- Jesteś mistrzem. Trzymasz linę? - Tak! Wspinaj się, leniuchu.
Pomocy!
W porządku?
W promieniu 70 km nikogo nie ma, do kogo krzyczysz?
Do ciebie!
Właź.
Wciągnij mnie.
Rich?
Podciągnij mnie!
Nie bądź dupkiem, podciągnij.
Rich?
Zachodnia Wirginia
Występują
Legenda o Ludziach Gór
Deformacje kazirodcze
Mutacje genetyczne
DROGA BEZ POWROTU
Nadnaturalne siły efektem wielopokoleniowego kazirodztwa.
Muzyka
Wybuchy agresji
Zaginiony
Zaginęła dziewczynka
Puszcza w Greebrier, Zach. Wirginia
Związki kazirodcze to obraza boska...
...zaginęło dwoje studentów z Newfield, Rich Stocker i Haley Smith.
Mieli wrócić w poniedziałek z wyprawy wspinaczkowej...
Scenariusz
Reżyseria
Dzień dobry. Wie pan, co tam się stało?
Ciągnik się przewrócił 7 km stąd. Jakieś chemikalia wyciekły na drogę.
Wiadomo, ile potrwa sprzątanie?
Parę godzin.
- Parę godzin... - Spieszy ci się?
Muszę być wieczorem w Raleigh.
Wróć do wozu, zdążysz poprawić fryzurę jeszcze paręset razy.
Dziękuję.
Doris, tu Chris Flynn. Jestem umówiony z panem Kellerem o 19:00.
Mam pół godziny spóźnienia, mogłabyś...
Halo?
Nie zdążę.
Stacja benzynowa, 1,5 km
Przepraszam, jest tu jakiś telefon?
Nie działa. Mogę skorzystać z pańskiego?
Międzymiastowa?
Stąd każda rozmowa jest międzymiastowa.
- Zgrywasz cwaniaka? - Nie, proszę pana, tylko...
Jestem już spóźniony i muszę koniecznie zadzwonić.
Innego telefonu tu nie ma.
Rozumiem.
Autostrada jest zakorkowana, zna pan jakąś inną drogę na południe?
Nie.
Nie...
Czemu Droga Niedźwiedzia jest wykropkowana?
- Polna. - To polna droga?
Jeszcze nie wyasfaltowali.
Przecina chyba autostradę jakieś 30 km stąd.
Jeśli tak twierdzisz...
Może się uda...
Bardzo dziękuję, życzę szczęścia.
To tobie będzie potrzebne szczęście.
Droga Niedźwiedzia
Cholerny zapijaczony wieśniak!
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Wyjeżdżałem zza zakrętu, nie widziałem...
- Nie zwróciłem uwagi... - Mogłeś zginąć.
- Wam nic nie jest? - Usiądź, możesz być w szoku.
Po cholerę tak zapieprzałeś?
A wy czemu stanęliście na środku drogi?
- Poszły nam opony. - Zapłacę za szkody.
Żebyś wiedział, to auto mojej matki.
Fran, powiedział, że zapłaci. Mój rower chyba też skasowałeś.
Przepraszam. Jak złapaliście gumę?
Ktoś zostawił drut kolczasty na drodze.
- Żeby go sobie zgubić, ot tak... - Nikt nic nie gubił.
Był przywiązany do drzewa, ktoś działał celowo.
- Sławna gościnność południowców. - Cholerne wieśniaki.
Znajdziemy telefon, widziałam stację benzynową.
Pójdę z tobą.
Tam nie ma telefonu, już szukałem.
- Poczekajmy, ktoś przyjedzie. - Jak ten Król Szos?
- Nigdzie nie idę. - Wy idźcie, ja zostanę z Francine.
- I się najarasz? - Co z tego?
- Tu nie lubią narkomanów. - O mnie mówisz?
Jak się nazywasz?
Chris Flynn.
Nic sobie nie zrobiłeś?
- Nie, w porządku. - Świetnie.
Bo to ty będziesz mułem.
Ja poniosę, on dopiero miał wypadek.
- Ja nie idę. - Zostańmy, może znów nas ktoś walnie.
- Na pewno wam to pasuje? - Damy sobie radę, dzięki.
- No jasne. - Nawalcie się na maksa.
Miłej wycieczki.
Matka da ci popalić.
Chodzi mi po głowie ten wypadek. Na pewno jesteś cały?
Cały i zdrowy.
Co tu robicie?
Biwakujemy. Chyba. A tak w ogóle to się zgubiliśmy.
Podobno po takich przeżyciach ludzie przez parę ładnych
chwil mają wrażenie, że poruszają się w zwolnionym tempie.
- Czujesz się tak? - Nie.
