Enn einn dýrðardagur í fenjunum.
Já, það er farið að blómstra og allt heitt og klístrugt.
Umferðarfréttir. Farðu krókódílaveg og vertu fljótur.
Paddan er sneggri en augað sér. Ég er víst ofurfluga
Maestro, einhverja ferðatónlist.
Förum nú niður veginn.
Fylgist með mér. Ég er snöggur og svalur.
Ekkert skal stöðva mig.
Langamma mín er sneggri og hún er í göngugrind.
Alltof, alltof hægfara.
Ég hef nægan tíma. Ég hvíli mig bara hér.
Góð tilraun en ég fylgist of vel með til að klikka.
Slepptu mér. Þú veist ekki hvar ég hef verið!
Jæja, þú sigrar.
- Þú varst miklu sneggri, Kermit. - Þú varst grennri, Hóras.
Ég verð að sleppa smáréttunum.
Sjáumst í feninu.
Meðan ég man, Kermit,
velkominn heim.
Heim.
Þangað ætla ég. Heim.
Einhverjir töfrar fylgja því að fara aftur heim.
Hver liljusveipur og mosagróið tré vekur minningar.
Jafnvel þessi moldargata.
Ég man þegar ég sá hana fyrst.
Ég var 12 ára og vissi það ekki þá en vinir mínir og ég
myndum senn leggja upp í stærsta ævintýri ævinnar.
Ég og vinir mínir, Kvakkari og Glámur, höfðum misst halana
en fullorðnir komu fram við okkur eins og halakörtur.
Því leituðum við nýrra leiða til að sýna hve kjarkaðir við vorum.
Ég ætla að fara. Ég geri það núna!
Við getum ekki verið hér í allan dag.
- Þetta virðist hættulegt. - Komdu!
Ég geri þetta núna. Sjáið!
Viðbúinn, tilbúinn, af stað!
- Komdu. Vatnið er gott. - Ég veit ekki.
Halakörtur eru ekki mjög hrifnar af vatni.
- Svona, þetta er gaman. - Jæja, ef þú endilega vilt.
Ég er að drukkna!
Öll ævi mín þýtur fram hjá stórum, gúlpandi augum mínum.
Afsakaðu, Glámur. Glámur!
- Dýptin er bara 7 sentímetrar. - Heyrðu!
- Er allt í lagi? - Já, þetta var gaman, held ég.
Farið frá, halakörtur! Hér kemur Kvakkari!
Fínt þetta!
Þetta var hæsta stökkið hans!
- Og stærsta skvettan í lendingu. - Já.
- Gott hjá þér, Kvakkari! - Já, Kvakkari!
- Kvakkari? - Kvakkari, hvar ertu?
Froskar drukkna ekki. Það væri alger þverstæða!
Kvakkari, hvar ertu?
- Flott stökk. - Þökk fyrir.
Komið þið.
Já. Er þetta ekki indælt líf, strákar?
- Jú. - Að slæpast með bestu vinum sínum.
Og anda að sér daunillu fenjaloftinu.
Ég veit ekki.
Hvað er að? Er ekki gaman að slæpast?
Af því að ég er halakarta? Þú kannt ekki við körtur með vörtur.
Þið eruð frábærir. Málið er bara...
Hefur aldrei hvarflað að ykkur að eitthvað sé þarna úti?
Eitthvað handan við fenin?
Nei. Af hverju?
- Er ég afbrigðilegur? - Já.
Þetta gæti verið eitthvað, Kerm.
Kannski. Þannig er
að stundum, ef ég hlusta vandlega,
heyri ég rödd segja nafn mitt.
Jæja? Raddir?
Það hljómar um það bil svona:
Kermit!
Hver er Hermann?
Röddin segir ,,Kermit."
Þú heyrir þá raddir. Og?
- Gleymið þessu. Þetta er kjánalegt. - Nei!
Ef þú heyrir raddir segja þér að fara úr fenjunum
ættirðu að hlusta á þær.
- Hvert ætlarðu? - Upp úr fenjunum.
- Hvað? - Vatn hlýtur að hafa komist í eyrun.
Ég sver að þú sagðist vera á förum.
Nei, ég fer ekki úr fenjunum.
- Við förum úr fenjunum. - Hvað?
Ég fæ óeðlilegan hjartslátt!
Róðu!
- Róðu! - Ég ræ, herra. Ég ræ.
Stans!
Mary, stundum finnst mér ég í raun eiga að vera hér.
- Í báti? - Nei. Í feninu.
Að bíða eftir sólarupprásinni og reyna mig við náttúruna.
- Klæðast gúmmíbuxum. - Já, nú...
margt skrítið er í náttúrunni.
- Er það rétt? - Já.
Ungur fer maður í eina átt og hafnar í þeirri andstæðu.
Höfum við villst?
Við höfum ekki villst. Ég veit hvert við ætlum.
Þangað. Þar sem froskarnir ættu að vera.
Taktu nú á, Mary. Róðu!
- Já, herra. - Róðu!
- Stans. Förum ekki úr feninu. - Ertu bilaður?
Ef við viljum vita hvað er þarna verðum við að fara þangað.
Ég vil það ekki. Ég er jafnvel ekki ánægður með það sem er hér.
Þá ættuð þið kannski ekki að fara.
Kermit, við verðum að stöðva hann. Þetta stríðir gegn náttúrunni.
Við getum kannski komið vitinu fyrir hann.
- Bíddu, Kvakkari. - Komdu.
Hér er þetta, strákar. Hér er það.
Rétt handan við þetta fenjagras er umheimurinn.
Við erum þá komnir.
- Ég fæ útbrot. - Það hefur aldrei munað jafnlitlu.
- Sérðu bólur á mér? - Rólegur, Sveittur Langþreyttur.
- Þetta verður ævintýri. - Ævintýri valda mér vindgangi!
Glámur, þú getur ekki verið hræddur alla ævi.
Víst get ég það.
- Gægjumst aðeins og förum til baka. - Nei, ég get það ekki.
- Víst geturðu það. - Ég get það ekki.
- Jú! - Nei!
- Mary, heyrðirðu þetta? - Fuglar?
- Nei. - Kribbur?
- Jú! - Nei!
Froskar?
Líður vindurinn þýðlega gegnum hátt grasið?
