ALEXANDER a film by Oliver Stone Thanks to Time Adjuster
''Het geluk is met de sterkste''
Perzië - Babilonië - Juni 323 A.D.
Onze wereld is voorbij...
verpletterd door oorlogen.
Nu ben ik de...
bewaker van zijn lichaam...
in dit Egyptisch land.
Ik volgde het, zoals een farao.
En dit voor 40 jaar al.
Ik ben de overwinaar...
maar wat betekenis heeft het?
Er is niemand meer die het zich herinnerd...
de grote Kogamella cavalerie.
Of de bergen van Hindu Kush...
toen deze door 100.000 man overgestoken werden...
richting Indië.
Hij was, een god... Katmus.
Of toch bijna, zover ik weet.
Tiranen, veroveren gemakkellijk...
een rivier...
daarom kan een tiran niet zomaar terugkeren naar zijn volk.
Wat weten deze schoolkinderen van de wereld af?
Om te regeren moet je zelf sterk zijn...
Alexander was meer, een Prometeus...
een vriend van de mensen, hij veranderde de wereld.
Voor hem waren er stammen...
en na hem...
was alles mogelijk.
Hij voelde aan, dat de wereld
kon geregeerd worden...
door één koning.
Dat was beter voor iedereen.
18 enorme Alexandriës, bouwde hij...
het was een imperium, niet van land en goud...
maar van de kennis.
De Helleense beschaving...
beschikbaar... voor iedereen.
Hoe zal ik het zeggen?
Hoe moet ik uitleggen, wat het is...
te zijn, te dromen...
grote dromen.
Te geloven dat Alexander alles kon doen.
Eender wat.
In zijn aanwezigheid, verlicht door Apollo...
overtroffen we onszelf.
Eerlijk gezegd...
Ik ontmoette veel grote mannen in mijn leven.
Maar enkel één kolos...
nu alleen, en oud...
begrijp ik...
wie deze natuurkracht was.
Begrijp ik het wel echt?
Heeft een man als Alexander echt bestaan?
Natuurlijk niet.
Ze idealiseerden hem, maakten hem beter dan hij was...
mensen...
ze staan op en vallen neer...
opstaan en vallen...
Het Oriënt, het grote Perzische Rijk...
regeerde bijna de hele wereld.
Het westen, ooit grote Griekse steden...
Thebe, Athene, Sparta...
gevallen door trots.
Sedert 100 jaar nu,
kopen de Perzische koningen de Grieken om...
met goud, om als hun huurlingen te vechten.
Toen kwam Philip, de eenoogige, en alles veranderde.
Unie van stammen...
onwetende herders...
aan de kust en in de bergen.
En met zijn ijzeren wil, maakte hij een professioneel leger.
Kreeg hij de Grieken op hun kniëen.
Daarna, verlangde hij naar Perzië...
terwijl daar, de grote koning Darius...
... vreesde dat Philip zijn troon in Babylon wilde.
Het was tijdens deze oorlogsdaden...
...dat Alexander werd geboren...
...in Pella.
Sommigen noemden zijn moeder...
koningin Olympia, een heks.
Sommigen zeggen dat Alexander, de zoon van Dionisus is.
anderen... van Zeus.
Maar, eerlijk...
er was niemand in Macedonië
die niet opkeek naar de vader en de zoon, altijd samen...
en zich dat afvroeg.
Haar huid...
van water.
haar tong is van vuur.
Ze is je vriend.
Pak aan.
Als je twijfelt...
zal ze aanvallen.
Onthoud dat.
Nooit twijfelen.
Goed zo...
ze zijn als mensen...
je kunt er jarenlang van houden...
voeden, verzorgen...
maar tosch,...
keren ze zich tegen je.
En ze noemen mij barbaars...
terwijl Phillip Dionisius heel de nacht vervloekt.
Vrouwen...
zijn de enigen...
die Dionisius kennen.
Mijn kleine Achileas.
Wacht hier, Alexander.
Hier.
Wat wil je...
Heb je me gemist?
Nee, niet hier!
Jij hoer, bedien je koning.
Koning van wat?
Je krijgt niets van me!
Ik heb koninklijk bloed, afstammelinge van Achileas.
En ik heb Barbaars bloed.
Jij bent een dronken hoer.
Jij vloekt teveel...
Jij hoer, ik haal je ingewanden eruit!
Ik vervloek jullie beide!
Denk je, dat de mensen je respecteren?
Denk je dat ze niet weten, dat hij een bastaard is?
Ik vervloek je alle twee, jij heks!
En let op je slangen!
Heb ik je dat niet gezegd? Heb ik je dat niet gezegd?
- Je gaat me gehoorzamen. - Nee, doe ik niet.
Gehoorzaam me, of ik vermoord je,
met de blote hand.
- Gehoorzaam me! - Uw Hoogheid, nee!
In de naam van God.
Hij zal nooit de jouwe zijn!
Nooit!
In mijn baarmoeder...
...droeg ik mijn wraak.
In de wereld waarin hij opgroeide...
geloofde hij in vriendschap...
daar ontdekte Alexander zijn levensdoel.
Stop met spelen, vecht!
als je aan het front bent
van een gevecht...
en je hebt een barbaar tegenover je
moet je meer doen dan op zijn maag...
of zijn armen...
slaan, maar recht op zijn hart.
En vergeet niet alle dagen te eten...
tot jullie volwassen zijn.
Dat bereik je niet in bed...
wachtend op je hete soep, Cassander.
Na een nachtelijk gevecht.
Komaan, Alexander, komaan!
Denk je dat een koning respekt...
verdiend omdat hij van koninklijk komaf is?
De eerste regel is,
vraag nooit minder van je mannen...
maar vraag meer.
Goed zo, goed gedaan, Hefestion.
Goed geworsteld.
Zo wilde ik het.
Je vocht goed, maar verloor...
En nu, feliciteer elkaar.
Vooruit.
Wou je dat ik je liet winnen, Alexander?
Je hebt gelijk...
maar ik beloof je ooit van je te winnen, Hefestion.
Er werd gezegd, dat Alexander nooit verslagen werd...
behalve dan door Hefestion.
Hoewel, ze zijn een inferieur ras...
de Perzen regeren over 80% van de ons bekende wereld.
Maar is het mogelijk...
dat de bron van de Egyptische...
machtige Nijl...
afkomstig is van deze bergen...
op de landsgrenzen?
Als het zo is, kan een ervaren gids...
zijn weg vinden...
door deze rivier, tot de grens van Indië...
dan naar de Oostelijke Oceaan...
tot het einde van de wereld...
en via deze route...
op de Nijl...
terug naar Egypte, door de Middellandse Zee...
terug naar huis, naar Griekenland.
Nu, als het volk...
inzag dat ze in het middelpunt waren...
kan Griekenland de wereld regeren!
Waarom, meester...
spreek je van onbekend land,
alsof het nog te ontdekken is?
Indië, waar Hercules en Dionisus vochten.
Al deze mannen die naar het Oosten gingen...
Tesio, Jasson, Achileas...
hebben gezegevierd!
Van generatie op generatie...
gaat deze legende verder.
Waarom?
Tenzij het de waarheid is.
Verhalen over Amazones, he?
Nee, Alexander...
alleen het gewone volk gelooft dit.
Ze geloven bijna alles.
Daarom zijn we hier, om onderwezen te worden...
en niet in deze onzin te geloven.
Maar als we toch beter zijn als de Perzen?
Waarom regeren we ze niet?
Het is, altijd geweest...
een griekse droom om naar het Oosten te gaan.
Het Oosten heeft een eigenschap...
om mannen en hun dromen op te slokken.
- Meester, meester? - Ja?
- Meester? - Wat wil je?
Waarom zijn de Perzen zo wreed?
Niet nu, Nearcos...
Maar het is waar Nearcos.
De Orientalische stammen staan bekend...
als barbaars en dulden geen tegenspraak.
De overmaat van alles, is de vernietiging van de mensheid.
Daarom zijn wij, Grieken, superieur, wij...
houden onszelf onder controle.
Moderatie.
Hopen we.
En wat van Achileas, en Troje, meester?
Is dat ook overdreven?
Achileas, had geen grenzen...
hij domineerde andere mensen, totdat
als hij niet mocht meedoen aan een gevecht,
vanwege de dood van zijn geliefde Patrocolus...
bracht hij zijn eigen legers in gevaar...
hij is een dikke egoist.
Dus jij zegt dat de liefde tussen...
Achileas en Patrocolus onrein was?
Als twee mannen in zonde slapen...
geven ze zich over aan de lust, het heeft niets te maken...
met het goede in ons.
Het is zoals alle andere overmaten, Alexander.
Jaloezie is er een van...
maar als mensen de kennis zoeken...
bij elkaar.
Dat is rein, dat is groots.
Als zij strijden, om het beste te zijn, elk op zich...
dat is ook een soort liefde tussen mannen...
die een stad kunnen opbouwen.
En ons verheffen uit ons armtierig leven.
Philip bracht Aristoteles naar Athene, om Barbaars onderricht te krijgen.
Hij had een ambitieus droom, Perzië aan te vallen.
Is dat alles wat je kan, Cleitos?
Terug naar de graanschuur, ik berijd hem wel zelf.
Niemand krijgt hem getemd,
Uwe Hoogheid.
Niemand.
Hij is teveel gestraft.
Nobele koning...
dit dier heeft temperament...
niet waardig aan Philip van Macedonië.
Geef me de tijd om iets beters te vinden...
dat beter bij je past... - Waarom ik deze furie wil?
Mijn vrouw is net zo.
Zie ik er zo oud uit?
- Ik zorg voor je! - Kalmeer maar...
Vrouwen zijn net zo...
te nerveus voor het gevecht. Ruim het op.