Odtwarzany z normalną prędkością mój głos jest dużo niższy.
Niezłe zioło.
Skąd je masz?
Z pokoju ojca.
Możesz dopalić.
- Nazwali mnie narkomanem. - Debile.
- Na pewno wiesz, gdzie idziemy? - Na stacji była mapa.
Jestem wykończona, umieram z głodu i gryzą mnie mrówki.
- Łażą mi po plecach? - Nic tu nie masz.
Ja rozpoznam. Wiewiórka.
- Podobno jesteś głodna. - To nie wiewiórka.
To norka.
- Skąd wiesz? - Pewnie sam ją przejechał.
Na studiach medycznych najpierw robi się sekcje zwierząt. To norka.
Muszę być w Raleigh przed siódmą.
No to lepiej ruszaj.
- Trzeba ją było wziąć do Nowego Jorku. - Wiesz, jak uwielbia przyrodę.
Chociaż dla mnie przyroda jest do dupy.
Jak ją znów ktoś rzuci, pojedziemy do Nowego Jorku.
Ściągaj spodnie.
Co?
Przecież zawsze ktoś się zjawia, jak to robimy.
Mały eksperyment na temat teorii prawdopodobieństwa.
Serio?
- Kocham cię. - Wiem.
Ściągaj portki, kolego, bez krygowania.
Dobra.
Wiesz, myślałem o naszym weselu. Powinniśmy skoczyć do Meksyku.
Długi weekend, "margarity", my dwoje na plaży, zachód słońca...
Ucieczka przed wszystkim, czujesz to?
Chwileczkę. Chcesz znać moje zdanie?
- Tak, poproszę. - Żeby zobaczyć jeszcze moje majtki,
- Z chęcią. - ...masz zapomnieć o słowie na "u".
Odrażające słowo.
Poczekajcie.
Jest tam kto?
Halo!
- W pobliżu muszą być ludzie. - Jest tam kto?
- Ktoś to musiał rozpalić. - Ruszajmy dalej.
Dziwne...
Nic. Nic...
Znalazłaś coś do żarcia? Wyjedli mi wszystkie batoniki.
Nie.
Przykro mi, nie.
Cholera. Scott i Carly wysmarowali cały krem do opalania.
Ma jakieś fajne płyty?
Zdecydowanie zaprzeczam.
To chyba jakiś lekarz.
Może wypisze nam parę recept, jak wrócą.
Fajek też już nie ma. Prawie.
Evan?
Gdzie jesteś?
Co robisz, kochanie?
Zabawiam się.
- Masz tu zasięg? - Nie. Nie zdążę.
- Czemu nie leciałeś samolotem? - Wsadziłem całą kasę w samochód.
Ucieczka jest "be", ale trzeba jeszcze omówić kwestię zespołu.
Wolałbym wziąć kogoś w typie Sinatry zamiast Jamesa Browna,
bo powiedzmy sobie szczerze, James Brown był tylko jeden,
a podrabianego Browna nie zniosę.
Gdzie jesteś? Poszedłeś na siku?
Poza tym będzie kręcił bioderkami, a moja babcia będzie...
owszem, oburzona, ale zarazem dziwnie zafascynowana.
Skarbie?
Carly, tylko żartowałem.
Kochanie?
Hej, poczekajcie! Zaczekajcie sekundę, dobrze?
Skarbie, serio, to już nie jest śmieszne.
Chryste Panie!
- Przepraszam... - Mogłem cię zabić, jestem groźny!
Wiesz, czemu tak cię kocham? Dajesz się nabierać!
Dlatego mnie kochasz?
Porządnie się przeraziłem, nie rób tego więcej.
Sprawdzasz, czy echo jest na swoim miejscu?
- Tam jest ścieżka. - Spójrz, kochanie.
Czas zmierzyć się z lękiem wysokości!
- To nie jest śmieszne! - I kto się teraz boi?
- Przepraszam... - Odpuść sobie.
Zabierz mnie do motelu, zrób gorącą kąpiel i zapewnij parę orgazmów.
Chyba woleliby być sami.
- Dziwi cię to? Ledwo się zaręczyli. - Są szczęśliwi. Niełatwo o to.
- Pojąłeś? - Zaczynam ćwiczyć język.
Głupek.
- Może nie powinniśmy ich tam zostawiać? - Spokojnie, poradzą sobie.
U was w porządku? To ekstra.
Czekajcie, tej drogi nie ma na mapie.
Bo nie masz Wieśniackiego Atlasu Świata.
Zbliża się ocalenie, moje dzieci! Wznieśmy okrzyk radości!
Pospieszmy się z tym.
- Albo lepiej chodźmy dalej. - Aż znajdziemy dom z białym płotkiem?