Við leitum froska, ekki grass.
- Fyrirgefðu, hr. Krassman. - Það er dr. Krassman.
- Get það ekki! - Víst geturðu það!
Hættið þessu bulli. Sjáið!
Froskar. Ég vissi að ég fyndi þá hér.
Ég er snillingur.
Þetta er vistkerfi þeirra, herra.
Vistkerfi, kistkerfi.
- Haltu áfram. - Já, herra.
- Hvaða verur eru þetta? - Ég veit það ekki.
Já, herra. Doktor, herra.
Kerm, hvert förum við?
Hvaða asi er þetta?
Höldum bara áfram.
Kermit!
- Fyrirgefðu. - Þú steigst á kirtilinn minn.
- Á eiturkirtilinn? - Strákar, strákar!
Ég skal finna þig og ná þér
án þess að þú vitir af því.
Talarðu við froskana, herra?
Ég? Auðvitað ekki. Ég talaði ekki...
Ég held ég hafi séð þá þarna.
- Ég fékk eitur á fótinn! - Ég get ekki að því gert.
- Það er eina vörn halakartna. - Hafðu hljótt.
Verið í felum!
Það er á fætinum á mér.
Nei, Kvakkari!
Farðu ekki frá mér. Mér líður illa einum!
Mikill léttir. Þetta var gott.
Þarna eru þeir!
Hryllingurinn!
Þið sleppið ekki. Ekkert bjargar ykkur núna.
- Nema kannski þetta. - Hvað?
Þakka þér, Arnie.
Það var lítið, Kerm. Segðu mér,
hvað voruð þið að gera á fenjamörkunum?
Við vorum ekki á fenjamörkunum.
Við vorum þarna og smökkuðum á tjarnarfroðunni.
Já, tjarnarfroðunni.
Í alvöru?
Eiginlega ekki.
Við reyndum að veiða fýlupöddur.
Veiða fýlupöddur.
Tryðirðu því að við værum að læra augnlækningar?
Nei. Nei.
Jæja, Arnie, við vorum í fenjajaðrinum.
Okkur langar að vita hvað er handan fensins.
Þar eru bara vandræði.
Skepnur með skínandi hjólum og mannfólk í gúmmíbrókum.
Ég er ekki hræddur við fólkið.
Ef þú hefðir ekki komið hefði ég sagt við þau: ,,Burt með ykkur!"
Talaðu aldrei við fólk!
Dýr sem tala við fólk eru drepin
og soðin
og étin lifandi.
- En óþægilegt! - Bíddu aðeins.
Hvernig er hægt að éta þann lifandi sem er dauður?
Þeir kunna ráð til þess.
Það sem eftir var dags töluðum við um það sem Arnie hafði sagt:
Að við ættum aldrei að fara úr feninu eða tala við manneskjur.
Við vissum að það var rétt en þegar við vitum að best er að gera ekkert
langar okkur enn frekar að gera það.
Eldflugurnar eru vaknaðar. Við ættum að fara heim, strákar.
Létt en seður samt.
Haldið þið að Arnie segi satt um það sem er utan fenjanna?
- Nei, hann reynir að hræða okkur. - Honum tókst það mjög vel.
Hugsið ykkur að vera drepinn og soðinn.
Og étinn lifandi.
Hundraðfætlu- og byggsúpa. Eftirlætismaturinn minn.
Kermit, geturðu lagt á borð fyrir systkin þín?
Já, mamma.
Matur, krakkar!
Baðtími!
Háttatími!
Ég gleymdi kopptímanum.
Maður verður að fylgja...
fylgja stjörnu sinni.
Maður verður að fylgja henni,
sama hve langt er farið.
Kermit.
Heyrirðu til mín? Þú nefndir mig.
Ójá. Fjarlæga stjarna sem heilsar.
Stjarna? Þetta er móðir þín.
Ó. Hæ, mamma.
Það er mjög áliðið. Þú ættir að vera í rúminu.
Heyrðu, mamma.
Manstu að þú sagðir mér að til væri stjarna með nafninu mínu?
Það er satt.
En ef ég næ ekki stjörnunni minni héðan?
Þetta fen er stórt. Þú nærð öllum stjörnum héðan.
- Já, en mamma... - Kermit.
Farðu í rúmið, elskan.
Allt í lagi, mamma.
Ég fer að koma inn.
Mig dreymdi hræðilega alla nóttina.
Stigið var á mig með gúmmístígvélum. Mannaklær gripu í mig.
- Mér var dýft í rasp og egg. - Það er hræðilegt.
Mér fannst notalegt að fá eggin á rasskinnarnar.
Ég óttast ekki drauma. Ég óttast ekkert.
Blettur!
Ja hérna.
Eru þetta ekki blautbuxnabræður?
Jæja? Við erum ekki bræður.
Og við erum ekki í buxum. Sjáðu bara.
- Sérðu? - Ekkert mál.
Sýndirðu mér beran afturendann, vörtufés?
Nei, ég sýndi þér buxnalausan afturendann.
Sýndu hnúasamloku bossann á þér.
- Við erum ekki samlokur. - Önd!
Ég sé enga önd.
- Hleypið mér í hann. - Það borgar sig ekki.
- Þar náði ég þér, froggi. - Ég er halakarta.
Ég sé húsið mitt héðan!
Fljótir! Í fenjagrasið. Drífið ykkur.
Við erum ekki í feninu.
Þetta er svo stórt, fallegt
-og... - Blettur!
Þetta er sárt!
Þarna er skrímsli með skínandi hjólum. Arnie fór með rétt mál.
Varaðu þig!
Komið aftur! Þið eruð ekki lausir við mig enn!
Æ! Ekki þarna!
Happadagurinn minn.
Ænei!
Gerðu svo vel.
Gott og notalegt.
Við verðum að gera eitthvað.
Svona, Bertha. Ég veit að þú getur þetta.
Stans! Komdu til baka!
- Er allt í lagi? - Já.
En við verðum að ná þessu.
Vertu óhræddur, Kerm.
Ekkert kemst fram hjá mér.
Komdu til pabba.
Þarna munaði litlu. Er allt í lagi, Kvakkari?
- Kvakkari, ertu ómeiddur? - Já.
Ég er bara hálf... þreyttur.
Kermit!
