie Deklarację Niepodległości.
Powstrzymamy go.
GMACH FBI IM. J. EDGARA HOOVERA
Tak trudno uwierzyć,
że ktoś chce ukraść Deklarację?
Mają tysiące takich zgłoszeń.
A Deklaracja jest zabezpieczona.
Ci, którzy coś mogą, mają nas za świrów.
Tylko świr nam uwierzy.
Co jest o stopień niżej od wariactwa?
Obsesja.
Pasja.
ARCHIWUM PAŃSTWOWE
OBCHODY ROCZNICOWE
Przepraszam.
- Dr Chase zaprasza, panie Brown. - Dziękuję.
Brown?
Nazwisko rodowe nie budzi szacunku.
Ciekawe, co to za gość.
Całkiem, całkiem.
Dziękuję.
- Witam panów. - Dzień dobry.
- Abigail Chase. - Paul Brown.
- Miło mi. - Bill.
Miło mi, Bill.
- Czym mogę służyć? - Ten akcent... Pensylwania?
Saksonia.
- Pani nie jest Amerykanką? - Jestem,
ale się tu nie urodziłam. Proszę nie dotykać.
Plakietki wyborcze Waszyngtona.
Brakuje tej z 1789 roku.
- Mam taką. - Gratuluję.
Podobno macie pilną sprawę.
Tak.
Od razu przejdę do sedna.
Ktoś wykradnie Deklarację Niepodległości.
To prawda.
Skontaktuję was z FBI.
- Byliśmy. - I co?
Zapewnili nas, że to niemożliwe.
- Słusznie. - Mamy wątpliwości.
Ale gdyby pozwolono nam obejrzeć dokument,
zyskalibyśmy pewność, czy jest zagrożony.
A co się spodziewacie znaleźć?
Sądzimy, że na odwrocie jest kryptogram...
- Tajny szyfr? - Tak.
Jaki?
Kartograficzny.
- Mapa? - Tak.
Mapa czego?
Miejsca, w którym...
ukryto przedmioty wielkiej wartości historycznej i materialnej.
- Mapa skarbu? - Tu wymiękło FBI.
Poszukiwacze skarbów?
Raczej protektorzy.
Panie Brown, oglądałam drugą stronę Deklaracji.
Zapewniam, że jest tam tylko notka o treści:
"Oryginał Deklaracji Niepodległości...
...datowany 4 lipca 1776 r."
Ale nie ma tam mapy.
Jest niewidoczna.
Ach, rozumiem.
Tu wymiękła agencja bezpieczeństwa.
Co wam nasunęło taką myśl?
Rzeźbienie na trzonku 200-letniej fajki.
Masońskiej.
- Mogę ją zobaczyć? - Nie mamy jej.
- Porwał ją yeti? - Miło mi było poznać.
Mnie również.
Ładna kolekcja.
Pewnie długo trwało jej zbieranie.
Pociesz się, że mnie przekonałeś.
To żadna pociecha.
A może się ujawnimy? Ogłośmy to w Internecie.
Utrata reputacji nam nie grozi.
Chociaż Iana to raczej nie odstraszy.
180 lat poszukiwań, stoję o metr od celu.
To, co przesądziło o powstaniu USA,
daje się streścić w zawartych tu słowach.
"Nadużycia uzurpatorów,
którzy nieodmiennie zabiegają o to,
by narzucić narodowi władzę despotów,
dają nam prawo i obowiązek zrzucenia jarzma
i wyznaczenia nowych strażników przyszłego porządku".
Ludzie tak już nie mówią.
Piękne.
- Ani słowa nie zajarzyłem. - Gdy dzieje się zło,
ludzie zdolni do czynu mają obowiązek działać.
Wykradnę ją.
Co?
Ukradnę Deklarację Niepodległości.
Ben?
To jest... niewyobrażalne.
Niewyobrażalny wyrok.
Bo wiesz, że pójdziesz siedzieć?
Pewnie tak.
Większość ludzi by się denerwowało.
Ian spróbuje ją wykraść. Jeśli mu się uda, zniszczy Deklarację.
Jedyny ratunek w kradzieży.
Paradoks.
Nie mamy wyboru.
Ben, na miłość boską,
zasadzasz się na pomnik.
Jakbyś kradł jego.
Niewykonalne. Niedopuszczalne. Niemożliwe.
Udowodnię ci.
Ben, uważaj.
Przyprowadziłem cię do Biblioteki Kongresowej.
Czemu? Bo to największy księgozbiór świata.
Ponad 20 milionów tomów,
a w każdym to samo:
"Słuchaj Rileya".
Tu mamy dokładne dane gmachu Archiwum,
z wyjątkiem planów technicznych.
Opisy pomieszczeń, linie telefoniczne,
wodociągi, kanalizacja, wszystko.
Kiedy Deklaracja jest eksponowana,
otaczają ją strażnicy, kamery wideo,
rodziny z prowincji, szkolne wycieczki.
Pod grubym, kuloodpornym szkłem kryje się armia czujników,
która pod byle pretekstem włączy alarm.
Kiedy nie jest eksponowana,
opuszcza się ją do schronu o metrowej grubości ścianach,
wyposażonego w elektroniczny zamek szyfrowy i system
biometrycznych zabezpieczeń.
Thomas Edison przeprowadził 2000 prób z żarnikami
o najrozmaitszym składzie, zanim wynalazł żarówkę.
Edison?
Mówił jednak:
"Odkryłem 2000 sposobów na to, jak nie wynaleźć żarówki.
Teraz odkryję ten jeden, który mi to zapewni".
Dział restauracji. Siądź wygodnie.
Wiesz, co się tu robi?
Serwuje obiadki i kolacje?
Tu się czyści, naprawia i konserwuje
dokumenty i ich oprawy,
kiedy są poza ekspozycją.
