BALTIMORE, MARYLAND 1980
"Zważcie, że każdy dzień może być ostatnim..."
"i nieoczekiwana godzina..."
"zawita niczym miła niespodzianka."
"Co do mnie..."
"jeśli chcecie się pośmiać..."
"ujrzycie mnie w dobrym stanie..."
"tłustego, ze lśniącą skórą..."
"wieprza z trzody Epikura."
Kradniesz też słowa Horacemu.
Brawo, John.
Muszę powiedzieć, Hannibalu...
w imieniu całej trzody...
Przepraszam, w imieniu Kierownictwa Orkiestry...
że kolacje u ciebie...
są zawsze wyjątkowymi wydarzeniami.
- To prawda. - Jesteś zbyt łaskawy.
Mam wyrzuty sumienia, że bawię się, gdy jeden z naszych muzyków...
wciąż figuruje na liście zaginionych.
Tak, biedactwo.
Czy mogę wyznać coś podłego?
Chcąc nie chcąc, czuję... ulgę.
To okropne, wiem.
Spójrzmy jednak prawdzie w oczy, to samo dotyczy jego gry.
Hannibalu, zdradź nam.
Co to jest, ta apetycznie wyglądająca przystawka?
Jeśli ci powiem...
obawiam się, że nawet jej nie spróbujesz.
- Bon appetit. - Bon appetit.
Agent specjalny Graham. Co za niespodzianka.
Przepraszam za najście, doktorze. Wiem, że jest późno.
Nic nie szkodzi. Obaj jesteśmy nocnymi markami.
- Proszę, wejdź. - Dziękuję.
Wezmę twój płaszcz.
Co cię trapi?
Poszliśmy złym tropem. Pan i ja.
Stworzyliśmy błędny portret sprawcy.
Szukaliśmy wariata żywiącego do kogoś urazę...
i znającego się na anatomii.
Lekarza, któremu odebrano dyplom, niedoszłego medyka...
byłego pracownika kostnicy...
Na podstawie precyzyjnych cięć i wyboru pamiątek.
Popełniliśmy błąd.
On nie kolekcjonuje części ciała.
- Czemu więc je przechowuje? - Nie przechowuje ich. On je zjada.
Proszę posłuchać. Byliśmy w Nowy Rok u rodziców Molly.
Jej tata pokazywał mojemu synowi, Joshowi...
jak się kroi pieczonego kurczaka.
Powiedział: "Najdelikatniejsze mięso kurczaka jest..."
"...po obu stronach grzbietu".
Nigdy wcześniej o tym nie słyszałem.
I nagle przypomniała mi się trzecia ofiara...
Darcy Taylor.
Na jej plecach brakowało kawałka ciała. Wtedy mnie olśniło.
Wątroba, nerka, język, grasica.
Każda ofiara straciła część ciała, z której przyrządza się potrawy.
Podzieliłeś się tymi spostrzeżeniami z Biurem?
Nie, chciałem najpierw porozmawiać z panem, ale wiem, że mam rację.
Wczułem się w jego sposób myślenia.
Tak, to fascynujące.
Zawsze podejrzewałem, że masz zdolności ejdetyczne.
Nie jestem wizjonerem.
Nie, to coś innego.
Coś w rodzaju wyobraźni artystycznej.
Umiesz wczuć się w inne osoby...
nawet te, które cię przerażają lub napawają odrazą.
To uciążliwy dar, jak sądzę.
Jakże chciałbym cię posadzić na mojej kozetce.
Wciąż jednak czegoś nie rozumiem.
Jest pan najlepszym psychiatrą sądowym, jakiego znam...
a mimo to...
nie przyszło to panu do głowy.
Jestem tylko człowiekiem, Will. Może popełniłem błąd.
Nie należy pan do ludzi, którzy często popełniają błędy.
Przykro mi, że...
straciłem twoje zaufanie.
Nie powiedziałem tego.
Sam nie wiem, co mówię.
Jestem bardzo zmęczony.
Już prawie to rozgryzłem.
Uda ci się.
Przyjdź jutro rano.
Znajdę wolną chwilę...
i popracujemy nad tym portretem.
- Dobrze? - Tak.
Zaczekaj tu. Przyniosę ci płaszcz.
Zaraz wracam.
Nerkówki
Nie ruszaj się.
Jesteś teraz w szoku. Nie chcę, żebyś czuł ból.
Za chwilę poczujesz się błogo. Potem sennie.
Nie opieraj się. To takie miłe. Jak zanurzanie się w ciepłej wodzie.
Żałuję, że do tego doszło, Will.
Ale każda gra musi się kiedyś skończyć.
Niezwykły chłopak.
Podziwiam twoją odwagę.
Chyba zjem twoje serce.
CZERWONY SMOK
Miejscowy lekarz ranny!
Agent FBI w stanie krytycznym
"ZAGADKOWY ROZLEW KRWI" SZCZEGÓŁY NIEZNANE
Straszne rany dzielnego policjanta!
Dr Hannibal Lecter Rzeźnikiem z Chesapeake!
Gabinet grozy odkryty! Przepis Lectera na śmierć!
Hannibal-Kanibal
Kanibal
Stan agenta FBI stabilny
Szansa na wyzdrowienie...
TATTLER Jedyne zdjęcia ze szpitala!
babcia
APOKALIPSA 12:3
Proces stulecia rozpoczęty!
CZART CZĘSTOWAŁ SWOICH GOŚCI LUDZKIMI ORGANAMI!
KIEROWNICZKA ORKIESTRY MDLEJE W SĄDZIE
POGROMCA LECTERA OPUSZCZA SZPITAL
AGENT FBI BĘDZIE ZEZNAWAŁ!
Hannibal winny!
"KANIBAL" ZA KRATKI NA ZAWSZE! Dziewięciokrotne dożywocie.
AS POLICJI W WARIATKOWIE! Załamanie nerwowe!
Agent specjalny odchodzi z FBI
BOHATER OPUSZCZA BIURO FEDERALNE!
MARATHON, FLORYDA Kilka lat później
Tato, ktoś przyjechał.
Witaj.
Pięknie tu, Will.
To prawda.
- Wiesz, dlaczego przyjechałem? - Domyślam się.
Ile wiesz?
Tyle, ile wyczytałem w Miami Herald i Timesie.
Dwie rodziny zamordowane w swoich domach w odstępie miesiąca.
Birmingham i Atlanta. Okoliczności były podobne.
Nie tyle podobne, co identyczne.
Czego nie podały gazety?
Rozbija lustra i używa kawałków szkła.
Nosi rękawiczki z lateksu, więc brak odcisków. Rozmiar buta 11.
Nie najlepiej radzi sobie z zamkami.
Wyważył drzwi od ogrodu w Birmingham...
użył diamentu do cięcia szkła w Atlancie.
Ma grupę krwi AB plus.
- Ktoś go zranił? - Nie.
Ustaliliśmy to na podstawie analizy spermy i śliny.
Powiedz mi coś, Will. Wiedziałeś, co jest grane.
Nie przyszło ci do głowy, żeby do mnie zadzwonić?
Masz cały sztab ludzi.
Masz Dortmunda na Harvardzie. Masz Blooma w Chicago.
I ciebie tutaj naprawiającego silniki do łodzi?
Tak, lubię je naprawiać.
Nie przydałbym ci się na wiele.
Nie myślę już o tym.
Naprawdę? Dwóch ostatnich złapałeś.
Stosując te same metody, co wy.
To niezupełnie tak. Chodzi o twój sposób myślenia.
Daj spokój, wiele bzdur powiedziano na ten temat.
Mam ludzi do badania materiału dowodowego...
ale ty masz coś więcej.
Wyobraźnię. Intuicję. Cokolwiek to jest.
- Wiem, że cię to nie cieszy. - Ciebie też by nie cieszyło.
Ten świr zabił rodzinę Jacobi w Birmingham...
w sobotnią noc, 25 lutego. W pełnię księżyca.
Rodzinę Leeds zabił w Atlancie...
parę dni temu, 28 marca.
Tuż przed początkiem miesiąca księżycowego.
Mamy więc ponad trzy tygodnie...
zanim zrobi to znowu.
Will, szanujesz moje zdanie?
Oczywiście.
Sądzę, że mamy większe szanse na ujęcie go, jeśli nam pomożesz.
Pojedź do Atlanty i rozejrzyj się.
Potem przekażemy wnioski miejscowej policji.
Za Crawfordem stoi cały rząd.
Czemu potrzebuje ciebie?
Chce tylko, bym rzucił okiem na materiał dowodowy, Molly.
Naprowadził go na jakiś trop.
Wrócę za parę dni, może tydzień.
- Wierzysz w to? - Tak.
Takie sprawy zdarzają się bardzo rzadko...
a ja mam doświadczenie.
Owszem, masz.
