www.baiscopelk.com වෙබ් අඩවිය වෙනුවෙන් අමිල මනනදේව කළ උපසිරසි ගැනිවීමකි. කරුණාකර පරිවර්ථක අයිතිය සුරකින්න.
අපි සියල්ලන්ම මේ ලෝකයට ජනිත වූ දා පටන්,
අපි සියල්ලෝම පෘථිවි වාසීන් වන්නෙමු.
මෙහි ලිංග භේදයක්,ජාති භේදයක්, , හෝ වර්ග භේදයක් මේ කාළ සීමාව තුල තිබිය නොහැකියි..''
ඒවා විසින් අපි හැමකෙනෙකුම වටලනු ලබනවා:
උණුසුම් හෝ සීතල රුධිරය ඇත්තන් , ක්ෂීරපායීන්,පෘෂ්ඨවංශීන් හෝ අපෘෂ්ඨවංශීන්,
කුරුල්ලන්,උරගයින්,උභය ජීවීන්,මසුන් , සමානවම මිනිසුන්.
එබැවින් මිනිසුන් යනු මෙලොව වසන එකම සත්වව වර්ගය නොවේ,
අප විසින් මෙලොව ජීවත් වීම සදහා මිලියන ගණනක් වූ
ජීවීන් සමග මෙලොව බෙදාගත යුතුව ඇත, සහයෝගයෙන් සිටිය යුතුව ඇත.
අපි සියල්ලන්ම එම ජීවීන් සමග එකට පරිණාමය වූවන් වන්නෙමු.
කෙසේ වුවද මිනිසා විසින් පෘථිවියේ සිදුකරන වෙනස් කම් උසස් වීම සදහා සිදු කරන පරිසර විනාශය ,
බොහේ විට අනෙකුත් දේවල් වලට සැලකීම පෘථිවියේ අනෙකුත් ජීවීන්
නොසලකා කටයුතු කිරීමක් දක්නට ලැබෙනවා.
මේ දේවල් වලින් අදහස් වන්නේ මිනිසා පමණක් උසස් යැයි සැළකීමකි.''
මෙය වර්ගවාදය,ලිංග හේදය මෙන්ම , ඒ හා සමාන හැදින්වීමකි
මෙමගින් සාධාරණත්වයට අගතියක් ඇති කරනවා
මෙමගින් සත්වයන්ගේ ජීවත් වීමට ඇති අයිතිවාසිකම උදුරා ගනු ලබනවා
මිහිමත තවත් එක් විශේෂයක් වූ අපි විසින්
අනිකුත් මිහිමත වසන ජීවී විශේෂ වලට එරෙහිව කටයුතු කරනවා.
එමගින් අනෙකුත් ජීවීන් හට ජීවත් වීමට ඇති අයිතියට අප විසින් අභියෝග කරනවා
නමුත් සිතා මතාම අප විසින් මේ පිළිබදව පසුතැවිලි වීම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබනවා.
ස්භාවධර්මය ගැන ජීවීන් ගැන අපි හිත්න්නේ නෑ ,
සමානාත්මතාව පිළිබද සංකල්ප ගැන සිතමින් අප මේ පිළිබද සිතීම අවශ්‍ය වනවා
අපට අනෙකුත් ජීවීන්ට ඇති අයිතිය පිළිබද එම සත්වයන්ගේ වේදනාව පිළිබදව හැගීමක් තිබිය යුතුයි.
අප විසින් ප්‍රතිපත්ති නොසලකා හරිනු ලැබුවත්, සමානාත්මතාවය ඉතා විශාල වැදගත්කමක් උසුලනවා
මානව වර්ගයා පිළිබද සමානාත්මතාවය සැළකුවහොත්
අපි අතරද අපේ වර්ගයා පිළිබදව විවිධ මත ගැටුම් පවතිනවා.
අපි ජාතිවාදය පිළිබද සිතමින් අපේ ජාතිය අනෙක් ජාතීන්ට වඩා උසස් කොට සළකනවා.
ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය පිළිබද වූ යම් යම් දේ උල්ලංගනය කිරීම
එයද සමානාත්මතාවය පිළිබද වූ සංකල්පයට අදාල වූ යම් දෙයකි
තමන්ගේම වර්ගයේ ලිංගිකයකු සදහා දක්වනු ලබන කැමැත්ත..
එසේම,එක් විශේෂයක් එම විශේෂයේම අනෙකුත් සාමාජිකයන් කෙරෙහි
අති විශේෂ ආකර්ෂනයක් දක්වනු ලබනවා මෙම ආකර්ෂනය වෙනත් විශේෂයක් කෙරෙහි දක්වනු ලබන්නේ නෑ
එයට හේතුව වන්නේ ජීවන විලාසයේ ඇති සමානතාවයයි.
මානව වර්ගයා පිළිබද සැලකුවහොත්,
අපි සදාචාරය පිළිබදව සිතනවා ගෞරවය පිළිබදව විශාල හැගීමක් තිබෙනවා,
සෑම මනුෂ්‍යයෙක්ම මනුෂ්‍යයෙකි, නොමැතිව වෙන යම් දෙයක් නොවේ,
මනුෂ්‍යයන් අතර අගෞරවනීය හැසිරීම් සිදුවනවා
එවිට මිනිසුන් විසින් බලය හා බලයට අදාල යම් යම් දේ යොදා ගන්නවා.
බලය මගින් දඩුවම් පමුණවනවා ඔවුන් වෙන යම් දෙයක් ලෙස සළකමින්.
දූෂකයින් විසින් අසරණයින්ව දූෂනයට ලක් කරනවා.
ළමයින් පෙළන්නන් විසින් ළමයින් පෙළනවා.
හාම්පුතුන් විසින් වහළුන්ව පෙළනු ලබනවා.
මේ එකිනෙක හා සියල්ලම සිදුවන දේවල්,
බලය ඇති මිනිසුන් විසින් බලය යොදා ගනිමින් අසරණ මිනිසුන්ව සූරා කනවා.
එසේම මෙයත් මිනිසුන් විසින් අනෙකුත් සත්වයින්ට සලකනු ලබන ආකාරයත් අතර
විශාල සමානකමක් තිබෙනවා නේද?
නිරනුමානව මෙහි වෙනස්කම් තිබෙනවා,
එදා පටන්ම මිනිසුන් හා සතුන් අතර එකම හැසීරීමක් දක්නට ලැබුනේ නෑ.
නමුත් ප්‍රශ්නය තමයි වෙනස් සතුන් දෙදෙනෙකුගේ මුහුණු වල ඇති සමාන බව.
එය දුන් දෙයක්,මේ සතුන් ලබා ගත් දෙයක් නොවෙයි
එය දුන් දෙයක්,ඔවුන්ට එය තේරුම් ගන්න බෑ හැමදෙයක්ම මිනිසුන් වූ අපට හොදින් තේරුම් ගත හැකියි.
එසේ නමුත්,අපිට හා ඔවුන්ට තිබෙන්නේ එකම අභිරුචියක්
සමාන අභිරුචීන් මොනවද කියලා අපි දැන් බලමු,
ජලය හා ආහාර ලබා ගැනීමට ඇති කැමැත්ත, වාසස්ථාන හා එක්ව විසීමට ඇති කැමැත්ත,
නිදහසේ එහා මෙහා යාමට ඇති කැමැත්ත සහ වේදනා විදීමට ඇති අකමැත්ත.
මේවා තමයි මිනිසුන් හා මිනිසුන් නොවන සතුන් ගැන සැලකීමේදී,දක්නට ලැබෙන වඩාත් සමාන අභිරුචීන්.
අපි තවදුරටත් මිනිසුන් හා මිනිසුන් නොවන සතුන් ගැන සළකා බැලීමක් කරමු.
ලෝකය තේරුම් ගැනීම ජීවත් වන්නේ කොහේද ගමන් කරන්නේ කොහේද.
එහෙම අවබෝධයක් නැත්නම් ඔවුන්ට ජීවත් වීම අසීරු වනවා.
එහෙත් මෙයට වඩා වෙනස් දේවල් රැසක් සතුන් අතර දක්නට ලැබෙනවා.
මිනිසුන්ට දැනෙන සතුන්ට නොදැනෙන දේවල්,
සිහිකල්පනාවෙන්,අහිරහස් සොයමින් පුදුමයට පත් වීම.
අපි වගේම,ඔවුන්ද ලෝකයේ සිටින්නේ තනිව නොවේ, ඔවුන් එය දැන සිටිනවා.
අපි වගේම එයාලටත් යම් තරමකට හිතන්න පුළුවන් කම තිබෙනවා,
සතුන් ගැන සැලකීමේදී එය ඔවුන්ට ප්‍රමාණවත්.
මේවා ගෞරවය පිළිබද වූ මූලධර්මයන්,
මිනිසුන් විසින් ඇති කරනු ලබන සතුන් වර්ග හතරක් පිළිබදව සළකමු,
ඌරන් හා එළදෙනුන්, කුකුළන් හා කළුකුමන්.
මොනවද මේ සතුන්ට අපගෙන් ලැබෙන්න ඕනේ, අපි කෙසේද එම සතුන්ට සදාචාරාත්මකව සැළකිය යුත්තේ,
කවුරුන් මෙසේ ප්‍රශ්න කළත් පිළිතුර විය යුත්තේ,
අපි කරුණාවෙන් යුතුව මෙම සතුන්ට සැළකිය යුතුයි.
මෙම චිත්‍රපටයෙන් එය කළ හැකි ආකාර පහක් දක්වනවා,
අපිට කොහොමද පුළුවන් මිනිසුන් ලෙස එම සතුන්ට සළකන්න.
අපිට එය අමතකයි.
නොබෙල් ත්‍යාගලාභී lsaac Bashevis Singer
ඔහුගේ හොදින්ම අලෙවි වුණ නවකථාව වූ Enemies, A Love Story හි මෙසේ ලියා තිබෙනවා
මෙම කරුණු:
සමූල ඝාතනය පිළිබදව යම් දේශීය හා ජ්‍යාත්තන්තර වශයෙන් සංසන්දනාත්මක කරුණු දැක්වීමක්.
වෙනත් අයකු යටතේ ජීවත් වීමට සිදු විම පිළිබදව එක් මිනිස් කොට්ඨාශයක් පසු තැවෙනවා.
එම ජනතාව පීඩාවට එරෙහිව නැගී සිටීම සතුන් හා සංසන්දනය කළ නොහැකියි.
මෙය පෙර කී යුදෙව්වන් හෝ වහළුන් ගැන සැලකීමේදී ඇත්තවශයෙන්ම එය එක සමානයි.
එසේම සිරකරුවන් හා අසරණනයන් ගැන සැලකීමේදී මෙය විශාල මිනී මැරීමක්,
ඔවුන්ගේ සමූලඝාතනය ගැන සැළකිය හැක්කේ එසේයි.
හෙන්රි බොස්ටන් නම් කතුවරයා ඔහුගේ The Outermost House නම් පොතේ මෙසේ සදහන් කර තිබෙනවා.
අපි වඩාත් ඥානාන්විතව සිතිය යුතුයි,
සතුන් පිළිබද වූ මිත්‍යා මත පිළිබදව.
දුරින් වූ විශ්වයේ ස්භාවය තේරුම් ගැනීමට නොකැකි තරම් සංකීර්ණයි,
සතුන් අතර කුතුහලයක් ඇත්තේ මිනිසුන්ට වබ බැවින් මිනිසුන් ශිෂ්ඨාචාර ගත වුණා
මිනිසාගේ දැනුම යොදා ගනිමින්
ලෝකයේ විශාල ප්‍රදේශයක පැතිරුණා. එමෙන්ම සියළුම දේ විකෘති කළා.
අපි සතුන්ගේ ඇති සමහර දුර්වලතා වලින් අප ප්‍රයෝජන ලබා ගත්තා,
ඔවුන්ගේ ඉරණම රැදුනේ බොහෝ දුරට අපේ අත් මත.
මෙම කාළ සීමාව ඇතුලත අපි සමාව දිය නොහැකි වැරැද්දක් සිදු කළා.
සතුන් හා මිනිසුන් එකම මිනිසුන් හා සතුන් එක මිමිමෙහි නොසැලකීම තමයි එම වරද.
ලෝකය සැලකුවහොත් එය අපට වඩා වයසින් ඉදිරියෙන් සිටිනවා එසේම ලෝකය අපට වඩා ගොඩාක් පර්පූර්ණයි.
ඔවුන් ඔවුන්ට ස්භාවධර්මයෙන් දුන් දේ අනුව පරිපූර්ණයි.....
ස්භාවධර්මය විසින් ඔවුන්ට පැවතීමට අවශ්‍යය වන සියලුම දේ තිළිණ කර තිබෙනවා.
අපට මේ දේවල් දැනුනේ නැත්නම් අපි ඒ දේවල් ගැන අවධානයක් යොමු නැත්නම්. . .
. . .ජීවින්ගේ හඩට අපිට ඒක ආයේ කිසිදිනක ඇසීමට නොලැබේවි.
ඔවුන් අපේ නෑසියෝ නොවෙයි. ඔවුන් අපේ සේවකයෝ නොවෙයි.