Kiedy kasetka wymaga naprawy, zostaje przeniesiona naprzeciwko,
do działu restauracji.
Najlepiej zaczaić się podczas gali,
kiedy ochrona zajmie się VIP-ami.
W dziale restauracji jest znacznie mniej strażników.
Jeśli Ian...
Restauracja...
Gala...
To się może udać.
Może.
I wchodzimy.
KANAŁ OCHRONY ARCHIWUM
Proszę. Witam.
Korytarz.
DZIAŁ RESTAURACJI
O to chodzi.
Gra rozpoczęta.
KONIEC
OGRANICZONY DOSTĘP
Dobra.
Ekstra.
Przed chwilą przyszło.
Mam nadzieję, że nie od Stana.
"Dla tej, która ma całą resztę. Dzięki za wysłuchanie. Paul Brown".
Abigail Chase.
Hej, Mike.
- Sprawdzamy. - Pusto.
- Trzymaj na płask. - Dobra.
Co jest?
Sensor w kasecie Deklaracji.
Diagnostyka i do wymiany.
Nasz podły plan się sprawdza.
GMACH ARCHIWUM PAŃSTWOWEGO
ROZBIÓRKI
Na pewno powinniśmy?
Riley.
- Słyszysz mnie? - Niestety.
Jesteśmy gotowi.
Proszę przejść do głównego wejścia i okazać zaproszenia.
Trzeba okazać dowód tożsamości.
Czołem.
Zaproszenia i dowód tożsamości.
Jak wyglądasz?
- Nieźle. - Mazeł tow.
Do dzieła.
Dla pani.
- Pan Brown. - Dr Chase.
- Co pan tu robi? - To ta żyleta?
- Jak wygląda? - Wpłaciłem datek w ostatniej chwili.
Przy okazji dzięki za cudowny prezent.
- Dostała go pani? Super. - Dziękuję.
Nie powinnam go przyjmować, ale...
bardzo mi na nim zależy.
- Potrzebowała go pani. - Uciekaj, Romeo.
Zastanawiałam się nad napisem
z fajki, którą zabrał yeti.
Cześć.
- Proszę. - Dr Herbert, pan Brown.
- Co to za sztywniak? - Pozwoli pani?
- Teraz może pani wziąć drugi. - Dziękuję.
Toast.
Za zdradę.
Dopuścili się jej, podpisując Deklarację.
W razie przegranej zostaliby powieszeni, ścięci,
utopieni, poćwiartowani
i... moja ulubiona śmierć: wypatroszeni i spaleni.
Zdrowie tych, którzy zrobili coś, co uznawano za złe,
by zrobić coś, co uznali za słuszne.
Co było słuszne.
Dobranoc.
Już!
Oby to wypaliło.
Pusto!
- Już. - Drzwi nr 1. 30 sekund.
I jak?
Działa.
Niewiarygodne.
Drzwi nr 2, 90 sekund.
Brawo, chłopaki!
AUTORYZACJA WSTĘPU
Jesteśmy w windzie.
Wyłączę kamery ochrony.
Pięć... cztery...
trzy... Już.
Benie Gatesie,
jesteś Niewidzialnym Człowiekiem.
- Jestem. - Litery hasła?
Co tam masz?
Dawaj.
A, E, F, G...
L, O, R, V, Y.
Anagramowanie.
W kolejności. "A glove fry".
"A very golf".
"Fargo levy".
"Gravy floe". "Valey frog".
Także: "Ago fly rev".
"Grove fly a".
"Are fly gov".
"Era fly gov".
- "Elf gov ray". - To "Valley Forge".
"Valley For..." Tego u mnie nie ma.
"E" i "L" wcisnęła dwa razy.
To przełomowy punkt w wojnie o niepodległość.
Kocham twój mózg.
Jesteśmy w środku.
Czołem.
Świetnie ci idzie.
Zwiększ tempo.
Masz jedną...
Wideo jest nasze.
- Zgubiłem sygnał. - Co?
Nie odbieram.
Nie wiem, gdzie kto jest. Nic nie widzę.
Nic nie mam.
Uciekaj! Już!
Wezmę całość i wyjmę w windzie.
Co takiego? Ciężka?
Shaw. Drzwi 3 - 1 minuta.
Gates.
Co to?
Kto strzela?
- Cholera. - Wziął mapę!
Wciąż tam jesteś?
W windzie.
- Ian tu jest. Doszło do strzelaniny. - Nie cierpię faceta.
Rebecca. Czy na liście jest Paul Brown?
Paul Brown?
Nie ma.
Życzę dobrej nocy.
Próbuje pan to ukraść?
35 $.
- Za to? - Tak.
- Drogo. - Nie ja ustalam ceny.
To...
Mam 32 $...
57 centów.
Przyjmujemy karty.
Tu Mike, podpoziom 3, alarm.
Gdzie jesteś, Ben?
- Gdzie jesteś? - Cicho.
Odpalaj.
Idzie za tobą damulka od Deklaracji.
To pani.
Co się tu dzieje? Co to?
- Pamiątka. - Czyżby?
Nie gadaj, tylko wsiadaj.
Alarm czerwony. Włamanie.
Blokada wyjść. Łącz z FBI.
- Miło było na bankiecie? - Tak.
- O Boże. - Boże, pan nie...?
Ochrona! Tutaj!
- Dawaj! - Bierz!
Ochrona!
- Tutaj! Ochrona! - O tak...
Jedź!
Viktor, jedź!
- Nie możemy... - Możemy!
- Ochrona! - Stop!
Stop!
Źle.
Źle, źle, źle!
- Puść! - Dać ją tu!
Nie!
Jedź!
A pani to kto?
- Co zrobimy, jak ich złapiemy? - Myślę.
W prawo.
Proszę mi dać dokument i wróci pani do domu.