Ég er lasinn og mér er flökurt.
Þú deyrð ef þú ælir á mig.
Þetta var ótrúlegt, Kerm.
Öll ævi mín leið fram hjá augum mínum.
Og ég hef sitthvað til að tala um.
Þeir eru horfnir. Mér að kenna.
Hvað?
Ef ég hefði ekki látið okkur fara hefði þetta ekki gerst.
Já, en nú erum við hér og hvað viltu gera?
Við verðum að hjálpa Glámi.
Já, hjálpum Glámi.
Þótt það verði til þess að mennirnir drepi okkur
og sjóði okkur og éti okkur lifandi.
Við gætum farið til baka og sagt fólkinu okkar hvað gerðist.
Sú hugmynd er betri. Reynum hana.
Bíddu. Hvað er ég að hugsa?
Mér er sama þótt það sé hættulegt. Ég fer ekki fyrr en ég hef fundið þá.
- Stendurðu með mér? - Talarðu í alvöru?
- Förum. - Komdu þá.
Ég hef lengi sparkað í froskarassa. Ekkert þessu líkt hefur fyrr gerst.
- Ég er reyndar karta. - Ekkert kjaftæði, andfúll!
- Ekki æpa á mig. - Þegar ég vil berja þig næst
-stattu þá kyrr! - Þú æpir enn.
Reyndu að finna leið til að bjarga mér úr þessu.
- Get ekki talað. Ég ofanda! - Hættu þessu!
Slitrótt öndun. Snýst.
Andartökin styttast. Fer gegnum göng.
Bless, mamma.
Ef það líður yfir þig slekk ég endanlega á þér.
Pappírspoka!
Hérna.
- Er það betra? - Miklu betra. Þakka þér fyrir.
Gott. Komdu mér nú héðan.
Við erum rammvilltir.
Ég stekk upp og sé í hvaða átt þeir fóru.
- Allt í lagi. - Ágætt.
Gleymdi að hita mig upp.
- Já. - Jæja, allt í lagi.
- Ænei. - Hvað er að?
- Ég missti stökkkraftinn. - Hvað?
- Þetta hefur aldrei gerst áður. - Slakaðu á.
Þú gætir ekki misst kraftinn. Þú ert bestur.
- Besti stökkvarinn. - Já.
- Það er satt. Hvað er ég að hugsa? - Reyndu aftur.
Ég ætla að gera það.
Sjáið hvar ég ligg hér í svaðinu.
Get ekki stokkið.
Hjólför yfir bringuna.
Ég er gagnslaus.
Það er ekki satt.
Förin á bringunni eru eins og þau sem eru á veginum.
- Og? - Og...
það táknar að þeir fóru þessa leið.
Ójá.
- Hérna. - Þakka þér fyrir.
- Gerðu svo vel. - Kerm, ég er gangandi vegakort.
- Komið þið. - Hvern gæti grunað það?
GÆLUDÝRABÚÐ WILSONS
Hvað ertu að gera, ertu í feluleik?
Kvíddu engu. Ég segi þeim ekki hvar þú ert.
Jæja, þið þarna,
hér er nýja heimilið ykkar.
- Sæll, Joey. - Sæll, herra Wilson.
Gott að sjá þig. Hér er nýtt leikfang handa Ralph.
Takk, herra Wilson.
- Af hverju áttu ekki hund? - Ég lærði að bíða eftir þeim rétta.
Eins og Ralph?
Einmitt. Eins og Ralph.
- Hvað viljið þið froskafyrirbærin? - Froskafyrirbæri? Hvar?
Ég sé engan. Ænei! Ég er blindur!
Hjálp!
Ég get séð. Það er kraftaverk.
Afsakið. Halló.
Ég heiti Roy. Velkominn í gæludýrabúðina, ef þú skilur mig.
Ef þú hættir ekki að snerta mig slæ ég þig eins og sjúka mýflugu.
Ég skil. Þú þarft þitt pláss.
Við munum þetta allir, ekki satt?
Rólegur. Búrið okkar er búrið þitt.
Ég þakka. Er salerni hér?
Þetta var löng ferð og ég er með svo litla blöðru.
Þegiðu, körtuheili!
Hlustið, tálknaaular.
Ég vil fara héðan og það strax! Comprende?
- Hættu að skopast að mér. - Mikið álag er á þér.
Hef ég rétt fyrir mér?
Ég fer svo illa með þig að þig verkjar af verkjunum í þér.
- Af hverju ertu svona illur? - Hvað sagðirðu?
- Ekkert. - Ég hélt það líka.
- Hvert var ég kominn? - Þú talaðir um ,,verki af verkjum"
-að ég held. - Já.
Ég treð á þér, mala þig og síðan skal ég...
Ég sagði svolítið! Ég sagði að þú værir illur.
Þú ert illur, fúll fantur og enginn kann vel við þá.
- Hvað ætlarðu að gera í málinu? - Þetta:
Stattu kyrr!
Ég ætti að...
Froskarnir fljúgast á.
Það er eins gott. Ég borgaði heilmikið fyrir stúkuna.
Ég sagði þér að vera kyrr þegar ég lemdi þig.
- Ég veðja 5 dölum á þann feita. - Ég geng að því.
Hvað er um að vera þarna?
Þið tveir ættuð að vera á náttúrulífsrásinni.
Ég hef aldrei á ævinni gengið jafnmikið.
- Ég ekki heldur. - Gættu hvar þú stígur.
- Ég vil ekki hvíla mig. - Ég ekki heldur.
- Því ég er ekki þreyttur. - Ég ekki heldur.
Hérna, þið þarna. Svolítið einrúm.
Fínt. Fremur óhrjálegt en með nýtíndum blómum
-og kannski púða... - Farðu frá mér, körtuauli!
Blettur!
Farðu, sagði ég!
Tíminn líður. Engir froskar. Tikk-takk, tikk-takk. Ekki froskar.
Af hverju förum við ekki í gæludýrabúðina?
Gæludýrabúðina?
Ég hef aldrei borgað allan þann tíma sem ég hef verið í vísindum.
Ég á við froska.
Ef þig vantar peninga get ég lánað þér.
- Hættu. - Brjálæðispeningarnir mínir.
- Ég ætla ekki að brjálast fljótlega. - Hættu!