Już zrobiłeś swoje, Will.
My wszyscy. Nawet Josh.
Jest szansa, że pomogę im ocalić życie wielu ludzi.
Czy mogę odmówić?
Ten człowiek, nigdy mnie nie zobaczy i nie pozna mojego nazwiska.
Pomogę im go znaleźć.
Policja go aresztuje, nie ja.
Pozostanę w cieniu. Obiecuję, Molly.
To niemożliwe.
- Znam cię. - Chodź do mnie.
Kocham cię.
- Wrócę za kilka dni. - Dobrze.
Zadzwonię wieczorem.
Pa, tato!
Dom rodziny Leeds ATLANTA, GEORGIA
Gdzie jest pies? Nikt nie słyszał szczekania.
Nie było o tym mowy w aktach sprawy.
Intruz wchodzi w nocy i podcina gardło Charlesowi Leedsowi.
Strzela Valerie Leeds w brzuch, gdy ta próbuje wstać...
ale jeszcze jej nie zabija.
Zostawia ją, by patrzyła, jak jej mąż umiera...
potem odwraca się i rusza korytarzem.
Dzieci były...
Dzieci były w łóżkach, gdy je zastrzelono...
co może wskazywać na to, że użył pistoletu z tłumikiem.
Zaciągnął ciała do głównej sypialni, ale po co?
Już byli martwi i nikomu nie poświęcił tyle...
uwagi, co pani Leeds.
Umieścił małe kawałki szkła...
w oczodołach ofiar.
Miało to miejsce już po ich śmierci.
Dlaczego włożyłeś im do oczu kawałki szkła?
Dzięki kawałkom szkła ich oczy miały wyglądać jak żywe!
Chciał mieć widownię. Chciał, by siedzieli w rzędzie...
i patrzyli, jak jej dotyka.
Jak jej dotyka.
Dotyka. Talk.
Tam był talk.
"TRAKTOWAĆ JAK ORYGINAŁ"
"Pani Leeds miała ślady talku na prawym udzie."
"Dokładnie przeszukano dom..."
"ale nie znaleziono tam talku tego samego rodzaju."
Zdjąłeś rękawiczki, prawda? Ty sukinsynu!
Zdjąłeś rękawiczki, dotykałeś jej...
gołą dłonią, a potem usunąłeś ślady.
Ale czy otworzyłeś jej oczy bez rękawiczek?
Crawford.
Czy ciała Leedsów są jeszcze w kostnicy?
Są tu jacyś specjaliści od odcisków?
Miejscowa policja.
Szukali już odcisków na ciałach.
Nie chodzi o ciała. Niech sprawdzą oczy.
Oczy pani Leeds. Nawet rogówki.
Myślę, że zdjął rękawiczki. Musiał jej dotknąć.
Jezu, Will.
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
Panowie. Panie.
Tak wyglądają zęby podejrzanego.
Model sporządzono na podstawie śladów ugryzień na ciele pani Leeds.
Ta krzywizna...
oraz rowek w środkowym siekaczu...
to cechy szczególne tego uzębienia.
Pieprzony rekin.
Proszę o spokój!
Na szczęście jest z nami FBI.
Dysponują dużą wiedzą w tym zakresie.
Zwłaszcza śledczy Graham.
Prawda, Jack?
Tak.
Chciałby pan coś dodać, panie Graham?
Proszę tutaj.
- To on. - Tak?
To człowiek, który aresztował Lectera.
Myślałem, że się wycofał.
Ten sukinsyn omal go nie wypatroszył.
Pani Leeds i pani Jacobi, były głównymi celami.
Pozostałych zabił tylko po to, by w pełni zaspokoić swoją fantazję.
To, co państwo widzieli, może skłaniać do innych wniosków...
ale to nie były przypadkowe zbrodnie.
Popełnione w szale zabijania. Sprawca dobrze wiedział, co robi.
Ataki były zaplanowane, kobiety starannie wybrane.
Nie wiemy, jak je wybrał i dlaczego.
Mieszkały w innych stanach i nigdy się nie spotkały.
Ale istnieje jakiś związek.
Coś, co je łączy. To klucz do całej sprawy.
Jeśli go znajdziemy, ocalimy życie niewinnych ludzi.
Bo ten człowiek będzie to robił dalej...
dopóki go nie rozgryziemy lub się nam nie poszczęści.
On nie przestanie.
- Dlaczego? - Bo to czyni go Bogiem.
Zrezygnowałaby pani z tego?
Pytał pan o psa. Zadzwonił do nas wczoraj weterynarz.
Leeds i jego starszy syn zabrali psa do domu...
tamtego popołudnia.
Miał kłutą ranę w brzuchu.
Weterynarz musiał go uśpić.
Czy miał obrożę z adresem?
Nie.
- A czy państwo Jacobi mieli psa? - Nie.
W piwnicy znaleziono skrzynkę dla kota.
Były w niej kocie odchody, ale kota nie było.
Jeśli kot został zabity, państwo Jacobi mogli go pochować.
Niech policja z Birmingham poszuka w ogrodzie.
Niech użyją sondy metanowej. Będzie szybciej.
Tak. Do pana.
Crawford.
Carl, ozłocę cię.
Da się to wykorzystać w sądzie?
Dobra. Świetna robota.
Znaleźli odcisk na oku pani Leeds. Kawałek kciuka.
Nie mam nic więcej do dodania.
Dziękuję za uwagę.
Nie odpowiem na więcej pytań.
Will Graham! Pamiętasz mnie?
Freddy Lounds. Pisałem o sprawie Lectera w Tattler.
- Napisałem też książkę. - Tak, pamiętam.
Kiedy cię ściągnęli? Co masz?
Uważasz, że Pan Ząbek przerośnie Lectera?
Już pobił jego wynik...
Wypisujesz bzdury, a Tattler to zwykły szmatławiec!
Trzymaj się ode mnie z daleka.
Zjeżdżaj, Lounds.
Pogadamy o prawach na wyłączność?
Przepraszam za to.
Ten facet wkradł się do szpitala i zrobił mi zdjęcia.
Pamiętasz? Z tymi zwisającymi ze mnie rurkami?
Zapomnij o tym dupku.
Zasłużyłeś na słowa uznania.
Gdy złapiemy Pana Ząbka...
ten odcisk i jego uzębienie załatwią go.
Ty tego dokonałeś, Will.
Dowody tam były, Jack.
- Każdy mógł je znaleźć. - Ale nikt inny tego nie zrobił.
Twierdzę tylko, że to świetna robota.
Tak by było, gdyby sprawa została doprowadzona do końca...
a facet trafił za kratki.
To już nie moje zadanie. Zrobiłem, o co mnie prosiłeś.
Wracam do domu.
Nie mam pojęcia, kim jest ten facet.
Przedstawiłem im tylko ogólny zarys. Dla mnie to człowiek bez twarzy.
To samo mówiłeś o Garretcie Hobbsie, nie pamiętasz?
- A jednak go rozgryzłeś. - Wcale nie.
- Nie? - Utknąłem w martwym punkcie.
Ktoś mi pomógł.
Lecter.
Tak.
Jack, nie prowadź ze mną żadnej gry.
Powiedz, co ci chodzi po głowie.
Może warto jeszcze raz spróbować tej metody.
A więc o to chodziło?
Od początku chciałeś mnie o to poprosić?
Nie miej mi tego za złe. Wykonuję swoją pracę.
Jeśli znasz lepszą drogę na skróty, zdradź mi ją.
Jeśli sądzisz, że zechce ze mną rozmawiać...
sam go odwiedzę.
Jeśli to ponad twoje siły, Bóg mi świadkiem, że zrozumiem.
Jako obiekt badań Lecter bardzo mnie rozczarował.
Żadne testy psychologiczne nie zdają w jego przypadku egzaminu.
Test Rorschacha czy apercepcji tematycznej.
Robi z nich modele origami.
Właśnie takie.
Może pan sobie wyobrazić, jakie poruszenie...
wśród mojego personelu wzbudziła ta wizyta.
Gdyby mógł się pan podzielić spostrzeżeniami...
Doktorze Chilton, przykro mi, ale o 4:17 mam samolot do Atlanty.
Oczywiście.
Gdy zobaczył pan morderstwa Lectera...
ich styl, by tak rzec...
to czy potrafił pan odtworzyć jego fantazje?
A jeśli tak, to czy notował pan swoje wrażenia?
Nie.
Będę z panem szczery, panie Graham.
Pierwsze studium osobowości Lectera to marzenie każdego wydawcy.
Oczywiście, panu przypadłaby cała chwała.
Do licha, musi pan znać na niego sposób. Złapał go pan.
Jakiej użył pan sztuczki?
Dałem mu się zabić.
To ten sam okropny płyn po goleniu, co w sądzie.
Dostaję go zawsze pod choinkę.