No nie...
Poślizg...
- Nie... - Święty Boże.
- Pomocy! - Jak spadnie, to z dokumentem!
Zrównaj mnie z nią!
- Dzięki. - Nie!
Mam!
Abigail!
Skacz!
Uciekli.
Trudno. Mamy to, czego potrzebujemy.
Brawo, Gates.
- Żyjesz? - Ci szaleńcy...
- Nie jesteś ranna? - Wy też!
- Głodna? - Co?
Wszystko dobrze?
Tak. Dzięki za troskę.
Nie! Zabrali Deklarację Niepodległości!
- Zgubiła? - Nie zabrali.
Widzisz? I nie drzyj się.
- Oddaj! - Drzesz się. To wkurzające.
Trochę więcej kultury, pani doktor.
Więc co oni zabrali?
Suwenir.
Postanowiłem zdobyć duplikat. Bardzo mądrze.
Musiałem zapłacić i za reprint, i za autentyk, wisisz mi 35 $ plus VAT.
- Geniusz. - Co to za ludzie?
Ostrzegaliśmy przed nimi.
A ty nam nie wierzyłaś.
Uratowaliśmy ją.
Verdammt! Daj mi to!
Wiesz co? Znów się drzesz.
I chyba zaklęła.
Zasłużyliśmy sobie.
Panie i panowie,
nazywam się Peter Sadusky, jestem dowódcą agentów.
Zapewniam, że nic wam nie grozi.
Proszę tylko o współpracę, a wszyscy oszczędzimy sobie nerwów.
Dziękuję.
Zidentyfikować i przeszukać wszystkich, łącznie z ochroniarzami.
Opornych zatrzymać do wyjaśnień.
Tak, agencie Hendricks?
- To nie dzień na "am". - Parę dni temu ostrzegano nas,
że ktoś ukradnie Deklarację Niepodległości.
Kto dał cynk?
Nie uznaliśmy tej informacji za wiarygodną.
A teraz?
Nie ma żadnej mapy na odwrocie Deklaracji Niepodległości.
Jak i nie ma szans, by ją skradziono.
Powiedziałem ci 100% prawdy.
Poproszę o dokument, panie Brown.
Nie nazywam się Brown, tylko Gates.
98% prawdy.
Zaraz... "Gates"?
Gates?
Z rodziny od teorii spiskowej na temat ojców założycieli?
- To nie jest teoria spiskowa. - Per se.
Wy nie kłamiecie, wy zwariowaliście.
W tej chwili eksponowana jest kopia?
- Tak, postanowiliśmy... - Zostawcie ją tam.
Goście nie wiedzą, co się stało.
Użyli paralizatora. Nic nie pamięta.
Znaleźliśmy też łuski po nabojach.
Inni strażnicy podali rysopis?
- Jacy inni? - Ostrzelani.
Nie było tu innych strażników.
Więc...
kto strzelał, kto był ostrzeliwany
i czemu nie mogli się dogadać?
Nie możecie przeprowadzać prób
na Deklaracji w jadącym wozie!
Mamy sterylne pomieszczenie,
kombinezony, filtry i inne bajery.
- Serio? - Nie możemy tam wrócić.
Co? Czemu?
To on. Dr Chase mówiła, że nazywa się Brown.
Spoza listy.
Sprzedawczyni twierdzi, że był spięty.
Usiłował wynieść reprint Deklaracji Niepodległości
nie płacąc.
Zapłacił Visą.
Należącą do Benjamina Gatesa.
Zostawiłeś kopię?
No to przechlapane.
Teraz wezmą nas obu pod lupę.
Wiem. Lada chwila FBI zapuka do moich drzwi.
Co robimy?
- Potrzebujemy tych listów. - Jakich listów?
Zjedź na prawo.
Jakich listów?
Masz oryginały listów Cichoty Dobrotliwskiej?
Mamy skany.
- Cisza. - Skąd?
Znam kogoś, kto ma oryginały.
- Po co ci one? - Nie zamknie się.
Wiesz co? Pozwolę ci to trzymać, tylko obiecaj, że się zamkniesz.
Dziękuję.
- Wiesz, co robić. - Wiem.
Myślę, czy nie ma innego wyjścia.
Nie chcę wyjść na marudę, ale czy wiesz, ilu ludzi nas teraz tropi?
Pewnie już mamy własnego satelitę.
Na decyzję o kradzieży Deklaracji potrzebowałeś dwóch sekund.
Ale teraz muszę się przyznać tacie!
Nieładnie!
Puść!
Dobra. Sio.
Nie odejdę bez Deklaracji.
Z nią też nie.
Nie spuszczę jej z oczu, więc jadę.
Nie pojedziesz z nami z Deklaracją.
- Pojadę. - Nie.
Skoro chcieliście mnie zostawić,
trzeba było nie zdradzać, dokąd jedziecie.
Pusto.
Co u...?
Wreszcie coś mamy.
Skany listów do redakcji New England Courant
z 1722 roku...
od jednej osoby: "Uniżona sługa, Cichota Dobrotliwska".
Tekst legendy spisany... splamiony... klucz w Cichocie nieprzenikniony
Cichota... Matlack
Panowie...
czemu to słowo napisano dużą literą?
Bo jest ważne?
Bo to imię.
Mając 15 lat Ben Franklin
napisał 14 listów do gazety brata,
podając się za wdowę Cichotę Dobrotliwską.
Więc to listy Benjamina Franklina.
Wygląda bezpiecznie.
- Stań trochę dalej. - Ile mamy czasu?
Myślę, że zjawią się za parę godzin. Oby.
A ona? Mam taśmę izolacyjną.
Nie. Będzie grzeczna.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Zżera ją ciekawość.
Gates: magisterium z historii USA,
dyplom inżyniera z MIT.
Oficer rezerwy Marynarki, po kursie nurków i ratowników.
