Bataklıkta yine güzel bir gün.
Çiçekler açmaya başladı, hava sıcak ve yapış yapış.
Trafik bilgisi. Timsah Yolu'nu kullanın ve çabuk gidin.
Gözden daha hızlı bu böcek Ben bir süper sineğim
Şef, biraz yol müziği.
Haydi, yola koyulalım.
İzleyin beni Hızlıyım, harikayım
Beni kimse durduramaz
Yürüteçli büyük büyükannem daha hızlıydı.
Çok yavaş, çok yavaş.
Dünya kadar zamanım var. Böyle duracağım.
Fena değildin, ama... Ben yakalanamayacak kadar iyiyim.
Bırak beni! Nerelerdeydim bilmiyorsun!
Tamam, kazandın.
- Eskiden daha hızlıydın, Kermit. - Sen de daha zayıftın, Horace.
Kaka yemeyi bırakmalıyım.
- Bataklıkta görüşürüz. - Tamam.
- Bu arada, Kermit... - Efendim?
...yuvaya hoş geldin.
Yuvam.
Doğru, yuvam bataklığa dönüyorum.
Yuvaya dönmek büyülü bir şey.
Her nilüfer, her yosunlu ağaç anıları canlandırıyor.
Hatta bu toprak yol.
Bu yolu ilk görüşümü hatırlıyorum.
12 yaşındaydım. Arkadaşlarım ve ben hayatımızın...
...en büyük macerasına atıldığımızı bilmiyorduk.
Ben ve arkadaşlarım Zıplak ile Gözlük kuyruk atmıştık...
...ama bize hala iribaş muamelesi yapıyorlardı.
Sürekli cesaretimizi ispatlamaya çalışıyorduk.
Geliyorum! Bunu başaracağım!
Haydi. Bütün gün bekleyemeyiz.
- Tehlikeli görünüyor! - Ne bekliyorsun? Haydi!
Tamam! Yapıyorum. İzleyin!
- Hazır, şimdi, fırla! - Fırla.
- Girsene. Su çok hoş. - Bilmiyorum.
Biz kara kurbağaları suyu pek sevmeyiz.
- Haydi, çok güzel. - Peki, madem öyle diyorsun.
Boğuluyorum.
Hayatım patlak gözlerimin önünden geçiyor.
Baksana, Gözlük. Gözlük!
- Suyun derinliği 10 santim bile değil. - Vay!
- İyi misin? - Evet, çok eğlenceliydi. Galiba.
Çekilin iribaşlar, Zıplak geliyor!
Aferin!
Vay! En yüksek zıplayışıydı.
- Ve en fiyakalı düşüşü. - Doğru.
- Aferin, Zıplak! - Yaşa, Zıplak!
- Zıplak? - Neredesin, Zıplak?
Bir kurbağa boğulamaz. Bu mantığa aykırı!
Neredesin, Zıplak?
- İyi numaraydı. - Sağ ol.
Haydi, çocuklar.
Evet, hayat çok güzel, değil mi, arkadaşlar?
- Doğru. - En yakın dostlarınla takılmak.
Bu kokulu bataklık havasını solumak.
Bilmiyorum.
Ne oldu? Böyle takılmak hoşuna gitmiyor mu?
Siğilli bir kara kurbağası olduğum için mi?
Siz harika arkadaşlarsınız. Sadece...
Orada neler olduğunu merak etmiyor musunuz?
- Yani bataklığın dışında. - Hayır. Merak etmeli miyim?
- Ben anormal miyim? - Evet.
Galiba kafanda bir şey var, Kerm.
Olabilir. Sadece...
...bazen, kulak verdiğimde...
...beni çağıran bir ses duyuyorum.
Öyle mi? Ses ha?
Evet, şöyle bir şey:
Kermit!
Herman da kim?
Ses "'Kermit'" diyor.
Yani sesler duyuyorsun. Yani?
- Boş verin. Saçma bir şey bu. - Hayır.
Bataklıktan çıkmanı söyleyen sesler duyuyorsan...
...onları dinlemelisin.
- Nereye gidiyorsun? - Bataklığın dışına.
- Ne? - Kulağıma su kaçmış olmalı.
Çıkacağım dedin gibi geldi.
Hayır, ben bataklıktan çıkmayacağım.
- Biz bataklıktan çıkacağız. - Ne?
Kalbim küt küt atmaya başladı.
Asıl küreklere!
- Asıl küreklere! - Asılıyorum, efendim, asılıyorum.
Dur!
Bazen asıl yerim burası, diye düşünüyorum, Mary.
- Bot mu? - Hayır. Bataklık.
Güneşin doğuşunu beklemek, doğayla aşık atmak.
- Lastik pantolon giymek. - Evet...
...doğanın garip yöntemleri vardır.
- Öyle mi? - Evet.
Gençken bir yön seçersin, sonra bakarsın tam ters yöndesin.
Kaybolduk mu acaba?
Kaybolmadık. Nereye gideceğimizi biliyorum.
Şuraya. Kurbağalar orada olmalı.
Haydi, bütün gücünle küreklere asıl, Mary.
- Peki, efendim. - Asıl!
- Dur. Bataklıktan çıkamayız. - Aklını mı kaçırdın?
Orada ne olduğunu merak ediyorsak oraya gitmeliyiz.
Ben burada ne olduğunu bile tam bilmiyorum.
O zaman siz ikiniz gelmeyin.
Onu durdurmalıyız! Bu, doğaya karşı işlenmiş bir suç!
Belki aklını başına getirebiliriz.
- Zıplak, bekle. - Haydi.
İşte, çocuklar, geldik. Burası.
Dış dünya, şu bataklık otlarının gerisinde.
Vay be! Gerçekten buradayız.
- İsilik oluyorum. - Hiç bu kadar yakın olmamıştım.
- Her tarafımı kaplıyorlar. - Sakin ol, Bay Terli.
- Bu bir macera olacak. - Maceralar bende gaz yapıyor.
Gözlük, hayatını korkarak geçiremezsin.
Tabii ki geçirebilirim.
- Şöyle bir bakıp geri dönelim. - Hayır, yapamam.
- Tabii ki yapabilirsin. - Yapamam!
- Yapabilirsin! - Yapamam!
- Mary, duydun mu? - Kuş mu?
- Hayır. - Cırcır böceği mi?
