LA MOVANTA KASTELO DE HAŬL
Sofi, ĉu vi ne venas al la parado?
Venu kune kun ni, karulino.
Mi devas fini tion ĉi. Vi ĝoju.
Bone, tiam ni iras.
Knabinoj, ni iru.
~Ĉu vi ŝatas mian vestaĵon! ~Rigardu, la kastelo de Haŭl!
~Kio? Kie? ~Rigardu! Tre proksimas...
Ĥo... mi demandas min se Haŭl estas en la urbo.
~Ĥo, foriras! ~Sinkaŝas ĝin en la nebulo.
Ĉu vi ne scias? Iun knabinon loĝantan en la haveno...
Haŭl elŝiris la koron!
~Terure! ~Ne zorgu, vi ne estas lia tipo.
Nun, knabinoj!
Kaj vi, kiel vi scias?
Ĉu vi perdis vin, musino?
Ne, mi konas la vojon.
Ĉu vi volas trinki tason da teo?
Ne, mi havas aĵojn por fari.
Vere vi ŝajnas musinon.
Kiom vi aĝas? Ĉu vi loĝas ĉirkaŭ tie ĉi?
Lasu mi pasi, bonvolu.
Vi timigas ŝin, eble ĉar via lipharoj.
Vi belegas, malgraŭ via ĉagreno.
Ĥe, ekskuzu, ekskuzu.
Mi estis serĉante de vi.
~Kiu estas vi? ~Mi estas ŝia kunulo.
Nu, kiel vi ne promenas?
Kio? Kio okazas? Mia korpo sole movas...
Ili ne volis vundi vin, bonvolu pardonu ilin.
Kien vi iras, sinjorino? Permesu al mi eskorti vin.
Ne sinĝenu vin, mi ne iras malproksime.
Kondutu nature. Iu sekvas min.
Marŝu normale.
Bedaŭrinte, mi ne volis impliki vin.
Tra tie ĉi!
Malstreĉu kaj daŭrigu marŝante.
Bone, ne timigu.
Vi bone faras.
Mi elspurigu ilin, atendu iomete antaŭ suprenirante.
Jes.
Vi kuraĝuligas.
~Dankon. ~Leti, du ĉokoladojn, dolĉaj kiel vi.
~Leti, rigardu tie ĉi. ~Ĉu ni promenos?
Kio, mia fratino?
Ne forlasu nin!
Fratino!
Vi alvenis en la balkonon. Ĉu vi estas anĝelo aŭ simila?
Mi.. kredas esti sonĝanta.
Leti, kiel vi ne iras magazenon por paroli?
~Dankon, mi ĝuste finos. ~Ĝis revido.
Li estas sorĉisto, ĉu ne?
Li estis tre afabla.
Li aperis el ie por savi min.
Ĉu li ŝtelas vian koron?
Bene ke li ne estis Haŭl, li manĝus vian koron.
Ne estis li, al Haŭl nur interesas belulinojn.
Pli zorgu, ekstere estas danĝeroj.
Oni diras ke la sorĉistino de Novalo proksimumas ĉirkaŭe.
Fratino.
Leti, la manalenoj, jam pretas.
~Mi tuj iras. ~Jes.
Aĥ, mi iras. Leti mi ĝojas de vi.
~Saluton, Leti... ~Kiel vi estas?
Ĉu vi vere volas resti ĉe la butiko tra via vivo?
Patro amis la butikon. Kaj mi estas la unua filino.
Vi ne respondis min. Ĉu vi vere ŝatas fari ĉapelojn?
Mi...
~Leti, ĝis poste. ~Vizitu min la venonta fojo.
Mi iras.
Vi devus decidi kion vi volas por vi.
Uĥ, Sinjorino, ni estas fermita. Mi pensis ke la pordo estis fermita.
Kia polvplena butiko.
Kaj polvplenaj ĉapeloj.
Vi mem, knabino, polvaspektas.
Estas nur modesta butiko.
Bonvolu eliri, sinjorino.
Ĉu vi kuraĝas defii la sorĉistino de la Novalon? Kiom kuraĝe!
La sorĉistino de la Novalo!
Vi neniam povos paroli pri la malbeno.
Salutu Haŭl je mi.
Tio ĉi..., oh, Ĉu estas mi?
Trankviliĝu... malprenu.
Ne zorgu, Sofi. Trankviliĝu.
~Mi revenis! ~Sinjorino, estas vi! Bonvenita!
~Bonege! ~Modas en la urbo.
~Igas vin belege! ~Frue modos tie ĉi.
Sofi! Sofi!
Fraŭlino Sofi ne malsupreniris en la tuta tago.
Kio okazis al ŝi?
Ne eniru. Mi malvarmumis kaj ne volas infekti vin.
Via voĉo hororas. Ŝajne kiel 90 jara avino.
Pli bone se mi restos tie ĉi.
Jes, pliboniĝu.
Estas facile dirita.
Aspektas bone, avino. La vestoj pli bone aspektas ol antaŭ.
Mi ne povas resti tie ĉi.
Aĥ! Ne amuzas maljuniĝi.
Avinjo, ĉu mi helpos vin?
Mi povas sola ankoraŭ. Dankon pro via afableco.
Ne ĝenas min kunporti vin, avinjo. Kien vi iras?
Iomete pli malproksime ol vi.
Mi ne irus tien, estas loko de gesorĉistoj.
Dankon pro via konsilo.
~Ĉu ŝi iras valon ne gravante la veteron? ~Vizitante sian fratinon.
Mi multe marŝis.
Fine, la vivo estas bela, mi ankoraŭ tenas dentojn.
Tio ĉi estos bastono.
Estas iomete granda por mi.
Aĥ, batalanto!
Ne subestimu la avinjo Sofi!
Nun!
Ĉu vi estas birdotimigilo...? Mi pensis de vi esti sorĉistina demono.