Pod choinkę, tak. A dostałeś moją kartkę świąteczną?
Tak, dziękuję.
Miło ze strony Biura, że ci ją przekazali.
Nie chcieli mi dać twojego adresu domowego.
Czytałem pański artykuł o chirurgicznym uzależnieniu...
w Journal of Forensic Psychiatry.
I co?
Bardzo interesujący, nawet dla laika.
Twierdzisz, że jesteś laikiem.
Ale to ty mnie złapałeś, prawda, Will?
- Wiesz, jak tego dokonałeś? - Miałem szczęście.
Wątpię, byś w to wierzył.
Wszystko jest w aktach. Jakie to ma znaczenie?
Dla mnie żadnego, Will.
Potrzebuję pańskiej rady, doktorze Lecter.
Birmingham i Atlanta.
Chcesz wiedzieć, jak je wybiera, prawda?
Pewnie ma pan jakieś teorie. Proszę mi je zdradzić.
Czemu miałbym to zrobić?
Brakuje tu panu paru rzeczy.
Materiałów do badań. Może nawet dostępu do komputera.
Mogę porozmawiać z naczelnikiem.
Tak, z doktorem Chiltonem.
Straszny, nie?
Dobiera się człowiekowi do głowy, jak młodzik do majtek.
Jak pamiętasz, Will...
nasza ostatnia współpraca skończyła się fatalnie.
Poznałby pan akta sprawy.
- Jest jeszcze jeden powód. - Zamieniam się w słuch.
Może zechce pan podjąć wyzwanie.
By sprawdzić, czy jest pan sprytniejszy od tego człowieka.
A potem wniosek będzie taki, że ty jesteś sprytniejszy ode mnie...
bo mnie złapałeś.
Wiem, że nie jestem sprytniejszy od pana.
Więc jakim cudem mnie złapałeś?
Był pan w gorszej sytuacji.
To znaczy?
Jest pan szalony.
Jesteś bardzo opalony, Will.
A twoje dłonie są takie szorstkie. To już nie są dłonie policjanta.
Taki płyn po goleniu wybrałoby tylko dziecko.
Na butelce jest statek, prawda?
A jak się miewają mały Josh i urocza Molly?
Często o nich myślę.
Nie przekonasz mnie, apelując do...
mojej intelektualnej próżności.
Nie sądzę, bym w ogóle pana przekonał.
Albo pan to zrobi, albo nie.
- Czy to akta sprawy? - Tak.
Ze zdjęciami?
Zostaw mi je. Zastanowię się.
Nie.
Często śnisz, Will?
Do widzenia, doktorze Lecter.
Jeszcze nie zagroziłeś, że zabierzesz mi książki!
Daj mi te akta!
Powiem ci, co o tym myślę.
Potrzebuję godziny. I prywatności.
Jak za dawnych czasów, co, Will?
Bardzo nieśmiały chłopiec.
Chciałbym go poznać.
Pomyślałeś o tym, że może być ułomny fizycznie...
lub uważać się za takiego?
Tak, lustra.
Zauważ, że rozbija wszystkie lustra...
nie chodzi tylko o zdobycie kawałków szkła.
No i oczywiście wkłada im szkiełka do oczu...
by widzieć w nich siebie.
Interesujące.
Wcale nie. Już na to wpadłeś.
Brałem to pod uwagę.
- A kobiety? - Te zamordowane?
Tylko kukiełki.
Musisz ujrzeć je za życia i to, czym przyciągnęły jego uwagę.
To niemożliwe.
Prawie, ale niezupełnie.
Jak wyglądają ogrody?
Duże, na tyłach domów, ogrodzone, z żywopłotem. Czemu pan pyta?
Bo skoro pielgrzym...
odczuwa szczególną więź z księżycem...
może chcieć wyjść na zewnątrz i popatrzeć na niego.
Widziałeś kiedyś krew w świetle księżyca?
Wydaje się czarna.
Gdy ktoś jest nagi, nie zaszkodziłaby...
odrobina prywatności na zewnątrz.
Bierze pod uwagę ogrody, wybierając ofiary?
Tak.
Oczywiście będzie ich więcej. Ofiar.
Jeszcze nieraz będziesz chciał o tym pogawędzić...
- Jak sądzę. - Mogę nie mieć czasu.
Ja mam.
Mam go mnóstwo.
Muszę poznać pańską opinię teraz.
Oto ona:
Mimo tych lichych perfum, czuć, że śmierdzisz strachem.
Śmierdzisz strachem, Will, ale nie jesteś tchórzem!
Boisz się mnie, a jednak tu przyszedłeś.
Boisz się tego nieśmiałego chłopca, a jednak go szukasz.
Nie rozumiesz, Will?
Złapałeś mnie, bo jesteśmy bardzo do siebie podobni.
Bez naszej wyobraźni...
bylibyśmy jak te wszystkie ćwoki.
Strach to cena za nasze narzędzie.
Mogę ci pomóc nad nim zapanować.
- Będzie widać twarz? - Tak.
Dobra, gotowe?
Spadamy stąd.
Wszystko w porządku?
Tak.
Co miał na myśli, mówiąc, że musisz "ujrzeć je za życia"?
Nie wiem, może nic.
Trudno się połapać w jego bełkocie.
Ale zajrzę jeszcze raz do domu Leedsów.
Z ŻYCIA LEEDSÓW
Występują
Duchess, moja mała. Tak jest.
Pokaż, co potrafisz.
Kto to? Bierz ich, Duchess!
Bierz ich, mała!
Dobra.
Akcja!
Charles! Co ty wyprawiasz?
Witajcie.
Wariat.
Jak się macie?
Właśnie wróciliśmy ze sklepu.
- Cześć, tato. - Moja mała.
- Cześć, tato. - Cześć, kochanie. Billy?
Cześć, tato.
A ty, skarbie?
Nie jestem gotowa na zbliżenie, panie DeMille.
Co o tym sądzisz?
Bliżej, bliżej. Jeszcze trochę.
Musimy dzisiaj położyć dzieci wcześnie spać.
Wyglądają na zmęczone. Nie sądzisz?
Impreza przy basenie.
Co robisz? Przestań!
Poskarżę się mamie!
Dostanę całusa?
- Chcesz całusa? - Chcę, takiego romantycznego.
Dom rodziny Jacobi BIRMINGHAM, ALABAMA
Już nikt się tutaj nie włamie. Gwarantuję.
Dlaczego nie wyważył drzwi na dole? Są mniej widoczne.
W tamtych drzwiach jest zamek z zasuwką.
Chyba za bardzo mu się spieszyło.
Nie, jemu się nie spieszy.
Siedziałeś tu, prawda?
Patrzyłeś, jak dzieci zakopują kota.
A potem zaczekałeś, aż zrobi się ciemno.
Jesteś dumny. Musiałeś podpisać swoje dzieło.
DOM OPIEKI DOLARHYDE
Babciu? Babciu?
Przepraszam.
Francis! Nigdy nie widziałam tak brudnego i odrażającego dziecka.
Spójrz na siebie! Jesteś cały mokry. Wynocha z mojego łóżka.
- Nie. - Wracaj do swojego pokoju.
Babciu, to boli!
Zamknij się, wstrętny smarkaczu!
Powinnam była oddać cię do sierocińca.
Babciu, nie rób mi krzywdy.
Sprawiasz mi ból!
Do łazienki!
Zdejmij koszulę nocną i wytrzyj się. Szybko!
A teraz przynieś nożyczki z apteczki.
Nie, proszę!
Weź to paskudztwo w rękę i naciągnij.
Nie, babciu.
- Już! - Proszę!
Spójrz na dół. Chcesz, bym ci go ucięła?
Nie, babciu!
Daję ci słowo, Francis...
że jeśli jeszcze raz zmoczysz łóżko...
utnę ci go. Rozumiesz?
Będę grzecznym chłopcem. Obiecuję.
OTO WIELKI CZERWONY SMOK
DIABEŁ WCIELONY DORADZA W SPRAWIE ZABÓJSTW "PANA ZĄBKA"
policjantowi, którego chciał zabić!
Agenci proszą mordercę o pomoc!
FREDDY PRAWDĘ CI POWIE FELIETONY FREDDY'EGO LOUNDSA
Dzień dobry, Will.
Miło, że znów mnie odwiedziłeś.
Wyciął to w drzewie obok domu rodziny Jacobi.
Nożem sprężynowym.
Tym samym, którym podciął gardło Leedsowi.
Tak.
Przejdź się ze mną.
Miał jeszcze drugie narzędzie. Nożyce do cięcia drutów.
Użył ich, by poprawić sobie widoczność.
Ale?
Nie sądzę, by zabrał je w tym celu.
Są zbyt ciężkie. Niewygodne.
Musiał przebyć z nimi długą drogę.
A znaczenie znaku?