- Yapabilirsin! - Yapamam!
Kurbağa mı?
Uzun sazların arasında ıslık çalan rüzgar mı?
Biz saz değil, kurbağa arıyoruz.
- Pardon, Bay Krassman. - Doktor Krassman.
- Yapamam! - Yapabilirsin!
Zırıltıyı kesin. Bakın!
Kurbağalar! Burada olduklarını biliyordum.
Ben bir dahiyim.
Efendim, burası ekosistemleri.
Ekosistem, mekosistem.
- Haydi gel. - Tabii, efendim.
- Bu yaratıklar nedir? - Bilmiyorum.
Evet, efendim. Doktor, efendim.
Nereye gidiyoruz, Kerm?
İttirmesene.
Haydi yürüyün.
Kermit!
- Pardon. - Salgı bezime bastın.
- Zehir bezine mi? - Çocuklar!
Sizi bulacağım, sizi yakalayacağım...
...yapabileceğiniz hiçbir şey yok.
Kurbağalarla mı konuşuyorsunuz?
Ben mi? Yok canım. Ben sadece...
Galiba şuradalar.
- Ayağımda zehir var! - Ne yapabilirim?
- Kara kurbağalarının tek savunması. - Çocuklar, çocuklar. Susun.
- Saklanın! Saklanın! - Kaşınıyor.
Olamaz, ayağımda. Ayağımın üstünde.
Zıplak, dur!
Beni bırakma! Terk edilme korkularım var!
Oh, dünya varmış. Çok rahatladım.
İşte şuradalar!
Ay, ne korkunç!
Yakaladım. Kaçamazsınız. Sizi kimse kurtaramaz.
- Belki şu kurtarır. - Ne?
Sağ ol, Arnie.
Bir şey değil. Söyleyin bakalım...
...bataklığın kıyısında ne işiniz var?
Bataklığın kıyısında değildik ki!
Yüzeydeki pislikleri yiyorduk.
Evet, pislikleri.
Öyle mi?
Aslında, hayır.
Aslında, osuruk böceği avlıyorduk.
Osuruk böceği avlıyoruz.
Oftalmoloji çalışıyoruz desek inanır mısın?
Hayır. Hayır.
Peki, Arnie, bataklığın kıyısına geldik.
Çünkü bataklığın dışını merak ediyoruz.
Orada beladan başka bir şey yoktur.
Parlak tekerlekli canavarlar, lastik pantolonlu insanlar.
İnsanlardan korkmam ben.
Sen gelmesen üstlerine zıplayıp ""Defolun"' diye bağıracaktım.
Asla insanlarla konuşmayın!
İnsanlarla konuşan hayvanları öldürürler...
...pişirirler...
...ve canlı canlı yerler.
- Ne korkunç! - Dur bir dakika.
Öldürdükten sonra nasıl canlı yiyorlar?
Onlar bir yolunu bulur.
Bütün gün Arnie'nin söylediklerini düşündük.
Asla bataklıktan çıkmamalı, insanlarla konuşmamalıydık.
Haklıydı, ama bazen bir şeyi yapmamanız gerektiğini bilmek...
...yapma isteğinizi artırır.
Ateşböcekleri çıktı. Artık eve dönelim.
Hafif ama doyurucu.
Sizce Arnie bataklığın dışı konusunda haklı mıydı?
- Hayır, sadece bizi korkutmak istedi. - Başardı da.
Öldürülüp pişirildiğinizi düşünün.
Ve canlı canlı yendiğinizi.
Kırkayak ve arpa çorbası. En sevdiğim yemek.
Kermit, kardeşlerin için sofrayı hazırlar mısın?
Tabii, anne!
Yemek zamanı!
Banyo zamanı!
Yatma zamanı!
Lazımlık zamanını unutmuşum.
İzlemek zorundasın
Gökteki yıldızını
İzlemek zorundasın
Ne kadar uzak olsa da
Kermit. Kermit.
Beni duydun mu? Bana seslendin.
Ah, evet. Ey uzaklardaki, çağıran yıldız.
Yıldız mı? Ben annenim.
Ah. Merhaba, anne.
Geç oldu. Artık yatmalısın.
Baksana, anne...
Adımı taşıyan bir yıldız olduğunu söylemiştin.
Doğru.
Buradan yıldızıma erişemezsem ne olacak?
Burası büyük bir bataklık. Tüm yıldızlara erişebilirsin.
- Evet ama, anne... - Kermit.
Yatma zamanı geldi, tatlım.
Peki, anne.
Hemen geliyorum.
Bütün gece korkunç kabuslar gördüm.
Lastik çizmeler beni çiğnedi. İnsan pençeleri beni yakaladı.
- Beni ekmek ve yumurtaya bandılar. - Bu korkunç bir şey.
Aslında yumurta, popomda bir rahatlık hissi yarattı.
Ben rüyadan korkmam. Hiçbir şeyden korkmam.
Benekli!
Vay, vay, vay. Şuraya bakın. lslak Pantolonlu Kardeşler.
Aslında biz kardeş değiliz.
Pantolon da giymiyoruz. Bak.
- Gördün mü? - Yapma.
Poponu gösterdin ha, siğilli.
Sadece pantolon giymediğimi gösterdim.
Şimdi senin çerçeveni dağıtayım da gör.
- Öyle mi? Bizim çerçevemiz yok. - Tüyelim!
Tüy mü? Ben tüy falan görmüyorum.
- Bırak ona gününü göstereyim. - Boş ver, değmez.
- Seni yakaladım, kurbağa. - Ben kara kurbağasıyım!
Buradan evimi görebiliyorum.
Çabuk olun. Sazların arasına girelim. Haydi!
Bataklığın dışına çıktık.
Ne kadar büyük ve güzel.
- Ve... - Benekli!
Of! Acıdı!
Bak! İşte parlak tekerlekli canavar! Arnie haklıymış!
Dikkat edin!
Gel buraya! Seninle işim bitmedi!
Uf! Oraya vurma!
Şanslı günümdeyim.
Olamaz.
İşte old...
Sıcak ve rahat bir ortam.
- Bir şeyler yapmalıyız! Hadi. - Evet.
Haydi, Bertha. Yapabilirsin.
Dur! Gitme!
- İyi misin? - Evet.
Ama bu şeyi yakalamalıyız.
Merak etme, Kerm.