Amiko, kiu forlasis vin tie ĉi?
Via kapo ŝajnas brasikon.
Jen, ne pro vi, sed mi abomenas la brasikojn.
Vi ne plu havas la kapon sub la tero.
Ĝis!
Malvarmegas.
Tio vilaĝo, neniam malproksimiĝas.
Ne sekvu min! Mi ne esperas dankon.
Vi certe estas sorĉista ludilo!
Sufiĉas min la hodiaŭaj sorĉoj.
Foriru kaj forlasu min.
Perfektas, kore dankon.
Ĉu vi scias kie mi povas tranokti?
Pasante la jaroj, oni saĝiĝas.
Ĥo, gigantas!
Mi ne sciis ke la jaroj malfortigas tiom.
Odoras je fumo, el kie ĝi venas?
Denove vi. Ĉu tio estas la kastelo de Haŭl?
Mi petis vin trovi domon, sed tio...
Kio estas? Ĉu movanta kastelo?
Ĉu la enirejo?
Kial vi ne malrapidiĝas!
Ĥe! Kastelo! Ĉu vi permesas min eniri aŭ ne?
Mia ŝalo!
Ŝajnas varma ene de la kastelo, sed ĉiamaniere, dankon.
Mi esperas ke Haŭru ne manĝu la koron de maljunulino.
Tiu fojo, certe estas adiaŭ.
Estas plezure koni vin, malgraŭ via brasika kapo.
Suksesojn!
Pli ol kastelo, ŝajnas ruinoj.
La bono de maljunuleco estas la ne surprizigo tiom ofte.
Tia malbeno metita sur vi.
Estos malfacile kuraci.
La fajro... parolas!
Kaj vi povas diri neniun.
Ĉu vi estas... Haŭl?
Ne. Mi estas Kalcifer, la demono de la fajro.
Tiam, Kalcifer. Ĉu vi povas kuraci min de mia malbeno?
Vi unue devas liberigi min de la sorĉo kunigante min al tio loko.
Tiam, mi liberigos vin.
Tiam, mi kontraktos kun demono. Sed, ĉu vi plenumos vian promeson?
Mi estas demono. Mi neniam plenumas promesojn.
Tiam, mi ne kontraktas.
Ĉu vi ne kompatas de tiu ĉi demono?
Mi estas malliberulo ĉar la magio de Haŭl.
Kaj dank' al mi, staras la kastelo.
Nu... via vivo estas inferno.
Se vi malkovras la sekreto de Haŭl, mia malbeno malaperos.
Tiam, mi povos liberigi vin.
Jes, kontrakto.
Avinjo... avinjo...
Ĝeno!
~Sed...! Kiu estas tiu ĉi? ~Havena pordo!
Kiam ŝi eniris?
Jam iras.
~La urbestro! ~Ĉu vi volis paroli kun la Mastro Jenkins?
Li ne ĉeestas. Mi ricevas liajn mesaĝojn.
Estas invito el Sia Reĝa Moŝto. La milito preskaŭ komencas.
La Reĝo volas ĉiuj gesorĉistoj...
...helpu la patrujo.
Neado ne estas akceptebla. Jen.
Mi malamas la militon.
Kiu estas vi?
Kalcifer permesis min eniri.
Tute ne! Ŝi eniris per la havena pordo.
Havena? Strange.
Ĉu vi estas sorĉistino?
La sorĉistinoj ne povas eniri en la kastelo.
Havena pordo, denove!
Ĉu kliento?
Jam iras.
Kion mi povas fari por vi?
Sinjoro, mi venas je la nomo de mia patrino.
~Ĉu la samaj sorĉoj? ~Jes.
Tuŝu nenion, bonvolu.
Oh, ni estas en la haveno.
Avinjo, avinjo, Ĉu vi estas sorĉistino?
Jes, mi estas la plej sinistra sorĉistino de la lando.
Disblovu la pulvoro sur la ŝipo kaj la vento favoros vin.
Suksesojn.
Vi ne devus malveri al via aĝo.
Vi devus demeti tian malbelan maskveston.
Maskvesto? Tio ĉi estas magio!
Kisbura pordo!
Jam iras.
Ĉu tio ĉi estas la domo de la sorĉisto Pendragon?
Jes.
Vi havas invito de Sia Reĝa Moŝto.
La sorĉista ĉeesto en la palaco, estas urĝe bezonata.
Tiel mi diros.
Nun ni estas en la ĉefurbo.
Eniru. Aŭ vi perdos vian nazon.
Bonvolu, ne ĝenu.
Lasu la furumon! Ne ĉagrenigu min.
Tio ĉi estas magia domo, ĉu ne?
~Kien kondukas la nigra? ~Nur la Mastro Haŭl scias.
Matenmanĝtempo.
Vi havas lardon kaj ovojn!
Nur la Mastro Haŭl regas tiun fajran demonon.
Mi povas regi lin.
Neebla. Kalcifer aŭskultas nur la ordonojn de la Mastro Haŭl.
Li trafas. Mi malamas kuiri.
Oh, mia ĉapelo.
Nun, Kalcifer. Mi esperas multe de vi.
Neniel! Mi estas demono. Mi ne helpos personon.
Ĉu certe? Mi povas elverŝi akvon sur vi.
Aŭ babili kun Haŭl pri nia kontrakto.
Kiu permesis tiun ĉi malbonan maljunulinon eniri?
Kion vi respondas, demoneto?
Tiel, vi komprenis.
Mi bruligos la lardon!
Ŝi regis Kalcifer...
Ni faros iom da teo. Ĉu vi havas teujon?
Bonvenon Mastro Haŭl, du invitoj el la Reĝo por vi.
Unu por Jenkins kaj por Pendragon la alia.
Kalcifer, vi bone kondutas. Kio okazis al vi?
Ŝi turmentis min!
