Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
இத்திரைப்படத்தில் வரும் சம்பவங்களும் கதாப்பாத்திரங்களும் கற்பனையே
யாரையும் குறிப்பிடுவன அல்ல
மனம் விரும்புதே!
சொல்லுங்க?
அவரை நாளைக்கு இங்க கூட்டிட்டு வாங்க.
சரி.
மன்னிக்கவும்.
திரு. சின்ஹா,
இது கல்லீரல் நோய் சம்பந்தப்பட்டது.
நோயாளியோட கல்லீரல் மோசமா சேதமடைஞ்சு இருக்கு.
அவங்களை கண்காணிப்புல வெச்சியிருக்கோம்.
இப்போதைக்கு வேற எதுவும் சொல்ல முடியாது.
ஆனா உங்களால ஏதாவது செய்ய முடியும், இல்லையா?
எங்களால முடிஞ்சதை நாங்க பண்றோம்.
பிரச்சனை என்னன்னா, இவ்வளோ குறுகிய காலத்துல கல்லீரல் மாற்று சிகிச்சை பண்ண முடியாது.
எது எப்படியோ, நான் போய் நோயாளிகளை பார்க்கணும்.
அவங்களோட உறவினர்களுக்கு தகவல் சொல்லனும்னா
என் தொலைப்பேசியை பயன்படுத்திக்கோங்க.
இதோ வந்துடறேன்.
-ஹலோ. -சமீர்.
சித்?
ஹேய்!
எப்படி இருக்க? எங்க இருக்க?
நான் மருத்துவமனையில் இருக்கேன்.
மருத்துவமனையா?
நீ நல்லா தானே இருக்க?
ஆமா, நான் நல்லா இருக்கேன்.
அப்போ, என்ன பிரச்சனை?
கொஞ்சம் பொறு. நான் வரேன்.
இங்க பாரு, ஆகாஷ் மும்பைக்கு திரும்பி வருக்கிறான். அவனையும் கூட்டிட்டு வரேன்.
அவன் வர மாட்டான்.
இப்போவாவது பழையதை மறப்போம்.
நீ இங்கே இருக்குறது தெரிஞ்சா அவன் ரொம்ப சந்தோஷப்படுவான்.
எதுவும் நினைச்சு குழம்பாத. உன்னை சீக்கிரம் சந்திக்குறோம்.
சரி.
ஹலோ.
சொல்லு, சமீர். என்ன விஷயம்?
சமீர்,
நீயே போய் அவனை பாரு. நான் வர விரும்பல.
நீ சொன்னது சரி தான், ஆனா,
இப்போ தான் எல்லாம் நல்லா போய்ட்டு இருக்கு.
நான் என் வாழ்க்கைய வாழுறேன், சித் அவன் வாழ்க்கைய வாழுறான்.
நீ போய் அவனை பாரு. சரியா?
-ஹலோ. -ஹலோ, சமீர்,
வீட்டுக்கு உடனே வா. இப்போவே!
ஹலோ?
சித்? ஹலோ?
ஆகாஷ். சமீர். என்ன ஆச்சு? என்ன அவசரம்?
இது எப்படி இருக்கு?
உனக்கு என்ன கிறுக்கா?
இந்த நேரத்தில் எங்களை அழைச்சிருக்க.
-உன் வீட்டில் திருடு போயிடுச்சு நினைத்தேன் -அழகா இருக்கு!
அதில் என்ன அழகு இருக்கு ஆக்காஷ்?
பிரமாதம்!
அது அழகா தான் இருக்கு.
நல்லா இருக்கு, நண்பா.
ஆனா சித்,
இது உனக்கு ஒருத்தரை நினைவுப்படுத்தல?
யாரை?
சமீர், நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
எல்லாருமே யாரோ ஒருத்தரை போல தான் இருப்பாங்க.
ஆனா இவள் பார்க்க செல்வி. கஷ்யப் போல இருக்காங்க.
நம்ம பொருளாதார ஆசிரியையா?
ஆமாங்க, ஐயா. நம்ம பொருளாதார ஆசிரியை தான்.
-வாய்ப்பே இல்ல. -இல்லவே இல்ல.
ஆமா, நண்பா.
செல்வி. கஷ்யப்பை உங்களை விட எனக்கு தான் நல்லா தெரியும்.
தனி வகுப்புகள்.
நான் அவங்க வீட்டுக்கு தான் தனி வகுப்புக்கு போவேன்.
சரி.
நீங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் தானா இல்ல மற்ற மாணவர்களும் இருந்தாங்களா?
நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
நீங்க ரெண்டு பேர் மட்டுமா?
-ஆகாஷ், நீ சொல்லவே இல்ல. -ஆமா, சரியா தான் சொன்னாய்.
இவள் செல்வி. கஷ்யப் போல தான் இருக்காள்.
ஆனா நான் என்ன தப்பு பண்ணியிருக்கேன்னு சொல்லு.
அவள் வடிவம்!
அதை பற்றி உனக்கு என்ன தெரியும்?
எனக்கு பொருளாதாரமே பிடிக்காது.
ஹேய்.
-ஹேய். -உன்னை விட மாட்டேன்!
இந்தா வாங்கிக்கோ.
ஆகாஷ், வேண்டாம்...
இந்த சிவப்பு சாயம்!
கொஞ்சம் பச்சை சாயம்!
-அப்புறம்... -நிறுத்து!
ஒரு நிமிஷம்.
-நான் சித்தை தேடிட்டு இருக்கேன். -சித்தா?
மன்னிக்கவும். சின்ஹா. சித்தார்த் சின்ஹா.
ஒரு நிமிஷம்.
சமீர்.
உன்னை பார்த்தது மகிழ்ச்சி, சித்.
உன்னை பார்த்தது மகிழ்ச்சி.
-எப்போ மும்பைக்கு திரும்பினாய்? -இன்னைக்கு காலையில் தான்.
நல்ல வேளை. நான் மட்டும் இல்லாம இருந்திருந்தா என்ன ஆகி இருக்கும்?
இப்போ எப்படி இருக்காங்க?
எனக்கு தெரியல.
இப்போதைக்கு எதுவும் சொல்ல முடியாது.
எது எப்படியோ.
அப்புறம், நீ இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?
என் அப்பாவோட கணினி தொழிலுக்கு உதவியா இருக்கேன்.
அதை தவிர, எல்லாம் அப்படியே தான் இருக்கு. நல்லா இருக்கு.
சொல்ல போனா, அருமையா இருக்கு.
அப்புறம் நீ?
இன்னும் பூனாவுல இருக்கும் உன் மாமாவின் பன்னை வீட்டில் தான் இருக்கியா?
ஆமா, அது நல்ல இடம். நீயும் எப்போவாவது அங்கே வரணும்.
கண்டிப்பா வருவேன்.
நிஜமா தான் சொல்றியா?
நான் நிறைய விஷயங்களை பண்ண நினைக்கிறேன்.
நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு இருக்கேன்.
நன்றி.
நம்ம மூனு பேரில் நீ தான் முதலில் கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன்னு எனக்கு தெரியும்.
ஆமா.
ஆகாஷும் கல்யாணம் பண்ணிக்க இருக்கான்னு சொன்னா?
என்ன?
-ஆகாஷ் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறானா? -ஆமா.
நான் உண்மை தான் சொல்கிறேன்.
வாய்ப்பே இல்ல!
ஹேய், நிஜமா தான் சொல்றேன்.
யாரை? கல்லூரியில் அவன் மேல பைத்தியமா இருந்த பெண்ணையா?
உனக்கு ஞாபகம் இல்லையா? அவள் அவனை விசித்திரமான முறையில கூப்பிடுவா.
ஆகாஷ்!
-அய்யோ கடவுளே! தீபா வந்துட்டு இருக்கா. -ஜாக்கிரதை.
-ஹாய், நண்பர்களே. ஹாய், ஆகாஷ். -ஹாய், தீபா.
போயிட்டு வா, தீபா.
வா, ஆகாஷ். நடனம் ஆடலாம்.
அந்த ஜோடியை பாரு. நாம அவங்களை பொறாமை பட வைப்போம்.
நீ போ. நான் வந்துடறேன்.
-நிஜமா? -சத்தியமா.
சரி. போயிட்டு வரேன், நண்பர்களே.
ஆமா, மூனு ஜென்மங்கள் கழிச்சு.
சமீர், செல்லம், எனக்கு தாகமா இருக்கு. குடிக்க ஏதாவது வாங்கி வா.
அப்படியே தீபா கூட போய் நடனம் ஆடிட்டு வா.
-ஹேய், சித். -என்ன?
என்ன வரையுற?
அப்போ, நீங்க ரவியோட சகோதரியா. சரி. அவன் எப்படி இருக்கான்?
பிரியா,
சமீரை ரொம்ப நேரமா காணமே, உனக்கு குடிக்க வாங்க போனவன்?
-ஓ, அதோ இருக்கான். -நல்லா இருக்கு.
பார்க்கலாம்.
ஹாய்.
என்ன விஷயம்?
-யாராவது இறந்துட்டாங்களா? -ஆமா, நீ தான்.
உன்னை குடிக்க வாங்கி வா அனுப்பினேனா, இல்ல மற்ற பொண்ணுங்களோட பேச அனுப்பினேனா?
-என்ன? -அவளுக்கும் உனக்கும் நிச்சயம் ஏதோ இருக்கு.
எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு, நான் பஞ்கானியில இருந்த போது,
உன்னை அழைப்பேன், ஆனா நீ வீட்டிலயே இருக்க மாட்டாய்.
நிறுத்து, ஆகாஷ்!
பிரியா, நீ தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்ட.
உண்மைய சொல்லு, சமீர். சொல்லு, அவளை எப்படி உனக்கு தெரியும்?
முடிஞ்சுது.
யாராவது இறந்துட்டாங்களா?
-யாரு இவள்? -தெரியல.
ஆனா நீ இவளை எங்கேயாவது பார்த்திருப்பாய்.
-ஆமா, பார்த்தேன். -எங்கே?
அவள் அங்கே உட்கார்ந்துட்டு இருக்கா.
கடவுளே...
அவள் அழகா இருக்காள்.
பிரியா, உனக்கு அவளை தெரியுமா?
அதை விடு, அவள் உனக்கு ஏற்றவள் இல்ல.
அது யாருக்கு வேணும்? நான் அவளை கல்யாணம் செய்ய போறதில்ல. ஏற்றவளா இல்லையா பரவாயில்ல.
உனக்கு என்ன மாதிரி பெண்களை தான் பிடிக்கும்?
அவள் தன்னோட வாழ்க்கைய வாழ்ந்துட்டு, என்னை என் வாழ்க்கைய வாழ விடும் ஒருத்தியை தான்.
ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்படாத ஒருத்தியை.
ஆமா, ஒருமுறை நீ உனக்கான பெண்ணை சந்திப்பேன்னு சொல்லியிருந்தாய்.
அந்த உறவு ரெண்டு வாரம் தொடர்ந்தது.
ரெண்டு வாரம் ரொம்ப அதிகம்.
எது எப்படியோ, நான் போறேன்.
உங்கக் கூட பேசி நேரத்தை வீணடிச்சா அவளை தவர விட்டுறுவேன்.
யோசிச்சு முடிவு எடு.
அவள் உனக்கு கிடைக்க மாட்டாள்.
ஐயா சாம், என் மாயாஜாலம் என்றைக்கும் தோற்றது இல்ல!
ஹலோ, செக்.
செக் ஒன்னு, ரெண்டு, நாலு. ஒன்னு, ரெண்டு, நாலு.
மைக்ல ஏதாவது கோளாறா? மூனு எங்கே போச்சு?
மாலை வணக்கம், நண்பர்களே!
இன்றைக்கு நாங்க பட்டம் வாங்கிய தினம். எங்களுக்கு முக்கியமான நாள்.
நான் ஒரு முடிவு பண்ணியிருக்கேன்
-யாரு இவன்? -உங்க எல்லாருக்கும் ஒரு பாட்டு பாட.
இப்போ நாங்க ஒரு புதிய உலகத்துக்குள்ளே நுழைய போறதால
நம்மளை நாமே நிருபிச்சு நாம வெற்றி பெற உறுதி செய்யணும்.
பாடல் வந்து “வேலை வாய்ப்பு பெற நூறு வழிகள்.”
-என்ன? -என்ன?
பொறுமை. நான் கிண்டல் பண்ணேன்.
நாம கடைசியில எங்கே போனா யாருக்கு என்ன கவலை!
ஆரம்பிக்கவும்!
எங்களை கிறுக்கன் என சொன்னால் யாருக்கு கவலை?
இது எங்களுக்கான சமயம்
இசை ஒலிக்கிறது, நாங்க பாடுவோம், எதற்கு ஒதுங்கி இருக்கணும்
நாங்கள் இன்னிசையை பாடுவோம் அது எங்கள் மனதில் உள்ளது
-உலகம் கோபப்பட்டாள் -பரவாயில்லை
-உலகம் வம்பு இழுத்தாள் -பரவாயில்லை
-உலகம் சண்டைப்போட்டாள் -பரவாயில்லை
எங்கள் விருப்பம் போல் பாடுவோம்
-மற்றவர்கள் அமைதியாக இருந்தால் -பரவாயில்லை
-பிணைப்புகள் பிரிந்தால் -பிரியட்டும்
-யாரேனும் கிளம்பினால் -கிளம்பட்டும்
பயம் வேண்டாம்
நாங்க நவீன காலத்தவர்கள், எதற்கு அந்த கால முறையில் இருக்க வேண்டும்?
நம் பார்வையில் மின்னலும், மூச்சில் புயலும் உள்ளது
பயம் என்றால் என்ன? வீழ்ச்சி என்றால் என்ன? எங்களுக்கு தெரியாது
வானமும் பூமியும் நமக்காக உருவாக்கப்பட்டது
வானத்தில் இருந்து நட்சத்திரங்களை பரிப்போம்
வானத்தை கடந்து செல்வோம்
நாங்க நவீன காலத்தவர்கள், எதற்கு அந்த கால முறையில் இருக்க வேண்டும்?
கனவுகளின் நிலத்தில் வளர்ந்தவர்கள் நாங்கள்
எந்த கவலையும் இன்றி எங்கள் கற்பனைகளில் வாழ்பவர்கள்
செல்லும் இடமெல்லாம் எங்கள் மந்திரத்தால் அனைவரையும் ஈர்ப்போம்
அழகிகளுக்கு காதலிக்க கற்று தருவோம்
பெண்களின் இதயத்தை திருடுவது எப்படி என்று தெரியும்
நாங்க நவீன காலத்தவர்கள், எதற்கு அந்த கால முறையில் இருக்க வேண்டும்?
எங்களை கிறுக்கன் என சொன்னால் யாருக்கு கவலை?
இது எங்களுக்கான சமயம்
இசை ஒலிக்கிறது, நாங்க பாடுவோம், எதற்கு ஒதுங்கி இருக்கணும்
நாங்கள் இன்னிசையை பாடுவோம் அது எங்கள் மனதில் உள்ளது.
-உலகம் கோபப்பட்டாள் -பரவாயில்லை
எங்கள் விருப்பம் போல் பாடுவோம்
-மற்றவர்கள் அமைதியாக இருந்தால் -பரவாயில்லை
-பிணைப்புகள் பிரிந்தால் -பிரியட்டும்
-யாரேனும் கிளம்பினால் -கிளம்பட்டும்
பயம் வேண்டாம்
நாங்க நவீன காலத்தவர்கள், எதற்கு அந்த கால முறையில் இருக்க வேண்டும்?
நீ சொல்லவே இல்ல, ஆனா எங்களுக்கு உன்னை பற்றி எல்லாம் தெரியும்.
நான் ரோஹித்தை சந்திச்சேன்...
-ஹாய். -ஹாய்.
-இல்ல, அதாவது... -ஆகாஷ் மல்ஹோத்ரா.
-ஷாலினி. -ஷாலினி? அழகான பெயர்.
நன்றி.
உன்னை இதுக்கு முன்னாடி பார்த்தது இல்லையே. நீ எங்க கல்லூரியை சேர்ந்தவ இல்லையே.
ஆமா. நான் வேற ஒருத்தரோட இங்கே வந்தேன்.
என்கூட நடனம் ஆட முடியுமா?
மன்னிக்கவும். நானும் ரோஹித்தும்...
ரோஹித்? அப்போ, நீ ரோஹித்தோட சகோதரியா?
-இல்ல, அதாவது நான்... -விளையாடாத.
ரோஹித்தும் நானும் நெருங்கிய நண்பர்கள்.
உண்மையில், அவன் எனக்கு சகோதரன் போல.
ஒரே ஒரு நடனம்.
மன்னிக்கவும். என்னால முடியாது.