Koop het voor mij, vader...
ik zal hem berijden.
En als het niet lukt?
- Betaal ik hem zelf. - Met wat?
- Ik ben niet gek! - Ik betaal je!
Dit paard kan niet bereden worden...
het heeft iets aan zijn verstand.
Het kan bereden worden...
door mij.
Als je hem temt, is ie van jou.
Voor de halve prijs.
Het paard zal hem doden, Philip...
- Het zal hem vertrappelen. - Echt?
Na dit weten we of hij muziekant wordt.
Die jongen kan het niet aan, Philip...
hij gaat zich pijn doen.
Laat hem dat maar zelf te weten komen.
Daar is het tijd voor.
Je houd niet van schaduwen...
nietwaar?
Je denkt dat het geesten zijn die je zullen pakken.
Zie je?
Dat zijn wij twee.
Het is een truuk van Apollo...
hij is de god van...
de zon.
Ik toon je hoe ze te overwinnen...
wij twee samen.
Ucefalus...
zo zal ik je noemen.
Koppig en sterk...
Ucefalus en Alexander.
Komaan, en nu samen rijden!
Er is nog hoop!
Átalo, Cleitos, Zeus zegt...
hij is beter dan jouw temmer!
Nu Ucéfalo, toon het ze.
Mijn zoon...
Mijn zoon!
Herinner je Aquiles?
Hij is mijn favoriet.
Waarom?
Omdat hij van Petrocolos hield, en zijn dood gewroken heeft.
Wat was zijn doel?
Om jong te sterven...
als grote krijger.
Had hij dan een keuze?
Jazeker, om lang te leven.
Maar dan zonder glorie.
Jij droomt van glorie, Alexander...
je moeder moedigt je aan...
er is geen glorie zonder lijden.
En deze luxe heb je niet.
Ooit zal ik zoals hun zijn...
Prometeus, ontdekte het geheim van vuur...
en gaf het aan de mensen.
Hij maakte Zeus, zo kwaad...
dat hij hem in een stenen beeld veranderde...
overdag eten vogels zijn lever op...
's nachts, groeide het weer aan...
zodat het de volgende dag weer opgegeten werd.
Hij diende als banket.
Waarom?
Niemand weet dat.
Hoe dan ook...
Edipus...
met zijn scherpe blik...
vermoorde zijn vader...
trouwde met zijn moeder...
kennis, kwam te laat...
Medéia...
vermoorde haar kinderen uit wraak.
Omdat Jason haar verliet voor een jongere vrouw.
Mijn moeder zal me nooit kwaad doen.
Het is moeilijk om te ontsnappen aan moeders, Alexander...
Je leven lang...
let op met vrouwen.
Ze zijn gevaarlijker dan mannen.
Hércules...
nadat hij zijn 12 werken gedaan had...
werd hij gestraft met krankzinnigheid.
vermoorde zijn 3 kinderen...
O Hércules, O grote Hércules...
alle grootheden, komen van verlies.
Ook jij, zal op een dag veroordeeld worden...
door de Goden.
Als ik ooit koning wordt, eet ik je op, vader.
Haast je maar niet, jongen.
Of je riskeert alles.
Mijn vader gooide me in de strijd, voordat ik kon vechten...
toen ik de eerste mens doodde, zei hij...
nu weet je het.
Ik haatte hem toen.
Maar nu begrijp ik waarom.
Een koning wordt niet geboren, Alexander...
hij wordt gemaakt...
door het staal, en door het lijden.
Een koning moet weten hoe...
degenen waarvan hij houd pijn te doen.
Hij is eenzaam, vraag maar aan Hércules...
vraag aan eender wie!
Je lot is wreed.
Geen man of vrouw zijn zo krachtig of mooi...
zonder een ramp aan het volgende.
Ze lachen als je...
hoge verwachtingen hebt...
hoe hoger je reikt, hoe harder je valt.
Zelfs je glorie wordt je afgenomen...
Ze maken je een slaaf.
8 jaren later.
Zo snel zwanger? Jij kleine hoer.
Philip trouwt in de lente...
tijdens het festival voor Dionísio.
En als haar eerste zoon geboren wordt...
haar lieve onkel, Atlas...
zal Philip overtuigen,
om de jongen zijn opvolger te benoemen.
En hijzelf, zijn raadgever.
En jij?
Jij vertrekt, naar een onmogelijke missie...
tegen een monsterlijke noordelijke stam...
om te worden verminkt...
in een onbeduidende gevecht...
en ik, geen koningin meer...
zullen gedood worden, ook je zuster,
en de rest van onze familie.
Ik wenste...
dat je soms het licht zag, moeder.
De waarheid is...
hij neemt niets wat al niet van hem was...
Er rest je alleen, de aanval.
Je gaat trouwen, met een Macedonische...
en je maakt een kind, van zuiver bloed,
je zult één van hen zijn, niet van mij...
en je hebt geen keuze, om koning te worden.
Het heeft de Ticanni.
Als jij koning werd, dat was perfekt maar je vader, dat zwijn...
Zeg niets meer over mijn vader.
Hoor je me? Niets meer.
Je hebt gelijk.
Vergeef me.
Een moeder houd teveel van...
Ik hoopte meer met elkaar te kunnen praten.
Ik wenste meer tijd samen met je te zijn.
Zoals vroeger...
toen je een lieve jongen was.
Er was nooit tijd, moeder...
als kind al, ben ik gevormd...
om altijd de beste te zijn.
Mijn arm kind...
...zoals Aquiles...
...vervloekt om zijn grootheid.
Mijn jongen.
Je mag nooit...
je gevoelens met je plichten verwarren, Alexander.
Een koning moet er zijn voor zijn volk...
Ik weet, je wordt deze zomer 19.
En de meisjes klagen dat je ze geen aandacht geeft...
dat begrijp ik, dat is eigen aan jonge mannen.
Maar als je naar Azië vertrekt zonder een opvolger te maken, verlies je alles!
Hefestión, houd van me...
zoals ik ben...
en niet wie ik ben.
Houden van?
Houden van...
in naam van Dionísio...
begrijp wat Philip voelt...
om je eigen bestwil.
Je leven hangt er vanaf...
zijn spionnen zijn dicht bij jou...
Hou op!
Ik ben een waardige zoon.
Jij gekke vrouw...
het heeft me nooit pijn gedaan.
En zelfs al had ik een zoon...
moet hij 20 zijn voordat hij kan regeren.
Zeker, en jij zult 40 zijn...
...oud en wijs...
zoals Parmenio...
en de zoon van Philip, zal ook 20 zijn.
Zoals jij nu.
maar grootgebracht door hem...
zijn bloed.
Hij zal je de troon nu nooit geven, Alexander.
Nooit.
Komaan, Alexander...
drink je zorgen weg...
zonder zorgen gaat het beter.
Er is maar één ding beter dan een gevecht te winnen, zoon...
de smaak van een nieuwe vrouw.
Dit is zoeter...
dan een slachting.
Ozelia, volg me.
Alexander, ik heb voor je de juiste gevonden.
Hoe heet je, schatje?
- Hoe heet je? - Ticanni.
Ik hou van je, mijn beste vriend.
Ik hou ook van je, Cleitos.
Zie je liever, Cleitos?
Ik ga slapen in mijn graf, Hefestión.
Een heildronk.
Een heildronk!
Ik drink, ter ere van mijn grote vrienden.
En op de nieuwe unie!
Macedonia en Griekenland!
Gelijken in grootheid!
En op Philip, onze koning...
...zonder hem, was deze unie niet mogelijk.
Komaan Átlas, hou op met dat geslijm!
Tot slot...
drink ik op de koning, getrouwd met mijn nicht...
Eurídica...
een Macedonische koningin waar we trots op zijn!
Lang leve de koning!
Op Philip en Eurídice...
en op hun wettige zonen!
Átlas, jij hoerezoon!
Kom hier!
- Dit is belachelijk. - Komaan!
Hou op, hou op met vechten!
Asjeblief.
Dit is mijn trouwfeest, geen straatgevecht.
Verontschuldig je voor Zeus, voor je me onteerd.
Hij noemt mijn moeder een hoer,
en mij een bastaard.
- En ik onteer je? - Je bent als je moeder...
Átlas is nu mijn familie, en jij ook.
Kies je kennissen dan beter uit.
Wil je dan dat ik toezie,
hoe je jezelf belachelijk maakt?
Belachelijk?
- Beledig je me! - Ik beledig je!
Je bent het niet waard in de voetstappen van mijn moeder te lopen.
Jij hond, je koningin betwisten!
Belachelijk?
Ik hoef me nergens voor te schamen,
maar jij, arrogante rat!
Ik maak haar zwanger als ik wil.
En ik maak zoveel zonen als ik wil,
en daar kan jij of je loopse moeder
niets tegen doen.
Waarom, dronken man, moet je me alles afnemen?
Wat ik doe en zeg, doe ik voor mijn moeder?
Omdat ik haar gevoelens ken, bij Hera.
En ik zie haar in je ogen.
Je aast teveel op de troon.
We weten allemaal...
dat je moeder en haar zoon, mijn dood willen!
- Droom maar verder, jongen. - Kalmeer, Philip...
de wijn praat nu,
laat de jongen met rust, wacht daarmee tot morgen.
Nu...
ik beveel je...
Vraag excuses aan je koning.
Verontschuldig je!
Jij bent mijn koning niet.
Goede nacht, ouwe...
en als mijn moeder hertrouwd...
nodig ik je uit op haar bruiloft.
Jij bastaard!
Gehoorzaam me, kom hier.
En dit is de man,
die jullie van Griekenland naar Perzie zal leiden?
Hij kan niet eens een trap aflopen.
Verdwijn uit mijn paleis!
