- ไง ที่รัก - อรุณสวัสดิ์ เจ็น
- ตื่นหรือยัง - ตอนนี้ตื่นแล้วล่ะ
- ไง - สวัสดี
วันนี้เธอจะใส่ชุดไหน
ฉันตัดจนเหลือสองชุดน่ะ พร้อมไหม
ชุดนั้นฉันเฉยๆ นะ
โอเค นี่เป็นการรวมกันแบบคลาสสิก
ชุดนี้ฉันอยากยืมเลย น่ารักมาก
- คิดงั้นเหรอ - แน่นอนเลย โอเค ตาฉันนะ
ให้สามคำ เลิศ สุด ติ่ง
- ขอบคุณนะเจ็น - ไว้เจอกัน รู้นะว่าที่ไหน
รู้เสมอจ้ะ
หนูไม่เข้าใจนะพ่อ ถ้าพ่อไม่ชอบหนังสือพิมพ์นั่น
ทำไมถึงอ่านมันทุกวันล่ะ
เพราะพ่อเป็นนักข่าว เทย์เลอร์ พ่อสงสัยน่ะ
แถมการคอยจับตาดู คู่แข่งเอาไว้ก็สำคัญนะ
เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์ เป็นคู่แข่ง ของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ เหรอคะ
- พ่อรู้ว่ามันเชื่อยาก แต่เรื่องจริงนะ - ฉันติดสุดๆ เลยล่ะค่ะ
มันกรอบหรือเปล่าคะกิลด้า แบบที่หนูชอบน่ะ
- เหมือนถ่านอัดแท่งเลยค่ะ - เยี่ยม ขอบคุณค่ะ
ส่งเบคอนให้หน่อยได้ไหม
ปิดไฟสูงของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะไปปิดให้เธอเอง
ลูกสองคนช่วยพยายามดีกัน ตอนแม่ไปนอกเมืองได้ไหมจ๊ะ
หนูลองได้นะคะ แต่จากประสบการณ์แล้ว พี่ทำไม่ได้
ฉันรับรองเลยว่าทำไม่ได้ กับไม่ทำ มันแตกต่างกันมากๆ
- เล็กซ์ บทความลูกได้ลงหนังสือพิมพ์ - อะไรนะคะ
ให้ตาย รูปรักน้ำเน่า
"คุณครูพบรัก" ครูดอว์สันกับครูวอล์กเกอร์
ไม่อยากจะเชื่อ
หนูส่งไปที่คอลัมน์ นักข่าวรุ่นเยาว์เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
- แล้วพวกเขาก็ตีพิมพ์มันจริงๆ - ลูกถูกเลือก นี่มันเยี่ยมเลยนะ
ใช่เลย ลูกรัก พวกเขาตีพิมพ์รูปของลูก
หนูใช้กล้องดิจิตอลสอดแนมของเทย์เลอร์ มันถ่ายรูปจากทั่วทุกมุมเลย
- บทความเรื่องอะไรเหรอ เล็กซ์ - พี่ใช้กล้องฉันเหรอ
ก็แค่เรื่องมิตรภาพของ ครูดอว์สันกับครูวอล์กเกอร์ค่ะ
ทั้งคู่เป็นครูที่มิลลิงตัน
ฟังดูเหมือนเป็นข่าวความสนใจของมนุษย์
ใช่ค่ะ มันเป็นความสนใจของมนุษย์
เรื่องซุบซิบน่ะสิ
สวัสดีครับ ครับ เดี๋ยวเธอลงไป
- เราจะฉลองกันตอนแม่กลับมานะ - โอเคค่ะ
เราจะไปช็อปปิ้งที่เมดิสันอเวนิว แค่หนูกับแม่
ฟังดูน่าสนุกนะ แม่ต้องไปแล้ว
แม่ ทำไมแม่ไม่เอาเล็กซี่ไปด้วยล่ะ
แม่ก็อยากพาทุกคนไปด้วยนะ
ถึงเวลาต้องไปแล้ว
ฉันเชื่อว่าทุกอย่าง จะไปได้สวยตอนฉันไม่อยู่นะคะ
ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ขอให้ทริปไปได้สวยนะ
- ลาก่อนจ้ะสาวๆ - ลาก่อนค่ะแม่ รักแม่นะ
เป็นเด็กดีที่โรงเรียนล่ะ
แจ๋ว
ใช่
ไม่จริงน่า
- ไง เล็กซี่ - ไง เล็กซี่
- ไง
สวัสดี
ยินดีด้วยนะเล็กซี่ มันน่าตื่นเต้นมากเลย เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์
ครูวอล์กเกอร์กับครูดอว์สันเนี่ยนะ ไม่จริงน่า
- ใครจะไปรู้ - อื้อฉาวสุดๆ
- เธอยอดมาก เล็กซี่ - ขอบคุณนะทุกคน
- ไง - สวัสดี
- ไง เล็กซ์ - ไง
ให้ตาย นั่นครูวอล์กเกอร์
ไม่รู้ว่าครูดอว์สันเห็นอะไรในตัวเขา
เสื้อโค้ทเขียวน่าเกลียดนั่นด้วย
สวัสดีค่ะครูวอล์กเกอร์
เล็กซี่
สวัสดี ครูจะส่งให้เธอทันทีเลยนะ แจ็ค
ขอบคุณครับ
ครูวอล์กเกอร์
นั่นคุณสเติร์น เจ้าหน้าที่ธุรการจอมบงการ
ฉันขอคุยกับคุณสักเดี๋ยวได้ไหม
ได้เลยครับ คุณสเติร์น
ไว้เจอพวกเธอสองคนในคาบนะ
บทความนั่นใช้ได้เลย
นายเห็นด้วยเหรอ
ใช่ เฮ็ดด้า ฮอปเปอร์สู้ไม่ได้เลย
เฮ็ดด้าคือใคร
แล้วเรียกตัวเองว่านักเขียนเนี่ยนะ เธอควรจะรู้สิ
เธอเป็นนักเขียน คอลัมน์ซุบซิบที่โด่งดังที่สุด
ฉันไม่ใช่นักเขียนคอลัมน์ซุบซิบนะ
ฉันให้คำแนะนำในหนังสือพิมพ์โรงเรียน
บทความใน เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์ เป็นเรื่องความสนใจของมนุษย์
ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว
เอาล่ะ ความลับของเธอคืออะไร
ถ้าฉันบอกนาย มันก็ไม่เป็นความลับแล้วสิ เกบ
เธอถ่ายรูปนั้นของครูวอล์กเกอร์ได้ยังไง เขาไม่ยอมให้เอารูปลงหนังสือรุ่นด้วยซ้ำ
ก็อย่างที่เขาพูดกัน "นักข่าวที่ดีทำงานอยู่เสมอ"
- ไง เกบ - ไง เจนนิเปอร์
บาย เกบ
เธอตื่นเต้นแค่ไหนที่บทความ ได้ลง เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์
- ใครๆ ก็พูดถึงเรื่องนั้น - แจ็ค ดาวนีย์เพิ่งว่าฉันไป
แน่อยู่แล้ว เขาน่ะขี้อิจฉาจะตาย
- เธอคิดงั้นเหรอ - ให้ตาย
เธอถ่ายรูปครูออกมาเลิศสุดๆ
แถมเธอก็เขียนบทความสุดเลิศ เรื่องความรักลับๆ ของพวกเขา
และมันก็ได้ตีพิมพ์ ในหนังสือพิมพ์เจ้าใหญ่ที่นิวยอร์ก
คิดดูสิ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์โรงเรียน
ถูกสมาชิกข้ามหน้าข้ามตาน่ะ
- เขาเจ็บสุดๆ เลยล่ะ - เธอพูดถูก เจ็น ขอบใจนะ
- มันหน้าที่เพื่อนนี่ - ใช่เลย
เธอคิดว่าครูดอว์สันเห็นรูปหรือยัง
ฉันไม่รู้สิ ดูยากนะ
ทุกคน ฟังทางนี้หน่อย
สวัสดี
อย่างที่พวกเธอรู้กัน นี่คือสัปดาห์อาชีพ และเราได้รับเกียรติอย่างสูง
จากพ่อแม่มากความสามารถ หลายท่านที่เข้าร่วม
ฉันอยากให้พวกเธอ ตั้งใจเต็มที่ตอนพวกเขามานะ
เอาล่ะ ผู้บรรยายคนแรกของเรา
อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ที่ทำงานมา 12 ปี
และเป็นเจ้าหน้าที่แฝงตัวอยู่สิบปี
ทุกคน ปรบมือให้กับ
คุณนายซอมเมอร์วิลล์
ขอบคุณค่ะครูดอว์สัน
ชีวิตของเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการซีไอเอ
มันก็ตื่นเต้นมากๆ เลย
เธอจะได้เดินทางทั่วโลก สัมผัสวัฒนธรรมที่ต่างออกไป
พบกับคนที่น่าสนใจมากมาย
แต่... มันก็เป็นชีวิตที่โดดเดี่ยว เต็มไปด้วยห้องโรงแรมว่างเปล่า
และอาหารมื้อดึกในร้านเล็กๆ ถูกๆ
แล้วเธอก็จะเริ่มคิดถึงแมวของเธอ
สำนักงานหนังสือพิมพ์มิลลิงตัน บิวเกิล
ฉันก็เขียนได้เหมือนกัน
แจ็ค นายช่วยดูแบบร่างพวกนี้หน่อย
ฉันคิดว่าสมองฉันไม่ทำงานแล้ว เรากลับบ้านได้หรือยัง
ถ้าไม่มีฉัน โรงเรียนนี้ จะเป็นยังไงเนี่ย ฟังนี่สิ
"ถึงเล็กซี่ ฉันกับเพื่อนทะเลาะกัน
"เราดีกันแล้ว แต่ฉันยังเจ็บปวด กับสิ่งเลวร้ายที่เธอพูดถึงฉันอยู่
"ฉันควรจะทำยังไงดี ลงชื่อ เศร้าสุดๆ"
นี่มันแย่เลยนะ คุณจะแนะนำยังไงคะ ดร. โกลด์
ฉันคิดว่าเธอต้องซื่อสัตย์ และบอกไปว่ารู้สึกยังไง
- นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำกับเธอ - ฉันก็จะทำกับเธอ
จากนั้น เธอก็ควร ให้รางวัลตัวเองที่พูดออกไป
ด้วยการซื้อกระเป๋าเจลลี่โรลใบเล็กน่ารัก
แนะนำดีมาก
ไม่นานเธอก็จะรู้สึกดีขึ้น
แน่นอนเลยล่ะ
โอเค ทุกคน ถึงเวลาประชุมประจำสัปดาห์
เรื่องแรกของเรา
อย่างที่พวกเธอส่วนใหญ่รู้แล้ว...