Ne ĉiuj povas fari tion.
Kiu estas vi?
Mia nomo estas Sofi, la nova purigistino.
Permesu min.
Ĉu vi povas pasigi al mi lardon kaj ses ovojn?
Bongusta.
Kaj kiu dungis vin kiel purigistino?
Mi mem faris. Neniam vidante tre malpuran domon en mia tuta vivo.
Marko, la teleroj.
Ĉiuj sed ne mi!
Sinjorino Sofi, ĉu vi manĝas kune kun ni?
Vi povas surseĝi tie ĉi.
Elektu, ne zorgu, ĉiuj estas puraj.
Mi esperas.
~Marko. ~Jes
~Sofi. ~Tre dankine.
~Nun ekmanĝu. ~Je via sano.
Mi instante manĝos la bongustan matenmanĝon.
Ŝajnas min ke mi krome devos instrui manierojn.
Nu, kion vi havas en vian poŝon?
~Kio estas tio ĉi? Mi ne rememoras... ~Donu al mi.
Estas sorĉo! Ĉu ne Mastro Haŭl?
Estas antikva kaj potenca magio.
Ĉu el la sorĉistino de la Novalo, Mastro?
"Vi kiu prenis falstelon, nesentema homo, via koro estos mia".
Malpurigis la tablon.
Nekredebla! Malaperis!
Jes, sed la malbeno ankoraŭ estas tie ĉi.
Daŭru la manĝago.
Kalcifer, movu la kastelon 30 kilometrojn.
Bongustega!
Sendu varmakvon al la banejo.
Ĉu samtempe? Vi mortigos min!
Sofi, ĉu vi estas spiono de la sorĉisto de la Novalo?
Stultulo! Tiu malbenita sorĉistino...
Tiu sorĉistino! Mi ne pardonos ŝin!
Antaŭen! Ni finigu!
Insektaĉoj, foriru aŭ mi ĵetos vin!
Ili mokas de mi!
~Mi bezonas sorĉon. ~Mi estas okupita, eble poste.
Mi havas violentan sorĉistinon, klopodante detrui ĉion en la domo.
Sofi! Sofi! Ĉu vi aŭskultas min?
Helpo! Surmetu brullignon al mi, aŭ mi malaperos!
Ki... kion vi faras? Ne! Haltu! Mi ne plu povas teniĝi!
Permesu mi kolekti la cindrojn, mi faros rapide, ne zorgu.
Ne! Ne! Vi volas mortigi min!
Helpu min! Mi falas!
Aĥ... mi ne povas teniĝi plu...!
Sofi! Helpo! Bonvolu, Sofi! Helpo, rapide!
Vi preskaŭ mortiĝis mian amikon. Pli zorgu la venonta fojo.
Mastro Haŭl. Kien vi iras?
Marko, konsilu Sofin ne tre purigu.
Sofi, ĉu vi faris ion gravan?
Ŝi preskaŭ portigis min!
Vi preskaŭ mortigis min! Se mi mortiĝas Haŭl mortiĝos!
Mi estas la purigistino! Mia laboro estas purigi ĉion!
Ne, Sofi, vi ne estas permesata iri supren!
Se mi estus vi, mi kolektus ĉion gravan.
Vi povas purigi mian ĉambron poste!
La verŝo de kolero reŝarĝis min.
Kia stranga domo...
Bonege! Kalcifer, Kalcifer?
Ĉu vere vi funkciigas la kastelon?
Estas mi! Kaj kio?
Ege, Kalcifer! Grandega povo!
Vi faras grandege!
Ĉu granda? GRANDA!
Ankoraŭ ne!
~Belega lago... ~"Lago de la stelo".
Io estas tie.
Marko, helpu min.
Estas birdotimigilo.
Mi nomas ĝin "Brasiko".
Ŝajnas kiel vi ŝatas esti inverse.
Mi rigardis multajn strangaĵojn hodiaŭ, ĝi sekvas min.
Sofi, ĉu vi estas sorĉistino?
Jes, fakte, la plej ordema sorĉistino de la lando.
Vi tro streĉas, brasikkapo!
Ŝajnas lavejegon.
Jes, kaj dank' al ĝi, la vestoj sekiĝos pli rapide.
Eble, Brasiko ankaŭ estas demono.
Ĉar Kalcifer ne plendas de io.
Io ajn, mi aprobas ĝin.
Mi ne konus tion ĉi lokon sen ĝi.
Sofi, mi metis la purajn vestojn en la kastelo.
Dankon, ni jam devus eniri.
Mi neniam sentis tiom da paco kiam nun.
Kio estas tio odoro, kiel bruligita besto kaj fero?
Se vi flugas tre longe, vi ne povos reŝanĝi al homa formo.
Ĉu ŝi ne estas grandanima? Sofi donis tiojn ŝtipojn al mi.
La milito komencis. La norda maro plenis je fajro...
Mi malamas la pulvan fajron.
Iu atakas min miamaniere.
Ĉu la sorĉistino de la Novalo?
Ne, lernantoj, mostre transformitaj.
Poste, ili bedaŭros.
Kiam ne povos reŝanĝi al la homa formo.
Ili jam forgesis kiel senti.
Haŭl, ĉu vi ne devis iri al palaco?
Jes, sendu varman akvon al la banejo.
Kio, denove?!
~Haŭl? ~Li uzas tro multe varman akvon.
~Haŭl certe ne matenmanĝos. ~Ni vidos.
~Bonan matenon. ~Bonan matenon.
Plaĉas min iri al bazaro matene. Kaj mi neniam konis la maron antaŭe.
~Ĉu ne belegas? Ŝajnas spegulon. ~Ĉiam estas tiel kiam la suno brilas.
Mi malamas la terpomojn.
Pagu, dankon sinjoro.
Ĵus kaptitaj.
Mi malamas fiŝojn.