Ik verban je, bastaard!
Vertrek uit dit land, je bent niet meer welkom hier!
Je bent mijn zoon niet!
Plotseling, veranderde alles voor hem...
zijn vader, koning Philip...
werd vermoord...
en Alexander, 20 jaar...
werd de nieuwe heerser van Macedonie.
En verbrak de unie met ons...
niet gehoorzamend aan Alexander...
door verschillende Grieken...
eindigde in een revolutie.
Tot tevredenheid van de Perzen,
die deze grieken met zijn goud betaalden.
Maar Alexander kon van iemand houden als geen ander...
maar hem veraden, daar maakte hij komaf mee.
Hij doodde duizende mensen,
in de stad Tebe...
en maakte van de overlevende slaven.
Zijn doel was het...
de grieken te verslaan.
Maar tenslotte...
behandelde hij de rest van de grieken...
goed, hij had nog hoop in ze.
Tebe...
en sympatisanten van Perzie.
En ook anderen die zich herinnerden,
wie Alexander haatte...
... en waar hij voor stond.
Met 21 jaar, Alexander, viel Azie binnen...
Met een leger van 40.000 man.
En bevrijde de ene stad na de andere...
veroverde hij heel west-Azie.
en ook Egypte...
waar hij tot farao werd benoemd.
Ze vereerden hem als een god.
Het was in Egypte...
dat de orakel van Siwah...
hem verklaarde...
de zoon van Zeus was.
Tenslotte ging hij het gevecht met Darius aan...
in de hart van het Perzische Rijk.
Dicht bij Babilon.
Het was waanzin...
wij met 40.000, tegenover 250.000 barbaren.
Het was de dag, dat Alexander...
zijn leven lang op gewacht had.
Alexander, zoon van een god...
het was maar een mythe, natuurlijk...
tenminste, daar ving het mee aan.
Ik weet het, ik was er ook.
Ik zag zijn ogen.
Daar...
doorbreken we de Perzische linie...
we gaan voor hun aanvoerder.
Darius doodden?
De goden hebben hem tot bij ons gebracht, eindelijk...
als ik sterf, dat is maar één Macedonier...
maar de Perzen kunnen niets, zonder het commando van Darius.
Hier...
hier precies snijden we de keel over van het Perzisch leger.
Dat is waanzin...
je geraakt nog geen 100m bij hem.
Heb je de macht van zijn leger al gezien, Alexander?
Niet als jullie hem op de linkerflank bezighouden.
Mijn moedige, Parmenio.
Met je zoon, Filotas...
ik heb maar 2 uurtjes nodig morgen.
En jij, onkreukbare Antígonas...
valt ze in het midden aan.
Pérdicas, Leonato...
Nearco, Polipercherón...
vallen hem allemaal aan...
in het midden.
De cavalerie volgt mij naar de rechterflank.
En als Cassander aanvalt...
langs de linkerflank,
zal er een gat ontstaan.
En dan ik met de cavalerie...
met Cleito achter me...
Ptolomeo en Hefestión...
vallen we aan door het gat...
en we bereiken ons doel...
Darius zijn hoofd.
Alexander, met veel geluk, en de hulp van de goden...
moet het morgen lukken
om zijn leger te vernietigen.
Of wij worden allen afgeslacht als we ons terugtrekken.
Hij heeft gelijk.
Jij spreekt van "naar huis"...
en terugtrekken...
begrijp je wel, Parmenio...
Babylon wordt mijn nieuwe "huis".
Alexander, als we toch vechten moeten...
doe het dan krachtig...
Gebruik je kracht goed,
we vallen vannacht aan,
als ze het niet verwachten.
Ik kwam niet naar Azie,
om de overwinning te stelen, Cassander.
Nee, daar ben je te eervol voor...
zonder twijfel wil je zoals in Troje...
de verhalen onder je kussen hebben.
Maar je vader hield niet van Homero.
De westelijke landen zijn geofferd, Alexander...
de hand van zijn zoon in huwelijk...
sinds wanneer kreeg een griek zoveel eer?
Dit is geen eer, Parmenio, maar trots.
Maar de grieken namen het aan, voor lange tijd.
Besef je wel dat de moordenaar van mijn vader...
in die vallei wacht?
Alexander, we zijn niet zeker
dat de Perzen dit deden...
- Dat is niet belangrijk! - Dat is niet waar...
Je vader leerde je om je niet over te geven...
aan je passie.
Ik raad je aan, hergroepeer!
Trek naar de kust en maak een groter leger.
Dat deed ik, als ik Parmenio was.
Maar ik ben Alexander...
als de aarde geen 2 zonen heeft, Zal Perzie 2 koningen hebben?
Dit zijn mijn voorwaarden.
En Darius, is geen lafaard...
die zich achter zijn mannen schuilt.
Hij komt morgen naar me toe...
en zal voor Griekenland knielen...
zal Alexander genadig zijn.
Daar gaat een waanzinnige.
Hij verdiend geld, Parmenio.
Maak gebruik van de nacht, vrienden...
want morgen sterven we in Hades.
We gaan met trots.
Éufobos...
Vrees...
het hoort erbij.
Darius zal hetzelfde voelen.
De vrees voor de dood...
houd alle mannen bezig, Hefestión.
Dit leren ze niet op school.
het is de oorzaak van ons pech...
- Kom binnen, grote Cráterus. - Uwe Majesteit.
Ben je klaar voor morgen?
Ik kan amper wachten, wat mij betreft.
Onze mensen zijn goed opgeleid.
Goed, mannen zonder angst vechten beter.
Ze zijn waakzaam, maar rusten ook.
Tot uw orders Generaal,
Ik slaap met mijn ogen open als een baby.
Hij heeft schrik dat iemand zijn wijn pikt.
Vanaf morgen gaan jullie een nieuwe koning zien.
We volgen je, Majesteit!
De aarde zal vol Perzisch bloed zijn.
Ik geloofde altijd, Alexander...
maar...
maar misschien is dit te groot voor ons.
Patroclo twijfelde niet aan Aquiles,
toen ze samen voor de poorten van Troja waren.
Patroclo ging eerst dood.
Als jij gaat...
als je sterft Hefestión, verliezen de Macedoniers een koning.
Maar ik zal je wreken...
en ik volg je naar het Huis des Doods.
Ik zou hetzelfde doen.
Aan de vooravond van een gevecht, is het moeilijk alleen te zijn.
Misschien...
is dit een afscheid...
mijn Alexander.
Vrees niet, Hefestión...
wij zijn het begin.
Bloed, doet het land wenen...
bloed, doet het regenen...
bloed, doet het land groeien.
Maar uit bloed, zijn alle mannen geboren.
...en sterven.
Bloed...
is het eten voor de ondergrondse Goden.
Vooruit Ucéfalus, we rijden naar ons noodlot.
Mannen, hergroeperen!
Mannen, rechtomkeer!
Mannen, geef acht!
Geliefde Ptolomeo...
ik herinner me hoe we vochten in het binnehof...
je was een gigant.
En vandaag? Hoe ga je vechten?
En jij, Ducipal...
Jij won met worstelen de laatste Olympische Spelen.
Doe je hetzelfde met je speer?
En Tarando, zoon van Menandro...
een grote soldaat van mijn vader.
Ik heb nog met je broer Hedeas gevochten.
Hij stierf dapper in Halicarnaso.
Je mag trots op je familie zijn.
Je vecht voor hun vandaag.
Jullie allemaal, eer je land...
en je voorvaderen.
En nu zijn we samen in dit verre Azie.
Waar tegenover ons...
Darius, en zijn leger staan...
Wie is die grote koning...
die moordenaars met goud betaald...
om mijn vader te vermoorden, onze koning.
Op de meest verwerpelijke en laffe manier...
wie is deze grote koning?
Darius, waar alleen zijn slaven vechten.
Wie is deze koning, hij is maar een nep koning.
Deze mannen vechten niet voor hun eigendom...
zij vechten omdat die koning...
zegt dat het moet.
Wij zijn niet als slaven hier...
wij zijn vandaag hier...
als vrije Macedoniers.
Sommigen van jullie...
misschien ikzelf...
zullen de zon niet meer zien opgaan...
over deze bergen.
Maar ik zeg je dit...
strijders leven niet in de tijd...
overwin jullie vrees...
en ik beloof jullie, jullie overwinnen de dood.
Op een dag zullen ze vragen...
wie het hardst gevochten heeft...
en jullie zullen antwoorden...
ik was die dag daar in Gaugamela.
Voor de vrijheid...
en de glorie...
van Griekenland!
Zeus met ons!
Cavalerie, vooruit, nu!
Waar gaat hij naartoe?
Weet ik niet, ik denk dat...
Volg ze, Deisus.
Hefestión, vooruit!
Lansiers!
Klaarmaken!
Hij maakt een fout, Farnacus.
Toon hem wie de konig is.
Het zijn dappere mannen.
Wachten!
Hou jullie positie!
Hou de cavalerie links in het oog!
Verhoog de snelheid!
De Perzen zijn in de meerderheid!
Cassander, alle, vooruit!
Naar links...
Infanterie, vooruit!
...nu!
Hou jullie positie!
Vader, we moeten hergroeperen, nu!
Waar is hij, waar is de koning?
- Volg Alexander, vooruit!
Kom Macedoniers, rijd, rijd!
Schilden!
Ze rijden naar de horde!
Ze keren terug, hergroeperen!
Filotas!
- Filotas! - Vader!
Vertel het Alexander, jijzelf, en als hij niet luistert...
overleef, en red me van deze schande!
Blijf leven!
Omdat jij het nog tegen hem moet opnemen!
Darius!
Op jullie paarden!
Darius!
Vertrek, vertrek!
