Πριν δύο χρόνια, πριν μάθω ότι είμαι μάγισσα,
πήγα για τελευταία φορά στο Χάλογουινταουν.
Η μαμά Γκουέν, η γιαγιά Άγκι, η αδερφή μου Σόφι,
ο αδερφός μου Ντίλαν και εγώ ενωθήκαμε
και με τη δύναμη των Κρόμγουελ νικήσαμε τον Κάλαμπαρ.
Έναν σατανικό μάγο που αγαπούσε τη μαμά από την εφηβεία.
Η πόλη μας ήταν πάντα υπέροχη.
Όντα διαφορετικού μεγέθους, σχήματος και είδους,
ακόμα και τα πιο παράξενα,
ζούσαν μακριά από τον κανονικό κόσμο ήρεμα και αρμονικά.
Αφού σώσαμε την πόλη,
η γιαγιά αποφάσισε να φύγει
για τον κόσμο των θνητών.
Απόψε έχουμε ξανά Χάλογουιν.
Η μοναδική νύχτα που μπορούμε να ταξιδεύουμε μεταξύ των δύο κόσμων.
Σκέφτομαι το Χάλογουινταουν.
Αναρωτιέμαι πόσο άλλαξε.
Η γιαγιά λέει ότι τα πράγματα εκεί αλλάζουν συχνά.
Τίποτα δεν άλλαξε σπίτι μας.
Η μαμά κι η γιαγιά μαλώνουν.
Τι συμβαίνει στο πάρτι σου;
Το αποφεύγω.
Γιατί; Τι τρέχει;
Μάρνι, η γιαγιά θέλει να κατέβεις.
Ένα για κάθε πελάτη.
Ναι, έχουμε καπέλα για όλους. Δεν χρειάζεται να...
Μη! Οι μάγισσες δεν μαλώνουν.
Για να γίνετε αληθινοί μάγοι και μάγισσες,
πρέπει να έχετε σκούπες. Ορίστε.
Μαγεία και σκούπες. Ορίστε, καλή μου.
Πάνω στην ώρα ήρθες, Μάρνι.
Ίσως θες να πας τους καλεσμένους μας
μια βόλτα γύρω από το σπίτι.
Δεν το βρίσκω καλή ιδέα, γιαγιά.
Τι; Να πάρει!
Η μαμά σου δεν θα μου χαλάει τη διασκέδαση κάθε μέρα του χρόνου.
-Μητέρα. -Γεια, καλή μου.
Προσπαθώ σκληρά να μη στρέψεις τις κόρες μου εναντίον μου.
Τώρα διαφθείρεις όλα τα γειτονόπουλα;
Δεν στρεφόμαστε εναντίον σου.
Αν θες να αγνοείς την κληρονομιά σου,
είναι δικό σου θέμα.
Όμως, κάποιος πρέπει να πάρει τη θέση μου ως επικεφαλής.
Και ξέρω ότι η Μάρνι μπορεί.
Ή εγώ. Κι εγώ κάνω.
-Σωστά. -Τέλος το μασκάρεμα.
Εκεί έχουμε παιχνίδι με μήλα.
Ναι, έχει πλάκα. Πηγαίνετε να παίξετε.
Ελπίζω να ικανοποιήθηκες.
Αφάνταστα.
Αναλαμβάνω τη γιαγιά.
Είσαι σπίτι, Γκορτ;
-Τι θες; -Γεια, Γκορτ.
Ζητώ μια μικρή δωρεά για το σχολείο στο Χάλογουινταουν.
Ξέχνα το, Άστριντ.
Δεν κάνω αγαθοεργίες.
Άστριντ, είσαι πάντα αισιόδοξη.
Είναι ο Γκορτ, σωστά;
Αυτός που κλέβει τις κάλτσες;
Δεν τις κλέβει. Έλκει τη σαβούρα, θα έλεγα.
Ό,τι χάνεται στο σύμπαν,
μια κάλτσα, το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ,
το σκουλαρίκι που έβγαλες για ένα λεπτό,
καταλήγουν όλα στην αυλή του Γκορτ.
Όχι ότι προτίθεται να δώσει κάτι από αυτά.
Κοίτα, να ο Μπένι.
Γιατί δεν γυρνάς στο Χάλογουινταουν όσο είναι ανοιχτή η πύλη;
Ξέρω ότι σου λείπει η Άστριντ, ο Μπένι κι οι φίλοι σου.
Λείπω έναν χρόνο.
Αν πάω για λίγες ώρες, θα είναι χειρότερο από το να μην πάω καθόλου.
Θα περιμένω το επόμενο Χάλογουιν.
Θα πάρω μαζί μου και τη Μάρνι.
Ένας χρόνος εκεί δεν είναι χίλια χρόνια για εκείνη;
Θέλει αφοσίωση να γίνεις επικεφαλής των μαγισσών Κρόμγουελ, Σόφι.
Δεν θα ζει και στους δύο κόσμους. Πρέπει να επιλέξει.
Κοίτα, να ο Λουκ.
Έγινε ένα ωραίο νεαρό γκόμπλιν, έτσι;
Κοίτα.
-Τι συμβαίνει, αγάπη μου; -Κάποιος έρχεται.
Ποιος;
Δεν ξέρω.
-Έλα. -Εγώ...
Λες να είναι κάποιος ακάλεστος;
Έλα, γιαγιά.
Κάνε αυτό με την πόρτα.
Πρέπει να λείπει όταν έχουμε κόσμο.
Κανόνες της μάνας σου!
-Μαμά. -Τι;
Δεν στρέφομαι εναντίον σου.
Σε αγαπώ.
Όμως, είμαι μάγισσα.
-Δεν αλλάζει αυτό. -Συγγνώμη που σου θύμωσα.
Απλώς είναι εκνευριστικό.
Κι εγώ θέλω να μάθεις όσα ξέρω.
Η μαγεία θα σου δώσει ό,τι επιθυμείς,
αλλά δεν αξίζει αν παίρνεις εύκολα ό,τι εύχεσαι.
-Ο πατέρας σου μου το έμαθε. -Δεν χρησιμοποιώ παντού μαγεία.
Δεν τη χρησιμοποιώ στα τεστ.
Εντάξει, ίσως μόνο στο τεστ Άλγεβρας.
Μάρνι, δεν μπορείς να επιλέγεις.
Αν πας εκεί για έναν χρόνο, τέλος.
Θα είσαι ξένη σε αυτόν τον κόσμο.
Τοκ-τοκ.
Η βόμβα.
Ελπίζω να μη διακόπτω κάτι.
Μπαμπά, τις βρήκα.
Γεια, είμαστε ο Άλεξ κι ο γιος μου, ο Καλ.
Μόλις μετακομίσαμε εδώ και μάθαμε για το πάρτι.
Καλώς ήρθατε στη γειτονιά. Είμαι η Γκουέν κι η κόρη μου Μάρνι.
Γεια.
Αν όλες οι μάγισσες ήταν τόσο ωραίες, θα είχαν καλύτερη φήμη.
Ευχαριστώ.
Να βάλω αυτά στο ψυγείο;
Ό,τι θέλεις. Για εσάς είναι. Για το πάρτι.
Σας αρέσει το λάιμ; Λατρεύω το πράσινο.
Εντάξει.
Θα έρθει κι η υπόλοιπη οικογένεια;
Μόνο εγώ κι ο Καλ είμαστε.
Μια χαρά είναι το λάιμ.
-Ωραία. -Έχω κουτάλια εδώ.
Θα σε βοηθήσω.
Αυτή είναι η Σίντι.
Ναι.
Έχει πολύ κόσμο εδώ. Θα με ξεναγήσεις;
Φυσικά, πάμε από εδώ.
Αυτό είναι.
-Πότε μετακομίσατε; -Απόψε, βασικά.
Αλήθεια; Κι ο μπαμπάς σου σε άφησε να έρθεις στο πάρτι; Οι βαλίτσες;
Όχι, ο μπαμπάς δεν σκοτίζεται με τέτοια.
Με αφήνει να παίρνω αποφάσεις.
Σου ζήτησε κανείς να πάτε στον αποκριάτικο χορό του σχολείου;
Γιατί; Θες να πάμε μαζί;
Εξαρτάται από το αν είναι γελοία πρόταση.
Ντίλαν, δεν φοράς καν στολή.
Δεν είμαι φαν του Χάλογουιν.
Αυτό είναι το θέμα του πάρτι.
Η πιο αηδιαστική στολή κερδίζει.