Dział Studiów Azjatyckich w CIA...
twierdzi, że to chiński znak.
Występuje na pionku do gry mah-jong.
- Oznacza Czerwonego Smoka. - Czerwony Smok. Zgadza się.
Ten chłopiec zaczyna mnie interesować.
Nie znamy szerszego znaczenia tego symbolu...
Podoba ci się moja klatka do ćwiczeń?
Mój tak zwany adwokat ciągle męczy doktora Chiltona...
o lepsze lokum dla mnie.
Nie wiem, który jest większym durniem.
Może gdyby pan pomógł...
"Rudzika w klatce uwięzienie Wprawia niebiosa w oburzenie"
Czułeś się kiedyś jak rudzik, Will? Oczywiście, że tak.
Wolno mi tu przebywać 30 minut, raz w tygodniu.
Przejdźmy do rzeczy.
Zamierzał użyć nożyc, by dostać się do domu...
ale nie zrobił tego.
Wyważył za to drzwi od ogrodu.
Hałas obudził Jacobiego i tamten zastrzelił go na schodach.
To nie było zaplanowane. Zwykła wpadka.
To nie w jego stylu.
Nie bądźmy zbyt surowi, Will.
To był jego pierwszy raz.
Nigdy nie czułeś nagłego przypływu paniki?
Tak, to ten strach, o którym mówiłem.
Trzeba doświadczenia, by nad nim zapanować.
Wyczułeś, kim jestem...
gdy dokonywałem tego, co nazywasz moimi "zbrodniami".
Tak.
Więc nie zawiodła cię twoja przenikliwość...
ani instynkt...
ale to, że zbyt długo zwlekałeś z działaniem.
- Można tak powiedzieć. - Ale teraz jesteś mądrzejszy.
Wyobraź sobie, co byś zrobił, gdybyś mógł cofnąć czas.
Wpakowałbym panu dwie kulki, zanim sięgnął pan po sztylet.
Bardzo dobrze, Will.
Robisz postępy.
Nasz pielgrzym również.
Udoskonala swoje metody.
Rozwija się.
W aktach sprawy wspomniano o taśmach wideo z rodziną Leeds.
- Chciałbym je obejrzeć. - Nie.
- Dlaczego? - To byłoby nieprzyzwoite.
Nie ułatwiasz mi życia, co? A jednak chcę cię zadowolić.
Zadzwonię do ciebie, gdy coś wymyślę.
Możesz mi zostawić swój domowy numer telefonu?
- Koniec spotkania. - Będą następne.
To był jego pierwszy raz.
Już w Atlancie poszło mu znacznie lepiej.
Możesz być pewien, drogi Willu...
że ten człowiek da ci popalić.
Całusy dla Molly i Josha. Do zobaczenia.
Stań w głębi celi, doktorze Lecter. Twarzą do ściany.
Jeśli odwrócisz się, zanim usłyszysz trzask zamka...
wystrzelimy zastrzyk.
- Czy to jasne? - Owszem.
Masz dziesięć minut na rozmowę z adwokatem.
- Od tej chwili. - Wielkie dzięki, Barney.
Halo, doktor Lecter?
Mam dokumenty, o które pan prosił...
"Robespierre, rubiny, rudzik".
"Rudzik, omdlewający... Rudzik, wezwij..."
"Rudzik w klatce". 406.9.
"Rudzika w klatce uwięzienie Wprawia niebiosa w oburzenie"
Tak, to to.
William Blake. Auguries of Innocence.
Macie to?
Chyba tak.
Mamy też albumy z obrazami Blake'a.
- Chce je pan obejrzeć? - Tak, dziękuję.
Wydział Psychologii...
Uniwersytet w Chicago, gabinet dr Blooma.
Mówi Bob Greer z wydawnictwa Blaine and Edwards.
Doktor Bloom prosił, bym wysłał The Psychiatrist and the Law...
Willowi Grahamowi.
Jego asystentka miała mi dać...
adres i numer telefonu, ale nie zrobiła tego.
Jestem tu w zastępstwie. Linda będzie w poniedziałek.
Za pięć minut będzie u mnie kurier.
Nie chcę mówić o tym doktorowi...
bo prosił Lindę, by wysłała książkę...
i mogłaby mieć nieprzyjemności.
Adres jest na pewno w terminarzu.
Jeśli mi go pani przeczyta, zatańczę na pani ślubie.
Nie wiem. Naprawdę nie powinnam.
Proszę tam zajrzeć...
nie będę zabierał pani więcej czasu.
Graham, Will.
Dobrze, chwileczkę.
"Gibson, Gordon, Graham".
Nie ma adresu domowego.
A co jest?
"FBI, 935 Pennsylania Aenue Northwest, Waszyngton, DC".
- Tak? - Jeszcze spojrzę.
Jest.
"P.O. Box 3680, Marathon, Floryda".
- Marathon. - Tak.
Świetnie. Jest pani aniołem.
19. Wielki Czerwony Smok
i Niewiasta Obleczona w Słońce
CHROMALUX LABORATORIUM FOTOGRAFICZNE
MATERIAŁY DO PODCZERWIENI
Jestem Francis Dolarhyde.
Przyszedłem po filmy do podczerwieni.
Tak. Proszę się oprzeć plecami o drzwi i zrobić trzy...
kroki do przodu, aż poczuje pan pod stopą płytkę terakoty.
Tuż obok, na lewo jest stołek.
Ten sam pan D, który jest szefem działu technicznego, tak?
Jestem Reba McClane.
Za chwilę zapalę światło.
Już zapalam.
Po co panu te filmy?
Dla ogrodu zoologicznego.
Chcą sfotografować nocne zwierzęta.
Cudownie. Uwielbiam zwierzęta. Muszę jednak pana ostrzec.
Te filmy są bardzo czułe. Trzeba się z nimi ostrożnie obchodzić.
Ale nie muszę panu tego mówić.
Cześć, Rebo. Och, pan D!
Nie przeszkodziłem w niczym?
Nie, Ralph.
Zaczęło padać.
Podrzucić cię do domu?
Przecież jeździsz motocyklem.
Jak to uchroni mnie przed deszczem?
Pomyślałem, że wpadniemy gdzieś...
na wieczornego drinka.
- Już zaoferowano mi podwiezienie. - Świetnie.
To świetnie. Nie ma sprawy.
Bardziej od współczucia nienawidzę tylko fałszywego współczucia.
Zwłaszcza u takiego ogiera, jak Ralph Mandy.
- Przepraszam. - Ja nie współczuję.
Podwiozę cię!
Dzięki, ale jeżdżę zawsze autobusem.
Mandy jest głupcem. Pojedź ze mną...
by sprawić mi przyjemność.
Wejdziesz? Napijemy się czegoś.
- Może innym razem. - Wejdę.
Kiedy będzie ta sesja w zoo?
- W przyszłym tygodniu. Zadzwonią. - Uwielbiam ogrody zoologiczne.
Jedno z moich najwcześniejszych wspomnień dotyczy kuguara...
którego widziałam, mając pięć lat.
Straciłam wzrok, gdy miałam siedem lat. Dyfteria.
Możesz mi podać nóż?
Staram się trzymać zachowanego w pamięci obrazu kuguara.
Ale, prawdę mówiąc, to, co teraz widzę w głowie...
w ogóle pewnie nie przypomina kuguara.
Prędzej osła lub kozę.
Czasem wątpię w to, że go w ogóle widziałam.
Może mi się przyśnił.
Wszystko w porządku?
Nie mówisz dużo, prawda?
Raczej nie.
Porozmawiajmy o czymś, by mieć to z głowy.
Słyszę, że miałeś...
zabieg na podniebieniu miękkim.
Ale udał się, bo mówisz bardzo dobrze.
Jeśli nie chcesz ze mną rozmawiać, w porządku.
Ale mam nadzieję, że będziesz, bo...
wiem, jak to jest, gdy ludzie...
zawsze uważają cię za odmieńca.
To dobrze.
Mogę dotknąć twojej twarzy?
Chcę wiedzieć, czy się uśmiechasz, czy marszczysz brwi.
Chcę wiedzieć, czy powinnam się zamknąć.
Uśmiecham się, wierz mi.
Muszę już iść.
Nie chciałam cię urazić.
Nie uraziłaś.
Kwatera główna FBI WASZYNGTON, DC
Nie wiem, jakimi ludźmi byli Jacobi.
Byłoby mi łatwiej, gdybym zobaczył jakieś ich zapiski.
Pamiętniki, listy. Ma pan takie rzeczy?
Owszem. Z wyjątkiem...
paru pamiątek, które ma Niles Jacobi.
Syn pana Jacobiego z pierwszego małżeństwa?
Tak. Jako wykonawca testamentu, muszę trzymać te rzeczy w biurze...
wraz z paroma innymi drobiazgami do czasu zatwierdzenia testamentu.