วันนี้เล็กซี่ โกลด์ได้รับเกียรติ จาก เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์
ซึ่งตีพิมพ์บทความและรูปถ่าย
ที่เธอส่งไปในส่วนนักข่าวรุ่นเยาว์
มาปรบมือให้เธอกัน
- เยี่ยมเลย - ใช่
ทีนี้ แจ็ค ดาวนีย์ บรรณาธิการของเธอ อยากจะพูดอะไรซักหน่อย
ผมอยากพูดเหรอ
ครับ ผมจะพูด
ขอบคุณครับ ครูโกลด์บลัม
ฉันคิดว่าฉันแค่อยากบอกว่า เราทุกคนภูมิใจ
ที่หนึ่งในพวกเราสามารถ หาทางไปในแพลตฟอร์มที่กว้างขวางได้
โดยเฉพาะเพื่อนร่วมงาน จากหนึ่งในหัวข่าวที่ไม่ค่อยมีสาระ
ยินดีด้วยนะเล็กซี่
วันนี้ เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์ พรุ่งนี้ก็ลง เดอะโพสต์
- ใช่ ยินดีด้วย - ใช่เลย
- เทพธิดาบนเขาสูง - ขอบใจนะเจ็น
ฟังนะ ฉันต้องการบทความเธอ ถ้าเธออยากจะลงในฉบับหน้า
- เรื่องนี้มันเก่าไปแล้ว - รู้อะไรไหม แจ็ค
ที่จริงฉันต้องขอบคุณนายนะ
เพราะนายไม่ยอมลง บทความฉันในหนังสือพิมพ์โรงเรียน
ฉันก็เลยตัดสินใจ ส่งไปที่ เดอะเดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์
เกอร์ทรูด คุณทำผมตกใจนะ
ฉันต้องคุยกับคุณ
มีอะไรให้คุยอีกล่ะ
ฉันแค่ไม่เข้าใจ
อย่าพูดเสียงดังได้ไหม
ผม... ผมไม่...
ผมไม่เคยอยากทำร้ายคุณ
จริงเหรอ แล้วคุณตั้งใจจะทำอะไรล่ะ
อะไรมันเปลี่ยนไป เราวางแผนกันไว้หมดแล้ว
ออร์แลนโด ฉันรักคุณนะ
โอเค ผมไม่ได้รักคุณ
นั่นคือสิ่งที่เปลี่ยนไป คุณช่วยเข้าใจได้ไหม
ฉันว่าฉันคงต้องพยายามทำนะ
ฉันเสียใจที่ฉันได้เจอคุณ
ถ้าคุณคิดว่าฉันจะ เดินผ่านคุณในห้องโถงนี่ต่อไป
คุณก็คิดผิดอย่างน่าสังเวช
หนึ่งในพวกเราต้องไปจากมิลลิงตัน
และฉันขอรับรองเลยว่ามันจะไม่ใช่ฉัน
- สวัสดีค่ะครูดอว์สัน - สวัสดีจ้ะ เล็กซี่
ไง ลูก พร้อมนอนหรือยัง
ค่ะ หนูเพิ่งตอบคำถาม ในเมลสำหรับคอลัมน์หนูเสร็จ
วันหนึ่งมันมีเวลาไม่พอเลย
ขอโทษที่มาไม่ทันมื้อเย็นนะ
งานแถลงข่าวที่พ่อดูแลมันยาวนานมาก
นายกขอให้สภานิติบัญญัติ เพิ่มความช่วยเหลือ
ให้โรงเรียนในเมือง และเอาเป็นว่ามันไปได้ไม่สวยเลย
ไม่เป็นไรค่ะพ่อ นั่นมันฟังดูสำคัญมากเลย
ไม่สำคัญเท่าลูกหรอก ถึงเวลานอนแล้ว
- วันนี้เป็นยังไงบ้าง - ก็โอเคค่ะ
พ่อ...
อ่านบทความของลูก
เก่งมาก เขียนได้ดีเลย
ลูกเลือกธีมได้ดี
พ่อว่ามันเป็นบทความข่าว ที่อบอุ่นหัวใจเลยล่ะ
- จริงเหรอคะ - แน่นอนเลย
พ่อคะ พ่อเคยเขียนอะไรที่...
ไม่รู้สิ ทำให้เกิดเรื่องอื่นขึ้นไหมคะ
แน่นอนสิ สื่อสารมวลชน มันก็เป็นแบบนั้น แล้วลูกก็จะไปถึงจุดนั้น
นี่เป็นงานที่ดีนะ เล็กซ์ ลูกควรภูมิใจกับมัน
หนูภูมิใจค่ะ ภูมิใจมากๆ เลย หนูแค่...
หนูอยากเขียนข่าวที่มีสาระค่ะ แบบที่พ่อทำน่ะ
ลูกไม่ได้เริ่มที่ข่าวมีสาระหรอก ลูกต้องไต่เต้าขึ้นไป
- พ่อก็ทำแบบนั้น - ทำยังไงเหรอคะ
ขอคิดก่อน พ่อทำงานที่ เดอะเมอร์คิวรี เฮรัลด์
ในหมวดที่เป็นความลับ พอพ่อได้เบาะแสอะไร
พ่อก็สืบเล็กน้อยด้วยตัวเองแล้วก็พบ
ขยะพิษที่ซ่อนอยู่ ข้างใต้ร้านเบอร์เกอร์ท้องถิ่น
พ่อเลยเสนอเรื่องกับบรรณาธิการ และได้ขึ้นหน้าหนึ่งของ เดอะเฮรัลด์
หลังจากนั้น พวกเขาก็ให้พ่อเป็นผู้เขียนข่าว
โอ้โฮ
มันมีเรื่องราวอยู่รอบตัวลูก เล็กซ์
ลูกแค่ต้องเปิดตาให้กว้างไว้
และเมื่อลูกมีลางสังหรณ์ เรื่องอะไร ก็สืบมันซะ
- หนูว่าหนูทำได้นะคะ - พ่อรู้ว่าลูกทำได้
ลูกจะทึ่ง ถ้าได้รู้ว่าการทำงานหนัก
จินตนาการและโชคเล็กน้อย จะนำพาอะไรมาให้ลูก
- ราตรีสวัสดิ์ - กอดๆ จุ๊บๆ นะคะพ่อ
กอดๆ จุ๊บๆ จ้ะลูกรักของพ่อ
ข้างในหรือว่ารอบๆ พาหนะ
ที่คุณเห็นอยู่ข้างหลังฉันตอนนี้ พาหนะคือรถเก๋งสีอ่อน
ใครที่อาจเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น...
- สบายดีได้ไหมครับ - สบายดี ขอบใจ
"ครูถูกระบุว่าหายตัวไป" ออร์แลนโด วอล์กเกอร์หายตัวไป
เล็กซี่ ลูกรัก ตื่นได้แล้ว
พ่อ ตอนนี้กี่โมงคะ
ลูกรัก พ่อมีบางอย่างต้องบอกลูก และมันไม่ง่ายเลย
พ่อเพิ่งรับสายจากหนึ่งใน บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
และดูเหมือนว่าครูของลูก ครูวอล์กเกอร์...
เขาหายตัวไป
เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้นคะ
ตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลอะไรมาก
แต่พวกเขาเจอรถของเขา ที่แม่น้ำอีสต์เช้าตรู่วันนี้
ตายแล้ว แล้วครูวอล์กเกอร์ล่ะคะ
ยังหาเขาไม่เจอ
มันมีการคาดเดาหลายอย่าง แต่... มันดูไม่ค่อยจะดีเลย
ฟังนะ ยายหนู วันนี้จะยากลำบากเลย สำหรับลูก ทำไมไม่ไปเตรียมตัวล่ะ
พ่อจะเดินไปส่งที่โรงเรียน
โอ้โฮ หนูไม่... ไม่อยากจะเชื่อเลย
เจ็น เจ็น ตื่น
ครูวอล์กเกอร์... เขาหายตัวไป
เขาอะไรนะ
ข่าวการหายตัวไปที่เลวร้ายของครูวอล์กเกอร์
กระจายไปอย่างรวดเร็ว กว่าข่าวลดราคาที่โกดังบาร์นีย์
อย่างเดียวที่ฉันรู้คือ ถ้าเขาก้าวลงในแม่น้ำพิษนั่น
เขาต้องพันร่างกาย ขัดไฮโดรตั้งแต่หัวอย่างรุนแรง
แม้แต่ปลายังไม่ยอมอยู่ที่นั่นเลย
ให้ตาย กล้องเยอะเป็นบ้า
หวังว่าจะถ่ายมุมที่ฉันสวยไปนะ
สิ่งเดียวที่ดีเกี่ยวกับ การไว้ทุกข์คือสีดำอินเทรนด์เสมอ
ฉันรู้ ใครก็ตามที่คิดเรื่องนั้นน่ะ อยู่ล้ำยุคล้ำสมัยมาเยอะเลยล่ะ
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเรื่องครูวอล์กเกอร์ จะออกข่าวเยอะแบบนี้
ใครจะไปคิดว่าเขาโด่งดังขนาดนี้
ฉันยอมตายเพื่อ ชุดคุณสเติร์นเลย พูดจริงนะ
มันแปลกๆ หรือเปล่า ที่เขาหายไปตอนบทความฉันถูกตีพิมพ์
ใช่ นั่นมันน่าเสียดายมาก
เสียดายเหรอ มันแปลกเกินไปนะ
เอาล่ะ เล็กซี่ เธอมีข่าวอะไรเรื่องครูวอล์กเกอร์
- อะไรนะ - ให้ตาย
ฉันรู้ว่าเธอมีข่าววงในเรื่องเขา ตอนนี้เขาอยู่ไหน
ฉันไม่รู้เลย แต่นายเริ่มมากวนฉันแล้วนะ
อย่างที่ทุกคนรู้กัน เรามีวิกฤตเล็กน้อยในโรงเรียนเรา
ครูวอล์ก...
สัปดาห์อาชีพ
ครูวอล์กเกอร์...
ยังไงก็ตาม ในตอนนี้ คาบเรียนจะดำเนินต่อไป
เอาล่ะ ผู้บรรยายคนต่อไปของเรามาแล้ว
เขาเป็นเจ้าของธุรกิจเล็กๆ
ที่เป็นนักสตาฟสัตว์มือรางวัล
ทุกคน นี่คุณกรีนแบลตต์
ครูดอว์สันที่น่าสงสาร ผู้ชายที่เธอรักหายตัวไป
และที่แย่ยิ่งกว่านั้น เมื่อวานเขาไล่เธอไป
เธอคงอึดอัดมาก นวดรีดเส้น
ที่พีค็อกสปาน่าจะช่วยเธอได้มากเลย
ถ้ามันเป็นไปได้
ห่อปลาของเธอในผ้าขนหนูชื้น
- จากนั้น... - ขอโทษนะครับ ครูดอว์สัน
เล็กซี่ โกลด์อยู่นี่ไหมครับ
หนูเหรอคะ
- อเล็กซานดรา โกลด์ใช่ไหม - ฉันมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ
ไม่ ไม่เลย ฉันสงสัยว่า ฉันถามอะไรเธอซักหน่อยได้ไหม
ฉันนักสืบพอตเตอร์ นั่งก่อนสิ
หนูจะรู้ได้ยังไงว่าคุณเป็นนักสืบจริงๆ
เอ็นวายพีดี มอร์ริส พอตเตอร์
ฉันเข้าใจว่าเธอเป็นคนเขียน
คอลัมน์ซุบซิบให้หนังสือพิมพ์โรงเรียนใช่ไหม
คอลัมน์ให้คำแนะนำค่ะ
ดูเหมือนเธอจะรู้เรื่องความสัมพันธ์
ระหว่างครูวอล์กเกอร์กับครูดอว์สัน เป็นพิเศษ นั่นถูกต้องไหม
ก่อนที่จะถามไปไกลกว่านี้ ฉันแค่อยากบอกว่ายินดีด้วย
กับบทความของเธอใน เดลี่เอกซ์แซมมิเนอร์ เมื่อวานนี้นะ
- มันน่าทึ่งมากๆ เลย - คุณเห็นด้วยเหรอคะ
ใช่เลย รูปก็เยี่ยมมาก เธอถ่ายหรือเปล่า
ใช่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ก่อนที่บทความจะตีพิมพ์ ฉันเป็นคนเดียวที่
รู้ว่าครูวอล์กเกอร์ กับครูดอว์สันรักกันมากแค่ไหน
ฉันบอกเจนนิเฟอร์ เพื่อนรักฉันด้วย
แล้วเมื่อวานนี้ก็...
- เกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้เหรอ - พวกเขาเลิกกันค่ะ
ที่จริง เขาเลิกกันเธอ ครูดอว์สันเสียใจมากๆ เลย
- เธอเห็นเหตุการณ์เหรอ - พวกเขาทะเลาะกันค่ะ
และเธอบอกว่าหนึ่งในพวกเขา ต้องออกไปจากมิลลิงตัน
และมันจะไม่ใช่เธอ
เธออาจจะช่วยได้มากเลยนะคะ
ฉันจะติดต่อไป ถ้ามีอะไรถามเพิ่มเติมนะ
นักสืบพอตเตอร์คะ
มีใครบอกคุณไหมว่า คุณจะดูดีขึ้นถ้าไม่มีหนวด
ไม่นะ
ฉันว่าคุณควรเอาไปพิจารณาดูนะคะ
รบกวนแค่นี้แหละ คุณโกลด์ ขอบคุณที่สละเวลา
หนูยินดีค่ะ
ครูดอว์สัน ผมนักสืบพอตเตอร์
เชิญนั่งก่อนครับ
คุณหาเขาเจอไหมคะ
ไม่ครับ ยังไม่เจอ
เธอยืนแอบฟังใครมาตั้งนานน่ะ
มีนักสืบอยู่ในนั้นกับครูดอว์สัน
ผมรู้มาจากมากกว่าหนึ่งแหล่งข่าวว่า
คุณกับครูวอล์กเกอร์ มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาว
- จริงหรือเปล่าครับ - จริงค่ะ
เจอครูวอล์กเกอร์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เมื่อวานตอนบ่ายค่ะ
เขาดูโกรธหรือเปล่า เขาอารมณ์เสียไหม
เขาไม่เป็นอะไรเลยค่ะ
จริงเหรอครับ ผมรู้มาจาก หนึ่งในนักเรียนคุณว่าคุณ
ทะเลาะกับครูวอล์กเกอร์ ใหญ่โตเลยเมื่อวานนี้
แล้วก็ขู่เขา ถ้าหากเขาไม่ยอมไปจากโรงเรียนนี้
นั่นเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ
คุณช่วยไปในตัวเมืองกับผม เพื่อตอบคำถามเพิ่มเติมได้ไหมครับ
ฉันว่าฉันติดต่อทนายก่อนดีกว่า
ไม่นะ นักสืบนั่นคิดว่า ครูดอว์สันเกี่ยวข้องกับ
การหายตัวไปของครูวอล์กเกอร์ และมันเป็นความผิดฉัน
อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย
ต่อให้ไม่มีความปากมากของเธอ หล่อนก็เป็นผู้ต้องสงสัยหลัก
สิ่งเดียวที่เธอผิดคือรักเขา
นั่นน่ะเป็นอาชญากรรมแน่นอนเลย
ทำไมเธอถึงดูความจริงไม่ออก เธอขู่เขา เราทั้งคู่ก็ได้ยินนะ
เธอไม่ได้ขู่ เธอบอกว่าโรงเรียน มันไม่ใหญ่พอสำหรับพวกเขาทั้งคู่
แถมเธอก็ตัวเล็กเกินกว่าจะฆ่าใครได้ด้วย
เธอไม่เคยได้ยินเรื่อง ลิสซี่ บอร์เดน นักฆ่าสาวสวยเหรอ
ฉันว่าฉันเคยได้ยินเรื่องดิสซี่ บอร์เดนนะ
ฟังนะ ฉันไม่เชื่อว่า ครูดอว์สันจะฆ่าครูวอล์กเกอร์
แล้วใครทำล่ะ
ฉันไม่รู้ ใครบอกว่าเขาถูกฆ่าล่ะ มันไม่มีศพเลยนะ
พวกเขาเจอรถเขา แต่ไม่เจอครูวอล์กเกอร์
อะไรก็เกิดขึ้นได้ เขาอาจจะถูกจับเป็นตัวประกันก็ได้
โอเค แนนซี่ ดรูว์ ฉันคิดว่า เธอสืบสวนมานานเกินไปแล้ว
ฉันจะสืบให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น และมันจะได้ออกข่าวหน้าหนึ่ง
เธอไม่รู้เรื่องครูวอล์กเกอร์ด้วยซ้ำ
ฉันเป็นคนเดียวที่รู้จักเขา ห่วงใยเขานี้ไม่ต้องพูดถึงเลย
รู้ไหม นายพูดถูก
ถึงแม้มันเจ็บปวดที่ต้องพูดแบบนี้ แจ็ค
ฉันคิดว่าเราควรร่วมมือกัน แล้วก็สืบเรื่องนี้ด้วยกัน
- ทำไปทำไมล่ะ - สองหัวน่ะดีกว่าหัวเดียวนะ
แถมถ้านายช่วยฉัน ฉันรู้ว่าเราไขคดีนี้ได้แน่
เธอพูดจริงเหรอ
ฟังนะ ถ้านายห่วงใยครูวอล์กเกอร์ นายก็มีวิธีแสดงออกที่แปลกมาก
นายจะนั่งเฉยๆ แล้วก็ไม่ทำอะไรเลยเหรอ
ให้ตายเถอะ ทำไมคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้ ถึงทำให้ฉันรู้สึกผิดได้นะ
มันเป็นพรสวรรค์
โอเค แต่เธอต้องสัญญา ว่าจะไม่บอกใคร โอเคไหม
ใจเย็นน่า ฉันจะไปบอกใครล่ะ
- ฉันรู้แล้ว - รู้อะไรเหรอ
- รู้ว่าเธอชอบเขา - ให้ตายเถอะ เจ็น มันก็แค่งานนะ
ฉันบอกแจ็คว่าจะโทรหาเขาพรุ่งนี้ ว่าเราจะเจอกันกี่โมง
เธอได้เบอร์เขามาแล้วเหรอ น่ารักจัง
เจ็น เธอรู้อะไรเรื่องแจ็คบ้าง
ก็ไม่มาก ฉันไม่สนน่ะ แต่เธอควรสนนะ
- อะไรนะ - รู้ตัวหน่อย เขาชอบเธอ
เขาเลยทำเหมือนเธอเป็น สินค้าไม่ผ่านคิวซีที่ห้างเอาท์เลท
- ขอบใจ - ให้ตาย ฉันว่าเขาก็น่ารักดี
เขาสูง ลึกลับ สเปคเธอเลย
มันไม่จริงน่า เจ็น ฉันไม่มีสเปค
ไงคะ พ่อ
ไง ลูกรัก โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
ก็โอเคค่ะ
พ่อได้ข่าวเรื่องครูวอล์กเกอร์บ้างไหมคะ
ที่โรงเรียนไม่ยอมบอกอะไรเราเลย
พ่อได้ยินว่าเขาส่งนักดับน้ำ ไปเพิ่มเพื่อช่วยตรวจสอบ
พื้นที่ที่พวกเขาเอารถขึ้นมา
แต่พ่อว่าไม่น่าเจออะไรมากหรอก ตรงนั้นกระแสน้ำแรงมากๆ
ถ้าพ่อจะทำข่าวเรื่องนี้ พ่อจะเริ่มต้นจากตรงไหนคะ
นักข่าวที่ดีจะเริ่มจาก
สืบประวัติของเป้าหมายเพื่อหาข้อมูล
ข้อมูลแบบไหนคะ
อะไรก็ตามที่ดูผิดปกติไป
เพราะว่าบางครั้งเมื่อลูก เอาความจริงมากมายมารวมกัน
- มันก็จะนำไปสู่คำตอบ - ฟังดูเหมือนงานนักสืบเลย
นักข่าวเก่งๆ ก็เหมือนนักสืบนะ แต่พวกเขาพึ่งตำรวจอย่างเดียวไม่ได้
พวกเขาต้องสืบสวนของตัวเองด้วย
- ค่ะ หนูว่ามันฟังดูมีเหตุผลนะ - ไม่ เดี๋ยวก่อน
พ่อดูออกเลยว่าลูกกำลังคิด
การหายตัวไปของครูวอล์กเกอร์ ไม่ใช่ข่าวความสนใจของมนุษย์นะเล็กซี่
มันเป็นคดีร้ายแรง
ซึ่งแปลว่าพ่อไม่อยากให้ลูกเข้าไปเกี่ยว
ไม่เอาน่า พ่อ หนูก็แค่สงสัย
ไม่ต้องกังวล ไม่มีปัญหา
ออกไป อันตราย ห้ามเข้า พื้นที่ส่วนตัว ห้ามบุกรุก
- นั่นใครน่ะ - เธอคิดว่าใครล่ะ
ทำตัวดีๆ ไม่งั้นก็ไปซะ
ฉันขอเข้าไปได้ไหม
พี่ต้องการอะไร
ไม่มีอะไร ฉันแค่คิดว่าแม่ไม่อยู่ก็เลย
มาดูเธอหน่อย ดูว่าเธอเป็นยังไงบ้าง เพราะว่าฉันใส่ใจเธอ
- คิดว่าฉันโง่หรือยังไง - ที่จริง...