We kunnen ze nog voor zonsondergang inhalen!
We volgen ze tot de nacht, en vangen Darius!
Laat de paarden vrij!
Alexander!
Alexander mijn vader vraagt...
ze hebben de flanken afgeslacht.
Parmenio is aan het verliezen!
Alexander, als je ze volgt,
riskeer je dat je leger verliest!
Maar als we hem vangen krijgen we een koninkrijk.
Vlucht naar het einde van de wereld, lafaard...
maar je zult niet ver genoeg kunnen vluchten.
Naar Parmenio!
Je bloed erg, mijn heer...
Laat me je wonden verzorgen.
Nee, niet nu...
Het is niet erg, ik verzorg ze zelf.
Help hun.
- Uwe Majesteit? - Heb geduld...
Hoe heet je?
- Glaucos, mijn koning. - Glaucos.
Waar woon je?
Aleria.
Ontspan je lichaam...
denk aan thuis, nu.
Wees dapper, Glaucos.
En je zult in glorie verderleven.
Alexander.
Het Perzisch koninkrijk...
het grootste in de bekende wereld...
...was vernietigd.
En Alexander, met 25 jaar...
was nu de koning, van alles.
Alexander, zei ooit tegen me...
we zijn het meest eenzaam, als we een legende zijn.
En toen, werd het...
zoals in een Griekse legendarische droom...
dat Hércules de Trojanen versloeg.
Maar deze historiche moment...
Alexander, werd door iedereen geliefd.
Maar uiteindelijk werd Babylon,
de gemakkellijkste stad om in te nemen...
of te verlaten.
Stel je de verstand voor die dit ontwierp?
Met architecten als deze,
bouwen we steden waar we alleen van kunnen dromen.
Aristóteles noemde ze barbaren...
maar hij heeft nooit Babylon gezien.
Er is genoeg voor 3 generaties
van Macedonische legers.
De Macedoniers zullen snel corrupt worden Cassander.
Grote rijkdom bezoedeld de geest.
Toch niet voor hun die gevochten hebben, denk ik.
Betaal ze goed, Antigonas.
Maar niet als huurlingen voor toekomstige diensten.
Nu klink je als Philip.
Philip, heeft nooit Babylon gezien.
Nee, inderdaad niet, Hefestión.
Alexander, ik weet dat ze me een oude brompot vinden, maar...
dat zijn onze geschillen,
op deze dag, zou je vader trots op je zijn.
Bedankt, Parmenio.
Ik vraag vergiffenis voor mijn woede...
mijn trots, beide hebben ze me verblind.
Wij, kleinkinderen van geitenhoeders...
regeren over 3 miljoen vierkante kilometer land.
Niemand vreesde dat deze grote rijkdom...
ons zou vernietigen?
Je overschat ons...
zolang Darius ademt, is hij de koning van Azie...
en ik, een koning van niets.
Maar hij heeft geen macht, Alexander.
Hij vluchtte in de bergen zonder leger.
Zolang hij op de vlucht is, Filotas, geloven ze in hem.
Alleen als hij gevonden wordt, zal er beslist worden.
Ik merk dat je al beslist hebt, Alexander.
We moeten afmaken wat we niet deden in Gaugamela, Parmenio.
We moeten Darius achtervolgen, desnoods tot het einde van de wereld.
Dat was niet de opdracht van je vader.
Maar ik ben mijn vader niet.
We gaan, of zijn jullie de grootste rijkdom vergeten!
Bij de goden, wat is dit?
Een plaats waar ik zeker wil terugkomen!
Voor iedere nacht van het jaar één.
Help me, Afrodite...
hoe kan ik terug naar mijn stad na dit!
Ik raad je aan ze niet aan te raken...
voordat ik het gedaan heb.
Aristóteles was misschien aanwezig...
kunnen deze schoonheden
onze ziel betoveren?
Grote koning, Alexander.
De prinses van 1000 rozen...
en oudste dochter van Darius.
Stateira.
Nobele, Alexander...
ik kom smeken voor het leven van mijn zusters...
mijn moeder, mijn grootmoeder.
Je doet niet verkeerd...
princes Stateira...
hij is ook Alexander.
Asjeblief, ik vraag genade voor mijn familie...
neem mij als slavin, grote koning...
Kijk in mijn ogen...
princes...
en zeg me...
hoe wil je behandeld worden?
Als een... princes.
Dan zal het zo zijn.
Jij en je familie zullen behandeld worden zoals mijn familie.
Je blijft in dit paleis, zolang je wilt.
Heb je nog andere wensen, mijn nobele princes?
Nee.
Alles wat ik wens...
heb ik...
''verkregen''
...verkregen.
Je bent een echte... koningin.
Ja...
ze past goed bij jou.
Maar jij doet niets...
je bent al 3 maanden in Babylon...
en laat me achter in Pella, in de genade van mijn vijanden.
Waar je veel van hebt...
Antípatas, bekleed met de macht die jij hem gaf...
ik laat je weten, dat het elke dag sterker wordt.
Hij onderhandeld stiekem met Parmenio...
die gevaarlijk is.
Waar je zeker voor moet opletten...
zijn diegenen die je het naaste zijn...
ze zijn als slangen.
En kunnen omgekocht worden.
Generaal Attalus.
Cassander, is de zoon van Antípatas.
Cleitos, je vaders lieveling...
en Ptolomeo, je vriend, ja, maar, pas op...
met denkers...
ze verblinden zichzelf.
Ik wil je alleen waarschuwen...
maar, je hebt ze alle rijk gemaakt...
behalve je moeder, en jezelf...
je leeft in genereuze armoede.
Waarom geloof je me nooit?
Het is slechts mijn pessimistische mening...
ik ken echter alle geheimen...
en ze zijn zwart, Alexander...
zo zwart...
maar in jou...
de zoon van Zeus...
ligt het licht voor de wereld.
Je begeleiders, worden overschaduwd...
maar jou naam gaat de geschiedenis in...
Als het glorieuze helder licht.
Altijd jong, altijd inspirerend...
nooit zal er een Alexander als jij zijn.
Alexander, de Grote.
Vergeet me niet naar Babylon te halen zoals beloofd, ik kan je helpen.
Als ze je kwaad doen, krijgen ze het met mij te doen...
als koningin van Babylon.
Ze vraagt wel veel,
voor 9 maanden zwangerschap.
Breng haar, Alexander, ze zal je vreugde geven.
Vreugde?
Ik ben haar nachtmerrie.
Blijf bij me vannacht, mijn Hefestión.
Ik neem zelf mijn bad...
...bedankt, Bagoas.
De generaals verwijten je je obsessie voor Darius.
Ze zeggen dat je niet bestemd bent om koning van Azie te worden.
Natuurlijk...
ze willen enkel rijk naar hun land terugkeren...
maar ik zag de toekomst, Hefestión, duizend keer...
met duizend gezichten.
Deze mensen willen...
hebben verandering nodig.
Aristóteles had ongelijk over ze.
Hoe dat?
Kijk wie we overwonnen hebben...
ze begraven hun doden niet...
ze verbrijzelen hun vijanden tot stof...
ze paren in het openbaar!
Wat denken ze...
of weten wat goed is, als niemand van hun...
kan lezen?
Maar met iemand als Alexander, kunnen ze gaan...
wat ze voor onmogelijk hielden.
Ze kunnen werken als soldaat in de steden...
de Alexandrien, van Egypte, tot de oceaan.
We kunnen deze landen verenigen, Hefestión...
...en het volk.
Sommigen zeggen, dat deze Alexandrien,
een uitbreiding van Alexander zelf zijn.
Ze brengen mensen naar de stad en maken er slaven van.
Maar we bevrijden ze, Hefestión,
ik veroordeelde de Perzen die hun slaven maakten.
Het volk van de wereld bevrijden.
Dat zou meer glorie als Aquiles zijn...
nog meer dan Hércules...
vrijheid dat rivaliseerd met Prometeu...
Ik was altijd een vriend van het volk.
Vergeet niet waarin deze helden geloofden.
Ze hebben erg geleden.
We lijden allemaal...
Jouw vader, de mijne...
ze deden hun best, maar tenslotte...
Het enige wat telt is,
wat je bereikt hebt.
Je zei ooit dat de dood vrezen,
motiveert alle mensen.
Is er geen andere kracht?
Geen andere liefde in je leven...
...Alexander.
Soms vraag ik me af...
of je niet vlucht voor je moeder.
Zoveel jaren, zoveel afstand tussen jullie...
waar heb je angst voor?
Wie weet deze dingen, Hefestión?
Toen ik een kind was...
leerde mijn moeder mij dat mijn vader zwak was.
Ben ik dat ook, Hefestión?
Zwak, of goddelijk?
Ik weet alleen dat...
ik alleen jou vertrouw.
Ik mis je, ik heb je nodig...
Ik hou van jou, Hefestión.
Niemand anders.
Ik doe mijn haar zoals je wilt...
Zoals dit.
Hou daarmee op.
Je stem, als de wind, maakt me lam, Alexander.
Je hebt ogen, als geen ander.
Ik klink als een domme schooljongen...
Je bent alles waar ik om geef...
en de zoete zweem van Afrodite...
ben ik jaloers je aan deze wereld te verliezen
je bent een deel van mij.
Je verliest me nooit, Hefestión.
Ik zal altijd met je zijn...
tot het einde.
De aktie die gevoerd werd in noordelijk Perzie...
veranderde in een harde geruilla oorlog...
van bijna 3 jaar.
Ze jaagden Darius op, tot Bactria...
maar ze misten hem op een paar uur na.
Hij was stervende toen we hem vonden, sir.
Hij vroeg om water.
Hij dronk, en stierf.
De grote koning Darius, was verraden,
door zijn eigen krijgsheren.