Ale policja z Birmingham już to wszystko oglądała.
Mógłby pan przysłać mi te rzeczy?
Głupio mi prosić. Wiem, że to kłopotliwe.
Co tam...
sędzia sądu spadkowego jest moim starym kumplem od golfa.
Synu, obiecaj tylko, że dopadniesz tego sukinsyna.
Robimy, co w naszej mocy.
Dziękuję, panie Metcalf.
List ukryty w celi Lectera. Od wielbiciela.
Może od Pana Ząbka.
Szuka u Lectera poparcia.
Jest ciekaw twojej osoby. Zadaje pytania.
Wezwałem śmigłowiec.
Czy Lecter wie, że mamy list?
Jeszcze nie. Znaleziono go podczas sprzątania.
Nie otwierają jego poczty?
Nie mogą bez nakazu. Prześwietlają.
- Gdzie jest teraz Lecter? - W klatce.
Widzi swoją celę?
Nie, ale siedzi tam już prawie pół godziny.
Będzie ciekaw, co się dzieje.
Musimy zyskać na czasie, Jack.
- Doktorze Chilton. - Tak?
Proszę zadzwonić do dozorcy...
lub kierownika budynku.
Niech odetnie dopływ prądu do celi Lectera.
Niech przejdzie obok celi...
niosąc narzędzia.
Ma się spieszyć, być wkurzony i zbyt zajęty, by odpowiadać na pytania.
I proszę pamiętać: Nie wolno dotykać tego listu.
Graham zaraz tam będzie.
Słuchajcie! Zaraz dotrze tu list...
jest prawdopodobnie od Pana Ząbka. Najwyższy priorytet.
Musi wrócić do celi Lectera w ciągu godziny...
bez skazy.
Włosy, włókna, odciski palców. Potem dokumentacja.
Osobiście wszystkim pokieruję. Do roboty!
Drogi dr Lecter, jestem zachwycony...
że zainteresował się pan moją osobą.
Gdy usłyszałem o pańskiej obfitej korespondencji, pomyślałem:
"Czy się ośmielę?" Oczywiście, że tak.
Nie sądzę, by zdradził im pan, kim jestem.
Poza tym nie ma znaczenia, w jakim ciele obecnie przebywam.
Ważne jest to, kim się staję.
Wiem, że tylko pan może zrozumieć tę przemianę.
Mam różne rzeczy, które chętnie bym panu pokazał.
Jeśli okoliczności pozwolą, chciałbym z panem korespondować.
Podziwiam pana od lat i mam...
wszystkie wycinki prasowe na pana temat.
Uważam, że to krzywdzące recenzje.
Jak w moim wypadku.
Lubią wymyślać obraźliwe przezwiska, prawda?
"Pan Ząbek". Cóż bardziej chybionego?
Byłoby mi wstyd o tym pisać, gdybym nie wiedział...
że był pan traktowany przez prasę podobnie.
Mam dość tego cholernego budynku!
Codziennie coś nawala.
Powinni zburzyć tę ruderę.
- Ile czasu zostało? - Dziesięć minut.
Wskazówki, jak odpowiedzieć...
mogły być na tym oderwanym kawałku.
Czemu nie wyrzucił całego listu?
Było tam mnóstwo komplementów.
Szkoda mu się było z nimi rozstać.
Teraz trochę pogniemy.
Jesteś sprytny.
Ale ja też.
Barwniki analinowe i kolorowe tusze są widoczne w podczerwieni.
To mogą być końcówki liter "T", tu i tu...
a to jest "P" albo "R".
Może to są wskazówki, jak Lecter ma odpowiedzieć.
Istnieje tylko jeden sposób prowadzenia...
takiej konwersacji.
Publikacje. Chwileczkę.
Wiemy, że facet czyta Tattlera.
To wynika z listu, tak?
Pan Ząbek. Oni to wymyślili.
W słowie "Tattler" występują litery "T" i "R".
Jak można się komunikować przez brukowiec?
- Co tam jest? Wiadomości. - Ogłoszenia.
Może chce, by Lecter odpowiadał mu przez ogłoszenia?
- To może być to. - Potrzebujemy wydruku stron...
zanim ukaże się nowy numer!
Zajmę się tym!
Interesuje mnie śledczy Graham.
To nie jest typowy detektyw, prawda?
Bardziej czujny.
Zdeterminowany.
Powinien był pan powiedzieć mu, by się nie wtrącał.
Przepraszam za papier listowy.
Wybrałem ten, bo szybko się rozpuści...
jeśli będzie pan musiał go połknąć.
Jeśli otrzymam odpowiedź, następnym razem przyślę coś mokrego.
Tymczasem, drogi doktorze...
łączę wyrazy szacunku...
pański wielbiciel.
Tattler dostał zamówienie podpisane 666.
Na kopercie był stempel z Baltimore.
Ogłoszenie ukaże się dziś po południu.
Biuro z Chicago przesyła właśnie tekst.
- "Drogi Pielgrzymie". - To jest to.
Nazwał go pielgrzymem, gdy rozmawialiśmy.
"Napawasz mnie dumą. Jesteś bardzo piękny". Chryste!
"Odmówię 100 modlitw za twoje bezpieczeństwo."
"Znajdziesz pomoc w Ewangelii Jana 6:22, 8:16..."
"...9:1 i Łukasza 1:7".
- Kod. - Najwyraźniej.
Mamy 19 minut na rozszyfrowanie wiadomości.
Tattler nie może dłużej wstrzymywać druku.
To proste.
Zabezpieczyli się tylko przed zwykłymi czytelnikami.
- Myślę, że to kod książkowy. - Kod?
Sądzę, że pierwsza liczba...
"100 modlitw", to numer strony.
Następne wskazują linijkę i literę. Ale w jakiej książce?
- W Biblii? - Nie, "List do Galatów 15:2".
Ten list ma sześć rozdziałów.
"Księga Jonasza 6:8". Tylko cztery rozdziały.
Nie korzystał z Biblii.
Pan Ząbek wskazał książkę.
Zrobił to we fragmencie listu, który Lecter oderwał.
Na to wygląda.
Nafaszerujemy czymś Lectera? W szpitalu psychiatrycznym...
- Takie środki... - Nie.
Trzy lata temu podano mu sodium amytal, by ustalić, gdzie...
zakopał ciało studenta Princeton.
Podał im przepis na sos.
Jeśli to zrobimy, stracimy z nim kontakt.
Jeśli Pan Ząbek wybrał książkę...
wiedział, że Lecter ma ją w celi.
- Możemy zdobyć wykaz jego książek? - Może od Chiltona.
Nie! Zaraz! Gdy Rankin i Willingham przetrząsali celę...
zrobili zdjęcia, by wszystko wróciło potem na miejsce.
Niech mi przyniosą zdjęcia półek z książkami!
- Gdzie będziesz? - W bibliotece!
Mam opory przed puszczeniem wiadomości Lectera.
Wciąż nie znamy jej treści.
Puśćmy ją. Pracujemy nad kodem.
Przynajmniej zachęci Ząbka do następnego kontaktu.
A jeśli zachęci go do czegoś jeszcze?
Mnie też się to nie podoba.
Ale to nasza jedyna szansa.
Siedziba National Tattler CHICAGO, ILLINOIS
DROGI PIELGRZYMIE
Biblioteka Kongresu WASZYNGTON, DC.
O Boże!
Halo?
Jack, mówi Lloyd Bowman. Złamałem kod.
Musisz natychmiast poznać tę wiadomość.
Dobrze, Lloyd.
Oto ona: "Dom Grahama, Marathon, Floryda".
"Ocal siebie. Zabij ich wszystkich".
- Słucham. - Bowman złamał właśnie kod.
- Jaka jest treść wiadomości? - Zaraz ci powiem.
Posłuchaj. Wszystko jest w porządku.
Zrobiłem, co trzeba. Nie rozłączaj się, gdy powiem.
Mów.
Lecter podał mu twój adres domowy.
Zaczekaj.
Mamo?
Proszę schylić głowę.
Poluje na ciebie?
Nie, Lecter mu to zasugerował.
Nienawidzę tego, Molly.
Przepraszam.
- Okropne uczucie. - Wiem.
Ale będziecie tu bezpieczni.
To posiadłość brata Crawforda.
Nikt nie wie, że tu jesteście.
Nie chcę rozmawiać o Crawfordzie.
- Jakiej używasz przynęty? - Czasem używam robaków.
Podobają ci się te?
Pod żółtą teczką...
jest pański ostatni list odmowny...
z archiwum.
Przyniesiono mi go przez pomyłkę z resztą korespondencji.
Niechcący go otworzyłem.
Przepraszam.
Chyba zabierzemy doktorowi Lecterowi sedes.
Przyskrzyniła go policja z Atlanty.
