INDIANA JONES I KRÓLESTWO KRYSZTAŁOWEJ CZASZKI
Masz tam coś pod maską?
Pościgamy się?
Ścigajmy się!
Dawaj!
- Proszę! - Ścigajmy się!
Szybciej!
Niestety, przez najbliższą dobę przeprowadzamy tu testy broni.
Teren zamknięty dla całego personelu.
Dzień dobry.
Niestety, to dotyczy także pana.
Pentagon...
DOSTĘP OGRANICZONY
Rosjanie.
Nie pójdzie nam tu łatwo.
Nie tak łatwo jak kiedyś.
- Bywało już gorzej. - Kiedy?
We Flensburgu było ich dwa razy więcej.
- Byliśmy młodsi i mieliśmy broń. - Ja wciąż jestem młody.
Opuść ręce. Przynosisz nam wstyd.
Założę się o 500 dolców, że nas stąd wyciągniesz.
OK, niech będzie stówa.
Rozpoznajecie ten budynek?
Spadaj!
Przepraszam.
Chciałem powiedzieć: spadajcie, towarzyszu.
- Gdzie go znaleźliście? - W Meksyku.
Kopali w ziemi. Szukali tych śmieci.
Pani chyba nie pochodzi z tych stron?
A jak pan myśli, skąd jestem, doktorze Jones?
Po tym, jak wymawia pani "w", można sądzić,
że jest pani ze wschodniej Ukrainy.
Doskonale.
Pułkownik doktor Irina Spalko.
Trzykrotnie odznaczona orderem Lenina.
Oraz medalem Bohatera Pracy Socjalistycznej.
A dlaczego?
Ponieważ dużo wiem. Dowiaduję się o wszystkim wcześniej niż inni.
A jeśli czegoś nie wiem, szukam odpowiedzi.
To, czego muszę teraz się dowiedzieć, znajduje się tutaj.
Trudno pana przejrzeć, doktorze.
Będziemy więc musieli zrobić to starym sposobem.
I przemówi pan. Pomoże nam pan znaleźć to, czego szukamy.
W tym magazynie pan i pański rząd
trzymacie wszystkie wasze sekrety?
To wojskowy magazyn. Nigdy tu nie byłem.
Szukamy kontenera
o wymiarach 2 metry na 1,5 metra na 66 cm.
Zawartość skrzyni - zmumifikowane szczątki.
Wie pan coś o tym?
Dlaczego miałbym coś o tym wiedzieć?
Ponieważ 10 lat temu
należał pan do ekipy, która tę skrzynię badała.
Hej...
Nawet gdybym wiedział, o czym pani mówi...
Pomoże nam pan znaleźć tę skrzynię.
Potrzebuję kompasu.
Wiecie - północ, południe, wschód...
Zachód.
Nie macie kompasu?
Dajcie mi naboje.
Zawartość tej skrzyni jest silnie namagnesowana.
Potrzebuję prochu.
Mam wam pomóc... czy nie?
Proszę nie igrać ze mną, doktorze. Po co to wszystko?
Jeśli skrzynia jest namagnesowana,
cząstki metalu w prochu wskażą drogę.
Dajcie mi naboje.
Obcęgi.
Rzućcie broń albo pułkownik doktor Spalko zginie.
Dlaczego, Mac?
Cóż mogę powiedzieć, Jonesey?
Jestem kapitalistą... a ci tutaj mi płacą.
Po tych wszystkich latach szpiegowania Czerwonych?
Myślałem, że jesteśmy przyjaciółmi.
Ostatnio źle szło mi w kartach.
Kiepsko. Cholernie kiepsko.
Nie mogę wrócić do domu bez pieniędzy.
Ostatnie słowo skazańca?
Wiwat Eisenhower!
Opuść broń.
Jak każesz, kolego.
Cholera, myślałem, że jest bliżej.
Dawaj.
Nie może stąd wyjechać. Zablokować drzwi!
Nie kombinuj, Boris. Nie znasz go.
Nie znasz go.
Nie znasz go!
Dobrze ci poszło.
Dzień dobry!
Pukałem. Macie może...
Zaraz, zaraz...
Chodźmy razem.
Już ruszać czas.
To nie może być nic dobrego.
Uwaga personel, została minuta do godziny zero.
Proszę włożyć okulary ochronne i odwrócić się.
Proszę tak pozostać przez 10 sekund od pierwszego błysku.
Niedobrze.
Czekajcie! Czekajcie!
Jasne! Po co mielibyście czekać?
Pozostało 15 sekund.
10 sekund.
Dziewięć... osiem... siedem... sześć...
pięć... cztery...
Wyłożone ołowiem
trzy... dwa... jeden... zero.
Nie miałem powodu podejrzewać, że Mac był szpiegiem.
Był agentem MI6, gdy ja pracowałem dla OSS.
Razem wykonaliśmy ponad 20 misji...
Proszę się nie przechwalać swoimi zasługami.
Wszyscy byliśmy w wojsku.
Co ty? A po czyjej byłeś stronie?
Nie zdaje pan sobie sprawy z powagi sytuacji.
Pomógł pan agentom KGB
włamać się do tajnej bazy wojskowej
na terenie USA, mojego kraju.
Co było w stalowej skrzyni?
Ty nam powiedz. Już ją kiedyś widziałeś.
Masz na myśli nieudaną akcję w Roswell w 1947 r.?
W autobusie z zaciemnionymi oknami
i 20 pasażerami, z którymi nie pozwolono mi rozmawiać,
wywieziono mnie w nocy na jakieś zadupie
w sprawie pilnego projektu. I co mi pokazano?