நான் உன்னை காதலிக்குறேன்னு சொன்னா கூடவா?
என்ன!
ஆமா, ஷாலினி. நான் உன்னை காதலிக்கிறேன், உன்னை மட்டும்.
என் எல்லா மூச்சு காற்றுலயும்
எல்லா இதய துடிப்பிலும் நீ தான் நிரம்பி இருக்க, ஷாலினி.
நான் உன்னை காதலிக்க தான் பிறந்திருக்கேன்.
நீ எனக்காக தான் பிறந்திருக்கிறாய்.
நீ எனக்கானவ, ஷாலினி, நீ உன் மனசாட்சிய கேட்டு பாரு
நான் உண்மைய தான் சொல்றேன்னு புரியும்.
-பிரமாதம்! -சபாஷ்!
ஹேய்.
மன்னிக்கவும். யாரு நீ?
உன் சகோதரன் ரோஹித்தை உனக்கு ஞாபகம் இல்லையா?
நீயா ரோஹித்? அது, உன் பெயரும் ரோஹித்தா?
மன்னிச்சிடுங்க!
ஷாலினி இன்னொரு ரோஹித்தோட சகோதரின்னு நினைச்சேன்.
அவனை பாரு. அவன் அங்கே இருக்கான்.
-ஹாய், சமீர். -ஹேய், ரோஹித்.
சமீர்? உன் பெயர் சமீரா?
அப்போ இவ்வளோ நாளா என்கிட்ட பொய் சொன்னியா? அது நல்லதுக்கு இல்ல.
அது...
எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. நீங்களே பார்த்திங்க.
அவன் தான் ரோஹித் அப்படின்னு என்கிட்ட பொய் சொல்லியிருக்கான்.
அவன் ரோஹித்தும் இல்ல, ஷாலினி என் சகோதரியும் இல்ல.
ஷாலினி என் வருங்கால மனைவி.
வருங்கால மனைவியா?
அதாவது சமீர், நீ ஆகாஷ் கூட நண்பனா இருக்குறது எனக்கு பிடிக்கல.
அவன் கடந்த இரவு செய்த காரியம் அவமானத்தை ஏற்படுத்திடுச்சு.
அவன் அவனோட வழியில போகட்டும். நீ அவன்கிட்ட இருந்து ஒதுங்கி இரு.
-ஆனா ஆகாஷ் என் நண்பன், பிரியா. -அதை விடு, சமீர்.
ஆகாஷை தவிர வேற நண்பர்களே இல்லையா?
-இருக்காங்க, ஆனா... -முடிவு பண்ணு, சமீர்.
ஆகாஷ் கூட நண்பனா இருப்பியா இல்ல என் கூட இருப்பியா அப்படின்னு.
சமீர்?
நான் யோசிக்கிறேன்.
என்கூட இருக்கனுமான்னு யோசிக்க உனக்கு நேரம் வேணுமா?
எவ்வளோ பொறுப்பற்றவனா இருக்க, சமீர்!
-அப்போ உனக்கு நேரம் வேணுமா? -இல்ல, அது வந்து...
சின்ன பிள்ளை போல பேசாத, பிரியா.
நான் என் தோழிகளோட வெளியே போறேன். ரெண்டு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்துடுவேன்.
அப்போ உன் கிட்ட இருந்து அழைப்பு வரலைன்னா, உன் பதில் என்னன்னு எனக்கு புரிஞ்சுடும்.
பிரியா.
இதை இவ்வளோ பெரிய விஷயமா எடுத்துக்குறியா?
இல்ல, இன்னும் பெரிய விஷயமா எடுத்துக்கல.
ஆனா பெரிய விஷயமா எடுத்துக்கிட்டா, அப்புறம் கடவுள் தான் உனக்கு உதவனும்!
என்ன பண்ற?
உன் காயம் பார்க்க வேடிக்கையா இருக்கு.
சித், நீ பார்த்தியா?
நல்லா இருக்கா? உனக்கும் வேணுமா?
ஹேய்!
என் மேல கோபத்தை காட்டாத.
நானா உன்னை ஷாலினி கிட்ட போய் பேச சொன்னது?
இல்ல, ஆனா நீ எனக்கு உதவி இருக்கலாம்.
ஹேய், நீ.
நீ சும்மாவே உட்கார்ந்துட்டு இருந்த. நீ எல்லாம் என்ன நண்பன்?
நான் ரோஹித் கூடவே நண்பனா இருந்துடலாம். அவனாவது என்னை பாதுகாப்பான்.
உங்க நட்பை கடவுல் தான் ஆசிர்வதிக்கணும். நான் கிளம்புறேன்.
-எங்கே? -வீட்டுக்கு.
உட்காரு. என்ன அவசரம்? இல்லையா, சமீர்?
ஆமா. இப்போ மதியம் தானே ஆகுது.
நீ எந்த நாட்டுல இருக்க? இப்போ மணி நாலு ஆக போகுது.
அட கடவுளே!
நான் பிரியாவை அழைக்க மறந்துட்டேன்.
அவள் என்னை கொல்ல போறா.
ஏன் பிரியாவை நினைச்சு பயப்படுற?
நான் அவளை நினைச்சு பயப்படல. நான் அவளை காதலிக்கிறேன்.
நான் அவளை காயப்படுத்தவோ இல்ல, அவளை இழக்கவோ விரும்பல.
சமீர், நீ அவளை எப்படி தான் பொறுத்துக்குறன்னு எனக்கு புரியல.
அவள் காதலியா இல்ல முதலாளியான்னே தெரியல.
ஆகாஷ், எனக்கு உதவி தான் தேவை, உன் கருத்துகள் கிடையாது.
இப்போ நா என்ன பண்றது?
நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
நான் சொல்றேன். பிரியாவை அழைச்சு மன்னிப்பு கேலு.
இனிமே நீ என்கூட நண்பனா இருக்க மாட்டேன்னு சொல்லு.
வாய மூடு, ஆகாஷ். நான் அப்படி பண்ணமாட்டேன்னு உனக்கு தெரியும்.
ஒருவேளை அவ காயப்பட்டா இல்ல நீ அவளை இழந்தா என்ன ஆகும்? கடவுளே!
நீ மாறவே மாட்ட, இல்ல?
சமீர், இதை ஒரு பெரிய விஷயமா ஆக்காத.
பொறுமையா இரு. பொறுமை.
அவளை அழைச்சு பேசு. சரியா போய்டும்.
-சரி. -சரி.
சரி.
ஹாய், பிரியா.
நான்...
ஆனா...
சொல்றதை கேளு.
ஆனா...
எப்போ...
நான் ஆகாஷ் வீட்டில் இருக்கேன். ஹலோ!
அவள் தொலைப்பேசிய வெச்சிட்டா.
அவள் உன்கிட்ட ‘மன்னிச்சிடு செல்லம்’ அப்படின்னு சொல்லுவான்னு எதிர்ப்பார்த்தியா?
என்ன முட்டாள் தனம்!
எல்லாத்துக்கும் ஒரு அளவு இருக்கு, சமீர்.
இந்த கோபம் எல்லாம் வேலைக்கு ஆகாதுன்னு சொல்லு.
அவள் உன் கூட இருக்கணும்னா அவள் நீ சொல்றபடி தான் நடந்துக்கணும்.
அவள் உன் சுய மதிப்புக்கு சவால் விடுறா.
நீ என்ன செய்ற? ஆம்பளையா இரு!
நானா?
ஆமா.
ஆமா!
நீ சரியா சொன்னாய், ஆகாஷ். இப்போ அதை தான் செய்ய போறேன்.
-அதை பண்ணு. -அப்புறம் சந்திக்கலாம்.
-போய்ட்டு வரேன், சித். -அவள் கிட்ட சொல்லு.
இப்போ போய் செஞ்சிடுவான்.
-ஹலோ -ஹலோ, ஆகாஷ்.
-பிரியா? -ஆமா.
-சமீர் கிட்ட தொலைப்பேசிய கொடு. -அவன் இங்கே இல்ல.
நான் நேற்று இரவில் இருந்து அவனை தேடிட்டு இருக்கேன்.
என்ன? அவன் அங்கே இல்லையா? என்ன கொடுமை இது...
ஜாக்கிரதை! என் இன்னொரு கண்ணை தாக்க பார்த்த.
-நான் உன்கிட்ட பேசணும். -தேவை இல்ல.
நீ என்ன சொல்ல போறேன்னு தெரியும்.
-அப்படியா? -ஆமா.
உன்கிட்ட பேசிய பிறகு நான் ஆகாஷ் கிட்ட பேசினேன்.
சரி?
நீ அவன் வீட்டிலயே இல்லைன்னு சொன்னான்.
-என்ன? -நடிக்காத, சமீர்.
என்னால நம்பவே முடியல. நீ இவ்வளோ பெரிய பொய் சொல்லுவேன்னு.
ஆனா இப்போ, போதும்!
இனிமேல் உன் முகத்தை நான் பார்க்க கூடாது.
தொலைஞ்சு போ!
ஒரு நிமிஷம்.
உதவி தேவையா?
இல்ல, பரவாயில்ல. நன்றி.
ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல. அது அவ்வளோ தூரம் இல்ல.
இல்ல, பரவாயில்ல. நன்றி. மிக்க நன்றி.
கடவுளே!
அடச்சே!
நன்றி.
-கடவுளே! இதுல என்ன இருக்கு? -என் பொருட்கள்.
இல்ல, இருங்க. நான் இங்கே பிடிக்குறேன்.
வெறும் ஒரு பெட்டியை தூக்கிட்டு வந்ததுக்கே சோர்வாகிட்டோம்.
இன்னும் ரெண்டு தான் இருக்கு.
ரெண்டா? வாங்க போவோம்.
என்ன ஒரு நல்ல இடம்.
நன்றி.
இது நான் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தோடது.
நான் உள்கட்டமைப்பு வடிவமைப்பாளர். என் பெயர் தாரா ஜெய்ஸ்வால்.
-சித்தார்த் சின்ஹா. -ஹாய்.
சித்.
நீங்க என்ன வேலை பண்றிங்க.
ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பெட்டி தூக்குற வேலை.
மற்ற நாட்களில்?
யாராவது ஏதாவது கேட்டா எனக்கு முதலில் என்ன தோனுதோ அதை சொல்லுவேன்.
ஆனா நான் உண்மைய சொல்றேன் அது உங்களுக்கு பிடிக்கும்னு நினைக்குறேன்.
என்ன சொல்றிங்க?
உங்க பொருட்கள்ள மூன்று ஓவியங்கள் இருக்கு. நான் அதை தான் செய்வேன்.
நான் ஒரு ஓவியன்.
-நிஜமாவா? -ஆமா.
ஆச்சரியமா இருக்கே!
உங்க ஓவியங்களை பார்க்கலாமா?
கண்டிப்பா.
எங்க தங்கி இருக்கீங்க?
இந்த சாலையில் கடைசி வீடு.
நீங்க எப்போ வேணாலும் வரலாம்.
-சித், நா அலுவலகத்துல இருந்து வந்துட்டேன். -ஒரு நிமிஷம், அம்மா.
நானும் வரேன். என்னை சமீர் வீட்டில் இறக்கி விடு.
இங்க பாரு, இன்னைக்கு அஞ்சுவோட கல்யாண நாள்.
நீ வரலென்னா அவள் வருத்தப்படுவா.
-ஹலோ. -ஹலோ.
-சித்தார்த் வீட்டில் இருக்காரா? -ஆமா.
-நீங்க... -நான் தாரா.
ஹாய். உள்ளே வாங்க.
அம்மா, இவங்க தாரா.
-ஹாய். -ஹாய்.
அப்போ, நான் போகட்டுமா?
சரி, நான் அப்புறம் கிளம்புறேன்.
சரி. மாலை வேளை வருவ இல்ல?
-எங்கே? -அஞ்சு வீட்டுக்கு.
அங்கே ஒரே சலிப்பா இருக்கும்.
உனக்கு சலிப்பு ஏற்படுத்தாத சில இடங்களும் இருக்கு.
சரி. வராத.
-பார்ப்போம். -பார்க்கலாம்.
வாங்க உட்காருங்க.
முதலில் உங்க ஓவியங்களை பார்க்கணும்.
மறுபடியும் அதே விஷயம்.
என்ன?
இன்னைக்கு உன்னை பற்றி ஒரு விஷயம் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
உன்னை முதல் முறை பார்த்த போது
எனக்கு அது தெரியல.
அது என்ன?
நீ மக்களை சந்திச்சு அவங்களோட பழகுற.
ஆனா உனக்குள்ளே ஒரு உலகம் இருக்கு
அது உன் கனவுகளாலும் கற்பனைகளாலும் உருவானது.
அதை நீ யார் கூடவும் பகிர்ந்துக்க மாட்டாய்.
நான் நினைக்குறேன்
யாராவது உன்னை பற்றி தெரிஞ்சுக்கணும் நினைச்சா
அவங்களால தெரிஞ்சுக்கவே முடியாது.
எதனால அப்படி சொல்றிங்க?
கதவு மூடி இருக்கு. யாரும் நுழைய முடியாது.
பெட்டி மூடி இருக்கு. யாரும் எதுவும் திருட முடியாது.
அந்த இமைகளுக்கு பின்னாடி என்ன உணர்வுகள் இருக்குன்னு யாருக்கு தெரியும்?
உன்னோட மற்ற ஓவியங்கள் எதை மறைச்சு வெச்சியிருக்கும்னு யோசிக்கிறேன்.
ஒருவேளை நீ செய்வது போலவே.
என்ன பார்க்குறிங்க?
இதில் எந்த ஓவியம் உனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது?
நான் அதை இன்னும் வரையவே இல்ல.
-ஹேய்! -அட கடவுளே!
ஆகாஷ்.
நீ என்னை பயமுறுத்தி விட்டுட்ட.
உன் முகம் பயத்துல வெளிறி போச்சு.
நான் இப்போ ரொம்ப கோபத்துல இருக்கேன்.
-எல்லாம் உன்னால தான். -ஏன்?
நான் உன் உயிரை காப்பாற்றி இருக்கேன், நீ என் மேல கோபப்படுகிறாயா?
-உயிரை காப்பாற்றினியா? -நிச்சயமா!
அது நடந்து தான் தீரும்.
என்னைக்காவது ஒரு நாள் பிரியா உன்னை கழட்டி விட்டிருப்பா.
ஏன் தெரியுமா?
அவள் உன்னை காதலிக்கல, அவள் வேற ஒரு சமீரை காதலிச்சு இருக்கா.
பார்க்க உன்னை போல தான் இருப்பான், ஆனா வேற ஒருத்தன்.
நீ அந்த சமீர் இல்ல. நீ எங்க சமீர்.
சித்துக்கும் எனக்கும் உன்னை தான் தெரியும்
பிரியாவுக்கு உன்னை தெரிஞ்சது போல நினைக்குறா.
நீ பிரியாவோட சமீரா இருந்தா, எங்க சமீர் தோற்று போய்டுவான்.
-நான் அப்படி நினைக்கவே இல்ல. -தெரியும்.
-இப்போ நல்ல விதமா உணர்றேன். -நல்லது.
அப்போ மூட்டை முடிச்சை கட்டிக்கிட்டு எங்க கூட வா.
சித்தும் நானும் உனக்காக காத்திருக்கோம்.
-எங்கே போறோம்? -கோவா.
கோவா!
மனம் விரும்புதே
இந்த அற்புத நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
நாள் முழுவதும் நன்கு அரட்டை அடிக்க
மாலை பொழுது நடனம் ஆட, இரவு நமக்கு பாட்டு பாட
நம் வாழ்நாள் ஆச்சரியமானதாக இருக்க
நாம் போகும் பாதையெல்லாம் மகிழ்ச்சி நிறைந்திருக்க
மனம் விரும்புதே
இந்த அழகான நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
நம் ஒளிரும் பாதை அழகாய் இருக்க
இந்த மகிழ்ச்சியும் இந்த ஒளியும் நமக்கானதாக இருக்க
மனம் விரும்புதே
பஞ்சிம் 71 என் எச் 17 மும்பை 500
அடச்சே!
பார்ப்போம்.
ஹாய், நண்பர்களே! என்ன ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி!
-தீபா! -ஓ! ஹாய், தீபா.
ஆகாஷ் எங்கே?
அந்த செடிக்கு பின்னாடி.
-ஹாய், ஆகாஷ். -ஹாய், தீபா. ஹாய்.
-இந்த விடுதியிலயா தங்கி இருக்க? -தங்கி இருந்தோம்.
இப்போ இங்கே இருந்து கிளம்புறோம்.
-ஓ! அடச்சே. -தெரியும். எனக்கும் வருத்தமா தான் இருக்கு.