Jak jest tu jeszcze jakiś.
Co?
To nie w porządku.
Jest tam kto?
Co ty robisz?
Szukam telefonu. Ty czekaj na dworze, jak chcesz.
Nie można się komuś ładować do domu.
W Zachodniej Wirginii intruzi nie są mile widziani.
Muszę zrobić siusiu.
A ja przypominam wam film "Uwolnienie".
Rozkraczyły nam się dwa wozy, potrzebny nam telefon.
Carly...
- Jasna cholera. - Róbmy, co trzeba, i zmywamy się stąd.
Nie liczyłabym tu na telefon.
Kto tu może mieszkać?
Nie wiem, pomóż mi znaleźć łazienkę.
To jeden wielki kibel.
Cholera...
Boże, widzicie to?
Poważnie, chodźmy stąd.
- Znajdź tylko łazienkę i idziemy. - A jak to gniazdo sekty?
Czytałem w "Newsweeku", że ubogie regiony to wylęgarnia
apokaliptycznych wizjonerów: Zakon Św. Słońca, Jombola, rodzina Chijon...
Filozof, łazienka.
Może za tymi drzwiami.
O Chryste!
- W porządku? - To tylko wiosło, nic się nie stało.
- Co za melina... - Wyprzedaż garażowa z piekła.
Aż trudno uwierzyć.
Na pewno obrabiają ludzi.
Na pewno. Tu jest towaru za 30 000.
Chris.
Chodźmy już.
Aż ciarki przechodzą.
- Jest. - Pospiesz się.
Dwie minuty. Poczekam tutaj.
Popatrzcie na to.
O, nie...
Boże... Scott!
Zjeżdżamy stąd, już!
Jessie!
- Co jest? - Musimy wracać do tamtych.
- A telefon? - Tu go nie ma. Psiakrew!
Widziałem tam tylne drzwi!
Szybciej!
Cholera, nie!
Scott, nie puszczają!
Jazda.
Uciekać!
Biegiem!
- Gdzie oni jadą? - Nie wiem.
Czy to się zdarzyło naprawdę? A co z Evanem?
- Nie mogę! - Carly, wstawaj!
Ty nie widziałaś, co oni zrobili z Francine, a my tak!
Skarbie, spójrz na mnie. Wywiniemy się z tego, przysięgam.
Znajdziemy drogę do miasta, wrócimy do domu i pobierzemy się.
W porządku? I nigdy już nie pojedziemy do lasu!
Musimy ruszać. Chodźcie, tędy.
Co to jest?
Chryste...
Tylu ludzi...
Niech to...
- Nie pojmuję, jak oni mogą... - A ja, jak im to uszło na sucho.
- Boże, tylu ludzi... - Może któryś jest na chodzie.
- Szukaj kluczyków. - Żaden nie pojedzie, przyjrzyj się.
Schowajcie się!
Co robimy?
Zostawili włączony silnik, pożyczymy sobie wóz.
Niby jak?
Ktoś odciągnie ich uwagę, reszta zajmie się samochodem.
Klasyczny fortel wojskowy.
- Kto zacznie? - Ja.
Tutaj!
Lećcie!
Pomogę mu. Wy do wozu, tam się spotkamy. Kocham cię.
Dupki! Pieprzeni pojebańcy! Ścierwa!
Nic mu nie jest.
Chodź.
Naprzód, do samochodu.
- Chodź! - Nie mogę!
Musimy znaleźć Scotta!
Gdzie on jest?!
Tam jest!
Biegnij, Scott, tu jesteśmy!
Scott, szybciej!
Rusz się, Scott!
Co ty wyprawiasz?! Co ci jest?
Nie!
Puść mnie! Puszczaj!
Ruszaj!
Jedź!
Boże, co tu się dzieje?!
Proszę was, wróćmy tam!
Carly, musimy uciekać.
- To na pewno ta droga z mapy? - Dokądś musi prowadzić.
Byle dalej z tego lasu.
Cholera.
Cholera!
Jedziemy!
Cofnij.
Dalej nie pojedzie.
- Trzeba sprawdzić, gdzie jesteśmy. - Tam jest najwyżej.
- I tak nas znajdą... - Chodź, idziemy.
Nie pójdę z nim. On nas w to władował.
Posłuchaj, Scott zginął broniąc nas, jak umrzesz, na nic jego poświęcenie.
Siedzimy w tym razem.
Ja go potrzebuję!
Popatrz na mnie.
Wszyscy przeżyjemy. Jakoś się wykaraskamy.
Wyjdziemy z tego lasu i znajdziemy gliniarzy, dadzą tym dupkom popalić.
Chodź, Carly, dasz radę.
Zaraz się ściemni, chodź.