Nadat hij begraven werd...
joeg Alexender deze krijgsheren...
naar onbekend gebied.
Ze staken de rivier Oxus over, richting Saltya.
We volgden ze naar het onbekende land van Sythia.
We waren reeds legendarische helden.
Er wordt nu gezegd dat we ons op de grens bevonden,
waar Europa, en Azie elkaar ontmoeten.
eigenlijk wisten we niet waar we zaten.
Hier, bouwde Alexander, zijn 10º Alexandrie...
bevolkte het met veteranen en vrouwen,
en iedereen die de grens overstak
Hij ontkende elke nederlaag, en vormde dan...
nieuwe alexandrien, en veroverde nieuwe stammen.
Tot op de dag dat hij...
het hoofd van zijn ergste vijand kreeg.
Voor Alexander, bestond er niemand die recht had...
op de troon van Azie.
Waar nu ook Saltya en Bactria bijhoorden.
Het was hier dat Alexander een van zijn geheimzinnige beslissingen nam.
Je ogen vertellen me...
dat zij om je geeft, Alexander.
Misschien teveel.
In mijn land...
wie te verliefd is... verliest alles.
zij die ironisch verliefd zijn...
gaan door.
Je vader draait zich om in zijn graf, Alexander...
Na zoveel tijd met Atenienses dochter.
Ik heb gelijk, die meid heeft lef.
Kom terzake, Alexander?
Neem haar als je minnares.
Omdat ik een zoon wil...
wordt niet kwaad, Filotas.
De helft van je edelmannen hebben zusters,
waar je Macedonische moeders van kunt maken.
Om een Aziatische als koningin nemen,
en geen slavin.
Toont diepe respect voor onze overheersing...
het zal als geen ander ons verenigen.
Dat wil niet zeggen,
dat ik nooit een Macedonische zal nemen.
Als tweede vrouw...
... je beledigd Macedonie. - Alexander...
dit gaat om de eer, van ons koninkrijk.
Wat wil je hiermee bereiken, Alexander?
We kwamen naar Azie om ze voor hun misdaden te straffen,
dat hebben we al gedaan...
reeds 7 jaar van thuis weg, van kust tot kust...
jagen op onbelangrijke vogelvrijverklaarden.
Terwijl Macedonische mannen bloeden, voor wat?
Om straten of steden in Azie te bouwen...
om steden te vinden en uit te breiden is toch niet erg...
Wat brengt dat op voor Macedonie?
- Het is rijker dan vroeger! - Wat geef je hun?
Met respect voor je leeftijd, Parmenio...
jullie waren beter in Gaugamela
terwijl jij verloor, konden we achter Darius...
- Hoe durf je, Nearchos! - General Nearchos, voor u.
Alexander, toonde de vlag,
mijn vader of niemand van jullie kon...
- Filotas! - Ga zitten.
Alexander, ik ken je van je geboorte...
ik onderhield je na de dood van je vader...
tenminste, om Zeus bestwil...
en voor deze raad die jou tot koning koos...
geef ons een Macedonische troonopvolger.
Een Macedonische erfgenaam.
- Je was duidelijk. - Maar...
Parmenio...
na het huwelijk, ga je met 2 brigades naar Babylon.
Ik vertrouw erop...
en Antípatas naar Griekenland...
zodat ons imperium standhoud, en onze strijd niet voor niets was.
Ik ga noordelijk, daar ligt mijn doel.
Dan bid ik Apollo voor een behouden reis,
je lijkt helemaal niet op je vader.
Hoe durf je, Parmenio om Apollo te aanroepen?
Mijn vader deed niets anders dan oorlog.
Maar daar had hij alle redenen voor.
Hij genoot niet van oorlogsvoering zoals jij.
Hij hield tenminste met ons rekening...
luisterde naar ons, op zijn Macedonisch.
Hij nam geen beslissingen voor eigen bestwil.
Ik bracht ons verder dan mijn vader durfde dromen...
oude man, wij leven in een nieuwe tijd.
Alexander, wees redelijk!
Zijn zij onze gelijken?
delen in onze beloning?
je weet toch wat Aristóteles zei...
een Aziaat?
Sinds wanneer vertrouw je een Aziaat...
die nog nooit zijn woord hield tegen een griek.
Aristóteles is dood!
Bij alle goden, wat maakt jouw beter als hun?
Cassander...
ze zijn beter dan jou.
beter dan jou en je gelijken?
Alexander.
Het meeste wat mij stoort is dat je...
beslissing niet respekteerd.
een beetje respekt voor een wereld,
veel ouder als het onze.
En dus na 10 jaar...
na tussenkomst van zijn moeder,
trouwde hij een Macedonische...
Door deze verbond, Grieken, en Bárbaren...
de machtigste man op aarde,
nam een vrouw, van geen politiek belang.
Waarom?
Sommige zeggen, om de stammen bijeen te houden...
anderen, om voor een opvolger te zorgen.
En nog anderen...
dat Alexander, verliefd was geworden.
Wie van allen gelijk had...
betwijfel ik...
of hij verder keek dan zijn zwarte ogen.
Alexander...
speciaal voor jou.
Op deze glorieuze gelegenheid...
drink op op dit leger dat zoveel gegeven heeft...
en op diegenen die 7 jaar lang bij me waren.
Ik verklaar...
dat al jullie schulden betaald worden...
door de koninklijke schatkist.
Leve Alexander!
En ter ere van mijn bruid...
mijn mooie bruid...
erkennen we,
de vele vrouwen die deelden...
in onze moeilijke tijden...
ik beloof ze...
het recht op een echt huwelijk.
En voor onze jongens?
En tenslotte...
tenslotte...
de goden menen het goed met ons...
dat jullie kinderen van deze vrouwen,
een griekse opvoeding krijgen...
en militaire opleiding, onder onze bescherming.
Zodat zij het nieuwe leger worden van ons koninkrijk Azie.
Ik vond dit in Egypte...
de man die het me verkocht...
zei dat het van een tijd kwam,
dat de mensen de zon en de sterren aanbeden.
Ik dacht aan jou...
als de zon...
...Alexander, en ik bid dat je dromen schijnen...
over alle mensen.
Ik wens je een zoon...
je bent een groot mens.
Ik hou van je, Alexander.
Jij, houd van hem?
Inderdaad, Hefáistion.
Er zijn verschillende manieren van liefde, Roxana...
Kom.
Vrees niet.
Het zit...
als een man een vrouw om te baren zoekt...
en haar vind.
De legende wordt waarheid.
Grote man...
Alexander...
ik vermoord je nu.
Doe het.
Maak het af...
durf je niet...
ik zou hetzelfde doen.
Ik sterf voor niets, voor deze...
liefde.
Mijn leven is nu van jou.
Jij...
die mijn zoon draagt.
Wie is deze vrouw die je koningin noemt...
Alexander.
Een meid uit de bergen...
jij, als je ademt...
ze maakt al vijanden met haar koppig karakter.
Verwar ons niet...
Ik was nooit een barbaar zoals Philip zei.
Maar van Aquiles koninklijke bloed.
Zeus, is je vader.
Ik begrijp dat ze je gelukkig maakt...
maar luister naar me...
handel, en handel snel.
Na 7 jaar vragen de mensen zich af...
Wie is deze koning Alexander?'
Ik gaf je onweerlegbare bewijzen...
Antípatas ondermijnt je gezag.
Keer terug naar Babylonie, en versterk je centrum.
Of kom terug naar Macedonie, en reorganiseer, maar niet...
verder naar het oosten gaan achter een droom.
Jouw en mijn leven hangen daar vanaf.
Onthou, mijn enige gedachten zijn bij jou.
Jij moet je lot trotseren.
Denk aan je moeder...
geef me levensonderhoud...
en bescherm me voor je vijanden als je weg bent.
En onthou, altijd...
ik hou het meeste van jou.
Was je maar niet de reflektie...
van mijn moeders ogen.
Wie heeft dit gemaakt?
-Vertel op. - De dienstjongens.
Deze samenzwering...
bracht Alexander volledig van zijn stuk...
niet omdat er dienstjongens mee gemoeid waren....
die zijn droom deelden...
maar belangrijker, Filotas was ook betrokken...
die hij kende van zijn jeugd...
werd vastgehouden door Alexander's wacht.
Alexander...
herinner me, wie ik was...
Ik herinner je Filotas, maar niet zoals jij je herinnert.
Het ziet ernaar uit dat de waarheid...
je eerzucht hebt.
Niemand van ons verdedigde Filotas...
maar niemand had er ook baat bij.
Daarbij, wat rechten had hij nog...
dat we zouden verdedigen.
Voor hij stierf, martelden we hem...
om uit te zoeken wat zijn vader, Parmenio, wist.
Maar we kwamen het niet te weten.
Maar Parmenio en zijn troepen...
in het oog houden was delikaat.
Was hij onschuldig?
Of besloot hij te handelen voor hij te oud werd?
Ze zullen uiteen gaan.
De mannen die hun koning volgen.
Alexander zal er niet zijn.
Alexander werd genoodzaakt te handelen.
Hij isoleerde het kamp, na de beschuldiging op Filotas.
Ga dan, Antígonas...
en Cleitus...
...en ga snel.
3 dagen snelle galop...
lijdde Antígonas, en Cleitus...
naar Parmenio.
Zijn soldaten aanvaarden de beschuldiging tegen Parmenio...
en was de gewoonde dat het hoofd van de familie...
verantwoordelijk was voor alles.
Cleitus...
- En Antígonas. - Parmenio.
Ik herinner me ooit Pergolas te aanschouwen...
waarvan Alexander zoveel hield...
misschien zelfs meer dan het einde van de wereld vinden.
In de lente...
trok Alexander met 150.000 man
door de Hindu Kush vallei.