La ŝiparo revenis! Revenis!
Ŝajnas kiel serioze damaĝitaj.
Vere! Mi jam revenas.
Ĝi sinkiĝos!
Bruliĝas! Preskaŭ estas tie ĉi!
Sofi, proksimiĝu.
Timigas min. Mi ne iros.
La ŝipo estis la plej bona kirasita. Kiu povis sinkigi ĝin?
Marko, mi vidas "mallumulon".
~Eh? ~Ne rigardu!
Estas sbiro de "Novalo".
Ŝajnas kiel komunan homojn ne vidas lin.
Tie! Tie! Rigardu! Faligis bombon!
Sofi, rigardu! Estas malamika kirasita!
Sofi, haltu! Sofi!
Ne legu la pamfletojn, estas el niaj malamikoj!
Sofi, ĉu vi estas bone?
Mi bezonas glason da akvo.
Sofi, ĉu vi tuŝis la flakonojn en la banejo?
Rigardu! Kulpe de vi! Mi ne bezonas tion ĉi koloron!
Belega haro.
Rigardu! Sofi, ĉar vi ŝanĝis la flakonojn en la banejo!
Mi ne faris tion. Mi nur purigis la la banejon.
Mi diris, Ne purigu tro multe!
Mi estas ruinigita...
Kiom humiligon...
Ne estas tiom da malbona.
Tiu tono ankaŭ ne estas malbona.
Senespere. Mi ne estas belega... mi nur volas morti.
Haŭl, trankviliĝu. Haltu!
Li vokas malluman spiriton, li antaŭe vokis...
kiam fraŭlinon malakceptis lin.
Haŭl. Vi akiras nenion de tio ĉi.
Vi povas ŝanĝi vian haran koloron! Sufiĉe. Faru kiel plaĉe!
Mi ne volas resti tie ĉi pli longe!
Dankon, brasika kapo. Vi estas bona birdotimigilo.
Revenu, Sofi. Haŭl problemiĝas.
Haŭl, haltu! Vi dronigos min!
Sofi! Rapidiĝu!
~Mi devos purigi lin. ~Ĉu li mortos...?
Neniu mortos je sia temperamento. Marko, helpu min.
Marko, mi bezonas varmakvon.
Nu, vi estos pli bone.
Dankon Marko, ĝis poste.
Mi devos repurigi ĉion.
Ĉu mi povas eniri?
Mi kunportis varman lakton. Farigos bone al vi.
Mi metas ĝin tie ĉi, triku antaŭ ĝi malvarmegas.
Sofi, restu tie ĉi.
Ĉu vi volas trinki la lakton?
La sorĉistino de la Novalo serĉas la kastelon.
Mi vidis siajn sbirojn en la kajo.
Mi estas malkuraĝulo.
Mi havas tiom da amuletoj ĉar mi timas ĉiujn sekundojn.
Ĉu vi volas scii kial ŝi postkuras min?
Ŝi estas vere malbona sorĉistino.
En alia tempo, ŝi altiris min, kaj ni rilatis.
Sed ŝi teruris tiom al mi, ke mi forlasis ŝin.
Kaj nun, la reĝo vokas min.
Kiel Jenkins kaj Pendragon.
Haŭl, kiom nomoj vi havas?
Multaj, ekde mia libera vivo.
Ĉu vi obeos la ordono de la reĝo?
Nu.
Mi subskribis kontrakton kun la reĝo enirante en la magia lernejo.
Tiam, kial vi ne iras al la reĝo?
Diru al li: "Mi ne volas helpi vin en la milito".
Sofi, klare vi ne konas tiujn personojn.
Estas la reĝo, ĉu ne? Li supozeble zorgas pri sia popolo.
Jes! Sofi, vi povas iri!
Kiel la patrino de Pendragon.
Kaj vi diros: "Mia filo estas malkuraĝulo kaj senutilulo".
Se vi diras tion, Sinjorino Suliman eble forgesos de mi.
Ĉu Sinjorino Suliman?
Ĉu vi devas uzi tia ĉapelaĉo?
Plibeliginte mi viajn vestaĵojn per tiom da sorĉoj.
Ni kunigos poste.
Ĝis poste.
Estas amuleto, por via sana reveno.
Mi estos proksime de vi, sed aliforme.
Suksesojn!
Mi dubas de ĝia efektiveco.
Li eble elektis esti korako.
Mi pli ŝatus ion malpli sinistran.
Ne, eble ne.
La palaco ankoraŭ malproksimas!
Haŭl, ĉu vi elektis tion ĉi?
Mi ne komprenas kial maljunan hundaĉon!
Vi ne scias kiom da lacegiganta kaj kaj lacega estas la maljuneco.
Resaluton. Ĉu vi ne estas la fraŭlino de la ĉapbutiko?
Ĉu la sorĉistino de la Novalo?
Dankon pro la donado de la mesaĝo al Haŭl.
Kaj kiel estas Haŭl nun?
Li timegtremas. Parenteze, mi nun estas sia purigistino.
Bone por vi.
Sed kial vi bezonas iri palacon?
Mi petas postenon al la registaro, lacigas min esti purigistino.
Kaj vi, kion vi faras tie ĉi?
Mi venas por intervidiĝo kun la reĝo.
Ŝajnas kiel stultulino Suliman povas sukcesi nenion sen mi.
Ne gravas al mi viajn aferojn. Sed malbenu min.
Malbonŝance mi ne rememoras kiel malfari la sorĉon.
Adiaŭ.
Haltu, vi ne povas foriri! Haltu!
Mi lecionintus ŝin se vi ne estis tia malrapida.
Kio okazas? Kio okazas al vi?
Sinjorino, la magio estas malpermesata tie ĉi.
Nur piede.
Suliman, Ĉu vi volas min supreniri piede?
Marŝu rekte kaj firme rigardu.
