Lumos Maxima.
GALDRAÞULUR
Lumos Maxima.
Lumos Maxima!
Harry! Harry!
Harry! Opnaðu dyrnar.
Marge! En gaman að sjá...
Vernon frændi, þú þarft að kvitta á þetta eyðublað.
Hvað er þetta?
Ekki neitt. Frá skólanum.
Kannski seinna, ef þú verður þægur.
Ég verð þægur ef hún verður það líka.
-Býrðu enn þá hérna? -Já.
Ekki segja "já" í svona vanþakklætistón!
Ansi gott af bróður mínum að hafa þig hérna.
Ég hefði sent hann á munaðarleysingjahælið.
Er þetta Duddinn minn? Krúttið hann frændi minn?
Kysstu mig!
Farðu upp með töskuna hennar Marge!
Allt í lagi.
Ljúktu þessu fyrir mömmu. Svona já, Ripper.
-Má ég freista þín, Marge? -Bara lítið í glasið.
Ljómandi gott snarl, Petunia.
Aðeins meira.
Ég brasa yfirleitt bara eitthvað af því að ég á tólf hunda.
Aðeins meira. Svona já.
Langar þig í aðeins meira koníak?
Smádropa af koníak-koníak- poníak-boníak handa Rippy litla?
Af hverju glottirðu?
Hvert sendirðu drenginn, Vernon?
Á Heilagan Brútus. Fín stofnun fyrir vonlaus tilfelli.
Er nemendum refsað með priki á Heilögum Brútusi?
Já. Já.
Ég hef oft verið barinn.
Ljómandi. Ég líð ekki bull
um að ekki megi berja þá sem eiga það skilið.
Ekki kenna þér um að ekki skyldi rætast betur úr piltinum, Vernon.
Skapgerðin ræðst af erfðunum. Illt blóð segir til sín.
Við hvað fékkst faðir drengsins, Petunia?
Ekkert. Hann vann ekki. Hann var atvinnulaus.
-Og eflaust líka fyllibytta? -Það er ósatt.
-Hvað sagðirðu? -Pabbi minn var ekki fyllibytta!
Vertu róleg. Engin læti, Petunia. Ég er mjög handsterk.
Það er víst kominn háttatími hjá þér.
Þegiðu, Vernon. Þrífðu þetta.
Það tengist ekkert föðurnum.
Eingöngu móðurinni að kenna. Það sést alltaf hjá hundunum.
Ef eitthvað er að hjá tíkinni er líka eitthvað að hjá hvolpnum.
Þegiðu! Þegiðu!
Einmitt!
Ég skal segja ykkur...
Vernon!
Vernon! Vernon, gerðu eitthvað!
Stansaðu!
Ég náði taki á þér, Marge!
-Vogaðu þér ekki að sleppa! -Fyrirgefðu.
Ó, Vernon!
Guð minn góður!
Marge! Komdu aftur!
Gerðu það!
Marge!
Komdu aftur!
Skilaðu henni aftur! Þú kemur henni til baka
-og gerir það rétt! -Nei! Hún átti þetta skilið!
-Komdu ekki nálægt mér. -Þú mátt ekki fremja galdra utan skólans.
-Jæja? Sjáðu bara. -Nú færðu ekki að fara aftur.
Þú kemst ekki neitt.
Mér er alveg sama. Allt er betra en að vera hérna.
Hjálp! Hjálp!
"Velkominn í Riddaravagninn,
neyðarfarartæki fyrir nornir eða galdramenn í vanda stödd.
Ég heiti Stan Shunpike og ég verð vagnvörður þinn í kvöld."
Af hverju siturðu þarna?
-Ég datt. -Af hverju dastu?
-Það var ekki viljandi. -Svona nú.
Við skulum ekki hangsa.
-Á hvað ertu að horfa? -Ekki neitt.
Komdu þá! Inn með þig!
Nei, nei, nei. Ég næ í koffortið.
Inn með þig.
Áfram. Haltu áfram.
-Af stað, Ern. -Áfram, Ernie!
Það verður mikill hristingur í þessari ferð!
-Hvað sagðistu aftur heita? -Ég sagði það ekkert.
-Hvert ætlarðu? -Leki seiðpotturinn! Það er í London.
Heyrðirðu það, Ern? "Leki seiðpotturinn! Það er í London."
Ef þú færð baunasúpu
skaltu borða hana áður en hún gleypir þig.
-En Muggarnir! Geta þeir ekki séð okkur? -Muggarnir?
Þeir sjá aldrei neitt, er það?
Nei, en ef maður stingur gaffli í þá, þá finna þeir til!
Lítil, gömul kona beint fram undan!
Tíu, níu, átta,
sjö, sex, fimm, fjórir,
þrír, þrír og hálfur,
tveir, einn og þrír fjórðu...
Já!
Hver er þetta?
Þessi maður.
Hver er þetta?
Hver er...?
Þetta er Sirius Black.
Ekki segja mér að þú hafir aldrei heyrt Sirius Blacks getið.
Hann er morðingi.
Hann var lokaður inni í Azkaban fyrir það.
-Hvernig flýði hann? -Það er spurningin, ekki satt?
Hann er sá fyrsti sem hefur flúið!
Hann var mikill stuðningsmaður...
Þú-veist-hvers.
Ég held að þú hafir heyrt hans getið.
Já.
Ég hef heyrt hans getið.
Ernie, tveir tveggja hæða vagnar beint fram undan.
Þeir nálgast, Ernie.
Þeir eru rétt hjá okkur!
Gætið að höfðinu.
Heyrið mig.
Því eruð þið svona niðurdregin?
Já! Við erum að koma. Alveg að koma.
-Leki seiðpotturinn. -Næsta viðkomustöð, Hlykkjasund.
Hr. Potter, loksins.
-Af stað, Ern! -Já, af stað, Ernie!
Herbergi 11.
Hedwig!
Þetta er greindur fugl, hr. Potter.
Hann kom fimm mínútum á undan þér.
Sem Galdramálaráðherra ber mér að segja þér að
fyrr í kvöld fannst frænka þín
dálítið suður af Sheffield, hringsólandi yfir reykháfi.
Stofnun til afturköllunar á óviljandi göldrum var strax send á vettvang.
Henni var breytt aftur og minni hennar var breytt.
Hún man ekki neitt eftir þessu atviki.
Þar með er því lokið
og enginn skaði orðinn.
Baunasúpu?
Nei, takk.
-Ráðherra? -Já?
Ég skil ekki.
Ég braut lögin. Of ungir galdramenn mega ekki fremja galdra heima.
Ráðuneytið sendir ekki menn til Azkaban
fyrir að blása frænku sína upp.
Á hinn bóginn var það að flýja svona,
við þessar kringumstæður, mjög, mjög mikið ábyrgðarleysi.
-"Við þessar kringumstæður," herra? -Morðingi leikur lausum hala.
Áttu við Sirius Black?
En hvernig tengist það mér?
Auðvitað ekki neitt. Þér er borgið! Það er aðalatriðið.
Og á morgun ferðu aftur í Hogwartskólann.
Þetta eru nýju skólabækurnar þínar. Ég tók mér það bessaleyfi
að láta koma með þær hingað. Tom vísar þér til herbergisins.
Hedwig.
Heyrðu, Harry, meðan þú ert hérna er best að þú
ráfir ekki neitt burt.
Ógnvænlega skrímslabókin
Ræstingakonan.
Ég kem aftur seinna.
Ég vara þig við, Hermione!
Haltu þessu dýri fjarri Scabber, annars breyti ég því í tehettu!
Þetta er köttur, Ronald! Við hverju býstu?
-Það er í eðli hans. -Var þér sagt það?
-Hann líkist frekar loðnu svíni! -Þér ferst,
þú sem átt þennan daunilla, gamla skóbursta!
Það er allt í lagi, Skakklappi. Hlustaðu ekki á vonda strákinn.
Harry!
-Egyptalandi! Hvernig er það? -Frábært.
Múmíur, grafhýsi, jafnvel Scabbers skemmti sér vel.
-Egyptar tilbáðu ketti. -Já, einnig saurbjöllur.
-Ertu að sýna úrklippuna aftur? -Ég hef ekki sýnt hana neinum.
Ekki sálu, nema Tom teljist með...
-Dagvinnukonan. -Kvöldvinnukonan.
Kokkurinn.
-Karlinn sem lagaði klósettið. -Og þessi galdrakarl frá Belgíu.
Frú Weasley.
Gaman að sjá þig, elskan.
Ertu með allt sem þú þarft?
-Allar bækurnar? -Það er allt uppi.
Öll fötin?
Góður strákur.
-Harry Potter. -Hr. Weasley.
-Harry, má ég ræða aðeins við þig? -Já.