ฉันชอบที่เธอแต่งห้องนะ
แต่ขยะพวกนี้มันอะไรกัน
มันไม่ใช่ขยะ มันของสำคัญ
นี่สำคัญเหรอ
มันเป็นเครื่องดักฟัง
มันแปลว่าเป็นความลับ
ฟังผ่านนี่ เอาใส่หูสิ
ไง
เจ๋งใช่ไหมล่ะ และนี่คือของโปรดฉัน วิทยุสื่อสารใส่ข้อมือ
มันต้องมีไว้จะได้สื่อสาร ระหว่างเจ้าหน้าที่ได้แบบแฮนด์ฟรี
แล้วเธอไปเอาของทั้งหมดนี่มาจากไหน
- ร้านคอร์เนอร์สปาย - ไม่เคยได้ยินเลย
มันอยู่ตรงข้ามถนน จากที่แม่ไปเรียนพิลาทิส
ความลับสุดยอด ถามพนักงาน
ของนี่มันยอดไปเลย
- นี่ - ดูสิ เจ้าซื่อบื้อ
เจ๋ง เธอรู้ได้ยังไง
น้องสาวประหลาดของฉัน มีของแบบนี้อยู่ที่บ้าน
มีอะไรให้ช่วยไหม
ครับ เรากำลังตามหาอุปกรณ์สปาย
เธอมาถูกที่แล้ว มานี่สิ ฉันจะให้ดูอะไร
แว่นตามองหลัง เจ๋ง
นี่มันอะไรกัน
ฉันอยู่แถวนี้ ก็เลยคิดว่าจะแวะมา
- เขามาทำอะไรที่นี่ - ใครเหรอ
อ๋อ เขาเหรอ
ใช่ นั่นคือ "เขา" ที่ฉันพูดถึง
มีเหตุผลที่ดีมากๆ เลยนะ...
ฟังฉันนะ เล็กซี่ อีกไม่นานหลังจากนี้
แดน ราเธอร์กับ ไดแอน ซอว์เยอร์ ก็จะมาทำข่าว
เรื่องการหายไปของครูวอล์กเกอร์ แต่... ฉันจะต้องได้ข่าวพิเศษ
นายจะเอาข่าวนี้เหรอ นี่มันข่าวฉันนะ
เกิดอะไรขึ้น พวกเขามาทำอะไรที่นี่
ใช่ พวกนายมาทำอะไรที่นี่
ในอีกสองวินาที พวกเธอทั้งคู่จะบูชาฉัน
พร้อมไหม เกบอยู่ ฝั่งตรงข้ามบ้านครูดอว์สัน
แล้วประเด็นคืออะไร
ถ้าเราจับตาดูเธอสองสามวัน
และไม่มีอะไรที่น่าสงสัย
เราอาจจะล้างมลทินให้เธอได้
ใช่ หรือพิสูจน์ว่าเธอเกี่ยวข้อง กับการหายตัวไปของคุณวอล์กเกอร์
ใช่เลย
กล้องเจ๋งนะเนี่ย
ทำตัวตามสบายนะทุกคน
ฉันจะไปเอาเมนูมาให้ เราจะได้สั่งมื้อเที่ยงกัน
โอ้โฮ
คนรวยอยู่กันแบบนี้สินะ
โอเค แล้วยังไงต่อ เล็กซ์
โอเค ภารกิจเราคือ ดูว่ามีอะไรน่าสงสัย
หรือเบาะแสที่อาจจะบอกเราว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับครูวอล์กเกอร์
เอาล่ะ
ถึงแม้เราจะมีอุปกรณ์นี่แล้ว
ก็ไม่มีอะไรแทนที่ตา หูและสัญชาตญาณได้
ใช่ ฉันคิดว่าเราควรแยกกันไปจัดการ
ความคิดดี ฉันขอเสนอให้ เจนนิเฟอร์กับฉันไปหาเบาะแสบ้านวอล์กเกอร์
ระหว่างที่นายสองคนไปบ้านเกบ แล้วก็จับตาดูบ้านดอว์สัน
- นายได้ที่อยู่วอล์กเกอร์หรือยัง - ได้แล้ว อยู่ที่แคร์รอลการ์เดน
ในบรุกลิน
บรุกลินเหรอ ฉันจะไม่ดั้นด้น ไปถึงบรุกลินหรอกนะ
เจนนิเฟอร์ สปายที่ดี ไม่ตั้งคำถามกับภารกิจหรอกนะ
แล้วไง ฉันไม่ใช่สปายที่ดี ฉันไม่ตายหรอก
ฉันว่าฉันคงต้องไปกับเธอนะ
ฉันกลัวเรื่องนั้นอยู่เลย
- เธอทำอะไร - ดูเหมือนทำอะไรอยู่ล่ะ
โทรเรียกรถไง
บ้าหรือเปล่า คืนนี้มีแข่งกีฬานัดสำคัญ รถมันจะติดแบบขยับไม่ได้เลย
แถมไปที่นั่นด้วยรถเช่าคันใหญ่
เราก็จะเป็นสองคนที่โดดเด่นมากๆ
ฉันว่ารถไฟใต้ดินเป็นทางเดียวแล้ว
ให้ตาย นายทำฉันกดผิดเบอร์
ใช่ ฉันทำเธอกดผิดเบอร์
เธอไม่เคยขึ้นรถใต้ดินมาก่อนใช่ไหม
ให้ตาย ฉันเคยอยู่แล้วสิ ฉันนั่งตลอดเลย
งั้นก็ไปกันเถอะ
เล็กซี่
เจ็น ขึ้นมาสิ
โอเค นี่มันไม่เหมาะจะถ่ายรูปเลย
โอเค มาเถอะ ไปกัน
เดี๋ยวสิ ฉันต้องปรับแต่งทางเทคนิคหน่อย
เอาล่ะนะ
โอเค
โอ้โฮ เทปเยอะเลยนะเนี่ย
ใช่ นี่เป็นของสะสมตลอดชีวิตฉันเลย
"กำเนิดเกบ" เหรอ
นายถ่ายนั่นเอาไว้ด้วยเหรอ
ที่จริงก็ใช่นะ พ่อฉันให้ฉันเริ่มตั้งแต่ยังเด็กมาก
- และฉันก็ถ่ายมาตั้งแต่นั้น - น่าทึ่งเลย
โอเค
ทุกอย่างจะพร้อมแล้ว
- และ... แอคชั่น - นี่มันน่าตื่นเต้นจัง
บางทีเธออาจจะไม่อยู่บ้าน
ใช่ ใช่ เธอ...
เธอแค่ต้องนั่ง รอแล้วก็... ใช่
สถานีถนนแคร์รอล
เยี่ยม ฉันทำได้ อยากไปเล่าให้เจนนิเฟอร์ฟังแล้ว
โอ้โฮ
น่าสนใจจัง
อลหม่านเป็นบ้า คิดไม่ถึงเลย
โอเค มันอยู่ทางนี้
ที่จริงมันอยู่ทางนี้นะ
ขอโทษนะ แต่นายเห็นกระดาษในมือฉันไหม
มันเรียกว่าแผนที่ และจากในนี้
- บ้านครูวอล์กเกอร์อยู่ทางนั้น - ใช่
รู้ไหม อย่างแรก...
เรียบร้อย และอย่างที่สอง มันอยู่ทางนั้น
ฉันเคยไปที่นั่นมาก่อน
ดูสิ เธอกลับมาบ้านแล้ว
ฉันชอบเทปออกกำลังกายอันนี้
เธอบ้าหรือเปล่า หล่อนอาจจะเป็นฆาตกรนะ
ฉันรู้สึกเหมือนหุ่นในร้านเสื้อเลย
เธอหมายถึงหุ่นโชว์สินะ
เราขอทางนะครับ
นี่ เสื้อโค้ทที่ผู้ชายคนนั้นใส่
ดูเหมือนตัวที่ ครูวอล์กเกอร์เคยใส่ไหม
ฉันไม่รู้ ไม่ได้สังเกต
ฉันมั่นใจว่านั่นเสื้อโค้ทครูวอล์กเกอร์
มันจะมีเสื้อคลุมสีเขียว น่าเกลียดแบบนั้นกี่ตัวในเมืองกันเชียว
ใช่ ตอนต้นปีการศึกษา
ฉันมารับคอมพิวเตอร์เก่า ของครูวอล์กเกอร์ที่นี่ เขายกมันให้ฉัน
นั่นไงอยู่ตรงนั้น
โอเค เดี๋ยวผมโทรไป
- ให้ตายเถอะ ดูสิ - นั่นคุณสเติร์น
ฉันแปลกใจนะที่เธอไม่เลือดกำเดาไหล
เพราะมาทางใต้ของถนน 14 น่ะ
ตลกดี เธอก็เลือดกำเดาไม่ไหลนะ
คุณสเติร์นมาทำอะไรที่บ้านครูวอล์กเกอร์
เดี๋ยวก่อน ฉันเห็นพวกเขา
คุยกับแบบแปลกๆ หนึ่งวันก่อนที่เขาจะหายตัวไป
- แล้วยังไง - นั่นมันน่าสงสัยนะ
สงสัยว่าทำอะไรล่ะ
ฉันไม่รู้ ฉันแค่บอกให้ฟัง
ไปดูห้องครูวอล์กเกอร์กัน
เราควรเข้าไปไหม
เราก็มาถึงนี่แล้วใช่ไหมล่ะ
เหมือนเขาเพิ่งออกไปเอง
ฉันชอบการสืบสวนนี่มากเลยนะ
ฉันว่าฉันอาจจะเก่งก็ได้
โอเค ฉันกลัวแล้ว ไปกันเถอะ
นี่ เราเพิ่งมาถึงเอง ดูรอบๆ ซักหน่อยเถอะ
ได้
ดูนี่สิ "เอ็นพี"
อยากรู้จังว่ามันย่อจากอะไร
เกบ ดูนั่นสิ เกบ
นั่นใครน่ะ
- ครูโกลด์บลัมเหรอ - ครูโกลด์บลัมเหรอ
นักสืบมีนนี่
และพวกเธอสองคนอยู่ในพื้นที่ส่วนบุคคล
รู้หรือเปล่าว่ามันผิดกฎหมาย
- ไม่ ไม่ครับ - ไม่ค่ะ เราไม่รู้ ไม่เลย
มันผิด แล้วพวกเธอคือใคร มาทำอะไรในนี้
หนูเล็กซี่ โกลด์ และนี่แจ็ค ดาวนีย์
เราเป็นนักเรียนของครูวอล์กเกอร์ค่ะ
เขายังมีชีวิตอยู่ไหมครับ
นั่น... เป็นเรื่องของตำรวจนะ
แต่ถ้าเธอรู้อะไร เกี่ยวกับการหายตัวไปของเขา
ฉันแนะนำให้พวกเธอบอกมาเลย
เราไม่... เราไม่รู้อะไรเลยครับ
เธอแน่ใจเรื่องนั้นจริงๆ หรือเปล่า
แน่นอนว่าเราแน่ใจเรื่องนั้นจริงๆ ค่ะ
คุณมีนาฬิกาไหมคะ
มี มัน... บ่ายสามโมงครึ่งแล้ว
คุณทำงานมานานแค่ไหนแล้วคะ หมายถึงที่เป็นตำรวจน่ะ
คุณบอกว่าบ่ายสามครึ่งเหรอ เพราะว่าเราไปมื้อเย็นสายแล้ว
มันเร็วไปหน่อย สำหรับมื้อเย็นนะ ว่าไหม แจ็ค
คุณรู้ไหมว่ากินมื้อใหญ่ ช่วงต้นๆ วันมันดีกว่าน่ะ
- มันดีกับระบบเผาผลาญ - ไม่ ฉันไม่รู้เลย
งั้น... เราต้องเดินทางข้ามเมือง...