ඔවුන් අප විසින් යටත් කරගත්..
. . .වෙනමම ජාතියක් ඔවුන්ගේ ජීවිත කාළය. . .
අප ලබාගෙන අප විසින් ඔවුන් පෘථිවිය මත හිරකරුවන් බවට පත් කරලා.
අප බොහෝ දෙනෙකු සතුන් සමග ඇති අපේ ඥාතීත්වය
සුරතලෙකුට හෝ දෙන්නෙකුට සීමා කරලා.
ඒත් කොහෙන්ද ඒ සුරතලුන් අප වෙත පැමිණියේ?
ඇත්තවශයෙන්ම,බොහෝ දුරට සිදු වන එකම දෙය නොයෙකුත් විදි වලින් සතුන් මිනිසාට ගැතිකම් කිරීමයි..
මිත්‍රත්වයෙන් හෝ.
මෙම සුරතලුන් හදා වඩා ගැනීම ඇරඹුනේ මිනිසුන් සත්වව පාලනයට යොමු වීමත් සමගයි.
එහෙත් සියළුම සතුන් බෝ කරන්නන් එය ඔවුන්ගේ වෘත්තීය ලෙස සළකා කටයුතු කරන්නේ නෑ.
ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම වෘත්තිය,
ගැන කියනව නම් අපි සියල්ලන්ටම හැකියාව තිබෙනවා සතුන් බෝ කරන්නෙක් බවට පත් වෙන්න.
සුරතල් සතුන් බෝ කරන ස්ථාන ගැන සැළකුවහොත් ඔවුන් ලග සිටින ගොඩාක් සතුන් පැටව් බෝ කරන යන්ත්‍ර වගේ පෙනෙනවා,
අඩුම ගානේ ඔවුන් එය දැන සිටින්නේ වත් නෑ.
මේ සුරතල් සතුන් නිපදවන ස්ථාන අඩු වියදමක් යොදා පවත්වාගෙන යන වාණිජමය ව්‍යාපාරයන්.
මේවාගේ බෝ කරනු ලබන සුනඛයින් විකිනීම සදහා සුරතල් සතුන් විකුණන ගා ඔවුන් මිලදී ගන්නන් වෙත ඉදිරිපත් කරනු ලබනවා.
ඔවුන් බොහෝවිට ඉදිරියෙන් පෙන්වන දේ පසුපසින් දකින්නට නෑ. මෙම නිරාවරණය කරනු ලබන සතුන් සැළකුවහොත්
බොහෝ විට දුර්වලයි,ඔවුන් වෙසෙන්නේ දරා ගන්න බැරි රැළක් සමග
පශු වෛද්‍ය පරීක්ෂාවක් නෑ එසේම සමාජයට හුරු කරවීමකුත් නෑ.
මෙම සුරතල් සතුන් බෝ කරන ස්ථාන වලින් එන සුනඛයින්ගෙන් බොහෝ විට ශාරීරික හා මානසික ප්‍රශ්න දකින්නට ලැබෙනවා
ඔවුන්ගේ වැඩීමත් සමග.
අයාලේ යන්නන්,ඔවුන් වාසනාවන්ත නම්,
ඔවුන් කවුරුන් හෝ රැගෙන ගොස් ඔවුන්ට නිවහනක් හා රැකවරනය ලබා දේවි ,
එම සතුන්ගේ එකම බලාපොරොත්තුව නැවතත් නව නිවහනක් සොයා ගැනීමයි.
සමීක්ෂනයකට අනුව දිනපතා ලොව පුරා සිටින මිලියන 25ක් වූ සතුන් හට ඔවුන්ගේ නිවහන අහිමි වනවා.
එමෙන්ම 25% හෝ ඊට වැඩි අලුත උපන් සුනඛයින්ට ජීවත් වීම සදහා නිවහනක් නොමැත.
මෙම මිලියන 25ක් වූ නිවාසයක් නොමැති,
අසරණ සතුන් ලෙඩ රෝග නිසා පාරවල් වල මිය යනවා...
. . .කුසගින්නෙන්. . .
. . .අව් වැසි වලට නිරාවරණය වීමෙන්. . .
. . .අනතුරු සිදු වීමෙන්. . .
නැතිනම් වීදී ජීවිතයේදී සිදුවන තවත් භයානක හානි නිසා ඔවුන් මිය යනවා.
විශාල ගනණක් වූඅනෙකුත් දඩාවතේ යන්නන්,
බොහෝවිට ඔවුන්ගේ හාම්පුතුන් විසින්
මග මගට ගෙනැවිත් දමනු ලබනවා.
ඉතිරි මිලියන 16ක් වූ සුනඛයින් ඔවුන්ගේ නිවාස තුලම මිය යනවා,
ඔවුන්ට වෙන් වූ කුටියක් නොමැති කම නිසා හෝ ඔවුන් අනියම් අයුරින් මරා දමනු ලබනවා.
කණගාටුදායක ලෙස,මෙයින් 50% වැනි සතුන් ප්‍රමාණයක් නිවාස වලට
ගෙනයනු ලැබූ සතුන්.
ගොඩාක් මිනිසුන් අයිතිවාසිකම් ගැන කථා කරනවා එයාලා සතුන්ගේ නිවාස වෙතට යන්නේ නෑ
හේතුව තමයි එය ඔවුන්ට මානසික පීඩනයක් වීම.
නමුත් සතුන් ඉන්නේ මෙවැනි අප්‍රිය ජනක ස්ථාන වල ගාල් කරලා
කෙසේ නමුත් මිනිසුන් විසින් ඔවුන්ගේ සුරතලුන් වද භාවයට පති කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබනවා.
කිහිප දෙනෙකු වූ සුරතල් සතුන්ගේ හාම්පුතුන් සිතනවා විශෙෂයෙන්ම පිරිමි සතුන්ගේ අයිති කරුවන්,
සුනඛයින් වද භාවයට පත් කළ විට ඔවුන්ගේ පුරුෂ ශක්තිය නැති වී යනවා කියලා.
නැතිනම් ඔවුන්ට උවමනා වෙනවා ඔවුන්ගේ ළමයින්
යම් දවසක ජීවිතයේ හාස්කම් පිළිබදව කථා කරනවා දකින්න.
එක් අතකින් සුරතල් සතුන් අයිති කරුවන් මේ ලෙස නොදැනුවත්වම මෙවැනි ක්‍රමයක් අනුගමනය කරනවා
වද වේදනාවෙන් තොර ක්ෂනික මරණයක් ලබා දීම ලොව පුරා 60,000 වැඩි සතුන් ප්‍රමාණයක් මේ ලෙස දිනකදී මරණයට පත් වනවා.
මෙම ක්‍රමය සාමාන්‍යයෙන් අර්ථ දක්වන්නේ වේදනාවෙන් තොර මරණයක් ලෙසටයි
අනුකම්පා සහගත හේතූන් නිසා,
මෙහිදී සාමාන්‍යයෙන් කරන්නේ සුනඛයාගේ කකුළකට නික්ෂේපනයක් ඇතුළු කිරීමයි
බළලුන් සදහා මෙම නික්ෂේපනය ලබා දෙන්නේ ඔවුන්ගේ උදරයටයි.
මෙය සතුන් සදහා ඉක්මන් හා වේදනාවන් රහිත ක්‍රමයක්
මෙය එක අතකින් ඔවුන්ට කාරුණික වීමක්.
නමුත් ගොඩාක් ස්ථාන වල මෙසේ සිදු කරන්නේ නෑ.
සුනඛ රැදවුම් ස්ථාන වල මෙම ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වීම වැඩි වීමත් සමහ,
ඒ සදහා යොදා ගන්නා ඖෂද සදහා ඇති ඉල්ලුම වැඩි වනවා,එවිට ඒවායේ මිල ඉහළ යනවා
සමහර රැදවුම් මධ්‍යස්ථාන වල ලාභදායී නිරෝධායන ක්‍රමයක් ලෙස
විශ වායූන් සහිත කුටි යොදා ගනු ලබනවා.
මෙම විෂ වායූන් සහිත කුටි වල මෙම සතුන් විශාල ප්‍රමාණයක් ගාල් කරනු ලබනවා
එසේම මෙම කුටියකදී සතෙකු මිය යාම සදහා මිනිත්තු 20කට වැඩි කාළයක් ගත වනවා.
මෙය ගොඩාක් අකාරුණික හා අප්‍රසන්න වගේම ඉතාමත් වේදනාකාරී ක්‍රමයක්.
නමුත් මෙම ක්‍රමය ඉතාමත් ලාභ දායකයි.
බොහෝ විට අපට දැන් ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවා අපි අපෙන්ම අසා ගත යුතු ප්‍රශ්නයක්
අපි ඇත්තෙන්ම සතුන් ඇති කරන්නේ ඔවුන්ගෙන් මිත්‍රත්වය ලබා ගැනීමටද?
අපි මිත්‍රත්වය සදහා සතුන් හදා වඩා ගත්තත් අපි ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා තේරුම් ගන්නවද?
අපි මිත්‍රත්වය සදහා ඇති කරන සතුන් හට අපි කාරුණිකව ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් වලට ඉඩ දෙනවද
නැතිනම් අපි ඔවුන්ව බලෙන් යටත් කරගෙන සිටිනවද?
මෙම ප්‍රශ්න වලට උත්තර මෙසේ විය යුතුයි
සතුන් බලාගන්නන්ගේ ආකල්ප වෙනස් විය යුතුයි
එමෙන්ම ඔවුන්ගේ ආකල්ප පරිසරය හා ගැළපිය යුතුයි
එය සතුන් කෙරෙහි මිත්‍රශීලී ආකල්පයක් විය යුතුයි.
ගොඩාක් මනුෂ්‍යයන් විශේෂයි.
මෙම චිත්‍රපටය එම සංවේදී සාමාන්‍ය මිනිසුන් සදහයි,
නොමැතිව සුළු ප්‍රමාණයක් වූ කෘර හදවතේ තෙතමනයක් නැති මිනිසුන් සදහා නොවේ,
නමුත් විශාල ප්‍රමාණයක් වූ ජනතාව බොහෝ විට,
මෙම සමූල ඝාතන වලට ක්‍රියාකාරී ලෙස
නොදැනුවත්වම දායක වනවා.ඒ මෙම දේවල් සිදු කිරීමට මුදල් ඔවුනේ බදු මුදල් හරහා ලැබෙන නිසයි.
කෙසේ නමුත් වෙනත් සත්ව විශේෂයක සාමාජිකයන් හට ඇති ඉතා වැදගත් හිමිකම්,
මිනිස් වර්ගයාගේ ඉතා වැදගත් හිමිකම් වලට දෙවෙනි කොට සැලකිය නොහැකියි.
සතුන් සදහා හෙට දිනයේදී අප මිනිස් සංස්කෘතියේ විශේෂ ස්ථානයක්
ලබා දීම කෙරෙහි අප අවධානය යොමු කළ යුතු වනවා.
අප සංවේගය යනු කුමක්දැයි කියා ඉගන ගත යුතුයි.
අපි සතුන්ගේ දෙනෙත් වලට එබී
ඔවුන්ගේ ජීවිත වල වටිනාකම ඔවුන් ජීවත් වීමේ වටිනාකම තේරුම් ගැනීමට ඉගන ගත යුතුයි.
ඔහ්,මට මග හැරුනා.
මට ඔයාව මගහැරුනා පැටියෝ.
ඒත් මම ඔයාව ආයෙමත් ගන්නයි යන්නේ!
මට ඔයාව හම්බ වුණා!
සත්වව ඝාතකාගාර වල සිදු වන්නේ මොනවද මාතෘකාවේ විදිහට නම්
දුර්වලයෙක් ශක්තිවන්තයෙක් විසින් මරා දැමීම
මට ඔයාව හම්බ වුණා!
හොද කොල්ලා!
මිනිත්තුවකට දස දහස් වතාවකට වඩා,
එමගින් වසරකට බිලියන හය වතාවක් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය තුල,
ඇත්ත වශයෙන්ම සත්වව ජීවිත බිලි ගනු ලබනවා. ඒ ආහාර සදහා සතුන් මැරීමෙන්.
ඉතාමත් විශාල බලයක් සහිතව,
මිනිසුන් තීරණය කරනවා මෙම සතුන් ආහාර පිණිස මිය යායුතුයි කියලා,
කොයි යම් විදිහකින් හෝ එම සතුන් ආහාර වශයෙන් ගැනීමට මරා දමනු ලබනවා.
මෙම සතුන්ට ජීවත් වීමට ආශාව තිබුණත් ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ජීවිතය වෙනුවෙන් කළ හැකි කිසිම දෙයක් නෑ.
එය තමයි ඔවුන්ගේ අවසන් ඉරණම.
ආහාර සදහා සතුන් මැරීම නොකළ යුත්තක්.
වෙන විදිහකින් කියනව නම් අපි මාංශ අනුභව නොකළ යුතුයි,
අපි සියල්ලන්ටම ශාඛ භක්ෂනය කරන්නන් බවට පත් විය හැකියි.