Jakiś wrak
i silnie namagnesowany całun okrywający zmasakrowane szczątki.
Nikt z nas nie miał obrazu całości.
Kazaliście nam milczeć pod groźbą posądzenia o zdradę.
A więc... co było w skrzyni?
Indy, dzięki Bogu.
Niebezpiecznie jest kryć się w lodówce.
To śmiertelna pułapka.
Ciebie też dobrze widzieć, Bob.
Spokojnie. Ręczę za doktora Jonesa.
Co się dzieje, do diabła?
KGB na amerykańskiej ziemi? Co to za kobieta?
Opisz ją.
Wysoka, szczupła, po trzydziestce.
Miała przy sobie rapier.
Tak, to ona.
Jesteś pewien, że tu jest?
Była i już jej nie ma. Kto to taki?
Irina Spalko. Ulubienica Stalina.
Jego ulubiony naukowiec, jeśli badania parapsychologiczne to nauka.
Generale Ross...
Przewodzi zespołom zbierającym na całym świecie artefakty,
które mogą mieć zastosowanie militarne.
- Generale. - Daj spokój, Paul.
Nie wszyscy w armii to komuniści, a już z pewnością nie Indy.
O co jestem oskarżany, poza tym, że przeżyłem wybuch nuklearny?
Póki co - o nic,
lecz twoje powiązania z Georgem McHale
rzucają podejrzenia na to, co robiłeś, zwłaszcza podczas wojny.
Oszalałeś?
Wiesz, ile ten sukinsyn dostał medali?
Z pewnościąwiele.
Ale czy na nie zasłużył?
Doktorze Jones, powiedzmy, że interesuje się panem Biuro.
Bardzo się interesuje.
...ceramika żłobkowana i początki nowoczesnego systemu kanalizacji,
które występują również w Skara Brae w Szkocji.
Skara Brae powstała w 3100 p.n.e.
i była nieprzerwanie zamieszkiwana przez 600 lat,
póki jej nie opuszczono w 2500 p.n.e.
Nie ma dowodów na to, dlaczego mieszkańcy wioski
postanowili ją opuścić, mimo że mieli tam doskonałe warunki. Tak?
- Mogę prosić pana na chwilę? - Tak.
Powtórzcie rozdział 4. Michaelsona.
Gdy wrócę,
omówimy różnicę między migracją a exodusem.
Co?
Jestem tu na prośbę rady uczelni.
Było tu dziś FBI,
przeszukali twoje biuro, przejrzeli dokumenty.
Jako dziekan mogłeś ich powstrzymać.
Nie mieli prawa.
Mieli - jako agenci federalni z nakazem rewizji.
Uczelnia nie chce być uwikłana w tak kontrowersyjne sprawy.
Nie przy obecnych nastrojach politycznych.
A więc zwalniacie mnie.
Dajemy ci urlop. Urlop na czas nieokreślony.
- Czyli mnie zwalniacie. - Dostaniesz pełne wynagrodzenie...
Nie chcę ich pieniędzy.
Nie bądź głupcem.
Wiesz, przez co musiałem przejść, żeby to uzyskać?
Przez co niby musiałeś przechodzić?
Henry...
Złożyłem wymówienie.
Dokąd pojedziesz?
Pociągiem do Nowego Jorku i nocnym lotem do Londynu. Na początek.
Może będę uczyć w Lipsku. Heinrich jest mi winien przysługę.
Gdy już tam będę,
wyślesz mi resztę moich rzeczy.
Nie masz tu po co siedzieć.
Z trudem rozpoznaję ten kraj.
Wmawia nam się, że otaczają nas komuniści.
Skoro histeria sięgnęła uczelni, czas zakończyć karierę.
Jak Deirdre przyjęła wiadomości?
Jak reaguje żona w takiej sytuacji?
Na jej twarzy była duma zmieszana z paniką.
Nie powinienem był w ciebie wątpić, przyjacielu.
W tych czasach masz powody, by nie ufać przyjaciołom.
To było kilka ciężkich lat, Charlie.
Najpierw odszedł tata... potem Marcus.
Osiągnęliśmy wiek, gdy życie przestaje nam dawać,
a zaczyna zabierać.
Może jeszcze pół lampki.
Hej, staruszku!
Profesorze! Czy pan to doktor Jones?
Zaraz ci się skończy peron.
Zna pan doktora Oxleya?
Harolda Oxleya? Archeologa?
Co z nim?
Chcą go zabić.
Nie rozmawiałem z nim od 20 lat.
To wybitny człowiek.
Każdego może uśpić rozmową.
Gdy byłem mały, tak mnie właśnie usypiano.
Głos Oxleya działał lepiej niż szklanka mleka.
Nazywam się Mutt Williams.
Mutt? A co to za imię?
Nie podoba się panu?
Spokojnie. Co masz wspólnego z Oxleyem?
Tata umarł podczas wojny. Ox pomógł mamie mnie wychowywać.
Mówiłeś, że ktoś chce go zabić.
Pół roku temu mama dostała list od Oxa.
Pisał z Peru.
Znalazł jakąś kryształową czaszkę.
Jak ta, którą znalazł Mitchell... Hodgkiss... Hedgkiss?
Na studiach mieliśmy z Oxem obsesję na punkcie czaszki Mitchella-Hedgesa.
Skąd o niej wiesz?
Wciąż o niej opowiadał.
To jakiś bożek?
Wizerunek bóstwa. Mezoamerykański.
Na świecie jest kilka kryształowych czaszek.
Widziałem jednąw British Museum.
