Handen omhoog. Dit is 'n overval.
Het geld. Snel!
Wat is dat? - Yens, meneer.
Ik wil geen Chinees geld.
't Is Japans, en de koers is goed.
Niets mee te maken. Ik wil Franse euro's.
Ik had er, maar de Japanners namen ze mee.
Hebben ze u overvallen?
Nee, ze hebben hun yens gewisseld.
Verdomme. Waar kan ik de yens wisselen?
Kan u ze wisselen?
Ik heb ponden en Canadese dollars.
Wat is dit voor 'n rotzooi?
Dit is 'n wisselkantoor.
Ik had 'n bank moeten overvallen.
Doe maar. Er is er een op de hoek.
Een klein agentschap? - Ja, maar serieus.
Handen omhoog. Dit is een overval!
Hij verdween langs daar. Het complex.
Meneer, alstublieft.
Dag.
Ik ben Quentin. Uit Montargis.
Eet je?
Nee, ik ben aan het schijten.
Dat is 'n goeie.
Zijn dat Petits Beurres?
Wat wil je? - Niets. Ik vraag of 't Petits Beurres zijn.
Het zijn vast Petits Beurres.
Eet je altijd langs dezelfde kant? - Ga je me lang lastig vallen?
Je hebt misschien pijn aan de linkerkant, en dus eet je rechts.
Ik kende 'n kerel... Michaux... Michelet...
Iets in die aard. - Bek toe. Ik wil rustig eten.
Eet maar. Het stoort me niet.
Die kerel, Michaux of Michelet of Michalon.
Hij was zoals jij. Hij had altijd 'n dikke linkerwang.
Ik vond 't grappig en zei:
"Je lijkt op 'n kont, maar met één bil."
Doe zo voort en je gaat eraan. - Oké, oké.
Ik noemde hem "één bil",
en hij maakte evenveel lawaai als jij. Een echte laadschop.
Ik zei: "Eén bil, je eet als 'n laadschop."
Ik begrijp het niet. We praatten rustig en hij besprong mij.
Hij kan er niet blijven. - Ik heb geen privé-cel
en telkens ik hem bij 'n andere gevangene zet...
Misschien raken we hem wel kwijt.
Concentreer u. Wat ziet u?
Een vlek?
Ja, klopt, maar waaraan doet die vlek u denken?
Concentreer u goed.
Een stomerij?
Quentin, het gaat om de vorm, niet om hoe je ze verwijdert.
Excuseer.
Een vlieg. Ik heb ze gemist.
Die vlek? - Er zijn er ook op de das.
Ik praat over die daar. - Die laat me koud.
Ik zit verveeld met die.
Wacht. Niet bewegen.
Wat 'n idioot, verdomme!
Ik heb ze.
Sorry, ik zeg nee. - Zeg dat niet.
Ik onderzocht hem. Hij is niet gek.
't Is 'n geestelijk gehandicapte die vastzit in 't heden.
Wees duidelijk. - Hij is ongelofelijk dom.
Hij moet hier weg. Hij is beter af in 't tehuis.
't Is voor gekken, niet voor idioten.
Als je voor idioten tehuizen moet bouwen,
zouden het immense gebouwen moeten zijn.
En?
Goed geamuseerd vandaag?
Ik deed niets speciaals. Boodschappen.
Hij zei nog niets. Geen woord.
Ik hoorde zijn stem nog niet.
Ik kan het ook. Ik kan ook uren zwijgen en naar de muur kijken.
We vonden het lijk. Kijk naar de muur en ik zeg je wat er gebeurde.
'S Nachts in 't bos, 'n plastic zak met 'n mooie vrouw erin die ontbindt,
'n mooie vrouw vermoord door Vogel want ze neukte met jou.
Bevalt het je? Ik stel je nog iets voor.
Een gepantserd voertuig uiteengereten door 'n bazooka,
en 'n kerel die het geld pikt van de dieven.
Ook niet slecht, hè? Bevalt 't je nog?
Het volgende dan maar. We zijn in 't hotel van Vogel.
Je werkte lang genoeg met hem en ik moet 't je niet beschrijven.
Mooi, luxueus, en het enige dat lelijk is,
is Vogel.
Hij is lelijk en woedend, want je pakte hem waar 't pijn doet.
In de portefeuille.
Ruby, ik wil Vogel. Jij laat me koud.
Geef me Vogel en zeg me waar 't geld is, en ik haal je hier zo vlug mogelijk uit.
Ik laat je naar je muur kijken. Je zal vaak terugkijken naar de plastic zak in het bos.
En als 't onhoudbaar wordt, bel je me.
Dag.
Ik ben Quentin, uit Montargis. - Laat me koud.
Je wilt niet praten. Dat komt voor als je hier al lang bent.
Hoelang ben je hier?
Ik kende 'n Afrikaan uit Martinique. Van de Antillen.
Dan was hij 'n Antilliaan. Geen Afrikaan.
Hij was 'n Afrikaan. Hij heette Joseph.
En dan? Er zijn Antillianen die zo heten.
Ik weet 't niet. Misschien, ja...
Je wilt wel praten. Hoe heet je?
Joseph. - Dan ben je 'n Afrikaan.
Nee, Antilliaan. Idioot!
Zoals de andere. 'n Afrikaan uit Martinique. Van de Antillen.
Zoek je ruzie? - Nee. Ik hou van Afrikanen.