Kim chciał zostać, kiedy dorośnie?
Skupmy się na nim.
Rozpracujmy go.
Zestawimy listy krewnych i znajomych.
Chcę wybadać, kto to.
Tato...
Gdzie jest impreza?
Mam kłopocik.
- Jest w ciąży? - A jeśli jest,
to pozwolisz matce wnuka stać na chłodzie?
Wyglądam na ciężarną?
Byle nie chodziło o ten durny skarb.
Siadajcie. Rozgośćcie się.
Tam macie pizzę. Jeszcze ciepła.
Tato.
Potrzebuję listów Cichoty Dobrotliwskiej. Chodzi o skarb.
Wciągnął was w to?
- Dosłownie. - Dobrowolnie.
Oddobrowolnij się, nim zmarnujesz życie.
- Przestań. - Wiem, jestem zakałą rodu.
Mam pracę, dom, polisę.
Miałem żonę, choć krótko. Miałem ciebie.
A ty co masz? Jego?
Daj nam listy i znikniemy.
Zawiodłeś mnie.
Oto spuścizna Gatesów: synowie zawodzący ojców.
Idź i zabieraj swoje kłopoty.
Znalazłem Charlottę.
Charlottę?
- Więc to jednak był statek? - Przepiękny.
Coś niesamowitego.
A skarb?
Nie było. Ale mamy wskazówkę, która...
Doprowadzi do następnej.
Nic, tylko tropy. Nie rozumiesz? Rozgryzłem to.
Według legendy skarb ukryto przed Brytyjczykami.
A tak naprawdę wymyślono legendę,
by zająć Brytyjczyków poszukiwaniami.
Skarb to mit.
Nie chcę w to wierzyć.
Wierz, w co chcesz. Jesteś dorosły. Co ja robię?
Rób, co chcesz, Ben.
Może mieć rację. Nie wiesz, czy istnieje kolejny trop.
Wiem, jak to sprawdzić. I to natychmiast.
Wygląda jak skóra zwierzęcia.
- Ile ma lat? - Co najmniej 200.
- Jesteś pewien? - Jak cholera.
Jak odczytać atrament sympatyczny?
- Wsadzić do piekarnika. - Nie.
Siarczan żelaza ciemnieje od gorąca.
- Tak, ale to jest... - Stare.
Bardzo stare i nie możemy ryzykować zniszczenia mapy.
No to odczynnik.
Późno już, idź spać.
Nie muszę.
Cytryny.
- Nie możesz. - Muszę.
Niech to zrobi ktoś, kto się zna na starych dokumentach.
Jeśli zapisano tu wiadomość,
to powinna być oznaczona symbolem w górnym prawym rogu.
Właśnie.
Wyleją mnie za to.
Mówiłem. Trzeba podgrzać.
Widzicie?
- Więcej soku. - I ciepła.
To nie mapa...
- prawda? - Kolejny trop. Szok.
Współrzędne geograficzne?
Potrzebujemy listów Cichoty.
- To klucz? - "W Cichocie nieprzenikniony".
Dasz nam te listy?
Czym są te czarodziejskie cyferki?
To szyfr Ottendorfa.
- A co to takiego? - Zwykły kod.
Każda z trzech liczb odpowiada słowu w kluczu.
Zwykle w książce albo artykule.
W tym przypadku w listach Dobrotliwskiej.
Strona tekstu-klucza,
numer wiersza i litery w wierszu.
Gdzie masz te listy, tato?
To był czysty przypadek, że jego dziadek...
- Tato. - ...je znalazł.
Były w szufladzie biurka pochodzącego z redakcji New England Courant.
- Takiej gazety. - Gdzie one są?
Nie mam ich.
- Co? - Nie mam.
A gdzie są?
Podarowałem je Instytutowi Franklina w Filadelfii.
Spadamy.
Nie do wiary. Nikt nie wiedział, co jest z tyłu.
Z tyłu czego?
Nie.
- O Boże! Boże. - Wiem.
Boże... Co zrobiliście? To jest...
- Wiem. - To Deklaracja Niepodległości!
Tak. I jest bardzo krucha.
Ukradliście ją?
Wyjaśnię później. To było konieczne. Widziałeś szyfr!
Trop wiodący do innego tropu.
Nie ma skarbu. Zmarnowałem 20 lat,
a teraz ty zniszczyłeś swoje życie.
I wciągnąłeś w to mnie.
To nie do przyjęcia.
Wejść!
Tu jestem!
FBI, prawda?
Rozwiążecie mnie?
Dokąd się udał?
- Powiedziałbym, gdybym wiedział. - Na pewno?
Przywiązał mnie do krzesła.
Garaż pusty, Cadillac DeVille zarejestrowany na P. Gatesa.
I ukradł mi wóz.
Spokojnie, odnajdziemy pańskie auto... i syna.
Twój stary ma wypasioną brykę.
Powinniśmy zmienić ubrania.
Wyglądamy dość podejrzanie.
Nie mamy kasy na zakupy.
Zabrałem tacie.
Zwykle trzyma w niej kilka setek.
- Zdrowy rozsądek. Bardzo a propos. - Kiedy dojedziemy?
Głodny jestem. Dziwnie tu pachnie.
FILADELFIA
W HOŁDZIE FRANKLINOWI
Pańska uniżona sługa, Cichota Dobrotliwska
Przepraszam.
Drobiazg.
S-S-A-N-D.
Na pewno?
S-S-A...
Nie, "N".
- To jest "N". - Nie wygląda.
Masz. Ostatnie.
- Kolejny dolar. - Dzięki.
Ostatnie 4 litery.
Postaraj się, szefie.
"Wizja bezcennej przeszłości
zjawia się, gdy cień czasu przemyka przez dom Passa i..."
Passa i kogo?