Miał fałszywy identyfikator FBI...
i próbował zdobyć zdjęcia z autopsji rodziny Leeds.
To sprawa dla federalnych, więc odesłali go tu.
Osobiście...
nie miałbym nic przeciwko temu, żeby ten śmieć...
posiedział pięć lat w Leavenworth.
Ale może jest lepsze rozwiązanie.
Jakie?
Sprzedajmy mu pewną historyjkę.
Pan Ząbek jest brzydki...
i jest impotentem, jeśli chodzi o kobiety.
Poza tym molestuje seksualnie swoje męskie ofiary.
Za życia?
Przykro mi, nie mogę wchodzić w szczegóły.
Podejrzewamy również...
że jest owocem kazirodczego związku.
Nic dziwnego, że jest takim zerem, co?
To informacja od doktora Lectera.
Więc to prawda, że pomaga wam w śledztwie?
Tak, to prawda.
Doktor czuł się urażony, że taka szumowina jak...
Pan Ząbek uważa się za osobę tej samej rangi.
Powiedz coś o tym mieszkaniu.
Twojej kryjówce w Waszyngtonie.
Będę tu mieszkał do czasu...
aż ten drań trafi za kratki.
Mam tu materiały dochodzeniowe i pracuję nad nimi w nocy.
Zrób zdjęcie tak, by dało się przeczytać nazwę budynku.
Dobrze.
Wystarczy.
Pamiętajcie, przysługa za przysługę.
Jeśli mój artykuł sprawi, że Ząbek zaatakuje Grahama...
i dopadniecie tę kanalię, dostanę prawa na wyłączność.
Pieprz się, Lounds.
Jak zobaczymy artykuł, zastanowimy się, co zrobić...
z aktem oskarżenia przeciwko tobie.
Miło się z wami robi interesy.
Przydałby się prysznic.
Jak się z tym czujesz?
Lepiej, żeby polował na mnie, niż na Molly i Josha.
W porządku, dam sobie radę.
Wolałbym inne rozwiązanie...
ale do następnej pełni zostało tylko dziesięć dni.
Musimy go sprowokować.
Mieszkanie będzie pod obserwacją, umieścimy snajperów na dachach.
Będziesz miał bez przerwy eskortę. Jadąc samochodem...
na ulicy, wszędzie.
Będziesz cały czas nosił kamizelkę kuloodporną. Żadnych wyjątków.
Detektyw zdradza MAKABRYCZNE TAJEMNICE
PAN ZĄBEK IMPOTENTEM!
Znowu ty?
Przyjdź o czwartej rano, gdy otwieram.
Powiedziałem!
Co?
Co powiedziałeś?
Pieprzony dupek!
Widzisz tu swoje nazwisko?
Gdzie jestem?
Co ja tu robię?
Pokutujesz, panie Lounds.
Nie widziałem twojej twarzy.
Nie mógłbym cię zidentyfikować.
Pracuję w National Tattler.
Są gotowi...
dużo za mnie zapłacić.
Pół miliona...
może milion.
Wiesz, kim jestem, panie Lounds?
Nie.
I nie chcę wiedzieć.
Wierz mi.
Według ciebie jestem okropnym, zboczonym seksualnie nieudacznikiem...
"szumowiną"...
która niedługo "trafi za kratki".
Teraz już wiesz, prawda?
Tak.
Rozumiesz, co robię, panie Lounds?
Nie.
Ale chciałbym.
Chcę zrozumieć...
by potem mogli też zrozumieć moi czytelnicy.
Nie jestem człowiekiem.
Zacząłem jako człowiek...
ale każda istota, którą przemieniam, czyni mnie...
czymś więcej niż człowiekiem...
co sam zobaczysz.
Nie chcę cię widzieć. Nie.
Ale musisz, panie Lounds.
Jesteś reporterem.
Jesteś tu, by dać świadectwo.
Otwórz oczy i spojrzyj na mnie.
Nie.
Jeśli ich nie otworzysz...
przypnę ci powieki do czoła.
Nie!
Otwórz oczy!
Jezu Chryste!
O Boże!
Chcesz wiedzieć, czym jestem?
Bardzo.
Bałem się zapytać.
Teraz widzisz?
Tak.
O Boże.
Pani Jacobi w ludzkiej formie.
- Widzisz? - Tak.
Pani Leeds w ludzkiej formie.
- Widzisz? - Tak.
- Pani Jacobi się przemienia. - Mój Boże.
Pani Leeds się przemienia.
Widzisz?
Pani Jacobi odrodzona.
Widzisz?
Pani Leeds odrodzona.
- Widzisz? - Nie, proszę.
Nie? Co "nie"?
Nie ja.
Czemu napisałeś kłamstwa, panie Lounds?
Graham kazał mi kłamać.
Ja nie chciałem.
- Czy teraz powiesz prawdę? - Tak!
O mnie?
- O moim dziele? - Tak.
O mojej przemianie?
Tak.
Jestem Smokiem, a ty nazywasz mnie wariatem!
Jesteś świadkiem wielkiej przemiany...
i niczego nie dostrzegasz.
Jesteś robakiem.
Tylko jedno potrafisz.
Słusznie drżysz przede mną.
Jednak nie strach jesteś mi winny, panie Lounds.
Jesteś mi winny podziw.
Czytaj.
To wszystko, panie Lounds.
Dobrze się spisałeś.
Puścisz mnie teraz?
Wkrótce.
Jest jeszcze jeden sposób, byś lepiej zrozumiał.
Chcę zrozumieć.
Naprawdę. I będę wobec ciebie sprawiedliwy...
teraz już tak.
Wiesz o tym.
Halo?
Boże, nie!
Spotkał mnie wielki zaszczyt.
Ujrzałem...
pełen podziwu i zachwytu, siłę Wielkiego Czerwonego Smoka.
Pomógł mi dostrzec swój splendor...
i odtąd pragnę mu służyć.
Wie, że kazałeś mi kłamać, Willu Grahamie.
Ponieważ zmusiłeś mnie do kłamstwa...
okaże mi większą litość, niż tobie.
Halo?
O Boże, nie.
Możemy pozwolić, by nas to sparaliżowało...
lub możemy z tego wyciągnąć wnioski.
Może nawet wykorzystać to, by złapać tego drania.
Musiał mieć furgonetkę lub półciężarówkę...
by przewieźć Loundsa w tym dużym wózku inwalidzkim.
Co jeszcze?
Musiał już mieć ten wózek lub...
wiedzieć, gdzie go szybko zdobyć.
To antyk, rzadko ludzie mają takie wózki w domach.
Nie dziwi was, że tak szybko to zrobił?
Tattler opuścił drukarnię w poniedziałek w nocy.
We wtorek rano facet był już w Chicago i porwał Loundsa.
Albo mieszka w Chicago...
albo dość blisko, by dotrzeć tam samochodem...
w ciągu sześciu godzin.
Ustalcie, gdzie w tamtym rejonie egzemplarze Tattlera...
dotarły najszybciej w poniedziałkową noc.
Lotniska, całodobowe kioski.
Może sprzedawca pamięta dziwnego klienta.
Lloyd, podrasuj to nagranie.
Może wyłapiesz coś w tle.
Ten wózek...
Chcę znać producenta i datę produkcji.
Graham i ja będziemy kierować akcją z Chicago. Do roboty.
Nie znajdziemy żadnych odpowiedzi w Chicago.
Lounds to był bonus.
Okazja, by się popisać. To nie pasuje do jego wzoru.
On potrzebuje rodzin, jak Leeds i Jacobi.
Muszę wrócić do Baltimore.
Po tym, co zrobił?
Lecter dowiedział się czegoś z brakującego fragmentu listu.
To nie nazwisko, ale coś, co ułatwi poszukiwania.
Nawet jeśli tak było, nie powie ci.
Chyba, że coś mu zaoferuję.
Gratulacje, Will.
Pozbyłeś się pana Loundsa w sposób iście artystyczny.
Bez książek cela wydaje się większa.
Tak?
Nie zauważyłem.
Zauważy pan.
Znam inne sposoby.
Powiedz, Will. Sprawiło ci to przyjemność?
Twoje pierwsze morderstwo?
Jasne. Czemu miało ci nie sprawić przyjemności?
Bogu sprawia.
W zeszłym tygodniu zrzucił w Teksasie dach kościoła...
na głowy 34 swoich wiernych...
gdy śpiewali hymn uwielbienia.
Nie będzie zazdrosny o jednego gryzipiórka.
Proszę mnie z nim skonfrontować.
Ty i oddział specjalny?
Och, Will, co to za rozrywka?
On też będzie musiał zaryzykować.
Dach może spaść na każdego.
Tylko nie na Molly i Josha, jak sądzę.
Przynajmniej jeszcze nie teraz.
Najpierw zabija pupilka, potem rodzinę.
Freddy był twoim pupilkiem.