-நாங்க உன்னை இழக்க போகிறோம். -ஆமா.
நாம இங்கே வந்து ஒரு வாரம் இருக்கும், இல்லையா?
-ஆமா தானே, நண்பர்களே? -அது...
-ஆமா, நாங்க வந்து ஒரு வாரம் ஆகுது. -ஆமா.
-ஆனா ஆகாஷ் இப்போ தான் வந்திருக்கான். -ஆமா, இப்போ தான் வந்திருக்கேன்.
ஆகாஷ், நீ கிண்டலை நிறுத்தவே மாட்ட.
ஆமா.
-அப்புறம், தீபா. -என்ன?
நீ எந்த அறையில் இருக்க?
சித், அங்கே பாரு.
சமீர் அங்கே பேசிட்டு இருக்கான்!
ஆகாஷ்!
-சித். -என்ன?
-அதை கேட்டியா? -ஆகாஷ்!
யாரோ என் பெயரை கூப்பிடுறாங்க.
இல்ல.
யாரு கூப்பிடுறது? ஹேய்!
-ஹாய், ஆகாஷ். ஹாய்! -வேகமா போ!
வேகமா போ!
-இதுக்கு மேல வேகமா போக முடியாது. -அதெல்லாம் சொல்லாத!
ஹேய், நண்பர்களே! ஆகாஷ்.
வேகமா போ, சித். வேகமா.
ஆகாஷ்!
என்ன ஒரு அழகான இடம்!
ஆமா, அழகா இருக்கு.
ஒன்னு சொல்லட்டுமா?
நாம ஒவ்வொரு வருடமும் கோவால ஒரு வாரம் தங்கணும்.
கண்டிப்பா.
-சரியா, சித்? -சரி.
நீ என்ன யோசிக்குற?
நான் அந்த கப்பலை பார்க்குறேன்.
அது சீக்கிரம் தொடுவானத்தை நோக்கி போய் காணாம போய்டும்.
நாம மூனு பேரும் அந்த கப்பலை போல தான்.
நமக்கு சீக்கிரமே போய் சேர வேண்டிய இடங்கள் வரும்.
அப்போ நம்ம இலக்குகள் வெவ்வேறானதா இருக்கும்.
நீ ஏன் இதையெல்லாம் சொல்றேன்னு புரியல.
நாம நண்பர்கள், சித்.
-வாழ்க்கையின் முடிவு வரை. -நிச்சயமா.
ஆனா வாழ்க்கை நம்மளை எங்க கொண்டு போகும்னு யாருக்கு தெரியும்?
எல்லா வருடமும் கோவாக்கு வருவதை பற்றி மறந்துடு.
நாம பத்து வருஷத்துக்கு ஒரு முறை கூட இங்கே வர மாட்டோம்.
அப்படி இருக்காது, சித்.
நாம காலம் முழுக்க நண்பர்களாவே இருப்போம்.
என்றென்றும்.
கண்டிப்பா.
போகலாமா?
தீபா உனக்காக காத்துட்டு இருக்கக் கூடும்.
இருக்கக் கூடும் இல்ல. காத்துட்டு தான் இருக்கா.
நீ அவளை இரவு 8 மணிக்கு நீச்சல் குளம் பக்கத்துல சந்திப்பேன்னு சொல்லியிருக்கேன்.
-சமீர், நீ ஒரு நாய். -நண்பா.
-நான் உன்னை கொல்ல போறேன். -உனக்கு அவளை பிடிக்கும், இல்ல?
-உன்னை கொல்ல போறேன்! -வேண்டாம்!
நம் பயணம் விசித்திரமானது
யாருக்கும் தெரியாது
நாம் எங்கு செல்வோம் என
எதிர்காலம் எங்களுக்கு என்ன வைத்திருக்கிறது என யாருக்கு தெரியும்?
மனம் விரும்புதே
இந்த அழகான நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
நாள் முழுவதும் நன்கு அரட்டை அடிக்க
மாலை பொழுது நடனம் ஆட, இரவு நமக்கு பாட்டு பாட
நம் வாழ்நாள் ஆச்சரியமானதாக இருக்க
நாம் போகும் பாதையெல்லாம் மகிழ்ச்சி நிறைந்திருக்க
நம் ஒளிரும் பாதை அழகாய் இருக்க
இந்த மகிழ்ச்சியும் இந்த ஒளியும் நமக்கானதாக இருக்க
நம் ஒளிரும் பாதை அழகாய் இருக்க
இந்த மகிழ்ச்சியும் இந்த ஒளியும் நமக்கானதாக இருக்க
மனம் விரும்புதே
நான் உட்காரலாமா?
தீபா.
-எதனால நீ ஆகாஷை ரொம்ப விரும்புற? -என்ன கேட்குற?
சில சமயம் நாம ஏன் மற்றவங்களை விரும்புறோம்னு யோசிப்பேன்.
எதனால அவனை விரும்புற?
எனக்கு தெரியல.
பிடிச்சிருக்கு.
-உனக்கு தான் தெரியும் இல்ல அவன்... -என்னை காதலிக்காததா?
ஆமா, ஆனாலும்.
தீபா, நீ அழகா, அறிவாளியா இருக்க.
உனக்கு யாரு வேணாலும் கிடைப்பாங்க.
அது உண்மைன்னா, எனக்கு ஏன் ஆகாஷ் கிடைக்கல?
ஏன் எனக்கு தெரியல.
ஆனா உனக்கு எப்போதாவது ஆகாஷோட உதவி தேவைப்பட்டா
அவன் உனக்கு என்ன வேணாலும் செய்வான்.
ஆனா அதுக்காக நீ வந்து...
இந்த மணலை பார்த்தியா?
இதை நீ இருக்கமா பிடிச்சா
அது உன் கையில இருந்து நழுவி போய்டும்.
நன்றி, சித்.
உன் பை எங்க? விடுதிக்கு தானமா கொடுத்துட்டியா?
அது வந்து, நான் இன்னும் கொஞ்ச நாள் இங்கே இருக்கலாம்னு முடிவு பண்ணியிருக்கேன்.
-என்ன? -கிரிஸ்டின் என்னை இருக்க சொன்னா.
கிரிஸ்டின்? அந்த பெண்...
சித், இதை கேட்டியா?
நம்ம நண்பன் சுதந்திர பறவையா மாற முடிவு பண்ணியிருக்கான்.
-விளையாடாத. -ஆகாஷ், என் நண்பா.
நன்றி.
நீ என்னை கூட்டிட்டு வரலைன்னா, நான் அவளை சந்திச்சே இருக்க முடியாது.
அவள் சுவிட்ச்சர்லாந்தில் இருந்து வந்திருக்கா.
நான் அங்கே குடிபெயர்ந்து அங்கே தேனி பண்ணை வைக்கலாம்னு யோசிக்கிறேன்.
-அதனால நான்... -வாய மூடு, சமீர்!
நான் அவளை காதலிக்கிறேன், நண்பர்களே.
சமீர்.
வா போகலாம்.
நான் என்ன பண்ணியிருக்கேன்? அவன் பிரியா இல்லாமலே நல்லா தான் இருந்தான்.
அப்புறம் கவனியுங்க.
நான் திரும்ப வரும் வரை என் வீட்டு தொலைப்பேசிக்கு அழைக்காதிங்க.
-கண்டிப்பா. -பார்ப்போம்.
அப்புறம், கோவால சந்தோஷமா இருந்தியா?
-என்ன? -ஆமா, ரொம்ப வேடிக்கையா இருந்தது.
நீங்க அங்கே போய் இருக்கீங்களா?
ஆமா, பல வருஷத்துக்கு முன்னாடி.
அது யாரோட புகைப்படங்கள்?
இஷா, என் மகள்.
நான் அவளை பார்க்கவே இல்லையே. எங்கே இருக்கா?
அது, அவள் அப்பாவோட இருக்கா.
ஏப்ரல் 9, 1995.
என் பிறந்த நாள் போது
என் கணவர் எனக்கு ஒரு பரிசு கொடுத்தாரு.
விவாகரத்து.
கேட்கவே வருத்தமா இருக்கு.
நீங்க உங்க மகளை சந்திப்பிங்க, இல்லையா?
இல்ல.
நீதிமன்றம் என் சொந்த மகளை பார்க்கவே அனுமதி வழங்கல.
ஏன்?
என் முன்னாள் கணவர் ரொம்ப பெரிய பணக்காரன்.
அவரோட வழக்கறிஞர்கள் ரொம்ப புத்திசாலி.
பல சாட்சியங்களோட உதவி மூலம்,
நான் ஒரு நல்ல தாய் இல்லைன்னு நிரூபிச்சு இருக்காங்க.
எனக்கு குடி பழக்கம் இருக்கு.
மது அருந்தும் பொறுப்பற்ற பெண்.
அது நியாயமே இல்ல.
நீங்க அப்படி ஒன்னும் கிடையாது.
நீ நீதிபதியா இருந்திருக்கலாம்!
அப்புறம், அங்கே வேற என்னவெல்லாம் பண்ண?
நான் உங்களை வரைய விரும்புறேன்.
என்னை வரையனுமா?
தயவுபண்ணு.
சரி.
சரி. இதோ வந்துடறேன்.
நீங்க வெளியே போறிங்களா?
மன்னிச்சிடு, நான் கிளம்பணும்.
கட்டுமான தளத்தில் இருந்து அழைச்சாங்க. ஏதோ பிரச்சனை.
சரி.
மன்னிச்சிடு, சித்.
சரி. வேண்டாம்.
உன் வருங்கால திட்டத்தை பற்றி நினைச்சு பார்த்தியா?
இல்ல.
அது என் தப்பு தான்.
நான் உனக்கு எப்போவெல்லாம் அவகாசம் கொடுக்க நினைக்குறேனோ, அதிக அவகாசம் கேட்குற.
என் செல்லம் தான் உன்னை கெடுத்துடுச்சு.
இப்படியே போனா, என் வயசு வரும்போது உன்னால ஒரு காசோலையில கூட கையெழுத்து போட முடியாது.
அப்பா, காசோலையில கையெழுத்து போடுறதை விட இன்னும் நிறைய இருக்கு வாழ்க்கையில்.
அப்படியா.
அது என்ன?
அதை இன்னும் கண்டுபிடிக்கல, ஆனா கண்டு பிடிச்சா முதலில் உங்க கிட்ட சொல்லுவேன்.
ஆகாஷ், கிண்டல் பண்ணது போதும்.
நான் உன்னை ஆஸ்திரேலியாவுக்கு அனுப்பலாம்னு முடிவு பண்ணியிருக்கேன்.
அருமை! மற்றொரு விடுமுறைக்கா?
நீ நம்ம தொழிலை அங்கே இருந்து கவனிக்கணும்.
அம்மா, அப்பா கிண்டல் தானே பண்றாரு?
இல்ல, நிஜாமா தான் சொல்றாரு. நீயும் கொஞ்சம் பொறுப்பா நடந்துக்கோ.
நீ சிட்னிக்கு போகணும்.
அங்கே இருக்கும் நம்ம அலுவலகத்தை நீ பார்த்துக்கோ.
அவ்வளோ தான்.
ஆனா, அப்பா! அடச்சே!
மன்னிக்கவும்.
சமீரோட அம்மா அழைச்சு இருக்காங்க.
நான் இங்கே இல்லைன்னு சொல்லு.
-ஆகாஷ் சொல்றாரு... -ஹேய்.
-ஹலோ, ஆண்டி. -ஹலோ, ஆகாஷ்.
-சொல்லுங்க, ஆண்டி? -சமீருக்கு என்ன ஆச்சு?
-ஒன்னும் இல்ல. சமீர் நல்லா தான் இருக்கான். -கிடையாது.
அவன் அறைக்குள்ளயே அடைஞ்சு கிடக்குறான். சாப்பிடாம வெளியே கூட வர மாட்டேங்குறான்.
-அவன் மும்பையிலயா இருக்கான்? -ஆமா.
நீங்க எல்லாரும் தானே நேற்று இரவு வந்திங்க?
ஆமா, நேற்று இரவு...
-எனக்கு இப்போ ஞாபக மறதி ஜாஸ்தி ஆகிடுச்சு. -ஆகாஷ்.
நீயும் சமீரும் போதை பொருள் எடுத்துக்குறிங்களா?
நிச்சயமா இல்ல, ஆண்டி.
கவலைப்படாதிங்க, நான் இப்போவே அங்கே வரேன். சரியா? பார்க்கலாம்.
சமீர்.
நீ ஏன் அழைக்கவே இல்ல?
உன் அம்மா கிட்ட என்ன சொல்றது?
என்ன ஆச்சு?
நான் இப்போ பேசும் மனநிலையில் இல்ல.
அது இருக்கட்டும். கிரிஸ்டி எப்படி இருக்கா?
அவளை பற்றி பேசாத!
ஏன்? என்ன ஆச்சு?
சொல்லு.
வாய திறந்து சொல்லு.
அதுபோல விஷயங்களை அடக்கி வைக்குறது நல்லது இல்ல.
அது...
ரெண்டு நாளுக்கு முன்னாடி நீங்க கிளம்பிய பிறகு
நா கடற்கரையில் கிரிஸ்டியை சந்திக்க போனேன்.
அது அருமையா இருந்தது.
நல்லா இருந்துச்சு. நானும் கிரிஸ்டியும் மட்டும் தான் இருந்தோம்.
-என்ன? -இதை பாரு.
அது எவ்வளோ?
கிரிஸ்டி. நான் அவளை ரொம்ப காதலிச்சேன்.
நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தேன்.
அன்னைக்கு மாலை என்கூட விடுதிக்கு திரும்பி வந்தா.
அவளை உள்ளே அழைச்சேன்.
அதுக்கு அடுத்து நடந்ததை நான் கற்பனை கூட பண்ணி பார்க்கல.
ஹாய்!
-அட கடவுளே! -அட கடவுளே! அவ ஒரு திருடி!
அவள் நிஜமாவே சுவிட்ச்சர்லாந்துல இருந்து வந்தவளான்னே சந்தேகமா இருக்கு.
சிரிங்க!
என்னை கூட்டிட்டு வந்த சரக்கு வண்டி ஓட்டுனர் கூட ரொம்ப பரிதாபப்பட்டான்.
நீ சரக்கு வண்டியில வந்தியா?
நான் எப்போதுமே தலையனையில உட்கார்ந்து பார்த்திருக்கியா?
என்ன? 12 மணி நேர பயணம் என் முதுகை பதம் பார்த்துடுச்சு.
அம்மா, இவர் திரு. ஷங்கரன். இவர் ஆர்ட் இந்தியா பத்திரிக்கையில வேலை பார்க்குறாரு.
-வணக்கம். -வணக்கம்.
திருமதி. சின்ஹா, சித்தார்த் ரொம்ப பெரிய திறமைசாலி.
கசுலியில இருக்கும் என் நண்பர் ஒருத்தரை பற்றி சொன்னேன்,
அவர் எல்லா வருடமும் அங்கே ஓவிய பயிற்சி முகாம் நடத்துவாரு.
-இவன் அங்கே போகணும் நினைக்குறிங்களா? -நிச்சயமா.
அது இவருக்கு ஒரு நல்ல அனுபவமா இருக்கும்.
கண்டிப்பா. மிக்க நன்றி.
-ஹாய். -ஓ, நீங்களா!
நீ ஒரு விசித்திரமான பையன்.
நீ தான் என்னை அழைச்ச, இப்போ என்னை பார்த்து நீயே ஆச்சரியப்படுற.
-அம்மா, இவங்க தான் தாரா... -தாரா ஜெய்ஸ்வால்.
முன்னாடியே அறிமுகப்படுத்தி இருக்க.
-வணக்கம். -வணக்கம்.
சமீர், என் நண்பா.
எவ்வளோ நாள் தான் கிரிஸ்டியை நினைச்சு வருந்துவ?
அந்த அழகான பெண்கள் கிட்ட உன்னை அறிமுகப்படுத்தி வைக்குறேன்.
-வா போவோம். -வேண்டாம். நான் அதுக்கான மனநிலையில இல்ல.
-நீ நல்லா தானே இருக்க? -நல்லா தான் இருக்கேன், ஆகாஷ்.
அப்படியா.
அங்க பாரு! கிரிஸ்டின்.
-அருமையான பணி. -நன்றி.
-ஹலோ. -ஹாய்.
-பிடிச்சிருக்கா? -நன்றி.
எனக்கு எல்லாமே பிடிச்சிருக்கு.
இதில் எது உன்னுடைய சிறந்ததுன்னு சொல்லவே கஷ்டமா இருக்கு.
என் சிறந்த ஓவியத்தை நான் இன்னும் வரையவே இல்ல.
-ஏன் இல்லை? -உங்களுக்கு நேரம் இல்ல.