-Θα κερδίσει ένα φιλί; -Αυτό είναι αηδιαστικό.
Όταν μετακομίσαμε πέρυσι, απέκτησα επιτέλους δικό μου δωμάτιο.
Τι;
Δεν ξέρω. Συνήθως τα δωμάτια θυμίζουν τους ιδιοκτήτες.
Το δικό σου όχι.
Τι εννοείς;
Σε θεωρώ αντισυμβατική, με την καλή έννοια.
Ναι, το δωμάτιό μου είναι συνηθισμένο.
Στη μαμά αρέσει το συνηθισμένο.
Κάνει κουμάντο;
Υπάρχει και το δωμάτιο της γιαγιάς.
Γιατί; Πώς είναι το δωμάτιό της;
Θα σου δείξω.
Ήταν εδώ πριν;
Είναι μυστικό.
Τέλειο!
Το κάνει έτσι κάθε Χάλογουιν;
Είναι φαν του στιλ των μαγισσών.
Στις ιστορίες περί μαγισσών, εννοώ.
Ναι, μάλλον.
"Τρίχες λυκανθρώπου".
-Δυσεύρετο. -Δεν ήταν. Πίστεψέ με.
Εννοώ, τα παλιά τα χρόνια στα παραμύθια.
Ξέρεις από μάγισσες.
-Λίγο. -Ξέρεις κάποιο ξόρκι;
Βέβαια, αλλά είναι ψεύτικα, φυσικά.
Υπάρχουν κοινά ξόρκια που ξέρει κάθε μάγισσα.
Υποθετικά μιλώντας.
Υπάρχουν και τα πολύ απόρρητα.
Τα ξέρει μόνο η μάγισσα που τα σκέφτηκε.
Ή ο μάγος.
Έτσι δεν λέγονται οι άντρες; Μάγοι.
Κι εσύ φαίνεται να διάβασες.
Από ταινίες τα ξέρω, αλλά δεν λένε και πολλά.
Η γιαγιά θεωρεί ότι οι μάγισσες είναι παρεξηγημένες.
Μας μαθαίνει για αυτές.
-Αυτό είναι βιβλίο με ξόρκια; -Όχι.
Δηλαδή, ναι, αυτό υποτίθεται ότι είναι.
Όμως, δεν μπορείς να το αγγίξεις.
Έλα τώρα, είναι ψεύτικο.
Φυσικά, αλλά είναι της γιαγιάς
και δεν πρέπει να είμαστε εδώ ενώ εκείνη λείπει.
-Άρα... -Εντάξει.
Τρως παγωτό;
-Φυσικά. -Εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Θες, γιε μου;
Λέω να πάω σπίτι, μπαμπά.
Εγώ θα μείνω να βοηθήσω.
-Αν δεν πειράζει. -Κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη.
Μάρνι, δεν έχω εγγραφεί ακόμα,
αλλά άκουσα για ένα αποκριάτικο πάρτι στο λύκειο.
Αν έχω πολύ ωραία στολή, ίσως μπω λαθραία.
Ναι, αλλά αν πήγαινες με εγγεγραμμένο μαθητή,
δεν θα χρειαζόταν να πας λαθραία.
-Να περάσω να σε πάρω στις οχτώ; -Ναι.
Ναι!
Η συνάντηση μαζί σου ήταν όπως ήλπιζα.
Δεν βλέπω κανέναν.
-Κι ένα για εσένα. -Ευχαριστώ.
Κι ένα για εσένα και...
Το δικό μου;
Είναι άδειο.
Πάντα άδειο είναι.
Γι' αυτό είναι μαγεία όταν βγάζουμε πράγματα.
Γιαγιά, δεν υπάρχει τίποτα μέσα. Ούτε από μαγεία.
Δεν μπορεί.
Λυπάμαι, παιδιά.
Δεν έχει άλλα.
Την τύχη μου μέσα!
Δεν γίνεται. Το έχω εδώ κι αιώνες!
Δεν έχει ξαναδειάσει.
-Άδειασε; -Δεν εκπλήσσομαι.
Επί δύο χρόνια, βγάζεις ρόπαλα, σκελετούς που χορεύουν,
μαγεμένους βατράχους και περιοδικά μαγείας.
Για να μην πω για το ογκρ που τις αμόλαγε.
Ο Βρομερός. Μου λείπει.
Δεν μπορεί να άδειασε. Συνδέεται με το σπίτι στο Χάλογουινταουν.
Με τις γητειές και τα ξόρκια μου.
Ίσως πρέπει να πεταχτώ στο Χάλογουινταουν.
Να ρίξω μια ματιά στο σπίτι.
Να έρθω μαζί;
Ξέχνα το, Σόφι.
Η μαμά πάτησε πόδι.
Κανείς μας δεν θα πάει.
Ίσως αν έλεγα ότι θέλω τη βοήθειά σου
με ένα τεχνικό πρόβλημα.
Θα πάρω το παλτό μου.
Δεν θα πετύχει.
Άσε εμένα να μιλήσω.
Θα ασκήσω τη δύναμη της πειθούς.
Θα πετύχει.
Έλεγα ότι θα αποφεύγαμε τον ετήσιο οικογενειακό τσακωμό.
...έτσι είμαστε. Κατάλαβες;
Ναι, τις προάλλες...
Καλή μου, πάμε μια βόλτα με τα κορίτσια. Σε πειράζει;
Όχι, μαμά. Απλώς φρόντισε...
Περίμενε. Βόλτα πού;
Σπίτι. Θα γυρίσουμε σύντομα.
Πώς είστε; Είμαι η Άγκι, η μητέρα της Γκουέν.
Χαίρω πολύ.
-Άλεξ. -Μαμά...
Η Μάρνι θα μείνει μαζί μου για έναν χρόνο
μετά το σχολείο.
Δεν είναι υπέροχο;
Πολύ τυχερή.
Ναι, κι η Σόφι θα μείνει μαζί μου.
Μαμά!
Ώρα για ύπνο. Πήγαινε επάνω να ετοιμαστείς.
Δεν θα αργήσουμε, μαμά. Ησύχασε.
Εντάξει;
Βλέπεις; Η μαμά σου είναι λογική.
Να φέρνουμε κάποιον ξένο πάντα όταν συζητάμε.
Αν θέλει να δει τι κάνουμε, πες της να με πάρει στο κεφαλοκινητό.
Στο κινητό;
Κεφαλοκινητό.
Τι κάνουν αυτά;
Είναι σαν γουόκι-τόκι.
Μόνο που λειτουργούν με μαγεία.
Λειτουργούν με μαγεία.
Χρησιμοποιούνται για επικοινωνία
με τους θνητούς.
Εγώ τα εφηύρα.
Χαριτωμένα δεν είναι; Λογικά δεν θα χρειαστεί.
Θα έχουμε γυρίσει πριν τα μεσάνυχτα.
Θα γυρίσουμε σε μία ώρα, διότι έχω ραντεβού.
Δεν καταλαβαίνω γιατί τόσος ντόρος για το ίντερνετ.
Ο μαγικός καθρέφτης μου σου δείχνει ό,τι θες να μάθεις.
Κάτσε. Εδώ δεν είχε μια στάση λεωφορείου;
Ναι. Ο Άρνολντ θα ξέχασε πάλι να βάλει την ταμπέλα.
Θα έχανε και το κεφάλι του αν η γυναίκα του δεν του το έβαζε μαζί.
Θα καλέσω το λεωφορείο.
Ωραία.
Δεν το είπα σωστά;
-Δοκίμασε πάλι με πιο πολύ πάθος. -Εντάξει.
Μάλλον πρέπει να ανοίξουμε την πύλη μόνες μας.
Από τον θνητό κόσμο αναχωρούμε πια
κι αυτήν τη νύχτα, Παραμονή Χάλογουιν,
πίσω στο Χάλογουινταουν.
Ταξιδεύουμε μέσω της πύλης.
Τέσσερις ώρες έως τις 12:00.
Θα γυρίσουμε πολύ νωρίτερα.
Σου έχουν πει ότι έχεις τα πιο ωραία πράσινα μάτια;
Είναι σαν φύλλα νούφαρου που επιπλέουν σε μια καθάρια λίμνη.
Δεν θέλω να σε πιέσω,
αλλά θα με συνοδέψεις στο αποκριάτικο πάρτι;
-Στο σχολείο; -Ναι.
Είναι μόνο για μαθητές.
Σίγουρα χρειάζονται επιβλέποντες.
Θα έχω μια δικαιολογία να σε ξαναδώ.