Beni geçemez.
Babana gel.
Neredeyse işimiz bitiyordu. İyi misin, Zıplak?
Zıplak, iyi misin? İyi misin?
Evet. Sadece biraz pestilim çıktı.
Kermit!
Çok midem bulanıyor.
Üstüme kusarsan canına okurum.
Müthişti, Kerm.
Bütün hayatım gözlerimin önünden geçti.
Halletmem gereken çok konu var.
Gittiler ve bu benim suçum.
Ne?
O fikri ortaya atmasam bunlar olmayacaktı.
Evet, ama olanlar oldu. Ne yapabilirsin ki?
Gözlük'e yardım etmeliyiz.
Evet, etmeliyiz.
İnsanların bizi öldürmesi, pişirmesi...
...ve canlı canlı yemesi pahasına bile olsa.
Acaba geri dönüp durumu ailelerimize mi anlatsak?
Bu daha iyi bir fikir. Öyle yapalım.
Dur! Ben ne diyorum?
Tehlike umurumda değil. Onları bulmadan geri dönemem.
- Geliyor musun? - Şaka mı bu?
- Gidelim. - Haydi.
Yıllardır kurbağa döverim. Hiç böyle bir şey olmamıştı.
- Aslında ben kara kurbağasıyım. - Ukalalık etme, böcek ağızlı!
- Bağırma. - Bir daha seni pataklayacağım zaman...
-...kıpırdama! - Hala bağırıyorsun.
Beni buradan çıkaracak bir yol bulsan iyi olur.
- Hipervantilasyondan konuşamıyorum. - Kes şunu!
Hırıltı. Baş dönmesi.
Soluğum kesildi. Tünelden geçiyorum.
Hoşça kal, anne.
Bayılırsan seni gebertirim.
Kese kağıdı. Kese kağıdı!
Al.
- İyi geldi mi? - Hem de çok. Sağ ol.
Güzel. Şimdi beni buradan çıkar!
Tamamen kaybolduk.
Ben zıplayıp nereye gittiklerine bakayım.
- Tamam. - Peki.
Isınmayı unuttum.
- Doğru. - Peki o zaman.
- Olamaz. - Ne oldu?
- Galiba zıplamamı kaybettim. - Ne?
- Daha önce hiç olmamıştı. - Sakinleş.
Zıplamanı kaybedemezsin. En büyük zıplayıcısın.
- En büyük ha? - Evet.
- Haklısın. Ne saçmalıyorum. - Tekrar dene.
Şimdi yapıyorum.
Şu halime bak, tozun içinde yatıyorum.
Zıplayamıyorum.
Göğsümde tekerlek izi var.
Kimseye faydam yok.
Hayır, var.
Göğsündeki izle yoldaki iz aynı.
- Yani? - Yani...
...bu yöne gitmiş olmalılar.
Evet, doğru.
- Haydi kalk. - Sağ ol.
- İşte kalktın. - Ben ayaklı bir haritayım.
- Haydi. - Kimin aklına gelirdi.
WILSON'S EVCİL HAYVANLAR
Ne yapıyorsun? Saklambaç mı oynuyorsun?
Merak etme, yerini belli etmeyeceğim.
İşte çocuklar...
...yeni eviniz burası.
- Merhaba, Joey. - Merhaba, Bay Wilson.
İyi ki uğradın. Bu, Ralph'in yeni oyuncağı.
Sağ olun, Bay Wilson.
- Neden köpeğiniz yok? - Doğru köpeği bekliyorum.
Ralph gibi mi?
Kesinlikle. Ralph gibi.
- Ne istiyorsunuz ucube kurbağalar? - Ucube mi? Nerede?
Ben kimseyi görmüyorum. Olamaz! Kör oldum!
İmdat!
Görüyorum! Bu bir mucize.
Pardon. Selam. Merhaba.
Ben Roy. Evcil hayvan dükkanına hoş geldiniz. Anlarsın ya.
Hey, dokunma bana, yoksa seni sinek gibi ezerim.
Anladım. Özel bölge sorunu.
- Hey! - Hepimiz bunu yaşadık, değil mi?
Sakin ol, dostum. Bizim hücremiz, senin hücren.
Sağ olun. Tuvalet var mı?
Uzun bir yolculuktu ve mesanem çok küçük.
Kes, kurbağa beyinli!
Dinleyin, serseriler.
Buradan çıkmak istiyorum. Hemen!
- Benimle kafa bulmayın! - Çok gerginsin.
Öyle değil mi?
Öyle bir patlatırım ki acılarının canı acır.
- Niye bu kadar kötüsün? - Ne dedin sen?
- Hiç. - Bence de öyle düşündüm.
- Ne diyordum? - Acılarımın canını acıtacaktın...
-...yanlış hatırlamıyorsam. - Doğru.
Seni ezeceğim, seni çiğneyeceğim, seni...
Evet, bir şey dedim! Kötüsün, dedim!
Kötü, iğrenç bir zorbasın. Öylelerini kimse sevmez.
- Bu konuda ne yapacaksın? - Şunu.
Kıpırdama!
Aslında, bence...
Kurbağalar kavga ediyor.
Etsinler. Bu loca için dünyanın parasını bayıldım.
Seni pataklayacağım zaman kıpırdama.
- Şişman olana beş dolar. - Kabul ediyorum.
Hey, ne yapıyorsunuz?
Sizi Tabiat Kanalı'na çıkarmalı.
Hiç bu kadar çok yürümemiştim.
- Ben de öyle. - Bastığın yere dikkat et.
- Dinlenmek istemiyorum. - Ben de.
- Çünkü yorulmadım. - Ben de.
Sizi şöyle alalım. Biraz yalnız kalın.
Güzel bir mekan. Biraz zevksiz döşenmiş, ama biraz çiçek...
-...belki bir iki yastık. - Git başımdan, kurbağa otu!
Benekli!
Defol dedim sana.
Geç oldu. Hala kurbağa yok. Tik tak, tik tak. Kurbağa yok.
Niye hayvan dükkanından almıyoruz?
Hayvan dükkanı mı?
Bilim hayatımda kurbağaya hiç para vermedim.
Alt tarafı kurbağa.
Mesele paraysa size borç verebilirim.
- Dur! - İhtiyat param.
- O kadar ihtiyatlı olmama gerek yok. - Dur!