Þið fáið fyrir ferðina, froskar.
Vaknaðu, Kvakkari.
- Hvað er að? - Ég hef hér um bil náð ykkur.
Ræstu bílinn.
Jæja, ég vara þig við.
- Ég er með græna beltið í hopp fú. - Það er alveg satt!
Heimska hopp. Hvað er í gangi?
Þú þarna! Farðu nú frá vini mínum eða ég...
Er þetta prik? Ég er svo hrifinn af þeim.
- Förum við í Sæktu prikið? - Hvað?
Sækja. Þú fleygir prikinu, ég sæki það. Mjög gaman.
Það er skemmtilegt. Vertu vænn. Fleygðu prikinu!
Allt í lagi.
Þarna sérðu. Þetta var gaman. Þetta var ánægjulegt.
Þakka þér fyrir. Ég heiti Pílagrímur.
- Sæll. Ég heiti Kermit. - Ég hef misst stökkkraftinn.
Þetta er Kvakkari.
Gaman að kynnast þér. Takk, við verðum að fara.
Bíddu, stansaðu. Má ég vera hundurinn ykkar?
Okkur vantar ekki hund.
Þið verðið glænýir eigendur mínir.
- Hvar er sá gamli? - Við vorum í bílnum,
ég rak höfuðið út og vindurinn lék um feldinn á mér.
Áður en ég vissi var ég orðinn að flækingi.
Það var verri sagan.
- Vertu sæl, systir. - Bless.
Ef þið verðið eigendurnir mínir getum við farið í göngur
og þegar ég geri stykki getið þið mokað því upp.
- Mér líst vel á þetta. - Nema þetta síðasta.
En núna
verðum við að finna vini okkar. Við skulum fara.
Ha? Vinur? Af hverju sagðirðu það ekki?
Sagði ég að ég sporhundur að hluta? Ég get fundið hvern sem er.
Leita að froski.
Leita að froski. Komdu.
- Ég fann frosk! - Hún er ansi lagin við þetta.
Og nefið á þér er líka kalt.
Jæja, hvað segirðu? Get ég verið hundurinn þinn?
Afsakaðu okkur aðeins, Pílagrímur.
Heyrðu. Við gætum þegið hjálp.
Pílagrímur, yfirleitt eiga froskar ekki hunda
-en ef þú vilt koma með... - Allt í lagi.
Segðu mér frá þessum vinum þínum.
Áttu einhver föt með lykt af þeim?
- Froskdýr ganga ekki í fötum. - Jæja, hvað sem þið aðhyllist.
- Hvenær sástu þá síðast? - Skínandi rautt skrímsli tók þá.
- Skínandi rautt skrímsli? - Já.
Með tvö ljót augu og stórar, gimmdarlegar tennur
og það skildi eftir áverka á óhreinkuðum líkama mínum.
Allt í lagi.
Viltu nota þurrku?
Jæja, það var engin skínandi rauð ófreskja.
Það var rauður trukkur með átta strokka vél,
fimm gíra, AM/FM útvarpi, leðursætum og...
- Glasahaldara. - Glasahaldara?
- Ertu viss? - Handviss.
Og ég veit hvar á að leita. Komið þið.
- Þetta gæti tekist. - Förum.
Nú leikum við meira með Harry and the Hitmakers.
Ég skal ná þessum froskum og litla hundinum þeirra.
Hann var ekki lítill heldur meðalstór. Kannski snasi eða spaníel.
- Mary! - Já, herra læknir. Herra.
Langar þig að vera til aðstoðar alla þína ævi?
- Þú vilt verða sannur vísindamaður. - Já.
Hefur langað til þess síðan ég sá Galdrakarlinn í Oz.
- Hvernig tengist hann vísindum? - Á engan hátt.
Gott. Hlustaðu þá á mig, litla Dorothy.
Mary.
Ég ætla að segja þér svolítið sem þú ættir að gera núna
til að verða sannur vísindamaður.
Viskuperla! Ég sæki minnisbókina.
- Ég er tilbúin. Byrjaðu. - Aktu bílnum.
Þetta er gott. ,,Aktu..."
- Aktu bara bílnum! - Fyrirgefðu. Ek, herra. Ek.
- Slöngur eru ógeð. - Nei. Ógeð?
Nei, Ólöf er ekki ógeð.
Þetta er ógeðslegt.
- Slepptu honum! - Hjálp!
Ég kreisti tóruna úr honum. Því skyldi ég sleppa honum?
Svo þú getir kreist lífið úr mér, ef þú ert nógu mikil slanga.
Ólöf elskar erfið verk.
Drepist með minni hávaða þarna!
- Ég hélt þú hefðir enga heyrn. - Ég dái meyrt kjöt
en hver getur borðað í öllum þessum hávaða?
- Hvað ertu að gera? - Vonandi get ég gert þetta.
Kirtill, gerðu það sem þér ber!
Mig klæjar af þessu.
- Jæja? - Leiknum er lokið.
Frábært. Borðum.
Mig klæjar. Mig klæjar illa. Það er kláði!
Ég verð að klóra mér!
Af hverju fékk ég ekki hendur? Ég klóra mér!
- Af hverju gerðirðu þetta? - Ég hjálpaði vini mínum.
Þakka þér fyrir.
Pílagrímur, þú sagðir að þessi leið væri hættuleg.
Kallarðu þetta hættulegt? Ég skal segja þér hvað er hætta.
Einu sinni setti ég býkúpu á höfuðið
og steig hókí-pókí til að sjá hvað gerðist.
Það er hættulegt.
Rólegur. Við erum ekki enn komin úr skóginum.
Hvað áttu við?
Ænei!
- Hvað var þetta? - Það kallast svín.
Svín? Vonandi sé ég ekki annað svín það sem ég á ólifað.
- Svona, þú getur þetta! - Af hverju ýtirðu ekki?
Þú ert sterkur sem 10 froskar
en ég er jafnsterkur og lítið skólpdýr sem hefur tognað í nára.
Ó, sterkur!
Áfram!
Og hvert ætlið þið, heiðursmennirnir?
Við rjúkum héðan, yfirgefum staðinn og þjótum héðan!
- Við förum. - Líka það.
Af hverju viljið þið gera þvílíka vitleysu?
- Við förum heim í fenin! - Bíðið aðeins.