Ik moet me niet opwinden, roepen of slaan.
Hij zou naar de muur blijven kijken zijn.
De oude school: Niet klikken.
Nee, 't is niet waar. Weeral hij.
Wat is er? - Quentin.
Hij is zo dom dat er altijd ruzie van komt.
Kijk, hij maakte vijf gevangenen gek op twee weken tijd.
Dag.
Ik ben Quentin. Uit Montargis.
Waar kijk je naar?
Mag ik eens kijken?
Ik zie niets.
O ja, de spin...
Ik heb er ooit eentje willen africhten, maar ik was ontgoocheld.
Ze was niet van goede wil. Ze luisterde niet.
Ik vroeg nochtans simpele dingen: Zitten, liggen.
Niets. Ze bleef waar ze was en bekeek me.
Ze leek het niet te begrijpen.
Misschien was ze ook niet van de slimste.
Het duurde 'n maand, en dan heb ik het opgegeven.
We kunnen 't proberen, maar je zal ook ontgoocheld zijn.
Ik zal je wat zeggen. Ik hou van paarden, en jij hebt paardenogen.
Neem het niet slecht op,
maarje hebt de ogen van 'n knol...
Heel goed.
Toen ik klein was wou ik jockey worden,
maar ik ben niet klein gebleven en ik werd geen jockey.
Maar ik werkte in stallen
en de knollen hadden grote mooie ogen zoals jij.
Ik hield van de stallen. Het ruikt er goed
en de paarden kijken je aan en je vergeet je ellende.
Ik ben blij dat ik met jou in de cel zit.
't Is net of ik in 'n stal ben.
Dat is 'n paard dat dorst heeft.
Moet ik 'n paard nadoen dat wil gaan rijden?
Hij gaat instorten. Zeker.
Hij zit in zijn cel en kijkt naar de muur. Hij praat met niemand.
Geef me groen licht en ik maak hem af.
En hoe krijg ik mijn geld?
Ik ken Ruby. Hij zal snel vrij zijn.
Ik wacht hem op aan de uitgang.
Gaat het, Quentin? - Uitstekend, directeur.
Alles goed met je nieuwe celmaat?
Ja, het is 'n geweldige kerel. Met veel interesses.
Hij praat niet veel. - Nee, maar hij luistert.
Ik mag hem vertellen wat ik wil.
Hij zegt nooit "bek dicht" of "verdomme".
Ik kan praten zoveel ik wil. Hij luistert.
Hij is mijn vriend.
Brood?
Slaap je?
Ik heb gedroomd. Ik moet je erover vertellen.
We waren allebei vrij en we kochten samen 'n café.
Een café nabij Parijs,
in Montargis bijvoorbeeld.
En we noemden 't café "Bij de twee vrienden".
En ik diende pilsjes en koffie op,
en jij stond aan de kassa en praatte met de klanten.
Normaal herinner ik me m'n dromen niet, maar deze
herinner ik me net alsof ik er was...
"Bij de twee vrienden".
Wat heb je gedaan?
Wat heb je gedaan? Je bent dom.
Wat heb je gedaan?
Help! Help! Doe open! Snel!
Doe open!
Je moet eten, Quentin.
Hoor je me? Dit kan niet blijven duren.
Komt hij terug? - Nee, hij komt niet terug.
Je hebt de cel voor jou alleen.
Maar je moet eten, oké?
Waar is hij?
Waar er goed voor hem wordt gezorgd. Wees niet bedroefd. Hij was je vriend niet.
Ruby is niemands vriend.
Ik had moeite je te vinden.
Ik deed zoals jij.
En toen ik vertrok, begreep ik 't.
Het is echt 'n vlucht. 't Is fantastisch.
Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld.
Maar doe het niet meer, voor zij die achterblijven.
We kennen mekaar nog niet lang, maar ik...
heb nooit echt vrienden gehad...
Doe 't niet meer. Laat me niet alleen.
En ik laat je ook nooit alleen. Je vriend Quentin blijft bij je.
Wat doet u op dat bed? U zit op iemand.
Excuseer. - Hij is dood.
Ik heb hem vermoord. - Wat gebeurt er hier?
Hij zat op de oude man. - Hij was klein. Ik vermoordde hem.
Nee, hij was terminaal. Maak hem los.
Ik zal je vertellen hoe ik je vond.
Zet u niet opnieuw neer. - Het laat hem koud.
Ik kende je naam niet. Je zou Ruby heten en uit Puteaux komen.
Hij is niet dood. - Zet u dan recht.
Ruby van Puteaux en Quentin van Montargis. Mooi, hè?
Wat doet u hier? U moet in uw bed zijn.
Ik ga al. Maar verwittig me als dat bed vrijkomt.
Eet je vlees op. Je verloor veel bloed.
Eet je vlees op.
Dokter, hoe gaat het? Ik heb aan u gedacht gisteren.
O ja?
Ik morste ketchup op mijn laken. Een grote vlek.
Ik vond het sneu dat u er niet was.
En, Ruby? Nog altijd zwijgzaam...
Als 't zo blijft, moet je bij mij worden opgenomen.
Hij is goed hier. Waar moet hij heen?
Lemand die zelfmoordneigingen heeft en blijft zwijgen, blijft niet in 't ziekenhuis.
Hij gaat naar de psychiatrische afdeling.
Ik praat ook niet. Nu wel, om 't u te zeggen. Maar anders nooit.