Mistrzowskie dzieło. Ale to wszystko.
Może się pan śmiać. Oxley napisał, że znalazł czaszkę
i zabrał w miejsce zwane Akator.
Akator. Tak powiedział? Na pewno?
Powiedział Akator. Co to jest?
Legendarne zaginione miasto w Amazonii.
Konkwistadorzy nazywali je El Dorado.
Według legendy plemię Ugha zostało wybrane przez bogów 7000 lat temu,
aby wybudować potężne miasto ze złota.
Były w nim akwedukty, utwardzone drogi,
technologia, której nikt potem nie znał przez 5000 lat.
W 1546 roku Francisco de Orellana zaginął w Amazonii szukając Akatoru.
Ja też go szukałem i omal nie zmarłem na tyfus.
Nie sądzę, że to miejsce istnieje.
Po co Ox zabierałby tam czaszkę?
Legenda mówi, że kryształową czaszkę skradziono z Akatoru
w XV lub w XVI wieku
i ten, kto ją zwróci do świątyni,
będzie mógł władać jej mocą.
A więc ta czaszka ma jakąś moc? Jaką?
Nie wiem, chłopcze. To tylko legenda.
Nie.
Z tego listu mama wywnioskowała, że Ox stracił rozum.
Pojechała, by go odszukać, ale został porwany.
Teraz mają również ją.
Ox ukrył czaszkę
i jeśli mama jej nie znajdzie, zabiją ich oboje.
Mama powiedziała, że mi pan pomoże.
Jak twoja mama ma na imię?
Mary Williams. Pamięta ją pan?
Sporo było takich Mary.
Milcz! Mówisz o mojej matce!
Nie musisz udowadniać gniewem swojej siły.
Proszę, usiądź. Siadaj.
Powiedziała, że tylko pan może znaleźć czaszkę.
Że jest pan jakąś hieną cmentarną.
Jestem profesorem archeologii, wykładowcą.
O, nauczyciel. No to wiele pan pomoże.
Dzwoniła z Ameryki Południowej.
Uciekła, ale ją ścigali.
Dostała list od Oxa
i przesłała mi, żebym go panu przekazał.
I wtedy coś przerwało rozmowę.
A w liście sąjakieś brednie.
I w dodatku nie po angielsku.
Widzi pan?
Widzisz tych dwóch typów przy barze?
Nie przyszli tu na koktajl mleczny.
A kim są?
Nie wiem. Może to FBI.
Spokojnie, doktorze Jones.
Raczej KGB.
- Proszę wziąć ze sobą list. - Jaki list?
Ten, który dał panu Williams.
Wyglądam na listonosza?
Chodźcie, bo...
Bo co?
Nieźle, chłopcze, ale nie radzę walczyć nożem
z gośćmi uzbrojonymi w broń palną.
Wychodzimy.
- Uderz go. - Kogo?
Studenta.
Hej, trzymaj.
To mój chłopak.
Bierzcie tego elegancika.
Twoja mama nie uciekła.
Wypuścili ją, żeby mogła wysłać ten list do ciebie
i żebym ci go przetłumaczył.
Wsiadaj, dziadku!
Jedź!
Szaleństwo! Komuś tu nieźle się oberwie!
Precz z komunistami
Pamięci Marcusa Brody
Jedź w lewo!
Z drogi!
- Za szybko. - To ty tak myślisz!
Przepraszam, panie profesorze.
Mam pytanie na temat normatywnych modeli kulturowych Hargrove'a.
Lepiej poczytaj Vere'a Gordona Childe'a o dyfuzjonizmie.
Większość życia poświęcił badaniom w terenie.
Jeśli chcesz być dobrym archeologiem,
musisz wyjść z biblioteki.
Kto to jest?
Francisco de Orellana, konkwistador.
Facet, który zaginął, szukając czaszki.
I... tak jak myślałem.
Koihoma.
Co to jest?
Martwy język z Ameryki Południowej. Przedkolumbijski sylabariusz.
Pionowe akcenty nad ideogramami. Zdecydowanie Koihoma.
- Umiesz w nim mówić? - Nikt nie umie.
Nikt go nie słyszał od 3000 lat.
Może go odczytam przy pomocy języka Majów.
Jak na staruszka, nieźle się bijesz.
Wielkie dzięki.
Ile masz lat? 80?
To zagadka.
Tylko Ox mógł napisać zagadkę w martwym języku.
"Podążaj za liniami w ziemi, które tylko bogowie mogą odczytać.
"Doprowadzą cię one do kołyski Orellany,
"której strzegą żywi umarli".
- Pisze o rysunkach z Nazca. - Co to za rysunki?
Czekaj.
Geoglify. Wielkie starożytne symbole wyryte na pustyni w Peru.
Widziane z ziemi niczego nie przypominają.
Lecz z nieba mogą odczytać je bogowie,
bo tylko bogowie żyjąw niebie.
Oxley mówi, że czaszka... jest w Nazca, w Peru.
W końcu. Widzieli go.
Ox zjawił się tu 2 miesiące temu. Bredził jak wariat.
Umieszczono go w szpitalu.
Mówiliście po hiszpańsku?
To dialekt inkaski - Quechua.
- Gdzie się go nauczyłeś? - Długa historia.
Mam czas.
Podróżowałem z Pancho Villą.
Akurat!
- Pytałeś. - Z Pancho Villą?
- Właściwie to zostałem porwany. - Przez Pancho Villę?
Trwała wtedy walka przeciw Victoriano Huerta.
- Ile miałeś lat? - Tyle co ty.