-Hermione. -Góðan dag, hr. Weasley.
-Halkkarðu til nýs skólamisseris? -Já. Það ætti að vera gaman.
Sumir í Galdramálaráðuneytinu myndu eindregið letja mig þess
að segja þér það sem ég ætla að gera núna.
En ég held að þú þurfir að fá að vita um staðreyndirnar.
Þú ert í hættu.
Bráðri hættu.
Tengist þetta nokkuð Sirius Black?
Hvað veist þú um Sirius Black?
-Bara að hann flýði frá Azkaban. -Veistu af hverju?
Fyrir 13 árum þegar þú stöðvaðir...
-Voldemort. -Ekki nefna hann á nafn.
Fyrirgefðu.
Þegar þú stöðvaðir Þú-veist-hvern,
þá missti Black allt.
Enn til þessa dags er hann dyggur fylgismaður.
Og í huga hans
ert þú eina hindrun þess að þú
Þú-veist-hver komist aftur til valda.
Og þess vegna
flýði hann frá Azkaban.
Til að finna þig.
Og drepa mig.
Ég vil að þú heitir mér því að hvað sem þú kannt að heyra
þá farirðu ekki að leita að Black.
Mr. Weasley,
því skyldi ég fara að leita að manni sem vill drepa mig?
Fljót. Fljót.
Ron!
Í öllum bænum!
Ekki týna honum!
Ég ætlaði ekki að blása hana upp.
-Ég missti stjórn á mér. -Bráðsnjallt.
Þetta er ekki fyndið, Ron. Harry var heppinn að vera ekki rekinn.
Ég var heppinn að vera ekki handtekinn.
Mér finnst þetta samt vera bráðsnjallt.
Komið. Það er allt þéttsetið annars staðar.
Hver heldurðu að þetta sé?
-R.J. Lupin prófessor. -Veist þú allt.
Hvernig stendur á því að hún veit allt?
Nafnið stendur á töskunni hans, Ronald.
-Heldurðu að hann sé sofandi í alvöru? -Mér sýnist það. Því spyrðu?
Ég verð að segja ykkur svolítið.
Skil ég þetta rétt? Flýði Sirius Black frá Azkaban
-til að finna þig? -Já.
En góma yfirvöld ekki Black?
-Allir eru að leita að honum. -Já.
Nema hvað engum hefur fyrr tekist að strjúka frá Azkaban
-og hann er morðóður vitfirringur. -Þakka þér fyrir, Ron.
Af hverju stönsum við?
Við erum varla komin á áfangastað.
Hvað er á seyði?
Ég veit það ekki. Kannski er lestin biluð.
Æ. Þetta var fóturinn á mér.
Það er eitthvað sem hreyfist þarna úti.
Ég held að einhver sé að koma um borð!
Hver fjárinn! Hvað er á seyði?
Harry?
Er allt í lagi, Harry?
Þakka þér fyrir.
Borðaðu þetta. Það hjálpar til.
Það er allt í lagi. Þetta er bara súkkulaði.
Hvað var þetta sem kom?
Það var vitsuga. Einn varðanna frá Azkaban.
Vitsugan leitaði að Sirius Black í lestinni.
Hafið mig afsakaðan. Ég þarf að ræða við lestarstjórann.
Borðaðu. Þá líður þér betur.
Hvað kom fyrir mig?
Þú stífnaðir upp.
Við héldum að þú værir að fá flog.
Og leið yfir annað hvort ykkar.
Nei.
Mér leið samt undarlega.
Eins og ég yrði aldrei framar glaður.
En einhver æpti.
Kona.
Enginn æpti, Harry.
Velkomin! Velkomin eitt árið enn í Hogwartskóla.
Ég vil segja nokkur orð
áður en við drekkum og borðum frá okkur ráð og rænu.
Ég vil fyrst bjóða velkominn R.J. Lupin prófessor
sem var svo vænn að fallast á að gegna stöðu
kennara í vörn gegn myrku öflunum.
Gangi þér vel, prófessor.
Auðvitað. Þess vegna vissi hann að hann ætti að gefa þér súkkulaði.
Potter! Er það satt að það hafi liðið yfir þig?
-Ég á við, leið í alvöru yfir þig? -Farðu, Malfoy!
-Hvernig komst hann að því? -Gleymdu þessu.
Kennari okkar í umönnun galdraskepna
lét af störfum
til að vera meira með útlimunum sem eftir eru.
Mér er það mikil ánægja að tilkynna
að sá sem leysir hann af hólmi er enginn annar
en hann Rubeus Hagrid okkar!
Að lokum, á alvarlegri nótum,
að beiðni Galdramála- ráðuneytisins
munu vitsugur Azkaban gæta Hogwartskóla
þangað til Sirius Black verður handsamaður.
Vitsugurnar verða við innganga á skólalóðinni.
Enda þótt ég hafi verið full- vissaður um að
návist þeirra raski ekki daglegum störfum okkar
þá vil ég vara ykkur við.
Vitsugur eru grimmar skepnur.
Þær gera ekki upp á milli þess sem þær leita uppi og þess sem er í vegi fyrir þeim.
Þess vegna verð ég að vara ykkur öll við,
ekki gefa þeim tilefni til að vinna ykkur mein.
Það er vitsugu ekki eðlislægt að fyrirgefa.
En þið vitið hamingjuna má finna,
jafnvel á myrkustu tímum,
ef maður man aðeins eftir því að horfa á björtu hliðina.
Fortuna Major .
Hún hleypir mér ekki inn.
-Fortuna Major. -Nei! Bíddu! Bíddu.
Sjáðu þetta.
-Makalaust! Bara með rödd minni. -Fortuna Major.
-Já, allt í lagi. Farið inn. -Þakka þér fyrir.
Ég trúi ekki að hún skuli enn syngja eftir þrjú ár.
Ótrúlegt.
Grænn. Þetta er api.
-Hvað er þetta? -Kallarðu þetta apa?
Ekki gefa honum aftur sælgæti.
Neville, reyndu fíl.
Ron, gríptu.
Hann vann.
Ekki reyna eitt þeirra!
Lítið á hann! Andlitið á honum!
Velkomin, börnin mín.
Í þessum sal kannið þið hina göfugu list spádómsaðferða.
Í þessum sal komist þið að því hvort þið getið spáð í framtíðina.
Sæl. Ég er Trelawney prófessor.
Í sameiningu lærum við að segja til um framtíðina.
Á þessari önn einbeitum við okkur að lesa í telauf.
Takið bolla þess sem situr andspænis ykkur.
Hvað sjáið þið?
Sannleikurinn liggur grafinn eins og setn- ing í bók og bíður þess að vera lesinn.
En fyrst verðið þið að vera búin undir hvað sem er.
-Fyrst verðið þið að skyggnast lengra! -Meira kjaftæðið.
Hvaðan komstu?
Ég hef verið hér allan tímann.
Líður ömmu þinni vel, strákur?
Ég held það.
Ég væri ekki of viss um það. Láttu mig fá bollann.
Leitt.
Opnið hugann!
Í áru þinni sést feigð. Ertu dáinn?
-Ég held það. -Vissulega.
Líttu á bollann. Segðu mér hvað þú sérð.
Harry er með boginn kross. Það merkir raunir og þjáningar.
Og þetta getur verið sólin og það táknar hamingju.
Þú munt þjást en þú verður ánægður með það.
Réttu mér bollann.
Væni minn.
Væni minn,
hjá þér sést Grim.
Grin? Hvað er Grin?
Ekki Grin, fíflið þitt. Grim.
"Í mynd risastórs og draugalegs hunds."
Einn skuggalegasti fyrirboðinn í heimi okkar.
Fyrirboði
dauðans.
Haldið þið að Grim tengist nokkuð Sirius Black?
Í alvöru, Ron. Mér finnst spádómafræðin hálfgert rugl.
Fornrúnastafir eru hrífandi viðfangsefni.
Fornrúnastafir? Hvað ertu í mörgum tímum þessa önnina?
Nokkrum.
Bíddu við. Útilokað.
Fornrúnastafatímarnir eru ekki á sama tíma og spádómafræðin.
Þú þyrftir að sækja tvo tíma í einu.
Enga vitleysu. Hvernig er hægt að sækja tvo tíma í einu?
"Opnið hugann! Notið innri augað til að sjá framtíðina!"
Svona já. Komið nær. Minna mas, ef ykkur væri sama.
Þið sjáið svolítið spennandi í dag.
Góður tími. Fylgið mér.
Svona já. Minna skvaldur. Safnist saman þarna.
Flettið upp á síðu 49.
Hvernig förum við eiginlega að því?
Strjúkið bara kjölnum. Hamingjan sanna.
Vertu ekki svona mikill aumingi, Longbottom.
Það er allt í lagi.