เรา เราต้องไปแล้ว
ฉันว่าเราคงได้เจอกันอีกนะคะ คุณนักสืบ
ครับ เราต้องไปแล้ว ลาก่อนครับ
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนี้นะแจ็ค นายกลัวใช่ไหมเนี่ย
ฉันไม่ได้กลัว ฉันไม่อยากทำให้ นักสืบโมโห เขาดูแปลกๆ
- นั่นเพราะเขาไม่ใช่นักสืบไง - อะไรนะ เธอดูจากอะไร
เพราะนักสืบนิวยอร์ก ไม่มีทางมีเงินพอสำหรับ
นาฬิกาแพลทินัม สูทพูโมนีแล้วก็ร้องเท้าหนังจระเข้
นักสืบเอกชนอาจจะมี ลูกค้าร่ำรวยแล้วก็เงินมหาศาลนะ
โดยเฉพาะในนิวยอร์ก
อาจใช่หรืออาจจะไม่ใช่
แถมดูจากคนละฝั่งห้อง เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นสูทพูโมนี
เชื่อฉันเถอะ ห่างไปเป็นไมล์ ฉันก็ดูออกว่าของปลอมหรือเปล่า
และนั่นของจริง นาฬิกาก็ด้วย รุ่นดีที่สุดเลย
สายแพลทินัมบริสุทธิ์ เพชรประดับ 18 กะรัตแล้วก็หน้าปัดหอยมุก
ที่สามารถดูเวลา สองไทม์โซนได้พร้อมๆ กัน
มันทันสมัยสุดๆ เอาเป็นว่า สัมผัสชาวนิวยอร์กของฉันใช้การได้ดี
โอ้โฮ ใครจะคิดล่ะว่า ความคลั่งไคล้สิ่งของเกินขนาดของเธอ
- มันจะมีประโยชน์ได้ด้วย - ฉันจะถือว่าเป็นคำชมนะ
นี่ นายคิดว่าคุณสเติร์นกับตามีนนี่
กำลังรวมมือกันอยู่หรือเปล่า
ฉันไม่รู้ แต่มาตรวจสอบเขากัน
ความคิดดี เราจะกลับไปที่บ้านฉัน
ไม่ เราจะไปบ้านฉัน มันอยู่นี่
นายอยู่ในบรุกลินเหรอ ทำไมถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ
ก็ไม่มีใครถามนี่ ทุกคนคิดเองว่าถ้าเรียนมิลลิงตัน
มีคนเปิดประตู บ้านตากอากาศ แล้วก็อะไรทั้งหมดนั่น
เราไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก ฉันได้ทุนเรียนที่มิลลิงตัน
จริงเหรอ
สวัสดีครับ คุณนายเจ็นเรตต์
- ไง แจ็ค - ใช่ เรื่องจริง
ฟังนะ บรุกลินมันไม่ได้ หรูหราเท่ากับอัปเปอร์อีสต์ไซด์
ฉันชอบที่นี่ ทุกคนดีมาก
ฉันว่าเธอคงไม่รู้จัก เพื่อนบ้านเธอด้วยซ้ำ ใช่ไหมล่ะ
เราไม่มีเพื่อนบ้านนะ เพราะเราเป็นเจ้าของทั้งชั้นเลย
แต่เราก็เจอคนที่อยู่ต่ำกว่าเรา ครั้งหนึ่งที่ฉันเปิดน้ำล้นอ่าง
ใช่ น้ำล้นอ่าง มาเถอะ
แม่ครับ ผมกลับมาแล้ว
สวัสดี
ทำไมแม่นายถึงอยู่บ้านตอนกลางวันล่ะ
เธอเป็นพยาบาลห้องฉุกเฉิน
เธอทำงานกะกลางคืน แล้วก็พักตอนกลางวัน
จริงเหรอ
อะไรซักอย่างมันหอมมากเลยนะ
ใช่ แม่ทำอาหารเก่งมาก
- เธอทำอาหารด้วยเหรอ - ใช่ มาสิ
- สวัสดี - ไงครับแม่
นี่เล็กซี่ เพื่อนผมจากที่โรงเรียน
สวัสดี เล็กซี่ ดีใจที่ได้เจอนะ
เช่นกันค่ะคุณนายดาวนีย์
แม่ไปทำงานสายแล้ว แจ็ค ลูกช่วยล้างจานให้แม่หน่อยนะ
ได้ครับ แม่
เอาเลมอนสแควร์ไหมจ๊ะ
- มันอร่อยมากเลยค่ะ - ขอบใจจ้ะ
ทั้งสองคนมาทำงานอะไรกันเหรอ
- ก็แค่... - โครงงานค่ะ
โครงงาน ใช่เลย เราจะอยู่ชั้นบนนะครับ
โอเคเลย
- โอเค - ดีใจที่ได้เจอนะ เล็กซี่
เช่นกันค่ะ
นั่นพี่ชายฉัน
- นายมีพี่ชายด้วยเหรอ - ใช่ นั่นท็อดด์
- เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่า - เปล่า
- แล้วเขาอยู่ไหนล่ะ - เขาเป็นทหารเรือ
จริงเหรอ
ใช่ เขาประจำอยู่ที่ฮาวาย
ที่นั่นมันยอดเยี่ยมมาก แกรนด์มากิกิเลิศมากๆ
ครั้งก่อนที่ฉันไปมา ที่นั่นน่ะนวดหน้าดีที่สุดเลย
นายชอบเกาะไหนมากที่สุด
ฉันไม่รู้หรอก ฉันไม่เคยไปฮาวาย
ท็อดด์กับฉันเคยใช้ ห้องนี้ด้วยกันก่อนเขาไป
- นายคงคิดถึงเขาสินะ - ใช่ ฉันคิดถึงเขา
แล้วพ่อนายล่ะ
เขา เขาเสียไปเมื่อสองปีก่อน
ให้ตาย ฉันขอโทษจริงๆ แจ็ค
ไม่ ไม่เป็นไร เขาป่วยมานานแล้ว
แต่เราก็ดูแลเขาเป็นอย่างดีเลย
มันคงยากมากๆ เลย
มัน... มันไม่เป็นไรหรอก
ฉันรักพ่อฉัน
เอาล่ะ มาตรวจสอบมีนนี่กัน
นี่
ถ้วยทั้งหมดนี่มันมาจากไหนเหรอ
ฉันชอบเล่นโบว์ลิ่งน่ะ
ฉันได้ยินว่าต้องใส่รองเท้า ที่คนอื่นเคยใส่ด้วยนี่
รู้ไหม นักโบว์ลิ่งตัวจริง มีรองเท้าของตัวเองนะ
ฉันไม่ค่อยแน่ใจ แต่คิดว่า พวกเขามีถุงเท้ากับกางเกงในของตัวเองด้วย
แต่ต้องเป็นนักโบว์ลิ่งที่เก่งมากๆ เท่านั้นนะ
นี่คือคอมพิวเตอร์ที่ ครูวอล์กเกอร์ให้นายเหรอ
ฉันเข้าใจเลยว่าทำไม มันเก่าสุดๆ
รายชื่อนักสืบเอกชน นิวยอร์ก
ชาลส์ มีนนี่
ดูเหมือนว่าชาลส์ มีนนี่จะมีชื่อ
ในทะเบียนนักสืบเอกชนนิวยอร์กนะ
มันอาจจะมีชาลส์ มีนนี่ มากกว่าหนึ่งคนก็ได้
หรือเขาอาจจะโกหก
หรือนี่อาจเป็นชาลส์ มีนนี่ที่เราเจอวันนี้
ก็อาจใช่
หนึ่งข้อความ
- นั่นมันเป็นไปไม่ได้ - อะไรเป็นไปไม่ได้
ฉันได้รับอีเมล
ใช่ น่าตกใจเลยนะ แต่นายต้องมีเพื่อนบ้างสิ
มันมาจากใครล่ะ
มาจากครูวอล์กเกอร์
อะไรนะ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว นี่มันอะไรกัน
จดหมายแนะนำสำหรับการต่อ
ทุนมิลลิงตันของฉันที่เขาสัญญาไว้
แปลกมากเลย ตัวจดหมาย มันลงวันที่ไว้สี่วันก่อน
แต่มันไม่ได้ส่งมาจนกระทั่งเมื่อวาน
คนตายจะส่งอีเมลได้ยังไง
- นี่ เล็กซี่ ฉันเพิ่งคิดบางอย่างออก - อะไรเหรอ
- นี่เคยเป็นคอมพิวเตอร์ครูวอล์กเกอร์ใช่ไหมล่ะ - ใช่
สินค้านี้เป็นของนิโคลัส ปีโตรเซียน
ดูนี่สิ "นิโคลัส ปีโตรเซียน" เอ็นพี
ตัวย่อที่อยู่บนกระเป๋าในบ้านครูวอล์กเกอร์
เล็กซี่เพจให้เราไปหาเธอที่บ้าน
เฝ้าครูดอว์สันมันเริ่มสนุกแล้วเชียว
โอเค ฉันเปิดกล้องไว้ดีกว่า เราจะได้มาดูกันทีหลัง
ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นไหม
ชื่อจริงของครูวอล์กเกอร์ คือนิโคลัส ปีโตรเซียนเหรอ
จะว่าเขาที่เปลี่ยน จากชื่อแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ
- คิดว่าฉันเปลี่ยนชื่อได้ไหม - ได้สิ ทำไมจะไม่ได้
โอเค ทุกคน มาทวนความคืบหน้าวันนี้กัน
ตอนนี้เราเห็นคุณสเติร์น ออกจากอะพาร์ตเมนต์ครูวอล์กเกอร์
ฉันหมายถึงอะพาร์ตเมนต์ ปีโตรเซียนในบรุกลิน
ที่มีนักสืบน่าสงสัย อ้างว่า "กำลังทำคดีอยู่"
ครูโกลด์บลัมออกจาก อะพาร์ตเมนต์ครูดอว์สัน
และมีคนไร้บ้านในบรุกลิน ใส่แจ็คเก็ตของครูวอล์กเกอร์
นั่นมันแปลกมากเลย แล้วคุณสเติร์นใส่ชุดอะไร
มันดูยากนะ
ขอโทษนะ ใครจะสนล่ะ
- เราต่อกันเลยได้ไหม - ช่างเถอะ
- เอาเลย - โอเค
เราไม่รู้ว่าทำไมคุณสเติร์น ถึงอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ครูวอล์กเกอร์...
อย่าลืมว่าเธอทะเลากับ ครูวอล์กเกอร์ก่อนที่เขาจะหายไป
- ใช่ - น่าสงสัยมากๆ เลย
ฉันก็คิดแบบนั้น เจ็น แล้วก็นักสืบนี่ เขา...
เขามีอะไรผิดปกติเหรอ
ที่จริงก็ไม่มี เขาแค่น่าขนลุก
แล้วก็แต่งตัวเว่อเกินไป กว่าที่จะเป็นนักสืบ
คาเมรอน ดิแอซก็แต่งตัว ค่อนข้างเว่อใน นางฟ้าชาร์ลี นะ
เจ็น...
โอเค ดูเหมือนว่า ครูโกลด์บลัมมีความเกี่ยวข้อง...