- Musimy szybko znaleźć drogę. - Wiem.
Jeszcze tylko kawałek.
To pułapka na niedźwiedzie.
- Co jest? - Muszę odpocząć.
Hej, popatrzcie.
Boże... to wieża obserwacyjna.
Jest tam ktoś?!
- Chyba nie. - Może jest tam radio albo telefon.
- Może zauważymy drogę. - Dasz radę?
Chodź.
Nie widzę dróg ani domów.
Nie stójmy przy oknie, mogą nas zauważyć.
Wszyscy zginiemy.
Pomóż mi się tu rozejrzeć.
Chris...
- Jessie? - Dzięki.
Boże, to radio!
- Wygląda na zabytek. - Umiesz go używać?
Ja spróbuję.
- Może jeszcze działa. - Niczym nie kręć.
Zostaw częstotliwość, na jaką nastawili.
Czy ktoś mnie słyszy? Jesteśmy w niebezpieczeństwie.
- Nadaj "mayday". - Mamy poważny problem, słyszycie mnie?
Mamy rannego, potrzebujemy pomocy.
Czy ktoś tam mnie słyszy? Halo?!
O, nie.
Na podłogę! Schowajcie światło!
Chyba nas miną.
Tu baza Straży Leśnej. Podajcie swoje położenie, odbiór.
Słyszycie nas? Podajcie położenie.
Nie znam położenia! Pomóżcie nam!
Proszę powtórzyć, jakie jest wasze położenie?
Idą tu.
Nie znamy położenia, jesteśmy na wieży na północ od Drogi Niedźwiedziej.
Ktoś usiłuje nas zabić! Wymordowali naszych przyjaciół!
Bardzo źle słyszę. Zostańcie na wieży.
- Pospieszcie się, jest niedobrze! - Pomóż mi to przesunąć.
Polują na nas! Jedna osoba została postrzelona,
nasi przyjaciele zamordowani! Pomocy!
Psiakrew!
- Co oni robią? - Nie wiem.
Chyba złażą na dół.
Jessie?
Halo, jesteście tam? Czy ktoś mnie słyszy?
Jezu, co oni robią?
Wieża się pali. Chcą nas wykurzyć ogniem.
Boże...
Wracaj!
Puszczaj mnie! Wolę skoczyć niż się usmażyć!
- Uspokój się. - Ona ma rację.
Co?
- Skaczemy, konary są zaraz pod nami. - Jakieś sześć metrów.
Nie chcę spłonąć żywcem ani dać się posiekać. Skoczę pierwszy.
Chris!
- W porządku? - Myślisz, że nas widzieli?
Nie wiem.
Trzeba spadać.
Cholera.
Carly, rusz się.
Dam sobie radę, dam sobie radę...
Idziemy.
- On tu idzie. - Wiem, mam plan.
Jessie, tędy.
- Utrzymasz to? - Po co?
Zwalimy gnoja z gałęzi. Utrzymasz konar?
Tak.
- Nie puszczaj, póki nie powiem. - Gdzie idziesz?
- Ściągnę go na to drzewo. - Nie. Ja poruszam się szybciej.
Tutaj jestem! Chodź, zjedz mnie!
Gdzie jesteś?
Czekam!
Żal mi twoich przyjaciół.
W zeszły piątek zastałam na sekretarce w domu nagranie
od mojego chłopaka. Chciał mi przekazać,
że między nami koniec.
20 minut po tym, jak powiedziałam o tym Carly,
Scott, Evan i Francine brali już urlopy, żeby mnie tu przywieźć.
Takimi byli przyjaciółmi.
A teraz nie żyją.
To nie twoja wina.
Nie twoja.
Oni tu są!
Nie ma ich, tylko ci się śniło.
Chciałabym...
- Jak noga? - Boli. Ale to dobrze.
Jakby nie bolała... Droga!
Droga, popatrz!
- Trzeba tam zejść. - Po tym zboczu.
Nie do uwierzenia...
- Jak cię sprowadzić na dół? - Sam zejdę...
Uciekaj!
Puść mnie!
Jessie!
Dzięki Bogu!
Odbiło panu?!
- Zabrali ją, idziemy... - Spokojnie!
Wy nadawaliście z wieży? Wszędzie was szukam!
- Zamordowali ludzi! - Jakich ludzi?
Nie!
Błagam... przepraszam.
Tak? Możesz mi pomóc?
Pomocy!
Już dobrze, tylko nie mdlej. W porządku.
Patrz się na mnie. Dobrze.
Dziękuję.
Wszystko będzie dobrze.
Puszczaj!
Zastrzel ich.
Został mi jeden nabój.
Wyłaźcie, skurwiele. I gińcie.
Służby Ratownicze
Wystąpili