Neem mij dan ook mee. - Laat me m'n job doen.
En ik heb m'n polsen ook overgesneden.
Zeg één woord en je vermijdt een internering.
En alles wat daarbij hoort.
Goed, ik ga me met jou bezighouden.
Als u me niet meeneemt, sla ik m'n kop tegen de muur.
Stop met je onzin, Quentin.
't Ziet er niet erg uit. De hersenen zijn niet geraakt.
Excuseer, maar er is niet veel om te raken.
Wat geven we hem? Ik wil hem niet nog meer versuffen,
anders komt hij in 't boek der records.
Hij wordt wakker.
Gaat het, Quentin?
Pijn aan 't hoofd.
Dat gebeurt als je met je hoofd tegen de muur bonkt.
Ik krijg alles niet op 'n rijtje.
Laat de wanorde. 't Is niet erg.
Waar is hij? Mijn vriend...
Waar is mijn vriend?
Ik liet je vastbinden want je wilt ofwel zelfmoord plegen
ofwel je ontsnapping voorbereiden.
We maken je los binnen enkele dagen. Nu geven we je Aldol.
Een zware behandeling, maar
het zal je hier houden.
Aldol, 5 milligram.
Honderdduizend.
Honderdduizend euro als je me hieruit haalt.
U bent niet de eerste die me dat voorstelt.
Ik ben de eerste die 20 miljoen stal. Controleer het.
Ik ben niet de gekste, wel de rijkste.
Ik luister. - Hij vroeg me hem te helpen ontsnappen.
Toen ik m'n baas wou roepen, zei hij met u contact op te nemen.
Hoeveel?
Honderdduizend euro.
Zei hij dat ik 100.000 euro zou betalen?
Hij zei dat ik dat wil betalen om hem te bevrijden.
Ik geef hem twee inspuitingen die hem verlammen.
Als u dat wilt, brengt u me terug naar mijn auto.
Hij is gek. Hij steelt 20 miljoen en vraagt nog eens 100.000.
Morgen geeft hij me een antwoord.
Ik moet hem niet. Hij jaagt me schrik aan.
Is het 'n vriend van u? - Niet echt.
Waarom zou hij dan 100.000 euro betalen?
We hebben 'n afspraak die hij niet wil missen.
Hij betaalt, gegarandeerd.
Zag u m'n vriend? Ruby van Puteaux?
'n Stevige vent, bruin haar en grote ogen.
Nee. - Hij moet hier zijn, we werden samen gek.
Verdomme!
Wat overkomt hem?
Ruby?
Verdomme!
Ruby? - Verdomme!
Waarom schreeuw je zo?
Verdomme! - Verdomme!
Ruby!
Hij gaat akkoord.
Woensdag laat ik 'n ziekenwagen reviseren.
Ik verstop u achterin.
Ik heb gewone kleren nodig. - Is voorzien.
Nu gaan we wandelen.
Doe versuft, u staat zogezegd onder medicatie.
Waar was je? Ik zoek je al 2 dagen.
Gaat 't niet? Wat heeft hij?
Hij wordt behandeld. Laat hem met rust.
Behandeld? Wat deden jullie met hem? Hij kan bijna niet gaan.
Laat hem of ik breng hem naar z'n kamer.
Ze maken 'n plant van hem.
Ik was psychiater en plots was ik hier,
maar ik klaag niet. Ik heb minder verantwoordelijkheden.
Hij is niet ongelukkig, want anders zijn groenten dat ook.
Kan je je inbeelden dat spinazie
of spruitjes 'n gemoedstoestand hebben?
Ik begrijp je niet.
't Is nochtans simpel. Dag, collega.
Dag, Nosberg. - Die lijkt niet in vorm.
Voerde u 'n lobotomie uit?
Zoek 'n andere vriend, Quentin.
Je mag naar buiten bellen. Je hebt recht op bezoek.
Heb je familie?
Vrienden?
Ik heb er één, maar u maakt er 'n plant van.
Ik wil je helpen, Quentin.
Ik denk niet dat je Ruby kent. Hij is 'n moordenaar...
met evenveel gevoel als deze steen.
We beginnen samen 'n café. "Bij de twee vrienden".
Wat deed je voor je de cel inging?
Stelen. - En wat nog?
De cel ingaan.
Heb je al gewerkt? - Nee.
Ja, één keer. - Waarin?
De bouw.
Maakte je daar geen vrienden?
Als je iemand wil zien, bel hem.
Je moet niet alleen blijven.
Heb je niet genoeg gedronken?
Komaan, nog één.
Hallo? Wie?
Blijf aan de lijn. 't Is voor jou.
Voor mij?
't Is Quentin, uit Montargis.
Zit je nog in de cel? - Nee, ik zit bij de zotten.
Zoals met alles zijn er voordelen en nadelen.
Als ik vrijkom, begin ik 'n zaak met 'n vriend
en ik dacht aan jou. - Aan mij?
We zoeken misschien nog 'n vennoot.
Ik zei tegen m'n vriend dat jij verstand hebt van cafés.
Inderdaad.
Dat is mijn glas!
Wacht, 't is belangrijk.
Meen je 't echt? - Tuurlijk.
't Is niet de bedoeling ons kapitaal te verbrassen.
Zo ben ik niet.
Zit je nog steeds in de bouw?
We gaan door de tuin, naar de ziekenwagen. Op de parking.