อะไรบางอย่างกับครูดอว์สัน
แต่ครูวอล์กเกอร์ เพิ่งหักอกเธอไปเมื่อวานนี้เอง
- จากนั้นเธอก็ขู่เขา - เร้าใจนะ ว่าไหม
ครูโกลด์บลัมกับครูดอว์สัน อาจร่วมมือกันเพื่อกำจัดครูวอล์กเกอร์
แต่แรงจูงใจพวกเขาคืออะไรล่ะ แค่เพราะเขาอยู่บ้านครูดอว์สัน...
แขนเขาโอบรอบตัวเธอด้วย
เขาหึงหวง
แต่เราจะอธิบายเรื่องคนไร้บ้านได้ยังไง
ฉันไม่รู้ แต่มันไม่มีทางที่จะมี
เสื้อโค้ทออสซี่น่าเกลียด แบบนั้นในนิวยอร์กซิตีอีกแน่
ให้ตาย เขาอาจจะเจอมันเฉยๆ ก็ได้
- ไม่จริงน่า - ได้อะไรเหรอ แจ็ค
ฉันค้นหาชื่อปีโตรเซียน และเจอนี่ในเดอะแอริโซนาดิสแพต
"นิโคลัส ปีโตรเซียน นายธนาคารหายตัวไปอย่างลึกลับ
"และมีหลักฐานบ่งชี้ว่า เขาอาจจะเสียชีวิตแล้ว
"ไม่นานมานี้ เขาโดนตั้งข้อหา ต้มตุ๋นและยักยอกเงิน"
"แม่ของปีโตรเซียนยังมีชีวิต และอาศัยอยู่ที่หาดไบรท์ตัน นิวยอร์ก"
ฉันว่าเราไปหาเธอกันเถอะ
ได้ ฉันจะหาที่อยู่เธอ
เธอน่าจะได้เห็นชุดฉันนะ มันน่ารักมากจนมีแต่คนมอง
ฉันใส่กางเกงคาปรีสีดำน่ารักนี่
กับเสื้อยืดลายเสือดาว แล้วก็รองเท้าส้นหนา...
บางทีฉันอาจจะประเมินค่า แจ็คต่ำไปมาตลอด
เขามีอะไรมากกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย
มันคงยากสำหรับเขา ที่ต้องมาเรียนไกลจากบ้านแบบนี้
พี่ชายเขาก็ไม่อยู่และพ่อเขา...
ถ้าไม่มีพ่อ ฉันก็ทำอะไรไม่ถูกเลย แต่แม่เขาก็น่ารักมากๆ
ฉันว่ามันเหมือนแมรี่เจน แบบคลาสสิกที่มีส้นหนา
สายรัดตีนตุ๊กแก หน้าเท้าเหลี่ยม ปราด้าปลอมทั่วไป
เขาดูเหมือนจะอยู่ลำพังตลอด อยากรู้จักว่าเพื่อนรักเขาเป็นใคร
ฉันชอบเวลาอยู่กับแจ็คมากเลย
ให้ตายเถอะ ฉันพูดอะไรเนี่ย
- ฉันรู้แล้ว - อะไรเหรอ
ที่อยู่คุณนายปีโตรเซียนไง
พูดจริงเหรอ ทำได้ยังไงน่ะ
ฉันใช้สามัญสำนึกของบรุกลิน ฉันดูสมุดโทรศัพท์
- ไม่จริง - จริงสิ
ใช่ มีชื่อเธอในสมุดโทรศัพท์
ฉันว่าเราควรไปหลังเลิกเรียนนะ
- โอเค - เอาล่ะ
- ฉันว่าแล้ว - อะไร
ไม่เอาน่า เจ็น นี่มันงานนะ
- เธอจะบอกว่ามันได้งานมากกว่า - ได้งานอะไร
เธอชอบแจ็คมาก ยอมรับไม่ได้หรือไง
นั่นไง อยู่ตรงนั้น
น่ารักจัง พวกเขามีบ่ออธิษฐานด้วย
สวัสดีครับ ขอโทษที่รบกวนครับ คุณผู้หญิง
เรามาตามหาคุณแม่ของ นิโคลัส ปีโตรเซียนครับ
ที่นี่ไม่มีใครชื่อนั้นนะ
มันไม่ใช่ชื่อที่จะลืมง่ายนะคะ ถ้าคุณลองคิดซักหน่อย...
ฉันขอโทษนะ
- ให้พวกเขาเข้ามาครับ - ลูกคิดอะไรอยู่น่ะ
- พวกเขาไม่มีปัญหาครับแม่ - อย่าทำแบบนี้เลย
ครูวอล์กเกอร์
เข้ามาสิ
อยากกินอะไรไหม ปลาไหลอร่อยมากนะ
สดสุดๆ ฉันว่า เมื่อเช้านี้มันยังว่ายน้ำอยู่เลย
ไม่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ผมเพิ่งกินมาครับ
โอเค
ครับ
สร้อยที่คุณใส่สวยมากเลยนะคะ
จริงเหรอ ขอบคุณนะ
เมื่อหลายปีก่อน ฉันเจอมัน ในร้านค้าขยะนอกรีโน
ฉันซื้อมันด้วยเหรียญห้าเซ็นต์ ที่ได้จากที่ชนะสล็อตน่ะ
ผมไม่อยากเชื่อเลย ว่าคุณยังมีชีวิต ครูวอล์กเกอร์
เราคิดถึงกรณีที่แย่ที่สุดเลย
ใช่ค่ะ มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ ครูวอล์กเกอร์
มันซับซ้อนน่ะ
ฉันพยายามโน้มน้าวเขาแล้ว
แต่เขาดื้อด้านเหมือนพ่อเขาเลย
เธอไม่อยากให้ฉันเริ่มบ่นหรอก
- ขอบคุณครับแม่ - จ้ะ
คุณอยากเล่าให้เราฟัง เรื่องต้มตุ๋นกับยักยอก
ที่คุณโดนตั้งข้อหาปี 87 ไหมครับ เราไปเจอเรื่องนั้นมา
ฉันว่าฉันไม่ควรตกใจนะ เธอทำการบ้านเสมอ
แต่ฉันไม่ผิด ฉันถูกใส่ความ
ใช่เลยล่ะ
เอ็น ปีโตรเซียน ผู้ช่วยผู้จัดการ
ตอนช่วงปี 80 ฉันเป็นนายธนาคาร ที่ยังเด็กแล้วก็มีไฟในแอริโซนา
ฉันทำงานหนัก พยายามปีนขึ้นไปตามขั้นในองค์กร
ฉันเพิ่งได้รับบัญชี ที่สำคัญแล้วก็ใหญ่มากๆ มา
และทุกคนเริ่มสังเกตเห็นมัน โดยเฉพาะแกรนวิลล์
ตอนนั้นฉันมีความสุขสุดๆ เลยล่ะ
สุภาพบุรุษ
ใครคือแกรนวิลล์คะ
เขาเป็นเจ้านายฉัน
ฉันไม่เคยชอบหมอนั่นเลย
แม่ครับ ได้โปรด
เยี่ยมไปเลย
แต่มันก็อยู่ได้แค่เวลาสั้นๆ
ไม่นานหลังจากนั้น
ก็มีคนขโมยเงินสิบล้าน ไปจากบัญชีใหม่นั่น
และเอาไปใส่บัญชี ต่างประเทศที่เป็นชื่อฉัน
ฉันถูกใส่ความว่าเป็นขโมย
ทำไมคุณไม่ถอนมัน แล้วเอาไปให้ตำรวจคะ
ฉันก็ไปทำแบบนั้นทันทีเลย แต่บัญชีมันว่างเปล่า
และคุณก็ไม่เคยรู้เลยว่า ใครใส่ความคุณเหรอครับ
ไม่เลย มีหลายคน ที่เข้าถึงบัญชีนั้นได้
แล้วเงินล่ะคะ ไม่รู้เลยเหรอว่ามันไปไหน
ไม่เลยซักนิด ฉันก็ภาวนาให้ตัวเองรู้นะ
เงินสิบล้านดอลลาร์หายไปเฉยๆ ได้ยังไงกัน
ฉันรู้ว่าอีกไม่นาน ตำรวจจะมา ฉันก็เลยหนี
แต่มีคนไล่ล่าฉัน และสะกดรอยตามฉันอยู่หลายเดือน
ส่งข้อความขู่ฉัน
หาว่าฉันปล้นบัญชีต่างประเทศ
ซักวัน เจ้าคนที่ทำแบบนี้
จะต้องโดนฉันจัดการ
เขาจะเสียใจที่เกิดมันเลย
มันเป็นฝันร้าย
ฉันต้องทำสิ่งที่สุดขีด และฉันหลอกว่าตัวเองตายแล้ว
เพื่อไล่คนที่ตามฉัน
นิโคลัส ปีโตรเซียนจบไปแล้ว
และคุณก็สร้างตัวตนขึ้นมาใหม่
ใช่ ออร์แลนโด วอล์กเกอร์เป็นคุณครู
ที่เสียชีวิตหนึ่งปี ก่อนที่ฉันจะมาที่เมืองนี้
ตอนฉันยึดอัตลักษณ์ของเขา ฉันก็เลยเป็นครูด้วย
และฉันก็รักมัน ฉันเริ่มปรับตัวกับชีวิตใหม่ได้และ...
ทุกอย่างก็กลับไปเป็นปกติ
- จากนั้นฉันก็เจอครูดอว์สัน - เธอดีมากๆ เลยล่ะ
- สลัดไข่ไหมครับ - พัมเพอร์นิกเกิล
- ของโปรดผมเลย - ของโปรดฉันเลย
ฉันตกหลุมรักเข้าเต็มเปา และทุกอย่างก็ไปได้สวย
จนบทความของเล็กซี่ ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์
ให้ตายเถอะ ดูเหมือนว่า พวกเขาจะเจอคุณเพราะรูปฉัน
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะครูวอล์กเกอร์ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายคุณเลย
ฉันรู้เธอไม่ได้ตั้งใจ เล็กซี่
ยังไงก็เถอะ ตอนบ่ายวันนั้น ฉันรู้สึกว่ามีคนตามฉัน
และพอฉันถึงบ้าน ฉันก็เจอโน้ต
ตอนนั้นฝนตกทำให้หมึกเลอะ
มันก็เลยอ่านยาก
"ฉันรู้ว่านายเป็นใคร
"ใต้เงื้อมมือ...