නිසැක වශයෙන්ම ඉතාමත් සුළු ප්‍රමාණයක් වූ මිනිසුන් සත්ව ඝාතකාගාර වලට ගොස්,
මේවයේ සිදුවන දේ රූ ගත කර යම් වැඩසටහන් නිපදවනවා
ඒවා රූපවාහිනියේ පෙන්නුවත් එතරම් ජනප්‍රිය වන්නේ නෑ.
සමහර විට මිනිසුන් සිතනවා ඇති ඔවුන් මිලදී ගන්නා මාංශ
වේදනාවෙන් තොරව මරණ ලද සතුන්ගේ මාංශ කියලා.
ඒත් ඔවුන්ට ඒ ගැන ඇත්ත තත්වය දැන ගැනීමට අවශ්‍යතාවයක් නෑ.
මේ දක්වා ඔවුන් මිලදී ගත් මාංශ සදහා කොපමණ සතුන් ගණනක් මරා දැමුවද කියලා
කොපමණ සතුන් ගණනක් මාංශ වෙනුවෙන් මරණයට කැප වෙලා ඉන්නවද කියලා
ඔවුන් මිල දී ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන මාංශ හා මාංශමය නිෂ්පාදන සදහා.
අපේ ආහාර අපිට ලැබෙන්නේ කොහෙන්ද?
අපි ජීවත් වීම සදහා මාංශමය ආහාර ලබා ගත යුතුමද?
මේ සදහා මේ ආකාරයට සතුන් හිංසාවට ලක් වනවා
හරක් මස් ලබා ගැනීම සදහා යොදා ගන්නා සෑම ගවයෙක්ම හංවඩු ගසනු ලබනවා.
මෙය සිදු කරන්නේ බොහේ විට ඌගේ මුහුණට.
අං ගලවා ඉවත් කිරීමත් බොහෝ විට සිදු කරනු ලබනවා.
මෙය සිදුකරනු ලබන්නේ කිසිම හිරි වැට්ටවීමකින් තොරව විශාල අත් අඩුවක් භාවිතා කිරීමෙනුයි.
සතුන් ප්‍රවාහනය කරනු ලබන්නේ ඔවුන් ට්‍රක් තුල ඉතා විශාල ගණනක් පැටවීමෙන් පසුවයි,
එවිට උන් එකෙක්ගේ කර මත එකෙකු ලෙස ඉතා හිංසාකාරී අයුරින් ප්‍රවාහනය වනවා.
සීතල,උණුසුම
බලවත් වෙහෙස,කම්පනය සහ සෞඛ්‍ය තත්වය දුර්වල වීම
නිසා මෙම සතුන්ගෙන් සමහරක් ඝාතකාගාර වලට රැගෙන එන අතරමගදී මිය යනවා.
කිරි ලබාගන්නා වැස්සියන් මුළු දවස පුරාම ඔවුන්ගේ කුටි තුල බැද දමා තිබෙනවා,
කිසිම චලනයක් හෝ ව්‍යායාමයකින් තොරව.
ප්‍රතිජීවක හා අනෙකුත් දිලීර නාශක සැමවිටම
කිරි නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීම සදහා මොවුනට ලබා දෙනවා.
බොහෝ විට සෑම කිරි දෙනක්ම මෙම කිරි දෙන වගෙයි,අධික වෙහෙසට පත් වෙලා ඉන්නේ.
සාමාන්‍යයෙන් එළදෙනෙකු හට අවුරුදු 20ට අධික කාළයක් ජීවත් විය හැකියි.
නමුත් කිරි සදහා ඇති කරන මෙම එළදෙනෙකු සාමාන්‍යයෙන් අවුරුදු 4ට වඩා ජීවත් වන්නේ නෑ.
ක්ෂනික ආහාර සාදන අවන්හල් ඒවායේ ආහාර සෑදීම සදහා මෙම සතුන්ගේ මාංශ භාවිතා කරනවා.
මෙම සත්ව රැදවුම් ස්ථාන වල සිටින හංවඩු ගැසූ අං ගැලවූ ගවයන්
සත්වව ඝාතකාගාර වෙත ගෙන යනවා.
මෙම captive bolt තුවක්කුව , නිර්මාණය කර තිබෙන්නේ
සතුන් වේදනාවකින් තොරව සිහිසුන් කිරීම සදහායි. . .
. . .මේ සදහා ශක්ති ප්‍රභවය ලෙස සම්පීඩිත වායු දහරාවක් හෝ,
පුස් වෙඩි උණ්ඩ සතුන්ගේ මොළය තුලට, ඇතුළු කරනු ලබනවා.
කෙසේ නමුත් විවිධ ක්‍රම සත්වව ඝාතකයින් විසින් යොදා ගනු ලබනවා,
මෙවැනි අමානුෂික ක්‍රම ඒ අතර වනවා,
එනම් ගවයා හෝ එළ දෙන කොක්කක එල්ලා එප සතාගේ උගුරු දණ්ඩ කපා දැමීමයි.
මෙහිදී මාංශ පමණක් නොව ඔවුන්ගේ රුධිරයද ලබා ගනු ලබනවා.
කෙසේ නමුත් මෙම හිස පහතට සිටින සේ එල්ලා ඇති සත්වයින් හට,
මරණීය වේදනාව තිබෙන බව,
ඔබට දකින්න පුළුවන් එසේම මෙම සත්වයින් තවමත් සිටින්නේ සිහියෙන් බව ඔබට දකින්න පුළුවන්.
මෙය අසාමාන්‍ය සිදුවීමක් නොවෙයි.
සමහරවිට ඔවුන් හම ගසා මස් කපා වෙන් කරගන්නා අවස්ථාවේදීත් ඔවුන් පණපිටින් සිටින අවස්ථා තිබෙනවා
එසේම ඔවුන්ගේ ගෙල කපා දමා තිබෙන අවස්ථාවේදීත් ඔවුන් දගලමින් සිටින් අවස්ථාවන්ද දුලබ නොවේ.
මේ තියෙන්නේ එක්සත් ජනපදයේ විශාලතම නීත්‍යානුකූල මාංශ නිශ්පාදනාගාරයයි.
මෙම ස්ථානයේ නමෙහි තේරුම වන්නේ "මෘදු" යන්නයි,
එයින් අදහස් වන්නේ උපරිමයෙන්ම ඇති පිරිසිදු භාවයයි.
මෙන ස්ථානයේ නීති පනවා තිබෙනවා අඩු වේදනාවක් සහිත ඝාතනය කිරීමක් සදහා.
මෙහිදී කීකරු නොවන් සත්වවයින් දැක්කීම සදහා විදුලි දහරා යොදා ගනු ලබනවා.
මෙම නිසා බියට පත් වන සත්වයින් ඝාතකයා විසින් ඔවුන් ගෙන යන මරණ මංචකයට
ඉබේම ඇදී යනවා.
මෙම ඝාතන ක්‍රියාවේදී ගවයාට ඌගේම රුධිරය ආශ්වාස වනවා,
එසේ වන්නේ ගෙල සිදින අවස්ථාවෙදීත් ඔවුන් හුස්ම ගනිමින් සිටින නිසයි.
මෙය වලක්වා ගැනීම සදහා අන්නස්‍රෝතය හා ස්වාශනාළය ඔවුන්ගේ උගුරෙන් ඉවතට
ඇද දැමීම තවත් අමානුෂික ක්‍රියාවක්.
ලේ ගැලීම නතර වන තුරු මෙහි මරාදමනු ලැබූ සතුන් අත පත ගෑමෙන් වැලකී සිටිනවා.
මෙම සතුන් මිය යාම සදහා දැඩි ලෙස විදවමින් මෙම ලෝහ දොරුව තුල දගලනවා
ඔවුන්ගේ රුධිරයෙන් පොළොව තෙත් කරමින්,
ඔවුන්ගේ ශ්වාස නාලයන් ගා ගල නාලයන්ද ගලවා දමා තිබියදී . ..
...මෙය පිරිසිදු සානුකම්පිත පූජනීය ක්‍රියාවක් ලෙස අපට අර්ථ දැකිවිය හැකිද?
ඉන් පසු මෙම ගවයින් මාංශ ලබා ගැනීම පිණිස එල්ලාගෙන රැගෙන යනු ලබනවා,
නීත්‍යානුකූල ඝාතකාගාරයන්හි සත්ව ඝාතනය මෙම ආකාරයට සිදු කරනු ලබනවා.
මෙම ඝාතකාගාර වලදී සතුන්ගේ මරණය ක්ෂනිකව හෝ අනුකම්පා සහගත අයුරින් සිදු වන්නේ නෑ.
වසු පැටවුන්ගේ මාංශ ලබා ගැනීම සදහා ඔවුන් ඉපදී දින දෙකකට පසුව ඔවුන්ගේ මව්වරුන් ගෙන් ඔවුන් පැහැර ගනු ලබනවා,
ඉන් පසු ගෙල තද කර බැද දමා ඔවුන් වෙන් කොට තබනවා.ඉන්පසු
ඉන් පසු ඔවුන්ගේ මස් පිඩු වර්ධනය වීම සදහා
යකඩ අඩුවෙන් අඩංගු දියරමය ආහාර ලබා දෙනු ලබනවා, ඔවුන්ට වතුර හිරු එළිය හෝ ලබා දෙන්නේ නෑ, එමෙන්ම නිදා ගැනීමට දෙන්නෙත් නෑ,
මාස හතරකින් පසුව මෙම අහිංසක සත්වයින් මස් පිණිස මරා දමනු ලබනවා.
ගොවිපල නිශ්පාදනාගාර වල සිටින ඊරියන් පැටවුන් බෝ කරන යන්ත්‍ර ලෙස යොදා ගනු ලබනවා,
එය සිදු කරන්නේ කෘතීම සිංචන ක්‍රම මගින් ඔවුන් එක දිගටම ගැබ් ගැනිවීම මගින්.
ඉතා විශාල ඌරු ගොවිපළ වල
මෙය හදුන්වන්නේ "නිෂ්පාදන" කියලා.
වසරකට මේ ආකාරයෙන් ඌරන් 50,000ත් 60,000 අතර ප්‍රමාණයක් බිහි කර ගනු ලබනවා.
මෙම හේතු නිසා ඌරන්ගේ වලිග කපා දමනු ලබනවා,ඒ අඩු ඉඩකඩක
හොද ජීවත් වීමේ පරිසරයක් ඇති කිරීමට
ඌරන් ඔවුනොවුන්ගේ වලිග ආහාරයට ගැනීම වලක්වාලීමට.
මෙම වලිග කපා දැමීමේදී හිරි වැට්ටවීමක් සිදු කරන්නේ නෑ.
කන් කොට වන්නට කපා දැමීමත් මේ ආකාරයේම ක්‍රියාවක්,
මෙහිදීත් හිරි වැට්ටවීමක් සිදු කරන්නේ නෑ.
එමෙන්ම වෘෂන ඉවත් කිරීම.
මෙම වෘෂන ඉවත් කිරීම සිදු කරනු ලබන්නේත් කිසිම හිරි වැට්ටවීමකින් හෝ වේදනා නාශක ලබා දීමකින් තොරවයි.
තවද මෙම වෘෂන ඉවත් කිරීම නිසා මේද අධික මාංශ ලබා ගැනීමට හැකි යයි පැවසෙනවා.
ඌරන් මෙල්ල කර ගැනීම සදහා පැහැදිළි ලෙසම විදුලි සැර වැද්දවීම යොදා ගනු ලබනවා.
විදුලි සැර වැද්දවීම මගින් ඝාතනය කිරීම මෙහි ඌරන් ඝාතනය කිරීමට යොදා ගන්නා තවත් ක්‍රමයක්.
බෙල්ල කපා දැමීම,කෙසේ වුවත්,
එය තවමත් සතුන් මැරීම සදහා වියදම් අධික ක්‍රමයක්.
උගුරු දණ්ඩ කපා දැමූ පසු ඌරන් පසුපස ගාත් වලින් එල්ලනු ලබනවා,
රුධිරය ගැලීම නතර වන තුරු ඔවුන් උණුසුම් ජලය සහිත ටැංකි අතරින් යවා සෝදනවා
එවිට ඝන රෝමද ඉවත්ව යනවා.
ගොඩාක් දෙනෙක් තවමත් දගලනවා උන් නටන උණු ජලය සහිත
ටැංකි වල ඔවුන් ගිල්වන විටදී,
එම අසරණ සතුන් අපා දුක් විද නටන ජලයේ ගිලීම හා පිළිස්සීම නිසා මරණයට පත් වනවා.
අපි දැන් කුකුළන් හා තාරාවන් පිළිබද සලකමු,
ඇමරිකානුවන් විසින් දැනට ඉතා විශාල කුකුළු මස් ප්‍රමාණයක් දිනකදී පරිභෝජනය කරනු ලබනවා.
ඔවුන් මෙය සිදු කරන්නේ 1930 වසරේ පටන්.
ලෝකයේ විශාලතම බ්‍රොයිලර් සමාගම් තුල
මේ වන විට මිලියන 8.5ට අධික කුරුල්ලන් ප්‍රමාණයක් ඝාතනය කරනු ලබනවා.