Nú eruð þið gæludýr. Þið þurfið engu að kvíða.
Auðvitað er ég kvíðinn. Ég gæti orðið fyrir fallandi tré.
Haukur gæti rifið mig upp. Ég gæti étið ofþroskaða pálmapöddu.
Þegar maður er halakarta bíður hættan við hvert fótmál.
Au contraire, ekki hjá gæluhalakörtum.
Þú sérð, mon ami, ef þú ert gæludýr annast mennirnir þig.
Þeir gefa þér að éta og leika við þig.
Þeir þrífa jafnvel upp hægðirnar eftir þig.
- Hægðirnar? - Oui, oui, hægðirnar.
Sá hefur ekki lifað sem hefur ekki verið gæludýr!
Hvaða gagn er að því að sitja
einn eins og núna
þegar hægt er að lifa í eilífri sælu?
Ekki lengur hungur.
Ekki lengur kvöl.
Líkurnar eru aðeins 1:47 fyrir að vera sturtað niður.
Ekki meiri áhyggjur, ekki meira basl.
Lífið verður miklu betra.
Engar kaldar nætur.
Ekki meiri ami.
Maður getur veitt sjálfur alveg áhyggjulaus.
- Þú verður stjarna á eigin sviði. - Þótt það sé búr.
Gaman er að lifa og hlæja og elska lífið sem gæludýr.
- Lífið sem gæludýr. - Lífið sem gæludýr.
Þú kannt að tapa frelsinu en sjáðu það sem þú færð.
- Fín hálsbönd, fínt hús. - Daglega litla, feita mús.
Gaman er að lifa og hlæja og elska lífið sem gæludýr.
- Lífið sem gæludýr. - Lífið sem gæludýr.
Þegarþú lamast af skelfingu færðu hlý, loðin faðmlög.
- Veiðir ekki fleiri slímug dýr. - Verður mér klórað á kviðnum?
- Daglega, elskan. - Mér líst vel á þetta.
Gaman er að lifa og hlæja og elska lífið sem gæludýr.
Og þurfa ekki að skvettast á holóttum vegi.
- Allar flugur sem þú vilt. - Mér líst vel á það.
En hvað fær kartan í staðinn?
Þú ert ekki lengur á flækingi. Hugsaðu út fyrir tjörnina.
Gaman er að lifa og hlæja og elska lífið sem gæludýr.
- Lífið sem gæludýr. - Lífið sem gæludýr.
Þegarþú lamast af skelfingu færðu hlý, loðin faðmlög.
- Ég sé liljublað greypt í gull. - Ég steinfell fyrirþessu.
Gaman er að lifa og hlæja og elska lífið sem gæludýr.
Heyrðu, kanína. Hvar skráum við okkur?
Gaman er að lifa og hlæja og elska
lífið sem gæludýr.
Lífið sem gæludýr.
Jafnvel ég.
Lífið sem gæludýr.
- Hvert ætlarðu? - Aftur í búrið.
Við ætluðum að strjúka.
Þú heyrðir til þeirra. Það eina sem ég þrái er að verða gæludýr.
Öryggi, gæsla og góðar sjúkratryggingar.
- En froskar eiga að vera í fenjum. - Ég er halakarta.
Nú veit ég. Þú getur komið með mér.
Við getum verið gæludýr saman. Það verður frábært.
Ef þú vilt það en ég er ekki mjög viss.
Erum við komnir?
- Höfum við ekki villst? - Við höfum ekki villst, strákar.
Hér er þetta.
VELKOMIN TIL LELANDS
Við höfum sama sem náð rauða trukknum.
Þarna er hann.
Ég sé hann, ég sé hann!
Ég skal hjálpa þér.
- Hvað gerðist? - Ég týndi rauða trukknum.
- Hvar er Kermit? - Fyrir aftan mig.
- Rauður trukkur! - Rauður trukkur. Ég sé hann!
Þetta var grimmt hundkvikindi. Með hundaæði og þakinn flóm!
- Hryllilegur, blóðþyrstur flækingur. - Með mjög sæt, lafandi eyru.
- Viltu halda þér saman? - Skiptir miklu við að þekkja hann.
Þau voru stíf í árásarstöðu! Dýrið var hættulegt!
Þarna er hundurinn! Náum honum!
Sjáðu. Lafandi eyru eins og ég sagði.
- Náðu honum strax! - Hlauptu, hundur!
Komið með, strákar!
- Allt í lagi. - Felum okkur hérna.
ELDSVERÐ
Hvaða staður er þetta?
Kvikmyndahús. Þar eru sýndar kvikmyndir.
Þetta er gott
þótt það klístrist við tennurnar.
Þú ert ekki með tennur.
Ójá.
- Leyfðu mér að prófa þetta. - Gerðu svo vel.
Kermit, viltu smakka?
Hann tók hnífafborðinu
og drap hann.
Náðu stúlkunni!
Hundafangarinn hlýtur að vera farinn burt.
Kerm, förum héðan.
Mig langar að gera þetta.
Lemja hvor annan með prikum? Það er ekki gaman.
Ég á við að mig langar að komast í kvikmyndir.
Þér tekst það aldrei.
Hvað áttu við?
Líttu á þau. Þau eru 5 metra há og flöt.
Froskur á ekki að leika í kvikmynd. Komdu nú.
Statler, ég er feginn að froskurinn kom okkur í kvikmyndina.
- Svo allir sjái hve unglegir við erum? - Nei, svo við þurfum ekki að sjá hana!
Það er áliðið. Ég vissi ekki að við hefðum verið þarna svona lengi.
Nú verður erfiðara að finna rauða bílinn.
- En við getum gert það. - Ekkert getur hindrað okkur.
JIMJO LEIKFÖNG DAUNILLUR LEIR!
Einmitt. Ég get ekki gengið beint. Við finnum aldrei Glám!
Víst finnum við hann.
- Um hvað er hann að tala? - Hver
veit það?
Ég skal fara mjög hátt og skima eftir bílnum.
- Þetta er della. - Mér átti að detta það í hug.
Ég hef aldrei fyrr farið svo hátt. Mér finnst ég fugl, ský
eða stjarna.
Það er þá þannig að sjá allan heiminn.
Ég vildi að ég gæti svifið hér til eilífðar
uns ég kem að... Rauði trukkurinn!