Naar het onbekende.
In zijn droom...
was dit de weg naar het einde van de wereld.
We waren nu een mobiel koninkrijk...
dat zich uitstrekte tot Griekenland.
Handelslui en architecten...
Dokters en genezers...
moeders, vrouwen, kinderen, geliefden...
hoeren, en de slaven niet vergeten...
deze anonieme werkende klasse.
Hard werkend, hopend op een beter leven.
Geen enkel bezet gebied...
bleef zoals het was.
Nochthans toegewijd aan Roxanna...
bezocht Alexander haar tent minder en minder...
na 1, 2 jaar, nog altijd geen opvolger.
Het kwetste Alexander zijn trots...
Er bestaat een kans Prometeus daarboven tegen te komen...
in een van die grotten.
Met een grote arendsnest...
vlak erboven.
En 's nachts daalt het neer...
en eet de lever van de arme Prometeus.
Herinner je wat Aristóteles zei over deze bergen?
Ja dat weet ik.
Als je op de top gaat...
zie je ten oosten Macedonie...
en de oceaan ten westen.
Ik heb angst dat deze wereld...
groter is dan je kunt vvorstellen.
Een wereld van reuzen.
De gidsen hebben alle gekende route geprobeerd...
er is geen route.
Misschien langs het zuiden.
Langs Índia.
We moeten deze muur oversteken naar het oosten.
Doen we, Alexander...
in een paar jaar...
maar eerst moeten je mannen terug naar huis.
Waar is jouw thuis?
Ptolemeu.
Ik denk meer en meer Alexandria.
Tenminste is het er warm...
de Zios...
hield van Alexandria.
De vrouwen brengen de mannen thuis...
ik heb er geen behoefte aan.
Jij hebt Babylonie, Alexander...
en je moeder wacht op een uitnodiging.
Ja, ik heb Babylonie...
maar elk land, elke heuvel ik oversteek...
neemt een illusie weg.
Dat elke overwinning de laatste is...
en toch probeer ik harder en harder...
om deze "liefde" te bereiken.
Daar ergens is onze arend.
We moeten verder, Ptolemeu...
tot we een einde vinden.
Indie...
waar de zon geboren wordt...
rijker dan Perzie.
Was nog nooit ontdekt of veroverd.
Sinds het begin...
bood Alexander weerstand,
een land te verenigen zonder grenzen...
koningen die tegen hem samenzweerden...
stammen, geinspireerd door filosofen...
met duizenden te sterven voor hun vreemde goden.
Crateros, en zijn voorhoede...
vochten tegen harige mannen,
kleine mannen die in de bomen leefden.
Totdat Hefestión ons overtuigde dat het beesten waren,
die op mensen leken...
maar een harige vel hadden.
Ze noemden deze stam "apen".
En toen kwam de regen...
nog nooit hadden we zoveel water zien...
uit de hemel vallen, 60 dagen lang.
jij weet beter, Cleitus...
wat gaat je zoon hiervan zeggen?
Komaan, daar wordt je sterk van.
Mijn geliefde koning...
ik zal aan jouw zijde zijn...
Cleitos!
Breng de slang hierheen!
Vooruit!
- Wat gebeurt er? - In zijn nek.
Nee, dit niet.
Hou vol, wees dapper!
Oh, Zeus.
Onze zoektocht naar glorie loste op,
we werden gewaar dat er geen ging zijn.
Tempels waren gevallen...
we slachten alle Hindoes af die weerstand boden.
En met de lokale wateren...
dronken we sterke wijn.
Toen we ons zuidoostelijk trokken...
gaf Alexander de veroverde gebieden terug,
aan de verslagen koningen.
En maakte ze bondgenoten.
Maar dit werd door het leger niet geaprecieerd...
en het begon zich af te vragen...
of Alexander een gekke zoektocht deed...
en zo Hércules na te doen.
Geef hem een kus, vooruit!
Op de goden!
En op de god van mijn moeder, Dionísios.
En op onze bondgenoten, hier aanwezig...
voor Hércules...
zo een 6.000 jaar geleden.
Op onze helden!
Roxana?
Je verliest je geloof...
deze Hindoes...
...zijn een kwaadaardig volk. - Je begrijpt ze niet.
Ik probeer...
maar er is meer, Alexander...
in Perzie ben je en grote koning...
hier, haten ze je!
Laat ons terugkeren naar Babylonie.
Daar ben je sterk.
We praten hier straks over.
Ja, straks, praten...
- Deze nacht, kom ik. - Ik zal wachten.
Goede nacht, mijn koning.
Uwe Majesteit?
Een heildronk op de Begoas...
en op de 30.000 mooie perzische jongens...
die getraind zijn in deze prachtige leger te vechten.
Ter nagedachtenis van Philip...
dat hij leefde...
om deze macedoniers te zien veranderen...
in deze mooie leger.
Op Philip, de echte held.
Op Cleitus, en zijn aanstelling...
als gouverneur van Bactria.
Dat is de snelste manier, Ptolomeu.
We weten wat een pensioen...
en een verbanning is...
na 30 jaren dienst.
Je kunt deze grote provincie niet besturen.
Verbannen?
Heeft Zijne Majesteit,
ooit zijn beste vrienden...
een provincie gegeven zo ver van thuis?
dat maakt jou een goede gouverneur,
nietwaar Cleitus?
Het zij zo...
Ik verkies de ellende van Macedonie...
dan de Aziatische praalvertoon.
Ik zal niet kruipen...
zoals die zieke vrienden van jou.
Hefestión, Nearcus, Pericles.
Als gouverneur, van onze meest...
oostelijke provincie, lijkt het je niet beter...
zoals mijn perzische onderwerping...
voor mij te knielen, het is belangrijk dat ze het doen.
Ik sta erop?
En de grieken zijn niet anders?
Aanvaard je zijn griekse offers, alsof hij een zoon van Zeus is.
Nietwaar?
Als ze het aanbieden.
Waarom weiger je deze valse gelukwensen?
Wat soort vrijheid is het,
om voor jou te knielen?
Je knielde toch voor Hércules, en hij was een sterveling.
Maar als zoon van Zeus...
Hoe kun jij...
zo jong, je vergelijken met Hércules?
Waarom niet?
Ik heb meer bereikt, ben verder gereisd...
vermoedelijk, veel verder.
Hércules deed het alleen.
Heb je Azie alleen veroverd, Alexander?
Jij plande een invasie, of je vader?
Of is zijn bloed niet goed genoeg meer?
Zeus? Is hij het?
Je beledigd me, Cleitus...
als je het over mijn familie hebt, pas dan op.
Je vader zou nooit barbaren te vriend gemaakt hebben.
En zeker niet samen vechten,
als gelijken in het gevecht?
Zijn wij niet meer goed genoeg?
Ik herinner me een tijd...
dat we als mannen praatten, recht in de ogen.
Niet dit gekniel, en gekruip!
En nu kus je hen?
Nam een barbaarse vrouw, en maakte haar koningin?
Vertrek snel, Cleitus...
voordat je je leven ruineerd.
Heeft je grote fierheid,
geen angst voor de goden?
Dit leger... is je bloed, jongen.
Dit leger is zijn bloed!
Je maakt geen deel meer uit van mijn plan...
verdwijn uit mijn ogen!
Ben ik geen deel meer van je plan?
Wie dien ik dan?
Ik heb je leven gered in Gaugamela!
En nu verban je me?
Laat hem niet gaan, arresteer hem voor verraad!
Wie is met hem?
Ik aanroep mijn vader, Zeus!
Te getuigen, voor hem te verklaren!
dat je geen samenzwering tegen me plant.
Het volk is tegen je.
En ook de armen, Parmenio?
Die ik heb vermoord, schaam je je niet?
De grote dictator, van alle koningen!
Je bent een barbaar, en je moeder leeft in schande!
Cleitus.
Mijn god.
- Laat me door. - Het mag niet, Uwe Majesteit.
Ik ben je koningin.
Ik wil hem zien...
ik wachtte 3 dagen.
Hij zei niemand, jij ook niet.
- Hij heeft me nodig. - Nee.
Niet echt.
Heeft hij jou nodig?
Hefestión, je maakt een fout.
Het leger heeft je aanwezigheid nodig...
Alexander.
Cleitus...
een liefde die ik wil vergeten...
maar nooit zal vergeten.
Jij weet beter dan eender wie...
dat grote mannen nooit van iets spijt krijgen.
Jij bent Alexander...
je zelfmedelijden, zal je vernietigen.
Hoe ben ik zo arrogant geworden, blind...?
Soms is de enige uitweg...
arrogantie.
Dan had Cleitus gelijk, ik ben een tiran geworden.
Onsterfelijk, en ze weten dat...
en ze hebben er angst voor,
want zo worden ze trots op zichzelf.
Ik heb gefaald...
zoals zij.
MACEDONIE, JAAR EERDER
De koning van Macedonie...
en lijder der grieken.
Mijjn leven lang wacht opdat de grieken...
respect tonen aan de macedoniers.
Ze zeggen reeds...
Philip is een grote generaal, maar Alexander...
is gewoon groter.
Als je me nog 1 keer beledigd...
vermoord ik je.
Ik mis de lente, van Perzie.
Maak mijn paard klaar.
Ja, vader...
ik wil het ook voor geen goud missen.
Op een dag, verliezen we.
Hij maakt zichzelf belachelijk...
hij drinkt teveel wijn, mijn Philip...
hij heeft zijn verstand verloren.
- Uwe Majesteit. - Átlas.
Ik hoop dat de prins,
van het spektakel geniet,
zoals ook...
onze regenten.
Hij is heel moe.
Frizenius, breng de rest van de wacht.
Koninklijke wacht!