உன் வாழ்க்கையின் முக்கியமான நாள நான் எப்படி தவர விடுவேன்?
அப்போ, சொல்லு. எப்போ ஆரம்பிக்கலாம்?
-நாளைக்கு. -சரி.
-சித். -என்ன?
-நான் இப்போ வருகிறேன். -பரவாயில்ல. பொறுமையாவே வா.
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
அனைத்து நிறங்களும் உயிர் பெறுகின்றன
அனைத்து நறுமனங்களும் ஒன்று சேர்கின்றன
நிலவொளி, நீரோடை, மேகங்கள்
பாடல்கள், மழை, பட்டாம்பூச்சிகள்
அனைத்தும் நமக்கு உதவி புரிகின்றன
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
அதோ பார்! நதிக்கரையை
ஒரு பறவை மற்றொரு பறவையை அழைக்கிறது
இந்த நதியை பார்
கடலில் சேர பாய்கிறது
இப்பயணங்கள் அனைத்தும் காதலின் ஒரு அங்கமே
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
நான் யாரிடம் எப்படி சொல்வேன்?
நான் என்னவென்று சொல்வேன்
காதல் என்றால் என்ன?
காதலுக்கு இணைப்புகள் கிடையாது
காதலுக்கு தடைகள் கிடையாது
இந்த அசாதாரன காதல் கதையை கேள்.
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
அனைத்து நிறங்களும் உயிர் பெறுகின்றன,
அனைத்து நறுமனங்களும் ஒன்று சேர்கின்றன
நிலவொளி, நீரோடை, மேகங்கள்
பாடல்கள், மழை, பட்டாம்பூச்சிகள்
அனைத்தும் நமக்கு உதவி புரிகின்றன
இது என்ன பருவ காலம்
இதயம் பூ போல மலர்கிறது?
சமீர்.
வணக்கம், ஆண்டி.
-ஹாய், திரு. நரேஷ். -ஹேய்.
-எப்படி இருக்கீங்க, சமீர்? -ரொம்ப நல்லா இருக்கேன். நன்றி.
சமீர், நீ வெளியே போறியா?
ஆமா. ஆகாஷ் வீட்டுக்கு. ஏன்?
ஒரு நிமிஷம். இதோ வந்துடறேன். அவங்களை பார்த்துக்கோ.
சமீர்.
என்ன!
என்கிட்ட ஒன்னு சொல்லு...
அம்மா, என்ன விஷயம்?
விஷயம் என்னன்னா, திரு. நரேஷோட மகள் பூஜா இங்கே வர போறா
நீங்க ரெண்டு பேரும்...
என்ன? எனக்கு கல்யாண ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கிங்களா?
அம்மா, எனக்கு வீட்டில் ஏற்பாடு பண்ற கல்யாணத்துல உடன்பாடு இல்ல.
ஏன்? உன் அப்பாவுக்கும் எனக்கும் கூட வீட்டில் பார்த்து தான் கல்யாணம் பண்ணாங்க.
தயவுபண்ணி சொல்றதை கேளு.
உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு கட்டாயப்படுத்தல.
அவங்க குடும்பத்தோட ரொம்ப வருஷ தொடர்பு இருக்கு.
நம்மளோட நட்பை உறவா மாற்றலாம்னு நினைக்கிறோம். அவ்வளோ தான்.
நீ பூஜாவை மட்டுமாவது சந்திக்குறியா?
சரி.
ஆனா என் பதில் என்னன்னு உனக்கு தெரியும், அது ‘முடியாது’.
-உள்ளே வரலாமா? -என்ன?
யாரு அது, சமீர்?
-நான் தான் பூஜா. -கண்டிப்பா.
உள்ளே வாங்க.
அம்மா, அப்பா, இவங்க தான் பூஜா.
பூஜா, இவங்க தான் என் அப்பா, அம்மா
அப்புறம் உங்க அப்பா அம்மா!
சமீர், நாங்க ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்.
நீயும் பூஜாவும் உன் அறையில இருக்கீங்களா?
-அது பரவாயில்லையா, திரு. நரேஷ்? -சரி, கண்டிப்பா.
எது எப்படியோ, எங்களோட இருந்தா உங்களுக்கு தான் சலிப்பு ஏற்படும்.
இந்த பக்கம்.
-ஆச்சரியமான அறை. -நன்றி.
-இவங்க உங்க நண்பர்களா? -உட்காருங்க.
ஆமா. இது ஆகாஷ், இது சித்.
ரொம்ப ஆழமான நட்பா இருக்கும் போல.
ஒன்னு எங்க நட்பு ஆழமா இருக்கும் இல்ல இந்த புகைப்படம் 3டி’இல் இருக்கும்.
மன்னிக்கவும், அது மோசமான நகைச்சுவை.
பூஜா.
நீங்க இங்கே எதுக்கு வந்திருக்கிங்கன்னு உங்களுக்கு தெரிஞ்சு இருக்கும்.
ஆமா, அம்மா, அப்பா சொன்னாங்க.
சரி.
உண்மைய சொல்லனும்னா, என் அம்மா நம்ம கல்யாணத்தை பற்றி சொன்ன போது,
எனக்கு பிடிக்கவே இல்ல.
-ஆனா இப்போ நினைக்குறேன்... -ரொம்ப சந்தோஷம்
உங்களுக்கும் இந்த வீட்டில் ஏற்பாடு செய்ற கல்யாணம் பிடிக்காம போனதுக்கு.
ஆமா.
ஓ, அது ஒரு பெரிய ஆறுதல்!
யாரும் இதுபோல கல்யாணம் பண்ணிக்க கூடாது.
ஒருத்தர் வந்து காதலிக்கும் நபரை தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்.
-நீங்க என்ன நினைக்கிறிங்க? -ஆமா, சரியா சொன்னிங்க.
நீங்க யாரையாவது காதலிக்கிறிங்களா?
மன்னிச்சிடுங்க. அது எனக்கு தேவையில்லாதது.
-அது பரவாயில்ல. -ஆனாலும் மன்னிச்சிடுங்க.
பரவாயில்ல.
என் வாழ்க்கையில ஒருத்தன் இருக்கான்.
ஆனா அவனை கல்யாணம் பண்ணிக்குற அளவுக்கு இன்னும் காதலிக்கல.
-நானும் அதை தான் நினைச்சேன். -என்ன?
இல்ல, உங்க ஆள பற்றி பேசல.
-அப்போ என்ன தான் ஆச்சு? -வேற என்ன? அவள் வீட்டுக்கு போய்ட்டா.
ஒரு பிரச்சனை இருக்கு.
சமீர்.
இல்ல.
தயவுபண்ணி நீ அவளை பார்த்து மயங்கிட்டேன்னு மட்டும் சொல்லிடாத.
சமீர்.
சமீர், நீ அவளை காதலிக்குறேன்னு நல்லா தெரியுது.
ஆனா அடுத்த மூனு மாசத்துல வேற ஒரு பெண்ணை காதலிப்பேன்னும் எனக்கு தெரியும்.
இல்ல, ஆகாஷ். இந்த முறை இது நிஜம்.
எனக்கு காதலை பற்றி எல்லாம் தெரியும்னு நினைச்சிட்டு இருந்தேன்.
-இன்னைக்கு தான் அது தப்புன்னு தெரிஞ்சுது. -அப்படியா?
ஆகாஷ், இன்னைக்கு பூஜா கிட்ட பேசும்போது தான் நான் உணர்ந்தேன்
அதாவது என்னை கவர்ந்த பெண்களை நான் விரும்பினேன்
ஆனா அதை காதல் என தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
இப்போ நீ பூஜாவை காதலிக்குறியா?
ஆமா, அது தான் பிரச்சனையே.
நான் பூஜாவை காதலிக்கிறேன்.
அப்போ அவள் கிட்ட சொல்லிடு.
என் அறிவுரைய கேளு. யார்கிட்டயும் எதையும் சொல்லாத.
உன்னை நம்ப முடியாது.
இன்னைக்கு பூஜா, நாளைக்கு வேற யாராவது இருக்கக் கூடும்.
ஹாய்!
பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்.
-பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள். -நன்றி. உள்ளே வா.
இன்னைக்கு என் பிறந்த நாள்னு உனக்கு எப்படி தெரியும்?
நீங்க தான் ஒரு முறை சொன்னிங்க.
இஷா என்னை அழைச்சா.
அவள் என்னை சந்திக்க இன்னைக்கு வரா.
-அப்படியா? -என் மகள் இங்கே வருக்கிறாள்.
சித், அவளுக்கு என் பிறந்த நாள் ஞாபகம் இருக்கு.
அவளை ஐந்து வருஷம் கழிச்சு சந்திக்குறேன்.
இன்னைக்கு நானே சமைச்சு இருக்கேன், நானே கேக் செய்து இருக்கேன்.
இன்னைக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன்.
உங்க கணவரும் இஷா கூட வராறா?
இல்ல.
அவள் அவர் கிட்ட ஒரு தோழியோட பிறந்தநாள் விருந்துக்கு போறதா சொல்லியிருக்கா.
அஜய் அவளை எப்போதும் இங்கே வர விட மாட்டாரு.
நீ அவளை சந்திக்க விரும்புறியா?
நீ அவளை சந்திச்சா நல்லா இருக்கும்.
ஹலோ.
உனக்கு வெட்கமா இல்ல என் மகளுக்கு பொய் சொல்ல கற்று தருகிறாயா?
-அஜய்? -ஆமா.
நல்ல வேளை, நீ இஷா கிட்ட தொலைப்பேசியில பேசியதை நான் கேட்டேன்.
அவளை விட்டு ஒதுங்கி இருக்க முடியாதா?
நான் அவளோட அம்மா!
அது அப்போ, ஆனா இப்போ கிரன் தான் அவளோட அம்மா.
அதை நீ ஏத்துக்கிட்டா நல்லா இருக்கும்.
மறுபடியும் இஷாவை சந்திக்க முயற்சி பண்ணாத, தாரா.
இல்ல, உன்னை மறுபடியும் நீதிமன்றத்துக்கு வர வைப்பேன்.
சொல்றது புரிஞ்சுதா?
தொலைஞ்சு போ!
எனக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்!
என்ன தைரியம் இருக்கும் அவனுக்கு!
அவன் சொல்றான் நான் இஷாவோட அம்மா இல்லையாம், அவள் என் மகள் இல்லையாம்.
நான் தான் இஷாவோட அம்மா! நான் தான் அவளோட அம்மா!
புரிஞ்சுதா? நான் தான் இஷாவோட அம்மா.
அவன் வேற கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டான்.
அவன் தான் என் கனவுகளை அழிச்சது, ஆனா நான் எதுவுமே சொல்லலை.
ஏன்னா என்கிட்ட எல்லாமே இருந்தது.
எனக்கு இஷா இருந்தா.
ஆனா இப்போ...
இப்போ எனக்கு எதுவுமே இல்ல.
எனக்கு எதுவுமே இல்ல.
நான் ஒன்னுமே இல்ல.
ஒன்னுமே இல்ல.
நான் ஒன்னுமே இல்ல.
நான் ஒன்னுமே இல்ல...
இஷாவுக்காக வருத்தம் தெரிவிச்சுக்குறேன்.
அதாவது
உனக்கு அழுகை பொருத்தமா இல்ல.
நான் வேற என்ன பண்றது?
என் கூட வா.
-பிறந்தநாள் வாழ்த்து -பிறந்தநாள் வாழ்த்து
-பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் அன்பு தாரா -பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் அன்பு தாரா
-பிறந்தநாள் வாழ்த்து -பிறந்தநாள் வாழ்த்து
-பழைய நட்பில் இருந்து, புதிய நட்புகள் வரை -பழைய நட்பில் இருந்து, புதிய நட்புகள் வரை
-உனக்கு நன்மை வந்து சேரட்டும் -உனக்கு நன்மை வந்து சேரட்டும்
-சந்தோஷமும் கூட -சந்தோஷமும் கூட
சித்...
நன்றி.
நன்றி, உங்க ரெண்டு பேருக்கும்.
சித்தார்த் எங்களை எங்கே பிடிச்சிட்டு வந்தான் யோசிச்சிட்டு இருப்பிங்க.
இல்ல, நாங்க கேக் சாப்பிட எங்கே வேணாலும் போவோம்.
பிரமாதம்! அந்த பாட்டு எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.
என்கூட நடனம் ஆடுவிங்களா?
நடனமா?
இங்கே தான். இங்கே நிறைய இடம் இருக்கு. வாங்க.
சரி, ஆகாஷ்!
நல்லா இருக்கு, சகோதரா.
இனிய இரவு!
சித், உன் வீடு. இனிய இரவு.
நான் அவளை காதலிக்கிறேன்.
என்ன?
ஆமா.
நான் அவளை காதலிக்கிறேன், ஆகாஷ்.
நீ கிண்டல் தானே பண்ற?
இல்ல, நிஜமா தான் சொல்றான்.
உனக்கு என்ன பைத்தியமா?
சித், இங்க பாரு...
நான் ஒன்னும் காதல் நிபுணர் இல்ல, ஆனா இது கொஞ்சம் அதிகமா தெரியல?
-அவ என்னைவிட வயசுல மூத்தவளா இருக்குறதாலயா? -இல்ல, அது, அதுவும் கூட!
இரு. நாம ஏன் இதை பற்றி பேசிட்டு இருக்கோம்?
ஏன்னா நீங்க ரெண்டு பேரும் என்னை புரிஞ்சுக்குவிங்கன்னு நினைச்சேன்.
ஹேய், சித்!
எதை புரிஞ்சுக்கணும்?
நீ உன்னை விட பதினைந்து வயது மூத்த பெண்ணை காதலிக்குறேன்னு சொல்ற.
அவளுக்கு ஒரு மகள் இருக்கா. அவளுக்கு கணவன் இருந்திருக்கான்.
அவளுக்கு மது அருந்தும் பழக்கம் இருக்குன்னு சொன்ன.
-நாங்க எதை புரிஞ்சுக்குறது? -அது...
அதெல்லாம் இருந்தாலும் நான் அவளை காதலிக்கிறேன்.
சித், கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு.
-இது காதல் இல்ல. இது மடத்தனம். -இல்ல.
இது காதல் தான்.
அவள் எனக்கானவள், அவள் என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கணும் எல்லாம் நான் எதிர்ப்பார்க்கல.
நான் அப்படி நினைக்கல.
-அவ என்னை காதலிக்கனாலும் பரவாயில்லை. -ஓ, அப்படியா.
இப்போ எனக்கு புரியுது.
நியாபகம் இருக்கா, சமீர்? எனக்கும் இப்படி தான் ஆரம்பம் ஆச்சு.
என்ன சொல்ற?
ஓ, அதுவா.
சித், இது தான் விஷயம்னா, எனக்கு பிரச்சனை இல்ல.
அதாவது, அவ உனக்கு கச்சிதமான பொருத்தம் தான்.
அவள் அனுபவம் பெற்றவள், தனியா இருக்கா. நீ அவளை தினமும் சந்திக்குற.
சமீர், இவனை பார்த்து கத்துக்கோ.
சித், இது ஒரு அருமையான தேர்வு...
இப்படி குதர்க்கமா யோசிக்குற!
நான் அவளை காதலிப்பதாக சொல்லுறேன் நீ அதை கேவலமா கேலி பண்ணுற.
கொஞ்சம் முதிர்ந்த மாதிரி நடந்துக்க, ஆகாஷ்.
நாங்க எல்லாத்தியும் ஒத்துக்க வேண்டிய அவசியம் இல்ல.
ஆனா நட்புக்கு ஒரு எல்லை இருக்கு, அதை மீற கூடாது, நீ மீறீட்ட.
உனக்கு தெரியுமா, ஆகாஷ்?
வாழக்கையில் ஒரு கட்டத்தில் நாம் உண்மையான காதலை உணருவோம்.
அப்போ இந்த வயது போன்ற எல்லா விஷயங்களும்
பிரச்சனையே இல்ல.
அது எல்லாம் சாதாரணமா தெரியும்.
நான் உன்னை நினைத்து பரிதாபப்படுறேன் ஆகாஷ். உனக்கு இப்போ இதெல்லாம் புரியாது.
ஆனா ஒருநாள் காதல் திட்டமிட்டு வராதுன்னு நீ உணருவ.
அது தானா நடக்கும்.
நீ பேசி மூடுச்சுட்டியா?
ஆமா.
சமீர், நீ வருகிறாயா?
இடைவேளை
எனக்கு இன்னும் அன்னைக்கு ராத்திரி ஞாபகம் இருக்கு.
நான்...
நான் அதிர்ச்சியாயிட்டேன்.
அந்த அளவுக்கு போகும்னு நான் நினைக்கவே இல்ல.