"ล็อบบี้ที่... โรงแรม วันเสาร์บ่ายสอง
"นายจะต้องชดใช้ ถ้าไม่ แฟนนายต้องทำ"
คุณโดนแบล็กเมลนะครูวอล์กเกอร์
ดูเหมือนคุณต้องไปที่โรงแรม ที่ไหนซักแห่งวันเสาร์ตอนบ่ายสอง
ถ้าคุณไม่ไป อาจจะเกิด เรื่องบางอย่างกับครูดอว์สัน
และฉันต้องหาว่ามันคือโรงแรมอะไร
- คุณรู้ไหมว่าใครเป็นคนเขียน - ใครก็ตามที่ใส่ความฉันเมื่อก่อนไง
ตอนนี้เราทึกทักว่าทุกคนบริสุทธิ์ไม่ได้
จนกว่าเราจะต้อนบุคคลปริศนานี่ได้
ถ้าเราหาเจอว่าเราควรไปล็อบบี้ที่ไหน
- เราก็จะหาคนปริศนาได้ - ใช่ และฉันต้องไปที่นั่น
จะได้ไม่เกิดเรื่องร้ายกับครูดอว์สัน
ครูวอล์กเกอร์ บางที คุณก็ต้องเปิดเผยตัวเองบ้างนะคะ
ถ้าคุณไม่ทำ คุณจะแต่งกับ ครูดอว์สันได้ยังไงกัน
- ฉันก็อยากแต่งกับเธอนะ - น่ารักจังเลย
เราต้องหาให้ได้ว่าโรงแรมที่ไหน
และจากนั้นเราก็แค่ใช้คุณเป็นเหยื่อล่อ
พี่มาทำอะไรที่นี่
บ้านฉันอยู่นี่ไง ยายหมกมุ่น ฉันหมายถึงขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
ฉันระทึกจนจะบ้าแล้ว พี่ต้องการอะไร
เพราะว่าฉันจิตใจดี ฉันเลยติดสินใจจะให้เธอร่วมด้วย
เข้ามาสิ
มีอะไรอยู่บนโต๊ะไหม
แค่อากาศ
- ไปทำงานกันเถอะ - ไปทำงานกันเถอะ
"ฉันรู้ว่านายเป็นใคร มาเจอฉันใต้ต้นปาล์มในล็อบบี้
"ที่โรงแรมแฟร์มาร์ก วันเสาร์ตอนบ่ายสอง"
- แฟร์มาร์ก - ใช่เลย
- เด็กๆ อยู่ในนั้นหรือเปล่า - พ่อนี่
นี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- ไงคะพ่อ - คุณโกลด์
พวกเธอทำอะไรอยู่
แค่เรียนท่าเต้นใหม่น่ะค่ะ
มันชัฟเฟิลแล้วก็สลับส้นเท้านะ เทย์เลอร์ไม่ใช่สลับส้นเท้าแล้วชัฟเฟิล
- พี่งี่เง่าเป็นบ้า - ฉันรู้ เธอก็งี่เง่าจริงๆ นี่
โอเค พ่อต้องไป
แล้วก็เตรียมตัวสำหรับงานพรุ่งนี้เช้าแล้ว
- บายค่ะพ่อ - รักพ่อนะ
โอเค ติดต่อครูวอล์กเกอร์กัน
ตอนนี้ เราแค่ต้องซุ่มอยู่ ที่แฟร์มาร์กบ่ายสองพรุ่งนี้
สวัสดีค่ะพ่อ บายค่ะพ่อ
- เดี๋ยวก่อน ลูกรัก - มีอะไรเหรอคะ
มันมีความคืบหน้าที่น่ากังวล เกี่ยวกับครูวอล์กเกอร์น่ะ
"ตำรวจวันนี้ประกาศว่า ครูในโรงเรียนที่หายตัวไป
"ออร์แลนโด วอล์กเกอร์อาจเป็น โจรยักยอกเงินตามหมายที่ซ่อนตัวตั้งแต่ปี 1987
"โฆษกของสำนักงานตำรวจกล่าวว่า
"ถ้าพิสูจน์แล้วว่าผิดจริง วอล์กเกอร์จะต้องติดคุกหลายปี
"และมีเงินรางวัลจำนวนมาก ให้กับผู้ที่มีข้อมูล
"เกี่ยวกับที่อยู่ของครูวอล์กเกอร์"
- ให้ตายเถอะ - เสียใจด้วยนะลูกรัก
ดูคนจากภายในไม่ได้เสมอไปจริงๆ นะคะ
ในนั้นบอกไหมคะว่า มีใครรู้ที่อยู่เขาหรือเปล่า
ไม่ ดูเหมือนเขายังหายตัวอยู่นะ
เยี่ยม หมายถึงหนูสายแล้ว หนูต้องไปแล้วค่ะพ่อ
- ขอให้เป็นวันดีนะคะ บายค่ะกิลด้า - บายจ้ะ ที่รัก
- เล็กซี่ - อะไรเหรอ
ฉันว่าวิทยุสื่อสารนี่ จะมีประโยชน์กับพี่นะ
ฉันไปซื้อมาเพิ่ม
ความคิดเยี่ยมเลย แต่เธอแน่ใจเหรอ
พี่อาจจะต้องใช้มันนะ
ขอบใจนะ
โชคดีล่ะ
รู้ไหม ฉันว่าอาจจะเก็บเธอไว้นะ
บาย
โอเค พร้อมไหม
กิจกรรมโรงแรมแฟร์มาร์ก
ฉันว่าเด็กพวกนั้นต้องมาก่อเรื่องแน่เลย
ตรงนั้นมันดูดีเลยนะ
ไม่เอาน่า เกบ
บ่ายสองแล้ว เชื่อไหมล่ะ นี่บ่ายสองแล้ว
โอเค ทุกคน ประจำที่
ไม่ ครูดอว์สันจะมาไม่ได้ ฉันส่งข้อความให้เธอซ่อนตัวไว้
แต่เธอคงจะไม่เข้าใจ
ไม่ อย่าทำนะคะครูวอล์กเกอร์
ครูโกลด์บลัมเป็นคนทำ
อะไรนะ
หรืออาจจะไม่ใช่
นั่นคนไร้บ้านที่ใส่เสื้อโค้ทครูวอล์กเกอร์นี่
ดูสิ คุณนายพีเหรอ
นั่นคุณสเติร์น
เธอมาเจอครูโกลด์บลัมเหรอ
ฉันงงไปหมดแล้ว
โอเค นี่เราอยู่ในรายการทีวีใหม่ ที่มีเล่นซ่อนกล้องหรือเปล่า
เล็กซี่
ฉันไม่สนว่ารางวัลคืออะไรนะ นี่มันบ้าเกินไปแล้ว
- เล็กซี่ - อะไร
มีนนี่
ปีโตรเซียน
กรานวิลล์ ผม...
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นคุณ คุณทำแบบนี้กับผมเหรอ ทำไมกัน
ผมเป็นลูกจ้างที่เก่งที่สุดนะ คนที่ทำสัญญาได้มากที่สุด
ฉันไม่เคยเชื่อเลยว่านายตายแล้ว
คุณทำลายชีวิตผม มันก็ไม่ต่างจากผมตายไปแล้วหรอก
ฉันขอบอกนะ สำหรับคนที่ตายแล้ว
นายดูสนุกกับชีวิตมากเลยนะ
ใช่ สนุกกับชีวิตระหว่างหนี คุณใส่ความผม
แน่นอนว่าฉันทำ ตาแก่เอ๊ย
นายเป็นเป้าหมายที่ง่ายมาก
ทำไมไม่ทำให้มันง่าย สำหรับตัวนายแล้วก็...
ส่งมันมาล่ะ
ผมไม่มีเงิน
แน่นอนว่านายไม่มีเงิน เจ้าโง่ แค่...
แค่เอาสิ่งที่เป็นของฉันมา
ไม่ต้องตอบเรื่องนั้นนะครับครูวอล์กเกอร์ แค่ล่อเขาเอาไว้ก็พอ
ตอนนี้ผมจะให้คุณ... ครึ่งหนึ่งเพื่อไล่คุณไปซะ
ครึ่งหนึ่ง
ครึ่งเหรอ
นายพูดอะไรอยู่ เจ้าโง่
ใครส่งนายมา
- คุณเป็นอะไรไหม - ไม่เป็นไร แค่ข้อเท้าฉันน่ะ
อย่าให้เขาหนีไปได้นะ
โอเค เธอสองคนขึ้น ฉันกับแจ็คจะลง
อะไรเนี่ย...
เขาอยู่นั่นไง มาเถอะ
ระวังนะ
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
แจ็ค แจ็ค ฉันติด
แจ็ค
มาเร็ว
โอ้โฮ ขอบคุณนะแจ็ค
ไปกันเถอะ
เราต้องไปทางไหน
แฟร์มาร์กโฮเทลแอนด์สปา
รอตรงนี้นะแจ็ค
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
สวัสดีค่ะ
ให้ตายเถอะ ครูดอว์สัน คุณเป็นอะไรไหมคะ
หายนะทางแฟชั่นเลยนะคะเนี่ย
ฉันได้รับคำเชิญพิเศษ
ว่าได้คอร์สหนึ่งวันฟรีที่สปา และนี่ก็คือสิ่งที่ฉันได้
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
เธอมาทำอะไรที่นี่
เรื่องมันยาวค่ะ
- แต่ก่อนอื่นคือครูวอล์กเกอร์ยังไม่ตาย - อะไรนะ
คุณจะแตกตื่นแน่ ตอนรู้รายละเอียด
แต่เรื่องนั้นต้องรอไปก่อนนะคะ
ตอนนี้ เราต้องกำจัดแกรนวิลล์
เขาเป็นคนที่ทำคำเชิญ "สุดแสนพิเศษ" นี่
ครูดอว์สัน
ให้อภัยฉันด้วยนะคะ ที่เอาน้ำฉีดแบบนี้ แต่ฉันต้องไปแล้ว
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เงียบหน่อยครับ
เชิญฟังทางนี้นะครับ
ขอบคุณครับ
ผมยินดีที่จะได้แนะนำ
คนที่ใช้เวลาสี่สัปดาห์ที่ผ่านมา
ปลอมตัวเป็นคนไร้บ้าน บนท้องถนนของบรุกลิน
วันนี้เขามาเพื่อเล่าเรื่องราวของเขา
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี สมาชิกสภาเมือง แกรี่ ไอแคร์
เยี่ยมเลย แกรี่
ผมภูมิใจ
ที่วันนี้ได้ยืนต่อหน้าคุณในฐานะชายที่
ได้รู้เบื้องลึกเล็กน้อย เรื่องความยากจนบนท้องถนน
คุณเห็นเสื้อโค้ทเก่านี่ไหมครับ
สำหรับบางคน โค้ทนี่เป็นแค่ของตกแต่ง
สิ่งที่ใส่เป็นแฟชั่น
สำหรับบางคน เสื้อโค้ทนี่
เป็นสิ่งกำบัง
เป็นสิ่งสำคัญในการอยู่รอด
เสื้อโค้ทเก่าทึมทึบนี่
เป็นความเอื้อเฟื้อเดียว
ที่ผมได้รับในเดือนที่ผ่านมา
ชายคนหนึ่งถอดมันออก... เพื่อให้ผมได้ตัวอุ่น
เยี่ยมมาก
ผ้าขี้ริ้วนั่นเป็นสิ่งกำบังเหรอ ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อนเลยนะ
ทุกอย่างมันต้องมีครั้งแรก
มาเถอะ
เล็กซี่
- คุณผู้หญิง - ฉันขอแบบเย็นนะเจ้าหนุ่ม
ได้เลยครับ
- ครูวอล์กเกอร์ - เธอเห็นครูดอว์สันไหม
เธออยู่นั่นไง
สวัสดี
พวกเขายอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหมล่ะ
เรา... เราคลาดกับเขาแล้ว
- อะไรนะ - มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
สวัสดี เราแค่มาดื่มชากับคุณย่าฉันค่ะ
มาเถอะ ทุกคน
คุณย่า ให้หนูสั่งนโปเลียนให้ไหมคะ
ขอบใจจ้ะที่รัก
ไงคะ
เขาคงไปได้ไม่ไกลหรอก
เอาล่ะทุกคน ใจเย็นไว้
เดี๋ยว ฉันคิดออกแล้ว
แจ็ค เขาอยู่นั่นไง
ไปเลย ไปจัดการเขา
นี่มันอะไรกัน สาวๆ จับกระเป๋าเอาไว้นะ
อย่าขยับ
แกรนวิลล์ ฟัลโค ปลอมตัวเป็นนักสืบมีนนี่
นั่นมันชื่อปลอมอะไรกัน
เขาก็เลวร้ายนะคะ
มาดูกันว่าอยู่คุกแล้วจะร้ายแค่ไหน
ดูเหมือนว่าคุณสเติร์นชอบครูวอล์กเกอร์
และเธอก็อิจฉาครูดอว์สันนิดหน่อย
ตอนเธอเห็นรูปในหนังสือพิมพ์ เธอไปสอดแนมแถวบ้านเขา
เพื่อดูว่าเขาหายตัวไป แค่เพราะจะเลี่ยงเธอหรือเปล่า
ขณะเดียวกัน ครูโกลด์บลัม ก็ถูกครูดอว์สันปฏิเสธ
แต่อย่างที่คุณเห็น ทันทีที่ เขาหันไปสนใจคุณสเติร์นก็เรียบร้อย
เริ่มไม่สวยแต่จบสวย
ให้ตาย แม่ของครูวอล์กเกอร์
พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้ว น่ารักใช่ไหมล่ะคะ
เราแค่มีปัญหาเล็กน้อย เกี่ยวกับอนาคตของครูวอล์กเกอร์
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าครูดอว์สัน คงไม่อยากแต่งงานในโบสถ์ของคุก
ฉันต้องขอบอกว่านักสืบพอตเตอร์ ดูดีขึ้นมากๆ เลยเมื่อไม่มีหนวดแล้ว
และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด พ่อ
พ่อคะ
ฉันรอเวลานี้มาหลายปีแล้ว
ฉันเจอนิ่วในไตสองครั้ง แล้วก็หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท
ในช่วงเวลาที่ฉันรอ เห็นนายถูกใส่กุญแจมือ
ถ้าไม่มีนาย ฉันคงมีหลานไปแล้ว
คุณถูกจับในข้อหาแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่
และคดีอาญาเรื่องฉ้อโกงและต้มตุ๋น
กำจัดไปได้ก็ดี
- ซักวันฉันจะจัดการนาย ปีโตรเซียน - คุณครับ ผมต้องจับคุณด้วย
คุณโดนข้อหาเดียวกับเพื่อนคุณตรงนี้
แต่เขาเป็นคนทำนะ เขาใส่ความครูวอล์กเกอร์
เงินหายไปจากบัญชีสวิสของเขา
ถ้าคุณบริสุทธิ์ คุณปีโตรเซียน มันเกิดอะไรขึ้นกับเงิน
- ผมก็อยากรู้เหมือนกันครับ - ลูกรัก
คุณนายปีโตรเซียน คุณไปได้เจ้า...