හොටය කපා දැමීම මගින් ඇසිරුන
ඉඩකඩක ජීවත් වන කුකුළන් කොටා ගැනීම වළක්වාලනු ලබනවා,
මෙමගින් එම සතුන්ගේ සමූහ ක්‍රියාකාරකම් වලක්වාලනු ලබනවා.
අද වන විට ලපටි කුකුළු පැටවුන් සදහා මෙම හොට කපා දැමීම ඉතා වේගවත් ක්‍රියාවක් බවට පත් වී තිබෙනවා,
එම ගණන මිනිත්තුවකට කුරුල්ලන් 15 දෙනෙක්.
ඇත්තෙන්ම මෙය උෂ්නත්වය හා කැපුම් තලයේ මුවහත් භාවය මත,
බලපාන අතර මුවහත් නොවන තල භාවිතා කිරීම නිසා කුකුළන්ට තදබල අනතුරු සිදුවනවා.
ඔවුන්ගේ ජීවන තත්වය ගැන සැලකුවහොත් කුකුළන් 60,000ත් 80,000ත් අතර ප්‍රමාණයක්,
එකම ගොඩනැගිල්ලක ගාල් කර තබනු ලබනවා.
මෙම සතුන් මෙම හේතුව නිසා ඉතාමත් කෘරතර තත්වයට පත් වෙලා.
එය ඔවුන්ගේ ජීවන විලාසය බවට පත් වෙලා.
එබැවින් ඔවුන් නිතරම එකිනෙකා හා කොටා ගනු ලබනවා.එපමණක් නොව ඔවුන් ඔවුන්වම ආහාරයට ගැනීමට පෙළබෙනවා.
කිකිළියන් සැලකුවහොත්, ඔවුන් විශාල ගබඩා වැනි ස්ථාන තුල,
''battery cages.''ලෙස හදුන්වන කූඩු තුල ගාල් කර තිබෙනවා.
ඔවුන් මෙම කූඩු තුල දැගලීමේදී ඔවුන්ගේ
පිහාටු ගැලවී යන අතර තුවාලද සිදු වනවා.
අධික සංඛ්‍යාවක් වූ සතුන් ප්‍රමාණයක් මෙසේ ගාල් කර තැබීම නිසා ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ තටු දිහ හැරීමට හැකියාවක් නෑ,
එමෙන්ම මෙම කිකිළියන් හට අඩුම තරමේ ලැබිය යුතු අවම ස්භාවික ජීවන තත්වය වත් ලබා ගැනීමට හැකි වන්නේ නෑ.
මෙම සතුන් එහේ මෙහේ ගෙනයාමේදී සියළුම සතුන් වේදනා විදින අතර ගොඩාක් දෙනෙකු මිය යනවා.
එමෙන්ම අධික තදබදයෙන් යුතුව මෙම ඉඩකඩ රහිත කූඩු වලදී
එකා පිට එකා හිරවීම හේතුවෙන් මෙම සතුන්ගේ හුස්ම හිර වනවා.
විවිධාකාර වූ ක්‍රම මගින් කුකුළන් හා කළුකුමන් මරණයට පත් කරනු ලබනවා.
සමහරුන් කෙලින්ම ඔවුන්ගේ බෙලි කපා දැමීමෙන් මරණයට පත් කරවනු ලබනවා.
නමුත් ඔවුන් ගොඩාක් දෙනෙකු කර්මාන්තශාලාවන්හි නිෂ්පාදන පේළි වෙත ගෙන යනු ලබනවා.
එහිදී ඔළු පහළට සිටින සේ යාන්ත්‍රික පටියක මෙම සතුන් එල්ලනු ලබනවා,
එය ක්‍රියාත්මක වන විට ඔවුන්ගේ බෙලි කැපී යනවා.
එමෙන්ම ඔවුන් රුධිරය හෙලමින් අවසාන ගමන යනවා.
තවත් සමහරු මෙම සතුන්ගේ හිස පළමුවෙන් යම් කිසි දෙයක හිර කරමින් ඔවුන් දැගලීම නවතනවා
එවිට සෙමින් රුධිරය ගලා විදවමින් ඔවුන් මරණයට පත් වනවා.
සත්වව ඝාතකාගාර වලට විනිවිද පෙනෙන වීදුරු බිත්ති තිබුනොත්,
අපි සැවොම ශාක භක්ෂනය කරන්නන් බවට පත් වේවිද?
නමුත් සත්වව ඝාතකාගාර වල බිත්ති තුලින් අපට විනිවිද පෙනෙන්නේ නෑ.
ඝාතකාගාර ගොඩ නැන්වීමේදී ඒවා,
විනිවිද පෙනෙන අයුරින් ගොඩ නන්වා නෑ,
මේක මතක තියා ගන්න අපිට මේවා තුල බලන්න සිත් වුනත් අපිට ඒවාට එබී බැලිය නොහැකියි.
එසේම ඒවා කාටද බලන්න ඕනෙකම තියෙන්නේ?
යමන් ජරා සතා!
උඹ නතර වෙන්න හදන්න එපා!
යමන්, යමන්!
මෙහේ වරෙන් බැල්ලී!
මෙම ආකාරයට සතුන් වසර 1000ට අධික කාළයක සිට අපේ අණ පිළිපදිනවා
ඔබ එය ප්‍රතික්ෂේප කරයි,
එනමුත් කෙසේවුවත් පරීක්ෂාවෙන් ඝාතකාගාර දෙස බැළුවොත් මෙහි සැගවුන
මෙහි සිදුවන පාපකාරී සිදුවීම්,
අපට දැක ගැනීමට හැකියි.
යමන් බැල්ලී
අපි දැන් මුහුදු ජීවීන් ආහාරයට ගැනීම ගැන සළකමු කවුද හිතන්නේ මුහුදු ජීවීන් ආහාරයට ගැනීම
ගොඩබිම ජීවීන් ආහාරයට ගැනීමට වඩා සෞඛ්‍යාරක්ෂිතයි කියලා
පොඩ්ඩක් හිතන්න හිතන්න කොමණ මළද්‍රව්‍ය ප්‍රමාණයක්
එමෙන්ම ආසාදනය වූ විවිධ දේ අපි මුදා හරිනු ලබන්නේ අපේ සාගර වලටයි.
අතීතයේදී,
තෙල්,න්‍යෂ්ඨික බලය,රසායනික ද්‍රව්‍ය නිපදවනු ලැබුවේ සුළු ප්‍රමාණ වලින්
සමුද්‍රික පරිසරයේ ආරක්ෂාව සදහා,
එම ද්‍රව්‍ය අපි සාගර පතුලට දමනු ලැබුවා,
සාගර පතුල එම නුසුදුසු අපද්‍රව්‍ය දැමීමට සුදුසුම තැන ලෙස සළකමින්.
අද වන විට වාණිජමය ධීවරයන් මහා පරිමාණයෙන් මත්ස්‍ය දඩයමේ යෙදී සිටිනවා.
ඔවුන් පාපන්දු පිටි තරම් විශාල කර්මාන්තශාලා වැනි යාත්‍රා භාවිතා කරමින්,
එමෙන්ම උසස් විදුලි උපකරණ භාවිතා කරමින් මසුන් කොටු කර අල්ලා ගනු ලබනවා.
ඉතා විශාල දැල් සමුද්‍රය පුරා එළමින්,
ඔවුන් සමුද්‍රයේ ඇති සියලු දේ ගිලගනු ලබනවා.
මෙම කර්මාන්තශාලා වන් ට්‍රෝලර් යාත්‍රා මගින් මුහුදු ජීවීන්ගේ ජීවිත පැහැරගනිමින්,
අපේ සමුද්‍රික ආහාර රුචිය වැඩිකරමින් සිටිනවා, ඔවුන් සමුද්‍රයේ සාමකාමීභාවයට බාධා කරනවා.
මේ වන විටත් ලෝකයේ ප්‍රධාන ධීවර කළාප 17න් 13ක,
මසුන් අඩුවීමෙත් මත්ස්‍ය ඵලදාව අඩු වෙමින් පවතිනවා.
අනෙකුත් කළාප හතරෙහිද මේ වන විට පමණට වැඩි උපරිමයෙන් මසුන් ඇල්ලීම සිදු වනවා.
මේ වන විට ව්‍යාධිජනක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැතිරීම,
අතීතයට වඩා 1000 ගුණයකින් වැඩි වී තිබෙනවා මොවුන් සමහරක් නිපදවන විෂ සයනයිඩ් විෂ වලට වඩා ප්‍රභලයි,
මෙම ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ඉතාමත් විශාල වශයෙන් මිනිස් මළ හා මුත්‍රා සමග,
ගංගා ඇළදොළ හා සමුද්‍ර වලට එක් වනවා,
මෙසේ වන්නේ සමහර නාගරික මළ නල ජලාශ වලට හරවා තිබීම නිසායි
එය ඉතාමත් බියජනක තත්වයක්.
එය මුහුදු ජීවීන්ට සේම මිනිසුන්ටද එක සේම බියජනකයි,
ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් විසින් බිලියනයකටත් වැඩි වූ මත්ස්‍යයින් ප්‍රමාණයක් මරා දමනු ලබනවා,
වාර්තාගත වන අන්දමට එය තමයි ගිණිකොන දිග කළාපයේ විශාලතම මත්ස්‍ය ඝාතකයා.
මේ වන විටත් Pfiesteria ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ෆ්ලෝරිඩා බොක්කෙහි වර්ග සැතපුම් 1000ට වැඩි ප්‍රමාණයක පැතිරී තිබෙනවා.
ඇත්තවශයෙන්ම මෙම ජලජ Pfiesteria ආක්‍රමණය
ඇ.එ.ජ ඉතිසාහයේ සිදු වුණ ඉතාමත් භයානකම ව්‍යාධිජනක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැතිරීමයි.
එය තුන් වෙනියට භයානක ජීවාත්මක අනතුරයි.
හතරවෙනියට Ebola වන අතර,
දෙවනි ස්ථානය AlDS වේ.
එමෙන්ම මෙම ව්‍යාධිජනකයිගේ පැතිරීම කෙළින්ම සම්බන්ද වනවා
අපගේ අති විශාල සත්ත්ව මාංශ පරිභෝජනයත් සමග, ප්‍රධාන වශයෙන්ම ඌරු මාංශ නිශ්පාදනය සමග.
මෙම ගොවිපළ වල මස් පිණිස මිලියනයක් පමණ වූ ඌරන් ඇති කරනු ලබනවා,
මේවායින් මළ ද්‍රව්‍ය ඉතාමත් විශාල ප්‍රමාණයක් නිකුත් වනවා.
මෙම මළ ද්‍රව්‍ය බොහෝ විට අපගේ සාගර වලට හා ජල මූලාශ්‍ර වලට මුදා හරිනු ලබනවා,
මේවායින් ඒවායේ ජීවත් වන සතුන් ආසාදනයට ලක් කරනු ලබනවා.
ඒ ඔවුන් ඒවා ආහාරයට ගන්නා නිසයි.
අපි දැන් තල්මස් දඩයම ගැන සලකා බලමු.
අන්තර්ජාතික තල්මසුන් දඩයම් කිරීමේ සංගමය විසින්
වාණිජමය තල්මස් දඩයම 1985 දී තහනම් කරනු ලැබුවා.
ගොඩාක් රටවල් සාම්ප්‍රදායක මාංශ යැයි කියමින් තල්මස් දඩයම දිගටම කරගන යනු ලබනවා.
ඔවුන් ඇමුණුම් බිලි
. . .ගිනි අවි. . .
. . .නැවුම් කොකු. . .
පමණක් නොව පුපුරණ ද්‍රව්‍යයද මේ සදහා යොදා ගන්නවා.
නැතිනම් ඔවුන්ව තල්මස් දඩයමට නීතියෙන් ඉඩ දී ඇති සාගර කළාප වලට එළවා,
ඔවුන්ව වෙරළට ගොඩ ගැසීමට සලස්වනවා.
එමෙන්ම ඔවුන්ව පිහිවලින් කපා කොටා අමානුෂික ලෙස මරනු ලබනවා.
සෑම සීත සෘතුවකම ඔක්තෝම්බර් සිට මාර්තු දක්වා
දහසක් පමණ වූ ඩොල්ෆින් මසුන් ක්‍රෑර ලෙස මරා දමනු ලබනවා.
මෙය සිදු වන්නේ ජපානය පුරා ඇති කුඩා නගර තුල.
මුහුදු ජලය යට ප්‍රදේශය රිටි මගින් වට කරමින්
ඩොල්ෆින් සෝනාර් උපකරණ මගින් ඔවුන් සිටින ස්ථාන සොයා ගන්නවා.
මෙම ශබ්ද නිසා කළබල වන ඩොල්ෆින් මසුන් වට කර අල්ලා ගනු ලබනවා.
ධීවරයින් විසින් ඩොල්ෆින් මසුන් කිහිප දෙනෙකුට තුවාල සිදු කරනවා
මුවහත් හෙලි වලින් ඇනීමෙන්.
ඩොල්ෆින් මසුන් කිසිමවිටක ඔවුන්ගේ තුවාල වූ සාමාජිකයින් අත් හැර පලා යන්නේ නෑ.