Şimdi yakalayacağım sizi kurbağacıklar.
Zıplak, uyan.
- Ne oluyor? - Yakalandınız bilin.
Arabayı çalıştır!
Dur bakalım. Seni uyarıyorum.
-""Zıp fu""da yeşil kuşağım var. - Doğru söylüyor.
Aptal zıplama. Ne oldu sana?
Buraya bak! Arkadaşımdan uzak dur, yoksa...
Bir çubuk ha? Çubukları çok severim!
- Getirmece mi oynayacağız? - Ne?
Çubuğu atın, ben koşup getireyim. Harika olacak.
Çok eğlenceli. Haydi. Lütfen. Çubuğu at!
Tamam.
Gördünüz mü? Ne kadar eğlenceliydi.
Teşekkürler. Ben Gezgin.
- Merhaba. Ben Kermit. - Zıplamamı kaybettim galiba.
Bu, Zıplak.
Memnun oldum. Teşekkür ederiz. Gitmeliyiz.
Durun. Köpeğiniz olayım mı?
Aslında köpeğe ihtiyacımız yok.
Yeni sahiplerim siz olun.
- Eskisi ne oldu? - Arabadaydık...
...kafam dışarıda, rüzgar tüylerimde.
Sonra bir baktım, sokak köpeği olmuşum.
- Ne kadar fena. Görüşürüz, kardeş. - Hoşça kal.
Sahibim olursanız, gezmeye gideriz, oynarız...
...ben kaka yapınca siz kürekle temizlersiniz.
- Kulağa hoş geliyor. - Son kısım dışında.
Ama şimdi...
...arkadaşlarımızı bulmamız lazım. Gidelim.
Ne? Arkadaş mı? Niye daha önce söylemediniz?
Yarı tazı olduğumu söylemiş miydim? Herkesi bulabilirim.
Kurbağa arıyoruz.
Kurbağa arıyoruz. Haydi.
- Kurbağayı buldum! - Bu konuda çok başarılı.
Burnun da çok soğukmuş.
Ne diyorsunuz? Köpeğiniz olayım mı?
Bir dakika izin ver, Gezgin.
Baksana, bize yardım edebilir.
Normalde kurbağalar köpek beslemez...
-...ama bizimle gelmek istiyorsan... - Tamam.
Bana arkadaşlarınızı anlatın.
Kokularını taşıyan bir giysi var mı?
- Amfibilerin giysisi olmaz. - Tamam. Madem öyle.
- Onları en son ne zaman gördünüz? - Parlak kırmızı canavar onları aldı.
- Parlak kırmızı canavar mı? - Evet.
İki korkunç gözü ve korkunç dişleri vardı.
Normalde lekesiz olan gövdeme bu izi bıraktı.
Peki.
Bak, mendil kullan lütfen.
O parlak kırmızı canavar değildi. Hayır.
Kırmızı bir kamyonetti. V8 motorlu...
...beş vitesli, AM/FM radyolu, deri koltuklu ve...
-...bardaklıklı. - Bardaklık mı?
- Emin misin? - Kesinlikle.
Ve yerini de biliyorum. Gelin!
- Bu, işe yarayabilir. - Gidelim.
Harry ve Hitmakers'dan bir şarkı daha dinleyeceğiz.
O kurbağaları yakalayacağım. Küçük köpeklerini de.
Köpek küçük değildi. Orta boydu. Schnauzer veya spanyel olabilir.
- Mary! - Evet, efendim. Doktor, efendim.
Asistan olarak kalmak istemezsin, değil mi?
- Gerçek bir bilimci olmak istersin. - Evet.
The Wizard of Oz filmini seyredince bilimci olmak istemiştim.
- O filmin bilimle ne ilgisi var? - Hiç.
Peki, dinle, küçük Dorothy.
Mary.
Gerçek bir bilimci olmak için yapman gereken bir şey söyleyeceğim.
Bir bilgelik sırrı mı? Defterimi çıkarayım.
- Hazırım. Söyleyin. - Arabayı sür.
Çok güzel. ""Arabayı..."'
- Arabayı sür dedim! - Pardon. Sürüyorum, efendim.
- Yılanlar yapış yapış. - Yapış yapış mı?
Hayır, Vicki yapış yapış değil.
Sana yapış yapışı gösteririm.
- Bırak onu! - İmdat!
Onu boğarak öldürüyorum. Niye bırakayım?
Gerçek bir yılansan beni boğarak öldür bakalım.
Vicki kendisine meydan okunmasını sever.
Biraz daha sessiz boğun birbirinizi.
- Sen sağır değil miydin? - Mısır iyi giderdi ama...
...bu gürültüde iştah mı kalır?
- Ne yapıyorsun? - Umarım yapabilirim.
Haydi salgı bezleri, çalışın.
Hey, kaşınıyor.
- Ne oldu? - Oyun bitti.
Güzel. Yiyelim.
Kaşınıyor. Çok kaşınıyor. Kaşınıyor!
Kaşınmam lazım! Kaşınmam lazım!
Niye elsizliğe mahkum edildim ben? Kaşınıyorum.
- Bunu niye yaptın? - Bir arkadaşa yardım etmek için.
Sağ ol.
Gezgin, buraya gelmek tehlikeli demiştin.
Buna tehlike mi diyorsun? Size tehlikeyi anlatayım.
Bir defa kafama eşek arısı yuvası koyup...
...hokus pokus yapmıştım. Acaba ne olacak diye.
İşte tehlike budur.
Sakin olun. Henüz ormandan çıkmadık.
Ne demek istiyorsun?
Olamaz!
- Neydi bu? - Buna domuz denir.
Domuz mu? Umarım bir daha hayatım boyunca domuz görmem.
- Haydi, Benekli! Yapabilirsin! - Sen niye itmiyorsun?
Sen on kurbağa gücündesin.
Bense kasığı tutulan minicik bir terliksi hayvan gücündeyim.
Ne kuvvet ama!
Haydi!
Nereye gidiyorsunuz, beyler?
Uzuyoruz, kirişi kırıyoruz, toz oluyoruz!
- Gidiyoruz sanmıştım. - O da var.
Niye böyle aptalca bir şey yapıyorsunuz?
- Yuvamıza, bataklığa dönüyoruz. - Durun. Durun bir saniye!