หนูหมายถึงเข็มกลัดผึ้ง ที่เป็นเอกลักษณ์สุดมาจากไหนคะ
คุณโกลด์ นี่ไม่ใช่เวลานะ
หนูขอโทษค่ะ แต่นี่มันสำคัญมากจริงๆ
นี่เหรอ ขอคิดก่อน
ฉันได้มาตั้งแต่เรแกนเป็นประธานาธิบดี
ที่จริง ฉันเจอมัน
ฉันต้องไปที่ธนาคาร เพื่อเจอลูกชายตอนมื้อเที่ยง
มันมีถุงกระดาษอยู่ที่พื้น ฉันก็เลยหยิบมันขึ้นมา
มันมีเครื่องประดับ ที่งดงามที่สุดที่ฉันเคยเห็น
อยู่ข้างในนั้น
ฉันจะบอกให้ ในตลาดนัดคงขายกัน 25 ดอลลาร์เลย
- ดูสิ ดูสิ่งที่แม่เจอ - โอ้โฮ
เราคิดว่ามันต้องเป็น ของใครบางคนในธนาคารแน่
แต่วันต่อมา ลูกชาย ที่น่าสงสารของฉันก็หนีแล้ว
ฉันไม่มีโอกาสได้หาเจ้าของเลย
มันเป็นของใครหรือเปล่า
ทุกคนเชิญชมเพชรคานารี่ที่หายากมากๆ
มันหายากมากๆ จนมีเพชรคานารี่
ที่ได้รับการรับรอง น้อยกว่าสามสิบเม็ดในโลก
จากสีที่สด รูปร่างเป็นเอกลักษณ์ และสภาพที่ไร้ที่ติ
มันน่าจะราคาประมาณ...
สิบล้านดอลลาร์
นี่มันเยี่ยมไปเลย
หนูคิดว่ามีนนี่... แกรนวิลล์...
เอาเงินออกจากบัญชีสวิส
เขาเอามันใส่เข้าไป เพื่อให้เขาเอาออกมาได้
จากนั้นเขาก็ซื้อเพชรเพื่อซ่อนเงิน
ฉันคิดว่านายขโมยไป ปีโตรเซียน
ฉันกำลังเอามันไปตู้เซฟ แล้วมันก็หายไป
- ทีนี้ก็คืนฉันมา - พาเขาไปจากที่นี่
เอาคืนมานะ มันเป็นของฉัน
มันไม่ยุติธรรม นี่มันไม่ยุติธรรม
คืนฉันมานะ มันของฉัน
เธอน่ะอัจฉริยะ เล็กซี่
ส่วนไหนของสมองเธอ เก็บข้อมูลนี้ไว้น่ะ
ส่วนเครื่องประดับ
ไม่ต้องหาครูมาแทนครูที่หายแล้ว ข่าวพิเศษโดยอเล็กซานดรา โกลด์
เธอเห็นหนังสือพิมพ์ตอนเช้าหรือยัง
เห็นแล้วค่ะ
เธอได้ขึ้นหน้าหนึ่งเลย
นั่นบรรทัดลงชื่อเธอ
ค่ะ หนูไม่อยากจะเชื่อเลย
บางทีเธอน่าจะเป็น หนึ่งในผู้บรรยายเรื่องอาชีพนะ
พูดในฐานะนักข่าว
หรือจะเป็นนักสืบก็ได้
พ่อหนูบอกว่า พวกเขาก็เป็นสองอย่างพร้อมกันค่ะ
ฉันกับออร์แลนโดอยากขอบคุณเธอนะ
ตำรวจสอบสวนเสร็จแล้ว
และตอนนี้เขาเป็นอิสระแล้วล่ะ
นั่นมันเยี่ยมไปเลยค่ะ
ให้ตาย ครูดอว์สัน หนูแค่ทำตามคำแนะนำของพ่อ
คุณจะทึ่ง ถ้าได้รู้ว่า การทำงานหนัก จินตนาการ
และโชคเล็กน้อยจะนำพาอะไรมาให้คุณ
บางทีเราน่าจะเชิญพ่อเธอมาพูดนะ
ค่ะ เป็นความคิดที่ดีมากเลย
ฉันต้องไปแล้ว
ฉันจะไปหาออร์แลนโด เขาอยากถามอะไรฉันซักอย่างน่ะ
โอเคค่ะ ไว้เจอกันนะคะ บาย
ให้ตายเถอะ
สวัสดีครับ
สวัสดี
ไง สวัสดี
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณครับ
ฉันจะมีหลานแล้ว
ชอบลุคดัลเมเชียนของคุณนายพีนะ
ใช่เลย เห็นแล้วหางส่ายเลยล่ะ
เธอจะไปฮันนีมูนด้วยเหรอ
บายครับทุกคน บาย ขอบคุณครับ
บาย ลาก่อน ขอบคุณ
ไง เกบ ฉันเสียใจด้วยนะ ที่ไดแอนฉายข่าวก่อนนาย
ไม่เป็นไรหรอก เจอรัลโดเรียกฉันเข้าไปแล้ว
บอกฉันหน่อย ความลับทั้งหมดของเธอคืออะไร
อะไรนะ
ให้ตาย เธอน่ะได้ข่าววงในตลอดนะ
เกบ
โอเค มันไม่มีความลับ
ทั้งหมดมันขึ้นอยู่กับทักษะ
ไง แจ็ค
ฉันได้ยินว่านายได้ต่อทุน เรียบร้อยแล้ว ยินดีด้วยนะ
- นี่ เจ็น - ไง
ขอบคุณนะ ฉันตั้งตารอ กลับไปที่มิลลิงตันแล้วล่ะ
ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเธอ
นายไม่จำเป็นต้องพูดแบบนั้นเลย
แต่ในเมื่อนายพูดแล้ว...
เธอทำได้ดีมาก เล็กซี่ เรื่องคดีน่ะ
เธอควรภูมิใจในตัวเองนะ
ฉันได้เรียนรู้ สิ่งที่สำคัญมากๆ จากนายนะแจ็ค
ทุกอย่างมันไม่เป็น อย่างที่เห็นเสมอไป
และนั่นมันก็ดีแล้ว มันทำให้ชีวิตน่าสนใจ
เธอจะเริ่มเทรนด์ถุงกระดาษเหรอ
ดูให้ดีหน่อยสิ แจ็ค ฉันไปช็อปปิ้งมา
แน่อยู่แล้ว
นี่ของนาย
ฉันเจอที่ร้านวินเทจ แล้วก็ปรับแต่งมัน
ขอบใจ ฉันชอบมันนะ
ฉันคิดว่าเราน่าจะ ไปเล่นโบว์ลิงกันบ้างนะ
ฉันไม่เห็นด้วยนะ
ไม่ นั่นมันน่าสนุกนะ ใช่ ใช่เลย
เอาล่ะ แล้วเรื่องรองเท้า ที่คนอื่นเคยใส่แล้วล่ะ
รองเท้า
ฉันว่าฉันใส่รองเท้า ที่คนอื่นเคยใส่ได้นะทุกคน
เล็กซี่ เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เธอไม่รู้ว่ารองเท้านั่น มันเคยไปอยู่ที่ไหนมานะ
คำว่า "เชื้อรา" มันมีความหมายกับเธอไหม
ให้ตาย เจ็น เท้าฉันไม่ได้ สูงส่งขนาดนั้น เท้าเธอก็ด้วย
เข้ากับคนอื่นบ้างก็ได้
นิวยอร์กน่าจะเป็นเมืองที่ เจ๋งที่สุดในโลกแล้ว
มันมีอะไรมากมายมารวมกัน
ไม่ว่าจะปริศนา อุบาย หรือเพื่อนดีๆ ทุกอย่างก็อยู่ที่นี่
และถ้าคุณหาไม่เจอ คุณก็ต้อง...
หาเบาะแส
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