என்னால அன்னைக்கு ராத்திரி தூங்கவே முடியல.
அடுத்தநாள் காலை நான் ஆகாஷ்யை பார்க்க போனேன்.
நீ நல்லா இருக்கியா?
இது நண்பர்களுக்கு நடுவில் நடந்த விஷயம்.
நாம பௌய் சித்தை சந்திக்கலாம். அவனும் தொல்லை செய்யப்பட்டிருப்பான்,
நீ கண்டிப்பா அவனை எங்காவது கூட்டி போகனுமா?
அப்போ வேற என்ன பண்ணுறது? அவனை நிராகரிப்பதா?
ஆகாஷ் நான் சொல்லுறதை கேட்குறியா?
நீ சித்தை சந்திக்க வர.
-வா. -என்னை தனியா விடு சமீர்!
இங்கிருத்து முதலில் வெளிய போங்க!
காலை வணக்கம் திருமதி. சின்ஹா. நான் சித்யை சந்திக்க விரும்புறேன்.
-ஆனா அவன் போயிட்டான். -எங்க?
கசலிக்கு, அவனுக்கு நேற்று மாலை அழைப்பு வந்தது
அவனுடைய விண்ணப்பம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாக அவங்க சொன்னாங்க...
என்ன ஆச்சு, சமீர்?
-எதுவும் பிரச்சனை இல்லையே? -என்ன?
கண்டிப்பா, நான் போறேன்.
போய் வருகிறேன், ஆண்டி.
நான் இந்த விஷயங்கள் எல்லாம் அதே மாதிரி இல்லாததை நான் உணரவே இல்ல.
நீ கசலி போயிட்ட.
சில வாரங்களுக்கு அப்புறம் ஆகாஷ் ஆஸ்திரேலியா போயிட்டான்.
-போய் வருகிறேன் அம்மா. -போயிட்டு வா.
கவனமா இருப்பா.
நீ சிட்னி விமான நிலையத்தில் யாரை சந்தித்தேனு ஞாபகம் இருக்கும் நம்புறேன்.
திரு. மேக்தா, அமைதி, அப்பா, எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு.
வாழ்த்துக்கள்.
-நான் போறேன், அங்க போயிட்டு கூப்பிடுறேன். -சரி.
-நான் உன்கிட்ட ஒண்ணு சொல்ல விரும்புறேன். -என்ன?
அப்படிதான் நான் எப்பவுமே
உன்னோட காதல் விஷயங்களை கேலி செய்தேன்.
நீ எப்படி நினைக்கிறேனு நான் நினைத்ததே இல்ல.
நான் சும்மா கிண்டல் பண்னினேன் தெரியுமா?
கண்டிப்பா.
கவலைப் படாத நீ மட்டும் கிண்டல் பண்ணல.
ஷாலினியை ஞாபகம் இருக்கா?
ரோஹித் என்னை அடித்தது போலவே எனக்கு அவளையும் ஞாபகம் இருக்கு.
-தெரியும் அவ ரோஹித்க்கு நிச்சயம் ஆன பெண். -என்ன?
-அப்போ நீ ஏன் என்னை நிறுத்தல? -இனிமையா பறந்து போ.
உனக்கு தைரியம்.
ஹாய்.
நான் ஹாய்னு சொன்னேன்.
ஹாய்.
நீ எங்க போற?
இந்த விமானம் சிட்னி போகுது.
-ஆனா நீ எங்க போற? -சிட்னி.
என்ன அநியாயம்! நாம மூணு பேரும் சிட்னிக்கு போறோம்.
-மூணா? -ஆமா, நீ நான் அப்புறம் இந்த விமானம்!
நீ ஒரு கிருக்கன்னு உனக்கு தெரியும்னு நினைக்கிறேன்.
நன்றி.
சரி, கேளு...
அன்னைக்கு இரவு நடந்த விஷயத்துக்கு நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன்.
நான் சும்மா கிண்டல் பண்னினேன்.
-பரவாயில்ல. -உண்மையாவா?
நல்லது.
-அப்போ நீ... -அப்போ நீ...
-தொடர்ந்து. -நீ அதுக்காக சிட்னி போற?
அப்பா அங்க அவருடைய தொழிலை கவனிக்க விரும்புறார்!
எவ்வளவு நாள் இது நீடிக்கும்னு பாக்கலாம்!
-நீ? -என்னோட மாமா அங்க இருக்கார்.
என்னோட அம்மாவின் சகோதரர். நான் அவரை சந்திக்க போறேன்.
அவர் ரோஹித் மாதிரி இல்ல, இல்லையா?
வேண்டாம், நன்றி.
-அவன் என்ன பண்ணுறான்? -அவன் ஒரு புகைப்பட கலைஞர்.
இதுக்கு முன்னாடி நீ சிட்னிக்கு போய் இருக்கியா?
நீ எப்பவும் நிறைய கேள்விகள் கேட்பியா?
ஆமா.
இதுக்கு முன்னாடி நீ சிட்னிக்கு போய் இருக்கியா?
ஆமா.
நல்லது, நீ எனக்கு சுத்தி காட்டு.
இரு. உனக்கு அங்க வேற யாரையும் தெரியாதா?
அங்க திரு.மேக்தாவை தெரியும்.
நான் அவர்கூட வெளிய போறதுல சந்தோஷ படுவேன்னு நினைக்கிறியா?
தயவுபண்ணு, வா.
நான் ஏற்கனவே மன்னிப்பு கேட்டுட்டேன்.
சரி. ஆனா நான் என்னோட மாமாகிட்ட கேட்கணும்.
சரி, கண்டிப்பா. ஆனா அவர் மறுப்பார்னு நான் நினைக்கல.
ஏன்?
ஏன்னா நான் அவருக்காக ஒரு பரிசு வைத்திருக்கேன்.
டா-டா!
-தயவுசெஞ்சு! -சிரி.
ஹேய் ஷாலினி!
-ஹாய். -ஹாய், எப்படி இருக்க?
மகேஷ் மாமா எப்படி இருக்க?
நான் நல்லா இருக்கேன், ஆனா என்னை மாமானு கூப்பிடுவதை நிறுத்து.
நீ இப்போ வளர்ந்துட்ட. நமக்கு கிட்டதட்ட ஒரே வயதுதான்.
ஓ, ஆகாஷ்.
ஆகாஷ், மகேஷ் மாமா. மகேஷ் மாமா, ஆகாஷ்.
நான் மகேஷ்.
-ஹாய், மகேஷ். -ஹாய்.
போலாம்.
-நீங்க சிட்னிக்கு வேலையா வந்துருக்கீங்களா? -ஆமாம்.
எங்களோட ஏற்றுமதி தொழிலை பார்க்க அப்பா இங்க என்னை அனுப்பி வைத்துட்டார்.
ஏற்றுமதி வியாபாரம், கேட்கவே ரொம்ப சலிப்பா இருக்கு நண்பா.
நான் ஒத்துக்குறேன்.
-நான் இன்னும் சில பயங்கரமா பண்ணலாம். -அப்படியா,
உதாரணமா வன விலங்கு புகைபடங்கள்.
உனக்கு புகைப்படம் எடுப்பது பிடிக்குமா?
என்னோட அம்மா சொன்னாங்க நான் முதலில் சொன்ன வார்த்தை
'அப்பா' அல்லது 'அப்பா' இல்ல 'கேமரா'.
-ஆகாஷ்? -என்ன?
-ஸ்டீவ். -ஸ்டீவ்?
-சத்யதேவ் மேத்தா. -ஓ, திரு. மேத்தா!
மன்னிக்கவும். ஹாய்.
நான் கார் ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கேன். நான் உங்க பெட்டி படுக்கைகளை எடுத்துட்டு போறேன்.
கண்டிப்பா.
நான் போறேன் ஷாலினி, நன்றி, மகேஷ்.
நன்றி, ஆகாஷ்.
உங்களுக்கு சிட்னியில் ஏதாவது தேவைப்பட்டா, என்னோட விலாச அட்டை இது.
-என்னை கூப்பிடுங்க. -நன்றி.
-நன்றி.
உனக்கு இது பிடிக்கும்னு நான் நம்புறேன்.
இது அழகா இருக்கு.
-நன்றி. -நான் கிளம்புறேன்.
நீ கொஞ்சம் ஓய்வெடு.
நான் நாளைக்கு உன்னை கூட்டிட்டு வர ஓட்டுநரை அனுப்புறேன்.
-நன்றி, ஸ்டீவ். -சரி.
-இரவு வணக்கம். -இரவு வணக்கம்.
சொல்லுங்க அப்பா.
சரி.
நான் திரு. மேக்தாகிட்ட சொல்லுறேன்.
அம்மா எப்படி இருக்காங்க.
நான் கேட்டதாக சொல்லுங்க, சரி.
ஜான், நீங்க திரு. மேக்தாவை அனுப்ப முடியுமா?
-சொல்லுங்க, ஆகாஷ். -திரு. மேக்தா.
ஓ, மன்னிக்கணும், ஸ்டீவ்.
அப்பா புது ஒப்பந்தத்தின் நகலை உங்களை அனுப்ப சொன்னார்.
சரி.
ஸ்டீவ்.
-நீங்க நாளைக்கு சந்திப்புக்கு வருவீங்களா? -கண்டிப்பா.
நல்லது, நீங்க அந்த நிறுவனங்களின் கோப்புகளை எனக்கு கொடுக்க முடியுமா?
நான் சந்திப்புக்கு முன்னாடி நான் அவைகளை பார்க்க விரும்புறேன்.
நான் இப்போவே அதை அனுப்பி வைக்கிறேன்.
ஓ, அப்புறன் ஸ்டீவ்.
என்ன ஆகாஷ்?
இங்க பக்கத்துல நல்ல உணவகம் ஏதாவது இருக்கா?
நன்றி.
-அடடா, நான் ரொம்ப பசியா இருக்கேன். -ஆமா.
அடடா, சொர்க்கம்.
வருகை தந்ததுக்கு நன்றி ஷாலினி.
புதிய நகரத்தில் தனியா இருப்பது சலிப்பா இருக்கு.
ஆனா நீ தனியா இல்ல.
நான் சலிப்பா இருக்குனு சொன்னேனா?
ரொம்ப வித்யாசம்.
நாம இந்த மாதிரி பேசுவோம்னு நான் நினைக்கவே இல்ல.
குறிப்பா, அந்த விஷயம் நடந்த அப்புறம்.
ரோஹித் எப்படி இருக்கான்?
அவன் நல்லா இருக்கான், நான் இன்னைக்கு காலையில்தான் அவங்கிட்ட பேசினேன்.
நான் உன்னை விமானத்தில் சந்தித்ததாக அவங்கிட்ட சொன்னேன்...
அவன் என்னை பார்க்க விரும்பல இல்லையா?
அது...
ஆனா நீ இன்னும் இங்க இருக்க, எதுக்கு?
உனக்கு தெரியாது ரோஹித்.
நான் எந்த ஆணையும் சந்திப்பது அவனுக்கு பிடிக்கல.
அவன் ரொம்ப உரிமை எடுத்துக்குறான்.
ஆனா ரோஹித் ரொம்ப நல்லவன்.
அவங்கிட்ட சில குறைகள் இருக்கு.
நம்ம எல்லோர்கிட்டயும் இல்லையா? உன் கிட்ட, என் கிட்ட...
நான்? குறைகளா?
உன்னை பற்றி சொல்லு.
நீ என்ன தெருஞ்சுக்கணும்?
பாக்கலாம். காதலிகள்?
கண்டிப்பா எனக்கு இருக்காங்க. ஆனா இரண்டு வாரங்கள் மட்டும்.
அப்புறம் ரெண்டு வாரத்துக்கு இன்னொரு காதலி.
-அப்பறம் ரெண்டு வாரங்களுக்கு... -இரு.
எனக்கு உன்னோட சந்திப்பு பழக்கம் புரியுது. ஆனா அது எதுக்குனு எனக்கு தெரியல.
நான் என் நிறைய நண்பர்கள் அவர்களுக்கு பிரிய மானவர்களுடன் இருப்பதை பார்த்திருக்கேன்.
அவங்ககிட்ட எல்லாமே இருக்கு ஆனா ஒருவருக்கொருவர் அன்பா இருப்பாங்க.
அதனாலதான் நான் நானா இருப்பது நல்லது.
எந்த கேள்வியும் இல்ல, பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்ல.
என்ன முட்டாள்தனம்!
நான் ரோஹித்தை கேள்விகள் கேட்கல எனக்கு எந்த பதிலும் தேவை இல்ல.
ஆனா அவன் கேள்விகள் கேட்குறான், பதில் எதிர்பார்க்கிறான்.
நான் இது எப்பவும் பொண்ணுங்க தவறுனு சொல்லலை.
ஆனா எல்லா உறவுகளும் சிரிப்பில் துவங்கி கண்ணீரில் முடியுது.
அதனால இது குழப்பமா மனதை காயப்படுத்துதா?
இப்போ உன்னோட ரெண்டு வார சந்திப்பு முறை புருஞ்சுருச்சு.
இது அப்படி இல்ல.
நான் காதலில் விழுந்து என்னோட வாழ்க்கையை பாழாக்கிக்க விரும்பல.
ஆனா காதல் வருவதை தேர்வு செய்ய முடியாது, அது தானா நடக்கும்.
நான் காதல் வர விட மாட்டேன்.
அதுக்கு கொஞ்சம் அவகாசம் கொடு. உனக்கு காதல் வரும்.
ஏன்? நீ என்னை கல்யாணம் செஞ்சுக்க நினைக்கிறியா?
ஆகாஷ்!
-ஹாய், செல்லம். -ஹாய்.
உன்னோட நாள் எப்படி இருந்தது?
-ரொம்ப நல்லா இருந்தது. -அப்படியா?
-ஆகாஷ் ஒரு கிறுக்கன், அவன் செம குறும்பு. -இவனா?
அதாவது, ரோகித் அழைத்திருந்தான்.
இரண்டுமுறை.
ஹலோ.
-ஹாய். -ஷாலினி, ஒரு நிமிடம் இரு.
அதை குறைத்து வை, இது என்னோட வருங்கால மனைவி.
நீ எப்படி இருக்க?
உன்னை விட கொஞ்சம் குடித்திருக்கேன்.
நான் அனுப்பிய செய்தி உனக்கு வந்துச்சா? நீ எங்க இருந்த?
நான் ஆகாஷ் கூட மதிய உணவு சாப்பிட போயிருந்தேன்.
நீ ஏன் நான் சொல்லுவதை கேக்க மாட்டேங்குற அவனை பார்க்க கூடாது உன்னிடம் சொன்னேன்?
நீ உன்னோட நண்பர்கள் முன்னாடி என்னை திட்டுறியா?
நான் அங்க வருகிறேன்.
அதுக்கு கொஞ்சம் நேரம் ஆகும், ஆனா நான் அங்க இருப்பேன்.
உன்னோட விருப்பம் ரோஹித், வைக்கிறேன்.
பூஜா, நான் கடந்து போயிட்டேன், அதனால நான் நினைத்தேன்...
நீ எதுவும் செய்யலைனா, அப்போ...
இல்ல!
பூஜா, நான் பக்கத்தில் இருந்தேன், நான் நினைத்தேன் அது...
-வா, பூஜா. -அம்மா, நான் உங்களை பிறகு கூப்பிடுறேன்.
டாக்சி!
ஹாய்!
-என்ன ஒரு ஆச்சர்யம்? -ஹாய், எப்படி இருக்க?
-நான் நல்லா இருக்கேன். -நான் நல்லா இருக்கேன்.
சுபோத், இது சமீர். சமீர், இது சுபோத்.
-ஹாய், உங்களை சந்தித்தது மகிழ்ச்சி. -சரி.
யாருக்காவது காத்திருக்கியா?
ஆமா, ஆனா அவங்க இப்போ வர மாதிரி தெரியல.
நீ ஏன் உட்காரக் கூடாது?
உனக்கு அறிவே இல்லையா! நீ என்ன பண்ணுற?
-உணவுக்கு பிறகு ஏதாவது திட்டம் இருக்கா? -மன்னிக்கணும் என்ன? எதுக்கு மன்னிப்பு?
-அவன் மணிப்பு கேட்கணும். -திட்டம் எதுவும் இல்ல.
சொல்லு, செல்லம்.
-எங்கேயாவது போகலாம். -முட்டாள் ஜனங்க!
-நாம போகலாமா? -நீ என்ன சொல்லுற சுபோத்?
என்னை மன்னிக்கணும், நான் பத்து மணிக்கு தூங்க போகணும்.
வா சுப்போத்.
உன்னோட வழக்கத்தை ஒரு இரவுனால மாறாது.