Voorwaarts, mars!
Jouw wacht, Uwe Majesteit?
In deze menigte, overal grieken.
Cleitus...
Deze man kun je altijd vertrouwen, Alexander.
Behandel hem zoals mij...
en hij bewaakt je rug.
Hoe is het met je, Cleitus?
Laat de grieken zelf zien...
dat ik door mijn volk kan wandelen.
En dat ze me dan een tiran noemen.
Op de hoofdtribune, na mijn intrede.
Cleitus...
zorg dat de wijn rijkelijk vloeit.
Ik wil dat ze me mogen.
Waar wil je naartoe?
Ik ga alleen binnen...
ga naar de hoofdtribune...
Ga.
Ga!
Vader, het is beter dat ik meega.
Wil je dat de mensen zien wie mijn opvolger is?
Is dat wat zij wil?
Kijk niet ze geslagen Alexander, wees een man!
Je mag van geluk spreken dat je hier bent vandaag...
na je publieke voorstelling.
Bij Hécules, bij Zeus, bij al de goden...
gehoorzaam deze ene keer!
Heb moed vader...
vervolg je weg met glorie bij elke stap.
En ze zullen je herinneren, vader.
En nu, onze geliefde koning, Philip!
Laat de olympische spelen ter ere van hem beginnen!
Frizenius, ik zei je toch...
De koning leeft!
Alexander, zoon van Philip...
mogen de goden de koning zegenen!
Een koning nu, een koning.
Moge de goden Alexander zegenen!
Alexander!
Jij...
Ga.
Hoe kon je me zo beledigen in het openbaar?
Omdat het moest gebeuren.
Zo wou ik geen koning worden.
Niemand neemt het je kwalijk.
Achter mijn rug nemen ze het me kwalijk...
in het geheim.
- Zij hebben geen macht. - Schande wel?
Wie vermoorde mijn vader?
Vertel op?
Vertel op, of ik beschuldig jou van de moord.
- Frizenius... - Hij had hulp!
Heb jij hem geholpen?
Nee, nooit.
Waarom? Waarom zou ik?
Velen wilden het.
Grieken, Perzen, mannen...
Je bent gek, vervloekt,
je weet niet welke krachten je hebt vrijgemaakt
Wie overdrijft nu?
Ook al was het, je hartewens.
Een leugen, hij was mijn vader, ik hield van hem!
Hij was je vader niet!
Je bent geen bloed schuldig aan die man.
Je loog, en loog, en loog.
Zoveel leugens van een heks!
Bekijk je...
je bent alles, wat hij niet was.
Hij was grof, jij bent gevoelig...
hij was generaal, en jij een koning.
Hij kon niet eens zichzelf regeren, maar jij...
zult de wereld regeren.
Je bent vervloekt als je zo spreekt.
Zoveel trots, maar niet voor je man.
Ik opnemen? Voor hem?
Wat weet jij over Philip?
Nee, Alexander, Zeus, is je vader.
- Gedraag je zo. - Ik wil je vermoorden!
Had me in mijn wieg vermoord...
je beviel van mij, als wraak.
Je zit vol haat...
haat voor de mannen.
Ik toonde mijn hart, Alexander...
en bij Zeus en Dionísio, je groeide op als schoonheid...
Verdoemd zij je heksenziel.
Jouw ziel is de mijne, Alexander.
Nee!
Je nam me alles weg, waar ik van hield!
- Jij was het! - Hou op!
Hou op met je als een kind te gedragen.
Je bent een koning, gedraag je zo.
Parmenio is met ons deze keer...
stel Átlas terecht, meteen...
neem zijn eigendommen in beslag,
en verban zijn familie, voor altijd.
Jij weet niet wat liefde is, jij monster...
jij hartenbreekster.
Ik kan ermee leven.
- Heb je niets van Philip geleerd? - Nee...
van jou, moeder...
...het beste.
Wat heb ik gedaan, dat je me zo haat?
Op een dag, zul je dit begrijpen...
maar ik draag alleen jou, in mijn hart.
Ik weet wat je nodig hebt...
nu is het de tijd, de goden begunstigen jou.
Rijkdom, macht, verovering...
al je wensen.
De wereld is van jou!
Neem het.
Verover het.
Hij zag zijn moeder nooit meer terug...
en tijdens zijn afwezigheid, vechtend tegen de noordelijke stammen...
liet Olympia zijn vrouw Euritica en zijn zoon vermoorden...
en uit noodzaak, terechtstelde hij ook zijn onkel Átlas.
Natuurlijk hebben jullie angsten...
wij allen hebben angsten.
Want niemand is ooit zover gekomen.
En nu zijn we weken...
van de oceanen, onze nieuwe tehuis
We bouwen een armada schepen...
en zeilen langs de Nijl terug naar Egypte.
En van Alexandrie, zijn we na een paar weken thuis.
Herenigd met onze geliefden...
en delen onze schatten en verhalen van Azie.
En genieten we van deze glorie...
tot het einde der tijden.
Volg Alexander!
Wat?
Stilte?
Wij zijn met je, Alexander!
Percasus...
een held.
Waar zijn die amazones die tegen mannen durven vechten?
Waar zijn ze naartoe?
We volgen je, Alexander!
Jij daar...
waar zijn die stammen, erger dan we totnutoe tegen vochten?
Nicimicus?
Antígonas?
Jullie breken mijn hart, mannen...
Bang.
Mijn koning...
ik voel geen zwakte,
dat tolereer ik niet bij mijn mannen...
maar ik heb veel mannen verloren...
jongens, nog nooit bij een vrouw geweest.
Sommigen stierven van ziekte...
sommige afgeslacht in Sytia.
Op de velden van Oxis...
sommige stierven vreedzaam...
anderen hadden dat geluk niet...
maar ze stierven.
40.000, hebben 8 jaar achter de rug...
en we marcheerden, meer dan 10.000 mijl...
in de regen, in de zon...
vochten we voor je.
Sommigen vochten meer dan 50 veldslagen...
en doden veel barbaren.
Als ik nu rondkijk...
hoeveel zie ik ervan?
En wil je dat we weer vechten...
tegen die gekke oostelijke stammen.
Ze hebben duizende van die...
olifant monsters...
er zullen honderden van ons sterven.
Craterus...
beste Craterus...
jij hebt het recht te spreken...
je bent een nobel mens.
Maar je weet dat ik,
vol littekens en breuken ben.
Door het zwaard,
stenen, kattapulten en stokken.
Ik heb alles samen met jullie beleefd.
Dat weten we, daarom houden we van je.
Maar bij Zeus, teveel zijn gestorven.
Je hebt geen zoon, Alexander...
en we zijn maar onderdanige mannen...
die de goden niet willen uitdagen.
Al wat we wensen...
is onze kinderen zien...
en onze vrouwen,
en onze kleinkinderen, voor een laatste keer.
Voordat we onze broeders vervoegen in de dood.
Ja, je hebt gelijk, Craterus...
ik ben achteloos geweest.
Ik had jullie naar huis moeten sturen, en dat doe ik.
Maar eerst moeten jullie de zilveren schilden zijn.
En dan elke man die 7 jaar gediend heeft.
Krijgt pensioen van mijn rijkdom.
Jullie worden gerespecteerd, rijk...
geliefd.
Jullie zullen door iedereen als helden behandeld worden...
voor de rest van jullie leven.
En een vreugdevol en vredige dood.
Maar je droom, Craterus...
na zijn doodstraf, dan...
Perzische kinderen nam. Juwelen en ander rijkdom.
Want jullie werden verliefd op de dingen...
dat mannen vernietigen.
Zie je het niet?
En jullie, zoals ik, weten...
dat na een tijd...
de herinnering blijft...
als jullie overwinningen verdwijnen.
Het zal altijd herinnerd worden...
jullie verlieten je koning, in Azie.
Ik ga verder...
met mijn aziaten.
Ze zijn coyotes, Alexander.
We vochten voor je, en jij laat ons in de steek?
Schande!
Waarom mogen we onze kinderen niet zien...
voor we sterven?
Ik betaal voor jullie bastaard kinderen.
Ik kreeg er niets voor terug...
het enige wat ik vraag, is nog 1 maand.
Schande!
Hij is je koning!
Toon meer respect!
Wat zou je vader zeggen?
Ik ga verder dan mijn vader ooit durfde dromen.
- Wij gaan ook. - Ga dan...
Ik benijd de barbaren voor hun moed!
Ik ga naar het oosten!
Jij wilt ze laten sterven, om zelf groter te worden!
- Wie zei dat? - Je keert nooit terug naar Macedonie.
Jij held, stap vooruit,
en zeg dat nogeens voor mij!
Waarom? Om mij te doden?
Dat is niet wat Zeus zei.
Ontwijd niet de gedachten van je vader!
We willen niet eindigen als Cleitus!
Verberg je niet,
verberg je niet in de menigte, of ik kom je halen...
En jij, noemt me moordenaar,
maar er kleeft geen bloed aan mijn handen!
Ja, jij kent Cleitus.
Jullie weten toch dat Cleitus mijn vader onteerde.
Na wat ik voor jullie gedaan heb, varkens!
Lafaards, verraders!
Waar zijn je mannen, waar zijn je tijgers!
Hij ging verder...
richting de andere oceaan...
verpletterde de rebellen, en...
terechtstelde de lijders...
maar hij deed niets...
wat een generaal in orlogstijd niet zou doen.
Maar tenslotte, splitste het leger zich.
En Alexander werd niet meer... door iedereen geliefd.
Blijf kalm...
we zijn zo sterk als de goden.
Dek de linkerflank...
en val aan langs rechts.
Waarop wachten, het is tijdverlies.
Linkse schilden!
Hou jullie klaar!
Armada, ten aanval!