-Mér finnast bækurnar skemmtilegar. -Já. Svaka skemmtilegar.
Drepfyndnar. Þessi staður er alveg farinn í hundana.
Bíðið þar til pabbi fréttir að þessi auli skuli kenna!
Þegiðu, Malfoy.
Vitsuga! Vitsuga!
Þú átt að strjúka bókinni.
Já.
Er hann ekki fallegur?
Heilsið Grágogg.
Hagrid, hvað er þetta eiginlega?
Þetta, Ron, er hippógriffíni.
Þið ættuð fyrst að fá að vita að þeir eru afar stoltar skepnur.
Mjög móðgunargjarnir. Þið viljið ekki móðga hippógriffína.
Það verður kannski ykkar hinsta stund.
Hver vill koma og heilsa upp á hann?
Vel af sér vikið, Harry.
Komdu nú.
Þú verður að leyfa honum að hafa frumkvæðið.
Gakktu að honum og hneigðu þig.
Gáðu hvort hann hneigir sig.
Geri hann það máttu snerta hann.
Annars... Við ræðum það síðar.
Hneigðu þig nú.
Vel og fallega.
Hörfaðu, Harry!
Vertu kyrr.
Vel af sér vikið, Harry. Gott hjá þér. Ruddinn þinn.
Ég held að þú getir klappað honum núna.
Svona nú. Enga feimni.
Gætilega, gætilega. Hægt og rólega. Hægt og rólega.
Ekki svona hratt.
Hægar.
Hægt og rólega. Leyfðu honum að koma til þín.
Já!
Vel af sér vikið! Vel af sér vikið, Harry!
Núna leyfir hann þér kannski að fara á bak sér.
Hvað þá?
Svona.
Hérna. Rétt fyrir aftan vænginn.
Ekki kippa fjöður úr honum af því þá verður hann vondur.
Gott hjá þér, Harry. Og gott hjá þér, Grágoggur.
Hættið nú.
Vel af sér vikið.
-Hvernig stend ég mig fyrsta daginn? -Glæsilega, prófessor.
Þú ert alls ekki hættulegur, stóri, ljóti hrotti!
Malfoy!
Nei!
Grágoggur!
Kjánaprik!
-Það drap mig! -Vertu rólegur! Þetta er bara skráma!
Hagrid!
-Það þarf að flytja hann á sjúkrahús. -Ég er kennarinn. Ég sé um það.
-Þú munt sjá eftir þessu. -Þið megið fara.
Þú og fjandans kjúklingurinn þinn.
Finnurðu mikið til, Draco?
Verkurinn kemur og fer. Ég var samt heppinn.
Fröken Pomfrey sagði að litlu hefði mátt muna að ég hefði misst handlegginn.
Ég get ekki sinnt heimavinnunni vikum saman.
Hlustið á fíflið.
-Hann gerir mikið úr þessu. -Hagrid var þó ekki rekinn.
Ég frétti að pabbi Draco væri æfur. Þetta hefur afleiðingar.
-Hann sást! -Hver?
Sirius Black!
Duffbær! Það er skammt héðan.
Kemur hann nokkuð í Hogwartskólann?
Þar sem vitsugur eru við hvern inngang?
Hann hefur sloppið einu sinni fram hjá þeim. Því ekki aftur?
Það er rétt. Black gæti verið hvar sem er.
Það er eins og að reyna að handsama reyk.
Er þetta ekki forvitnilegt?
Vill einhver þora að giska á
hvað er inni í skápnum?
-Þetta er boggi. -Mjög gott, hr. Thomas.
Getur einhver sagt mér hvernig boggi lítur út?
-Enginn veit það. -Hvenær kom hún hingað?
Boggar eru formskiptingar.
Þeir taka á sig lögun þess sem tiltekin manneskja óttast mest.
-Það gerir þá svo... -Svo ógnvekjandi.
Það er til sáraeinfaldur galdur til að hrekja bogga á brott.
Æfum hann núna. Án sprota.
Hafið eftir mér. Riddikulus!
-Riddikulus! -Mjög gott.
Aðeins hærra og skýrara. Hlustið.
-Riddikulus! -Riddikulus!
-Þetta er fáránlegur tími. -Ljómandi.
Þá er það auðvelda búið. Galdraþulan ein dugir ekki.
Hlátur er það sem gerir út af við bogga.
Maður þarf að neyða hann til að taka á sig mynd þess sem manni finnst fyndið.
Leyfið mér að skýra það. Neville. Viltu koma hingað?
Komdu. Enga feimni.
Halló. Neville, hvað hræðistu mest?
Prófessor Snape.
-Hvað sagðirðu? -Snape prófessor.
Snape prófessor? Já. Allir hræðast hann.
Og þú býrð víst hjá ömmu þinni.
Já. En ég vil ekki að bogginn breytist í hana.
Nei,
hann gerir það ekki. Sjáðu föt hennar fyrir þér.
Aðeins föt hennar, mjög skýrt.
-Hún er með rauða handtösku. -Óþarfi að heyra það.
Ef þú sérð það þá sjáum við það. Þegar ég opna skápinn
vil ég að þú gerir þetta. Hafið mig afsakaðan.
Sjáðu Snape prófessor fyrir þér í fötum ömmu þinnar.
Geturðu það?
Já. Tilbúinn með sprotann.
Einn, tveir, þrír.
Einbeittu þér, Neville.
Riddikulus!
Ljómandi, Neville! Ótrúlegt.
Farðu aftast. Allir í röð!
Farið í röð!
Ég vil að allir sjái fyrir sér það sem þeir óttast mest
og breyti því í eitthvað fyndið.
Næsti! Ron!
Einbeittu þér. Bjóddu ótta þínum byrginn. Vertu hugrakkur!
Tilbúinn með sprotann.
Riddikulus!
Já!
Sjáið bara! Mjög gott!
Ljómandi! Bráðskemmtilegt. Parvati!
Sýndu okkur það sem þú sérð.
Haltu ró þinni. Kyrr.
Riddikulus!
Og næsti! Komdu!
Hérna!
Riddikulus!
En leiðinlegt. Þetta nægir í dag.
Takið bækurnar ykkar,
þar með er tímanum lokið. Þakka ykkur fyrir.
Farið. Það er hægt að ganga of langt.
Munið að þessar heimsóknir í Hogsmeade eru forréttindi.
Ef hegðun ykkar verður skólanum til skammar
þá njótið þið þeirra forréttinda ekki lengur.
Ef þið hafið ekki undirritað leyfi fáið þið ekki að fara í þorpið.
Þannig eru reglurnar, Potter.
Allir þeir sem eru með leyfi fylgi mér. Hin verða kyrr.
Ég hélt að ég gæti farið ef þú kvittaðir.
Ég get það ekki. Aðeins foreldri eða forráðamaður má kvitta.
Úr því ég er hvorugt þá væri það óviðeigandi.
Því miður, Potter. Það eru mín lokaorð.
Gleymið þessu, krakkar. Sjáumst.
Prófessor, má ég spyrja þig að dálitlu?
Viltu vita af hverju ég kom í veg fyrir að þú tækist á við boggann?
Ég hélt að hann tæki á sig mynd Voldemorts.
Ég hugsaði um Voldemort í fyrstu.
En þá mundi ég eftir kvöldinu í lestinni
-og vitsugunni. -Ég er stórhrifinn.
Það bendir til að þú óttist mest óttann.
Þetta er mjög viturlegt.
Ég heyrði dálítið
áður en það leið yfir mig.
Konu
sem æpti.
Vitsugur neyða okkur til að upplifa verstu minningar okkar.
Sársauki okkar verður þeim að afli.
Ég held það hafi verið mamma,
kvöldið sem hún var myrt.
Í fyrsta sinn sem ég sá þig. Ég þekkti þig strax, Harry.
Ekki á örinu heldur augunum.
Þú hefur augu mömmu þinnar, hennar Lily.
Já.
Já. Ég þekkti hana.
Mamma þín hjálpaði mér þegar enginn annar gerði það.
Hún var ekki aðeins sérlega hæfileikarík galdrakona
heldur einstaklega góð kona.
Hún gat séð fegurðina í öðrum.
Jafnvel, og kannski sérstaklega
þegar viðkomandi manneskja kom ekki auga á það sjálf.
Og pabba þínum, James, á hinn bóginn,
var það einkar lagið að rata í vandræði.
Sagt er að þann hæfileika hafirðu erft frá honum.
Þú ert líkari honum en þú veist.
Þú átt eftir að sjá það seinna í hve miklum mæli það er.
Sælgætisbaróninn er frábær. En ekkert jafnast á við Grínbúð Zonkos.
Við gátum aldrei farið í Draugakofann.
Hann er...
Mesta draugahús í Bretlandi. Já, ég veit það.