මෙහිදී මව්වරුන් සහ පැටවුන් වෙන් වෙන්ව අල්වා ගනු ලබනවා,
ඉන් පසු එල්ලාගෙන ඇදගෙන එනවා,
සුළු මොහොතකට පසු දයා විරහිත ලෙස කපා කොටා මරණු ලබනවා.
මෙහි අසරණ ජීවීන් අනුකම්පාව යදිනවා.
ඔවුන්ට අපගේ අනුකම්පාව හොදින්ම උවමනා වනවා.
මෙතන බලන්න මෙම අසරණ සතුන් උපකාර විරහිතව ,
දැඩි වේදනාවක් විදිමින් සිමෙන්ති පොළවෙහි වැතිරී සිටිනවා.
පණ පිටින් සිටියදීම මන්න භාවිතයෙන්....
ඔවුන්ව කපනවා ඔවුන් හුස්ම හිරවෙමින් දරාගැනීමට නොහැකි වේදනාවන් විදිනවා.
ඒ අතර ළමයින්ද මෙතනින් ගමන් ගන්නවා ඔබ දුටුවාද?
ඇත්තෙන්ම මෙහි ඝාතනයන් හා ගලා යන යන රුධිර ගංගාවන්
මගින් පැහැදිළිව පෙන්වන්ගේ ජපාන රජය
ලෝකයේ සමුද්‍රික ජීවීන් සම්බන්දයෙන් ඇති නීති වලට පිටුපා
ඔවුන්ගේ අමානුෂික මසුන් මැරීමේ ක්‍රමයන් දිගටම කරගෙන යාමයි.
බොහෝ විට අන්තර්ජාතික නීති හා සම්මුතීන් කඩ කිරීම නිසා
ඇත්ත වශයෙන්ම ලෝකයේ සාගර වල වෙසෙන සංරක්ෂිත ජීවීහු
ඉතාමත් දැඩි තර්ජනයකට මුහුණ පානවා.
ඩොල්ෆින් මාංශ පසුව වෙළදපල වල හා අවන්හල් වල
බොහෝ විට තල්මස් මාංශ යැයි කියමින් අලෙවි කරනු ලබනවා.
නමුත් සත්වයින්ට දක්වන කෘරත්වය ආහාර වලට පමණක් සීමා වන්නේ නෑ,
අපිට සතුන්ගෙන් ලබා ගත් විවිධ දේවල් අපගේ ඇදුම් ලෙස භාවිතා කරනවා
ජැකට්,සපත්තු,පටි,අත් වැසුම් හා පසුම්බි වලද සත්වයින්ට අයත් දේ දකින්න හැකියි.
නිසැකවම ඊ ලග ප්‍රශ්නය වන්නේ: "අපේ එවැනි ඇගළුම් අපට ලැබෙන්නේ කොහොමද?"
ඉල්ලුමට ගැලපෙන පරිදි සම් භාන්ඩ මූලිකවම එක්සත් ජනපදයට
ජර්මනියට හා එක්සත් රාජධානියට ලැබෙනවා.
සියල්ලන්ම ඒවා භාවිතා කරනවා.
ඒත් කවුරුන් හෝ සිතුවද එම භාන්ඩ සදහා සම් ලැබෙන්නේ කොහොමද කියලා.
සතියක් තුලදී ඉන්දියාවේදී ගවයින් දහසක් පමණ සම් සදහා මරා දමනවා
මෙය බොහෝ විට සිදුවන්නේ දුප්පත් ජනයා වෙසෙන ග්‍රාමීය පළාත් තුලයි.
විකිණීම සදහා මෙම සම් ලබා ගැනීමට ආරක්ෂිතව
මෙම සතුන් ඔවුන් ජීවත් වන ගොවිපළ වලින් ඉවත් කරනු ලබනවා.
ඉවත් කරන්නේ නීත්‍යානුකූලව ගව ඝාතනය සදහා අවසර දී ඇති ප්‍රාන්ත වලට,
ඉන්දියාවේ බොහෝ ප්‍රාන්ත වල ගව ඝාතනය නීතියෙන් තහනම් සේම එය හෙලා දකිනු ලබන දෙයක්,
මෙම ගවයින් දෙන්නා බැගින් ලණු වලි බැද
ඉතාමත් දුක්ඛ දායක මරණයේ ගමන දවස් කීපයක් තිස්සේ ගමන් කරනවා.
මෙම ගමන යන්නේ ඉතාමත් උණුසුම් කාළගුණයක දූවිලි වැදෙමින් හා ජලය හෝ ආහාර නොමැතිවයි.
මෙම හරක් බාන් ඉතාමත් වෙහෙසට පත් වන අතර එය ඔවුනට බියජනක අත්දැකීමක්ද වනවා,
දැඩි වෙහෙස නිසාම ගොඩාක් සතුන්ට මේ ගමන දිහටම යාමට නොහැකි වනවා.
ට්‍රක් රථ වලට පටවන විට බොහෝ ගවයින් සංඛ්‍යාවක් තැති ගැන්මට ලක් වනවා,
ඒ ඔවුන් ට්‍රක් රථයකට පටවන්නේ ජීවිතයේ පළමු අවස්ථාවට වන නිසයි,එමෙන්ම ඔවුන් දැඩි බියටද පත් වනවා,
මේ සදහා ඔවුන් ට්‍රක් වලට පටවන අපරික්ෂාකාරී රළු ක්‍රමයද හේතුවක් වනවා
රළු ක්‍රමයද හේතුවක් වනවා.
ට්‍රක් වලින් නිකුත් වන ශබ්දය සේම එහි සෙලවීම ඔවුන්ට නව අත්දැකීමක්,
එම නිසාම එයින් ඔවුන් රෝගී බවට පත් වනවා.
මොවුන් ට්‍රක් රථ තුල සිටින දවසක් හෝ දෙකක් වන කාළසීමාව තුලදී ඔවුන්ට ජලයවත් ආහාරවත් ලැබෙන්නේ නෑ,
එබැවින් ඔවුන් දැඩි කුස ගින්නෙන් හා පිපාසයෙන් පසු වනවා,
සාමාන්‍යයෙන් ගවයින් දවස පුරාම
වමාරා කන සතුන් වර්ගයක්.
මෙම ගවයින් වෙහෙසට පත්වන අතර උන් හට කළන්තයද හට ගන්නවා,
වළිගයෙන් ඇදීම නිසා ඔවුන්ගේ වළිගය තුල ඇති ඇට කටුද බිදෙනවා
නැතිනම් වලිග කඩනු ලබනවා.
මෙම වළිග එක දිගට නැවීම හා කඩා දැමීම බොහෝ ප්‍රදේශ වල සිදු වනවා.
ගවයින් දක්කන මිනිසුන් නිරන්තරයෙන්ම ගවයින් දැක්කවීම සදහා,
උන්ගේ නාස් ලනුවෙන් ඇදීම,බෙලි ඇඹරවීම හෝ වළිගය ඇඹරවීම කරනවා.
මෙසේ කරන්නේ මෙම හරක් ට්‍රක් එකෙන් එළියට ගැනීම සදහායි
මෙම සතුන්ට එළියට ඒමට නොහැක්කේ
ශ්‍රෝණියේ ඇතිවන බ්දීම්,කකුල් වල බිදීම් පර්ශු වල බිදීම් හා අං වලට ඇතිවන හානි නිසයි.
මිරිස්,ගම්මිරිස් හා දුම්කොළ මෙම සතුන් ඇවිද්ද වීම සදහා බොහෝ විට යොදා ගනු ලබනවා.
මේවා බොහෝ විට කෙලින්ම ඔවුන්ගේ ඇස් වල අතුල්ලනවා.
එවිට ඇතිවන දරුණු වේදනාව නිසා ඔවුන් ඇවිදීමට පෙළබෙනවා.
මේ සියළුම දේ සිදු කරන්නේ ඔවුන් මැරීමට පෙරයි.
මෙම වද වේදනා නිසා මෙම සතුන්ගේ භාගයකටත් වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක්
ඝාතකාගාරයට ගෙන ඒමට පෙර මිය යනවා.
මෙම ගවයින් බොහෝ විට මරනු ලබන්නේ අනෙකුත් ගවයින් ඉදිරිපිට දීමයි,
එවිට ඔවුන් මැරීමට පෙර අධික මරණ භයෙන් පෙළෙනවා.
එමෙන්ම මෙය සිදු නොකළ යුතුයි.
ඇත්තෙන්ම අවම වේදනාවක් සදහා මුවවත් පිහියකින් ගෙල කපා දැමිය යුතු වුවත්,
ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් මරනු ලබන්නේ ඉතාමත් මොට්ට පිහි භාවිතා කරලයි.
පසුව මේම සතුන්ගේ සම්
පදම් කිරීම සදහා යවනවා.මෙහිදී මාරක විෂ සහිත ක්‍රෝමියම් අඩංගු රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරනවා
මෙම සම් කුණු නොවී බොහෝ කළක් පැවතීම සදහා.
මේක මතක තියා ගන්න,ලෙදර් කියන්නේ මළකුණු.
ඒවා මැරුණු සම්,
එමෙන්ම ඒවා කුණු නොවී පවතින්නේ
මේවා අති ප්‍රභල සේම විෂ රසායනිකයින් මගින් පදම් කර ඇති නිසයි.
එමෙන්ම මෙම රසායනික ද්‍රව්‍ය සම් පදම් කරන්නන් වෙත විවිධ භයානක සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්න ඇති කරනවා.
සම් භාන්ඩ සදහා දිගටම ඇති ඉල්ලුම හේතුවෙන්,
මේ වන විට තවත් විපාකයක් වනවා.
ලෝකට පුරා රෙදි වෙළදසල් වලට
අසීමාන්තිකව ඉන්දියාවෙන් සැපයෙන සම් නිසා ගවයන් විශාල ප්‍රමාණයක් මරු තුරුලට යනවා.
මෙය දිගටම සිදුවන දාමයක්.
සම් ලබා ගන්නා ගවයින් අප මස් ලබා ගන්නා ගවයින්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.
අපි දැන් කූඩු කර ඇති වන සතුන් ගැන සළකමු.
ලොව පුරා මිලියන 100කට අධික වන සතුන් ප්‍රමාණයක් ඔවුන්ගේ වාසස්ථාන තුලදී මිය යනවා.
මෙයින් මිලියන 25ක්ම මිය යන්නේ එක්සත් ජනපදයේදීයි.
මෙම සතුන් දඩයම් කර හෝ උගුල් අටවා අල්ලා ගනු ලැබූවන්,
ඔවුන් මෙම ආකාරයට ගොවිපළ වල ගාල් කරලා තිබෙනවා.
ස්භාවිකව මෙම ගෘහවාසී නොවන වන සතුන්
කූඩු වල ඉදීමට පුරුදු වෙලා නෑ.
එබැවින් මොවුන් කූඩු කළ විට කූඩු උමතුව යන රෝගය මෙම භය වූ ව්‍යාකූල වූ සතුන්ට හට වැළදෙනවා.
එය හිර කර තැබීම නිසා ඇතිවන පීඩනය නිසා හට ගන්නා උන්මාදයක්.
මෙම සත්වයින් ස්භාවික පරිසර පද්ධති වල ඉපදී ඒවායේම ජීවත් වන්නන්.
ඔවුන් එම පරිසර පද්ධති වලින් වෙන් කළ විට ඔවුනට ස්භාවික ලෙස ජීවත් විය නොහැකියි.
මෙම සත්වයින්ට නැවතත් ඔවුන්ගේ ස්භාවික පරිසරයේ පහස විදීමටද නොහැකියි.
මොවුන් මෙසේ දගලමින්,
එක දිගටම රවුමට කැරකෙනවා.
මෙම ගොවිපළවල් තුලදී බොහෝ විට මෙම සතුන්ට ශාරීරික තුවාලද සිදු වනවා,
මේ ආකාරයට කැඩුන හා එළියට පෙනෙන අස්ථින්..
. . .අන්ධවීම. . .
. . කන් පැසවීම,
විජලනය හා මන්ද පෝෂනය ,
අධික ශීතලට නිරාවරණය වීම,
පශු වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර නොමැති වීම,
මෙම හේතු නිසාම සෙමින් මරණයට පත් වනවා.
මෙම සත්ව රැදවුම්ගාර වල සිටින වන සතුන් මරා දැමීම සම්බන්දයෙන් කිසිම නීතියක් නෑ.
මෙහිදී ඔවුන් මරා දැමීමට වඩාත් ලාභදායී ක්‍රම භාවිතා කරනවා.
කාබන් මොනොක්සයිඩ් වායුව යොදා හුස්ම හිර කරවීම,
බෙල්ල කැඩීම,ගුද මාර්ගයෙන් විදුලි සැර වැද්දවීම
වගේ අමානුෂික ක්‍රම මේ සදහා බහුලව භාවිතා කරනවා.
මෙම සතුන් ඔවුන්ගේ කූඩු වලින් එළියට ගෙන මරණයට පත් කිරීම සදහා රැගෙන යනවා.
මෙම ආකාරයට සිවලුන් පමණක් නොව,
රැකුන්,වෘකයින් වැනි වන සතුන්ද මරා දමනවා.