Ze wachten me buiten op. - Hè?
De kerel die betaalde zorgde vast voor 'n ontvangstcomité.
Interesseert me niet. - Ze wachten ook op jou.
Mij? - Voor hun geld en om je te doden.
U maakt 'n grapje?
Wat denk je?
Ik kap ermee, ik geef 't geld terug.
Ik zou opletten voor hun reactie.
Eens buiten rijd je met loeiende sirenes door de stoplichten.
Dan is er geen probleem.
Ik moest u helpen, niet in contact komen met zo'n bende.
Waarom volgt die andere zot ons?
Wat is dit? - We ontsnappen, beste vriend.
Verdomme!
Arme dwaas! - Je lijkt al minder op 'n plant.
Dit is 't psychiatrisch centrum. Er zijn twee ontsnappingen.
Verdomme! - Wel?
Ze komen terug.
De dwaas. Hij heeft gedronken. - Wat?
Als m'n vriend ons helpt, participeert hij in ons café.
Hallo, onze twee ontsnapten zijn weer weg.
Ze zijn terug en weer weg.
Verdomme!
Martineau! Waar ga je naartoe, Martineau?
Dit is al te belachelijk.
Wat doen we?
Ik wist dat hij niet gek was. Hij laat zich interneren, en hop!
Met zijn medicatie kon hij niet ontsnappen.
U moet die medicatie herzien.
't Was geen ontsnapping. - Wat dan?
Volgens getuigen was 't eerder 'n ontvoering. Quentin pakte hem vast
en gooide hem in de kooi.
Quentin die Ruby ontvoert?
Ruby kon zich onmogelijk verplaatsen.
De stomste ontvoerde de gevaarlijkste?
Is dat niet vreemd?
Ik ben al 20 jaar psychiater, dus vreemd...
Dat ze halfweg bleven hangen, verbaast u niet.
't Verbaast hem niet, maar mijn dak is wel kapot.
Voor u zorgen we later wel.
Ik ben ook 'n verpleger kwijt. - Wat?
Diegene die Ruby verzorgde is ook verdwenen.
We moeten op zoek naar 'n verpleger,
'n kraandrijver, 'n gek en 'n moordenaar.
Deed je je pijn? - Luister, Montargis...
Quentin... Montargis is m'n geboorteplaats.
Hou op, ik weet wie je bent.
Je werkt voor de politie en ik moet je naar 't geld leiden.
Je wilt me misleiden, maar je overdrijft.
Niemand is zo dom en ik loop er niet in.
Je bent slimmer dan je eruitziet.
Ik? - Ja, veel slimmer.
Wat is er? - Niets.
Voor 't eerst zegt iemand dat ik slim ben.
Ik erken dat ik stevig heb uitgepakt.
De kraan en zo, 't was niet evident.
Zwijg. - Martineau had niet mogen drinken.
We mogen niet klagen, we zijn vrij.
En dat dankzij mij.
Ik ben blij dat je me slim vindt.
We staan buiten, in onze pyjama, blut,
met de flikken op de hielen en hij vindt zich slim.
Jij vindt me slim. Je zei 't net.
Wat gebeurt er?
Ik zeg niets, en ik zal de politie niet bellen.
Wat verkoop je?
Feestartikelen, gadgets, fopartikelen.
Ik heb kleren en geld nodig.
Dat is alles wat ik heb. - Geen grote maten?
Ga je als Zorro rondlopen, lul?
Is dat alles? - Ik begin net.
En 't loopt niet lekker.
Ik raad je af de flikken te bellen. - Oké.
U spreekt met 't politiekantoor van 't 5de arrondissement.
Naar wie bel je? - Mijn vrouw.
Heet uw vrouw "politiekantoor van het 5de"?
Stap in.
Gepikt voor m'n petekind. 't Leeft van 'n bijdrage.
Ik leef ook van 'n bijdrage.
Goed geïmiteerd, hè?
Een koe.
'n Koe die scheten laat.
Scheer je weg, Montargis. - Quentin.
Ja? - En?
En wat? - Heb je hem?
Nee. - Hoezo? Waar is die idioot?
Stil! - Excuseer.
Wat is dat? Waar zijn jullie?
In de natuur, Vogel.
Waar zijn m'n mannen?
Ik liet ze in slechte staat achter.
En de afspraak met je verpleger?
Ik dacht dat ik je kende,
maar door Sandra te doden, ging je te ver.
Geef terug wat je nam of je gaat eraan.
Vergis je niet. Jij bent de jager niet en ik 't wild niet.
Ik ga je opjagen en je zal betalen.
Ellendeling, wat denk je?
Je bent alleen en je wordt gezocht. Je bent kansloos.
We gingen hem meenemen, maar we werden verrast.
Door 'n soort tientonner met 'n ongelofelijke kracht.
Wat zeg je nu? Ruby is 'n eenzaat.
Zonder partner. - Ze vertrokken samen.
Met m'n BMW. - We vinden hem snel terug.
Ze zijn op 't platteland. - O ja?
Ze stonden op 'n wei of naast 'n stal. Er stonden veel koeien.
We vonden de kraandrijver stomdronken.
Zei hij iets? - Nee, hij braakte.
Ik heb zijn verklaring.
Ik ben al 25 jaar kraandrijver en...
Bek dicht! Eén ding is zeker, Quentin is 't brein.
't Brein?