Twoi starzy pewnie byli wściekli.
I tak były między nami tarcia.
Tak jak u mnie z mamą.
Szanuj ją. Masz tylko jedną matkę. Czasem bardzo krótko.
To jej wina.
Wkurza się, bo rzuciłem szkołę.
- Rzuciłeś szkołę? - Wiele szkół.
Licea, w których uczono mnie sztuki debaty,
gry w szachy i szermierki.
MyśIę, że to strata czasu.
- Żadnej szkoły? - Nie.
Bezużyteczne przedmioty. Niewłaściwe książki.
Uwielbiam czytać. Dużo czytaliśmy z Oxem.
Teraz sam wybieram książki.
- Z czego żyjesz? - Naprawiam motocykle.
I tak do końca życia?
Może. Przeszkadza ci to?
Nie - jeśli to lubisz robić.
I niech nikt ci nie wmawia, że ma być inaczej.
To tutaj. Witam, siostro.
Mówi, że Oxa tu nie ma. Nie wie, gdzie on jest.
Przyszli jacyś uzbrojeni mężczyźni i go zabrali.
Mówi, że był obłąkany.
Zamazał całe ściany swojej celi.
Zagadka w liście Oxleya nie ma sensu.
"Podążaj za liniami, które tylko bogowie mogą odczytać.
"Prowadzą one do kołyski Orellany."
Kołyska - narodziny.
Orellana nie urodził się Peru, lecz w Hiszpanii.
A do Peru przyjechał po złoto.
Co z nim się stało?
Zaginął z sześcioma innymi osobami. Ich ciał nigdy nie odnaleziono.
Najwyraźniej oszalał.
Rany, Ox, co się stało? Co się stało?
To nie jest czaszka Mitchella-Hedgesa.
Spójrz na przedłużone cranium.
I to samo słowo,
powtarzane w różnych językach.
"Retorno". Powrócić, zwrócić.
Dokąd powrócić?
Albo co zwrócić?
Masz na myśli czaszkę?
Najwyraźniej miał na jej punkcie obsesję.
Gdzie miał ją zwrócić.
Zamiataj.
Ox nie myślał o miejscu narodzin Orellany.
Kołyska wjęzyku Majów ma inne znaczenie.
Dosłownie oznacza miejsce spoczynku. Ostatecznego spoczynku.
Ox miał na myśli grób Orellany.
Ten rysunek wyryty na podłodze to cmentarz, na którym spoczywa.
Przecież Orellana zaginął i nigdy go nie odnaleziono.
Najwyraźniej Harold Oxley tego dokonał.
"Strzelamy do hien cmentarnych".
Dobrze, że nimi nie jesteśmy.
- Czego szukamy? - Nie wiem jeszcze.
Może przedsionka jednego z tych kurhanów.
Chyba coś zobaczyłem!
Boisz się cieni.
Tędy w dół.
A tak - do góry.
Zatrute strzałki.
Zostań tu.
Naprawdę jesteś nauczycielem?
Na pół etatu.
Ślepy korytarz.
Może.
Co robisz? Odłóż to i poświeć mi tu.
Daj tu światło.
To tylko te...
Potańczysz kiedy indziej, dobra?
Ugryzł mnie skorpion. Czy umrę?
- Jak duży? - Ogromny.
- To dobrze. - Dobrze?
Im większy skorpion, tym lepiej.
Jeśli ugryzie cię mały, lepiej mi o tym powiedz.
Ich czaszki. Spójrz na nie.
Jak rysunki w celi Oxleya. Jesteśmy coraz bliżej.
Dlaczego są takie?
Indianie Nazca owijali głowy niemowląt sznurkiem,
żeby wydłużyć czaszkę.
- Dlaczego? - Aby uczcić bogów.
Nie. Bóg nie ma takiej głowy.
Zależy, kto jest twoim bogiem.
Nic tu nie ma.
Profesorze, to ślepy zaułek.
Chodź, geniuszu. Zabierz plecak.
- Nie do wiary. - Niesamowite.
Nic nie ruszaj.
Ślady stóp. Ktoś tu był.
Niedawno.
Dwa rodzaje śladów.
Ten sam rozmiar stopy. To mogła być ta sama osoba.
Nieźle, chłopcze.
Jeden. Dwa.
Trzy. Cztery. Pięć. Sześć.
Siedem.
Może Orellana i jego ludzie wydostali się z dżungli.
Poświeć mi tu.
Nie masz może noża?
Wygląda, jakby umarł wczoraj.
Ten kokon go zakonserwował.
Co się stało?
Był owinięty przez 500 lat. Powietrze mu nie służy.
Dzięki.
Nie chcę wciąż pożyczać twego.
- Nie ma sprawy. - Zamierzałem go odłożyć.
Ten już jest rozcięty?
To on.
To Orellana.
Nazywano go Złotym Człowiekiem. Słynął ze swej miłości do złota.
Dziwne.
Ktoś tu był i odszedł.
Ale zostawił to całe... złoto... i te wszystkie przedmioty.
Czego szukali?
- Potrzymaj go. - Nie...
Nie... do wiary.
Żadnych śladów narzędzi.
Pojedyncza bryła kwarcu. Bez śladów łączeń.
Cięta w poprzek osi.
To niemożliwe, nawet przy dzisiejszej technologii.
Kryształ nie przyciąga jak magnes.
Złoto też nie.
Co to jest?
Może Indianie Nazca uważali to za swego Boga.
- Myślisz, że to czaszka... - ...z Akatoru.
Może Hiszpanie znaleźli ją wraz z innymi łupami.