Są teraz bezpieczni.
Nikt nie jest przy tobie bezpieczny.
Dobra robota z tym listem.
Zwłaszcza odcięcie prądu było niezłym pomysłem.
Co jeszcze było w liście, doktorze?
Proszę mnie z nim skonfrontować!
Tego pan chce, prawda?
By zrobił to, co panu się nie udało.
Dwukrotnie.
Niech pan da mu szansę zabicia mnie.
Proszę bardzo.
Powiedz, czym chcesz mnie uwieść.
Pełne przywrócenie pańskich przywilejów.
Dostęp komputerowy do archiwum Towarzystwa Medycznego.
Godzina tygodniowo, pod nadzorem, rzecz jasna...
ale to jednorazowa oferta.
Przestanie obowiązywać z chwilą, gdy stąd wyjdę.
Dość marna, nie sądzisz?
Niech więc ją pan odrzuci. Zobaczymy, co zaoferuje Chilton.
Grozisz mi, Williamie?
Czekam, doktorze. A może nie ma pan już nic do sprzedania.
Mała próbka. Czemu nie?
- Widziałeś obrazy Blake'a? - Tak.
Patrzyłeś, ale nie widziałeś.
Kluczem jest przemiana.
Człowiek-smok...
jego brzydota przemieniona przez moc.
Poszukaj wśród uczestników szkoleń wojskowych.
Wśród osób z dużymi tatuażami...
i po operacji korekcyjnej, zwłaszcza twarzy.
Już to zrobiłem i pan dobrze o tym wie.
Potrzebuję czegoś innego.
Jak wybiera kobiety?
Już ci to zasugerowałem. Miałeś przed sobą odpowiedź.
- Patrzyłeś, ale nie widziałeś. - Bzdura! Dosyć zagadek!
Niech pan mi powie.
Nie!
Teraz twoja kolej.
Prosiłem cię wcześniej o małą uprzejmość...
ale odpowiedziałeś niegrzecznie.
Zanim powiem więcej...
coś mi załatwisz.
Co takiego?
Nic wielkiego.
Powiedzmy, kolację i przedstawienie.
Powiesz mi, dokąd jedziemy?
Nie.
Jesteś bardzo zagadkowy, co?
Tak.
Jest około dwóch metrów od pani.
Czuje pani jego zapach?
Tak.
Trochę hałasuje, ale zapewniam, że dostał środki uspokajające.
Doktor Hassler zajmie się jego złamanym zębem.
Cieszę się, że pani przyjechała.
Dziękujemy za film do podczerwieni.
Jeszcze dwa kroki.
Położę pani lewą rękę na krawędzi stołu.
Jest teraz przed panią.
Proszę się nie spieszyć.
Jestem tutaj.
Śmiało.
Proszę.
Niech pani użyje tego.
Dziewięć kroków od drzwi wejściowych do zegara...
i jeszcze trzy do pokoju.
Przepraszam. Siła przyzwyczajenia.
Ten piękny tygrys, dom, muzyka...
Myślę, że tak naprawdę nikt cię nie zna, D.
Wszyscy jednak są ciebie ciekawi.
Zwłaszcza kobiety.
Co chcą wiedzieć?
Uważają, że jesteś...
bardzo tajemniczy i interesujący.
Mówiły coś o moim wyglądzie?
Mówiły, że masz wspaniałe ciało.
I że jesteś przeczulony na punkcie swojej twarzy, ale niesłusznie.
Och, i...
spytały mnie...
czy jesteś tak silny, na jakiego wyglądasz.
I?
Powiedziałam, że nie wiem.
Gdzie jesteś, D?
Tutaj.
Wiesz, co o tym myślę?
Możesz mnie zaprowadzić do łazienki?
Muszę coś zrobić.
- Jeśli odrywam cię od pracy... - Nie.
- ...pójdę już. - Chcę, byś została.
Naprawdę. Muszę tylko obejrzeć coś na wideo.
To nie potrwa długo.
- Musisz oglądać z dźwiękiem? - Nie.
Możesz nie wyłączać muzyki?
Co tam jest?
Ludzie, z którymi mam się spotkać.
Więc...
co to jest? Jakaś promocja? Praca domowa?
Praca domowa. Tak.
To dobry pomysł.
Trzeba być gotowym.
Mój Boże, ty zawsze jesteś?
Nie, nie dam ci jej.
Proszę, tylko na trochę.
Nie! Sprawiasz mi ból!
Nie...
jest miła.
Jest w porządku.
William Blake - Muzeum Brooklińskie
Zeszłej nocy było wspaniale.
Ale dzisiaj wydajesz się inną osobą.
- Czy coś się stało? - Muszę jechać.
- Muszę dokądś pojechać. - Dokąd?
W podróż.
- Kiedy się zobaczymy? - Rebo, wysiadaj. Natychmiast.
Drogi panie Graham...
oto pamiątki rodziny Jacobi, o których rozmawialiśmy.
Mam nadzieję, że panu pomogą.
Udanych łowów. Byron Metcalf.
Ile razy jeszcze będziemy to oglądać?
Powiedział: "Ujrzyj je za życia, miałeś przed sobą odpowiedź".
To ma związek z tymi filmami domowymi.
Lecter wciąż powtarza: "Patrzyłeś, ale nie widziałeś".
Lecter mówi różne rzeczy.
Smutna sprawa. Ale to już wiemy.
Nie możemy pozwolić, by Lecter marnował...
Nie. Jeszcze raz.
MUZEUM BROOKLIŃSKIE
Pańska dysertacja musi już być prawie gotowa, panie Crane.
Prawie.
To miło móc kogoś wreszcie zobaczyć...
po tak długiej korespondencji.
Inaczej jednak sobie pana wyobrażałam.
Jak sobie mnie pani wyobrażała?
Inaczej.
Dziękuję.
Tam!
To dlatego potrzebował nożyc.
Chciał przeciąć kłódkę i wejść drzwiami na dole.
Ale to nie te drzwi.
Nie rozumiem. Te, które widziałem, były stalowe, zamykane na zasuwkę.
Jacobi wymienił drzwi. Zdaję się, że na początku stycznia.
Gdzieś to tu mam.
Sądzisz, że obejrzał dom, zanim wymieniono drzwi?
Przyniósł nożyce, prawda?
Były mu potrzebne.
Po co miał oglądać dom dwa miesiące wcześniej?
Nie wiem, ale zabrał nożyce.
Podobnie z domem Leedsów.
Tam miał diament szklarski.
Musiał zobaczyć przeszklone drzwi, gdy przechodził obok domu.
Nie widać tych drzwi z ogrodu.
Są ukryte za drewnianą kratą.
Jack, on znał wnętrza domów.
Niezwykły, prawda?
Ma dwieście lat.
A wciąż taki świeży.
Taki sugestywny.
Wygląda jak żywy, prawda?
Właśnie przyszedł reporter z...
Panie Metcalf, czy ma pan jeszcze rachunki rodziny Jacobi...
i wykaz płatności kartą?
Szukamy wszelkich usług i zakupów...
które mogły wymagać obecności...
obcych ludzi w domu.
- Takich jak monter lub kurier. - Wszyscy obcy w domu.
- Tak. - Już to sprawdzaliśmy.
Wiem...
ale teraz musimy się cofnąć do okresu sprzed stycznia.
- Zamówienia z zeszłego roku. - Tak.
- Nie ma obroży. - Proszę się pospieszyć. To pilne.
Nie ma obroży.
- Metcalf mówi... - Nie ma obroży.
Pies nie ma obroży w sąsiedztwie pełnym psów...
a on wiedział, który to.
To samo z kotem rodziny Jacobi. Nie miał obroży, a on wiedział.
Wiedział o kłódce. Wiedział o przeszklonych drzwiach.
Znał rozkład domu. Wiedział, jak się włamać.
Każda informacja, jakiej potrzebował, była na...
Jezu.
CHROMALUX Usługi Wideo
Czy Metcalf jest wciąż na linii? Daj słuchawkę!
Byron, mówi Graham.
Powiedziałeś, że Niles Jacobi wziął kilka pamiątek. Masz ich listę?
Tak, tutaj.
Muszę wiedzieć, czy na liście znajduje się kaseta wideo.
Pełnometrażowa taśma VHS, na którą przegrano krótsze.
- Jest kaseta wideo. - Tak?
Jest na niej napisane: "Poznajcie rodzinę Jacobi".
To Chromalux.
Właśnie dostaliśmy faks.
Incydent w Muzeum Brooklińskim.
Jakiś facet zaatakował dwie pracownice i, uważaj...
zjadł dzieło Blake'a.
Co?
To on. To musi być on.
Jeśli to dzieło tyle dla niego znaczyło, czemu je zniszczył?
I dlaczego nie zabił tych dwóch kobiet w muzeum?