't Brein. Nu heb ik alles gehoord.
Ze overvielen 'n winkel in fopartikelen.
Ze stalen 15 euro en 'n schetenlater.
Hier gaan we uit mekaar. - Hoezo?
Ik ben je beu. Bedankt voor je hulp. De groeten.
We gaan niet uiteen. We zijn 'n team.
Zijn we niet. Ik werk nooit samen, zeker niet met 'n flik.
Welke flik?
Doe je me 'n lol? - Natuurlijk.
Zeg: "Ik werk voor Vernet van de Misdaadcel.
Ik kom de 20 miljoen halen."
Ik werk voor Vernet van de Misdaadcel.
Ik kom de 20 miljoen halen.
Is dat niet beter? - Zijn we nu 'n team?
Hou je me voor de gek? - Waarom?
Bel Vernet en zeg dat alles oké is, en dat de flikken 't rustig aan kunnen doen.
Alles is in orde, en de flikken kunnen 't rustig aan doen.
Ja. - Oké.
Naar wie bel ik?
Naar de Misdaadcel. Doe je 't expres?
Nee, op welk nummer? - Ken je 't niet?
Waarom zou ik?
Je zei net dat je daar werkt.
Ja, om jou 'n plezier te doen.
Wat is er?
Niet bewegen.
Je hebt 'n ontwrichte schouder.
Ik kan dat herstellen. Ga zitten.
Laat me. - Morgen ben je geblokkeerd.
Kom hier.
Ik weet 't, dat doet pijn.
Niet bang zijn, ik doe 't zachtjes.
Ziezo.
Die zit terug op z'n plaats.
En? - Wie ben je eigenlijk?
Quentin, uit Montargis, en met mij overkomt je niets.
Gaat 't beter?
Als 't een breuk is, is 't klote. Maar 't zal niks zijn.
Ben je 'n dokter? - Nee, waarom?
Ik zou 't graag zijn.
Niet in Parijs, ergens waar iedereen iedereen kent.
In Montargis bijvoorbeeld.
Ik zou de armen gratis helpen.
'n Zieke komt met buikpijn. Blindedarm.
Hoeveel is 't, dokter? Niets.
Ik zou gaan stelen om te overleven.
Zwijg. - Oké.
Knappe wagen.
Ik heb er ooit één gestolen,
maar ze vonden me snel. 'n Ding per satelliet
waardoor ze je lokaliseren.
Oké, ik zwijg.
Waarom zei je dat niet eerder? - Je maakt me bang.
Ik had er moeten aan denken.
Je kan niet altijd in topvorm zijn.
Ze rijden door Nanterre.
In de richting van Boulogne.
Stop daar.
Ze volgen ons. We moeten hem achterlaten...
We gaan te voet verder. Ik ben in pyjama en kan met moeite stappen.
Ik kan 'n auto stelen, en wat kleren.
Ik wil 't niet. - Waarom?
Ik zag je bezig. Ik had kleren en 'n ziekenwagen. En dan kwam jij met je kraan,
en ontwrichtte ik m'n schouder en heup.
Wat we kunnen, is 'n doos stelen die loeit.
Waar ligt ze?
Als je ze bovenhaalt...
Oké.
Sorry dat 't misliep, maar ik wou je helpen.
Ze wachten tot 't donker is. En met onze kleren...
Ze zijn er. We hebben 'n auto en kleren nodig.
Laat de sleutel erop en vergrendel hem niet.
Dan wordt hij gestolen. - Ja.
Ben jij 't, schat? - Nee.
Heb geen schrik. Waar zijn je kleren?
Hoe geraakte u binnen?
Is dat van jou?
Onmogelijk. Sta recht.
Hoe groot ben je, ventje?
Laat dat. Je autosleutels.
Julien Lefèvre. Ik ken hem. Hij was jockey.
't Is Julien Lefèvre. - Beschadig hem niet.
Maak u geen zorgen. 'n Man als u respecteer ik.
Ik werkte in stallen als stalknecht.
O ja? - Ik ben Quentin, uit Montargis.
Ongelofelijk. Zeg hem ook wie ik ben.
Dat is Ruby, uit Puteaux.
Verdomme.
"Furioso".
Is dat niet mooi?
Zie je die ogen?
Zoals jij.
Met wie praat je, schat?
Start de auto.
Hij was heel lief.
De BMW wordt gestolen. Ik zei 't nog.
Heel goed. - Hoezo?
Ze hebben geen rijbewijs. - Verberg je.
Volgen.
We hebben ze bijna. Wat doen we?
Zo is 't genoeg. Pak ze, dood de ene en breng Ruby mee.
Op hun leeftijd pikte ik brommers.
We zijn minderjarig en haten flikken.
We zijn geen flikken en we haten minderjarigen.
Niet bewegen. Vooruit!
Als ik 'n BMW en 'n Mercedes vergelijk... - Nee.
De Mercedes rijdt vlotter, de BMW is sportiever.
Ik zei nee.
Hallo? - En?
Ik kom. Je moet geen andere wagen sturen. Deze is goed.
De BMW was pittiger.
Ik wacht op je. Ik ben niet bang en zij verwacht je ook.
Jullie worden samen begraven.
Vier kerels met geweren.
We dachten dat 't flikken waren.
Het waren er geen.
En twee manwijven overvielen hen. - Wat?
Twee grote travestieten.
Ze tuigden de vier af en stalen hun wagen.