Oh! Vi estas pezegas!
Ĥe! Kial vi ne atendas min?
Kaj vi? Ĉu vi rememoris kiel malfari la sorĉon?
Mi jam diris ke mi forgesis. Mi ne povas malfari ĝin.
Mi ne helpos vin se vi ne rememoras!
Mi ne komprenas... Kial ŝi ankoraŭ ne laciĝas?
Permesu min ripozi iomete.
Tiel vi ne akiros supron hodiaŭ, kial vi ne forturnas?
Neniel! Mi ne venas ekde mi estis elpelita antaŭ 50 jaroj.
Mi esperis tion ĉi ŝancon.
Faru kielplaĉe, malbonŝance mi ne povas helpi vin.
Ni iru, Haŭl.
La venonta fojo, mi fariĝos de vi pli maljunulinon.
Nu! Rapidiĝu!
Saluton, sinjorino. Bonvolu eniri.
Unue vi devus helpi tiun ĉi sinjorinon.
Ni povas helpi neniun. Estas niaj ordonoj.
Krueleco! Por tio ni estis petitaj?
Daŭru! Vi povas akiri!
Vi preskaŭ alvenas.
Ĉu vi ne povas uzi vian sorĉojn tie ĉi?
Kia demando.
Supreniru, jam alvenas.
Sinjorino Pendragon kaj la sorĉistino de la Novalo!
Kiel vi fartas bone? Estis vi kiu volis veni tien ĉi.
Sinjorino Pendragon kaj la sorĉistino de la Novalo!
Ĉu Pendragon? Mi antaŭaŭdis tiun nomon...
Certe, estas la nomo la ĉapelbutiko.
Dubite.
Brakseĝo! Estas por mi!
Haŭl, venu.
Bonvolu veni, sinjorino.
Ĉu vi estas la patrino de Haŭl?
Jes, mia nomo estas Pendragon, via moŝto.
Ĉu vi estas laca? Vi povas surseĝi tie.
Dankon.
Kiel vi scius, mia nomo estas Suliman, reĝa sorĉistino.
Tiu hundo...
Ĉu tiu ĉi hundo? Estas Hin, ĉu ne estas bela?
Por gvidi vin ĝis tie ĉi.
Tiel, ĉu tiam Haŭl ne venos?
Mia filo Haŭl, estas malkuraĝulo kaj malkapabla sorĉisto.
Evidente li ne povas helpi la reĝon.
Seniluziigas min...
Haŭl, estis mia lernanto...
li estis eksterordinare naturdotita.
Mi pensis retiriĝi kaj cedi lin mia posteno.
Mi tre gajis de li.
Sed demono deprenis lian koron...
Ekde tiam li ekuzis la magion por si mem.
~Sinjorino Pendragon. ~Jes.
Via filo estas danĝerulo, sia energio estas povema kaj li ne povos regi ĝin.
Mi temas de li fariĝi kiel la sorĉistino de la Novalo se vi ne helpas lin.
Alportu ŝin al tie ĉi.
Ĉu vi fartas bone?
Mi simple redonis ŝin al sia vera aĝo.
Ŝi ne plu magieblos.
Alitempe, ŝi estis povema sorĉistino.
Ekde sia interkonsento kun la malbono, sia korpo kaj animo degeneriĝis.
Ekde nun, la reĝejo ne konsentas gesorĉistojn vivi laŭplaĉe.
Se Haŭl venas volante helpi la kronon...
...mi indikos kiel liberiĝi de la demono.
Se li ne venas, mi deprenos sia povo.
Same kiel ŝi.
Via moŝto.
Nun mi scias kial Haŭl ne volis veni.
Io estas malbona tie ĉi.
Vi devigas maljunulinon kiel ni supreniri tiu senfina ŝtuparo
Daŭre vi atendas nin en tio ĉi stranga ĉambrego.
Kaj vi pretendas diri ke Haŭl ne havas koron?
Mi samopinias de li kiel malkuraĝulo kaj egoismulo.
Sed li honestas. Ĉion kion li volas estas vivi libere.
Li neniam fariĝos malbonulo.
Li bezonas neniun por korektvojiri.
Mi certas de tio.
Estas via amo al Haŭl kiu parolas.
Ĉu Haŭl, Haŭl venos? Mi volas sian koron. Mi volegas!
Vi, stariĝu, trankviliĝu. Haŭl ne venos!
Li venos, mi scias.
Mi trovis sian malfortecon.
Bonvenon, via Reĝa Moŝto.
Kiel fartas hodiaŭ nian amatan sorĉistinon?
Bonege, sinjoro.
Tiom da konferencoj tedis min, tiam mi venis por akompani vin.
Estas honoro.
Kiuj estas la sinjorinoj?
Ŝi estas la patrino de la sorĉisto Haŭl.
Bonvenita, sed mi ne esperas gajni la militon per sorĉoj.
Fakte, sinjorino Suliman protektas la palacon de la malamikaj bomboj.
Anstataŭe, ili bombas la proksimajn urbojn.
La magio, kiel ĉio, havas limojn, Ĉu ne, Suliman?
Absolute. Hodiaŭ via Reĝa Moŝto estas filozofa.
Suliman!
La fina batalo preskaŭas! Ni faros pasteĉojn el ili.
Vi faris portretulon de mi! Brila!
~La venko proksimiĝas! ~Mi atendos vin.
~Ĉu la generaloj pretas? ~Jes.
Haŭl, ĝojas al mi vidi vin.
Ĝojas al mi vidi vin alifoje, Majstrino.
Mi sciis ke estis vi.
Mi respektis mia ĵuro.
Sinjorino Suliman, mi ne volas lukti vin.
Mi iras hejmen kune kun mia patrino.
Mi ne permesos vin foriri.
Ne rigardu malsupren, la malpleno altirus vin.