I ruszyli do swoich statków, w stronę wybrzeża.
Może dogonili ich Indianie,
albo sami pokłócili się o łupy
i pozabijali się nawzajem.
A Indianie poowijali ich i pochowali.
Kilkaset lat później pojawił się Oxley i odnalazł czaszkę.
Zabrał ją... może do Akatoru.
A potem zwrócił ją tutaj.
Zwrócił.
Tak jak napisał na ścianie celi.
Odłożył ją tam, gdzie ją znalazł. Dlaczego?
- Witaj, Jonesey. - Witaj, Mac.
Masz szczęście, że przyjechałem.
Dowczenko chciał rozwalić ci czaszkę.
Już po raz trzeci ratuję ci życie.
Rozwiąż mnie, to cię uściskam.
Gdy się poznaliśmy, miałeś przystawionego do skroni Lugera.
Wszystko było pod kontrolą.
- Mam u ciebie dług wdzięczności. - A jakie długi masz u nich?
Ile nazwisk wydałeś komuchom po wojnie?
Bądź obiektywny.
Ilu ludzi przez ciebie zginęło?
W końcu mnie stąd uwolnią, towarzyszu,
a gdy to zrobią... złamię ci nos.
"Towarzyszu"? Tu nie chodzi o jakiś kraj...
mundury ani granice.
Chodzi o pieniądze. Prawda?
Nie.
O ogromną górę pieniędzy.
To, co zapłacą Ruscy,
jest niczym w porównaniu z tym, co czeka w Akatorze.
Miasto całe ze złota. To jego szukali konkwistadorzy.
Będziemy bogaci! Bogatsi niż Howard Hughes.
Pieniądze okupione krwią.
Spójrz na to z innej strony.
Bądź mądry. Zrób to, co należy. Tak jak w...
Jak w Berlinie. Kapujesz?
Jak w Berlinie.
Mam odmaszerować, czy może razem pośpiewamy?
Jakież to szczęście, że nie zabiliśmy pana, doktorze.
Znowu może pan nam się przydać.
Jak pani wie, chętnie służę pomocą.
"Jestem śmiercią... niszczycielem świata..."
Rozpoznaje pan te słowa?
Wypowiedział je dr Oppenheimer, gdy skonstruował bombę atomową.
Cytował "Bhagawadgitę".
Poniżyliście nas nuklearnie.
A teraz my posiądziemy najnowszą broń,
której wy będziecie się bać.
Jaką broń?
Broń mentalną.
Nowa jakość w wojnie psychologicznej. O tym marzył Stalin.
Teraz wiem, dlaczego Oxley zwrócił czaszkę na miejsce.
Wiedział, że jej szukacie.
To nie jest zwykły wizerunek bóstwa.
Wiedział pan o tym od razu.
Nie stworzył jej człowiek.
A kto, w takim razie?
Bez przesady.
Ciało znalezione w Nowym Meksyku nie było pierwsze.
Znaleźliśmy podobne w dwóch miejscach w ZSSR.
Latające talerze z Marsa.
Legendy o Akatorze są prawdziwe.
Starożytni nie mogliby go zbudować.
To dzieło istot wyższych,
ich technologii i zdolności paranormalnych.
Pani chyba żartuje.
Dlaczego nie chce pan wierzyć własnym oczom?
Okaz z Nowego Meksyku dał nam nadzieję.
W przeciwieństwie do innych, ten szkielet był z czystego kryształu.
Może jakiś daleki kuzyn, wysłany w poszukiwaniu Akatoru.
Być może wszyscy szukamy tego samego.
- Nie ma innego wyjaśnienia. - Zawsze jest jakieś inne wyjaśnienie.
Czaszkę skradziono z Akatoru w XV wieku.
Ktoś, kto zwróci ją...
...do świątyni... będzie mógł władać mocą czaszki.
Słyszałem już tę bajeczkę.
To legenda. Może Akator w ogóle nie istnieje?
Proszę spytać o to swego przyjaciela.
Wiemy, że tam był.
Oxley.
Ox... to ja, Indy.
Ox?
Ty udajesz, tak?
"W oczach, które ostatnio widziałem we łzach..."
Posłuchaj mnie. Nazywasz się Harold Oxley.
Urodziłeś się w Leeds.
Byliśmy razem na Uniwersytecie w Chicago.
Nigdy tak się nie zachowywałeś. Nazywam się In...
Nazywam się Henry Jones Junior.
Co mu zrobiliście?
Nic. To przez tę cholerną czaszkę.
Oxley, jak różdżka, wskaże nam drogę do Akatoru.
Ktoś tylko musi być jego tłumaczem.
Jego umysł wydaje się dość słaby.
Miejmy nadzieję, że pański jest silniejszy.
Czaszka pobudza nierozwiniętą część ludzkiego mózgu,
co daje zdolności parapsychiczne.
Oxley stracił kontrolę nad umysłem, bo patrzył zbyt długo w oczy czaszki.
Wierzymy, że gdy pan zrobi to samo, zdoła pan do niego dotrzeć.
Mam lepszy pomysł - pani to zrobi.
Niestety, czaszka nie przemawia do wszystkich.
Przecież nie boi się pan, doktorze.
Przez całe życie szuka pan odpowiedzi.
Jaką prawdę kryją te oczodoły?
W Akatorze mogą być setki takich czaszek.
Kto je znajdzie, posiądzie kontrolę nad największą na świecie siłą.
Siłą ludzkiego umysłu.
Ostrożnie, bo może pani dostać dokładnie to, czego pragnie.
Zazwyczaj dostaję.
Proszę to sobie wyobrazić.