Şimdi evcil hayvansınız. Endişelenecek bir şeyiniz yok.
Nasıl endişelenmeyeyim? Başıma ağaç düşebilir.
Bir atmaca beni yakalayabilir. Geçkin bir palmiye böceği yiyebilirim.
Bir kara kurbağası için her yer tehlike doludur.
Aksine evcil bir kara kurbağasıysan tehlike yoktur.
Çünkü, mon ami, evcilsen insanlar sana bakar.
Seni beslerler. Seninle oynarlar.
Hatta kakanı bile temizlerler.
- Kakamı mı? - Oui, oui, kakanı.
Hiç evcil olmadıysan, hiç yaşamamışsın demektir.
Niye öyle oturuyorsun
Yalnız yalnız
İstersen yaşayabilirsin Dertsiz tasasız
Artık ne açlık kaldı
Ne de acı
Sadece 47'de bir Klozete düşme olasılığı
Artık ne endişe var Ne de kaygı
Boynunda tasman Yepyeni bir yaşantı
Ne soğuk geceler
Ne de üzüntü
İstediğin kadar karıştır altı üstü
- Kendi sahnenin yıldızı olursun - Bu sahne bir kafes olsa da
Ev hayvanı olarak yaşamak ve gülmek Hayatı sevmek ne güzel
- Ev hayvanı olmak - Ev hayvanı olmak
Evet özgürlüğünü kaybettin Ama kazandığın şeylere bak
- Güzel tasmalar, güzel bir ev - Her gün şişko bir farecik
Ev hayvanı olarak yaşamak gülmek Hayatı sevmek ne güzel
- Ev hayvanı olmak - Ev hayvanı olmak
Korktuğun zaman Sımsıcak kucaklanmak
- Çamur içinde avlanmak yok artık - Karnımı da kaşırlar mı?
- Sürekli, bebek. - Çok hoş olmalı.
Ev hayvanı olarak yaşamak ve gülmek Hayatı sevmek ne güzel
Engebeli yollarda ezilmek yok
- İstediğin kadar sinek - Hoş görünüyor
Ama kara kurbağaları için ne var?
Serseriliğe son Kafanı gölden çıkarmalısın
Ev hayvanı olarak yaşamak ve gülmek Hayatı sevmek ne güzel
- Ev hayvanı olmak - Ev hayvanı olmak
Korktuğun zaman Sımsıcak kucaklanmak
- Altın renkli bir nilüfer görüyorum - Beni kandırdın, ev hayvanı oluyorum
Ev hayvanı olarak yaşamak ve gülmek Hayatı sevmek ne güzel
Hey, tavşan! Kayıtlar nerede?
Ev hayvanı olarak yaşamak ve gülmek Hayatı sevmek ne güzel
Ev hayvanı olmak
Hatta ben bile!
Ev hayvanı olmak
- Nereye gidiyorsun? - Geri dönüyorum.
Hani kaçacaktık?
Şarkıyı dinledin. Hayatta istediğim tek şey evcil olmak.
Güvenlik, emniyet, sigorta ve sağlık hizmetleri.
- Ama kurbağaların yeri bataklıktır. - Ben kara kurbağasıyım.
Sen de benimle gelsene.
Beraber evcil hayvan olalım. Çok güzel olacak.
Madem öyle diyorsun. Ama ben o kadar emin değilim.
Hala gelmedik mi?
- Kaybolmadığımızdan emin misin? - Kaybolmadık, dostlarım.
İşte burası.
LELAND'A HOŞ GELDİNİZ
Kırmızı kamyoneti yakalamamız an meselesi.
İşte şurada!
Yakaladım, yakaladım!
Dur, sana yardım edeyim.
- Ne oldu? - Kırmızı kamyoneti kaybettim.
- Kermit nerede? - Arkada.
- Kırmızı kamyonet! - Kırmızı kamyonet! Tamam! Peşindeyim!
KÖPEK TOPLAYICISl Leland Şehri
İğrenç bir melezdi. Kuduz, her tarafı pire dolu.
- Kana susamış bir sokak köpeği! - Sevimli, sarkık kulakları vardı.
- Lütfen susar mısın? - Onu tanımaları için önemli bir nokta.
Saldırıya geçince kulakları dikiliyor. Tehlikeli bir hayvan!
İşte şu köpek! Yakalayın!
Gördünüz mü? Sarkık kulaklı.
- Yakalayın! - Koş kuçu!
Haydi, çocuklar, atlayın.
- Tamam. - Şuraya saklanalım.
ATEŞTEN KILlÇLAR
Burası neresi?
Bir sinema. Şurada hareketli resimler gösteriyorlar.
Bu şey iyiymiş...
...ama dişlerime yapışıyor.
Senin dişin yok.
Evet, doğru.
- Ben de biraz alayım. - Buyur.
Kermit, ister misin?
Masadan bir hançer alıp...
...onu öldürdü.
Kızı getir!
Artık köpek toplayıcısı gitmiştir.
Gidelim, Kerm.
Ben de bunu yapmak istiyorum.
Sopalarla dövüşmek mi? Bu hoş bir şey değil.
Hayır, sinemadan bahsediyorum.
Bu mümkün değil.
Nasıl yani?
Şunlara baksana. Boyları beş metre ve dümdüzler.
Sinema kurbağalara uygun değil. Haydi gel.
Statler, iyi ki kurbağa bizi bu filmde oynattı.
- Gençliğimizi gördükleri için mi? - Seyretmek zorunda kalmadığımız için.
Geç olmuş. İçeride bu kadar kaldığımızı fark etmedim.
Kırmızı kamyoneti bulmak daha zor olacak.
- Ama onu bulacağız. - Hiçbir şey yolumuza çıkamaz.
JIMJO OYUNCAKLARl PİS KOKULU MACUN!
Buraya kadar. Yürüyemiyorum bile. Gözlük'ü bulamayacağız!
Hayır, bulacağız.
- Ne diyor? - Kim...
...bilir?
Yukarılara çıkıp kamyoneti arayacağım.
- Bu delilik! - Bunu ben düşünmeliydim.
Hiç bu kadar yukarı çıkmamıştım. Bir kuş, bir bulut...
...ya da yıldız gibiyim.
Bütün dünyayı görmek, demek böyle bir şeymiş.
Vay canına!
Keşke hep burada kalıp havalarda süzülsem...