We konden niet eerder bellen. We hadden 'n probleempje.
Zij namen de Mercedes, en wij de BMW.
Blijft dat ruilspel duren?
We pakken ze binnen de 5 minuten. Zonder probl. Emen.
Waar rijden ze naartoe? - Alma.
Ze komen naar hier. - Wat doen we?
Kom terug. Zorg dat je voor hen hier bent.
Wat doen ze? - Ze nemen 'n binnenweg.
Hallo? - Je binnenweg is niet goed.
Er zijn werken op de Avenue Charles de Gaulle.
Hij houdt ons voor de gek.
Hij zal er voor ons zijn.
Naar wie bel je?
U belde de politie. Blijf aan de lijn.
We haalden hem eruit en jij wil hem terugsturen?
Hoe stoppen we hem anders?
De flikken!
Misschien voor iemand anders. - Inslaan!
Kijk wie eraan komt.
Verdomme!
We werden verraden. - Door wie?
Ze beginnen te panikeren.
Zie je die twee nichten? - Dat zijn wij.
Verdomme. Ik wist niet dat 't zo erg was.
Heb je 'n sigaret? - Ik rook niet.
Heb je geld om er te kopen, schat?
Geen geld? Niet erg. Bankkaarten zijn ook goed.
Laat hem. Hij maakt zich snel boos.
Hoorde je dat? Nu ben ik bang.
Wat gebeurt er dan?
Je krijgt 'n mep en je valt op je kont.
Dat wil ik zien.
Gezien? - Ik zei 't nog.
Verdomme.
Niet onbeleefd zijn.
Gaat u zitten.
Wat is u overkomen?
We vroegen 'n sigaret aan twee homo's.
Ze tuigden ons af en pakten onze kleren.
Zijn dat de overvallers?
Ja. Ik wil m'n kleren terug.
Nee, vanavond kan ik niet.
Ik kan niet, ik moet werken.
Ik ga met niemand uit. Ik werk.
Ik bel je nog. Kusjes.
't Is Christine. Ik ben vrij. We gaan samen eten.
Hou op, je bent lief. Verdomme!
Onnozelaar!
Dat is de derde die wordt gestolen.
Wil je niet bestolen worden, loop dan langs de muur...
Ruby hier, geef me Vogel.
Als je langs de muur loopt, is er geen plaats.
Dag, ik werd opgehouden, maar ik kom zo.
Verdomme.
Ze sluiten de wijk af. We moeten uiteengaan.
Waarom? - Ze zoeken 2 mannen.
Samen vallen we op. Leder voor zich.
Wat moet ik doen? - Mijn probleem niet.
Ik kan terug naar mijn adoptiefouders. - Heel goed.
Maar ze zijn dood. - Je ergert me.
Nee, ik denk er net aan.
De ouwe gaf me slaag en zij was altijd zat. Heb jij familie?
Ik wil niet dat dit slecht afloopt.
Waarom zou 't? Je bent m'n vriend.
't Is altijd zo. Je plakt aan de mensen.
Ik plak aan niemand. - Wat doe je nu?
Waar ga je naartoe zonder wagen?
Wil ik er een pikken? 't Is m'n specialiteit.
Nee. - Toch wel, ik ben zo terug.
Tel tot tien.
Ik begrijp 't niet, ik had 't uitgeschakeld.
De antidiefstalsloten zijn klote. - Zwijg.
Dat is beter. Zo'n lawaai enerveert me.
Ik ben zo weg, en volg me niet. Want anders...
Ik heb nooit problemen met auto's.
't Is niet daarmee dat je problemen krijgt...
Ga maar. Ik volg je niet. Beloofd. Maar die vent doden is niet goed.
't Is vast erg wat hij deed, maar vermoord hem niet.
Wat leuter je nu? Moeder Theresa van Montargis?
Je bent geen moordenaar.
Je bent goed, je moet niemand doden.
Jij gaat zeker naar de hemel. - Ja?
Simpeler van geest bestaat niet.
Veel geluk, Quentin van Montargis.
Handen omhoog, en geen grapjes!
Waar is de andere?
Waarom gaf je me 'n mep?
Maak je geen zorgen. Ik ben bij jou.
Oproep aan alle voertuigen...
We zoeken een politieauto,
een witte Peugeot 806.
Ze zijn niet blij, maar zij zijn begonnen.
Als we hierin blijven rondrijden, pakken ze ons.
Spijtig, want hiermee kunnen we door de lichten rijden.
Kijk...
Fijn, hè? - Stop!
Hij heeft gegroet. Da's de eerste keer.
Stop onmiddellijk!
Wind je niet op. Ik zal 'n andere stelen.
Handen omhoog. - Ik deed niets verkeerd.
't Is mijn auto. Ik verloor m'n sleutels.
Stap uit. - Ik kom. 't Is niet gemakkelijk.
Handen op de auto.
Ik ben het. Heb geen schrik.
Wat is dat? - Ik pikte 'n andere auto.
Ik had wat moeite, maar nu slapen ze.
Je moest de auto dumpen en nu heb je 'n andere.
Ja, maar 't is niet dezelfde.
Dat is heel erg.
We zijn weg. - Ik wil niet in 'n politieauto zitten.
Wind je niet op. 't Is niet goed voor jou.
Excuseer. Rue Violette, alstublieft.
Wat is 't? Een Opel? 't Is ook Duits.