ගුද මාර්ගය හරහා විදුලි සැර වද්දවා මරණයට පත් කිරීම ඉතාමත් අමානුෂික ක්‍රියාවක්.
මේ සදහා එක් අග්‍රයක් ගුදය තුලට ඇතුළු කරනවා,
ඉන් පසු ලෝහමය උපකරණයක් එම සතාට සැපීමට සලස්වා විදුලි සැර වද්දවනවා.
ඇත්තෙන්ම සතා මරණයට පත් වීම සදහා,
මෙම මූසල ක්‍රියාව වාරයකට වැඩි ගණනක් සිදු කිරීම අවශ්‍යයි.
මෙම හම ගැසූ මළකුණු,
දැනටමත් කූඩු කර සිටින සතුන් හට ආහාර සදහා ලබා දෙනු ලබනවා.
අපි දැන් විනෝදාස්වාදය හා සතුන් ගැන සලකා බලමු.
Mark Twain වරක් මෙසේ කියා තිබෙනවා:
සියළුම සත්වයින්ගෙන් වඩාත් අශිෂ්ඨ සත්වයා මිනිසායි.
මිනිසා යම් කිසි ක්‍රීඩාවක් වේදනාත්මක බව දැන දැනත්,
එය සිදු කරන එකම සත්වයායි.
ගොන් පොර සදහා ශක්තිමත් ගවයින් යොදා ගනු ලබනවා,ඔවුන් කොපමණ ශක්තිමත් වුවත්
ඔවුන්ටද වේදනාව දැනෙනවා.
මෙම සතුන්ගේ ශරීරය වටා ලිංග ප්‍රදේශයද අසු වන සේ
ඉතාමත් තදට පටියක් බදිනු ලබනවා.
මෙම සතුන් කුලප්පු වී දුවන විටදී මෙම තද ඇති පටිය නිසා
ඔවුන් කුලප්පු වන තරම් වේදනාවක් ඇති කරනවා. එය මෙය ආරම්භ කිරීමට ප්‍රමාණවත්.
මෙම ගොන් පොර වලදී සතුන් හට වෙනත් අනතුරුද සිදු වනවා..
. . .කකුල් කැඩී යාම ඉන් එකක්. . .
. . .ඔවුන්ව සෑම විටම පහර දෙමින් කුලප්පු කරවනවා,
ඒ සදහා විදුලි සැර වැද්දවීම වැනි දරුණු ක්‍රමද යොදා ගන්නවා,
මෙම නිසා මෙම සතුන් ව්යරු වැටෙනවා.
සතුන්ගේ බෙල්ල වටා
කඹ වලින් බැදීම නිසා
මෙම සතුන් බියවී උන්ට හැකි උපරිම වේගයෙන් දිව යනවා.
මෙහිදී ගවයා පිට සිටින්නා
ඉතාමත් අකාරුණිකව මෙම සතුන් බිම දමනු ලබනවා.
මේ වගේම තවත් දෙයක් තමයි අශ්ව රේස් හා සුනඛ රේස්
බොහේවිට මෙම තරග පවත්වන්නේ මුදල් ඔට්ටු වලටයි.
ලාභ ලබා ගැනීමටයි.
රට පුර ඇති සංදර්ශන පිටි වලදී සතුන් තරග සදහා යොදා ගන්නවා,
ඒවායේදී ඔවුන් සදහා ඔට්ටු අල්ලනවා.
මෙම ඉසව් සදහා ඔවුන් පුහුණු කිරීමේදී
ආහාර දීම නවත්වනු ලබනවා එමෙන්ම සමහර අවස්ථා වලදී ජලය පවා දෙන්නේ නෑ.
මෙම සතුන් මෙම සෙනග පිරුණු අධික ශබ්ද සහිත වටපිටාවට
හරි හැටියට පුරුදු වෙලා නෑ,
එපමණක් නොව මෙම සතුන් කළ යුත්තේ මොනවද කියලවත් උන් දන්නේ නෑ,
බොහෝ වෙලාවට මෙම සතුන් අනතුරු වලට ලක් වන අතර එවිට ඔවුන්ව ඉවත් කරනවා,
සතුන් තරග වලට යොදා ගැනීම නොකළ යුතු දෙයක් එය අමානුෂිකයි,
මෙවැනි ලාභ හා සතුට ලබා ගැනීම සදහා සතුන් යොදා ගැනීමට අප එරෙහි විය යුතුයි.
තම වාසස්ථානය තුලදීම ජීවිතය අහිමි වීම,
දඩයම් කිරීම අද ලෝකයේ වන සත්වයින්ට ඇති ප්‍රධානතම තර්ජනයයි.
ලොව පුරා දඩයම් කරුවන් විසින් මිලියන 200කට අධික වන සතුන් ප්‍රමාණයක් සෑම අවුරුද්දකම මරා දමනවා.
හාවුන්,මුවන්,දඩු ලේනුන් තමයි දඩයක්කරුවන්ගේ ප්‍රධාන ඉලක්කයන් වන්නේ.
මෙහි ඒ සදහා කිසිම තහනමක් නෑ.
දඩයම් කිරීම ක්‍රීඩාවක්, එය රුධිරය සමහ කරන මාරාන්තික ක්‍රීඩාවක්.
එයට ගොදුරු වන ජීවීන් ඉතාමත් දරුණු ලෙස සේම දුක්ඛදායක මරණයන්ට ගොදුරු වනවා.
මාළු බෑම කියන්නේ තවත් මරණීය ක්‍රීඩාවක්, බිලී බාන්නන් මනුෂ්‍යත්වය කුමක්දැයි දන්නේ නෑ.
පරීක්ෂකයින් සොයා ගෙන ඇති ලෙසට මසුන් වේදනාවට ප්‍රතිචාර දක්වන ආකාරය,
ක්ෂීරපායීන් වේදනාවට ප්‍රතිචාර දක්වන ආකාරයට සමානයි.
ජීව විද්‍යාත්මකව හා කායික විද්‍යාත්මකව,
මසුන්ගේ වේදනාවට අදාල ස්නායු පද්ධතිය කුරුල්ලන්ගේ හා ක්ෂීරපායීන්ගේ එම පද්ධතිය හා සමානයි.
වෙනත් විදිහකට කියනව නම් මසුන් යනු සංවේදී ජීව කොට්ඨාසයක්,
ඇත්තවශයෙන්ම ඔවුන්ට වේදනාව දැනෙනවා.
මේ ටික මසුන් මිය යන්නේ වේදනාවකින් තොරව කියා සිතන අයටයි,
මෙය සැලකුවහොත් ඔවුන්ගේ සංවේදී අවයව ඉතාමත් උසස් ලෙස දියුණු වූ ඒවා,
ඔවුන්ගේ ස්නායු පද්ධති සංකීර්ණයි සේම දියුණුයි.
ඔවුන්ගේ ස්නායු සෛල බොහෝ දුරට අපේ ස්නායු සෛල වලට සමානයි. . .
. . .එබැවින් ඔවුන්ගේ උත්තේජ වලට ප්‍රතිචාර දැක්වීම ප්‍රභලයි සේම වේගවත්.
අප සර්කස් සංදර්ශනයකට යාමේදී,
අපි ඇත්තෙන්ම එහි මොනවා දකින බලාපොරොත්තුවෙන්ද යන්නේ,
එහිදී සතුන් කරනු ලබන යම යම් අස්වාභාවික සේම භයානක දේවල්,
ගිනි දැල් මතින් පැනීම කකුළ් දෙකෙන් ඇවිදීම,
සේම ඉතාමත් ඉහළ සිට ජලයට පැනීම වැනි දේ බලාපොරොත්තුවෙන් නේද?
සතුන් පුහුණු කරන්නන් සෑම විටම ජනතාව විශ්වාස කරන ආකාරයේ නොවෙයි
යමක් සිදු කළ පසු ත්‍යාග ලබා දීම,ඔවුන් උනන්දු කිරීම වැනි දේ අපට පෙනෙනවා.
නමුත් සත්‍ය නම් සතුන් පුහුණු කිරීම සිදු කරන්නේ ඔවුන්ට බියජනක දඩුවම් ලබා දීමෙනුයි.
බැහැපන්, බැහැපන්, බැහැපන්!
ඔක්කොම හරි , බැහැපන්. බැහැලා යමන්.
ඇත්තවශයෙන්ම,සර්කස් වල සිටින අල්වා ගත් වන සතුන්,
ඔවුන්ගේ ස්භාවික පරිසරයෙන් වෙන් කෙරුන කුඩා හිස් කූඩු වල රදවනවා
ඔවුන්ට ව්‍යායාම වත් අනෙත් සතුන් හා එකතු වීමටවත් අවස්ථාවක් නොදී..
ඔවුන් තැනින් තැනට රැගෙන යනවා. . .
එමෙන්ම ඔවුන්ගේ ජීවත කාළයෙන් 95% උන්ව බැද දමා තිබෙනවා.
අලීන්ට ආයාසයකින් තොරව යම් යම් දේ ඉගැන්විය හැකියි
ඔවුන්ට කවදාවත් පහර දෙන්නේ නෑ.
කවදාවත් පහර දෙන්නේ නෑ.
කවදාවත්ම නෑ,ඔයාලා දැකලා නෑ නේද අපි හෙන්ඩු
හරි වෙන මොනවා හරි පහර දෙන උපකරණ පාවිච්චි කරනවා.
නෑ!
යටහත් බව,අවනත භාවය හා වේදනාව
පුහුණු කිරීමේ ක්‍රියාවලියේදී අත්‍යාවශ්‍ය දේවල්.
අපි දන්නවා සත්තුන්ගේ හැගීම්.
ඔවුන්ට මිනිසුන්ට වගේම භය,තනිකම සේම වේදනාව දැනෙනවා.
මොන සතාද මුළු ජීවිත කාළයම හිර වෙලා ඉන්න කැමති?
ඔවුන්ට ඒක හැර විසදුමක් තියනවද?
ජරා සතා!
සත්වෝද්‍යාන යනු අධ්‍යාපනික හා සතුන් සංරක්ෂනය කරන ආයතනද?
ඇත්තෙන්ම,සත්වෝද්‍යාන ප්‍රයෝජනවත් නමුත් ඒ අධ්‍යාපනික වශයෙන් පමණයි,
මෙහිදී මෙම සතුන් හට ස්භාවික පරිසරය
ඔවුන්ගේ ජීවන විලාසය අහිමි වී තිබෙනවා.
අනිත් අතට අපිට මොනවද ඉගන ගන්න පුළුවන් වනසතුන් ගැන
ඔවුන් කූඩුවල ගාල් කර ප්‍රදර්ශනය කිරීමෙන්?
සත්වෝද්‍යාන පවත්වාගෙන යන්නේ අපට විවිධ ආගන්තුක දේ බැලීමට ඇති කුතුහලය නිසයි.
සත්තු වත්තට යන්නන් සත්තු වත්තේ සිටින සතුන් ගෙන් ,
යම් දේවල් බලාපොරොත්තු වනවා.
මෙය සර්කස් වල සිදුවන දේට සමානයි,
නිදහසේ වනාන්තර වල ජීවත් වන වන සතුන් අල්ලාගෙන,
කූඩු කරලා,මේ තැන් වලට ගෙනත් මිනිස්සුන්ට විනෝදාස්වාදය සැපයීම පිණිස ඔවුන්ව පුහුණු කරවනවා.
ගොන් පොර කියන්නේ වචනය එම ක්‍රියාවට ගැලපෙන්නේ නෑ. . .
. . .මෙතන කරන්නේ පොඩි ක්‍රීඩාවක්
ගොන් පොර කරුවා හා කුලප්පු වූ ගවයා අතර,
මෙහිදී ස්පාඥඥයන් මාරයා කියලා හදුන්වන,
කළබල වූ බෙල හීන කරපු කායික වශයෙන් වද දුන්න,
කායිකව දුර්වල කරපු ගවයෙක් යොදා ගන්නවා.
බොහෝ විට තරග වලට පෙර ගොන් පොර කාරයන් විසින්
මෙම ගවයන්ව අභ්‍යන්තර වශයෙන් දුබල කරනු ලබනවා,
ඒ ඔවුන් හට විවිධ විරේක බෙහත් වර්ග දීම මගින් මෙම බෙහෙත් ගවයන්ගේ වකුගඩු වලට බලපෑම කරනවා,
එමෙන්ම අධික බරක් උන්ගේ ගෙල වටා එල්ලනවා.මෙය සිදු කරන්නේ සටනට සතියට පෙරයි.
සමහර ගවයින් පැය 48ක් අදුරේ තබා තියනවා
තරගයට පෙර,
ඉන් පසු උන් තාවකාලිකව අන්ධ වනවා, දැන් උන්ව මල්ලව පොර පිටියට මුදා හරිනවා.
තරග ඉසව්වේදී ගවයා,
පොර පිටියට එන විටදී මිනිසෙක් විසින් ඌව කුලප්පු කරවනවා,
ඒ වටේට දිවීමෙන් හා නොයෙක් ක්‍රම වලින් සතා කෝප කරවීමෙන්.