...ta ki... Kırmızı kamyonet!
Geliyorum, Gözlük!
Olamaz!
Olamaz! Hemen geliyorum!
Korkma, Gözlük, seni oradan çıkaracağım!
Sen Gözlük değilsin!
Gözlük!
- Wilson's Evcil Hayvanlar dükkanı. - Ben Krassman.
Bay Krassman! Pardon, Doktor Bay Krassman.
George Washington'da işler nasıl?
Hoşbeşi geçelim. Bana kurbağa lazım!
- Kurbağan var mı? - Doğru mu anladım?
- Kurbağa istiyorsunuz. - Evet!
- Sende kaç tane var? - Bakayım.
Bakalım. Bir, iki, üç...
Olamaz! Biri hayvan istiyor ve o kurbağaları seçiyor.
Herhalde kimse evcil kara kurbağası istemez.
Sizi unuttum sandınız, değil mi?
Herkes George Washington'a gidiyor.
- George Washington kim? - Yeni sahibimiz.
Yaşasın, Benekli! Evcil hayvan olacağız!
Bay Doktor Krassman, 12 kurbağa ve bir kara kurbağası var.
Müthiş! Harika!
- Gece getir. Geç saate kadar çalışacağım. - Tamamdır.
Galiba biz bize kaldık, dostum.
Bilmiyorum, ben...
Keşke arkadaşlarımı bulmama yardım edebilseydin.
- Kermit! - Öten bir oyuncak ha?
Öten bir oyuncağın var!
Öten oyuncak. Bu bir öten oyuncak!
- İzin verir misin? - Tabii. Buyur.
Zıplak, sen de denemelisin. Bu oyuncak harika!
- Eğlenceli, değil mi? - Evet, çok iyiymiş gerçekten.
Kermit, kırmızı kamyoneti buldun mu?
Evet. Hatta üstüne çıktım. Ama Benekli ve Gözlük orada değildi.
Galiba onları hiç bulamayacağız.
Evet, ama...
- Pardon? - Nerede olduklarını anladım galiba.
- Öyle mi? - Hayvan dükkanındalar.
Hoşça kal, hayvan dükkanı. Merhaba, güzel hayat!
WILSON'S EVCİL HAYVANLAR TESLİMAT GİRİŞİ
Kokuyu alabiliyorum. Pire tasması, deri kayışlar.
Tekrar ev hayvanı olabilsem, bana kendi insanlarım baksa.
Hani insanları sevmiyordu?
Öten oyuncaklar hayvan dükkanından gelir.
Burası da bir hayvan dükkanı.
Yani Gözlük ve Benekli burada olmalı.
Doğru.
Hey.
Ne oldu? Bir şey mi buldun?
Ne kokluyor? Gezgin, niye...
- Şuna bakın. - Neye?
Birisi iyi durumda bir deri parçası atmış.
Deri mi?
İnanamıyorum. Bak...
- Haydi, girip onları çıkaralım. - Tabii, ama nasıl?
- Şu pencereden. - Yapma, orası çok yüksek.
- Bildiğim en iyi zıplayıcı için değil. - Öyle mi? Peki kim...
Hayır, olmaz. Ben zıplamamı kaybettim.
- Hala en iyi zıplayıcı sensin. - Bataklıkta olabilir. Burada hayır.
Bataklık, burası, farkı ne?
Bu. Gördün mü? İşte bu.
- İşte tam da bu yüzden yapabilirsin. - Lastik izi mi?
Hayır, içindeki. Seni büyük bir zıplayıcı yapan bu.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Öyle olduğunu biliyorum.
Tamam. Bir deneyeceğim.
- Deneyeceğim. - Çok güzel.
- Biraz geri çekilsem iyi olur. - Tamam.
Yapabilirsin!
Kendimi toplamalıyım.
Sana inanıyorum.
Başardın, Zıplak!
Bende hala iş var, dostum.
Peki, Gezgin, kaldır beni.
- Zıplak, oraya nasıl çıktın? - Zıplamamı yeniden kazandım.
- Haydi, kaldırıyorum. - Elini uzat, Kerm.
- Biraz daha yukarı, Gezgin. - Tamam.
Dikkat et!
Şimdi çek!
- Dikkat et! - Tuttum.
Ben sokağı gözetlerim.
Başardık! İçerideyiz!
- İyi misin? - Evet. Sen?
Sanırım.
Gözlük!
Benekli!
- Gözlük! - Haydi çıkın, çocuklar.
Bir ses duydun mu?
Evet, duydum galiba.
Siz çirkin kurbağalar, diğer çirkin kurbağaları mı arıyorsunuz?
Evet, küçük bir kara kurbağası ve bir iri kurbağa.
Evet, onları biliyorum.
Onlara çok yakındım.
- Bir dakika, ""-dım"" mı dedin? - Arkadaşlarımıza ne yaptın?
Vicki bir şey yapmadı.
Bütün kurbağalar George Washington'a gitti.
Öyle mi? Peki kim o?
Onu bilmiyorum. Ama şunu biliyorum:
Bir kez George Washington'a gidersen...
...bir daha geri dönmezsin.
Ama... Hey, bir dakika. Ne...
İnanamıyorum, Zıplak. Onları kaybettik.
Sonsuza kadar.
- Kerm, dur. Ne yapacağız? - Eve döneceğiz.
Eve mi döneceğiz?
Buraya ait değiliz. Bizim için çok büyük.
- Bataklıktan hiç çıkmamalıydık! - Dur bir dakika.
Dinle, Kerm...
Sadece...
Sadece sesli düşünüyorum...
...ama belki derin bir nefes alıp bunu sabaha bırakmalıyız.
- Böyle bir zamanda kim uyuyabilir? - Evet, doğru.
Bu rahat yatakta gözüme uyku girmiyor.
Bu güzel yastığın üstünde...
Çok şükür! Bu yıl kurbağa bulamayacağız diye korkuyordum.
- Artık korkmanıza gerek kalmadı. - Doğru. Korkma sırası kurbağalarda.
- Kurbağalar korkmaz. - İyi geceler.
Kurbağalar huzurludur.
- Kurbağa olduğumu düşünmüştüm. - İyi geceler.
- Hiç korkmamıştım. - İyi geceler, Wilson!
İyi geceler, Doktor Bay Krassman.
Kokuyu alıyor musun, Mary?