Obie dobrze mu się przyjrzały.
Może próbuje przestać.
Panie Crawford, ma pan tylko przeczucie.
Ja mam 382 pracowników, a oni mają swój związek zawodowy.
Nie mogę udostępnić panu ich akt.
Nie bez nakazu sądu.
Chodzi o ochronę prywatności i dobrego imienia firmy.
Jeden z pańskich pracowników zabił już 11 osób...
o których wiemy.
Jeśli nam się dziś wymknie...
co czeka pańską firmę?
- Wezwę naszych prawników... - Nie ma na to czasu.
Niech pan posłucha!
Szukamy białego mężczyzny. Wiek między 25 a 35 lat...
- Praworęczny, brązowe włosy. - Nie...
Proszę posłuchać! Jest silny. To prawdopodobnie kulturysta.
Mógł mieć kiedyś oszpeconą twarz.
Jeździ furgonetką lub półciężarówką.
To pasuje do pana D.
O Boże.
Kim jest pan D?
Francis Dolarhyde, kierownik działu technicznego.
Czym się dokładnie zajmuje?
Serwisuje sprzęt do przegrywania kaset.
Ma dostęp do domowych nagrań wideo?
Ma dostęp do wszystkich taśm, jakie tu trafiają.
Dziękuję za kolację i to, że mogłam ci się zwierzyć.
Nie ma sprawy.
Rebo, posłuchaj, może nie powinienem tego mówić...
Śmiało.
Jeśli Dolarhyde ma rzeczywiście tak zmienne nastroje, jak mówisz...
może powinnaś być ostrożniejsza.
Co właściwie o nim wiesz?
Doceniam twoją troskę. Naprawdę.
I obiecuję, że to przemyślę.
- Miłych wakacji. - Dzięki.
- Do zobaczenia za tydzień. - Dobranoc.
- Było bardzo miło. - Dobranoc.
Dobranoc!
Ralph, to, że czuję się bezbronna...
Obudź się.
Chodziłaś po domu, gdy spałem, prawda?
Co?
Tamtej nocy. Znalazłaś coś dziwnego?
Wzięłaś to i pokazałaś komuś? Zrobiłaś to?
D? O co chodzi?
Co się dzieje?
- Bądź cicho, bo nas usłyszy! - Kto?
Jest na górze.
Chce ciebie, Rebo.
Myślałem, że odszedł, ale wrócił.
D, przerażasz mnie.
Nie chciałem mu ciebie dać.
Zrobiłem dzisiaj coś dla ciebie, żeby cię przed nim uchronić.
To był błąd.
Uczyniłaś mnie słabym, a potem zraniłaś.
Nie.
Nie będziesz jej miał!
Proszę, obroń mnie przed nim.
Zrobisz to.
Jestem twoja.
Lubisz mnie. Wiem o tym. Zabierz mnie ze sobą.
Zabrać cię ze sobą? Tak. Wyciągnij rękę.
Dotknij tego. To strzelba.
Magnum kaliber 18mm. Wiesz, co się stanie?
Żałuję, że nie mogłem ci zaufać. Chciałem ci ufać.
Było mi z tobą tak dobrze!
Mnie z tobą też.
- Proszę, nie rób mi krzywdy. - Dla mnie już wszystko skończone.
- Gdzie jesteś? - Nie mogę zostawić mu ciebie.
Wiesz, co zrobi? Zagryzie cię na śmierć.
Tak bardzo cię skrzywdzi! Nie mogę do tego dopuścić.
- Lepiej odejdź ze mną. - Tak, uciekajmy stąd!
- Zastrzelę ciebie, a potem siebie. - Nie.
- Muszę cię zastrzelić. - Nie...
Nie mogę.
Trzy kroki do zegara.
I dziewięć od zegara do drzwi.
O Boże.
Co to? Co to, do licha?
Jego dom.
Cholera!
Do wszystkich jednostek. Jego dom płonie.
FBI!
Francis Dolarhyde! Gdzie jest?
Tam. Nie żyje.
Jest pani pewna?
Strzelił sobie w twarz. Dotknęłam jej.
Podpalił dom. Leżał na podłodze, a ja...
Jesteś cały?
To już wszystko.
Odwiedzę panią jeszcze przed wyjazdem.
- Żeby zobaczyć, jak się pani czuje. - Dobrze.
Kto się oprze takiej uroczej kobiecie?
Jeśli było w nim jeszcze coś z człowieka...
to tylko dzięki pani.
Może ocaliła pani komuś życie.
Nie przyciągnęła pani do siebie szaleńca.
Ale człowieka z szaleństwem na karku.
Powinnam była wiedzieć.
Nie, czasami się nie da. Ja też przez to przeszedłem.
Proszę posłuchać. Z Dolarhyde'em było bardzo źle...
ale z panią wszystko jest w porządku.
Z wyjątkiem włosów.
Pani fryzura jest do niczego.
Da się coś z tym zrobić?
Do czasu mojej następnej wizyty?
Byłoby fajnie.
- Dziękuję. - Proszę odpocząć.
Wszystko będzie dobrze.
Doktorze Voss, proszę zadzwonić do apteki 4421.
Znaleźliśmy to w jego sejfie.
Może zechcesz obejrzeć to jako pierwszy.
Zasłużyłeś na to.
wstrętny smarkacz
Ze smutkiem czytałem ten pamiętnik.
Z wielkim smutkiem.
Zrobiło mi się go żal.
Nie urodził się potworem.
Stał się nim na skutek wieloletniego maltretowania.
- Cześć. - Zrobimy deser z pianek żelowych?
- Z pianek żelowych? - Tak.
- Zgoda. - Fajnie.
- Poszukaj w spiżarni. - Dobrze.
Crawford.
Te zwłoki znalezione w zgliszczach.
- Nie są Dolarhyde'a. - O czym ty mówisz?
- Była tam jego sztuczna szczęka. - Ale nie kości.
Inne DNA.
Więc czyje to zwłoki?
Policja z Saint Louis poszukuje...
Ralpha Mandy'ego z Chromaluxu.
Wziął urlop i przez tydzień nikt się nim nie interesował.
- Czemu to tak długo trwa? - Żartujesz?
Wstanie z łóżka zajmuje mu 20 minut.
Tak, ale mam teraz wielką ochotę na pianki żelowe.
Josh, co robisz?
Nie możemy teraz odegrać, ale wiesz, co zrobić.
Poczekaj na sygnał.
Will, tu Jack. Chodzi o Dolarhyde'a. On żyje.
Wysyłam wszystko, co jeździ i lata...
ale minie trochę czasu, nim tam dotrą.
Will?
Chryste, Will, gdzie jesteś?
Rzuć to, glino.
Twój syn wkrótce się przemieni.
Potem twoja żona.
Możesz patrzeć.
Potem zajmę się tobą.
Spójrz na siebie.
Nigdy nie widziałem tak odrażającego dziecka!
Zsikałeś się w majki? Jak mogłeś!
Ty wstrętny smarkaczu. Mam ci go uciąć?
Mam to zrobić, mały popaprańcu?
Mam ci go uciąć?
Tak? Nie becz mi tu, gnojku!
Przeproś! Powiedz: "Przepraszam, tato! Jestem wstrętnym smarkaczem".
"Jestem popaprańcem". Powiedz to!
- Nie. - Powiedz!
- Tato! - Powiedz, bo ci go utnę!
"Jestem wstrętnym smarkaczem."
"Popaprańcem z zajęczą wargą!"
"I nikt mnie nigdy nie pokocha."
Josh, uciekaj!
Na podłogę!
Jesteś cały?
- Josh? - Mama?
Will?
Gdzie jesteście?
Usłyszałam jakiś...
Will?
Molly, na podłogę!
Will!
Zastrzel...
Co?
Zastrzel go.
Mamo?
Mój drogi Willu, już pewnie wyzdrowiałeś.
Przynajmniej fizycznie.
Mam nadzieję, że nie jesteś zbyt brzydki.
Masz wspaniałą kolekcję blizn!
Nie zapomnij, komu zawdzięczasz te najlepsze.
I bądź wdzięczny.
Blizny przypominają nam, że przeszłość istniała naprawdę.
Żyjemy w nędznych czasach, prawda, Will?
Ani w dzikich, ani w mądrych.
Półśrodki to ich przekleństwo.
Racjonalne społeczeństwo zabiłoby mnie lub jakoś wykorzystało.
Często śnisz, Will? Dużo o tobie myślę.
Twój stary przyjaciel, Hannibal Lecter.
Hannibal? Ktoś do ciebie.
Chce zadać kilka pytań. Powiedziałem, że raczej odmówisz.
Młoda kobieta. Twierdzi, że jest z FBI.
Choć jak na agentkę jest zdecydowanie za ładna.
Powiem, że się nie zgodziłeś.
Jak się nazywa?