Hvað er á seyði?
Neville hefur trúlega gleymt aðgangsorðinu aftur.
Þú ert þarna.
Hleypið mér í gegn. Afsakið! Ég er nemendaformaður!
Farið til baka.
Enginn má fara inn á vistina fyrr en búið er að leita vandlega.
Feita konan! Hún er horfin!
Mátulegt á hana. Hún var afleit söngkona.
Þetta er ekki fyndið, Ron.
Haldið ró ykkar.
-Hafið hljótt. -Færið ykkur.
-Skólameistarinn er kominn! -Svona nú, færið ykkur.
Þið heyrðuð hvað hann sagði! Áfram!
Hr. Filch? Safnaðu draugunum saman.
Segðu þeim að leita að Feitu konunni í hverju málverki.
Draugarnir eru óþarfir, prófessor.
Feita konan er þarna.
Gætið að því hvert þið farið. Rólega!
Heyrið mig! Ég er nemendaformaðurinn!
-Komið aftur! -Haldið áfram!
Kæra frú. Hver gerði þér þetta?
Hann er með djöfullegt augnaráð. Og sál sem er jafnskuggaleg og nafn hans.
Það er hann, skólameistari. Sá sem er á allra vörum.
Hann er hérna í kastalanum!
Sirius Black!
Láttu loka öllum útgönguleiðum, hr. Filch. Þið hin farið í Stóra salinn.
Ég leitaði í stjörnufræðiturn- inum og Ugluhúsinu. Ekkert.
-Þakka þér fyrir. -Ekkert fannst heldur á þriðju hæð.
Ég leitaði í dýflissunum.
Hvergi sést til Blacks þar né annars staðar í kastalanum.
Ég bjóst ekki við að hann staldraði við.
Finnst þér það ekki vera merkilegt afrek?
Að komast alveg óséður inn í Hogwartkastalann.
Stórmerkilegt.
Nokkrar tilgátur um það hvernig hann fór að því?
Margar. Hver annarri ósennilegri.
Þú manst kannski
að áður en önnin hófst lét ég í ljós áhyggjur yfir því
að Lupin prófessor skyldi vera...
Enginn prófessor hér aðstoðar Sirius Black við að komast inn.
Ég er sannfærður um öryggi kastalans.
Ég vil senda nemendurna aftur á heimavistirnar.
Hvað um Potter? Á að vara hann við?
Kannski. En leyfum honum að sofa núna.
Í draumunum förum við inn í okkar eigin heim.
Leyfðu þeim að synda í hyldýpishafi. Eða svífa yfir hæsta skýi.
Flettið upp á síðu 394.
Afsakaðu. Hvar er Lupin prófessor?
Það kemur þér ekki við, er það, Potter?
Prófessorinn sá sér ekki fært að kenna
sem stendur. Flettið upp á síðu 394.
"Varúlfar?"
Við vorum byrjuð að fræðast um púkana og hinkýpunkana.
Við eigum ekki að lesa um náttverur nærri strax.
Þögn.
Hvenær kom hún inn? Sástu hana koma inn?
Hvert ykkar getur sagt mér muninn
á kvikskiptingi og varúlfi?
Enginn?
-Það eru vonbrigði. -Herra.
Kvikskiptingur er galdrakarl sem kýs að breyta sér í dýr.
Varúlfur hefur ekkert val.
Þegar hann breytist á fullu tungli man hann ekki hver hann er.
Hann dræpi besta vin sinn ef hann yrði á vegi hans.
Varúlfurinn svarar aðeins kalli annarra varúlfa.
Þakka þér fyrir, hr. Malfoy. Í annað sinn
sem þú talar óumbeðin, ungfrú Granger.
Geturðu ekki haldið aftur af þér
eða ertu hreykin af því að þykjast vita allt?
-Það er nokkuð til í þessu hjá honum. -Fimm stig dregin frá Gryffindor.
Refsing til að hvetja ykkur til að læra betur og á mánudagsmorgun
skilið þið til mín tveimur pergament- rúllum um varúlfa með sérstakri áherslu á
hvernig má þekkja þá.
Herra, á morgun fer fram Quidditchkeppni.
Þá legg ég til að þú farir með sérstakri gát, hr. Potter.
Það er engin afsökun þótt þú missir útlim.
Á síðu 394.
Hugtakið "varúlfur"
er stytt mynd engilsaxneska orðsins "were"
sem merkir "maður" og "úlfur."
"Varúlfur." Mannúlfur. Það er hægt að verða
varúlfur á ýmsan máta. Öðlast mátt formskiptings,
vera bitinn af varúlfi...
Áfram, Harry!
Aresto momentum!
-Hann er svolítið fölur, ekki satt? -Fölur?
Við hverju býstu? Hann féll 30 metra niður.
Hrindum þér fram af stjörnufræðiturn- inum og sjáum hvernig þú lítur út þá.
Trúlega betur en hann gerir yfirleitt.
-Hvernig líður þér? -Prýðilega.
Þú skaust okkur skelk í bringu, vinur.
-Hvað kom fyrir? -Þú dast af kústinum.
Er það? Ég átti við leikinn. Hver vann?
Enginn áfellist þig, Harry.
Vitsugurnar eiga ekki að koma inn á skólasvæðið. Dumbledore var ævareiður.
Hann sendi þær burt strax og hann hafði bjargað þér.
Það er dálítið annað sem þú ættir líka að vita.
Þegar þú dast þá þeyttist kústurinn inn í tréð og...
Hann er hérna.
Leitt að heyra þetta með kústinn.
Er nokkuð hægt að gera við hann?
Nei.
Af hverju hafa vitsugurnar svona mikil áhrif á mig?
Ég á við, meira en aðra.
Vitsugurnar eru viðbjóðs- legustu verur á jörðinni.
Þær nærast á hverri góðri tilfinningu, minningu
þar til enginn á neitt eftir nema verstu reynslu sína.
Þú ert ekki veiklundaður, Harry.
Vitsugurnar hafa áhrif á þig því að hryllingur leynist í fortíð þinni.
Hryllingur sem bekkjarfélagar þínir geta vart ímyndað sér.
Þú þarft ekki að skammast þín fyrir neitt.
-Ég er hræddur, prófessor. -Ég áliti þig vera flón ef þú værir það ekki.
Ég þarf að vita hvernig ég á að berjast við verurnar.
Þú getur kennt mér. Þú hraktir vitsuguna í lestinni á brott.
Það var bara ein þetta kvöld.
-En þú hraktir hana á brott. -Ég þykist ekki vera sérfróður, Harry,
en fyrst vitsugurnar virðast hafa áhuga á þér
get ég kannski kennt þér, en þá eftir skólaleyfin.
Ég þarf að hvíla mig núna.
-Sleppið mér, strákar! -Snjallt, Harry.
-En ekki nógu snjallt. -Við kunnum líka betri aðferð.
Svona nú! Ég reyni að komast til Hogsmeade!
Kvíddu engu. Við komum þér þangað.
-Við sýnum þér fljótlegri leið. -Ef þú hættir að hafa svona hátt.
Leyfið mér að fara! Svona nú, strákar.
Komdu til stóru strákanna.
Hvað eruð þið að gera?
-Hvaða snepill er þetta? -Hvaða snepill?
-Þetta er lykillinn að velgengni okkar. -Það er sárt að láta þig fá hann...
En þarfir þínar eru meiri en okkar.
George, ef þú vilt vera svo vænn.
Ég sver að ekkert gott vakir fyrir mér.
"Hr. Vígtönn, Ormshali,
Þófi og Horn kynna með stolti Ræningjakortið."
Við stöndum í þakkarskuld við þá.
Bíðið við. Þetta er kort af Hogwartskólanum. Og þetta...
-Nei. Er þetta í alvöru... -Dumbledore.
-Á skrifstofu sinni. -Þrammandi um gólfið.
Hann gerir það oft.
-Þetta kort sýnir... -Alla.
-Hvar þeir eru. -Hvað þeir gera.
-Hverja mínútu. -Hvern einasta dag.
Stórkostlegt! Hvar fékkstu kortið?
Við stálum því auðvitað af skrifstofu Filch.
-Á fyrsta ári. -Úr kastalanum eru
-sjö leynigöng. -Við mælum með þessum.
-Eineygðu norninni. -Þá kemstu í kjallara Sælgætisbarónsins.
Vertu fljótur. Filch er að koma.
Ekki gleyma því. Þegar þú ert búinn slærðu létt á kortið og segir:
"Ætlunarverk tókst." Annars getur hver sem er lesið það.
Hafði ég minnst á að þetta er mesta draugahús á Bretlandi?
Tvisvar.
Viltu koma aðeins nær?
Að Skakklappa?
Það fer reyndar vel um mig hérna.