-நாளை ஞாயிற்றுகிழமை விளையாட்டு வீரனாக இரு. -எனக்கு தெரியும்.
அதனால தான் நான் ஐந்து மணிக்கு எழுந்து யோகா பண்ணிட்டு நடை பயிற்சி போகணும்.
சரியா எட்டு மணிக்கு காலை உணவு சாப்பிடணும்.
ஞாயிற்று கிழமைகளில், நாங்க குமார் மாமாவின் கடற்கரை வீட்டில் நேரம் செலவிடுவோம்.
மன்னிக்கணும், நான் இப்போ திரும்ப வருகிறேன்.
இது அவர் கழிவறை போக வேண்டிய நேரம்னு நினைக்கிறேன்.
நிறுத்து, அவர் அந்த அளவுக்கு மோசம் இல்ல.
-அப்போ, எங்க? -பார்ப்போம்.
சரி, கால அட்டவணை வராத இருந்தால், நாம போகலாம்.
போகலாம்.
-ஆனா ஒருவேளை இன்னொரு நாளைக்கு. -கண்டிப்பா.
நான் எப்பவாவது உனக்கு அழைக்கிறேன்...
பரவாயில்ல.
சரி.
ஓ, அடடா! நாம என்ன கொண்டாடுறோம்?
நீ மறந்துட்ட.
ஐந்து மாதங்கள் முன்னாடி இதே நாள் உன்கிட்ட நான் உன்னை விரும்புவதாக சொன்னேன்.
உண்மையாவா? ஒரு சுற்றுண்டி சாப்பிட அழைத்தேன்.
சிற்றுண்டி.
சுபோத் மற்றும் பூஜாவுக்கு!
-மனநிலை எப்படி இருக்கு? -கொஞ்சம் மோசமா.
உண்மையா, மகேஷ்.
அந்த படத்தில் சில கஷ்டமான காட்சிகள் இருந்தது.
அது நகர்ந்துக்கிட்டே இருந்தது, நான் திணரிட்டேன்!
இதை வெளிய எடு.
உன்னை ஒரு நல்ல படத்துக்கு கூட்டிட்டு வந்ததுக்காக என்னை மன்னிச்சிறு.
-அது என்னோட பிரச்சனை, மகேஷ். -என்ன?
நான் நல்ல படங்களை பார்க்க விரும்ப மாட்டேன்.
உனக்கு சண்டை படங்கள் தான் பிடிக்கும்.
உனக்கு அதுதான் புரியும்.
ஏன்னா அதில் மூலையும், மனதையும் உபயோகம் படாது.
நீ சொல்லுறது சரிதான்.
அது காதல் கதைகளில் மூளை தேவை.
கதாநாயகி அழுதுகிட்டே இருக்கா, நாயகன் பெருமூச்சு வீட்டுக்கிட்டே இருந்தான்.
இந்த காதல் போதை பொருளெல்லாம் என்ன?
உனக்கு புரியாது.
அவளை தொல்லை செய்யாத, நண்பா, போலாம்.
மக்கள் காதலில் விழுவது ஏன் என்பது ஆச்சர்யமா இருக்கு.
அவர்கள் எதுக்காக ஒருவருக்காக உயிரை விடுறாங்க என்பது ஆச்சர்யமா இருக்கு.
மக்கள் காதலில் விழுவது ஏன் என்பது ஆச்சர்யமா இருக்கு.
அவர்கள் எதுக்காக ஒருவருக்காக உயிரை விடுறாங்க என்பது ஆச்சர்யமா இருக்கு.
ஏன் என்று நான் ஆச்சர்யப்படுறேன்.
நான் அதை பற்றி யோசிக்கிறேன் காதலில் சோகங்கள் மட்டுமே இருக்கு
காதலில் கொடுமைகள் எல்லையற்றது
காதலில், நீ அமைதியாக இருக்க வேண்டும்
வலியிலும் நீ சிரிக்க வேண்டும்
ஏன் உனோட வாழ்வை விஷமாக நிரப்புகிறாய்?
மக்கள் காதலில் விழுவது ஏன் என்பது ஆச்சர்யமா இருக்கு.
ஏன் என்று நான் ஆச்சர்யப்படுறேன்.
காதல் இல்லாத வாழ்க்கை என்ன வாழ்க்கை?
காதல் இல்லாமல், மனிதன் தனிமையாகிறான்
காதல் இல்லாத வாழ்க்கை என்ன வாழ்க்கை?
காதல் இல்லாமல், மனிதன் தனிமையாகிறான்
காதல் உன் வாக்கையில் வர்ணங்களை கொண்டு வருகிறது
காதல் உன் வாழ்வை அலங்கரிக்கிறது
எல்லோரும் காதலில் விழுகிறார்கள், ஆனா அதை ஒத்துக்க மாட்டாங்க
காதலை பற்றி வெளிப்படையாக பேசுவது ஏன் அவர்களை பயப்படுத்திக்கிறது?
ஏன் என்று நான் ஆச்சர்யப்படுறேன்.
காதல் எப்போதும்
காதல் எப்போதும், அதுக்கும் மேல
காதல் எப்போதும்
காதலுக்காக வாழ்கிறேன், காதலுக்காக சாகிறேன்
காதல் காரணமில்லாத சிக்கல்
காதல் எல்லா நேரமும் அழகானது
நீங்க காதலில் இருந்து விலகி இருப்பது நல்லது
காதல் என்பது எல்லோருக்கும் உண்மைதான்
காதல் தண்ணீரில் குதிப்பவர்களுக்கு
அதில் மூழ்குவார்கள் நீந்த முடியாது
ஏன் என்று நான் ஆச்சர்யப்படுறேன்.
எல்லோரும் காதலிக்கிறாங்க
நீ மட்டும் அதை நிராகரிப்பது ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது
ஏன் என்று நான் ஆச்சர்யப்படுறேன்.
காதல் எப்போதுமே
காதல் எப்போதுமே, அதுக்கும் மேல
காதல் எப்போதுமே
-நீ இதை எடுத்துக்கோ. -நன்றி.
ஷாலினி நீ ஏன் சறுக்கு விளையாட்டில் ரொம்பப் பயப்பட்ட?
நான் பயப்படல.
மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவங்க மட்டும்தான் அதை ரசிப்பாங்கணு நினைக்கிறேன்.
நல்ல காரணம்.
நீ அதில் விளையாட தைரியம் தேவை.
கவலை வேண்டாம்.
இங்க உன்னை போல நிறைய கோழைகள் இருக்காங்க.
அங்க ஒண்ணு இருக்கு.
ரொம்ப வேடிக்கை, ஆனா அது மாதிரி இல்ல.
அதுமாதிரி இல்லன்னா, என்கூட அதில் விளையாட வா.
வாய்ப்பே இல்ல!
ஏன்? உனக்கு தைரியம் இல்லையா?
எனக்கு நேரம் ஆச்சு.
நான் அதில் விளையாட போறேன்.
என் கூட வா, இல்லைனா இங்க உட்காந்து வேடிக்கை பாரு.
நீ உண்மையாவே கோழை.
மன்னிக்கனும், நீங்க தப்பா நினைக்கலைனா?
நாம சாக போறோம்!
வேகமா வா! நாம ரயிலை தவற விட்டுடுவோம்! வா!
வா.
ஹேய், இரு.
-ஹேய் அங்கயே இரு. -போகலாம்!
ஹேய். போகலாம்.
-எனக்காக காத்திரு, நண்பா! -வா நண்பா!
-ஹேய், நண்பா. -நீ நல்லா இருக்கியா?
-இவள் உன்னை பயப்படுத்திட்டாளா? -ஓ, கடவுளே! என்னை விடு நண்பா!
கவலை வேண்டாம் நான் இங்க இருக்கேன், பரவாயில்ல.
ஷாலினி, நீ அந்த வயதானவரை பயப்படுத்தீட்டாய்!
நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்.
ஹாய்.
அது எப்படி இருந்தது.
அருமை, அவர்களுக்கு என் வேலை பிடித்திருந்தது.
-உண்மையாவா? -அவங்க என்னை திரும்பப் போக சொல்லுறாங்க.
அருமையான விஷயம்.
நீ எப்போ திரும்பப் போகணும்?
அம்மா, நான் இப்ப தான் வந்தேன், நீங்க போறதை பற்றி பேசுறீங்க?
நீ சமீர்கிட்ட பேசுனியா?
இல்ல. ஏன்?
நீ போன அன்னைக்கு காலை அவன் வந்தான்.
அவன் கவலையா இருந்தான்.
-அவன் என்ன சொன்னான்? -ஒன்னும் சொல்லலை.
ஹேய், நீ எப்போ திரும்ப வந்தாய்?
உன்னை பார்ப்பது சந்தோஷம், நண்பா.
-நீ எப்படி இருக்க? அது எப்படி இருந்தது? -சிறப்பு, நீ எப்படி இருக்க?
அது பெரிய கதை, மேல போயி பேசலாம்.
சரி, கண்டிப்பா.
அப்போ அதுதான் நிலமை.
உன்னோட நல்ல நண்பர்கள், நீ சந்தித்த
ஆனா நீன் என்ன நினைக்கிற என்பதை அவகிட்ட சொல்லலை.
நான் ரொம்ப முயற்சி செஞ்சேன்.
ஆனா என்னால சொல்ல முடியல.
ஆமா.
-அவளுக்கு காதலன் இருக்கானா? -ஆமா.
அவளுக்கு காதலன் இருந்தான் ஆனா இதுக்கு மேல இல்ல!
அவங்கிட்ட பூஜா என்ன பார்த்தானு எனக்கு ஆச்சர்யமா இருக்கு.
அவன் நல்லாதான் இருக்கான், ஆனா மொக்கையா இருக்கான்.
ஒருநாள் நான் அவங்ககூட பயணம் போயிருந்தேன்.
அங்கதான் நான் பூஜாவை செப்டம்பர் 15 அன்னைக்கு முதல் முறையா பார்த்தேன்.
சரியா ஏழு நாளைக்கு அப்புறம்.
இங்க 22 ஆம் தேதி நாங்க இங்க ஐஸ் கிரீம் சாப்பிட வந்தோம்.
உங்களுக்கு நேரம் ஞாபகம் இல்லையா, சுபோத்?
கண்டிப்பா ஞாபகம் இருக்கு, அது மாலை 5:55 மணி.
அது மட்டும் இல்ல.
அவன் தினமும் அவளுக்காக பலூன் வாங்கி தருவான்.
-பலூன்? -ஆமா.
இதய வடிவிலான பலூன்கள் அது போக்குவரத்து சமிக்கையில் கிடைக்குமே
இதய வடிவிலான பலூன்கள்!
அது பரவாயில்ல, ஆனா தினமும்? தினமும் ஒரு பலூன்.
அவன் ரொம்ப குழப்பமானவன்னு எனக்கு தெரியும்
பைத்தியக்காரன்
சமீர் நீ பூஜாவை ரொம்ப காதலிப்பதாக இருந்தா ஏன் அவகிட்ட சொல்லலை?
எனக்கு பயமா இருந்தது?
அதாவது, பூஜா என்னை வேண்டாம்னு சொல்லிட்டா என்ன செய்யிறது?
நான் எங்க நட்பை இழந்திடுவேன். நான் தனிமையா இருப்பேன்.
நீ இங்க இல்ல. ஆகாஷ்சும் இல்ல.
எப்படியோ.
நீ திரும்ப வந்துட்ட நீ என்கூட இருப்பதால நான் பலம் கூடியது போல உணருறேன்.
நான் எப்பவும் உனக்காக இருப்பேன், சமீர்.
அப்போ நான் இன்னைக்கு அவகிட்ட சொல்லட்டுமா?
அவகிட்ட சொல்லு.
பூஜா, நான் உன்கிட்ட பேசணும்.
நம்ம பெற்றோர்கள் நம்ம கல்யாண ஏற்பாடுகளை செய்யலைனா என்ன பண்ணுறது?
நாம சந்தித்தது போல சந்திக்காம இருந்தா?
நான் உன்னை எங்காவது சந்தித்திருந்தா, நாம இப்போ இருப்பது போல இருந்திருக்க முடியுமா?
நாம இப்படி இல்லைனா, எப்படி இருந்திருபோமா?
நாம ஒருவருக்கொருவர் என்ன நடக்கும்னு வித்யாசமா யோசித்தா?
இப்போ, என்ன ஆச்சு?
நான் என்ன சொல்லுறேன்?
நீ நிறைய ஒன்றை சொல்லவர.
என்ன அது, சமீர்?
அதுதான், பூஜா...
நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்.
நமக்கு ஒருவரை ஒருவர் நல்லா தெரியாது, நான் ஒத்துக்குறேன்.
ஆனா நீ தேடி போற காதல் எனக்கு புரியுது.
நீ என்னை கொஞ்சம் நம்பினா
என்னை நம்பு, நான் உண்மைதான் சொல்லுறேன்.
அந்த பெண் எங்க?
நான் எல்லா இடத்திலும் தேடுறேன், அவளை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை
நான் யார் காதலை நம்புவது? அந்த பெண் எங்கே?
என்னை மட்டும் காதலிப்பவள் அவள் ஆதை ஒப்புக்கொள்ள தயாரா இருப்பவள்
அவள் என்னை அன்பே என்று அழைக்க தயாராக இருக்கிறாள், எங்கே அந்த பெண்?
அவள் உன் கனவில் வாழ்பவள், அவள் காதலுக்கு அடையாளமானவள்
நீ அவளுக்காக தொடர்ந்து காத்திருந்தா, நீ ஒருவரை கண்டுபிடிப்பாய்
போயி அவளை தேடு இந்த தேவைதையை, இந்த அழகான மங்கையை
ஒருமுறை நே அவளை பார்த்தாள் நீ சொல்லுவாய், ஓ! அவள் இங்கே இருக்கிறாள்
இந்த நினைவு ஏன் எனக்குள் வந்து போகிறது என்று ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது
நான் தேடுகிற பெண்ணாக நீ இருக்க முடியும்
உனக்கு எல்லா நற்பண்பும் இருக்கிறது
அதைத்தான் நான் எதிர்பார்க்கிறேன்.
நீ ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டாய் என நினைக்கிறேன், நீ என்ன நினைக்கிறாய் ஆச்சர்யப்படுகிறேன்.
நான் தேவதை அல்ல, தேவதை அல்ல, பிரமை பிடித்து இருக்காதே
நான் எல்லா இடத்திலும் தேடுறேன், அவளை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை
நான் யார் காதலை நம்புவது? அந்த பெண் எங்கே?
நான் ஒருவேளை சொன்னால்
நான் உன்னை பற்றிதான் கனவு கண்டேன் என்று சொன்னால்
உனக்கு தெரியும், இதுதான் என் ஆசை
நீ என்னுடன் எப்போதும் இருக்க வேண்டும் என்பது தான்
நீ என்னை எப்படி நம்ப வைத்தாய்? நீ எப்படி என்னோட இதயத்தை துடிக்க வைத்தாய்
நீ என்னோட மனதையும் உடலையும் உறைய வைத்தாய் காரணமின்றி வியர்க்க வைத்தாய்
நான் எல்லா இடத்திலும் தேடுறேன், அவளை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை
நான் யார் காதலை நம்புவது
-அந்த பெண் எங்கே? -அந்த பெண் இங்கே இருக்கிறாள்
தொடக்கம்...
என்னால நம்பவே முடியல, நீ கிளம்ப ஏற்கனவே நேரம் ஆயிருச்சு.
கவலை வேண்டாம், அம்மா, நான் சீக்கிரமா திரும்ப வந்திருவேன்.
மூன்று மாதம் என்பது சீக்கிரம் இல்ல. நீ அவ்வளவு நாள் விட்டு தூரம் போற.
அடுத்த முறை நீ எவ்வளவு நாள் போவாய்?
சித்தார்த், நீ கல்யாணத்தை பற்றி யோசிச்சியா?
அம்மா.
அப்படினா என்ன அர்த்தம்?
இன்னொரு நாளைக்கு, சரியா?
ஏன் இன்னொரு நாளைக்கு? ஏன் இப்போ இல்ல?
நான் எப்படி உனக்கு புரிய வைப்பேன்?
விடுங்க. நீங்க புரிந்து கொள்ள மாட்டீங்க.
பிறகு எனக்கு புரிந்து கொள்ள வை.
நான் உன்னோட அம்மா.
நான் உன்னை புருஞ்சுக்கலைனா, யார் புருஞ்சுக்குவா?
நீ யாரையாவது காதலிக்கிறியா?
சித், என்ன இது?
நீ என்கிட்ட இருந்து எதையும் மறைத்தது இல்ல.
ஆமா, அம்மா, ஆனா சில விஷயங்களை புரிய வைக்க முடியாது.