එක් අවස්ථාවක ගවයා විඩාවට පත් වනවා සේම ඌට හුස්ම ගැනීමට නොහැකි වනවා,
එතැන් පටන් ගොන් පොර කරුවා ක්‍රියාත්මක වනවා,
පිටුපස හා ගෙලෙහි මස් පිඩු වලට හෙල්ලයකින් ගවයාට අනිනවා,
හෙල්ලය මස් පිඩු තුලට ඇන ඇඹරීම නිසා සැලකිය යුතු රුධිර ප්‍රමාණයක් ගවයාගෙන් පිට වනවා
එමෙන්ම ගවයා හට ඌගේ බෙල්ල හා හිස හැරවීමට ඇති හැකියාව අහිමිව යනවා.
මෙම අවස්ථාවේදී උල් වලින් ඇන ගවයාව තව තවත් කුලප්පු කරවනවා,
මෙලෙස හෙලි වලින් තව තවත් ගවයාට අනිනවා.
රුධිර වහනය නිසා දුර්වල වූ සතා වටේ ඔවුන් තව තවත් දුවනවා.
ඔහුට කැරකවිල්ල හැදෙන කල්ම මේ දිවීම නවත්තන්නේ නෑ.
අවසානයේ ගොන් පොර කාරයා බලාපොරොත්තු වන මාරයා දර්ශනය වනවා
එමෙන්ම අධික ලෙස කෝප වූ වෙහෙසට පත් වූ මිය යමින් ඇති සත්වයා,
ඔහුගේ කඩුවෙන් මරා දැමීමට උත්සහා කරනවා.
එබැවින් ගොන් පොර කියන්නේ ලේ තැවරුණු ක්‍රෑර ක්‍රීඩාවක්.
අප යම් කිසි ක්‍රීඩාවක නිරත වන්නේ සතුටක් ලබා ගැනීම සදහායි. . .
නමුත් මෙවැනි ක්‍රීඩා වලින්,
සතුන්ට හානි කිරීම හා මැරීම මගින් අපට සතුටක් ලැබිය හැකිද?
වන සත්වයින් වාණිජමය වශයෙන් සූරා කෑම
නිසා වන සතුන් හා ඔවුන්ගේ ජීවිත වලට මිලක් නියම වනවා.
මිනිසාගේ අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් මෙසේ වන සතුන්ට මිලක් නියම වීම,
සිදු නොවිය යුතුයි.
වන සතුන් යනු අළුත් වන සම්පත් නොවේ,
ඔවුන්ට අගයක් දිය යුත්තේ අපගේ සමීපතයන් වශයෙන්.
අපිට ඔවුන් වෙනුවෙන් කළ හැකි හෘදයාංගම හා විශේෂිතම දෙය එයයි.
බොහෝ විට නොවෙන්නෙත් මෙයමයි.
මෙසේ සිදුවීමට එකම හේතුව අපි අනෙක් සතුන්ගේ අයිතිවාසිකම් බැරෑරුම් ලෙස ගනන් නොගැනීමයි.
මෙම දේවල් වලින් ඔප්පු වන්නේ මිනිසුන් ලෝකයේ වෙසෙන දයා විරහිත ජීව වර්ගය බව නොවේද?
ජීව විද්‍යාත්මක පර්යේෂන යන්නෙන් අදහස් වන්නේ
සියළුම වර්ගයේ ජීවීන් විද්‍යාත්මක අත් හදා බැලීම් සදහා යොදා ගැනීමයි.
එමෙන්ම සමහර අවස්ථා වලදී වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක පර්යේෂන සදහාද ජීවීන් යොදා ගන්නවා.
මෙම වර්ගයේ පර්යේෂන සිදු කිරීමට හේතුව තමයි
මිනිසුන්ගේ ආබාධ හා අසනීප සුව කිරීම සදහා නව ඖෂද වර්ග නිපැයීමට සිදු වීම.
නමුත් කවුද බලාපොරොත්තු වන්නේ මිනිස් ලෙඩ රෝග සදහා ඖෂද නිපද වීම සදහා
සතුන් ආසාදනයට ලක් කර ඔවුන් දුකට පත් කරවනවා කියලා,
තේරුම් ගැනීමේ මූලිකම වරදවල් දෙකක් තිබෙනවා.
පළමු වන එක තමයි සතුන් මගින් දක්වන පර්යේෂන ප්‍රතිඵල
මිනිස් වර්ගය සදහා යොදා ගත හැකියි කියා සිතීම.
දෙවැන්න තමයි පරීක්ෂනාත්මක ජීව විද්‍යාව අනිවාර්ය වැරදි දෙයක්
ජීවී කාබනික රසායනය හා සැසදීමේදී.
එදා පටන්ම සතුන් ක්‍රියා කරන්නේ මිනිසුන්ට ප්‍රති විරුද්ධව,
සතුන් මගින් අත් හදා බලන සෑම නිෂ්පාදනයක් හා ක්‍රමයක්ම
සායනිකව නැවතත් මිනිසුන් යොදා ගෙන ආරක්ෂාකාරීව අත් හදා බැලිය යුතුයි,
එය ආරක්ෂාකාරී යැයි තහවුරු කිරීමට පෙර මෙය සිදු කළ යුතුයි.
මෙය සම්මත නීතියක්.
සතුන් යොදා ගෙන සිදු කරන පරීක්ෂන අනතුරුදායක පමණක් නොවෙයි,
එය ඔවුන්ව වැරදි සිද්ධාන්ත සදහා මෙහෙය වනවා,
එපමණක් නොව ඔවුන් සායනික සොයා ගැනීම් ප්‍රමාද කරනවා,
මෙය අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
මතක තියා ගන්න මේ දෙය කිසියම් රෝගයක් සමහර විටෙක
තවත් රෝගයකට සමාන වෙන්නේ නෑ, එය එක දිගට පැතිරෙනවා.
අවාසනාවට අද වන විට මෙම ක්‍රමය
විද්‍යාව හමුවේ සැගවී යනවා,
මිනිස් දැනුමෙන් අපි ස්භාවික සත්‍ය විද්‍යාවට නින්දා කරනවා.
එමෙන්ම ජීව විජ්ජේදනය වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක සොයා ගැනීම් වලට යොදා ගන්නවා,
විෂ සහිත ද්‍රව්‍ය සතුන් හට ලබා දෙනවා.....
. . .වේදනා සහගත විදුලි සැර වැද්ද්වීම්. . .
. . .සිහි නැති කිරීමක් නොමැතිව සිදු කරන සැත්කම්. . .
. . .පිළිස්සීම්. . .
....ආහාර හා ජලය නොදී සිර කර තැබීම්....
.....කායික හා කායික විද්‍යාත්මක වද හිංසා,
මෙම නිසා සතුන් මානසික ලෙස පීඩනයට පත් වනවා සේම ආසාදන වලටද ගොදුරු වනවා.
හිසට වන තුවාල පරීක්ෂන කිරීම සදහා මද වශයෙන් සිහි ඇති හෝ සම්පූර්ණ සිහිය ඇති බැබුන් වදුරන්ව යොදා ගනු ලබනවා.
ඔවුන්ව දැගලීමට බැරි වන සේ බැද දමා,
ඉන් පසු ඔවුන්ගේ හිස් ලෝහමය හිස් වැස්මක් තුලට ඇතුළු කරනවා,
ඉන් පසුව අංශක 60 ක ආනතියකින් 10 ක බරක් ඇති මිටියකින්,
හිසට වැරෙන් පහර දෙනවා.
මෙම පරීක්ෂන කිරීමේ අරමුණ තමයි පාපන්දු,බොක්සින් වැනි ක්‍රීඩා වලදී ,
හිසට වන අනතුරු හා අනෙකුත් හිසට වන අනතුරු සදහා ප්‍රතිකර්ම සොයා ගැනීම.
එමෙන්ම මෙම ක්‍රියාව නැවත නැවතත් බොහෝ වාරයක් එකම සත්වයාව සිදු කරනු ලබනවා.
අවසාන ලෙස හමුදාමය පර්යේෂන හා සතුන් පිළිබද සළකමු.
මේක සත්ව හිංසනය යටතේ කථා කළ හැකි තවත් මාතෘකාවක්.
වදුරන් අභ්‍යවකාෂයට යැවීම. . .
. . .එමෙන්ම අසරණ බල්ලන් මගින් පරමාණුක පිපිරුම් අත් හදා බැලීම,
වානර කුලයේ සත්වයින් විකිරණශීලී ප්‍රභවයන්ට නිරාවරණය කිරීම.
මීට අවුරුදු 20 කට පෙර සතුන් බොහෝ ගණනක් අධික ලෙස දුක් විදිමින් මරණයට පත් වූවා,
ඒ ජීව විද්‍යාත්මක විච්චේදනය හා තාරකා විද්‍යාත්මක පර්යේෂන නිසා,
ගණන් බලා ඇති ලෙසට ලොව පුරා එම සංඛ්‍යාව වූයේ 400,000 ක්.
එයට වසරකට 5% ක් වැනි වර්ධන වේගයකුයි තිබුනේ.
අද වන විට මෙම අගය ඉතාමත් විශාල ලෙස වැඩි වී තිබෙනවා.
එය මිනිත්තුවකට සතුන් 1 9,000ක්.
වසරකට බිලියන 10 ක්.
සමහර නූගත් මිනිසුන් හිතන්නේ,
මෙම බුද්ධි හීන සතුන් හට අපිට මෙන් වේදනාව දැනෙන්නේ නෑ කියලා.
සත්‍ය තමයි අපි සත්තුන්ගේ හැගීම් ගැන දන්නේ ඉතාමත් ස්වල්පයයි,
ස්භාව ධර්මයේ නීතියට එරෙහිව
අස්වාභාවික ලෙස මරණයට පත් කරවන සෑම ජීවියෙකුම,
මරණයට පෙර ඉතාමත් දැඩි ලෙස වේදනා විදිනවා.
නමුත් නූගතුන් සිතාගෙන සිටින දෙය තමයි මෙම සතුන් වේදනාවෙන් විදවන්නේ නෑ,
මොවුන් බුද්ධි හීන සතුන් වීම නිසාවෙන් කියලා.
වේදනාව වේදනාවමයි, එය ස්නායු විසින් මොළයට දන්වනු ලබන දෙයක්.
ස්නායු විසින් සත්වයකුකගේ සිරුරේ සෑම හැගීමක්ම මෙහෙය වනු ලබනවා,
ගද සුවද,ස්පර්ශය පෙනීම ඇසීම වගේ දේවල්.
ඒ වහේම සමහර සතුන්ගේ මෙම ස්නායු ඉතාමත් හොදින් හා උසස් ලෙස වර්ධනය වෙලා තියෙනවා
මිනිසුන්ටත් වඩා දියුණුව.
අපි මෙය දැන ගත යුතුයි අපට අධ්‍යනය කිරීමට කිසිම දෙයක් නෑ
මිනිසාගේ කාය වේදය පිළිබදව,
සතුන් හට අමානුෂික වද වේදනා දෙමින්.
අපිට සතුන් ගැන ඉගන ගන්න තියෙන්නේ එකම දෙයයි.
එය තමයි අපි සතුන් ගැන යම් දෙයක් ඉගන ගන්නව නම් ඒ ඔවුන්ගේ මානසික මට්ටම ගැන පමණයි,
එයින් අදහස් වෙන්නේ නෑ සතුන් අල්ලගෙන අඩුව හෝ වැඩියෙන්
මානසික මට්ටම බැලිම්ට ඔවුන්ට විදුලි සැර වද්දන්න ඕනේ කියලා.
වේදනාව ජීවත් වන හැම සත්වයකුටම දැනෙනවා,
එය තමයි ඇත්ත, එය කොහෙන් ආවත්,
වේදනා ගෙන දෙන දෙයින් මිදීමෙන් හැර වෙන කිසිම දෙයක් මගින් එයින් සහනයක් ලබා ගන්න බෑ:
මෙම සිදුවීම් දිහා බලන විට හැගෙන එකම දේ විය යුත්තේ. . .
. . ..උසස් යැයි කියා ගත්තත් ලෝකයේ පහත්ම ජීවියා මිනිසා කියන එකයි.
අපි ලෝකයේ අනෙකුත් සත්ව විශේෂ වල ආරක්ශාව පළමුවෙන්ම නොසලකා හැර තිබෙනවා.
අපි මෙතැන් සිටන් වත් සත්‍ය කුමක්දැයි
අපි තේරුම් ගත යුතුයි.
අපි දැනටමත් කල් ගත කලා වැඩියි,
සත්‍ය කුමදැයි කියා වටහා ගැනීමට.
"මට කියන්න එපා." "ඔයා මගේ රෑ කෑම එක සවුත්තු කරනවා කියලා"
එහෙම අහනව නම් ඒකට දෙන්න පුළුවන් සාමාන්‍ය පිළිතුර තමයි
කොහෙන්ද මොනවා කරලද ඒ රෑ කෑම වේල හැදුවේ.