Δεν έχω καν στολή.
Δεν πειράζει. Ο Καλ έχει πολλά πράγματα σπίτι.
Σίγουρα θα βρεις κάτι.
Εντάξει, θα το ήθελα πολύ.
Τέλεια.
Τα λέμε τότε.
Ήμουν περίεργος.
Ευχαριστούμε που ήρθατε.
Επίσης.
Χαίρομαι που γύρισα.
Η Σόφι είχε δίκιο.
Έπρεπε να γυρίσω σπίτι. Μου έλειψαν πολύ οι φίλοι μου.
Και η μεγάλη κολοκύθα;
Πρόκειται για κάποιο αστείο;
Όσο υπάρχει το φανάρι, θα υπάρχει και το Χάλογουινταουν.
Τι συνέβη, γιαγιά;
Όλα είναι γκρίζα και βαρετά.
Όχι μόνο όλα. Αλλά και όλοι.
Μισό λεπτό. Μπορείτε να μου πείτε τι έγινε εδώ;
Απλώς αναρωτιέμαι...
Άστριντ, εσύ είσαι;
Είμαι η Άστριντ.
Τι σου συνέβη, Άστριντ;
Τι εννοείς;
Είσαι γκρίζα κι η παντελόνα σου χάθηκε.
Και τα παπούτσια σου.
Είναι πολύ βολικά.
Τα λογικά παπούτσια είναι σημαντικά.
Λέω να αγοράσω κι άλλα.
Άστριντ.
Με συγχωρείτε.
-Μιλούσα. -Τέλος πάντων.
Μισώ αυτήν τη φράση.
Μισό λεπτό.
Θεέ και...
Σε ξέρω;
Δεν μπορεί. Λουκ;
Ναι.
Είσαι όπως όταν σου έκανε το ξόρκι ο Κάλαμπαρ
και σε έκανε άνθρωπο.
Τέλος πάντων.
Μπορείς να σταματήσεις; Τι συμβαίνει;
Γίνεσαι γκρίζος.
Όλοι το κάνουν.
-Δεν εννοώ αυτό. -Το ξόρκι φταίει, καλή μου.
Το ξόρκι; Πιστεύεις ότι κάποιος έκανε μάγια στο Χάλογουινταουν;
-Πώς είναι δυνατόν; -Δεν είμαι σίγουρη.
Το ξόρκι τούς κάνει όλους γκρίζους
και όταν προχωρήσει πολύ, και ανθρώπους.
Έλα, γιαγιά. Οι άνθρωποι δεν είναι τόσο βαρετοί.
Όχι.
Είναι η καρικατούρα ανθρώπων στο Χάλογουινταουν.
Όπως οι άνθρωποι μάς κοροϊδεύουν στον θνητό κόσμο το Χάλογουιν.
Ποιος θα έκανε ένα τέτοιο ξόρκι;
Δεν ξέρω, αλλά κάποιος καταστρέφει την πόλη μου.
Ας ηρεμήσουμε λίγο.
Δεν είναι δύσκολο να αναιρέσεις ένα ξόρκι.
Απλώς το λες ανάποδα.
Το θυμάμαι από το βιβλίο με ξόρκια. Υπήρχε ένα ξόρκι...
Έχω χρόνια να το δω,
αλλά ήταν παρόμοιο με αυτό.
Τέλεια. Ίσως το ξόρκι στο βιβλίο σου το αναιρέσει.
Ας προσπαθήσουμε.
Ντίλαν;
Είσαι εκεί; Με ακούς;
Ντίλαν, απάντησε, σε παρακαλώ.
Ντίλαν, με ακούς;
Είσαι εκεί, Ντίλαν;
Απάντησέ μου, σε παρακαλώ.
Ακούω. Τι θες;
Πήγαινε στο δωμάτιό μου και διάβασε ένα ξόρκι από το βιβλίο.
Έχω δουλειά, γιαγιά.
Κάνε το, Ντίλαν.
Αλλιώς θα αναρτήσω το ημερολόγιό σου.
Δεν έχεις τον κωδικό.
Πάμε στοίχημα, Σφιχτέ Πισινέ;
Καλά, θα το κάνω.
Σφιχτέ Πισινέ.
Έπρεπε να μπορώ να πάω κι εγώ.
Ναι, άνοιξε την πόρτα.
Μπήκαμε.
Σε βρήκα.
Απλώς βρες το βιβλίο με τα ξόρκια.
Δεν είναι εδώ.
Τι εννοείς δεν είναι εκεί; Πάνω στο τραπέζι είναι.
-Δεν είναι. -Πρέπει να είναι.
Θα το έχασε η γιαγιά.
Είναι τεράστιο, Ντίλαν. Πώς να το έχασε;
Έχασε το οργκ.
Ο Βρομερός έπαιζε κρυφτό.
Κάποιος θα το πήρε.
Πήγε κανείς σας στο δωμάτιό μου όταν κατέβηκα για το πάρτι;
-Εγώ όχι. -Ούτε εγώ.
Πήγα εγώ για μερικά λεπτά.
Ήταν κανείς μαζί σου;
Το αγόρι που γνώρισα, ο Καλ.
Δεν μπορεί να το πήρε. Ήμασταν μαζί συνέχεια.
Αυτόν ένιωσα ότι έρχεται.
Το έκλεψε, γιαγιά.
Ίσως ήταν κάποιος άλλος. Λείπαμε σχεδόν μία ώρα.
Μόνο εσείς κι η Σόφι ξέρετε το ξόρκι εισόδου.
Παιδιά, σφραγίστε το δωμάτιό μου.
Θα πάω πίσω να μιλήσω με τον νέο φίλο της Μάρνι.
Δεν θα έκλεβε τίποτα, γιαγιά.
-Είναι πολύ γλυκός. -Ίσως.
Για την ώρα, είναι ο μοναδικός ύποπτος.
Από το Χάλογουινταουν αναχωρούμε πια
κι αυτήν τη νύχτα, Παραμονή Χάλογουιν,
επιστρέφουμε στον θνητό κόσμο.
Ταξιδεύουμε μέσω της πύλης.
Η πύλη δεν ανοίγει.
Όπως το φοβόμουν.
Όποιος έκανε το Γκρίζο Ξόρκι ήξερε ότι θα επηρεάσει τη βαλίτσα
κι ότι θα ερχόμουν να ελέγξω. Ήταν παγίδα.
Μπράβο, Άγκι. Μια χαρά τα πας.
Καλ;
Εδώ.
Καλ; Έκανες ξόρκι στο Χάλογουινταουν;
Όπως έγραφε στο βιβλίο με τα ξόρκια της Άγκι. Ατακτούλα.
Ήξερα ότι κάτι μου θύμιζε.
Μα τότε θα έπρεπε να είσαι...
Μάγος; Τέλειο, έτσι;
Άρα όλο αυτό ήταν...
Ο δήθεν πατέρας σου κι η ξενάγηση στο σπίτι...
Το βιβλίο ήθελες.
Όχι, μπορούσα να το κλέψω όποτε ήθελα.
Ήθελα να μου το δείξεις, επειδή ένιωσες κάτι για εμένα.
Κι έτσι έγινε.
Με ξεγέλασες.
Θα το ξεπεράσεις.
Ψάχνω ακόμα ντάμα για το αποκριάτικο πάρτι.
Ξέχνα το πάρτι.
Πες μου γιατί...
-Κάλαμπαρ. -Τι είπες, καλή μου;
Το τριαντάφυλλο.
Πάντα μιλούσες μέσω της μαγείας σου.
Έπρεπε να το καταλάβω με το λουλούδι.
Καλ.
Είσαι ο γιος του Κάλαμπαρ.
Κληρονόμησα την έλξη του πατέρα μου για τις μάγισσες Κρόμγουελ.
Δεν ήξερα ότι ο Κάλαμπαρ είχε γιο.
Δεν ήθελε να μαθευτεί.
Δεν συμφωνούσαμε πάντα, όμως μόνο αυτός εμπόδισε
την κυριαρχία των Κρόμγουελ στο Χάλογουινταουν.
Είναι παράλογο. Οι Κρόμγουελ δεν διατάζουν κανέναν.
Τότε, γιατί αφήσατε τη Γη στους θνητούς
ενώ εμείς κρυβόμασταν σαν ποντίκια σε άλλη διάσταση;
Ψηφίσαμε να φτιάξουμε δικό μας κόσμο για να ζούμε όλοι ειρηνικά.