Możemy przejrzeć świat i poznać tajemnice wroga.
Możemy umieścić nasze myśli w umysłach waszych przywódców.
Wasi nauczyciele będą uczyć prawdziwej wersji historii,
a żołnierze będą atakować na nasz rozkaz.
Będziemy wszędzie naraz, silniejsi.
Będziemy w waszych snach,
myśIąc waszymi myślami.
Odmienimy was, doktorze Jones.
Wszystkich was, od środka.
Zamienimy was w nas.
Najlepsze będzie to, że w ogóle nie będziecie o tym wiedzieć.
Powrót...
Powrót?
Dość już.
Dość. Jeśli on umrze, nie dotrzemy do Akatoru.
Zakryć czaszkę.
Henry...
Trzymasz się, Jonesey?
- Złamałeś mi nos. - Tak jak mówiłem.
Pomówi pan z Oxleyem i zaprowadzi nas do Akatoru. Tak?
Niet.
Wyprowadzić go.
- W porządku, chłopcze? - Zostawili mój motor na cmentarzu.
- A ty? - Zostawili mój motor.
Zaraz, poczekaj.
Jestem gotowy. Nic nie mów tym świniom.
Słyszałaś.
Najwyraźniej naciskałam niewłaściwy punkt.
Może znajdę bardziej czuły.
Zabierz te łapy, ty obleśny ruski sukinsynie.
Indiana Jones.
W końcu.
- Mamo! - Skarbie.
"Mamo"?
Co tu robisz?
Nieważne. Jak się czujesz?
- "Mamo"? - Mówiłam ci,
- żebyś nie przyjeżdżał. - Marion jest twoją matką?
Nie mówiłaś.
Marion Ravenwood jest twoją matką?
To chyba nie jest takie trudne?
Nie myślałem...
Że przeżyję po twoim odejściu?
- Nie o to... - Miałam świetne życie...
Naprawdę świetne życie.
Ja też.
Nadal zostawiasz za sobą ludzkie wraki,
czy sobie odpuściłeś?
Chcesz się umówić?
Z każdym, byle nie z tobą.
Pomoże nam pan, doktorze?
Wystarczy powiedzieć "tak".
Musiałaś dać się porwać.
Tobie też nie poszło lepiej.
Nic nowego.
Henry Jones Junior.
- Henry Jones Junior. - Zgadza się.
"Aby ująć w sprawiedliwe dłonie Złoty Klucz,
"który otworzy Pałac Wieczności".
To Milton. Cytował go już wcześniej.
Powiedz nam, jak znaleźć Akator,
bo zabiją Marion.
"W oczach, które widziałem we łzach, tu w królestwie śmierci snu..."
Oni zabiją córkę Abnera.
Powiedz nam, jak tam dotrzeć. Podaj szczegółowe...
Dajcie papier i coś do pisania.
Pismo automatyczne. Powinnam była się tego domyślić.
- Henry Jones Junior. - Tak. Zgadza się, Ox.
Trzy razy się załamuje, w drodze w dół.
- Trzy razy... - Piktogramy.
Ideogramy.
Dobrze, Ox.
Ox.
To ja, Ox.
To Mutt, Ox. Spójrz na mnie. To ja.
To ja.
Faliste linie to woda. Zamknięte oczy to sen.
Słońce i łuk na niebie oznacza upływ czasu.
Słowo "teraz" oznacza "dopóki".
A horyzont i wąż zestawione razem, oznaczająjedną myśI.
Horyzont oznaczał świat,
ale nie Ziemię, tylko ogrom.
"Woda drzemie pod wielkim snem".
To nie są zwykłe rysunki, tylko wskazówki. Dajcie mi mapę.
Wielki wąż to Amazonka,
a "sen"... Jaka woda śpi?
Tu. Rzeka Sono. Po portugalsku oznacza "sen".
Bardzo dobrze.
Chce, żebyśmy podążali wzdłuż rzeki Sono,
do miejsca, gdzie wpada do Amazonki.
A co potem, nie wiem.
Królestwo snów, łzy i oczy - nie mam pojęcia, o co mu chodzi.
To może być szlak.
Niezbadana część...
Wiejemy!
- Co robimy? - Zabiliby nas!
- Może. - Trzeba było coś zrobić.
- Coś innego. - Przecież mam plan.
Harold, spróbuj za nami nadążyć.
- Nie podchodź! - Stój! Nie ruszaj się.
Z każdym ruchem się zapadasz.
Mogę się wydostać...
Pod spodem jest próżnia.
Stój spokojnie.
Stoję.
To ruchome piaski?
- I spokojnie się zapadam. - To suche ruchome piaski.
Ruchome piaski to piach, błoto i woda.
Zależnie od...
Do diabła!
Nie jesteśmy w szkole!
Nie ma się czym martwić, chyba że...
Piasek zapada się w próżnię.
Znajdę coś, żeby was wyciągnąć.
Nie stój tak, Ox!
Na Boga, ściągnij tu pomoc!
- Pomoc? - Pomoc!
Pomoc?
Pomoc! Idź!
Mutt jest trochę porywczy.
Nic w tym złego.
Trzymaj ręce w górze. Gdy chłopak wróci, schwyć.
- Indy... - To dobry chłopak.
Nie nękaj go z tą szkołą.
Nie wszyscy się do niej nadają.
Ma na imię Henry.
Dobre imię.
Jest twoim synem.
Moim synem?
Henry Jones Trzeci.
Dlaczego nie zmusiłaś go, by skończył szkołę?
Mamo, łap! Łap!
Już mam!