Montru vian veran identecon al via patrino!
Haŭl, ne.
Kroĉu firme!
Sofi, iru antaŭen!
Ĉu vi kunportis ĉiujn?
Hundĉjo.
Ĉu vi estas spiono de Suliman?
Malfrue por lasi ĝin.
Sofi, stiru.
Ĉu vi ŝercas? Ne eblas!
Ili proksimiĝas!
Mi distros ilin. Sofi, flugu kastelon.
Ĉu vi seriozas?
La fingringo gvidos vin kastelen.
Voku Kalcifer el la plej profundo de via koro.
Kalcifer???
Vere!
Sekvu la lumon, vi alvenos noktiĝen.
Sciinte ke vi venas, mi ne venis palacon.
Via estaĵo fortigis min iri.
Kiel alfronti sole tian teruron?
Vi savis mian vivon.
Mi estis en grava danĝero.
Mi diris vin, ke mi ne povas stiri!
Stiru sammaniere.
Ni lasis ilin malproksime.
Mi nevidebligos vin dum kvin minutoj, tiel vi povos foriri.
Haŭl!
Ne nun, dankon.
Dankon. Estis ekscita momento.
Haŭl pensas ke li forkuris sukcese.
Nu, li havas tre junan patrinon.
Ni alvenis rapide, mi rekonas mian naskurbon.
Ne dulĉiĝu, mi ankoraŭ ne fidas de vi.
La kastelo! Bonvenas nin!
Sofi!
Marko! Mi havas problemeton. Kiel oni haltigas tion ĉi?!
Sofi!
Hundĉjo.
Marko, mi sukcesis!
Sofi, ĉu vi fartas bone?
Vi zorgigis min!
Dankon pro la bonveno!
Rigardu vian staton! Tro multe!
Ĉu Haŭl jam alvenis?
Haŭl?
Haŭl, Haŭl, ĉu vi fartas bone?
Kio okazas al vi? Ĉu vi estas vundita?
Ne proksimiĝu...
Diru al mi kion mi devas fari por liberi vin de la malbeno!
Vi unue devas liberi de via propra malbeno, Kial helpi monstron?
Ĉar mi enamiĝintis de vi!
Tro malfrue!
Haŭl!
Haŭl, jam revenis.
Sofi, vi devas liberi min de la kontrakto kiu kunigas min al li.
Nia tempo elĉerpiĝas.
Kaj, ĉu li fariĝos monstron por ĉiam?
Tiel.
Mi ne povas diru verojn al vi. Mi estas demono, vi scias.
Suliman diris min ke Haŭl konfidis ion gravan al vi.
Kio estas kaj kie estas?
Mi ne povas paroli pri la sekreto de la kontrakto.
Vi diras min, aŭ mi elverŝos akvon sur vi.
Vi ne faros tion, se mi mortas, Haŭl ankaŭ mortos.
Bonan tagon, Brasiko, Ni devas kuraĝiĝi.
Sofi, pretas.
Bone! Kalcifer, malfermu la buŝon!
Tiru forte! Nu!
Kial... ĝi... ne movas.
Kia malordo! Fatraso ĉie!
Al la tablo! Meztagmanĝo!
Avinjo, malfermu la buŝon.
Sofi, estas la sorĉistino de la Novalo. Kial vi zorgas pri ŝi?
Nun ŝi estas sendanĝerulino.
Kial ŝi rigardas min ĉiam?
Kia belega fajro.
Haŭl! Saluton al ĉiuj!
~Bonvenon! ~Mastro, ĉu mi povas konservi la hundon?
Velkinta sorĉistino kaj la sulimana hundo...
Kalcifer, kiel vi permesis ilin eniri?
Mi ne volis, Sofi puŝis min!
Kia eniro!
Vi estas "Brasiko", ĉu ne?
Vi ankaŭ estas malbenita.
Kiaj membroj formas tion ĉi familion.
Belaspekta junulo.
Bone, hodiaŭ estos okupita tago, ni foriras de tie ĉi.
~Sed kien...? ~Bonege, ni povos butikumi.
Se ni restas tie ĉi, Suliman trovos nin.
Vi devas resti tie ĉi, via malbeno estas tro forta.
Ĉio preta.
Kalcifer, antaŭen!
Jes! Perfekta! Restu tie.
Atentu.
Ni komencas.
La translokado finis, vi povas movi.
Bonege Mastro! Kia granda domo!
Belega fajro...
Sed ĝi estas...
Ĉu vi jam vidis la necesujon? Ni nun estas multenombra familio.
Sofi, venu! Sofi!
Mi aldonis ĉambron, rigardu.
Tio ĉi loko... kial?
Mi faris por vi. Ĉu vi ŝatas ĝin?
Certe, perfektas por la purigistino.
Mi aĉetis novajn vestaĵojn, venu kun mi.
Sofi! Venu! Rapidiĝu!
~Ni havas korton! ~Kaj ĝi plenas de butikoj!
~Ni iru, pli rapide. ~Sofi!
Mi ankaŭ ŝanĝis kolorojn al la pordo.
Tio ĉi estas la nova eliro.
Sofi, tio ĉi estas donaco por vi, venu.
~Kion vi pensas de mia sekreta ĝardeno? ~Bonege.
Ĉu tio ĉi ankaŭ vi faris per magio?
Ne. Mi uzis magion nur por helpi ilin flori.
Haŭl, dankon. Estas kiel sonĝo...
Sofi
Strange... ŝajnas min koni tion ĉi lokon.
Mi sentas kiel mi ploros.
Venu.
Rigardu.
~Dometo. ~Estas mia sekreta rifuĝo.
Ĉiu somero, infane, mi venis tien ĉi por esti sola.
Ĉu neniu konas tion ĉi lokon?
Mia onklo donis tion ĉi dometon al mi. Li ankaŭ estis sorĉisto.