Jæja þá. Sjáið hver er hérna.
Eruð þið tvö að kaupa inn í nýja draumahúsið ykkar?
Er það ekki aðeins of stórt fyrir þig, Weasley litli?
Sefur fjölskylda þín ekki í einu herbergi?
-Haltu þér saman, Malfoy. -Þú ert ekki sérlega vingjarnlegur.
Kennum Weasley litla að bera virðingu fyrir sér æðra fólki.
-Vonandi áttu ekki við sjálfan þig! -Hvernig dirfistu að tala við mig?
Skítuga stelputrippi!
Hver er þetta?
Standið ekki eins og þvörur! Gerið eitthvað!
Hvað er að, Malfoy? Týndirðu skíðunum þínum?
Farðu frá!
Frá!
Malfoy! Bíddu!
Harry!
Fjandinn sjálfur, Harry. Þetta var ekki fyndið.
Þessir óþokkar! Sögðu mér aldrei frá Ræningjakortinu.
Harry lætur McGonagall prófessor fá kortið.
Já. Ásamt huliðsskikkjunni.
Sjáið hver þetta er. Fröken Rosmerta.
-Ron er hrifinn af henni. -Það er ósatt.
-McGonagall prófessor! -Cornelius!
Leyfðu mér, ráðherra.
Afsakaðu.
Mín kæra Rosmerta. Vonandi gengur reksturinn vel.
Hann gengi miklu betur ef ráðuneytið
sendi ekki vitsugur inn á krána annaðhvert kvöld.
-Morðingi leikur lausum hala. -Sirius Black í Hogsmeade!
Og hvaða erindi ætti hann hingað?
-Harry Potter. -Harry Potter?
Komdu.
Harry!
Engir galdramenn yngri en 18 ára mega koma inn í dag!
Lokið fjandans dyrunum!
-Heimskingjar. -Meiri dónaskapurinn.
Hvernig dirfast þau?
-Hverja kalla þau heimskingja? -Litlu uppskafningar!
Enginn kemur út á krá þar sem menn verða dauðskelkaðir.
Dumbledore vill engar vitsugur hérna.
Segðu mér nú hvað er um að vera.
Fyrir mörgum árum þegar drepa átti foreldra Harrys Potters,
fóru þau í felur. Fáir vissu hvar þau voru.
Sirius Black vissi um þau. Hann sagði Þú-veist-hverjum það.
Black vísaði ekki bara Þú-veist- hverjum til Potter-hjónanna
heldur drap hann einn vin þeirra,
-Peter Pettigrew! -Lítinn strák.
Hann elti Sirius Black öllum stundum.
Hann hafði aldrei augun af James og Sirius.
-Hvað gerðist? -Peter Pettigrew reyndi að
vara Potter-hjónin við og hefði tekist það
ef hann hefði ekki rekist á fornvin, Sirius Black.
Black var illgjarn. Hann drap ekki Pettigrew.
Hann eyddi honum!
Aðeins fingur var eftir. Fingur. Ekki neitt annað.
Black drap kannski ekki Potter-hjónin
-en á sök á dauða þeirra! -Hann vill ljúka verki sínu.
-Ég trúi því ekki. -Þetta er ekki það versta.
-Hvað getur verið verra? -Þetta. Sirius Black var
og er enn þá
guðfaðir Harrys Potters!
Ron, sjáðu!
-Fyrirgefið! Afsakið! -Gleðileg jól.
Harry, hvað kom fyrir?
Hann var vinur þeirra
og hann sveik þá.
Hann var vinur þeirra!
Vonandi finnur hann mig.
Af því að þegar hann finnur mig þá verð ég tilbúinn!
Þegar hann finnur mig þá drep ég hann!
Harry.
Þarna ertu þá. Þú komst.
Ertu alveg viss um þetta, Harry? Þetta er flókinn galdur.
Ekki á færi venjulegs galdramanns.
Ég er viss.
Allt er til reiðu.
Töfraþulan sem ég kenni þér kallast Verndari.
Hefurðu heyrt þess getið? Ekki?
Verndarinn er jákvætt afl. Verkar sem skjöldur á galdramanninn
sem fer með þuluna og vitsugan nærist á aflinu frekar en honum.
Þú þarft að hugsa um minningu svo þetta beri árangur.
Ekki bara einhverja minningu, mjög ánægjulega minningu,
mjög áhrifaríka minningu.
-Geturðu gert þetta? -Já? Gott og vel.
Lokaðu augunum.
Einbeittu þér.
Kannaðu fortíð þína.
Hugsarðu um minningu?
Leyfðu henni að gagntaka þig.
Farðu svo með töfraþuluna: Expecto Patronum.
-Expecto Patronum. -Mjög gott.
Eigum við að byrja? Tilbúinn með sprotann.
Expecto Patronum!
Expecto... Expecto...
Expect...
Svona já. Sestu upp. Dragðu andann djúpt.
Það er allt í lagi. Ég bjóst ekki við að þú næðir því strax.
Það hefði verið undravert. Borðaðu þetta. Þá líður þér betur.
-Þetta er andstyggileg vitsuga! -Nei.
Þetta var boggi, Harry. Boggi.
Ósvikin vitsuga væri verri. Miklu, miklu verri.
Hvað varstu að hugsa?
-Hvaða minningu valdirðu? -Þegar ég ferðaðist á kústi í fyrsta sinn.
Það dugir ekki. Því fer víðs fjarri.
Þarna er önnur. Ekki beint ánægjuleg.
Hún er það.
Sú ánægjulegasta sem ég hef nokkru sinni haft
-en hún er flókin. -Er hún sterk?
Látum þá slag standa. Ertu tilbúinn?
Gerðu það bara.
Expecto Patronum!
Já!
Vel af sér vikið, Harry. Gott hjá þér!
-Ég held að ég hafi fengið nóg í dag. -Já. Sestu.
Borðaðu þetta, það hjálpar til. Það hjálpar mikið til.
Bara svo þú vitir það,
þá gafstu pabba þínum ekkert eftir.
Og þá er nú mikið sagt!
Ég hugsaði um hann
og mömmu.
Ég sá andlit þeirra.
Þau töluðu við mig.
Þau töluðu.
Það er minningin sem ég valdi.
Ég veit ekki einu sinni hvort það er raunverulegt.
En það er besta minningin mín.
-Blessuð blíðan í dag. -Dýrlegt.
Nema maður hafi verið tættur í sundur.
Tættur í sundur? Hvað áttu við?
-Ronald týndi rottunni sinni. -Ég hef ekki týnt neinu!
-Kötturinn þinn drap hana! -Þvættingur.
Þú hefur séð hvernig þetta blóðþyrsta dýr
læðist um! Og Scabber er horfinn.
Þú getur kannski lært að hugsa betur um gæludýr þín!
-Kötturinn þinn drap hann! -Nei.
-Víst. -Nei.
Hvernig gekk, Hagrid? Í yfirheyrslunni?
Nefndarmenn skiptust á um
að ræða erindi okkar þangað.
Og þá stóð ég upp og skýrði mál mitt,
sagði að Grágoggur þrifi alltaf fjaðrirnar sínar.
Og þá stóð Lucius Malfoy upp. Þið getið ímyndað ykkur það.
Hann sagði að Grágoggur væri skaðræðisskepna
sem gæti drepið mann umsvifalaust.
Og svo?
Þá fór Lucius fram á ströngustu refsingu sem hægt var að fá.
-Þau geta ekki rekið þig! -Nei, ég verð ekki rekinn.
Grágoggur var dæmdur til dauða!
Kóngulær! Það eru kóngulær!
Kóngulær! Þær vilja að ég dansi steppdans.
-Ég vil ekki dansa steppdans! -Láttu kóngulærnar hafa það!
Já. Ég læt þær finna fyrir því.
-Peter Pettigrew? -Lítill strákur.
-Hann elti Sirius Black öllum stundum. -Black var illgjarn.
Hann drap ekki Pettigrew, hann eyddi honum!
-Slökktu ljósið! -Fyrirgefðu.
-Farðu varlega, strákur. -Við erum að reyna að sofa hérna!
"Ætlunarverk tókst." Nox!
Potter.
Því ertu að ráfa um gangana að nóttu til?
Ég gekk í svefni.
Þú ert ótrúlega líkur pabba þínum, Potter.
Hann var líka hrokagikkur, spígsporandi um kastalann.
Pabbi minn spígsporaði ekki! Ég geri það ekki heldur.
Mér þætti vænt um ef þú létir sprotann síga.
Tæmdu vasana.
Tæmdu vasana!
Hvað er þetta?
-Smábútur úr pergamenti. -Er það satt? Opnaðu það.
Sviptu hulunni af leyndarmálum þínum.
Lestu þetta.