Όταν ο μπαμπάς πήγε να κάνει τα όντα του Χάλογουινταουν
κυρίαρχους της ανθρώπινης φυλής,
εσείς οι Κρόμγουελ τους στρέψατε όλους εναντίον του
και μετά τον καταστρέψατε!
Περί αυτού πρόκειται;
Εκδίκηση.
Πες αυτό που θέλω και θα ανοίξω την πύλη.
Τι θες να πω;
Σταμάτα να υπακούς τη μαμά σου.
Θα σου δείξω πράγματα που η Άγκι δεν θα σου μάθει ούτε σε χίλια χρόνια.
Δεν με ενδιαφέρει η μαγεία σου.
Μόνο καταστρέφεις.
Το Γκρίζο Ξόρκι είναι μονάχα η αρχή, Μάρνι.
Το φινάλε θα έρθει τα μεσάνυχτα στον θνητό κόσμο.
-Ποιο φινάλε; -Έλα μαζί μου και θα μάθεις.
Με τίποτα.
Σκέψου το και...
Τα λέμε μετά.
Λυπάμαι, γιαγιά.
Τα θαλάσσωσα.
Όλοι κάνουμε λάθη, αγάπη μου, αλλά μην ανησυχείς.
Θα δει ο Καλ ότι οι Κρόμγουελ δεν ηττούνται τόσο εύκολα.
Πώς;
Είμαστε παγιδευμένες εδώ κι έχει το βιβλίο με τα ξόρκια.
Έχω ακόμα μερικούς άσους στο μανίκι μου.
Πρώτα, ας πάμε σπίτι μου.
Ευτυχώς. Το ταξί λειτουργεί ακόμα.
Στον δρόμο, πάρε τον αδερφό σου να τον ενημερώσεις
όσο θα ψάχνουμε τρόπο να αναιρέσουμε το ξόρκι.
Εντάξει.
Μπένι;
Θέλετε ταξί;
Γιαγιά, νομίζω ότι είναι ο Μπένι.
Μπορείς να πας πιο γρήγορα, Μπένι;
Ηρέμησε, Μάρνι. Φτάσαμε.
Το ξόρκι σε έκανε προσεκτικό οδηγό, Μπένι.
-Γνωριζόμαστε; -Ναι.
Την τελευταία φορά, ήσουν πετσί και κόκαλο, χωρίς το πετσί.
Ευχαριστώ για την κούρσα. Βιαζόμαστε κάπως.
Ελάτε, παιδιά. Ας μπούμε μέσα.
Τι λες να κάνει ο Καλ στον κόσμο των θνητών;
Μισεί τους ανθρώπους όσο κι ο πατέρας του.
Όμως, παραβίασε τον Νόμο του Μέρλιν,
που απαγορεύει την κλοπή ξορκιών άλλου μάγου.
Τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι ικανός για όλα.
Τα υπόλοιπα θα τα πούμε μέσα.
Ακόμα κι αν κρυφακούει, δεν θα μας ακούσει μες στο σπίτι.
Ελπίζω το Γκρίζο Ξόρκι να μην άλλαξε κάτι.
Ωραίο σπίτι.
Δεν το πιστεύω ότι το έκανε αυτό ο Καλ με ένα ξόρκι του βιβλίου σου.
Δεν θα το αναιρεθεί ποτέ.
Θα συμφωνούσα μαζί σου,
αν υπήρχε μόνο ένα αντίτυπο του βιβλίου μου.
Όμως, δεν ξέρει ότι υπάρχουν δύο.
Δύο;
Είναι ολόιδια. Δύο πανομοιότυπα αντίτυπα.
Πήρα αυτό που χρησιμοποιώ συνήθως στον κόσμο των θνητών
και το άλλο είναι ακόμα εδώ.
Κάπου.
-Πάμε να το βρούμε, τότε. -Ναι.
Εντάξει, ναι. Είναι εδώ;
Όχι. Συγγνώμη.
Εντάξει. Όχι.
Εντάξει, ίσως... Αυτό είναι! Όχι.
Μπορείς να μας βοηθήσεις.
Πεινάω κάπως.
Υπάρχει κάτι εδώ να φάω;
Ίσως είναι εδώ.
Εδώ πρέπει να είναι. Το ξέρω.
Δεν είναι εδώ.
-Αυτό μήπως; -Όχι, δεν είναι αυτό. Είναι πολύ μικρό.
-Αυτό; Ή αυτό; -Είναι ένα μεγάλο βιβλίο.
-Όχι. Εντάξει. -Θεέ μου.
Κάποιο από αυτά; Ορίστε. Αυτό.
Δεν το βρίσκουμε.
Δεν τα παρατάμε, γιαγιά.
Κάτι δεν σκεφτήκαμε.
Όπως στο δίλημμα του Άμλετ. Ένα ξόρκι ή...
-Λουκ! -Ναι.
Κοίτα, είσαι γκόμπλιν ξανά.
Κάτι έλυσε τα μάγια.
Μάλλον.
Τι έγινε, γιαγιά; Είπες κάτι;
-Όχι από όσο ξέρω. -Πώς δεν είμαι γκρίζος πια;
Ίσως το ξόρκι είναι προσωρινό.
Τότε ίσως λυθούν τα μάγια και στο σπίτι
και βρούμε το βιβλίο σου.
Αν αργήσουμε, τα μεσάνυχτα θα περάσουν στους θνητούς.
Είπες ότι το βιβλίο δεν είναι εδώ. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;
Έχω χρόνια να δω το άλλο βιβλίο με τα ξόρκια.
Ίσως χάθηκε.
Γιατί χαμογελάς, γιαγιά; Είναι φρικτό.
Όχι, αγάπη μου, δεν είναι. Διότι αν χάθηκε,
ξέρω ακριβώς πού είναι.
Κάτσε. Για ξαναπές το.
Οτιδήποτε χάνεται στους δύο κόσμους καταλήγει στο σπίτι του Γκορτ.
Είναι η χωματερή του σύμπαντος.
Με συγχωρείτε.
ΤΑΞΙΜΑΝΤΕΙΟ
-Η απόδειξή σας. -Ταχυδρόμησέ την.
Τέλεια, Μπένι. Πάμε στο σπίτι του Γκορτ. Σανίδωσέ το.
Πού να τον δεις όταν δεν βιάζεται.
Καληνύχτα. Ευχαριστώ που ήρθατε. Αντίο.
-Ευχαριστώ πολύ. -Αντίο.
Σκέφτηκε η γιαγιά ότι ίσως έχασε το βιβλίο;
Της το είπα.
Πιστεύει ότι παντού υπάρχει μαγεία.
Αν συνεχίσει, δεν θα γίνετε ποτέ φυσιολογικοί.
Η γιαγιά λέει ότι υπερεκτιμάμε το φυσιολογικό.
Εσύ θα έπρεπε να κοιμάσαι.
Η Μάρνι λέει ότι ο Καλ είναι μάγος και το έκλεψε.
-Κι ότι ο πατέρας του... -Αρκετά.
Θεωρώ ότι θα ήταν καλή ιδέα αν όλοι εδώ μέσα
έβρισκαν απλές εξηγήσεις για ό,τι συμβαίνει
πριν επικαλεστούν τις δυνάμεις του σκότους
κάθε φορά που χάνουν τα κλειδιά τους.
Ο Καλ φαίνεται γλυκός και γοητευτικός νέος
κι ο πατέρας του...
Άλεξ.
Γεια σου, Γκουέν. Τέλεια στολή;
-Ελπίζω να μη σε τρόμαξα. -Χάλογουιν είναι.
Για να γιορτάσουμε, ο Καλ κι εγώ σου βρήκαμε μια τέλεια μάσκα.
Είναι...
Δεν σου αρέσει.
Όχι, είναι τέλεια.
Θα είμαστε φοβεροί στο πάρτι.
Θα πάτε στο αποκριάτικο πάρτι;
Ναι, με κάλεσε ο Άλεξ και...
-Σόφι. -Θα έρθω κι εγώ;
Όχι, αγάπη μου. Ώρα για ύπνο.
Άλεξ, λυπάμαι. Τι σκεφτόμουν;
Δεν πειράζει.
Κανένα πρόβλημα.
Πηγαίνετε εσείς.
Θα προσέχω τη Σόφι.
Όχι, Ντίλαν. Το περιμένεις πώς και πώς.
Έλα τώρα, μαμά. Δεν μου αρέσει το Χάλογουιν.