Ég skal sækja þig, Glámur!
Ónei!
Ónei. Ég sæki þig núna!
Vertu óhræddur, Glámur, ég losa þig þaðan.
Þú ert ekki Glámur!
Glámur!
GÆLUDÝRABÚÐ WILSONS
- Gæludýrabúð Wilsons. - Þetta er Krassman.
Hr. Krassman! Afsakðu, dr. Krassman. Hvernig gengur í George Washington?
Hættu þessu bulli. Mig vantar marga froska.
- Áttu froska? - Er þetta rétt skilið?
- Þig vantar froska. - Já!
- Hve marga áttu? - Ég skal athuga það.
Við skulum nú sjá. Einn, tveir, þrír...
Nei. Einhver vill gæludýr og hann velur þessa froska.
Líklega vill enginn kaupa gælukörtu.
Hélduð þið að ég hefði gleymt ykkur tveimur?
Allir fara til George Washington.
- Hver er George Washington? - Nýi eigandinn okkar.
Ja hérna, Blettur! Við verðum gæludýr!
Jæja, hr. dr. Krassman, ég á tólf froska og eina körtu.
Frábært. Dýrlegt.
- Komdu með þá í kvöld. - Allt í lagi.
Það virðast bara vera þú og ég, vinur.
Ég veit ekki...
Ég vildi bara að þú hjálpaðir mér að finna vini mína.
- Kermit! - Leikfang sem tístir í?
Áttu tístuleikfang?
Tístuleikfang. Þetta er tístuleikfang.
- Má ég? - Gerðu svo vel.
Kvakkari, prófaðu þetta. Tístuleikfangið er skemmtilegt!
- Gaman? - Já, þetta var frábært.
Ágætt. Kermit, fannstu rauða trukkinn?
Já, og fór jafnvel inn í hann. Blettur og Glámur voru ekki þar.
Ég er farinn að halda að við finnum þá aldrei.
Já, en...
- Hvað sagðirðu? - Ég held ég viti hvar þeir eru.
- Heldurðu það? - Þeir eru í gæludýrabúðinni.
Vertu sæl, gæludýrabúð. Ég heilsa ljúfa lífinu.
GÆLUDÝRABÚÐ WILSONS VARNINGSDYR
Ég finn lyktina fyrir mér af flóakrögum og leðurhálsböndum.
Að verða aftur gæludýr sem mínar eigin manneskjur annast.
Ég hélt að henni féllu ekki manneskjur.
Tístuleikföng fást í gæludýrabúðinni.
Og gæludýrabúð er í þessu húsi.
Glámur og Blettur hljóta því að vera þarna inni.
Einmitt.
Heyrðu.
Hvað er það? Fannstu eitthvað?
Eftir hverju þefar hún? Pílagrímur, hvað ertu...?
- Sjáðu þetta. - Hvað?
Einhver henti góðri hráskinnspjötlu.
Hráskinni?
Ég trúi því ekki. Heyrðu...
- Förum inn og sækjum þá. - Já, en hvernig?
- Þarna uppi er gluggi. - Hann er of hátt uppi.
- Ekki fyrir besta stökkvarann. - Jæja? Hver er...?
Nei, ég held ekki. Ég hef misst stökkkraftinn.
- Þú ert enn besti stökkvarinn. - Kannski í feninu en ekki hér.
Fenið, hérna, hver er munurinn?
Þessi. Sérðu? Hann er þessi.
- Þess vegna geturðu það. - Vegna hjólfaranna?
Nei, þess sem er inni. Þess vegna ertu frábær stökkvari.
- Heldurðu það í alvöru? - Ég veit það.
Jæja, ég skal reyna.
- Ég skal prófa. - Frábært.
- Ég ætti að fara til baka. - Allt í lagi.
Þú getur þetta!
Ég verð að átta mig.
Ég hef trú á þér.
Þér tókst það, Kvakkari.
Ég get þetta enn, elskan.
Lyftu mér, Pílagrímur.
- Hvernig komstu upp, Kvakkari? - Ég fékk aftur stökkkraftinn.
- Haltu áfram. - Réttu mér höndina, Kerm.
- Aðeins ofar, Pílagrímur. - Já.
Varlega!
Togaðu nú!
- Varlega. - Ég er með tak á þér.
Ég fylgist með í sundinu.
Það tókst. Við erum inni.
- Ertu ómeiddur? - Já. En þú?
Ég held það.
Glámur!
Blettur!
- Glámur! - Komið þið út.
Heyrðirðu eitthvað?
Já, ég held það.
Eruð þið ljótu froskarnir að leita að öðrum ljótum froskum?
Já, við leitum að lítilli körtu og rosastórum bolafroski.
Já, ég kannast við þá.
Ég var mjög nákomin þeim.
- Varstu mjög nákomin þeim? - Hvað gerðirðu við vini okkar?
Ólöf hefur ekkert gert.
Farið var með alla froskana til George Washington.
Jæja? Hver er hann?
Ég veit það ekki. En ég veit þetta:
Sá sem fer til George Washington
kemur aldrei til baka.
En... bíddu. Hvað...?
Ég trúi þessu ekki, Kvakkari. Þeir eru farnir.
Fyrir fullt og allt.
- Kerm, bíddu. Hvað gerum við? - Við förum heim.
Bíddu aðeins. Heim?
Við eigum ekki að vera hér. Þetta er of stórt fyrir okkur.
- Við áttum aldrei að fara úr feninu! - Hægan nú.
Heyrðu, Kerm...
Ég er bara...
Ég hugsa bara upphátt
en við ættum að draga andann djúpt og sofa á þessu í nótt.
- Hver getur sofið við þessar aðstæður? - Já, það er satt.
Ég er glaðvakandi í þessu notalega rúmi
með fínan kodda og...
Hvílíkt lán. Ég hélt að ég fengi enga froska í ár.
- Þú þarft ekki að kvíða lengur. - Nú er komið að froskum að kvíða.
- Froskar kvíða aldrei. - Góða nótt.
Froskar eru friðsamir.
- Ég þóttist vera froskur. - Góða nótt.
- Ég hafði aldrei áhyggjur. - Góða nótt, Wilson!
Góða nótt, dr. hr. Krassman.