"Hr. Vígtönn, Ormshali, Þófi og Horn
biðja að heilsa Snape prófessor og..."
Haltu áfram.
"...og biðja hann að skipta sér ekki af málum annarra."
-Ósvífni... -Prófessor!
Jæja, Lupin.
Ertu ganga úti í tunglsljósinu?
Er allt í lagi, Harry?
Það á eftir að koma í ljós.
Ég tók ansi forvitnilegan grip af hr. Potter.
Sjáðu, Lupin. Þú hefur víst sérþekkingu á þessu sviði.
-Það er greinilega fullt af svartagaldri. -Ég efast stórlega um það, Severus.
Þetta er bara pergament sem móðgar alla sem lesa það.
Mig grunar að þetta sé úr Grínbúð Zonkos.
Ég ætti samt að kanna hulda eiginleika þess.
Ég hef nú, eins og þú sagðir, sérþekkingu á þessu sviði.
Harry, viltu koma með mér? Góða nótt, prófessor.
Ertu heyrnarlaus? Slökktu ljósið!
Komdu inn!
Ég veit ekki hvernig þú komst yfir þetta kort
en ég undrast stórlega að þú skyldir ekki skila því.
Hvarflaði að þér að þetta, í höndum Sirius Blacks,
væri leið til þín?
-Nei. -Nei, herra.
Pabbi þinn lét sig líka reglur litlu skipta.
Hann og mamma þín fórnuðu lífi sínu til að bjarga þér.
Stofna fórninni í voða með því að ráfa varnarlaus um kastalann
þegar morðingi leikur lausum hala, þú launar þeim það illa.
Ég bjarga þér ekki aftur.
-Heyrirðu það? -Já, herra.
Farðu aftur á heimavistina og vertu kyrr þar.
Og þú tekur ekki á þig krók. Ef þú gerir það þá kemst ég að því.
Bara svo þú vitir það þá held ég að kortið virki ekki alltaf.
Áðan sást maður í því í kastalanum. Dáinn maður.
Er það? Og hver gæti það verið?
Peter Pettigrew.
Það getur ekki verið.
Þetta er bara það sem ég sá.
Góða nótt, prófessor.
Opnið hugann! Þið verðið að skyggnast lengra!
Sú list að spá um framtíðina í kristals- kúlu felst í því að hreinsa hið innra auga.
Aðeins þá sjáið þið framtíðina. Aftur.
Hvað er hérna?
Má ég reyna aftur?
Hugsanlega Grim.
Væna mín, strax og þú komst inn í tíma hjá mér
fann ég að þú bjóst ekki yfir þeirri andans gáfu
að geta spáð í framtíðina.
Þú ert kannski ung að árum en hjarta þitt er jafnvisnað
og hjartað í piparkerlingu. Sál þín er jafnþurr og blaðsíður bókarinnar
sem þú lest af svo miklu kappi.
Sagði ég eitthvað?
Hermione er orðin óð. Hún var ekki alltaf með öllum mjalla
en nú geta allir séð það.
Bíddu aðeins.
-Skilum þessu. -Ég fer ekki til baka.
-Allt í lagi. Sjáumst. -Sjáumst.
Harry Potter...
-Trelawney prófessor... -Hann kemur aftur í kvöld.
Hvað þá?
Í kvöld, mun sá sem sveik vini sína, sá sem framdi morð,
losna úr viðjum.
Saklausu blóði verður úthellt
og þjónninn og húsbóndinn sameinast enn á ný.
Fyrirgefðu, væni minn. Sagðirðu eitthvað?
Nei!
Ekki neitt!
Ótrúlegt að það eigi að drepa Grágogg. Alveg skelfilegt.
-Það var að versna. -Pabbi segir að
ég megi eiga haus hippógriffínans. Ég held að ég gefi setustofu Gryffindor hann.
Þetta verður ánægjulegt.
-Sjáið hver er komin. -Ætlið þið að sjá sýninguna?
Viðbjóðslegi, fyrirlitlegi kakkalakki!
Nei, Hermione!
Hann er ekki þess virði.
Er allt í lagi, Malfoy?
-Förum. -Þið segið engum þetta, er það skilið?
-Þetta var góð tilfinning. -Ekki góð, stórkostleg!
Sjáið hann. Finnst trjáilmurinn góður þegar vindurinn leikur um trén.
Veitum honum frelsi.
Þeir vissu að ég hefði gert það og Dumbledore
kæmist í klandur. Dumbledore kemur.
Segist vilja vera hjá mér þegar þeir...
Þegar það gerist.
Dumbledore er sómamaður!
Sómamaður.
-Við verðum líka hjá þér. -Af og frá!
Heldurðu að ég vilji að þið sjáið svona lagað? Nei!
Drekkið bara teið og farið svo. Áður en þú ferð, Ron...
Scabber! Þú ert lifandi!
-Fylgstu betur með gæludýrum þínum. -Þú þarft að biðja mann afsökunar.
Já. Næst þegar ég sé Skakk- lappa þá læt ég hann vita.
Ég meinti mig!
Hver fjárinn! Hvað var þetta'
Hagrid!
Skrambinn.
Nei, ráðherra. Þessa leið.
Það er áliðið. Nærri skollið á myrkur. Þið ættuð ekki að vera hérna.
Ef þið sjáist utan kastalans svona seint lendið þið í vanda. Miklum vanda!
Einkum þú, Harry! Ég kem bráðum!
Fljót! Fljót!
Hagrid!
-Þetta fer allt vel. Þetta fer allt vel. -Farðu nú!
Þetta er beitilyng
-þarna í brekkunni. Hagrid. -Dumbledore prófessor, ráðherra.
Gott kvöld, Hagrid.
Komið inn fyrir og fáum okkur tesopa.
Ákvörðun nefndarinnar um
förgun hættulegra skepna er sú að hippógriffíninn Grágoggur,
hér eftir nefndur sá fordæmdi, skuli vera tekinn af lífi þennan dag við sólarlag.
-Ansans, ansans... -Svona nú, Hagrid.
Hvað?
Ég þóttist sjá...
-Það skiptir ekki máli. -Förum!
Hann beit mig! Scabber!
Ron. Ron!
Scabber, komdu aftur!
Bíddu!
-Scabber, þú beist mig! -Veistu hvaða tré þetta er, Harry?
Þetta er slæmt. Flýðu, Ron!
Harry, Hermione, flýið!
Það er Grim!
-Harry! -Ron! Ron, bíddu!
Harry!
-Hjálp! -Ron!
-Ron. Ron. -Ron!
Komdu!
Áfram með þig!
Beygðu þig!
Harry!
-Mér þykir þetta leitt. -Vertu róleg.
-Hvert ætli göngin liggi? -Ég hef hugboð.
Vonandi skjátlast mér.
Við erum í Draugakofanum, er ekki svo?
Komdu.
Ron!
-Ron! Það er allt í lagi! -Hvar er hundurinn?
Þetta er gildra! Hann er hundur- inn! Hann er kvikskiptingur.
Ef þú vilt drepa Harry verðurðu líka að drepa okkur!
Nei. Aðeins einn deyr í kvöld.
Þá verður það þú!
Ætlarðu að drepa mig, Harry?
Expelliarmus!
Jæja, Sirius. Þú ert ansi tötralegur, ekki satt?
Loksins endurspeglar holdið vitfirringuna hið innra.
Þú veist allt um vitfirringuna hið innra, ekki satt, Remus?
-Ég fann hann! -Ég veit.
-Þetta er hann. -Ég veit.
-Drepum hann! -Nei! Ég treysti þér!
Og þú hefur verið vinur hans allan þennan tíma.
Hann er varúlfur. Þess vegna hefur hann forfallast.
Hvað hefurðu vitað þetta lengi?
Síðan Snape prófessor lét okkur fá ritgerðarefni.
Ég hef ekki hitt snjallari norn á þínum aldri.
Nóg komið af hjali, Remus! Drepum hann!
-Bíddu! -Ég er búinn að bíða!
Tólf ár,
í Azkaban!
Gott og vel. Dreptu hann!
Bíddu í smástund. Harry á rétt á því að vita ástæðuna.
Ég veit um ástæðuna!
Þú sveikst foreldra mína!
-Þau dóu af þínum völdum! -Nei, það var ekki hann.
Einhver sveik foreldra þína,
maður sem ég hélt til skamms tíma að væri dauður.
-Hver var það þá? -Peter Pettigrew!
Og hann er hérna! Núna á þessari stundu!
Gefðu þig fram, Peter!
-Komdu út og leiktu þér! -Expelliarmus!
Hefndin er sæt.
Ég þráði að verða sá sem handsamaði þig.
Severus...
Ég sagði Dumbledore að þú værir að hjálpa gömlum vini
að komast inn í kastalann og hér er sönnunin.