நான் ஒத்துக்குறேன், ஆனா நீ ஏதோ தொல்லையில் இருப்பதை நான் பார்க்கிறேன்.
நீ அதை எப்போதும் மூடி மறைக்க முடியுமா?
அம்மா, உங்களால அதை புருஞ்சுக்க முடியாதுன்னு சொல்லுறேன்.
சொல்லு நான் எதை புருஞ்சுக்க முடியாது?
என்கிட்ட சொல்ல முயற்சி பண்ணு.
சித் நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
நான் தெருஞ்சுக்க உரிமை இல்லாத விஷயம் என்ன இருக்கு?
என்ன விஷயம்?
தாரா...
தாரா?
அதாவது தாரா ஜெய்ஸ்வால்?
நான் அவளை நிறைய முறை பார்த்தேன், ஆனா அவள்...
எப்போ இருந்து?
எனக்கு தெரியல.
-எப்போ இருந்துனு எனக்கு தெரியல. -போதும் சித்!
நான் உன்னை உன்னோட வாழ்க்கையே வீணாக்க விடமாட்டேன்.
உனக்கு கொஞ்சமாவது புரியுதா நீ என்ன சொல்லுகிறாய்?
என் மகன் யாரோ ஒரு பொம்பளைய விரும்புறான்...
நீ சரியாத்தான் சொன்னாய். என்னால் புரிஞ்சிக்க முடியாது.
அவளும் சொன்னாளா அவள் உன்னை விரும்புறாள் என்று?
அவளுடைய சோகமான கதைகள் சொல்லி அவள் உனக்கு பொடி வைக்கிறாள்.
-அவள் உன்கிட்ட என்ன சொன்னள்? -ஒன்னும் இல்ல.
அவளுக்கு தெரியாது...
உன்னோட அம்மா சொல்லுறது ரொம்ப சரி, சித்தார்த்.
நீ உன்னோட வாழ்க்கையை கெடுத்துக்காத.
என்னோட வாழ்க்கையில் இருக்கும் சின்ன அமைதியையும் பறித்துராத.
சித்தார்த், தயவுசெஞ்சு தூரம் போ.
-நான் சொல்லுவதை கேளுங்க. -இதுக்கு மேல நீ சொல்லுவதை கேட்க விரும்பல.
நான் உன்னை எப்பவாவது
காதலிப்பது போல அல்லது உன்னோட உறவில் இருப்பது போல உணர்வை கொடுத்தேனா?
இல்ல.
அப்போ எப்படி நீயும் நானும் ஒன்றாக
இருக்க முடியும்னு நினைக்கிற?
இதுதான் உன்னோட தலைமுறையில் இருக்கும் பிரச்சனை.
ஏதாவது போகுதுனு நீ நினைக்கிற,
ஆனா இல்ல, சித்தார்த்.
நான் மட்டும் இல்ல, நீயும் உன்னோட அம்மாவை காயப்படுத்துற.
தயவுசெஞ்சு உட்கார்.
தயவுசெஞ்சு.
என்னை மன்னிச்சிறு.
என்னை மன்னிச்சிறு, உன்னோட அம்மாவை நீ காயப்படுத்த நான் காரணமாயிட்டேன்.
என்னை மன்னிச்சிறு, நீ இதை எல்லாம் என்னாலதான் கேட்ட.
ஆனா நான் உன்னை காதலிப்பது நிஜம்.
நான் அதுக்காக மன்னிப்பு கேட்கல.
நீ அதை தெருஞ்சுக்க விரும்பல என்பதும் உண்மை.
ஏன்னா எனக்கு தெரியும்
நீ புருஞ்சுக்கவே இல்ல.
நான் உன்னை சந்தோஷமா இருப்பதை பார்க்க விரும்புறேன்.
இன்னைக்கு உண்மையை தெருஞ்சுகிட்டது உன்னோட வருத்தத்துக்கு காரணமா இருந்தா
அது எல்லாம் சொல்லும், இது என்னோட நோக்கம் இல்லைனு.
என்னை மன்னிச்சிறு.
சித்.
தயவுசெஞ்சு போ.
வேலை முடிந்த அப்புறம்
நான் என்னோட மாமாவுடைய பண்ணை வீட்டில் இருக்கலாம்னு நினைக்கிறேன்.
இது வர்ணம் அடிக்க நல்ல இடம்.
அழகா அமைதியானது.
நீங்க என்கூட வருவிங்களா?
நீ இல்லம நான் அங்க போக விரும்பல.
ஹலோ, ஒரு நிமிடம்.
-உங்களுக்கு அழைப்பு வந்திருக்கு. -சரி, நன்றி.
ஹலோ.
ஓ, ஹாய், ஷாலினி, நான் நல்லா இருக்கேன்.
ஒரு நிமிடம், ராசல், நான் உங்க பேனாவை கடன் வாங்கிக்கலாமா?
நன்றி.
சொல்லு.
அப்படியா, சரி.
-ஹாய். -ஹாய்.
-மாலை வணக்கம். -மாலை வணக்கம்.
நாங்க கிளம்புறோம். உங்களை சந்தித்தது ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருந்தது.
-சரி, போயிட்டு வாங்க. -போயிட்டு வருகிறோம்.
போயிட்டு வாங்க.
-நீ பார்க்க ரொம்ப அழகா இருக்க. -நன்றி.
அப்போ, நாம எதுக்காக இங்க இருக்கோம்?
இந்த உலகத்தில் காதல் என்ற விஷயம்தான் முக்கியமானது என்பதை உனக்கு நிரூபிக்க.
என்னோட வாழ்க்கைக்கு அப்புறம் நீ எதுக்காக?
வாய மூடு.
உள்ள போலாம், நமக்கு நேரம் ஆச்சு. வா.
-நாம எதுக்காக இங்க இருக்கோம்? -இசை நாடகத்தை பார்க்க.
-சரி, ஆனா எதுக்காக? -நீ எதுக்குனு கண்டுபிடிப்ப.
அமைதி.
பொண்ணு கிரேஸிடா பையன் டிரொய்லஸ்.
அவங்க ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்குறாங்க.
ஆனா டிரொய்லஸ்க்கு போகணும்
அவனுடைய நாட்டுக்காக அவன் போருக்கு போக வேண்டியது இருக்கு.
அவனுக்கு ஏதாவது ஆயிருமொனு கிரேஸிடா பயப்படுறா.
டிரொய்லஸ் அவனுக்கு எதுவும் ஆகாதுன்னு அவகிட்ட சொல்லுறான்.
இதுதான் டிரொய்லஸ் உடைய ஆன்மா.
சொர்க்க வாசலில்.
அவன் உள்ள போக விரும்பல.
அவன் ஒரு நாளுக்காக கடவுளிடம் மன்றாடுகிறான்.
அவன் கடைசியா ஒருமுறை கேஸிடாவை பார்க்க விரும்புறான்.
அவன் அவளை எவ்வளவு நேசிக்கிறான் என்பதை சொல்ல.
அவனுக்கு அந்த ஒரு நாளுக்கு அனுமதி கிடைத்தா
அவன் ஆயிரம் முறை இறக்க தயாராக இருக்கான்.
உன்னோட கண்களை மூடு, ஆகாஷ்.
இப்போ அந்த நபரை பற்றி யோசி
நீ ஒரு நாள் ஆவலுடன் வாழ்வதுக்காக ஆயிரம் முறை இறக்க தயாராக இருக்கும் அந்த நபர்?
அந்த நபர் யாரு?
இரவு வணக்கம்.
அவ்வளவு சுலபமா விடமுடியாது.
நீ யாரை பார்த்தேனு நீ இன்னும் என்கிட்ட சொல்லவே இல்ல.
நான் யாரையாவது பார்த்திருப்பேனு நீ நினைக்கிறியா?
ஆமா, நீ முதல்முறையா குறைவா பேசி அதிகமா யோசிக்கிற.
நீ சொல்லு.
அப்போ கேளு.
நான் அவளை பார்த்தேன்.
ஒருவேளை இதுதான் காதல்னு நான் உணர்ந்தேன்.
அது ஒரு மாயம்.
நான் அவளை தொட விரும்புறேன்
என்னோட கைகளில் அவளை தாங்க விரும்புறேன்.
அவளுடைய கண்களில் நான் அப்பாவிதனத்தை பார்த்தேன்.
இப்போ நான் உன்னோட கண்களில் பார்ப்பதை போல.
உன்னோட குரலை போலவே அவள் குரலும் அற்புதமா இருந்தது.
அவள் மூச்சு காற்றில் நான் நறுமனத்தை உணர்ந்தேன்.
இப்போ உன்னோட மூச்சில் நான் உணர்வதை போல.
அவள் யாரு?
அந்த இசை விருந்து பாடகி!
ஷாலினி!
ஷாலினி, உள்ள வா.
இப்போவே.
போயிட்டு வருகிறேன்.
நீங்க தனியா பேசணும்னு நினைக்கிறேன்.
நீ எங்க இருந்த?
இசை நாடகத்தில்.
ஆகாஷ் கூடவா?
ஆகாஷ்யை சந்திக்க கூடாதுனு நான் எவ்வளவு முறை சொல்லியிருக்கேன்.
ரோஹித், நீ எப்பவும் நான் யாரை பார்க்கணும் யாரை பார்க்க கூடாது சொல்லிட்டே இருப்பியா?
ஆமா, நீ திரும்ப ஆகாஷ்யை பார்க்க கூடாது.
புரியுதா?
நீ என்னை கஷ்ட படுத்துரா
ரோஹித், நீ என்னை கஷ்ட படுத்துற.
ரோஹித், எனக்கு யோசிக்க நேரம் வேணும். உனக்கும் தான்.
நான் உங்களுக்கு ஏதாவது கொண்டு வரட்டுமா?
நவம்பர் 15 போல...
-எனக்கு... -காலை வணக்கம், ஸ்டீவ், ஹாய், ஜோன்.
காலை வணக்கம், திரு. மல்கோத்ரா, உங்க அம்மா கூப்பிட்டிருந்தாங்க.
-நான் அவங்களுக்கு அழைக்கிறேன். -ஷாலினி கூப்பிட்டிருந்தாங்க.
-ரொம்ப முக்கியம்னு அவங்க சொன்னாங்க. -நன்றி.
நான் உறுதிபடுத்த விரும்புறேன்...
-ஹலோ. -ஹாய், ரோஹித், நான் ஆகாஷ் பேசுறேன்.
ஷாலினி அங்க இருக்காளா? அவள் கூப்பிட்டிருந்தா.
எனக்கு தெரியும், நாங்க திரும்ப போகிறோம்
கல்யாணம் செய்வதற்கு.
வாழ்த்துக்கள்.
-நான் ஷாலினிகிட்ட பேசலாமா? -கண்டிப்பா.
ஷாலினி, இது ஆகாஷ்,
ஹலோ.
வாழ்த்துக்கள்.
ஒரு நல்ல செய்தி.
நாங்க நாளைக்கு திரும்ப போகிறோம்.
நீ இன்னைக்கு இரவு உணவுக்கு வர முடியுமா?
எனக்கு தெரியல. நன்றி.
ஆகாஷ், நீ வருவேணு நாங்க நினைக்கவே இல்ல. உள்ள வா.
நன்றி.
ஹாய்.
வாழ்த்துக்கள்.
இது ரொம்ப அழகா இருக்கு. நன்றி.
நீ என்ன குடிக்கிற?
நாம அப்புறமா குடிக்கலாம், முதலில் சாப்பிடலாம்.
எனக்கு பசிக்கிது. வாங்க.
-ஆகாஷ், உனக்கு இன்னும் வேணுமா? -இல்ல, வேண்டாம்.
-ஷாலினி. -வேண்டாம்.
-ரோஹித். -நான் நிறைய சாப்பிட்டுட்டேன். நன்றி.
ஷாலினி, நீ மகேஷ் மாமா கிட்ட நீயும் ஆகாசுன் எப்படி சந்தித்தீங்கணு சொல்ல முடியுமா?
சொல்ல மாட்டியா?
மகேஷ் மாமா, நீங்க என்னோட இடத்தில் இருந்தீங்கனா.
நீங்க என்ன செஞ்சீருப்பிங்க எனக்கு தெரியல.
ஏன்? என்ன ஆச்சு?
அது என்னோட பட்டமளிப்பு விழா.
ஷாலினி என்கூட இருந்தா. ஆகாஷ்க்கு அது தெரியாது...
ஹேய், ஆகாஷ்,
குத்தினதுக்காக மன்னிக்கணும், கடினமா உணர வேண்டாம்.
இல்ல, ரோஹித், அது என்னோட தவறு.
ஆனா உண்மையா சொல்லனும்னா, நான் அதிஷ்டகாரன்.
எப்படி?
அதாவது, ஷாலினி என்கூட இருந்திருந்தா
யாராவது புதுசா வந்திருப்பாங்க
நான் அவர்களை கொலை பண்ணியிருப்பேன்.
நான் அவனை கொல்ல விரும்புறேன்.
அது ஷாலினி உன்கூட இருந்திருந்தா.
மன்னிக்கணும்.
ஷாலினி.
-நன்றி. -ஹேய், இரு.
நன்றி.
-ரோஹித். -நன்றி.
எனக்கு தெரிந்த அழகான ஒரு பொண்ணுக்காக. ஷாலினிக்காக.
ஷாலினிக்காக.
நீ எங்க கல்யாணத்துக்கு வருவ இல்லையா?
என்னால் வர முடியாது. அங்க நிறைய வேலைகள் செய்ய வேண்டியது இருக்கு.
வா, நீ எந்த மாதிரி நட்பு.
எப்படியோ, உன்னோட கல்யாணத்துக்கு எங்களை அழைக்க மறந்திராத.
நாங்க கண்டிப்பா அங்க இருப்போம்.
நான் கல்யாணம் செஞ்சுக்க மாட்டேன்.
ஏன்?
நீ கல்யாணம் பன்னிக்க யாரையாவது காதலிகனுமா?
என்னோட பார்வையில்ல.
காதல் என்ற ஒரு விஷயம் இந்த உலகத்தில் இல்ல.
என்ன முட்டாள்தனம்!
நானும் ஷாலினியும் காதலிக்கிறோம், அதனால நாங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிறோம்.
சரிதானா, ஷாலினி?
நீங்க ஒருவருக்கொருவர் இதை கேட்க கூடாது
ஆனா உனக்குள்ள.
எப்படியோ.
நான் கிளம்புறேன்.
-நன்றி, மகேஷ். -நன்றி. ஆகாஷ்.
-திரும்பவும், வாழ்த்துக்கள். -நன்றி.
போயிட்டு வருகிறேன்.
ஆகாஷ்.
நீ அன்னைக்கு ஒரு நாள் இரவு நீ உன்னோட ஆடையை விட்டுட்டு போயிட்ட.
நன்றி.
-இரவு வணக்கம். -ஆகாஷ்.
நான் ஏன் ரோஹித்தை கல்யாணம் செஞ்சுக்க விரும்புறேன்னு உன்கிட்ட சொல்ல வேண்டும்.
ஏன்?
என்கிட்டே சொல்ல என்ன அவசியம் இருக்கு?
அவசியம் இருக்கு ஏன்னா நம்ம ரெண்டு பேருக்குமே தெரியும்
நீ இசை நாடகத்தில் கண்ணை மூடிய அப்போ
நீ அந்த குண்டு பாடகியை பார்க்க வில்லை.
தனிமை
நான் காதலினால் பாதிக்கப்பட்டேன்.
என்னோட எல்லா கனவுகளும் பொய்யானது, சோகமான மேகங்கள் எனக்கு மேலே
எல்லா சந்தோஷமும் மருத்து போனது
என்னோட வாழ்க்கை பறிபோனது
உன்னை காதலித்ததால் நான் தண்டிக்கப்பட்டேன்
தனிமையில்
தனிமைதான் என்னை சுற்றி இருக்கு
தனிமை
தனிமைதான் என்னை சுற்றி இருக்கு
என்னோட கனவில் ஏன் கையில் ஒரு திரையை பார்த்தேன்
இப்போது சிதந்து போன கனவு என் கண்களை வெட்டுகிறது
என்னோட கனவில் ஏன் கையில் ஒரு திரையை பார்த்தேன்
இப்போது சிதந்து போன கனவு என் கண்களை வெட்டுகிறது.
நேற்று யாரோ ஒருவர் இருந்தார்
ஆனால் இன்றுயாரும் இல்லை.
என்னுடைய ஒவ்வொரு மூச்சிலும் நஞ்சு கலந்திருக்கு
தனிமை
தனிமை என் கண்களை நிரப்புகிறது ஆயிரம் கண்ணீருடன்
தனிமை
தனிமை என் கண்களை நிரப்புகிறது ஆயிரம் கண்ணீருடன்
நான் எப்படி என்னோட வெற்று நம்பிக்கையையுடன் இருக்க முடியும்?