"Passa i..."
PASS I STOW
Co jest grane?
Nie jestem pewien.
Zjawiasz się u ojca, mówisz, że masz kłopoty,
a on z miejsca zakłada, że zaszłam w ciążę.
Czy to jest pytanie?
Coś się w tym kryje.
Ojciec uważa, że jestem lekkoduchem.
- Rozumiem. - Pytanie:
Czy mówiłaś komuś, ale nie krewnemu: "Kocham cię"?
Tak.
Więcej niż jednej osobie?
Tak.
Więc mój ojciec
uznałby cię za lekkoducha.
Więc to po nim masz przekonanie o własnej racji?
Nie rozumiem.
Wierzysz w istnienie skarbu na przekór innym.
Mam nadzieję, że istnieje.
Marzę o nim, odkąd usłyszałem opowieść dziadka.
Jestem tuż, tuż. Czuję jego smak.
Chcę wiedzieć, że to nie jest jedynie mrzonka i ułuda.
Ludzie tak nie mówią.
Wiem. Ale tak myślą.
- Masz? Riley? - Tak.
"Wizja bezcennej przeszłości pojawia się,
gdy cień czasu przemyka przez dom Passa i Stowa".
"Pass i Stow" to aluzja...
- Do Dzwonu Wolności. - Wy tak zawsze?
To nazwiska ludwisarzy.
No dobra, a co oznacza reszta?
"Wizja..." odnosi się do sposobu odczytania mapy.
A szyfr to nie mapa?
To sposób na sposób jej odczytania.
A sposób odczytania mapy
jest tam, gdzie cień czasu przemyka przez Dzwon Wolności.
Przez jego "dom"... Independence Hall.
"Cień czasu"... to określona godzina.
Która godzina?
Czekaj... będziesz zachwycona.
Odda mi pani jedną ze studolarówek?
Nie.
Mam tu zegarek.
Submariner. Dość cenna rzecz.
- Pod zastaw. - Dobra.
Dziękuję.
Na rewersie widnieje Independence Hall,
rytowany według obrazu z końca XVIII wieku
namalowanego przez przyjaciela Franklina. Cudowne!
- Fascynujące. - Potrzymaj.
Nie ucieknę.
Myślę, że jeśli się przyjrzymy zegarowi na wieży,
odczytamy godzinę.
- Co widzisz? - 22 po drugiej.
- A która jest teraz? - Dochodzi trzecia.
- Za późno. - Nieprawda.
Nie jest za późno, bo...
Nie wiecie? Wiem więcej niż wy?
Chętnie się dowiem.
Chwileczkę. Dajcie mi się nacieszyć tą chwilą.
Ekstra.
Więc to zawsze czujecie... ale nie teraz...
- Riley! - Dobra.
Wiem, że czas letni i zimowy wprowadzono po I wojnie.
Jeśli teraz jest 15.00, to w 1776 byłaby 14.00.
- Idziemy. - Riley, jesteś genialny.
Tak.
A wiecie, kto wymyślił czas letni?
Benjamin Franklin.
Jest prawdziwy?
Co mówiłeś mojemu koledze?
Podałem mu litery... nie pamiętam ich.
A pamiętasz, które miałeś mu podać na końcu?
Tak, te. S-T-O-W.
Wynik poszukiwań: Dzwon Wolności i Independence Hall.
Wyobraźmy sobie, jakie wrażenie robił w XVIII wieku.
Widać go było z odległości wielu mil.
Służył za punkt orientacyjny...
NIE MA PRZEJŚCIA
Fajne.
Zajął swoje miejsce w historii 8 lipca 1776 r.,
kiedy jego dźwięk zapowiedział pierwsze publiczne czytanie Deklaracji.
Z czasem przeniesiono go
z wieży Independence Hall w nowe miejsce...
- Idiota. - Kto?
- Ja. - Co?
To nie tutaj. Jest tam.
Szybko.
- Co to za dzwon? - Dzwon Stulecia.
Powieszony w 1876 r.
Jest.
Idę. Spotykamy się w sali sygnowania Deklaracji.
Dobra?
Idziemy.
15.22. Mój pomysł.
- I co tam było? - Znalazłem to.
Jakieś okulary.
"Wizja bezcennej przeszłości". Daj.
Wczesne amerykańskie cyngle na promienie X.
Franklin wynalazł coś podobnego.
Chyba nawet właśnie to.
Co z nimi zrobimy?
Spojrzymy przez nie.
Pomóż.
- Ostrożnie. - Myślisz?
- Co? - Ostatni raz była tutaj
w dniu jej podpisania.
- Idzie kolejna wycieczka. - Odwróćcie.
- Ostrożnie. - Okulary.
Co widzisz?
Co to? Mapa skarbu?
Napis: "Heere... przy murze". Dwa "E".
Popatrz.
Nie mogli napisać: "Idź tam a tam, weź kasę, tylko jej nie przeputaj"?
O nie.
Jak nas znaleźli?
Ian ma środki... i jest cwany.
Nie wymkniemy się niepostrzeżenie.
Nie mogą zabrać nam Deklaracji ani okularów.
Zwłaszcza w komplecie.
- Co robimy? - Wyjmujemy klucz z zamka.
- Rozdzielamy się. - Dobry pomysł.
Serio?
Ja wezmę to.
I to. A wy to. Będę przy wozie. Jakby co, dzwońcie.
Jakby nas złapali i zabili?
Tak. To byłby wielki kłopot. Opiekuj się nią.
Dobrze.
Mamy go.
Tam.
- Chodźmy tędy. - Zaraz.
- Patrz, tamci. - Idę.
Viktor, róg Piątej i Chestnut. Idą w twoją stronę.
- Uwaga! - Riley.
Są! Jazda!
- Biegiem! - Sprężaj się, Viktor!
Tutaj!