Bráðsnjallt, Snape.
Enn á ný brýturðu skarpan og skynugan heilann og kemst að rangri niðurstöðu.
Hafðu okkur afsakaða, við Remus eigum
-óútkljáð mál. -Nefndu ástæðu. Ég grátbið þig!
Enga vitleysu, Severus!
Hann getur ekki að því gert. Þetta er orðið að vana.
Að heyra í ykkur þrasa eins og gömul hjón.
Því ferðu ekki og leikur þér með efnafræðidótið?
Ég get gert það.
En af hverju að neita vitsugunum? Þær þrá að hitta þig.
Skynja ég örlítinn ótta? Ó, já.
Koss vitsugu. Maður getur ímyndað sér hvernig hann er.
Að sögn er víst óbærilegt að horfa á hann en ég geri mitt besta.
Severus, ég bið þig!
Far þú á undan.
Expelliarmus!
-Harry! Hvað gerðirðu? -Þú réðst á kennara!
-Segðu mér frá Peter Pettigrew! -Hann var með okkur í skóla!
Við héldum hann væri vinur okkar!
Nei. Pettigrew er dauður. Þú drapst hann!
Ég hélt það líka þar til þú sagðist hafa séð Pettigrew á kortinu.
-Kortið laug. -Kortið lýgur aldrei!
Pettigrew er á lífi! Og hann er þarna!
-Ég? Hann er óður! -Ekki þú! Rottan þín!
-Scabber hefur verið í fjölskyldu minni í... -Tólf ár?
Furðu langur líftími hjá venjulegri rottu!
-Vantar ekki tá á hann? -Hvað um það?
-Það eina sem fannst af Pettigrew var... -Fingur!
Bleyðan skar hann af svo allir héldu að hann væri dauður!
-Og þá breyttist hann í rottu! -Sýndu mér það.
-Láttu hann fá rottuna, Ron. -Hvað ertu að reyna að gera við hann?
Scabber!
Láttu hann vera! Láttu hann vera! Hvað ertu að gera?
Remus?
Er þetta Sirius?
Gömlu vinir!
Harry! Sjá þig. Þú ert svo líkur pabba þínum.
-James. Við vorum aldavinir... -Hvernig dirfistu að tala við Harry?
Hvernig dirfistu að tala um James í návist hans?
Þú sveikst James og Lily í hendur Voldemarts!
Það var ekki ætlunin!
Myrkrahöfðinginn. Þið vitið ekki hvaða vopnum hinn myrki herra býr yfir!
Spyrðu sjálfan þig, Sirius! Hvað hefðir þú gert?
-Hvað hefðir þú gert? -Ég hefði látið lífið!
Ég hefði frekar látið lífið en að svíkja vini mína!
James hefði ekki viljað láta drepa mig!
Pabbi þinn hefði þyrmt mér! Hann hefði sýnt mér vægð!
Þú hefðir átt að gera þér grein fyrir því, Peter,
að ef Voldemort dræpi þig ekki þá gerðum við það. Saman!
Nei!
-Harry þessi maður... -Ég veit hvað hann er.
En við förum með hann í kastalann.
Guð blessi þig, piltur minn. Guð blessi þig!
Burt með þig!
Við förum með þig í kastalann.
Síðan geta vitsugurnar fengið þig.
Fyrirgefðu að ég skyldi bíta þig. Það er trúlega dálítið sárt.
Dálítið? Dálítið? Þú tættir næstum fótinn af mér!
Ég ætlaði að ná rottunni.
Sem hundur þá er lundin í mér yfirleitt mjög ljúf.
Oftar en einu sinni hefur James lagt til að breytingin verði varanleg.
Ég get sætt mig við rófuna en flærnar eru óþolandi.
Allt í lagi.
-Þú skalt fara. -Nei. Kvíddu engu.
Ég verð hjá þér.
Þú ferð, ég verð um kyrrt.
-Er allt í lagi? -Já. Farðu.
-Þetta virðist verulega sárt. -Svo sárt.
Fóturinn verður kannski tekinn af.
Fröken Pomfrey lagar hann ábyggilega á augabragði.
Um seinan. Hann er ónýtur. Það þarf að taka hann af.
Er hann ekki fallegur?
Ég gleymi aldrei þegar ég gekk fyrst inn um þessar dyr.
Það verður gaman að endur- taka það sem frjáls maður.
Þetta var göfugmannlegt af þér áðan.
Hann átti það ekki skilið.
Pabbi vildi ekki að tveir bestu vinir hans
yrðu morðingjar.
Ef hann er dauður þá deyr sannleikurinn með honum.
Ef hann er á lífi þá ertu frjáls.
Ron! Hef ég ekki verið góður vinur? Gott gæludýr?
Þú leyfir þeim ekki að færa mig í hendur vitsugunum.
Indæl stelpa! Klár stelpa! Þú leyfir þeim ekki...
Ég veit ekki hvort þú veist það, Harry,
en þegar þú fæddist létu James og Lily mig vera guðföður þinn.
Ég veit það.
Ég skil ef þú vilt vera hjá frænku þinni og frænda
en ef þú vilt búa á öðru heimili...
Hvað? Koma og búa hjá þér?
Bara hugmynd. Ég get skilið ef þú vilt það ekki.
Harry!
Remus, gamli vinur. Hefurðu drukkið blönduna í kvöld?
Þú ert hugrakkur maður, Remus! Maður lifir í raun í þessu hjarta!
Þessu hjarta, hérna!
Þetta hold er bara hold!
Expelliarmus!
Harry!
Remus! Remus!
Flýið!
-Komið. -Bíðið!
Hermione! Slæm hugmynd. Slæm hugmynd.
Prófessor?
Lupin prófessor?
Góður hvutti. Góður hvutti!
Þarna ertu þá, Potter!
Sirius!
Komdu aftur!
Sirius!
Nei! Sirius!
Expecto Patronum!
Harry?
Ég sá pabba minn.
Hvað þá?
Hann hrakti vitsugurnar á brott.
Ég sá hann handan vatnsins!
Vitsugurnar náðu Sirius.
Þær kyssa hann þá og þegar.
-Áttu við að þær ætli að drepa hann? -Nei. Það er verra.
Miklu verra.
Þær ætla að soga sálina úr honum!
Skólameistari, þú verður að stöðva þær!
-Hann er saklaus! -Það er rétt, herra. Sirius er saklaus!
-Það var Scabber. -Scabber?
Rottan mín, herra.
Hann er ekki rotta. Hann var það. Percy bróðir minn átti hann.
-En þá gáfu þau honum uglu. -Við vitum sannleikann!
-Þú verður að trúa okkur. -Ég trúi ykkur, ungfrú Granger.
En orð þriggja 13 ára galdrakarla sannfæra fáa aðra.
Einlæg og ósvikin barnsrödd
hefur enga þýðingu fyrir þá sem hafa gleymt hvernig á að hlusta.
Tíminn er leyndardómsfullur.
Áhrifamikill.
Og hættulegur þegar maður skiptir sér of mikið af honum.
Sirius Black er í efsta klefanum í kastalanum.
Þú þekkir lögin, ungfrú Granger.
Það má ekki sjást til þín.
Og þú ættir að koma aftur í tæka tíð.
Annars er of skelfilegt að ræða afleiðingarnar.
Takist þetta vel hjá þér í kvöld,
verður saklausum þyrmt.
Ég held að þrjár stundir ættu að nægja.
Heyrðu mig.
Þegar ég er í vafa þykir mér hyggilegt að gera eins og áður.
Gangi þér vel.
Hver fjandinn var þetta?
Fyrirgefðu, Ron, en þar sem þú ert ekki göngufær...
Hvað kom fyrir?
-Hvar er Ron? -Hálfátta.
Hvar vorum við um hálfáttaleytið?
Ég veit það ekki. Á leið til Hagrids?
Komdu! Og það má ekki sjást til okkar!
Hermione!
Bíddu, Hermione!
-Segðu mér hvað við erum að gera! -Komuð þið til að sjá sýninguna?
Viðbjóðslegi, fyrirlitlegi kakkalakki!
Þetta eru við.
Ekki, Hermione! Hann er ekki þess virði.
Þetta er ekki eðlilegt.
Þetta er tímabreytir, Harry.
McGonagall gaf mér hann fyrstu önnina.
Þannig hef ég komist í tímana allt árið.
-Fórum við aftur í tímann? -Já.
Dumbledore vildi að við færum til þessarar stundar.
Eitthvað kom fyrir sem hann vill að við breytum.
Gott högg.
Þakka þér fyrir.
Malfoy kemur!
-Bíddu eftir mér! -Þið segið engum neitt, er það skilið?
Ég næ mér niðri á trippinu! Takið bara eftir!