Ευελπιστούσα να κοινωνικοποιηθώ λίγο,
-αλλά εσύ έχεις ραντεβού. -Ρώτησες την Τίφανι;
-Δεν μπορεί. -Τη Σαμάνθα;
-Έχει αγόρι. -Την Τζούλια;
Γέλασε τόσο που έβγαλε γάλα από τη μύτη.
Πηγαίνετε. Μου το ξεπληρώνετε μετά.
-Είσαι σίγουρος; -Αυτό είναι υπέροχο!
-Πάμε; -Εντάξει.
-Δεν θα βγάλω μυρμηγκιά, έτσι; -Αυτό είναι μύθος.
-Για ύπνο. -Ας γελάσω.
Πού πήγε όλη η σαβούρα;
Μάλλον ο Γκορτ καθάρισε μετά το Γκρίζο Ξόρκι.
Προετοιμάσου, καλή μου.
Ξόρκι ξεξόρκι, ο Γκορτ ο Μοχθηρός
παραμένει ο πιο βρόμικος, κακός και δυσώδης κάτοικος εδώ.
Ναι;
Γεια, Γκορτ. Καθαρός φαίνεσαι.
Θέλετε κάτι;
Έχω δουλειά. Ξεχωρίζω τις κάλτσες μου.
Ναι, κύριε Γκορτ. Μάλιστα.
Ψάχναμε ένα βιβλίο.
Μάλιστα.
Περάστε μέσα.
Έχω πολλά βιβλία.
Ναι.
Εδώ τα έχω.
Ευχαριστώ, Γκορτ. "Σωστό κόψιμο νυχιών".
"Ξεσκόνισμα για Πλάκα και Κέρδος";
"Εκατό Συνταγές για Ταπιόκα".
Όποιος τα έχασε αυτά δεν νομίζω ότι τα θέλει πίσω.
Γκορτ, δεν είναι αυτά όλα.
Πούλησα τα υπόλοιπα στο παζάρι.
-Στο παζάρι; -Ναι, γινόταν χαμός εδώ μέσα.
Κράτησα μόνο τα χρήσιμα βιβλία.
Θα πουλήσω κι αυτές τις κάλτσες μόλις βρω το ταίρι τους.
Γκορτ, υπήρχε ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Ένα αντίγραφο του βιβλίου ξορκιών.
Θυμάσαι σε ποιον το πούλησες;
Αυτές οι δύο είναι ίδιες;
Όχι, μάλλον δεν είναι.
Πέσαμε σε αδιέξοδο.
Το βιβλίο ίσως είναι οπουδήποτε.
Εντάξει, ας επιστρέψουμε στον κόσμο των θνητών.
Το ξόρκι ξαναπιάνει.
Τι συμβαίνει, γιαγιά;
Το Γκρίζο Ξόρκι.
Με επηρεάζει τώρα που είμαστε στο Χάλογουινταουν.
Μάλλον θα επηρεάσει κι εσένα.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Η πόρτα δεν ανοίγει.
Τι; Δεν υπάρχουν ούτε παράθυρα.
Γιαγιά, πρέπει να κάνεις κάτι.
Δεν μπορώ, καλή μου.
Το Γκρίζο Ξόρκι απομυζά τις δυνάμεις μας.
Σωστή και πάλι, Άγκαθα.
Αυτήν τη στιγμή, μπορώ να σας κρατήσω εδώ με απόλυτη ευκολία.
Η γιαγιά είχε δίκιο.
Μας κατασκοπεύεις από την αρχή.
Δεν χρειαζόταν. Ήξερα ήδη για το βιβλιαράκι της Άγκι.
Ήξερα ότι θα έρθετε εδώ.
Πώς το ήξερες;
Έχασα το βιβλίο πριν καν γεννηθείς.
Μάρνι, σκέφτηκες αν θα πάμε μαζί στο πάρτι;
Θα είναι όλοι εκεί. Ακόμα κι η μαμά σου.
Η μαμά μου; Λες ψέματα.
Η μαμά μισεί το Χάλογουιν.
Ο μπαμπάς την έπεισε.
Όχι αληθινός μπαμπάς μου. Είναι πείραμα,
μα της έδωσε απαίσια μάσκα. Ένα πρόσωπο που ουρλιάζει.
Δεν είναι τρόπος αυτός να με πείσεις για ραντεβού.
Δεν είναι απλό ραντεβού. Είναι το κοινό μας μέλλον.
Εγώ ελέγχω το μέλλον μου και δεν σε συμπεριλαμβάνει.
Ξόρκι Πλάσματος.
-Τι; -Είναι ξόρκι στο βιβλίο μου.
Απαγορεύτηκε μετά τον Μεσαίωνα.
Χρησιμοποιήθηκε σε ανθρώπους που ντύνονταν σαν όντα για πλάκα.
Χρησιμοποιήθηκε για να τους μετατρέψει στο ον που κορόιδευαν.
Μετέτρεψε τα όντα σε ανθρώπους.
Τώρα θα μετατρέψει τους ανθρώπους σε όντα.
Γι' αυτό έβαλε μάσκα στη μαμά σου.
Θα χρησιμοποιήσει το Ξόρκι Πλάσματος στον θνητό κόσμο τα μεσάνυχτα.
Ντίλαν.
Θες να σου διαβάσω παραμύθι;
Όχι, άκου.
"Τα γκόλεμ είναι ευχάριστα.
Αποτελούνται από λάσπη ή άλλα φυσικά στοιχεία.
Δεν έχουν δική τους θέληση. Κάνουν ό,τι τους διατάξει ο αφέντης".
Ωραία, φέρσου σαν γκόλεμ. Κοιμήσου.
Είπες ότι είδες έναν βάτραχο όταν έφυγε ο Άλεξ.
Μετά εμφανίστηκε ντυμένος τεράστιος βάτραχος.
Τι είναι; Βιβλική πανδημία;
Σόφι, η μαμά έχει να βγει ραντεβού δύο χρόνια.
Δεν πάω στο πάρτι να της πω
ότι θεωρείς τον Άλεξ ερπετό.
Οι βάτραχοι είναι αμφίβια.
Δεν πάω.
Κάποιος πρέπει να ποτίζει τα φυτά όταν σε πάρουν.
Ντίλαν, δεν μπορώ μόνη μου.
Σου αρέσει ή όχι, είσαι κι εσύ Κρόμγουελ.
Αυτό σημαίνει ότι διαισθάνεσαι κι εσύ.
Δεν νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά;
Καλά, ίσως πάμε για λίγο.
Για να δεις ότι κάνεις λάθος.
Θέλεις στολή.
Ξέχνα το.
Εντάξει, μας κρατά εδώ με ένα ξόρκι.
Ίσως σκεφτούμε ένα πιο ισχυρό.
Οι δυνάμεις μας μειώνονται. Είμαστε παγιδευμένοι.
Το ανάποδο ξόρκι δεν μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος αναίρεσης.
Οι κανόνες είναι κανόνες.
Οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις.
Όπως οι χάκερ που χακάρουν διάφορα προγράμματα στον υπολογιστή.
Ψάχνουν ένα παραθυράκι.
Παράθυρα σε υπολογιστές;
Έτσι μπαίνουν σε προγράμματα αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Ίσως έχουν και τα ξόρκια παραθυράκια.
Δηλαδή, να ξεγλιστρήσεις από το ξόρκι χωρίς να λύσεις τα μάγια;
Σωστά, όπως αυτό το ξόρκι.
Πρέπει να μας εμποδίσει να βγούμε έξω, σωστά;
Ναι. Και λοιπόν;
Αν θέλαμε να πάμε κάπου αλλού κι όχι έξω;
Δεν υπάρχει αλλού να πάμε. Μόνο έξω ή μέσα.
Τώρα είμαστε μέσα.
Ταξίδι στον χρόνο. Γιαγιά, έχεις ξόρκι για αυτό, έτσι;
Έχεις ξόρκι για ταξίδι στον χρόνο;
-Ξόρκι για ταξίδι στον χρόνο. -Ναι.
Νομίζω πως έχω.
Ένα υπέροχο ποίημα...
Γκορτ, αυτή η κάλτσα δεν είναι ίδια με την άλλη.
Γιαγιά, καμία δεν είναι ίδια. Συγκεντρώσου.
Έλα, έχω μια ιδέα. Ορίστε. Θες να το γράψει; Γράψε.
-Τι είναι; Περίμενε. -Δώσ' το μου.
-Γράψε το πριν το ξεχάσεις. -Ξόρκι.
-Γρήγορα, γιαγιά -Ορίστε.