Volg mij!
Bewaar jullie positie!
Vooruit Macedoniers!
Waar wachten jullie op, snel!
Verhef jullie zwaarden, en val aan!
Blijf op positie!
Aanvallen!
Volg me leger!
Volg, Alexander!
De rechterflank is in gevaar...
Zoek de rest van de cavalerie, en stuur ze naar het centrum!
Ga naar de rivier en breng de ganse cavalerie naar het centrum!
We moeten Craterus helpen, voor het te laat is!
Hefestión!
- Naar het midden! - Naar het midden!
Rijd Macedoniers, rijd!
Weg daar!
Nee!
De paarden weigeren te gaan!
Te voet dan!
Terugtrekken, terugtrekken!
Vooruit, Ucéfalus.
Het is maar een schaduw.
Jij en ik samen, een laatste keer, Ucéfalus.
Is het niet prachtig, als koningen te leven?
En te sterven met eeuwige roem!
Vooruit Macedoniers...
waarom trekken jullie terug?
Willen jullie niet voor altijd leven?
In de naam van Zeus, aanvallen!
Aanvallen!
Alexander!
- De koning is gevallen! - Aanvallen!
Het was de bloedigste van zijn veldslagen...
echte slachting, zonder enige logica.
We werden nooit meer mannen.
Hij leve, Alexander!
Alexander!
Mannen van Macedonie...
we gaan naar huis.
We gaan naar huis.
Zijn leven zou beindigd zijn in Indie...
maar dat is een legende.
In het leven...
Hércules stierf aan een...
vergiftigde hemd, door zijn vrouw gegeven.
Hij toonde zijn toewijding aan de goden,
na zijn grote reis.
Alexander, nam afscheid van het oosten...
en vertrok met zijn leger naar het westen...
hij doorkruiste de grote woestijn.
En zocht de kortste weg naar Babylon.
Die dag, wist niemand hoeveel gestorven waren.
Het was de grootste blunder in zijn leven.
In Babylonie eindelijk aangekomen,
na 6 jaar naar het oosten te zijn geweest...
trok Alexander weer de aandacht...
door met nog 2 vrouwen te trouwen.
De vorige nacht was hij...
Het water, Uwe Majesteit, hij mengde het met de wijn.
Hoe kan zoiets gebeuren?
Tífus, uit Indie?
Ik denk het niet, Uwe Majesteit...
een paar nachten rust zullen hem goed doen.
Maar geen wijn of koude dranken.
Kom dokter, eruit.
Ik voel me beter...
ik ben snel te been.
Als we in de lente naar Arabie vertrekken, moet jij mee.
Arábie...
je moet me kleden, als een Sheik.
Op een bombastische manier.
Jij bent de enige die me nooit heeft laten winnen.
De enige die eerlijk was tegen mij.
Je hebt me van mezelf gered...
verlaat me niet, Hefestión.
Mijn Alexander...
ik herinner me de man die Aquiles wou zijn,
en toen...
keek ik hem aan.
En toen, Patroclo...
wat gebeurde er toen?
Duizenden legenden die de jongeren geloven.
Maar hoe mooi die legende was.
Zoals we reiken, vallen we...
Hefestión.
Hoe zou je zonder mij zijn?
Ik ben niets zonder je.
Komaan, vecht, Hefestión.
We sterven samen.
Het is onze lot...
We zullen kinderen krijgen met onze vrouwen...
en onze kinderen zullen samen spelen.
Duizend schepen zullen hier vertrekken, Hefestión.
Rond Arábie...
naar de golf van Egypte...
Van daaruit bouwen we een kanaal door de woestijn.
Tot de Middellandse Zee.
Vandaar naar Carthago...
en naar Sicílie, zij betalen veel belasting.
Daarna...
bevechten de Romeinen ons, maar we gaan ze verslaan.
En we veroveren de noordelijke wouden.
En vanuit het paleis van Hércules, tot de Atlantische Oceaan.
En dan, op een dag...
nog geen 10 jaar van heden...
zal Babylon, met zijn diepe oorlogshaven...
de centrum van de wereld worden, Alexandrie zal groeien...
de volkeren zullen zich mengen en vrij reizen.
Ázie en Europa, zullen één worden.
En we zullen oud worden, Hefestión.
Kijkend van onze balkon, naar deze nieuwe wereld.
Hefestión?
Hefestión.
Nee!
Waar is deze dokter?
Ik kan dit niet uitleggen, Uwe Majesteit.
Het is onmogelijk.
- Ik zweer dat... - Executeer hem!
Breng hem buiten en executeer hem.
- Weg daar, weg daar. - Leugenaars!
Leugenaars, jullie allemaal!
Eruit, eruit, nu!
Jullie allemaal, eruit, nu!
Eruit!
Ben je weer zat, ga weg!
- Hij is dood. - Wie?
Velen haten hem...
maar ik dacht niet dat iemand zou durven...
Hefestión is dood?
Ben je gek?
Jij heks was het...
Ben je gek?
Je nam van me waar ik van hield!
Allemaal dood!
Jij misbaksel, je geeft me zelfs geen zoon!
Alexander...
Alexander, ik heb een kind...
Uwe Majesteit?
Alexander, ik heb je kind.
Alexander, mijn man, mijn koning.
Ik heb je zoon.
Mijn arme zoon.
Raak me nooit meer aan.
Een laatste kans!
Voor valavond.
Op mijn oude vrienden.
E aos mitos.
En op de legenden.
Tot de volgende avond.
Ja, kom...
kom met ons.
Ik wacht op je... mijn geliefde zoon.
Wacht...
...wacht.
Aasgieren...
Ik heb de zoon van Alexander!
Nog 3 maanden!
Laat me, asjeblieft...
zijn zoon!
Alexander, we smeken je...
vertel ons wie...
wie gaat deze grote rijk regeren dat jij achterlaat?
Je bent een grote man, dit is maar het begin.
Afrikanen zullen je vermoorden.
Jij was een hel voor ze.
Zeus, is je vader.
Alexander, het leger zal zich verdelen.
er gaan revoluties komen,
zonder je bevelen, zal er oorlog komen.
Zeg ons wie.
Wat zei hij?
De beste.
Hij zei, de beste.
Nee, hij zei, Craterus.
- Dé Craterus? - Hij zei, Craterus.
Babilonie, Perzie -Juni 323 A.C.
Op de 10e juni...
bijna op zijn 33e verjaardag...
Alexander's grote hart...
gaf het uiteindelijk op.
En terwijl hij zijn laatste adem uitblies...
herenigde hij zich met Heféstion.
Maar in zijn korte leven, heeft hij zonder twijfel...
de legendarische glorie van zijn voorvader, Aquiles evenaart...
en meer.
Zijn offer was een vroege dood...
maar om zijn deel in de onderhandeling te houden...
meen ik...
dat hij ook de dood overwon.
Olympia's overtreding op de dood van zijn vader...
is naar mijn mening een mogelijkheid...
ook zijn overlijden.
Alexander was te verliefd op glorie...
om het te stelen.
Alleen met bloed...
was hij schuldig.
Nee!
Binnen het uur...
vochten we als jakhalzen, voor zijn lichaam.
De wereldoorlogen waren begonnen.
40 jaar, hebben ze geduurd...
Cassander in Griekenland...
Craterus en Antígonas in Westelijk Azie.
Saluccas en Perdiccas, in het Oosten...
ikzelf, in Egypte, tot we zijn rijk verdeelden...
in vier delen.
Cassander bewees de smaak van macht...
want 7 jaar later liet hij Olympia executeren.
En binnen de 12 jaar...
vernietigde hij Alexander's bloedlijn.
Hij vergiftigde Roxana...
en de 13 jarige zoon van Alexander.
De enige erfgenaam voor zijn rijk.
Maar...
de waarheid is nooit simpel...
...en toch is het zo.
De waarheid is...
wij hebben hem vermoord.
Door zwijgen, en instemming.
Omdat, omdat we niet verder konden...
...hadden we verdergedaan,
om op het einde toch afgedankt te worden?
Zoals Cleitus?
Na zoveel tijd, onze wereld weg te geven...
aan Aziaten die we verachten?
De rassen mengen, eenheid?
Hij praatte over deze dingen...
maar was het niet alleen, Alexander...
en een andere bevolking die hem gehoorzaamde?
Ik geloofde nooit in zijn droom...
niemand van ons.
Dat is de waarheid over zijn leven...
de droom heeft ons uitgeput.
Hij moest sterven, voor hij ons vermoorde,
met zijn egoistische dromen.
Gooi dat alles weg, Katmus.
Het is larie van een oude man.
En schrijf, hij stierf aan koorts...
en een verzwakte konditie.
Ja, grote Farao.
Hij kon ook in Macedonie gebleven zijn,
trouwen, en een gezin stichten...
hij zou sterven, als een gewone man.
Maar zo was Alexander niet...
heel zijn leven...
vocht hij om zichzelf te bevrijden van angst.
En alleen daardoor....
was hij vrij.
De meest vrije man... die ik gekend heb.
Zijn tragedie was...
de stijgende eenzaamheid...
en zijn ongeduld tegen hun die hem niet begrepen.
En toen zijn wens,
om de grieken en barbaren te verzoenen...
een mislukking werd.
Wat? Mislukking?
Zijn mislukking...
was duizend maal groter dan het succes van anderen.
Ik leefde...
ik heb lang geleefd, Katmus.
Maar de glorie en herinnering van de mannen...
zal altijd aan diegene behoren...
die hun visoenen volgden.
En de grootste van allen is...
die we nu noemen...
Megas Alexandros.
De grootste Alexander van allen...
This subtitle was tuned up using Time Adjuster. www.geocities.com/irekz/TA Special Thanks to Kazaa