Maar we zijn 'n trapje gedaald.
Eén auto is al belachelijk, maar twee!
Ze stalen 'n derde. - Ze zijn aan 't verzamelen.
Niet een van de onze. - Goed.
Luister, Ruby is gewond en dus beperkt, en de andere is dat van nature.
Als ze morgen nog vrij zijn, zal ik 'n leuke buurt vinden voor de nachtpatrouilles.
De kogel is eruit. Ik legde 'n verband.
Een café dat te koop staat. Ik wist ervan.
Het is ideaal. Vind je niet?
Wat verkies jij?
De kassa of opdienen?
Rust wat en morgen zal 't beter gaan.
Zo'n café, dat kan niet veel kosten.
Hoeveel? 20.000, 30.000?
Quentin... - Misschien zelfs minder.
Het sleutelgeld... - Quentin.
Ja?
Ik stal 20 miljoen euro.
Hoeveel? - Twintig miljoen.
En ik moet nog twee dingen doen. Vogel doden en vluchten.
En ik wil geen café kopen samen met jou.
Begrijp je dat?
En jij moet je gaan aangeven. Je bent geen zware crimineel.
Ze zullen mild zijn. Schuif alles in mijn schoenen.
Ik kocht je wat om te eten. Ik dacht dat je honger had.
Jam.
Verdomme, 't is laxeerjam.
Ik zal je droom betalen.
Ik zet geld op je rekening en als je vrijkomt, heb je je café.
Ik wil het niet.
Waarom niet?
Omdat mijn café "Bij de twee vrienden" heet.
Waarom dacht je dat ik je vriend was?
Ben je mijn vriend niet?
Eet dat niet. Je gaat schijten als de pest.
Verberg je.
Wat doen we?
Ze lijkt erop. - Op wie?
Scheelt er iets? - Stil. Laat haar slapen.
Wachten we tot morgenvroeg? - Zwijg.
Is er iemand? - Onnozelaar.
Niet opzettelijk gedaan. - Leugenaar!
Wie is daar?
Heb geen schrik. Ik ben gewond en verborg me.
Ga weg, oké, maar je riskeert niets.
Dag, ik ben Quentin. Uit Montargis.
Wacht!
Wat 'n idioot!
Ik? - Je deed haar schrikken.
Ik stelde me voor...
Ze ziet plots 'n grote sul.
"Dag, ik ben Quentin." Ze had schrik.
O ja? Ik zeg dat vaak en de mensen reageren goed.
't Laat hen koud dat je Quentin uit Montargis bent.
Doe dat niet. Ga weg.
Op wie gelijkt ze? - Laat me.
Voor mij is 't een arme drommel, maar voor jou betekent ze veel meer.
Ze gelijkt op de vrouw die Vogel doodde.
Hield je van haar?
Moet ik haar gaan halen? - Laat maar. Ze zal al ver weg zijn.
Waarom doodde Vogel haar?
Waarom doodde hij haar? - Je vragen vervelen me.
Ik stop ermee.
Je deed je opnieuw pijn.
Iets nodig?
Waarom vermoordde hij haar?
Hoe komt 't dat jij nog leeft?
Ik weet niet waarheen. Het is koud.
Je krijgt de bank. Hij gaat in de gang slapen.
Nee! - Je jaagt haar schrik aan.
Nee, hij kan hier slapen.
Da's vriendelijk. - Kom.
Slaap je?
- Nu niet meer.
Ik wou je niet wekken, maar ik zie 't niet zitten.
Wat? - Dat meisje.
We kennen haar niet en ze komt hier zomaar toe.
Zo raak je alles kwijt.
Alles? Je schetenlater? Je koe?
Ik heb 'n slecht gevoel.
Zij is van het soort dat 'n project,
de opening van 'n café, kan doen mislukken.
Slaap. - Je zal nog aan m'n woorden denken.
Je had 'n nachtmerrie. Heb geen schrik.
Ze joeg me de stuipen op 't lijf.
Wil je praten of laat ik je alleen?
Vanwaar kom je?
Albanië. - Heb je geen papieren?
Hoelang zit je hier al?
Drie dagen.
't Is gek hoe goed je op haar gelijkt.
Hoezo? - Nee. Probeer te slapen.
We waren op ons gemak. Alsjeblieft, zeg!
Goedenacht.
Waarom panikeren? Er zijn honden, camera's.
Niemand kan in dat klotehuis binnen.
In het park. Daar!
Maar nee, dat is Henri.
Ik ga alleen achterblijven. Ik voel het. Geen probleem. Ik ben 't gewoon.
Je denkt 'n vriend te hebben, er komt 'n griet langs en hop...
Ga je me lang lastig vallen?
Eigenlijk is het beter zo.
't Is beter zo.
Als ze je van je plan afbrengt, is 't beter.
Niemand kan dat. Zij niet, jij niet.
Morgen dood ik Vogel, en nu ga ik slapen.
Jij gaat sterven. Ik verkies dat je meegaat met haar.
We zijn met 5, zwaar bewapend en kijk wat we doen...
Het gaat om Ruby.
Hij is geen superman. Hij draagt 'n wapen.
Hij nam 't mijne af en ik weet wat hij ermee doet.
Alles goed?
Uitstekend. - Ik hoop dat hij komt.
Ik hoop dat hij gek genoeg is.
Ik zou meneer Vogel willen spreken. 't Is Quentin, uit Montargis.