Ciągnij!
Łap!
- Łap! - No, łap!
To wąż zbożowy.
- One nie są tak ogromne. - A ten jest.
Łap go!
- Znajdź coś innego! - Niby co?
Jakąś linę.
Nie ma tu sklepów! Łap węża!
- Może dosięgnę dna. - Nie ma tu dna. Łap.
Czuję je pod stopami.
- Łap węża! - Nie nazywaj go tak!
A jak mam nazywać?
- Powiedz "Łap linę". - Co?
Łap linę!
Trzymaj mocno.
Jest oślizgły.
Ciągnij!
Wyrzuć go gdzieś... synu!
Boisz się węży.
Zwariowany staruszek.
Dlaczego zawsze musisz wszystko utrudniać, Jonesey?
Brawo, Ox. Dzięki.
Pomoc.
Nie, on był Brytyjczykiem. Tata był pilotem RAFu,
bohaterem wojennym, a nie jakimś nauczycielem.
Nie, skarbie. Colin był twoim ojczymem.
Zaczęliśmy się spotykać, gdy miałeś 3 miesiące.
Dobry człowiek.
Czekaj... Colin Williams? Ty...
Wyszłaś za niego? Poznałem was ze sobą.
Straciłeś prawo, by decydować, kogo poślubię,
gdy mnie zostawiłeś na tydzień przed ślubem.
Wiedzieliśmy, że to się nie uda.
Mogłeś ze mną o tym porozmawiać.
Nigdy nie wygrałem z tobą kłótni.
Bo masz słabe argumenty.
Nie chciałem cię zranić.
Zamknijcie się!
Nie zastanawiałeś się, dlaczego Ox przestał z tobą rozmawiać?
Nie mógł znieść tego, że uciekłeś.
Dość już!
Właśnie, nasz syn nie musi widzieć, jak się kłócimy.
- Nie jesteś moim ojcem. - Jestem.
I przypilnuję, żebyś skończył szkołę.
Zapomniałeś już, jak mówiłeś,
że szkoła się nie liczy?
To było zanim zostałem twoim ojcem!
- Nie jesteś nim. - Jest.
Powinnaś była mi o tym powiedzieć.
Przecież zniknąłeś.
- Napisałem do ciebie. - Rok później.
Wtedy już byłam mężatką i urodził się Mutt.
Dlaczego teraz mi to powiedziałaś?
Myślałam, że umrzemy.
Jeszcze nie!
Masz?
O cholera.
Też z pewnością nie próżnowałeś.
Na pewno miałeś w życiu wiele kobiet.
Było ich kilka. Lecz wszystkie miały tę samąwadę.
Jaką?
Nie były tobą, skarbie.
Musimy uwolnić Oxleya, odebrać czaszkę
i dojechać do Akatoru przed nimi. Trzymaj kierownicę.
Co teraz robi?
Nie ma tak dalekosiężnych planów.
- Posuń się trochę, synku. - Nie mów do mnie "synku".
Radzę ci zakryć uszy.
Schylcie się!
Posuń się!
Podjedź do tej amfibii.
Henry Jones... Junior.
Jones!
Wskakuj!
Na dół!
Ox ma czaszkę. Marion, bierz kierownicę.
Teraz moja kolej.
Nie bądź dzieckiem. Znajdź jakąś broń.
Jonesey!
- Jonesey! - Witaj, Mac.
- Indy! - Zamknij się!
Indy! Ty ciemniaku, jestem agentem CIA.
Przecież mówiłem ci to w namiocie: "Tak jak w Berlinie".
Czym byliśmy w Berlinie?
Podwójnymi agentami.
Rzuć mi czaszkę!
Ciężar na przedniej stopie! To riposta!
To nie są zawody, mamo!
Jak każdy młody facet chcesz szybko zacząć i szybko skończyć.
Mutt, wycofaj się!
Mam czaszkę!
Rzuć mi torbę!
Broń!
Na co patrzysz, tatuśku? Zwiewa nam!
To niebezpieczne.
Do swidania, doktorze Jones.
Jones!
Mrówki siafu.
Cholernie wielkie mrówki! Wyskakuj.
Biegnijcie do rzeki!
Do rzeki!
Wskakuj! Szybko!
Mamo, klif!
- Jonesey, szybciej! - Wsiadaj!
- Mamo, zatrzymaj się. - Zwolnij!
Stój!
- Wjedziesz na klif! - Taki mam plan.
- Zły plan. Dawaj kierownicę. - Zaufaj mi!
- Nigdy więcej tego nie rób. - Tak, skarbie.
"Opada trzy razy".
Wrzuć wsteczny! Wsteczny!
Droga w dół.
Ląd. Dotarł tu Iądem.
- Trzy razy opada? - Tak.
O czym on mówi?
Ma na myśli jeden.
Dwa!
Trzy!
Nic ci nie jest? Skarbie? Puść.
"W oczach, które ostatnio widziałem we łzach..."
"...znów pojawia się złota wizja".
Złoto! Wchodzę w to!
W oczach we łzach. Trzeba przejść przez wodospad.
Czaszka musi powrócić. Zrobię to. Nikt nie musi iść ze mną.
Co nas obchodzi czaszka?
Przyniosła nam tylko kłopoty.
Patrz, co zrobiła Oxowi.
- Muszę ją zwrócić na miejsce. - Dlaczego ty?
Bo mnie o to poprosiła.
Ochra... tlenki żelaza... węgiel...
Ile one mają lat?
4000 lub 5000 lat. Tyle, co piramidy.
Czcili słońce. Tak jak Egipcjanie.