Δεν το θυμάμαι καλά όλο, αλλά...
Ορίστε, αυτό είναι. Το έγραψα.
Γιαγιά!
Το διαβάζεις;
Δεν ξέρω. Σήκωσέ την.
Γκορτ, οι κάλτσες αυτές δεν είναι ίδιες.
Έχω κι άλλες στο συρτάρι.
Άντε να τις φέρεις.
Όχι. Γιαγιά, διάβασε το ξόρκι μαζί μου.
Άσε με. Έχουμε δουλειά.
-Έφυγε. -Εγώ είμαι, γιαγιά. Η Μάρνι!
-Ορίστε. -Γιαγιά...
Επιτέλους, θα καταφέρουμε κάτι.
Ταίριασμα! Θες τη μακριά;
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Θα την πάρουμε μετά.
Εντάξει.
Λέω να γυρίσουμε στον θνητό κόσμο.
Το ξόρκι επανέρχεται.
Τι συμβαίνει, γιαγιά;
Το Γκρίζο Ξόρκι. Με επηρεάζει...
Έγινε πέντε λεπτά πριν.
Θα το είπα λάθος.
Εντάξει, το παράκανα λίγο.
Λουκ; Γιαγιά;
Μπράβο που ξέφυγες από το ξόρκι μου.
Έχεις προοπτικές, Μάρνι.
Πού είναι ο Λουκ κι η γιαγιά; Τι ώρα είναι;
Είναι... Ας πούμε ότι τους αποσύνδεσα για την ώρα.
Απλό ξόρκι καθαρτηρίου. Θα σ' το μάθω.
Σταμάτα να μπλέκεσαι στα ξόρκια μου, Καλ.
Παραβιάζεις τον Νόμο του Μέρλιν.
Κανείς δεν νοιάζεται για τον Νόμο του Μέρλιν πια.
Έχεις μείνει πίσω. Εξάλλου, γιατί θες να κάνεις παρέα
με έναν σωρό γέρικα πλάσματα;
Είναι φίλοι μου.
Η μαμά σου θα γίνει ένα γέρικο πλάσμα.
Να την αφήσεις ήσυχη!
Μια και το ανέφερες... Αντίο.
Λουκ;
Λουκ; Λουκ, πού...
Μου άρεσε καλύτερα εδώ μέσα όταν ήταν γκρίζο.
Πού είναι ο Γκορτ;
Κοντεύει έντεκα στον θνητό κόσμο.
Πρέπει να τον βρούμε.
Ναι, μάλλον τον βρήκαμε.
Τι κάνετε στο σπίτι μου;
Μην ανησυχείς. Η Άγκι μάς έστειλε.
Και πάλι, δεν είστε ευπρόσδεκτοι εδώ.
Μισώ την Άγκι.
Μη στενοχωριέσαι. Μισεί τους πάντες.
Η Άγκι τρέφει μεγάλο σεβασμό για εσένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είπε ότι είσαι ο πιο βρόμικος, κακός
και δυσώδης κάτοικος σε όλη την πόλη.
Μάρνι, σταμάτα.
Έτσι είπε;
Θέλει να με καλοπιάσει.
Όχι, τα εννοούσε απόλυτα.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους της. Μισώ τους ευγενικούς ανθρώπους!
Φύγετε! Έχω να μην καθαρίσω.
Χρειαζόμαστε κάτι.
Να περιμένετε στην ουρά.
Δεν υπηρετώ κανέναν!
-Μα... -Βρομάς Κρόμγουελ, μικρή.
Θέλω να φύγεις από το σπίτι μου!
Εντάξει. Ήρεμα, Γκορτ.
Χάρηκα που είδα το σπίτι σου ενώ ήταν ακόμα ακατάστατο.
Περίμενε.
Τι εννοείς "ακόμα ακατάστατο";
Υπάρχει ένα Γκρίζο Ξόρκι και σε μερικά χρόνια
ο γιος του Κάλαμπαρ θα τακτοποιήσει το σπίτι σου.
Τι;
Πιο αργά.
Πρόσεξε!
Σίγουρα σου το επέτρεψε η μαμά;
Όχι, η γιαγιά δεν μου έμαθε να πετώ ακόμα.
-Τι; -Μη φοβάσαι.
-Πώς είναι; -Είναι ένα μεγάλο δερμάτινο βιβλίο.
Κάπου εδώ γύρω θα είναι.
Δεν μπορώ να το επιτρέψω.
Να καθαρίσει την ωραία βρομιά μου;
Να πουλήσει τις παλιατζούρες μου σε παζάρι;
Δεν έχεις κάποιο σύστημα ταξινόμησης;
Φυσικά και έχω.
Έχω όλα τα κακάδια κάτω από τη βεράντα.
Κακώς ρώτησα.
Σπάικ! Το αγόρι μου.
Έλα στον μπαμπά.
Ναι.
Εντάξει.
Άντε να παίξεις, αλλά φρόνιμα.
Το βιβλίο ξορκιών δεν είναι εδώ.
Ψάξαμε παντού.
Ίσως ήρθαμε πολύ πίσω στον χρόνο και δεν το έχει χάσει ακόμα.
Η γιαγιά έχει δεκαετίες να το δει.
Δεν έχουμε έρθει τόσο πίσω.
Το βιβλίο που ψάχνετε είναι δερματόδετο;
Ναι.
Με καλλιγραφικά γράμματα μπροστά;
Biblio Magica. Ναι.
-Το θυμάμαι. -Αυτό είναι καλό.
Το πούλησα στον Κάλαμπαρ πριν 50 χρόνια.
Αυτό δεν είναι καλό.
Ο Κάλαμπαρ σχεδιάζει να καταλάβει τον κόσμο εδώ και δεκαετίες.
Άρα, ο Καλ είχε το δεύτερο βιβλίο ξορκιών από την αρχή,
με το Γκρίζο Ξόρκι μέσα.
Άρα, πήρε το δικό μας από το σπίτι...
Για να μη λύσετε τα μάγια.
Δεν το πιστεύω!
Κάναμε τόσο δρόμο για το τίποτα.
ΛΥΚΕΙΟ ΡΙΒΕΡΒΙΟΥ
-Ωραία προσγείωση, Σόφι. -Θα το έκανες καλύτερα;
Δεν βλέπω τη μαμά.
Σίντι, βρήκα τέλεια στολή για τον χορό.
Ναι; Ποιος υποτίθεται ότι είσαι; Ισπανός Φύτουκλας;
Να την.
Μαμά!
Μανούλα.
Σόφι; Ντίλαν; Τι κάνετε εδώ;
Απλώς χορεύουμε στον ρυθμό της μουσικής.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Να μιλήσουμε; Για ποιο πράγμα; Πώς ήρθατε εδώ;
Άλεξ, μας συγχωρείς ένα λεπτό;
-Φυσικά, θα φέρω ποτά. -Τέλεια.
-Ήρθατε πετώντας; -Όχι με επιτυχία.
Γιατί κάνατε κάτι τέτοιο;
-Η Σόφι θέλει να σου πει για τον Άλεξ. -Τον Άλεξ;
Δεν είναι μπαμπάς του Καλ.
Μάλιστα, δεν είναι. Και ποιος είναι;
Δεν σου το είπαμε πριν, επειδή δεν θα σου άρεσε.
Είναι ο Κάλαμπαρ, μαμά.
-Η Άγκι σάς το είπε. -Η Μάρνι, αλλά η γιαγιά συμφωνεί.
Μάλιστα. Κι ο Άλεξ τι είναι; Ηθοποιός που προσέλαβε ο Καλ;
Η Σόφι έχει μια θεωρία.
Μάλλον είναι γκόλεμ.
-Γκόλεμ. -Αποτελείται από βατράχια.
Έλυσες τα μάγια του Καλ μία φορά.
-Τι εννοείς; -Με εμένα, με το Γκρίζο Ξόρκι.
Όχι, απλώς εξασθένησε.
Μα όχι στον Μπένι ή στον Γκορτ.
Κάτι θα έκανες ή θα είπες.
Σαν τι;
Για να δούμε. Έψαχνες στο σπίτι της Άγκι.
Εσύ σκάλιζες τη μύτη σου.
Δεν έβρισκες το δεύτερο βιβλίο.
Προσπαθούσα να κάνω τη γιαγιά να σκεφτεί κάτι άλλο.
Έναν άλλον τρόπο να λύσει τα μάγια.
Όχι, δεν είπες μάγια. Κάτι άλλο είπες.