Yüzey pisliği mi?
Zafer!
Kurbağalar...
...benim!
GEORGE WASHINGTON LİSESİ
- Evet! - Bu kim?
Yeni sahibimiz George Washington olmalı.
Çok mutlu görünüyor. Çok melodik bir gülüşü var.
Benim yıldızım.
Kermit.
- Sen misin, anne? - Hayır, Kermit.
Benim, bataklıktaki yıldızın.
Söyle yıldız, ne yapmalıyım?
Kalbinde ne varsa onu yap.
Ama çok küçüğüm ve burası çok büyük.
- Gözlük ve Benekli'yi bulamayacağım. - Bulacaksın, Kermit.
Sana inanıyorum.
Gerçekten mi?
Sağ ol, yıldız.
Bir şey değil, Herman.
Adım Kermit.
- Kermit. - Kermit. Evet, Kermit.
Kermit?
- Kiminle konuşuyorsun, Kerm? - Yıldızımla konuşuyordum.
Yıldızınla mı konuşuyordun?
- Yine sesler mi duyuyorsun? - Evet.
Yani?
Yani pes etmeyeceğiz!
Gaipten sesler duyuyor olmalıyım.
Bütün kurbağaları götürdüğüme yemin edebilirdim.
- Biz ne yapıyoruz ki? - George Washington'a gönüllü oluyoruz.
Ama George Washington'a gidersek hiç geri dönemeyiz.
- Korkma, Zıplak. - Korkmuyorum, heyecanlanıyorum.
İşte buradasınız.
Planın bu kısmını anladım, ama buradan nasıl çıkacağız?
Burada sadece biz ve çubuklar var.
Göreceksin.
Neler olduğunu anlamamak hoşuma gidiyor.
Kurbağacıklar?
- Haydi bulalım onları. - Şuraya bak.
George Washington'un evi bayağı büyükmüş.
- Neydi bu? - Bilmiyorum.
Bir sürü de çocuğu var!
Bizi nasıl buldun?
Nihayet yıllardır araba kovalamanın yararını gördüm.
Kitap?
Biftekli sandviç?
Sivilce kremi?
Bir dakika. Lisede ne işimiz var?
Sorun ne, Gezgin?
Kurbağalar lisede tek bir şey yapar: Vıraklar!
Sen ne diyorsun? Kurbağalar her zaman vıraklar.
Öyle değil. Can havliyle vıraklar. Arkadaşlarınızın başı dertte!
- Onlara yardım etmeliyiz! - Doğru.
ERKEK SOYUNMA ODASl
DİKKAT EDİN ZEMİN lSLAK
Formsuz ama iyi iniş yaptı.
Benim!
- Neredeyse yakalanıyorduk. - Sağ ol, Gezgin. Gidelim!
- Şimdi ne yapacağız? - Benekli ve Gözlük'ü bulmalıyız.
Yakaladım!
Sana tasma takacağım, onu biyoloji dersine götüreceğim.
Biyoloji dersi mi?
Çok güzel bir örnek.
Başta kara kurbağasına karşıydım, ama koleksiyonu zenginleştirdi.
Beni sevdi! Eminim ayrı odam olur.
Bugün ders yılının en sevdiğim günlerinden biri.
Bugün bu amfibilerin nasıl çalıştığını öğreneceğiz.
Bunu nasıl yapacağız? Onları parçalara ayırarak.
İğrenç!
- Ne demek istedi? - Partiye mi gideceğiz?
- Partileri severim! - Evet, çocuklar...
...şimdi bir kurbağayı teşrih edeceğiz.
- İğrenç! - İğrenç!
-""Teşrih"' ne demek? - Bilmiyorum. Lezzetli bir şey olmalı.
Teşrih prosedürünü asistanım açıklayacak.
- Mary! - Pardon, efendim.
Teşrih. Prosedürü açıklar mısın?
Tabii, efendim.
- Peki. - Al.
Kesme işlemi boyunda başlar.
Neşteri göğüs kemiği boyunca ilerleterek...
...açılı olarak şuraya kadar kesin. Şurası mide.
Tamam, anladım.
Teşrih bir tür tam vücut masajı olmalı.
Hayır, bu masaj değil. Bu, bir tam vücut cinayeti!
Mide boşluğu. Yemeğinin son yemeği olduğunu bilmiyordu.
Bizi kesecekler!
Ama biz onun hayvanlarıyız. Bunu yapamaz.
Bu, broşürde yoktu. Bu korkunç bir şey!
- Krassman'ın dersine geç kaldım. - Biyoloji. En sevdiğin ders.
Evet, doğru.
Sonra teşrih biter ve küçük vücudu atarsınız.
Mutlu bir kurbağa olarak güzel bir hayat sürme hayalini yok ederek.
- Mary! - Efendim?
Bu kadar yeter!
Şimdi asıl olaya geçelim.
İlk teşrihi ben yapacağım.
Sonra her biriniz kendi kurbağasını teşrih edecek.
İğrenç!
Beni kurtarırsan zehrimi kötü amaçlarla kullanmayacağım.
Amin!
- Ne yapıyorsun? - Bir arkadaşa yardım ediyorum.
Mary, yardım eder misin?
Hay aksi.
Wilson! O deli köpeği niye buraya getirdin? Çıkar onu!
- Size bir kurbağa daha getirdim. - Kurbağayı getir. Ben bunu tutarım.
Wilson, o köpeği buradan çıkar!
- Gel. - Onu kutuya koy!
Dur, şunu kullansam daha iyi olur.
Gel bakalım, dostum.
Bu, benden çok seni incitebilir.
Zıplak!
Ay, bu korkunç bir şey! Ay!
Son sözün nedir, kurbağa?
Bayan Segland, nihayet gelebildiğiniz için teşekkürler.
- Dersten sonra konuşalım. - Peki, efendim.
Ne kadar kolay olduğunu görmeniz için ilk teşrihi Mary yapacak.
- Efendim? - Teşrihi yap.
- Efendim. - Yine ne var?
- Bunu yapamam. - Gerçek bir bilimci olmak istiyordun.
Özür dilerim, yapamayacağım. Yapmam mümkün değil!
Ev gibisi yok.
Ne kafasız bir kız.
- Sakinleş. - Sakin ol, kızım. Bir şey yok.
- Hayvanlardan anlıyorsun. - Sağ ol.