දැන් මිනිසුන් සාම්ප්‍රදායික පවුල් වල ගොවිපළ ගැනත් අවධානයෙන් ඉන්නවා
එවැනි දේ තමයි කුඩාවට තිබිලා විශාල වන්නේ,
අපි අදින සමහර ඇදුම් අපිට ලැබෙන්නේ ඝාතනය කළ ගවයින් ගෙන්,
අපේ විනෝදාස්වාදය සදහා මිලියනයක් පමණ
සතුන් වේදනා විදිමින් මිය යනවා,
සමහර සතුන් පරීක්ෂන නිසා පරීක්ෂනාගාර තුල මිය යනවා,
මෙම සතුන් ගැන ඇති අදහස් හා මතවාද ඉතාමත් නරකයි,
කෙසේ නමුත් රජය හා සත්වයින් සුරකීමේ සංවිධාන මගින්
යම් මෙහෙයක් සතුන්ගේ සුභ සිද්ධිය සදහා සිදු කරනවා.
නමුත් මෙලෙස සිදුවන අධික සත්ව ඝාතන සදහා මෙය පමණක් ප්‍රමාණවත් නෑ.
මෙය අඩු කිරීම සදහා අපි සතුන් ගැන අනුකම්පා පෙරදැඩිව ක්‍රියා කළ යුතු වනවා.
අපි මීට වඩා ලතෙත් බවෙන් යුතුව සතුන් වෙනුවෙන් කැප විය යුතු වනවා,
අපි මේ විදිහට අවධානයෙන් යුතුව වගකීමක් ගත්තොත් අපට මේ දේවල් අඩු කරලිය හැකියි.
අපි මෙලෙස හිතුවොත් මෙවැනි භයානක
ස්ථාන වලට සතුන් යැවීම සදහා
අපි තවදුරටත් වරදකරුවන් නොවේවි.
මෙම සියළුම දේ රදා පවතින්නේ වේදනාව හා විදවීම මතයි.
මෙය බුද්ධිමත් බව මතවත්,ශක්තිය මතවත් සමාජ තත්වය හෝ හිමිකම් මත රදා පවතින්නේ නෑ.
වේදනා විදින්න අපි කිසි කෙනෙක් කැමති නෑ.ඒක නරකයි.
එම නිසා අපි තව කෙනෙකුගේ වේදනාව තේරුම් ගෙන එය අඩු කළ හෝ නැති කළ යුතුයි,
වේදනාව මනුෂ්‍යාට පමණක් නොව වර්ගය ලිංගිකත්වය,විශේෂය සළකන්නේ නැතිව හැම ජීවියටම පොදුයි.
මේ ලෝකයේ ජනිත වූ අපි සැවොම සත්වයින් වන්නෙමු.
අපි සියල්ලන්ම ජීව ප්‍රාණීන් වන්නෙමු.
එම නිසාම මනුෂ්‍යයන්ට සේම සතුන්ටද දැනෙන්නේ එකම හැගීම්.
එය ශක්තිමත්,බුද්ධිමත්,කාර්යක්ෂම,චලීය හෝ අභිවර්ධනය විය හැකියි.
සෑම සත්වයෙක්ම වැඩීම සමගම මෙම හැගීම් කාර්යක්ෂම හා සංකීර්ණ වනවා.
අපට වගේම ප්‍රමුඛ හා අග්‍ර ලෙසම මෙය සිදුවනවා අපට වගේම ඒ අපි සියල්ලන්ම පෘථිවි වාසීන් වන බැවිනි.
එමෙන්ම අපි සේම ඔවුන්ද ජීවිත රැක ගන්නවා.
අපි මෙන්ම සතුන්ටද ඔවුන්ට පහසු හා අපහසු මොනවාදැයි තේරෙනවා.
අපි මෙන්ම සතුන්ද ඔවුන්ගේ චිත්තාවේග ප්‍රදර්ශනය කරනවා.
කෙටියෙන්ම කියනව නම් අපි මෙන්ම ඔවුන්ද ජීවත් වනවා.
කොදු ඇට පෙළ සහිත සියළුම ජීවීන් බොහෝ දේ අතින් අපට සමානයි.
අපි නැවතත් හැරී බැලුවොත් අත්‍යාවශ්‍යයෙන්ම සතුන්ද නොනැසී පැවතිය යුතුයි,
අපි අසීමාන්තිකව ඔවුන් මත නොයැපිය යුතුයි.
සතුන්ට මිත්‍රත්වය පෙරදැඩිව සැලකිය යුතුයි.
එනම් ආහාර,
වස්ත්‍ර ,
ක්‍රීඩා හා විනෝදාස්වාදය,
වගේම වෛද්‍ය හා විද්‍යාත්මක පර්යේෂන. . ..
. . .වැනි දේවල් වලට සතුන් යොදා නොගත යුතු සේම අපි ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුයි.
මෙම අමානුෂික ක්‍රියා අප නවතා දැමිය යුතුයි.
සැකයක් නැතුවම කියන්න පුළුවන් මෙවන් දේ කිරීම
හරියට බඩගින්නට අපි අපේම අත කනවට සමානයි.
ඇත්ත වශයෙන්ම අපි මෙම දේවල් පිළිකුල් කළ යුතුයි.
දැනටමත් අපි මෙම දේවල් වල ප්‍රතිවිපාක විදිමින් සිටිනවා.
ඒ අපගේ සෞඛ්‍ය වාර්තා වල තත්වය
අපගේ සත්ව අධි පරිහෝජනය එමගින් දැක්වෙනවා,
පිළිකා,හදවත් රෝග,අස්ථි දුර්වල වීම අංශභාගය,
වකුගඩු වල ගල්,දිය වැඩියාව හා මෙකී නොකී බොහෝ රෝග මාංශ අධි පරිහෝජනයේ ඵලවිපාක.
එසේ වන්නේ මාංශ ලබා ගන්නා සත්වයින් සදහා දෙනු ලබන රසායනික සංඝටක වක්‍රව අපිට විෂ වීම නිසයි.
එනම් ප්‍රතිජීවක සහා බර වර්ධනය සදහා දෙනු ලබන ද්‍රව්‍ය
සමාන්‍යෙන් සතුන්ගේ බර,
පීඩාකාරී,ඇහිරුණ පරිසරයක් සහිත ගොවිපළ වලදී ස්වාභාවිකව වැඩි වන්නේ නෑ,
ඒ සදහා අධික ලෙස විවිධ රසායනික ද්‍රව්‍ය හා
කෘතීම හෝමෝන භාවිතා කරනු ලබනවා.
බර වැඩි කිරීමට අමතරව කිරි නිශ්පාදනය වැඩි කිරීම පැටවුන්ගේ ප්‍රමාණය හා ගැබ් ගන්නා වාර ගනන,
වැඩි කිරීමද මේවායෙන් සිදු කරනවා, මේවා නිපදවීමට අහිතකර ද්‍රව්‍ය බොහෝ ප්‍රමාණයක් යොදා ගන්නවා,
මෙමගින් එම සතුන් පෘෂ්ඨිමත්ව වේගයෙන් වැඩෙනවා.
එක අතකින් ගව උන්මාද රෝගය,ගව කුර හා මුඛ රෝගය වැනි රෝගත්,
එමෙන්ම අනෙකුත් සත්ව අසාමාන්‍යතා ඇතිවීමේ පුදුමයකුත් නෑ.
එසේ වන්නේ මිනිසුන් මෙවැනි දේ සිදු කරන මුත්,
ස්භාවධර්මය මෙම ක්‍රියා වලට ප්‍රතික්‍රියා දැක්වීම නිසයි.
අපි
අනිවාර්යෙන්ම වෙනස් විය යුතුයි.
අපි අපිව කෙසේ හෝ
ස්භාවධර්මයට අනුකූලව ජීවත් වීම සදහා හැඩ ගැස්සවිය යුතුයි.
අපි හැම කෙනාටම අපේ අහාරමය රටාවන්,
අපගේ සම්ප්‍රදායන් අපගේ විලාසිතා,
පමණක් නොව අපගේ සිතුම් පැතුම් ද වෙනස් කර ගැනීමට කාළය පැමිණිලා.
ඒවා කොපමණ හොද වුවත් ඒවා කොපමණ පැරණි වුවත් ඒක ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි,
අපි හිතන්න ඕනේ දෙන්නේ මොනවද ලැබෙන්නේ මොනවද කියන එක විතරයි.
අපි හිතන්න ඕනේ අපිට ඔවුන්ගේ වේදනාව වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් මොනවද?
දෙවන වතාවට සිතීමට අවශ්‍ය කුමක්ද?
අපි දෙන දෙයින් ලබා ගන්නා දෙයින් ඔවුන්ගේ වේදනාව නැති කිරීමට අපට කළ හැක්කේ මොනවද?
ඔවුන් පෘථිවි වාසීන් වන්නේය.
මිනිසුන්ට සේම හෝ ඊට වැඩියෙන් ඔවුනටද මේ ලෝකයෙහි අයිතියක් ඇත.
සමහර විට වෙනත් කාලයකදී අපට පිළිතුරක් ලැබෙයි...
එය සම්පූර්ණයෙන් සත්‍යයි කියලා.
ඉතින් ඇත්තෙන්ම සතුන්ට වේදනාව දැනෙනවා සේම ඔවුන වේදනාත්මක අත්දැකීම් තිබෙනවා.
මේ සියල්ලෙන්ම කියන්නේ මෙම පුදුම සහගත සතුන් හට,
ස්භාවධර්මය ගලා යන දිය උල්පතක පහස දැනෙනවා කියන එක නොවේද?
නැතිනම් මෙම සතුන්ගේ ස්නායු අධි සංවේදීයි කියන එක නොවේද?
නියම පිළිතුර ඔබට දැනෙනවා.
නමුත් එක් දෙයක් ඒකාන්තයි.
සතුන් ආහාරයට ගැනීම,
වස්ත්‍ර සදහා, විනෝදාස්වාදය සදහා භාවිතා කිරීම,
සේම විද්‍යාත්මක පර්යේෂන සදහා භාවිතා කිරීම,
මේ ඉර හද යටදී මෙලෙස මෙම සතුන්ට හිංසා කළහොත්,
ඔවුන් සියල්ලෝම වේදනා විදිමින් මිය යයි.
සෑම සත්වයෙක්ම.
එතනින් පමණක් මෙය නතර වන්නේ නෑ ලොව පුරා වෙසෙන සියලුම සතුන්
සම්පූර්ණයෙන්ම වද වී යාවි. සතුන් නැති ලොවක මනුෂ්‍යයන් වූ අපට ජීවත් විය හැකිද?
එමෙන්ම මේ වන විටත් මිනිසුන් නිසාවෙන් සමහර සත්ව විශේෂ ලොවෙන් සමු අරන් ඉවරයි.
එයින් කියවෙන්නේ සමහර ප්‍රයෝජනවත් සතුන් අපට අවශ්‍යයි,
අනෙකුත් සතුන් අපට අනවශ්‍යයි කියන එකයි.
අපි ලොවෙහි පාලකයින් වී ඇත්තෙමු,
අපි බලය යොදා ගනිමින් සත්වයින් කෙරෙහි ත්‍රස්තවාදය හා අකාරුණික බව පතුරවමින් සිටිමු.
නමුත් මිනිසුන් විසින් සතුනට ආදරය කළ යුතුව ඇත.
එය ආදරය යන වදනේ අරුතෙන්ම අහිංසක ශක්තිමත් කැපවීමක් කළ හැකි ආදරයක් විය යුතුයි.
සතුන් වේදනාවට ලක් වන විට ඔවුන් පෙළනු ලබන විට,
අප ඒ වෙනුවෙන් හඩ නැගිය යුතු වනවා සේම එය නොසලකා නොහැරිය යුතුයි.
අපගේ සහෝදර ජීවීන් හට අප ආදරය කළ යුතු වන්නේ ඒ ආකාරයටයි.
සංවේදනාත්මකතාවය
මිනිසත්භාවයේ වැදගත් හොද ලක්ෂනයක්.
නමුත් මිනිසුන් මිනිසුන් කෙරෙහි දක්වන සංවේදීතාවය සතුන් කෙරෙහි නොදැක්වීම කණගාටුවට කරුණක්.
ඇත්තෙන්ම සතුන් හට සාමකාමී සතුටු දායක ජීවිත ගත කිරීමේ අවස්ථාව අපි ලබා දිය යුතුයි.
එමෙන්ම එය දිගු ආයු කාළයක් විය යුතුයි.
ජන කථාවකට අනුව එක් රජතුමෙකු අන්ධයකුගෙන් ඇසුවා,
''ඔබ ලෝකය දකින්නේ කෙසේද?''
එවිට අන්ධයා පිළිතුරු දෙනවා
''මට ඒක හැගීම් දැනීම් වලින් පෙනෙනවා.''
මෙම ලෝකයේ ප්‍රාථමික ජීවත් වන්නන් තුන් වර්ගයක් සිටිනවා.
සොබාදහම.
සතුන්.
සේම මනුෂ්‍ය වර්ගයාත්.
අපි සියල්ලන්ම පෘථිවි වාසීන් වන්නෙමු.
අපි අපගේත් අනෙත් සතුන්ගේ සබැදියාව ශක්තිමත් කරමු.
අමිල මනනදේව කළ උපසිරසි ගැන්වීමකි. apmananadewa@gmail.com