- Szybko! - Za mną!
Szukaj tam.
Nie jesteś stekiem? Źle trafiłaś.
Ukrywam się przed byłym mężem.
- Tym łysym? - Tak.
Siedź, ile chcesz.
Dziękuję.
Coś podać?
- Coś podać? - Zamknij się.
Też bym uciekła.
Naokoło!
Gates!
No nie!
- Gdzie byłeś? - W ukryciu.
Chodź!
Są! Biegną w stronę ratusza.
- Idę. - Z drogi!
Biegną do wiaty.
Będę tam.
Hej, Gates!
Wystarczy. Oddaj dokument.
Dobra, Phil.
Uwaga! Z drogi!
Uwaga!
Zostawcie ich!
Mamy ją.
- FBI. Widzieliście go? - Nie.
Nie widziałem.
Gliniarze znaleźli wóz Gatesa,
obserwujemy go.
Idziemy. Zawiadom szefa, że mamy jego wóz.
- Co? - Straciliśmy ją.
- Co? - Ian zabrał Deklarację.
Jesteście cali?
Tak, w porządku.
- Przykro mi, Ben. - Damy sobie radę.
Będę przy wozie.
Jest podejrzany.
Witam, panie Gates.
Twarzą do wozu ojca, ręce na plecy.
- Mamy jednego. - Ciężko cię znaleźć.
Ostrożnie.
Wiesz, jak się skontaktować z Ianem?
Słucham?
Niezła historia.
Mówiłem wam o tym, zanim ukradziono Deklarację.
- Nim ty ją ukradłeś. - Ian. Ukradłem ją, by go powstrzymać.
Dr Chase nie była w to zamieszana.
Ale Ian i tak przechwycił Deklarację.
Z twojej winy.
Oto twoje opcje.
Drzwi nr 1: bardzo długa odsiadka.
Drzwi nr 2: odzyskujemy Deklarację.
Ty nam w tym pomagasz. A potem długa odsiadka,
ale z czystszym sumieniem.
Czy są drzwi, które nie prowadzą do paki?
Ktoś musi iść siedzieć.
Do czego to?
Do odczytania mapy.
No tak.
Templariusze.
Wolnomularze.
Niewidzialna mapa skarbu.
- Co wyczytałeś? - "Heere przy murze".
Nic więcej.
Kolejny trop.
"Ian Howe" może być pseudonimem.
Sprawdź bazy ATF i INS.
Tam jest coś więcej.
- Sprawdzić. - Namierzyć sygnał.
- Namierzyć. - Gotowi?
- Sprawdzam. - Numer nieznany.
Tak.
Cześć, Ben. Co słychać?
- Siedzę przykuty do biurka. - Przykre.
Spotkajmy się na U.S.S. Intrepid.
- Wiesz, gdzie cumuje? - W Nowym Jorku.
O 10.00, jutro rano.
I przynieś okularki z Independence Hall.
Tak, wiem o nich.
Popatrzymy na Deklarację i pójdziesz wolno.
Mam ci wierzyć?
Chciałem ją tylko wypożyczyć.
Oddam. Okulary też.
Dorzucę fajkę z Charlotty.
Będę tam.
I powiedz podsłuchującym federałom,
że jeśli chcą odzyskać papier zamiast confetti,
nie powinni ci towarzyszyć.
- Zająć pozycje. - Wszystko w normie.
- Status? - Na lewej burcie cisza.
Zrozumiałem.
- Jest Gates. - Obserwować.
- Nie stracić z oczu. - Masz zgodę policji.
- Widzę. - Gates,
ściśle według planu.
Agenci są niscy i w chustach?
Inaczej Ian coś zwęszy.
Oglądacie Deklarację i ruszamy.
Nic nie rób, zdaj się na nas.
Wędkowanie ma jedną zasadniczą cechę.
Nie jest zyskowne dla przynęty.
Mamy intruza. Śmigłowiec wycieczkowy.
Dwójka, obserwować go.
Ustalić trasę przelotu i zezwolenie.
Jeśli to nie Howe, ustalcie kto.
- Nadlatuje z północy. - Gates, jesteś ze mną?
Na pewno nie przeciw tobie.
Zakłócenia mikrofonu Gatesa.
Wiem.
Cześć, Ben.
Thomas Edison szukał jedynej metody wynalezienia żarówki.
Brzmi znajomo?
- Zadbać o widoczność. - Co się dzieje?
Poruszenie, nie widać Gatesa.
Punkt obserwacyjny z prawej burty, za F-16.
Gates?
Naruszyliście zamkniętą przestrzeń.
Ewakuujcie się.
Kto ma Gatesa?
- Zgłaszać się. - Nic nie widzę.
- Rozmawiał z kimś? - Idzie.
- Idzie na rufę. - W naszą stronę.
Ktoś widzi Howe'a?
Nie na rufie.
Czemu Ben tam idzie?
Jest w punkcie obserwacyjnym.
Sadusky,
nie jestem przeciw tobie,
ale znalazłem drzwi nr 3. Wybieram je.
- Co to znaczy? - Ruszać!
Za Gatesem!
Nurek!
- Snajperzy, akcja zebra! - Pościg na własne ryzyko.
- Ty pierwszy.
Wyrolował nas.
Czy widzicie Gatesa w wodzie?
W wodach Hudson nic nie widać.
Cwana rybka.
Cześć, Ben. Witaj w New Jersey.
Gdzie Abigail i Riley?
Nie znaliśmy rozmiaru.
Gdzie Abigail i Riley?
To on znał tekst o Edisonie.
Masz okulary?
Nie wiem. Co jest grane?
Spytaj narzeczoną.
Teraz ona tu rządzi.
I nie chce się zamknąć.
Tak, witam.
Do ciebie.
- Słucham? - Cześć, kotku. Jak mija dzień?