Και;
Ίσως αυτό που είπες έλυσε τα μάγια.
Θα έπρεπε να μιλώ ανάποδα για να λυθούν τα μάγια.
Ίσως είπες κάτι ανάποδα.
Εντάξει.
Νομίζω ότι είπα "δίλημμα".
Κάτι να μας βγάλει από το δίλημμα.
Εντάξει, γιατί δεν το ξαναλές όλο;
Εντάξει, είπα κάτι σαν
"Όπως στο δίλημμα του Άμλετ.
Ένα ξόρκι ή ένα φυλαχτό".
Το δίλημμα του Άμλετ.
Ένα ξόρκι
ή ένα...
Δεν είπες "φυλαχτό".
Κάτι ανάποδα.
Δίλημμα, όχι.
Ξόρκι ή... Όχι.
Περίμενε. Ορίστε, "Άμλετ".
-"Άμλετ"; -Ναι, το ανάποδο του "τέλμα".
Και;
Κάθε ξόρκι πρέπει να είναι μεγάλο;
Όχι, κάποια δεν είναι.
-Τότε, πες το σαν ξόρκι. -Μα είναι μία λέξη.
-Δοκίμασε. -Καλά.
Τέλμα.
Θεέ μου.
Θεούλη μου.
Γίνεται χαμός εδώ μέσα.
Εντάξει, πες το ανάποδα.
Άμλετ;
Αυτό ήταν φρικτό.
Ήθελα να καθαρίσω.
-Δοκίμασε πάλι. -Εντάξει.
Τέλμα.
Θεέ και Κύριε.
Έχετε κανένα ξεσκονόπανο;
Άμλετ.
Θα σταματήσεις επιτέλους;
Είχες δίκιο. Βρήκαμε πώς αναιρούμε το Γκρίζο Ξόρκι.
Θα βρούμε τις δυνάμεις μας.
Πόση ώρα μένει για να κλείσει η πύλη;
Δεκαπέντε λεπτά.
Όχι! Η μαμά δεν ξέρει για το Ξόρκι Πλάσματος.
Αν φοράει ακόμα τη μάσκα;
Να γυρίσουμε στο παρόν πρώτα.
Σωστά.
Πού είναι το ξόρκι ταξιδιού στον χρόνο;
Τι εννοείς; Εσύ το είχες.
Ναι, το άφησα πάνω στο τραπέζι
για να ψάξω τη σαβούρα.
Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Γιατί; Πού είναι;
Χάθηκε.
Δεν πειράζει. Ό,τι χάνεται καταλήγει εδώ.
Ό,τι χάνεται αλλού καταλήγει εδώ.
Ό,τι χάνεται εδώ εξαφανίζεται.
-Εξαφανίζεται; -Ναι.
Χάνεται για πάντα.
Πάει.
Πες μου ότι το θυμάσαι;
Ήταν στα ουαλικά. Με το ζόρι το διάβασα.
Παγιδευτήκαμε εδώ; Δεν γίνεται αυτό.
Εντάξει, άσε με να σκεφτώ.
Όχι, δεν είναι αυτό.
Με συγχωρείτε.
Όσο για εσένα, Ντίλαν, περίμενα να είσαι πιο...
Σας έφερα μπισκότα, παιδιά.
-Όλα καλά; -Ναι, τέλεια.
-Πού είναι ο Καλ; -Σόφι...
Κάπου εδώ γύρω είναι.
Η κόρη σου τον έστησε. Πληγώθηκε λίγο ο καημένος.
Γιατί επέλεξες αυτήν τη στολή;
Εντάξει, παιδιά. Ώρα να φύγετε.
Τι αστείο! Είδα ένα παιδί
με στολή μύγας.
-Μύγας. -Ντίλαν.
Τεράστια μύγα με κεραίες και τριχωτά πόδια.
Μπορώ να σου δείξω πώς έμοιαζε.
Όχι εδώ, αγάπη μου.
Σόφι, ξέρεις ότι απαγορεύεται να κάνεις μαγικά μπροστά σε ξένους.
Κοίτα, μαμά.
Άλεξ;
Είσαι καλά;
Είναι αφύσικο!
Πολύ νόστιμη.
Δεν είσαι άνθρωπος.
Ουδείς τέλειος.
Είσαι ένα πανάθλιο και σιχαμερό γκόλεμ!
Ξέρει κανείς πού μπορούμε να βρούμε βάλτο;
Ήταν πολύ τέλειος.
Αν και φτιαγμένος από βατράχια.
Λυπάμαι πολύ, παιδιά. Ήρθατε να με προειδοποιήσετε. Η Μάρνι...
Η Μάρνι. Πού είναι;
Στο Χάλογουινταουν, νομίζω.
Έμπλεξαν με τη γιαγιά.
Η πύλη δεν άνοιγε λόγω του ξορκιού.
Πάει 12:00. Πώς της μίλησες;
Το κεφαλοκινητό.
Μάρνι;
Με ακούς, Μάρνι;
Το άτομο που καλείτε είναι εκτός διάστασης.
Αφήστε μήνυμα και το άτομο θα το λάβει
σε περίπου 400 χρόνια.
Τετρακόσια χρόνια;
Βρόμικο αρκούδι Θενάτος 23 γοργά.
Θα σταματήσεις να το λες αυτό;
-Δεν θυμάμαι το ξόρκι. -Πρέπει, όμως.
Είναι χαζό.
Πάρτε το χρονολόγιό μου.
-Το ποιο σου; -Το χρονολόγιό μου.
Θα το έχασε κάποιος μάγος.
-Ελάτε, στην ντουλάπα είναι. -Χρονολόγιο;
Πώς λειτουργεί;
Μας λέει τι χρονιά έχουν στον κόσμο των θνητών.
Το παρελθόν είναι από τη μία και το μέλλον από την άλλη.
Ακούγεται σαν περιγραφή του Στίβεν Χόκινγκ
-για μη αστρική μαύρη τρύπα. -Τι θες να πεις;
Θεωρητικά, οι μαύρες τρύπες επιταχύνουν τον χρόνο.
Πώς θα μας βοηθούσε αυτό;
Ακολουθήστε το πιο γρήγορο κύμα. Πάρτε δρόμο τώρα.
Γκορτ, είμαι γκόμπλιν. Θεωρητικά, δεν μπορώ να πετάξω.
Ναι, μπορείς.
-Τι είναι αυτό; -Αυτό;
Η νέα και βελτιωμένη σκούπα μου.
Δώρο της γιαγιάς.
Τέλειο;
Έλα, ανέβα.
Χαμηλώνεις λίγο;
Έλα, πέρνα το πόδι από πάνω.
Φοβάμαι τις πτήσεις.
-Θες να μείνεις εδώ; -Όχι.
Το φαντάστηκα.
Περίμενε ένα λεπτό.
Ευχαριστούμε, Γκορτ. Φεύγουμε!
Στον αγύριστο!
Πρόσεξε!
Ψάξαμε παντού, μαμά.
Δεν είδα τον Καλ πουθενά. Λες να φοράει μάσκα;
Δεν ξέρω. Πηγαίνετε να περιμένετε στο τραπέζι με τα αναψυκτικά.
Αν τον δείτε, μην κάνετε τίποτα. Απλώς φωνάξτε με.
Ό,τι κι αν σχεδιάζει, εμείς θα τον σταματήσουμε.
Βάζω τη μάσκα. Με αναγνωρίζει.
"Ξόρκι Πλάσματος".
Ας αρχίσει το γλέντι.
-Τον είδατε; -Όχι.
-Κάπου εδώ είναι. Το νιώθω. -Κι εγώ.
Να τον βρούμε και να ανοίξουμε την πύλη πριν...
Η ώρα των μαγισσών.
Ελάτε να μετρήσουμε αντίστροφα. Ξεκινάμε. Εξήντα...
Βρείτε τον.
Δεν θα τα καταφέρουμε.
Η πύλη κλείνει σε λίγα λεπτά κι είμαστε στη δεκαετία του 1600.
Να μπούμε σε εκείνη τη μαύρη τρύπα.
57, 56...
"Το ξόρκι θα κάνει όποιον άνθρωπο θέλετε
στο ον που προσποιείται ότι είναι".
Επιλέγω όλους εσάς.
...47, 46, 45, 44, 43, 42,
41, 40, 39,
...35, 34, 33, 32, 31, 30,
29, 28, 27, 26...
Πού είχα μείνει;
-Τι είναι αυτό; -Η πύλη.