Ik ontsnapte vanmorgen, samen met Ruby.
Ik luister.
Goedenavond, ik weet dat u Ruby zoekt en ik kan u zeggen waar hij is.
Wat wilt u van mij?
Ik weet dat hij veel geld van u heeft gestolen
en ik zou daarvan 'n deel willen.
Ik bel morgenvroeg voor 'n afspraak,
meneer Vogel. Goedenacht.
Goed geslapen?
Koekjes voor diabetici. Proef, 't is niet slecht.
Waar is ze?
Ze komt terug. Haar spullen zijn hier nog.
Wat gebeurt er?
Ik kreeg 'n idee. - Een idee?
Wanneer wil je naar Vogel gaan?
Waarom? - Ik heb nagedacht. Ik ga je helpen.
Nee! - Toch wel, ik heb 'n plan.
Welk plan? - Je zal niet ontgoocheld zijn.
Geen gelul meer zoals met die kraan...
Maak je geen zorgen. - Doe ik wel. Verdomme.
M'n schouder ontwricht, m'n heup, 'n kogel.
Wat nu? Een schedelbreuk?
Maak je geen zorgen.
Een stuk?
Hoe heet je? - Katia.
Wat ga je nu doen? - Geen idee.
Je kan hier niet eeuwig blijven. - Nee, we gaan werken doen.
Als ze me pakken, vlieg ik naar Albanië.
En ik de cel in. - Da's hetzelfde.
Ik ben weg. Veel geluk.
Neem me mee. - Ik kan niet.
Nee, hij kan niet. - Zwijg.
Ik zal je niet tot last zijn.
Ik moet iets doen en 't kan slecht aflopen.
't Maakt niet uit. Neem me mee.
Hallo, 't is Quentin. Voor meneer Vogel.
Koffie?
En? - Nog steeds niets.
Ik zag 'n reportage over de jacht op groot wild.
Ken je het gevaarlijkste dier voor 'n jager?
De buffel.
Als je hem niet van de eerste keer doodt, achtervolgt hij je,
en zelfs dodelijk gewond volgt hij je.
En hij wil één ding. Je doden.
Zet 'n wagen voor 't huis van Vogel.
Daar zullen we Ruby kunnen pakken.
Wacht even. - Waar ga je naartoe?
Zeven, acht, negen...
Waar is hij?
Even weg. Hij komt direct. Zet u.
Hij is even weg. Hij is gekwetst.
Hij komt direct. Zet u.
't Is beter voor jou dat hij zich haast.
Daar kan je wonen. Ze stellen geen vragen zolang je betaalt.
Waarom doe je dat voor mij?
Ik word ook altijd opgejaagd...
En ook, je doet me aan iemand denken...
Ik moet gaan.
Kan je niet wat blijven? - Nee.
Ik zou wel willen, maar ik kan niet.
Je redt het. Zeker weten.
Ik zou 't niet mogen zeggen, maar hij heeft gebeld. Vannacht.
Naar 'n kerel... Vogel of zoiets.
Mijn gsm. - Ik begreep 't niet goed,
maar hij sprak over geld en hij zei dat hij zou terugbellen voor 'n afspraak.
Verdomme. Dat was dus zijn plan.
Je deed ons voor niets komen. - Klootzak!
Quentin, hoor je me?
Ruby, je bent terug.
Dat was je plan. Ze naar hier halen om de weg vrij te maken.
Ja. Slim, hè?
Ja, heel slim.
Hier.
Je plan was fantastisch, en we gaan het verder uitwerken.
Bel hem.
Hallo? - We hebben hem. We brengen hem mee.
Proficiat. Tot direct.
Je moet... - Wat?
Hem niet doden.
Dood hem niet. Het is niet mooi.
Rust.
Daar zijn ze.
Ze zijn er. Ruby is erbij.
Wacht hier. Zodra ik klaar ben, zorg ik voor jou.
Vooruit.
Wie is nu het wild?
En wie is de jager?
't Is 'n mooie dag voor mij. - Ja?
Pas op! Hij is gewapend!
Je krijgt 5 seconden om me te zeggen waar 't geld is.
Eén... twee...
drie...
Verdomme, ik heb hem vermoord.
't Is commissaris Vernet, doe open.
Doe open of ik laat de deur opblazen.
Hoor je me?
Ik heb geen pijn.
Het huis is omsingeld. Kom naar buiten.
We doen u geen kwaad. - Snel, er is 'n gewonde.
Quentin! Hij is gekwetst.
Ik heb geen pijn.
We gaan je verzorgen. Maak je geen zorgen.
We zullen ons café niet hebben.
Zeg dat niet. We kopen 't. Het wordt fantastisch.
Ik de kassa en jij dient op. Iedereen zal zeggen:
"Bij de twee vrienden, da's een goed café."
Je zegt dat...
omdat ik ga sterven. - Je gaat niet sterven.
Je zal bier, frieten en croque-monsieurs opdienen.
Nee, geen frieten. Da's tijdrovend en 't stinkt.
Het gaat al beter, hè?
Ja, we hebben al genoeg aan croque-monsieurs en hotdogs.
Wel, wel, wat een toestand.
Hij stelt het redelijk goed. - Ik werd neergeschoten!
Vogel is dood. Nu moeten we snel vrijkomen
want we hebben andere dingen te doen.
Verdomme!
Gedownload van www.ondertitel.com