-Þetta var góð tilfinning. -Ekki góð, stórkostleg!
Komið. Við eigum að vera hjá Hagrid.
Sjáðu! Grágoggur er enn á lífi!
Auðvitað!
Manstu það sem Dumbledore sagði?
Ef okkur tekst þetta þá verður saklausum þyrmt.
Förum!
Dumbledore er mikilmenni!
Hérna koma þeir. Ég verð að drífa mig.
Fudge verður að sjá Grágogg áður en við stelum honum.
Annars heldur hann að Hagrid hafi sleppt honum.
Scabber, þú ert lifandi!
-Fylgstu betur með gæludýrunum þínum. -Þetta er Pettigrew.
-Þú mátt það ekki, Harry! -Hann sveik foreldra mína!
-Ég get ekki setið aðgerðalaus! -Jú! Og þú mátt til!
Þú ert í kofa Hagrids núna, Harry.
Ef þú ryðst inn þá heldurðu að þú sért orðinn vitlaus!
Illa fer fyrir galdramönnum sem skipta sér af tímanum.
Það má ekki sjást til okkar.
Manstu eftir þessum stað frá skóladögum þínum hérna?
Fudge kemur.
Og förum við ekki?
Því förum við ekki?
Ertu orðin óð?
Þetta var sárt!
Fyrirgefðu.
Við förum út um bakdyrnar! Farðu!
Lítur hárið á mér svona út aftan frá?
Hvað?
Ég þóttist sjá...
-Það skiptir ekki máli. -Förum!
Farðu!
Farið. Burt með ykkur!
Ráðherra? Ég held að ég ætti líka að kvitta.
Kannski væri gott ef þú gerðir það líka.
Allt í lagi. Komdu nú með okkur, Grágoggur.
Togaðu! Reyndu áfram!
-Allt í lagi? Komdu nú. -Á línuna.
-Aðeins þitt nafn. -Það er mjög langt nafn.
Drífðu þig, Grágoggur.
Komdu, Grágoggur!
Komdu og fáðu þessa fínu, dauðu frettu!
-Komdu! Hún er hérna! Komdu, Goggi! -Jæja þá, ráðherra. Fylgdu mér.
-Sjáðu þarna. -Hvar?
-Handan við grjótin. -Hvað á ég að sjá?
Dippet prófessor lét gróðursetja beitilyng hérna.
-Já. Reyndar. -Og öll jarðarberin.
-Komdu, Grágoggur! -Ég sé engin jarðarber.
Þarna.
-Komum þessu frá. -Allt í lagi.
En hvar er það?
Ég sá dýrið rétt í þessu!
-Rétt áðan! -Stórfurðulegt!
Grágoggur.
Svona nú, Dumbledore! Einhver sleppti honum.
Hagrid?
Ég sver að ég gerði það ekki, prófessor!
Ráðherrann á ekki við að þú tengist málinu.
Hvernig þá? Þú hefur verið með okkur allan tímann.
Einmitt!
Við verðum að leita á svæðinu!
Leitaðu í háloftunum ef þörf krefur, ráðherra.
Í millitíðinni langar mig í góðan tebolla eða koníak.
Ó, og böðull, þín er ekk lengur þörf.
Þakka þér.
Það eru engin lítil glös í þessu húsi, prófessor!
Þessa leið! Komdu!
-Hvað nú? -Við björgum Sirius.
-Hvernig? -Ég veit það ekki.
-Sjáðu. Þetta er Lupin. -Immobulus!
Og Snape kemur.
Og nú bíðum við.
Einhver skemmtir sér þó vel.
Hermione?
Þegar ég var við vatnið með Sirius fyrr í dag,
þá sá ég einhvern.
Þessi aðili hrakti vitsugurnar á brott.
Með verndara.
Ég heyrði Snape segja Dumbledore það.
Að sögn hans
hefði það aðeins verið á færi mikils galdramanns.
Pabbi.
Pabbi minn kallaði fram verndarann.
-En pabbi þinn er... -Dáinn. Ég veit það.
Ég segi þér bara það sem ég sá.
Hérna komum við.
Sérðu Sirius á tali við mig?
-Hann bað mig að búa hjá sér. -Það er frábært.
Þegar hann er frjáls þarf ég ekki að fara aftur til Dursley-hjónanna.
Það verður bara ég og hann.
Við getum búið uppi í sveit,
þar sem sést til himins.
Hann verður ánægður með það eftir öll þessi ár í Azkaban.
Harry!
Flýið!
Förum.
-Hvað ertu að gera? -Bjarga lífi þínu!
Þakka þér fyrir.
-Frábært! Núna ræðst hann á okkur. -Ég hugsaði ekki út í það. Hlauptu!
Þetta var ógnvekjandi.
Sannarlega erfitt kvöld hjá veslings Lupin prófessor.
Sirius! Komdu!
-Þetta er hræðilegt. -Vertu róleg.
Pabbi kemur. Hann kallar fram verndarann.
Á hverri stundu!
Þarna! Sjáðu bara til!
Hlustaðu á mig, Harry. Enginn kemur.
Vertu róleg! Hann kemur!
Þú ert að deyja,
þið báðir.
Harry!
Expecto Patronum!
Það var rétt hjá þér, Hermione.
Þetta var ekki pabbi minn sem ég sá. Þetta var ég!
Ég sá sjálfan mig kalla fram verndarann.
Ég vissi að ég gæti gert það í þetta sinn
af því að ég var þegar búinn að því.
-Botnarðu í þessu? -Nei!
En mér finnst ekki gaman að fljúga!
Bombarda!
Ég stend ævinlega í þakkarskuld við ykkur
bæði.
-Ég vil fara með þér. -Einn góðan veðurdag, kannski.
Líf mitt verður líka óútreiknanlegt fyrst um sinn.
Og
-þú átt líka að vera hérna. -En þú ert saklaus.
Og þú veist það.
Og það nægir í bili.
Ég býst við að þér leiðist orðið að heyra þetta
en þú ert nauðalíkur honum pabba þínum.
Nema augun.
-Þú hefur... -Augu mömmu minnar.
Grimmilegt að ég skyldi vera svo lengi með James og Lily og þú svo lítið.
En þessu máttu trúa:
Ástvinirnir yfirgefa okkur aldrei.
Og þú getur ætíð fundið þau,
hérna.
Þú ert snjallasta norn á þínum aldri.
Við verðum að fara!
-Jæja þá? -Hann er frjáls. Okkur tókst það.
Hvað?
Góða nótt.
Hvernig komust þið þangað?
Ég var að tala við ykkur þarna.
-Um hvað er hann að tala? -Ég veit það ekki.
Hvernig getur maður verið á tveimur stöðum í einu?
Sæll, Harry.
Ég sá þig koma.
Ég hef litið verr út, trúðu mér.
-Þú ert rekinn. -Nei.
Nei. Ég sagði reyndar upp.
Sagðir upp? Af hverju?
Einhver missti það út úr sér við hvað ég ætti að stríða.
Uglurnar koma um þetta leyti á morgun og foreldrarnir
vilja ekki að maður eins og ég kenni börnum þeirra.
-En Dumbledore... -Dumbledore hefur þegar
tekið næga áhættu fyrir mig.
Menn eins og ég eru líka...
Segjum bara að ég sé orðinn vanur því.
Því ertu svona vansæll?
Ekkert af því breytti neinu.
-Pettigrew komst undan. -Breytti engu?
Það gerði gæfumuninn.
Þú hjálpaðir til við að svipta hulunni af sannleikanum.
Þú forðaðir saklausum manni frá skelfilegum örlögum.
Það gerði heldur betur gæfumuninn.
Ef ég er hreykinn af einhverju,
þá er ég hreykinn af því hvað þú hefur lært mikið í ár.
Þar sem ég er ekki lengur kennari þinn.
finn ég ekki til sektar þótt ég skili þér þessu.
Ég kveð núna, Harry.
Við hittumst ábyggilega einhvern tíma aftur.
Þangað til...
Ætlunarverk tókst.
Frá, sagði ég! Annars fer ég með hann upp.
Harry!
Hvar í ósköpunum fékkstu þetta?
Má ég líka prófa? Auðvitað á eftir þér.
-Hvað áttu við? -Þögn!
Hleypið manninum í gegn. Ég ætlaði ekki að opna pakkann, Harry.
Þeir neyddu mig til þess.
Nei!
-Þetta er Þrumufleygur! -Hraðskreiðasti kústur í heimi!
Handa mér?
-En hver sendi hann? -Enginn veit það.
Þetta kom líka.
-Áfram, Harry! -Já, prufum.
Hvað kemst hann hratt, Harry?
Lumos.
Ég sver að ekkert gott vakir fyrir mér.
Ætlunarverk tókst.
Nox.