Finnurðu lyktina, Mary?
Af tjarnarfroðu?
Sigur!
Froskarnir
eru mín eign!
GEORGE WASHINGTON MlÐSKÓLINN
- Já! - Hver er þar?
Líklega nýi eigandinn okkar, George Washington.
Hann virðist svo ánægður. Hann hlær svo fallega.
Stjarnan mín.
Kermit.
- Ert þetta þú, mamma? - Nei, Kermit.
Það er ég, stjarnan þín úr feninu.
Stjarna, hvað ætti ég að gera?
Gerðu það sem er í hjarta þínu.
En ég er svo lítill og þessi staður er svo stór.
- Ég finn aldrei Glám og Blett. - Ég veit að þú finnur þá, Kermit.
Ég hef trú á þér.
Er það satt?
Þakka þér, stjarna.
Það var lítið, Hermann.
Ég heiti Kermit.
- Kermit. - Kermit. Já, Kermit.
Kermit?
- Við hvern ertu að tala, Kerm? - Ég talaði við stjörnuna mína.
Talaðirðu við stjörnuna þína?
- Áttu við raddirnar? - Já.
Og?
Og við gefumst ekki upp.
Þetta hljóta að vera ofheyrnir.
Ég get svarið að ég fór með alla froskana í gærkvöldi.
- Hvað erum við að gera hér? - Förum til George Washington.
En sá sem fer til George Washington kemur aldrei til baka.
- Kvíddu engu, Kvakkari. - Ég kvíði ekki. Ég er að sálast.
Þá er það komið.
Þessum hluta áætlunarinnar er lokið en hvernig komumst við út?
Hér er ekkert nema við og einhver prik.
Þú sérð það.
Það er gaman að vita ekki hvað er að gerast.
Froggar?
- Finnum þá. - Líttu á þennan stað.
Þessi George Washington á vissulega stórt hús.
- Hvað var þetta? - Ég veit það ekki.
Og mikið af krökkum.
Hvernig fannstu okkur?
Veistu, það að elta bíla í öll þessi ár borgaði sig loks.
Bækur?
Kjötbollur í brauði?
Bólukrem?
Bíddu. Hvað erum við að gera í miðskóla?
Hvað er að, Pílagrímur?
Froskar gera aðeins eitt í miðskóla: Þeir kvakka endanlega!
Um hvað ertu að tala? Froskar kvakka í sífellu.
Ég á við að kvakka að eilífu. Vinir þínir eiga í vanda!
- Við verðum að hjálpa þeim. - Já.
BÚNINGSKLEFl DRENGJA
BLAUTT GÓLF VARÚÐ
llla á sig kominn en hann náði lendingunni.
Þetta er ég.
- Þar munaði mjóu. - Takk, Pílagrímur. Komdu!
- Hvað nú? - Við verðum að finna Blett og Glám.
Náði þér!
Ég set kraga á þig og fer með hann í líffræðitíma.
Líffræðitíma?
Mjög gott eintak.
Ég var andvígur körtum en þessi verður góð viðbót.
Hann kann vel við mig. Kannski fæ ég eigið herbergi!
Þetta er einn þeirra daga sem ég held mest upp á í skólanum.
Í dag komumst við að því fyrir hverju þessi froskdýr ganga.
Vitið þið hvernig við gerum það? Með því að taka þau í sundur.
Ógeðslegt!
- Hvað táknar það? - Fer hann með okkur í gleðskap?
- Gaman að skemmta sér! - Já, nemendur,
það er komið að því að kryfja frosk.
- Ógeð! - Ógeð!
- Hvað þýðir ,,að kryfja"? - Ég veit það ekki. Eitthvað gott.
Aðstoðarkennarinn minn útskýrir nú krufninguna.
- Mary! - Fyrirgefðu, herra.
Krufning. Viltu lýsa ferlinu?
Já, herra.
Allt í lagi.
Hérna.
Skurðurinn hefst hér á hálsinum.
Farið síðan með hnífinn gegnum bringubeinið
og skerið síðan þvert á það. Þið sjáið magann.
Ég skil þetta.
Krufning hlýtur að vera eins konar allsherjarnudd.
Það er ekki nudd. Það er allsherjarmorð!
Kviðarholið veit ekki að það hefur fengið síðustu máltíð sína.
Við verðum slitnir í sundur!
En við erum gæludýrin hans. Hann getur þetta ekki!
Þetta var ekki í bæklingnum. Þetta er ferlegt.
- Ég kem of seint í tíma hjá Krassman. - Líffræði, uppáhaldið þitt.
Alveg rétt.
Þá er krufningunni lokið, og við losum okkur við litla skrokkinn
og gerum að engu vonir hans um að lifa sem hamingjusamur froskur.
- Mary! - Já, herra?
Þetta nægir!
Gerum þetta nú í alvöru.
Ég sé um fyrsta skurðinn
og síðan fær hvert ykkar að kryfja frosk.
Ógeðslegt!
Vægið mér, ég skal aldrei framar misnota eiturkirtilinn minn!
Amen!
- Hvað ertu að gera? - Að hjálpa vini mínum.
Mary, geturðu hjálpað mér?
Fyrirhöfnin.
Wilson! Hvað ertu að gera með þennan óða hund hérna? Komdu honum út!
- Ég er með enn einn frosk. - Sæktu froskinn. Ég tek þennan.
Wilson, komdu hundinum strax út!
- Svona. - Settu hann í búrið.
Ég fékk betri hugmynd. Ég losa mig við þennan.
Komdu, litli vinur.
Þér þykir þetta sárara en mér.
Kvakkari!
Þetta er slæmt.
Einhver hinstu orð, froskur?
Ungfrú Segland, þakka þér fyrir að hafa loks slegist í hópinn.
- Viltu tala við mig að loknum tíma? - Já, herra.
Til að sýna hve auðvelt þetta er læt ég Mary annast krufninguna.
- Herra? - Sjáðu um krufninguna.
- Herra. - Hvað er það nú?
- Ég get það ekki. - Þú vildir verða sannur vísindamaður.
Því miður, herra. Ég geri það ekki. Ég bara geri það ekki!
Heima er best.
Bara ef hún hefði eitthvert vit.
- Róleg. - Róleg. Góð stúlka. Það er í lagi.