Sofi, vi povas veni kiam vi volas.
Ĉu io okazas?
Mi timas ke enirante, vi malaperos.
Mi timas ne vidi vin denove. Kial vi ne diras la veron al mi?
Aŭskultu, mi nur volas vin esti feliĉa.
Vi ambaŭ povas kolekti florojn kaj vendi ilin en la butiko.
Vi faros bonege, Sofi.
Tiam... ĉu vi foriros?
Mi volas esti kun vi kaj helpi vin.
Mi ne estas belulino, sed mi povas helpi en la domo.
Ŝerce? Vi estas belulino!
La bono de la maljuneco estas en la malmulto da aĵoj por perdi.
Kiel ili kuraĝas profani tion ĉi lokon?
~Kien ĝi iras? ~Urbon por mortigi pli popolojn...
~Amikoj aŭ malamikoj? ~Sama.
Rigardu kiom da bomboj.
Kiom da viktimoj produktos?
Ĉu vi faris tion? Ĝi haltis.
Mi nur ludas kun ili.
~Haŭl! ~Li eble trovis nin.
Suliman sendas siajn monstretojn.
Movu! Movu la krurojn!
Sinŝirmu dome.
Ne, ne delasu min!
Sofi, kio okazis?
Jam estas tro multo!
~Sofi, bonan nokton. ~Bonan nokton.
Sofi, ne zorgu pro la mastro Haŭl, li iam eliras kelkajn tagojn.
Dankon, Marko.
~Ĉu vi bezonas ion? ~Ne, mi estas bone.
~Bonan nokton. ~Ĉu vi amas lin?
Vi enamiĝintis de Haŭl, ĉu ne?
Rakontu al mi.
~Avinjo, ĉu vi iam estis enamiĝinta? ~Certe jes kaj ankoraŭ estas.
Inter ni, mi ne havas tempon por la junuloj.
Malgraŭ juna koro.
Vi ne ŝanĝas, ĉu jes?
Kaj ili estas tiom belaj.
~Kio estas tio? ~Aera alarmo.
Ĉu bombado?
Ne en tio ĉi urbo, sed pli bone se vi ne eliras tiun ĉi nokton.
La monstroj de Suliman serĉas tion ĉi domon.
Estas saĝa fajro, kiu bone kaŝas nin de ili.
Sofi, iu vizitas vin, rigardu!
~Patrino! ~Sofi!
Kie estis vi? Mi estis serĉante de vi!
Vi ŝajnas avinjon.
Ĉio estas mia kulpo.
Mi bedaŭras, Sofi.
~Patrino. ~Mi bedaŭras.
Ĉarma domo!
Kiu estas tiu maljunulino? Aĥ, eble la mastrino.
Sofi, kara, mi reedziĝis!
Kun eminenta riĉulo. Ni repovas kune loĝi.
Vi ne devos daŭri kiel la purigistinon.
Dankon patrino, sed mi feliĉas tie ĉi.
Ĉu vi certas? Ĥo, mi forgesis!
La veturilo atendas min, mi devas foriri.
Ĉu vermo? Estas la pli malnova artifiko de la mondo, Suliman.
Kalcifer, manĝu.
~Mi deziras al vi multan feliĉon, panjo. ~Dankon, ankaŭ mi Sofi.
Mi jam faris tion kion vi petis, reprenu min kun mia edzo.
Bone, Sinjorino Suliman estos feliĉa.
Mi bedaŭras, Sofi.
Rigardu la homoj... timigitaj forlasante de la urbo.
Sofi, ĉu vi ankaŭ foriros?
Pri kion vi parolis kun tiu sinjorino?
Ni repacigis.
Mi ne volas vin foriri, Sofi!
Mi estimegas vin, Sofi. Restu kun ni.
Ankaŭ mi, Marko, kaj ne pensas foriri.
Ĉu vere?
Ĉu vi kredas nin familio? ~Certe jes.
Mi estis zorgita.
Dum mi vivas, Suliman ne prenos Haŭl~on.
~La ĵurnalo diras ke la regno gajnis. ~Neniam fidu de la ĵurnalo.
Strange, ŝajnas kiel Kalcifer ne ĉeestas.
Avinjo, ĉesu fumi. Estas malbona al vi.
Ĉu vi demetos mian nuran plaĉon?
Marko, malfermu la fenestron.
Vi ne devus malfermi la fenestron.
Kalcifer malfortas, la monstroj povus eniri.
Marko!
Fermu la fenestron!
Zorgu pro la avinjo.
Mi rigardos la butikon.
Kial ili ne faras ion utilan? Kial ili ne estingas la fajrojn?
Haŭl!
Ili kompatas nenion.
Haŭl!
Pardonu mian malfruon, multaj malamikoj estas tio ĉi nokto.
Haŭl! Oĥ, Haŭl!
Kalcifer, leviĝu!
Sinjorino, ĉu estas donaco de Suliman tion kion vi fumas?
Tiu avinjo, ŝi klopodis venenigi min per vermo.
Bone, tie ĉi estas vi, Haŭl.
Mi volus paroladi kun vi, Haŭl.
Estos plezuro, sinjorino.
Sed nun ne ĝustas.
Impresas min, estas la unua fojo ke vi ne fuĝas de mi.
Pardonu min, sinjorino.
Sofi restu tie ĉi, Kalcifer zorgos pri vi.
Mi ankoraŭ havas aferojn.
Haŭl, haltu! Ne foriru! Restu kune kun ni!
Pretas novan atakon, Kalcifer ne povos haltigi la bombojn.
Ni fuĝu de tie ĉi. Vi ne devas batali!
Mi ne volas pli fuĝi.
Mi fine trovis kiun protekti.
Vin.
Haŭl!
Nia urbo bruliĝas!
Haŭl estas en problemoj.
Haŭl!
Sofi!... Brasiko?