Interesująco.
Teraz pracujesz dla Iana?
Udzielanie pomocy przestępcy jest karalne.
Innego bandyty nie znam.
Zadzwoniliśmy i zawarliśmy układ.
Jesteś cała? Bezpieczna?
Tak, oboje.
Riley robi coś mądrego z komputerem.
Namierzam...
Cześć! Namierzam GPS w telefonie Shawa.
Jeśli skręcą gdzieś, gdzie nie chcemy, będziemy wiedzieli.
Jeśli Ian zechce nas wyrolować, dzwonimy do FBI
- i mówimy, gdzie jesteście. - Czyli gdzie?
Naprzeciwko nas,
róg Wall Street i Broadway.
Rozwiązałaś zagadkę.
Proste. "Heere przy murze", Wall Street i Broadway.
Ale jest zagwozdka.
Ian sądzi, że weźmie skarb dla siebie.
Nie było wyjścia.
Jest tutaj.
Zaczynamy.
Ben.
Jesteś cały? Nie połamany? Taki skok może zabić.
Ekstra sprawa. Spróbuj.
Deklaracja Niepodległości. I fajka.
Są twoje.
- Koniec? - Koniec.
Wiedziałem, że dotrzymasz słowa. Gdzie jest mój skarb?
Jest tutaj.
"Heere przy murze". Przez dwa "E".
Wall Street biegła wzdłuż muru
broniącego Holendrów przed Anglikami.
Główna brama mieściła się przy ul. de Heere.
Później Anglicy przemianowali de Heere na Broadway.
"Heere przy murze".
Broadway... Wall Street.
Czółko.
Chwileczkę.
Jeśli złamiesz warunki, namierzy cię FBI.
Może uciekniesz, może nie.
To wszystko, co wyczytałeś?
Co do słowa.
Ben.
Podstawa udanego blefu?
Co jakiś czas musisz mieć wszystkie karty w ręce.
Tata.
Może coś jeszcze dopowiesz?
Kościół św. Trójcy. Trzeba tam wejść.
KOŚCIÓŁ ŚW. TRÓJCY
Dobrze. Świetnie.
Niech dr Chase i Riley do nas dołączą.
Na pewno gdzieś tu są.
Wszystko dobrze?
Pytasz zakładnika?
Siadajcie.
- Puść go, Ian. - Jak znajdziemy skarb.
Teraz... No to sam kombinuj.
Powodzenia.
Ben,
chyba nie zdajesz sobie sprawy z powagi sytuacji.
Spójrzmy na mapę.
POD PARKINGTON LANE
To naprawdę coś.
Rewelacja. Spójrz.
- "Parkington Lane". - "Pod Parkington Lane".
Kazali tu przyjść i kierują gdzieś indziej?
- Po co? - Kolejny trop.
Parkington Lane powinna być tutaj.
Ulica we wnętrzu kościoła?
Nie we wnętrzu. Pod nim.
Pod kościołem.
- Tak mi przykro. - Nie twoja wina.
Idziemy.
Słuchaj.
Kooperacja trwa, póki trwa status quo.
Kiedy facet dojdzie do celu, nie będzie cię potrzebował...
ani żadnego z nas.
Zmieńmy status quo na naszą korzyść.
- Jak? - Myślę.
Więc i ja nad tym popracuję.
Znalazłem to!
- Go. - Ben.
To nazwisko.
Parkington Lane.
Mistrz masoński trzeciego stopnia...
Stop.
Ostrożnie.
Nie nadepnijcie na niego.
Zestawcie.
Kto pierwszy wejdzie do tego upiornego tunelu?
McGregor, Viktor, zostajecie tutaj.
Jeśli ktoś wyjdzie beze mnie... użyjcie wyobraźni.
Idziemy?
Masz ogień?
Uważaj.
Patrz pod nogi.
Chodź tu.
Czemu mnie to nigdy nie spotyka?
Co to?
Żyrandol.
Tutaj.
- Wyciągi. - Jak windy kuchenne.
Jak to zrobili, nie mając prądu?
Tak jak zbudowali piramidy i Wielki Mur.
Tak, kosmici im pomogli.
Dobra, idziemy.
Ani myślę. 200 lat korników i butwienia.
Rób, co nam każe.
Uwaga pod nogi.
Jesteśmy pod cmentarzem.
Dlatego nikt tu nie trafił.
Co to?
Metro.
Boże, Shaw!
O Boże...
Trzymaj się!
Na platformę! Skacz!
Chwyć mnie za rękę!
Dawaj!
Abigail, tutaj!
Skacz!
Tutaj!
Ben!
Na dół! Już!
Deklaracja.
- Ufasz mi? - Tak.
O nie, Ben!
Trzymaj się!
Synu.
Puściłem cię, musiałem ratować Deklarację.
Ja na twoim miejscu zrobiłabym to samo.
Serio?
A ja upuściłbym obydwoje. Odmieńcy.
Chodźcie!
Ian...
Nie warto.
Myślisz, że na którymś z was zależy mi bardziej niż na Shawie?
Idziemy dalej.
Status quo. Zachowaj status quo.
Co teraz?
Wszystko prowadzi tutaj.
Chodźmy.
Co to?
Gdzie skarb?
Co?
To nasz cel?
Zaułek bez wyjścia?
Tak.
- Musi być coś więcej. - Nie ma.
- Kolejny trop... - Nie ma!
To koniec!
Skarb zniknął! Przeniesiono go w inne miejsce!
Chyba nie próbujesz jakichś sztuczek?
Wiesz, gdzie on jest.
Nie.
Dobra, idziemy.
Zaraz!
Ian, czekaj!
Będziemy w pułapce!
- Nie! - Nie możesz nas zostawić!
Mogę. Albo Ben poda kolejny trop.
Tropy się skończyły!
Może wrócisz i obgadamy to razem?