-Μαμά. -Σόφι, δεν βγαίνει η μάσκα μου.
Τράβα την.
Με αέρα, βροχή, φωτιά και γη,
με αυτό το ξόρκι, εκδικούμαι για να αστεία τους εις βάρος μας.
Κι αν η θεωρία της μαύρης τρύπας δεν ευσταθεί;
Γρήγορα, πάει δώδεκα!
Γιαγιά...
Θα τα καταφέρεις.
Άμλετ.
Ναι.
Γιαγιά, πρέπει να πάμε στον κόσμο των θνητών.
-Ναι. -Εντάξει.
-Είσαι έτοιμη; -Ναι.
Από το Χάλογουινταουν αναχωρούμε πια,
κι αυτήν τη νύχτα, Παραμονή Χάλογουιν,
επιστρέφουμε στον θνητό κόσμο.
Ταξιδεύουμε μέσω της πύλης.
Όχι!
Κλείνει.
Δεν πρέπει να κλείσει! Όχι!
-Μαμά. -Όχι!
-Τράβα την από πάνω. -Προσπαθώ.
Μαμά!
...τρία, δύο, ένα.
Είναι πολύ αργά.
Ναι! Εντάξει, παιδιά.
Πριν βγάλουμε τους νικητές του διαγωνισμού στολών,
ώρα να πέσουν οι μάσκες...
Να μεταμορφωθούν στα όντα που μεταμφιέστηκαν.
Δεν μπορώ να ανασάνω!
Τι συμβαίνει;
Το άλλο μου μάτι;
Μαμά.
Μάρνι, πού είσαι;
Δεν είναι δυνατόν.
Πολύ παράξενο. Δεν βγαίνει η μασέλα.
-Διψάω πολύ. -Σίντι.
Σταμάτα, Σίντι.
Βοήθεια!
Δεν το πιστεύω.
Η πύλη έκλεισε.
Θα μείνουμε εδώ όσο κρατά ένας χρόνος των θνητών.
Θα έχουμε χρόνο να προπονηθείς, όπως είχαμε σχεδιάσει.
Μετά, όταν η πύλη ανοίξει ξανά, θα μπορείς να πολεμήσεις τον Καλ.
Θα περιμένω όσο κρατά ένας χρόνος των θνητών;
Θα μου φανεί σαν αιώνας εδώ.
-Τέλος πάντων. -Όχι τέλος πάντων.
Εγώ φταίω.
Εγώ φταίω που η μαμά μεταμορφώθηκε σε αυτό το απαίσιο τέρας.
Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε.
Μάρνι, κι εγώ τους αγαπώ, αλλά οι κανόνες δεν αλλάζουν.
Ίσως τους αλλάξουμε εμείς.
Τι κάνεις;
Καλώ τη Σόφι.
Σόφι; Είσαι εκεί, Σοφ;
Μάρνι, εσύ είσαι;
Άκουσέ με, Σόφι. Θα ανοίξουμε την πύλη.
Δεν γίνεται. Πέρασαν τα μεσάνυχτα.
Αδιαφορώ. Δεν θα με εμποδίσει αυτό.
Η πύλη δεν ήταν πάντοτε εκεί.
Δημιουργήθηκε από μαγεία κι η μαγεία μας είναι πιο δυνατή, έτσι;
-Μάλλον. -Όχι, πρέπει να το πιστέψεις.
Το ίδιο κι ο Ντίλαν.
Έλα, τι λες;
Εντάξει, αλλά πώς θα το κάνουμε; Δεν υπάρχει ξόρκι.
Θα φτιάξουμε το δικό μας.
-Έτοιμοι; -Εγώ τι πρέπει να κάνω;
Μην το σκέφτεσαι, Ντίλαν. Απλώς νιώσε το.
Δεν είμαι μάγος.
Θέλω κάποιον που πιστεύει ότι όλα είναι δυνατά. Το πιστεύεις;
Αν είσαι εσύ εκεί, ναι.
Γιαγιά.
Δεν ξέρω αν θα πετύχει, αλλά πάντα πίστευα σε εσένα.
Καλούμε τα όνειρα
πλασμάτων και θνητών
να θεραπεύσουν την πληγή από τον διχασμό των κόσμων.
Από εδώ και πέρα, ο καθένας μπορεί να δημιουργεί πύλη
κι ο καθένας αποφασίζει τον δικό του δρόμο.
Καλούμε τα όνειρα
πλασμάτων και θνητών
να θεραπεύσουν την πληγή από τον διχασμό των κόσμων.
Από εδώ και πέρα, ο καθένας μπορεί να δημιουργεί πύλη
κι ο καθένας αποφασίζει τον δικό του δρόμο.
-Τι είναι αυτό; -Κάτι γίνεται.
Δεν το πιστεύω. Προσπαθεί να ανοίξει πύλη.
Καλούμε τα όνειρα
πλασμάτων και θνητών
να θεραπεύσουν την πληγή από τον διχασμό των κόσμων.
Από εδώ και πέρα, ο καθένας μπορεί να δημιουργεί πύλη
κι ο καθένας αποφασίζει τον δικό του δρόμο.
-Ναι! -Μάρνι!
-Τα καταφέραμε. -Κοίτα, να η Σόφι.
Όχι, δεν είναι δυνατόν!
-Ναι, μπράβο μας. -Αυτός είναι.
Δεν με νοιάζει πόσο δυνατή νομίζεις ότι είσαι, αλλά δεν θα με νικήσεις!
Η μοναδική δύναμή σου είναι η δύναμη να μας κρατάς χώρια, Καλ.
Τώρα δεν την έχεις πια.
Δεν χρειάζεται να μισιόμαστε.
Απλώς δώσε μου τα βιβλία της Άγκι.
Ο μπαμπάς είχε δίκιο. Είσαι ο εχθρός και πάντα θα είσαι.
Είπες ότι αποφασίζεις μόνος σου.
Μην αφήσεις το μίσος του πατέρα σου να αποφασίσει.
Ορίστε.
Πάρε τα βιβλία. Θα ήθελα να το δω.
Το καλό υπερνικά το κακό; Για να δούμε.
Δεν σε φοβάμαι. Μπορεί να σε λυπάμαι
και να θέλω να σε βοηθήσω, αλλά δεν σε φοβάμαι.
Πρόσεχε, Μάρνι.
Θα επιστρέψει.
Θα τον περιμένουμε μαζί.
-Γιαγιά, θα μας κάνεις την τιμή; -Φυσικά, καλή μου.
Λουκ.
Είδα το πιο παράξενο όνειρο.
Με πήρε ο ύπνος;
Δεν ξέρω ποιος το κανόνισε αυτό,
αλλά ας χειροκροτήσουμε για το καλύτερο πάρτι Χάλογουιν!
Ναι!
Μαμά.
Είσαι καλά.
Δεν ξέρω αν θα φιλιώσετε ποτέ,
αλλά τουλάχιστον δεν θα μαλώνετε για εμένα πια.
Έχω να μάθω πολλά και από τις δύο και τώρα δεν χρειάζεται να επιλέξω.
Δεν ξέρω τι θα σου μάθω.
Μάλλον η Μάρνι ξέρει ήδη παραπάνω από εμένα.
Γιαγιά, πάμε στο Χάλογουινταουν
να λύσουμε τα μάγια.
-Σωστά. Θα έρθεις; -Δεν νομίζω, μαμά.
Αυτός είναι ο κόσμος μου.
Τα παιδιά θα έρχονται να σε βλέπουν όποτε θέλουν
τώρα που βρήκαν την εξαίρεση στον κανόνα.
Θα έρθω για φαγητό το επόμενο Χάλογουιν.
-Να προσέχεις, αγάπη μου. -Κι εσύ, μαμά.
-Αντίο. -Αντίο.
Εντάξει, ας φύγουμε
πριν βραβευτείς "καλύτερη μάσκα".
-Λες; -Ναι. Κι εσύ.
Άμλετ.
-Δοκίμασε. -Έχει δουλειά.
Έχω έτοιμη την απόδειξή σας.
Άμλετ.
Λέω να κάνω εντατική δίαιτα.
Ναι.
Γιατί χαίρονται όλοι τόσο;
-Τα κατάφερε. Έλυσε τα μάγια. -Ναι, κοίτα.
Ο Παγκόσμιος Ιστός που λένε έχει και αράχνες;
Γιαγιά, ίσως ήρθε η ώρα να μάθεις κάποια πράγματα.
-Θα το ήθελα. -Ναι.
Θα το ήθελα.