~Marko, sekvu min. ~Kio?
Ĉu de nove transloĝiĝo? Ni bonas tie ĉi!
Li riskas sia vivo, ĉar ni estas tie ĉi.
Dum nia ĉeestado, li daŭros batalante.
~Avinjo, stariĝu. ~Ĉu ni promenos?
Se ni eliros de la kastelo Suliman trovos nin.
Ni jam estis trovitaj.
Estas la nura ŝanco por savi Haŭl.
Sofi! La kastelo preskaŭ disfalas.
Ne gravas, zorgu de la avinjo.
Kalcifer, supreniru al la ŝovelilo.
Ne, mi ne povas, la kontrakto kunigas min al la kameno.
Parolu pri tio malfrue, nin ni foriras.
Mi estas fragila! Haltu... vi mortigos min!
Se mi eliras la kastelon, ĝi disfalos. ~Pli malbone.
~Ni iru! ~Lasu min ene.
Mi ne scias kion okazos se mi eliras la kastelon.
Mi avertis vin.
Kaj ekpluvas!
~Ĉu direktas sin urben? ~Marko, zorgu de la avinjo.
Brasiko, helpu trovi eliron.
Avinjo, vi fartos bone, mi restos kun vi.
Tien ĉi, Marko.
Likas, mi estingas.
~Mi jam revenas. ~Rapidiĝu.
Rapide!
Ne estas seka!
Marko, alportu la avinjon tien ĉi.
Nenio de la kastelo restas.
Mi avertis vin, Haŭl kaj mi protektus nin.
Kalcifer, ni bezonas nin, vi estas nia unua espero.
Mi devas trovi Haŭl, bonvolu, movu la kastelon.
Vi povas, vi povemegas.
Konsente, sed ne estas kameno...
Kaj la brulligno estas malseka.
Ĉu vi ne scias la proverbo?
Kiam oni estas granda, faras grande iam ajn.
Tiel... Ĉu vi kredas?
~Kia belega fajro! ~Avinjo, surseĝu tie ĉi.
Ĉu vi povas doni min parto de vi?
Ĉu parto de mi?
Mi bezonas kontribuon. Ĉu viaj okuloj?
Kaj se mia haro?
Bonege, Kalcifer! Vi estas la plej bona!
Per viaj okuloj aŭ koro, estus pli bone.
Ĉu koro? Kie estas?
Tie!
Haŭl estas tie! La monstroj ĉirkaŭas lin!
Pli rapide, Kalcifer!
Haltu!
Avinjo! Ne!
La koro de Haŭl!
Avinjo!
~Bruligas min! ~Forĵetu ĝin!
~Forĵetu aŭ vi mortos! ~Ne, estas mia!
Sofi!
Sofiiiiiiiiii!
Estas mia, mia!
Mi faris teruraĵo, mi asperigis Kalciferon!
Haŭl mortos ĉar mi!
La fingringo brilas. Ĉu Haŭl ankoraŭ vivas?
Montru min kie estas Haŭl!
Ĉu la pordo de la kastelo?
Haŭl!
Mi revenis al sia infaneco.
Haŭl! Kalcifer!
Estas mi, Sofi! Ne forgesu de mi!
Mi promesas min reveni!
Haltu min en la estonteco!
Jes, mi jam iras...
Mi ne povas ĉesi mian ploron.
Haŭl.
Mi bedaŭras. Mi ne plenumis mian promeson.
Haŭl, vi atendis min.
Portu min al Kalcifer kaj vi estos libera.
~Ĉu li mortis? ~Ne, estas bone.
~Avinjo? ~Mi ne scias kion vi volas.
Bonvolu, avinjo.
Ĉu vi vere deziras tion ĉi?
Tiam, mi donos ĝin al vi, atentu ĝin.
Dankon avinjo.
Kalcifer...
Sofi, mi malfortestas.
Se mi redonas al la koron de Haŭl, ĉu li mortos?
Se estas vi kiu redonas ĝin, ne.
Vi elverŝis akvon sur mi, sed nek Haŭl nek mi mortis.
Tiam, mi faros...
Varmas, batas kiel birdido.
Ankoraŭ estas la koro de junulo.
Mi volas Kalcifer pli vivu mil jarojn.
Kaj Haŭl reakiru sian koron kaj spiriton.
Mi estas libera! Libera kiel la aero!
Li movas, vivas!
La magio de Kalcifer ne daŭras.
Brasika kapo!
Ne zorgu, mi trovos al vi novan bastonon.
Brasiko, tre dankon.
Dankon, Sofi.
Mi estas princo de la najbara lando.
Sorĉistino farigis birdotimigilon de mi.
Sorĉo nur rompata per enamigita knabina kiso.
Tiel kaj mi mortus se Sofi ne savintus min.
Belega knabo!
Kio okazas tie ĉi?
Stranga sensaco! Kiel ke mi glutis ŝtonon.
Koro, estas peza ŝarĝo.
Sofi, via haro... estas kiel la steloj.
~Belulino! ~Mi amas vin!
Ĉu vi sentas la energio de tio ĉi amo?
Reiru al via lando, estas horo de finigi la militon.
Jes, mi tuj faros.
Poste la fino de la milito, mi revenos vizitante vin.
La ŝanĝiĝemo de la sentoj estas la nura ĉiamaĵo.
Belulo dolĉparolante.
Mi atendos vin senpacienca.
Estas vi, vi uzis tempon.
Kaj, kiuj novaĵoj vi alportas?
Ĉu ŝatas vin ke ĉio finas bone?
Feliĉa fino.
Voku la Ĉefministron kaj Ŝtatestron.
Estas horo de fini tion stultan militon.
Estas Kalcifer!
Saluton, amiko! Kio kunportas vin tien ĉi?
Mi volas resti kun vi. Ne zorgante de la pluvo.
Dankon, Kalcifer.