நான் நீண்ட பயணத்தை முடிக்காமல் வெளிய வந்துவிட்டேன்
நான் எப்படி என்னோட வெற்று நம்பிக்கையையுடன் இருக்க முடியும்?
நான் நீண்ட பயணத்தை முடிக்காமல் வெளிய வந்துவிட்டேன்
நான் இப்போ எங்கே போவேன்?
நான் யாரிடம் விளக்கம் சொல்லுவேன்.
நான் எதை விரும்பினேன், இப்போது நான் எதை வைத்திருக்கிறேன்?
தனிமை
தனிமை இருளை போன்று இருக்கிறது
நான் காதலினால் பாதிக்கப்பட்டேன்.
என்னோட எல்லா கனவுகளும் பொய்யானது, சோகமான மேகங்கள் எனக்கு மேலே
எல்லா சந்தோஷமும் மருத்து போனது
என்னோட வாழ்க்கை பறிபோனது
உன்னை காதலித்ததால் நான் தண்டிக்கப்பட்டேன்
தனிமையில்
தனிமைதான் என்னை சுற்றி இருக்கிறது.
தனிமை
தனிமைதான் என்னை சுற்றி இருக்கிறது
தனிமை
ஹலோ
-ஹலோ, ஆண்டி. சமீர் வீட்டில் இருக்கானா? -யார் பேசுறது?
ஆகாஷ்.
நீ சமீர்கிட்ட பேச விரும்புற ஆனா நீ சித்தார்த் எண்ணுக்கு கூப்பிட்டிருக்க.
-நீ எப்படி இருக்க? -நான் நல்லா இருக்கேன், ஆண்டி.
அவன் கசலிக்கு போயிட்டான்.
உன்னோட எண்ணை கொடு நான் அவங்கிட்ட சொல்லுறேன்.
இல்ல, பரவாயில்ல, ஆண்டி. நான் அவனுக்கு அழைக்கிறேன்.
நன்றி.
-ஹலோ. -ஹேய், ஆகாஷ்.
எப்படி இருக்க, மகனே?
நான் நல்லா இருக்கேன், அப்பா.
என்ன ஆச்சு?
உனக்கு உடம்பு சரியில்லையா?
அப்படி எதுவும் இல்ல, அப்பா.
நான் நாள் முழுக்க பரபரப்பா இருந்தேன், நான் சோர்வா இருக்கேன், அவ்வளவுதான்.
ஆகாஷ்?
என்ன, அப்பா?
ஆகாஷ், வீட்டுக்கு திரும்ப வா,
நீ திரும்ப வரணும்னு நான் விரும்புறேன்.
என்ன ஆச்சு?
நான் உன்னை இதுக்கு முன்னாடி இப்படி பார்த்ததே இல்ல.
நான் காதலில் விழுந்துட்டேன், அப்பா.
அப்போ, என்ன பிரச்சனை?
அவள் வேற ஒருவரை கல்யாணம் செஞ்சுக்க போரா.
அவளை நீ காதலிக்கிறாய் அவகிட்ட சொன்னியா?
இல்ல.
அவள் உன்னை காதலிக்கிறாளா?
ஆமா, காதலிக்கிறாள்.
அவள் அதை உன்கிட்ட சொன்னாலா?
ஆகாஷ், நீ என்ன நினைக்கிற என்பதை நீ அவகிட்ட சொல்லணும்னு நினைக்கிறேன்.
-இல்ல. -ஏன் இல்ல?
அவள் வேற ஒருவனை கல்யாணம் செஞ்சுக்க போறாள்.
ஆகாஷ்.
இந்த உலகத்தில் நம்ம புருஞ்சுக்குவதுக்கு மேல நிறைய விஷயங்கள் இருக்கு.
ஒரு நபர் ஒரு முடிவு எடுக்கும்போது
அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கும்.
அவள் உன்னை காதலிப்பதாக நீ சொல்லுற.
ஆனா அவள் வேற ஒருவனை கல்யாணம் செஞ்சுக்க போறாள்.
அவள் எதுக்காக அதை செய்யிராணு நீ தெருஞ்சுக்க முயற்சி செஞ்சியா?
அவளுடைய முடிவுக்கு என்ன அர்த்தம்?
நன்றி.
உன்னை பார்ப்பது மகிழ்ச்சி.
ஷாலினி எப்படி இருக்கா?
சந்தோஷமா இல்ல.
அவள் எப்படி இருப்பா?
அவள் ரோகித்தை கல்யாணம் செஞ்சுக்க போறாள். ஆனா அவள் உன்னை காதலிக்கிறாள்.
-அவள் அதை உன்கிட்ட சொன்னாலா? -இல்ல.
நீ அவளை காதலிப்பதாக எப்பவாவது சொன்னியா?
அப்போ ஏன் அவள் ரோஹித்தை கல்யாணம் செஞ்சுக்கிறாள்?
ரோஹித் அப்பாவும், ஷாலினி அப்பாவும் தொழில் கூட்டாளிகளாக இருந்தாங்க.
அவங்க பெற்றோர்கள் கார் விபத்தில் இறந்த போது ஷாலினிக்கு ஆறு வயது.
நான்தான் அவளுக்கு ஒரே சொந்தமாக இருந்தேன்.
அப்புறம் நான் திரும்ப போராடினேன்.
ரோஹித் உடைய பெற்றோர்கள் அவள் அவங்க வீட்லயும் அவள் மனதிலும் இடம் பிடித்தாங்க.
அவங்க அவளுக்காக நிறைய விஷயங்கள் செஞ்சாங்க.
அவங்க ரோஹித்தை கல்யாணம் பண்ணிக்க சொன்ன அவள் மறுக்க முடியாதுன்னு நினைத்தா.
அவளுக்கு வேற என்ன வழி இருக்கு?
அவளுக்கு அப்புறம் இருக்கிறவங்க ஒரு கைல.
இன்னொரு கைல, அவள் நேசிக்காத ஒருவன்.
ஆகாஷ்.
நீ என்ன பண்ணுற நண்பா? அவகிட்ட உன்னோட காதலை சொல்லு.
ஆகாஷ். என்ன செய்யணும்னு நீதான் முடிவு செய்யணும்.
ஆனா இன்னைக்கு இசை விருந்து இருக்கு.
கல்யாணம் நாளைக்கு நடக்கும்.
நீ என்ன முடிவு செய்வதா இருந்தாலும் நீ இன்னைக்கு முடிவு செய்யணும்.
நிறைய அன்புடன்
நான் சந்தன மரத்தை உருட்டுகிறேன்
உருளும் சந்தன கட்டை
அது பெரிய சந்தையில் விற்பதுக்காக
உருளும் சந்தன கட்டை
நிறைய அன்புடன்
நான் சந்தன கட்டையை உருட்டுகிறேன்
உருளும் சந்தன கட்டை
நடனமும் சந்தோஷமும்
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு. -சந்தோஷமாக
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷ்மாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு. -சந்தோஷமாக
நீ சந்தைக்கு போனாய். நீ சர்க்கரை நான் ரோஜா இதழ்
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷ்மாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு. -சந்தோஷமாக
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு -சந்தோஷமாக
நீ சந்தையில் திரிய வேண்டாம் உன்னோட அன்பானவன் இங்கே இருக்கிறான்.
-வந்து என்னுடன் ஆடு. -சந்தோஷமாக
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு -சந்தோஷமாக
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு -சந்தோஷமாக
நீ எங்க போற?
பொண்ணோட அம்மா நடனம் ஆடிட்டு இருக்காங்க.
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு -சந்தோஷமாக
-நடனமும் சந்தோஷமும் -சந்தோஷமாக
-வந்து என்னுடன் ஆடு -சந்தோஷமாக
நடனமும் சந்தோஷமும்
சந்தோஷமாக.
ஹாய்.
நீ என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியா?
நான் உன்னை காதலிப்பதாக சொன்னா கூட, அப்போ இல்லைனா?
அட பாவி...
ஷாலினி...
நான் உன்னை மட்டும்தான் காதலிக்கிறேன்.
என்னோட ஒவ்வொரு மூச்சிலும், என்னோட ஒவ்வொரு இதய துடிப்பிலும்
நீ மட்டும்தான், ஷாலினி
நான் நிச்சயமா சொல்லுறேன் நான் பிறந்தது
நான் உன்னை காதலிக்கதான்.
நீ எனக்காக பிறந்தவள்.
நீ எனக்கு சொந்தமானவள், ஷாலினி.
நீ உன்னோட மனசுகிட்ட கேட்டா.
நான் சொல்லுவது உண்மைனு உனக்கு புரியும்.
ஷாலினி!
என்ன நடக்குது? யார் இவன்?
நான் சொல்லுறேன், இது ஆகாஷ் மல்கோத்ரா.
ஏ கே மல்கோத்ரா உடைய மகன்.
இவன் ரொம்ப நேரமா ஷாலினிகிட்ட கெஞ்சிட்டு இருக்கான்.
நான் இவனை ஒருமுறை அடித்தேன், ஆனா அது போதாதுணு நினைக்கிறேன்.
-இன்னைக்கு நான் உன்னை விட மாட்டேன். -ரோஹித்!
நீ அந்தமாதிரி விஷயங்களை செய்ய கூடாது.
நான் முதலில் ஷாலினி கிட்ட பேச விரும்புறேன்.
ஷாலினி!
-இல்ல, ரோஹித். இங்கயே இரு. -ஆனா, அப்பா, என் வாழ்க்கை...
நான் சொல்லுவதை கேளு.
மகேஷ், நான் இன்னைக்கு ரொம்ப காயப்பட்டிருக்கேன்.
நான் எப்பவும் ஷாலினியை என்னோட மகளாகதான் நினைக்கிறேன்.
ஆனா இப்போ அவள் எங்களை சொந்தமாக நினைக்கவே இல்லைனு தெரியுது.
அவள் ரோஹித்தை கல்யாணம் பண்ணி கடனை அடைக்க விரும்புறாள்.
அது நல்லது.
ஷாலினி, நீ எங்களுக்கு பதில் சொல்லணும்.
உன்னை குழந்தை போல பாத்துக்கிட்டதுக்காக.
உன்னோட எல்லா விரும்பங்களும் நிறைவேற்றி யதுக்காக எங்களுக்கு திரும்ப செலுத்தணும்.
உன்னோட சின்ன சின்ன பிரச்சனைகளில் இருந்து உன்னை பாதுகாத்ததுக்காக.
நீ எங்களுக்கு திருப்பி செலுத்த நினைத்தா
எங்க சந்தோஷத்தை பார்க்க நினைத்தா
அப்போ நீ ஆகாஷ்யை கல்யாணம் செஞ்சுக்கணும்.
நீ இதை எனக்காக செய்வியா?
நான் உங்களை நேசிக்கிறேன், அப்பா.
வா, செல்லம்.
இவளை பாத்துக்கொங்க.
இவள் என்னோட மகள்.
ஒரு நிமிடம் அப்பா!
உங்களால, இதை செய்ய முடியாது! அம்மா, ஏதாவது சொல்லுங்க.
ரோஹித், அவள் போகட்டும்.
என்ன?
நீ ஷாலினி உடைய சந்தோஷத்தை பற்றி கவலைப்படுறிங்க ஆனா என்னை பற்றி கவலை இல்ல.
ரோஹித்.
ஷாலினி உன்கூட சந்தோஷமா இல்லைனா
நீ எப்படி சந்தோஷமா இருப்பாய்?
எனக்கு கவலை இல்ல!
நான் இதை நடக்க விட மாட்டேன்!
இது ரொம்ப சங்கடமா இருக்கு!
நான் இதை நடக்க விட மாட்டேன்.
-இங்க வா. -நிறுத்து, ரோஹித்.
-வா. -என்ன நடக்குது?
-என்னை தனியா விடுங்க. -ரோஹித்!
ரோஹித்!
என்னை மன்னிச்சிறு, ரோஹித்.
நான் ஆகாஷ்யை காதலிக்கிறேன், தயவுசெஞ்சு புருஞ்சுக்கோ.
அப்போ, ஆகாஷும் காதலில் விழுந்துட்டான்.
நான் எப்பவும் சொல்லுவேன், அவன் அவனுடைய உணர்வை வெளிபடுத்தியதே இல்ல.
அவன் வெளிப்படுத்த வேண்டிய அப்போ
அது 300 பேர் முன்னாடி கல்யாண நிகழ்ச்சியில்.
நீ அவனை அழைத்தியா?
ஆமா.
அவன் என்ன சொன்னான்?
அவன் வீட்டில் இல்ல.
அவன் வரமாட்டான், சொன்னேன் இல்ல.
-ஹலோ. -ஹலோ, சமீர்.
ஹேய். ஆகாஷ்.
-நான் சித் கிட்ட பேசலாமா? -ஒரு நொடி இரு.
ஆகாஷ் இணைப்பில் இருக்கான்.
ஹலோ.
ஹாய், சித்.
எப்படி இருக்க நண்பா?
நான் நல்லா இருக்கேன், நீ எப்படி இருக்க?
என்னை மன்னிச்சிறு, சித்.
என்னை மன்னிச்சிறு.
நானும் மன்னிப்பு கேட்கணும்.
அது இன்னொரு நாளைக்கு கேளு, இன்னைக்கு என்னோட முறை.
-நீ மாறவே இல்ல. -ஆமா.
எப்படியோ முழுமையாக பண்பை வளர்த்துக்கொள்வது கடினம்.
நீ எங்க இருக்க? நாம எப்போ சந்திக்கலாம்.
இன்னைக்கு, இப்போ.
இப்போவே.
திரும்பி பாரு.
நண்பா.
திரு. சின்ஹா.
சித்தார்த்.
இதுக்குமேல வலி இல்ல.
பயமும் இல்ல.
எனக்கு இங்க இருப்பது பிடித்திருக்கு.
ரொம்ப அமைதியா இருக்கு.
நீ ரொம்ப பெரிய ஆளு சித்தார்த்.
நீ எப்பவும் எனக்காக நிற்கிறாய்.
நான் சந்தோஷமா இருக்கணுமா?
ஆமா.
அப்போ சந்தோஷமா இருக்கலாம்.
-உன்னால முடியாதா? -ஆமா.
வாழ்க்கை ரொம்ப வித்யாசமானது.
சில உறவுகள்
அதுக்கு பெயரே இல்ல.
சித்தார்த்.
நீயும் நானும் எப்பவும்...
ஆறு மாதங்களுக்கு பிறகு
ஹேய், சித்.
நம்ம கப்பல் அங்க போகுது.
இரண்டு வருடங்கள் முன்னாடி அது சின்னதாக இருந்தது, ஆனா இப்போ அது பெருசு.
மன்னிக்கணும்.
உங்களுக்கு தனியா இருக்கணும்னா, நீங்க எங்ககிட்ட முன்னாடியே சொல்லணும்.
-கண்டிப்பா! -நாம சாப்பிடலாம்.
இங்க பாருங்க உங்க ரெண்டுபேர்னால நான் வெளிய வந்துட்டேன்.
நான் உங்ககிட்ட இங்கிருந்து போகனும் சொன்னேன்.
என்ன?
-இப்போ போலாம். -ஆகாஷ், வளரு...
ஹேய், செல்லம்.
சித்.
-வா. -மன்னிக்கணும்.
மனம் விரும்புதே
இந்த அற்புத நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
நாள் முழுவதும் நன்கு அரட்டை அடிக்க
மாலை பொழுது நடனம் ஆட, இரவு நமக்கு பாட்டு பாட
நம் வாழ்நாள் ஆச்சரியமானதாக இருக்க
நாம் போகும் பாதையெல்லாம் மகிழ்ச்சி நிறைந்திருக்க
மனம் விரும்புதே
இந்த அற்புத நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
நம் ஒளிரும் பாதை அழகாய் இருக்க
இந்த மகிழ்ச்சியும் இந்த ஒளியும் நமக்கானதாக இருக்க
நம் ஒளிரும் பாதை அழகாய் இருக்க
இந்த மகிழ்ச்சியும் இந்த ஒளியும் நமக்கானதாக இருக்க
நண்பர்களாகிய நாம் மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்த போது தான்
புரிந்து உணர்ந்தோம்
நாம் எப்போதும் நண்பர்களோட நெருக்கமாய் வாழ வேண்டும் என
நாம் இனி பிரிந்திடாமல் இருக்க வேண்டும்
மனம் விரும்புதே
இந்த அற்புத நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே
நாம் எப்போதும் நண்பர்களாக இருக்க
மனம் விரும்புதே
இந்த அற்புத நாட்கள் முடியாமல் இருக்க
மனம் விரும்புதே