Zamilknij.
Trop. Gdzie jest skarb?
Ben?
- Latarnia. - Tato.
Zmienił się status quo.
Nie mów mu.
To część masońskiej tradycji.
W świątyni Salomona były kręte schody,
symbolizujące podróż do światła prawdy.
- Kolejny trop to latarnia. - Co oznacza?
Boston.
Stary kościół,
w którym Thomas Newton zawiesił latarnię,
dając znak Paulowi Revere, że nadciągają Brytyjczycy.
Zawiesił latarnię na wieży. Trzeba szukać pod krętymi schodami.
- Dziękuję. - Musisz nas zabrać.
Po co? Żebyście w Bostonie uciekli?
Zresztą po co nam zbędny balast?
A jeśli cię okłamaliśmy?
Okłamaliście?
A jeśli znajdziesz kolejny trop?
Będę wiedział, gdzie cię znajdę.
Na razie, Ben.
- Nie! - Nie wyjdziemy!
- Wróć! - Potrzebujesz nas!
Umrzemy.
Będzie dobrze. Wybacz, że nakrzyczałem na ciebie.
Już dobrze, mały.
Co jest grane? Newton wywiesił dwie latarnie, nie jedną.
Ian potrzebował tropu, więc go dostał.
Wyssany z palca!
Wszechwidzące oko.
"Przez wszechwidzące oko".
Kiedy Ian się połapie i wróci,
wciąż będziemy w potrzasku. Wystrzela nas.
Tak czy owak zginiemy.
Nikt nie zginie. Jest inne wyjście.
Którędy?
Przez skarbiec.
Tutaj.
Riley.
Ktoś nas uprzedził.
Współczuję.
Zniknął.
- Słuchaj. - Mógł zniknąć,
zanim Carroll opowiedział o nim Thomasowi Gatesowi.
To nieistotne.
Wiem. Bo miałeś rację.
Nie miałem.
Skarbiec istnieje naprawdę.
Skarb nie był urojeniem.
Dołączyliśmy do grona najtęższych umysłów,
ponieważ znalazłeś sekretne znaki
i zrozumiałeś ich znaczenie.
Dokonałeś tego. Dla wszystkich.
Dla dziadka. Dla nas wszystkich.
Nigdy tak się nie cieszyłem z własnego błędu.
Ja naprawdę myślałem, że znajdę skarb.
Dobrze.
Więc szukajmy go dalej.
Wchodzę w to.
Nie chcę być czarnowidzem,
ale siedzimy tu w potrzasku.
Gdzie drugie wyjście?
Właśnie. Coś tu nie gra.
Pierwszą rzeczą, jaką zrobiliby budowniczowie,
byłoby wycięcie drugiego szybu na wypadek zawalenia.
Czy to może być tak proste?
"Sekret skrywa Charlotta".
Zwoje z Biblioteki Aleksandryjskiej.
Czy to możliwe?
To wielki... niebieskawozielony facet
z dziwaczną kozią bródką.
To pewnie ważny gość.
Ty płaczesz?
Patrz.
Schody.
Czołem.
Ma pan może komórkę?
- Tak po prostu? - Tak po prostu.
To twoja największa karta przetargowa.
Deklaracja Niepodległości?
Nie dla mnie.
Siadaj.
Słucham oferty.
Może łapówka? Powiedzmy...
10 miliardów dolarów?
Więc znalazłeś skarb?
Pięć pięter pod twoimi butami.
Templariusze i wolnomularze uważali,
że taki skarb nie może przypaść jednostce. Nawet królowi.
Dlatego tak skrzętnie go ukryli.
To prawda.
Ojcowie założyciele to samo mówili o władzy.
Zastosujmy ich metodę wobec skarbu.
Oddajmy go narodom.
Podzielmy między Smithsonian, Luwr i muzeum w Kairze.
To pamiątki tysięcy lat dziejów.
Własność świata i każdego człowieka.
Ty naprawdę nie wiesz, czym jest karta przetargowa.
Moje warunki: uniewinniacie dr Chase.
W jej aktach nic się nie zmieni.
Zgoda.
Splendor za odkrycie skarbu spłynie na wszystkich Gatesów
oraz na pana Rileya Poole'a.
A co z tobą?
Bardzo bym nie chciał iść za kratki.
Trudno mi wyrazić, jak bardzo tego nie chcę.
Kogoś musimy wsadzić.
Jeśli masz śmigłowiec, załatwię ci to.
Stać! FBI!
- Nie ruszać się! - Pokazać łapy!
- Ręce w górę! - Jazda!
Jest pan aresztowany
za porwanie, usiłowanie zabójstwa
i włamanie do obiektu państwowego.
Załatwione, szefie. Dzięki.
Zapraszają nas na wernisaż do Kairu.
Przyślą odrzutowiec.
Fajnie.
Mogliśmy mieć całą flotę odrzutowców.
10%. Dawali ci 10%, a ty odmówiłeś.
To za dużo. Nie mogłem przyjąć.
Od trzech miesięcy tkwi we mnie ta zadra.
Wiesz co?
Gdy znajdziemy kolejny skarb o podobnej wartości historycznej,
będziesz się targował o znaleźne.
To nie jest śmieszne.
I zdobyłeś dziewczynę.
To prawda.
Kłuj mnie w oczy. Dla mnie został jeden procencik.
A tak naprawdę połówka procenta.
Jeden procent. Niebywałe.
Żałuję, że tak cierpisz.
A tak serio... Dom jest naprawdę ekstra.
Wybrałem go, bo w 1812 roku Charles Carroll...
Spotkał historyczną postać. Super.
Mogłeś mieć większy dom.
- Zrobiłam coś dla ciebie. - Tak? Co?
Mapę.
A dokąd mnie doprowadzi?
Sam to wykombinujesz.