- Niye bu kadar kızdığını anlamadım. - Belki o kurbağalar arkadaşları.
Galiba bu işi benim yapmam lazım.
Önce, neşteri elinize alacak ve sıkıca tutacaksınız.
Kermit onu kurtarmaya çalışıyor. Yardım etmeliyiz!
Baş parmağınız ve işaret parmağınızla.
Sonra, boynun hemen altından başlayarak...
...yaklaşık yedi santimetre keseceksiniz.
- Ben hallederim. Kaldır beni. - Tamam.
Halter bana göre değil.
İyi bir teşrih gibisi yoktur.
Korkmayın. Bu eğlenceli bir şey.
Sen!
Hangi kurbağayı teşrih ettiğim önemli değil.
Filmde miyiz sandın?
Seni küçük kerata.
Kurnazlığın bana sökmez. Ben dokuzuncu sınıf fen hocasıyım.
Küçük yeşil dostum, şimdi biyoloji dersin başlıyor.
Dur!
Ne dedin?
""Dur"" dedim.
Konuştun.
Evet. Konuşabiliyorum. Hepimiz konuşabiliyoruz.
İnanamıyorum.
Herkes insanlarla konuşmayın diyor, ama sorun...
...konuşmamamız ve birbirimizi dinlemememiz.
Belki şimdi de dinlemiyorsun, ama bunlar benim arkadaşlarım.
Ve rica ediyorum, lütfen kurbağaları bırak.
Kurbağaları bırak! Kurbağaları bırak!
- Ne oluyor? - Onu içeri sokalım. Çabuk.
Kurbağaları bırak! Kurbağaları bırak! Kurbağaları bırak!
Durun!
Doğruymuş!
Kurbağalar konuşabiliyormuş!
Çocukken, biyoloji dersinde...
...ilk kurbağamı teşrih edecektim.
- Dur! - Ne dedin?
-""Dur"" dedim. - Konuştun mu?
Hugo Krassman, kurbağanı teşrih et!
Yapamam. Benimle konuştu.
Kurbağa beyinli. Kurbağa beyinli.
Bu doğru! Onlara da söyle.
Konuş benimle! Kurbağa beyinli değilim!
- Lütfen! Hayır! - Krassman bir kurbağa beyinli.
Yıllarca onlara kurbağa beyinli olmadığımı kanıtlamaya çalıştım.
Değilmişim. Kurbağa beyinli değilmişim.
Kurbağalar konuşabiliyormuş.
Konuşun benimle. Herhangi bir şey söyleyin.
- Sen raporlu bir kafadan kontaksın. - Sağ ol!
Tamam, tamam, çekil. Yaklaşma.
Anlıyorum.
Konuştular! Konuştular!
Ders bitti. Kurbağa beyinli değilmişim!
Gel, arkadaşım.
Bataklıktan çıkalı sadece iki gün olmuştu...
...ama bir ömür gibi geliyordu.
Kabadayı mısın kahraman mı Bilmen gerek
Gerektiği zaman Kaşınan yeri kaşıman gerek
Ama uğraşmadan Bir şey elde edemezsin
Mümkün değil
Gökteki yıldızını
İzlemek zorundasın
Evet, yıldızını
Ne kadar uzak olsa da
Şimdi biliyoruz ki Ne kadar dolaşsak da
Yuvamız gibi biryer bulamayız
WILSON'S Evcil Hayvanlar
Keşke bir evim olsaydı.
- Bıraktığın için sağ ol. - Teşekkürler.
Hey, Gezgin.
Köpeğim olmak ister misin?
Kermit! Hey, Kermit! Yine bir sahibim var. Evime gidiyorum!
Hepimiz öyle. Haydi, çocuklar.
- Hoşça kalın! - Hoşça kalın!
Çok müthişti!
Evet. İşte yol burası.
Bataklığa dönmek için can atıyorum.
Tekrar çamur banyosu yapacağız.
Evet, ama...
...oradaki çılgınlık da biraz hoşuma gitti.
Yani korkutucu bir yer, ama galiba özleyeceğim.
Kim bilir? Belki bir gün yine gelirsin.
- Öyle mi? - Daha garip şeyler old...
Evet, daha bugün old...
Haydi, çocuklar, yuvamıza gidelim.
Bir şey değişmedi:
Gözlük, Zıplak, Benekli, Gezgin ve ben hala arkadaşız.
Bir sürü iyi arkadaşım old...
Ama yuvandaki dostların özel bir yanı var.
Genç bir kurbağayken, yıldızına erişmeye çalışırken...
...edindiğin arkadaşlar.
Yuvaya hoş geldin, Kermit.
Görüşürüz.
- Hey! - Yuvaya hoş geldin!
Pekala, o kaka tabakları nerede?
Bataklıkta yine güzel bir gün.
Canın yanmış olmalı.
Ay, çok fena.
Tanrım, bunu nasıl yaptın?
- Bilmiyorum. - Ben nasıl buraya girdim?
En iyi arkadaşım sensin.
Break dans yapıyorum!
Herkes dansa
Benekli yok dedi. Bırak şun...
- Dokunma bana. Dokunma bana. - Bırak şun...
Dokunma bana.
Ah, dizim. Ah, dizim acıyor.
Bay Yönetmen, tekrar Kermit'in ağzına girmek istemiyorum.
Son girdiğimde biraz kokuyordu.
Bu sahneyi dijital olarak çeksek?
Nereye geldik böyle? Senin yüzünden kaybolduk, aptal!
Hey! Elektrik kablolarına dikkat edin.
Tehlikeli sahneleri niye kendim yapıyorum ki?
Önemli değil. Tekrar alırız.
- Çık dışarı. - Hemşireyi çağırır mısınız?
Tamam, yakaladın. Yalan söylüyorum.
Ben kötü bir kurbağayım. Dayağı hak ettim. Döv beni.
Bu çocuğa şöyle güzel bir İtalyan paça lazım.
Bir dakika. Bütün sahneler çıplak çekilecek!
- Kedi yatağını biliyor musun? - Evet.
- Şu bir kedi yatağı. - Aman Tanrım.
Nasıldı?
Sağ olun. Herkes. Sağ olun.
Sağ olun. Evet, evet, inanılmazım. Sağ olun.
WART'tan harika melodiler.
Hep bataklık, her zaman.