Świeże. Ktoś ich niedawno używał.
Jeszcze więcej wyznawców.
Ale ci nie czczą słońca.
Ktoś tu przybył
i nauczył Ugha rolnictwa,
nawadniania.
Ox, co jest?
Chyba rozumiem, Ox.
Ktoś przybył...
Czy to są takie same czaszki?
Było ich więcej... spójrzcie.
Trzynaście w kręgu.
Pokaż nam drogę, Ox.
- Uciekajmy! - Biegiem!
Indy!
Jonesey!
Oxley!
Byłeś tu wcześniej. Jak się ich pozbyłeś?
Wstawaj, Mac. Chodź!
Chodź!
"Ująć w sprawiedliwe dłonie Złoty Klucz,
"który otworzy Pałac Wieczności".
Brawo.
Złote miasto. Gdzie jest to złoto?
W jakim stanie jest to miasto?
Głupia legenda. Taka strata czasu.
Ox był tu kiedyś... lecz nie mógł wejść do świątyni.
Zabrał więc czaszkę tam, gdzie ją znalazł.
"Ująć w sprawiedliwe dłonie Złoty Klucz,
"który otworzy Pałac Wieczności".
Klucz, który otworzy Pałac.
To obelisk jest kluczem?
Czego szukasz, Ox?
Co robisz?
Wpadłeś na to w celi, prawda?
Przepraszam, profesorze.
Doskonale.
Weź jeszcze jeden.
Posłuchajcie!
Słyszycie?
Wstawajcie, Odsuńcie się! Ox!
Szybciej!
Nie jest dobrze! Do przodu, Ox!
Prędzej! Prędzej!
Nie podoba mi się to!
Mamo, pospiesz się!
Upuścił czaszkę!
Trzymaj to.
Jak się czujesz, Ox?
Cudownie.
No dobrze. Chodźmy.
Tędy?
To wygląda dużo lepiej.
Są tu artefakty z każdej epoki.
Macedońskie.
- Sumeryjskie. - To żyła złota.
Etruskie, babilońskie.
Każdy muzealnik sprzedałby za to duszę.
Wczesny Egipt.
Starczy tego dla kilkudziesięciu muzeów. Kilkuset.
Kolekcjonerzy.
Oni byli archeologami.
Jak to otworzymy?
Odniosę ją na miejsce. Obiecuję ci.
Już koniec wiecznego czekania.
Już wkrótce.
Wybacz, Jonesey.
Kim w końcu jesteś? Potrójnym agentem?
Nie. Kłamałem, że jestem podwójnym.
Spójrzcie na nich.
Wciąż czekają na powrót czaszki, która zaginęła.
Sąjak pszczoły.
Każdy z nich jest w oddzielnym ciele, lecz mają zbiorową świadomość.
Są silniejsi razem, niż gdyby byli osobno.
Wyobraźcie sobie, co mogliby nam powiedzieć.
Nie mogę.
Nie mogli też ludzie, którzy zbudowali świątynię.
Ty też nie.
Wiara to dar, którego pan nie otrzymał.
Wyrazy współczucia.
Wierzę, siostro. Dlatego tu jestem.
- Mówi wjęzyku Majów. - Co powiedział?
Mówi, że jest wdzięczny, i że chce...
To.
To chce... coś nam podarować.
Wielki dar.
Powiedz mi wszystko, co wiesz.
Chcę wiedzieć wszystko.
Mam złe przeczucia.
Indy...
Oczy...
To kosmici?
Raczej istoty międzywymiarowe.
Witaj wśród nas, Ox.
Co to jest, do diabła?
Portal! Przejście do innego wymiaru!
Chyba nie chcemy iść w tamtym kierunku.
Chcę wiedzieć.
Powiedzcie mi. Jestem gotowa. Chcę wiedzieć.
Mac! Mac! Chodź!
Mac!
Chodź, do cholery!
Widzę.
Łap!
Pomóż mi, sam cię nie wciągnę.
Jonesey...
poradzę sobie.
Już nie!
Zakryj to... zakryj.
Uciekamy!
Dosyć!
Dość!
Teraz!
I zniknęli bez śladu.
Gdzie się podziali? W kosmosie?
Nie w kosmosie. W przestrzeni pomiędzy przestrzeniami.
Nie rozumiem.
Dlaczego jest to legenda o mieście ze złota?
Plemię Ugha używało słowa "złoto" w znaczeniu "skarb".
Lecz ich skarbem nie było złoto, tylko wiedza.
To wiedza była ich skarbem.
Będziemy tak tu czekać?
Noc w dżungli zapada szybko.
Nie chcesz chodzić nocą po górach.
Nie?
Ja mogę. Kto idzie ze mną? Chodźcie.
Lepiej zostań z nami, młody.
No nie wiem. A dlaczego ty nie zostałeś, tato?
Tato!
Tato?
Gdzieś tam twój dziadek na niezły ubaw.
PROFESOR HENRY JONES, JR ZASTĘPCA DZIEKANA
Cudownie! Doskonale! Zrób te litery większe. Dużo większe.
Henry Jones, Junior i Marion Ravenwood,
wyraziliście pragnienie, by Bóg połączył was świętym węzłem małżeńskim
i ślubowaliście sobie miłość,
na której znak podaliście sobie obrączki...
Ogłaszam was teraz mężem i żoną.
Tego, co połączyła miłość, człowiek niech nie rozłączy.
"Ile życia tracimy na czekanie?"
Gratuluję.
Może pan pocałować żonę.
Brawo, Henry!
Dzięki, Ox.
Polish