- Þú hefur gott lag á dýrum. - Þakka þér fyrir.
- Af hverju er hún svona æst? - Kannski eru froskarnir vinir hennar.
Ég held ég verði þá að gera þetta sjálfur.
Fyrst náið þið góðu taki á hnífnum...
Kermit reynir að bjarga Kvakkara. Hann þarf hjálp okkar.
...milli þumals og vísifingurs.
Síðan byrjið þið rétt fyrir neðan hálsinn
og ristið skurð sem er 7-8 sentímetra langur.
- Ég sé um þetta. Lyftu mér. - Allt í lagi.
Mér er ekki ætlað að lyfta svo þungu.
Ekkert jafnast á við góða krufningu.
Verið ekki hrædd. Þetta verður gaman.
Þú þarna!
Það skiptir víst engu hvaða frosk ég kryf.
Heldurðu kannski að þetta sé einhver bíómynd?
Litli þorpari!
Þú leikur ekki á mig. Ég kenni vísindi í níunda bekk.
Litli, græni vinur. Kominn tími til að þú farir í líffræðitíma.
Stans!
Hvað sagðirðu?
Ég sagði: ,,Stans!"
Þú talaðir.
Það er rétt. Ég get talað. Við getum það allir.
Ég trúi þessu ekki.
Allir segja að við ættum ekki að tala við menn en vandinn er sá
að við höfum ekki talað við eða hlustað hver á annan.
Kannski hlustarðu ekki núna en þetta eru allt vinir mínir.
Og nú bið ég þig að sleppa froskunum!
- Slepptu froskunum! - Slepptu froskunum!
- Hvað er um að vera? - Hleypum henni strax inn.
Sleppið froskunum! Sleppið froskunum!
Stans!
Það er satt!
Froskar geta talað.
Þegar ég var strákur í líffræði
þurfti ég að kryfja fyrsta froskinn minn.
- Stans. - Hvað sagðirðu?
- Ég sagði: ,,Stans." - Talaðirðu?
Hugo Krassman, kryfðu froskinn!
Ég get það ekki. Hann talaði við mig.
Froskbrók.
Þetta er sannleikur. Endurtaktu það sem þú sagðir.
Talaðu við mig. Ég er engin froskbrók!
- Svona! Ekki! - Krassman er froskbrók.
Ég þurfti í mörg ár að sanna fyrir þeim að ég væri ekki froskbrók.
En ég er það ekki. Ég er engin froskbrók.
Froskar tala.
Talaðu aðeins við mig. Segðu bara eitthvað!
- Þú átt að vera á geðspítala. - Þakka þér fyrir.
Jæja, hættið nú. Allt í lagi.
Ég skil.
Þeir töluðu við mig! Þeir töluðu við mig!
Þið megið fara. Ég er ekki froskbrók!
Komdu, vinurinn.
Aðeins voru liðnir tveir dagar síðan ég fór úr fenjunum
en það virtist sem heil ævi.
Ertu harður eða hetja? Ég verð að vita það.
Þegarþörfkrefur verðum við að klóra okkur.
En ekkert gerist fyrirhafnarlaust.
Útilokað.
Maður verður að elta...
elta stjörnu sína.
Já, maður eltir hana
eins langt og þörfkrefur.
Og nú vitum við að hvert sem við förum
finnum við aldrei stað eins og heimkynnin.
Gæludýrabúð WILSONS
Ég vildi að ég ætti heimili.
- Þakka þér fyrir farið. - Við erum þér þakklátir.
Pílagrímur.
Viltu verða hundurinn minn?
Kermit! Heyrðu, Kermit! Ég fékk nýjan eiganda. Ég fer heim!
Við förum allir. Komið, strákar.
- Jæja, bless. - Bless!
Þetta er svo spennandi!
Jæja. Þetta er leiðin.
Ég hlakka til að komast aftur í fenin.
Og fá að baða mig einu sinni enn í fúlli vætlunni.
Já, en...
ég kunni vel við allt brjálæðið hérna.
Það var hræðilegt en ég held ég sakni þess.
Hver veit nema þú komir aftur síðar.
- Jæja? - Margt skrítnara hefur gerst.
Já, og það bara í dag.
Förum heim, strákar.
Eitt breyttist ekki.
Glámur, Kvakkari, Blettur, Pílagrímur og ég erum enn vinir.
Ég hef eignast marga góða vini.
En það er eitthvað sérstakt við vinina að heiman.
Þá sem maður þekkti þegar maður var ungur froskur
og teygði sig til stjarnanna.
Velkominn heim, Kermit.
Bless.
- Halló. - Velkominn heim.
Hvar eru þessir smáréttir?
Enn einn dýrðardagur í fenjunum.
Þetta hlýtur að vera sárt.
Þetta er ónýtt.
Í guðanna bænum. Hvernig fórum við að þessu?
- Ég veit það ekki. - Hvernig komst ég inn?
Þú ert besti vinur minn.
Ég er í breikdansi!
Allir dansi núna.
Án Bletts, sagði hann. Hættu þessu.
- Snertu mig ekki. Snertu mig ekki. - Hættu þessu.
Snertu mig ekki.
Hnéð á mér. Auma hnéð á mér!
Hr. leikstjóri, mér finnst ég ekki eiga að fara aftur upp í Kermit.
Þegar ég var þar síðast var frekar vond lykt þar.
Gætum við notað tölvuteiknun?
Hvar í skollanum erum við? Þú lést okkur villast, ræfill.
Svona! Leitum að raflínum.
Af hverju féllst ég á að leika sjálfur í áhættuatriðum?
Það er í lagi. Við tökum þetta aftur.
- Komdu þér út. - Má ég fá hjúkrunarkonuna?
Þú lékst á mig. Ég lýg!
Ég er slæm, slæm karta. Ég þarf flengingu. Flengdu mig!
Þessi strákur ætti að fá ítalskt brot á þessar buxur.
Andartak. Þetta eru allt nektaratriði!
- Manstu eftir kattarkassanum? - Já.
- Kettir kúka í þá. - Í guðanna bænum.
Hvernig var þetta?
Þakka ykkur öllum.
Ég þakka. Já. Já. Ég er ótrúlegur. Þakka ykkur fyrir.
Skemmtileg lög frá WART.
Eintóm fen allan tímann.