Alle mensen zijn verschillend. Dat zie je zo, kijk maar.
Maar gelukkig is er één ding dat alle mensen verbindt.
Iedereen heeft een erfgoed, een familiegeschiedenis, tradities.
De volgende die gaat optreden, is Kyle Johnson.
-Kyle? -Ik ben hier.
Maar stel dat ik de enige ben zonder erfgoed.
Dat ik anders ben.
Ik ben hier, zei ik.
Zie je me niet?
Je moet naar de wedstrijd.
Zet hem op, Eagles.
Ik had zo'n rare droom over de erfgoeddag op school.
Zenuwen. Ik droomde dat ik in mijn onderbroek speelde.
En ik zat alleen in de band.
Het zal best lukken, zoals altijd. Neem wat yoghurt en een energiereep.
Klinkt goed. Ik neem ook maar wat.
Waar komt onze familie vandaan?
-Hiervandaan, jongen. -Van oorsprong, bedoel ik.
Wat is ons erfgoed?
-We kwamen hier uit Cleveland. -We zijn Amerikanen, dat is genoeg.
-Vooruit, je komt te laat. -En doe je geluksmunt om.
Het leek wel alsof ze iets voor me verzwegen.
Onze school had voor de eerste keer de play-offs bereikt.
Die avond was de kwartfinale. We wilden kampioen van de staat worden.
En dat kwam door mij.
Alles zat me mee.
Ik was een geluksvogel.
Daar gaat hij.
-Het was een gelukstreffer. -Mooi niet.
-Je ziet er goed uit, Kyle. -Hij heeft alles van mij geleerd.
Ik leid het erfgoedcomité.
Jij leidt alle comités.
Goed dat iemand het doet, bedoel ik.
Mag ik weten wat jij op erfgoeddag gaat doen?
-Dat erfgoedgedoe is zo afgezaagd. -Het is je geschiedenis.
Geschiedenis is verleden tijd. Sport, dat is het heden.
Zo is het.
Zelfs een domme sporter heeft zijn erfgoed.
-Dom? -De VS is een land van immigranten.
-Iedereen komt uit een ander land. -Ja, ik ben half Cherokee.
Is Johnson een Engelse naam of komt het van Johansson of zo?
-Wij komen uit Cleveland. -Leuk hoor. Vertel op nou.
Ik heb een proefwerk. De mazzel.
Sporters...
Jullie tijd is om. Leg jullie proefwerken op mijn tafel.
Laat ze liever blanco. Ik trek punten af als het fout is.
Zomercursus...
Dat doe ik om te voorkomen dat jullie de antwoorden raden.
In het leven is geluk geen substituut voor onwetendheid.
Alle antwoorden zijn goed.
-Dat ziet er heerlijk uit. -Dank je.
-Is dit Italiaans? -Ik heb het uit 'Verstandig Eten.'
Hoezo?
Ik dacht dat het misschien een oud familierecept was.
Wees blij met zulk gezond eten. Daarom ben je zo'n sportman.
-Kyle heeft er gewoon aanleg voor. -Ja, het zal wel erfelijk zijn.
We hebben vast al generaties lang grote sportmensen in de familie.
Goede voetballers misschien.
Of langlaufers.
Of...
Stierenvechters?
Eet je salade op voor de olie eruit druipt.
Papa, ik sprak met het meisje van het erfgoedcomité.
Bonnie Lopez? Zij houdt zich overal mee bezig.
Ja. Ze zegt dat elke familie ergens anders vandaan komt.
Wij hebben vast niet altijd in Cleveland gewoond.
Tenzij we indianen zijn.
-Maar dat zijn we niet, hè. -Niet dat ik weet.
Wat zijn we dan wel? Waar komen we vandaan?
Je overgrootvader kwam uit Buffalo, geloof ik.
-Nee, voor we in Amerika kwamen. -Waarom interesseert dat je opeens?
Vanwege die erfgoeddag. Ik wil niet de enige zijn die niet weet wat hij is.
Je bent Kyle Johnson. Je bent een goede leerling, een prima sportman.
Je hoeft niet bezeten te zijn van je afkomst zoals anderen.
-Ik ben niet bezeten. -In Amerika ben je een individu.
Waar je ook vandaan komt, je kunt zijn wat je wilt.
Versgemalen peper?
En weer kreeg ik het gevoel dat ze iets voor me verzwegen.
De volgende dag op school probeerde ik uit te vinden wat het was.
-Zoek je sport-sites? -Nee, informatie over mijn familie.
Mijn erfgoed, weet je wel. Er zijn wel erg veel Johnsons.
Vier miljoen. Begin anders met gegevens over je vader.
-Ik kan hem niet vinden. -Heb je bij Cleveland gekeken?
Ik help je wel. Ik ben voorzitter van het erfgoedcomité.
Ik moet mensen zonder erfgoed helpen.
Het kan me niks schelen.
Of ik nu uit Duitsland of Engeland kom, het maakt mij niets uit.
Waarom zoek je dan? Waar komt je moeders familie vandaan?
-Geen idee. -Zij is de helft van je erfgoed.
Ja, maar ik heb er nooit bij stilgestaan.
Wat is haar meisjesnaam?
Weet je de meisjesnaam van je moeder niet eens?
Zo krijg je nooit een creditcard. Als je er echt meer van wilt weten
moet je echt met je ouders praten.
Ik kon Bonnie niet vertellen dat mijn ouders iets verzwegen.
Die dag na schooltijd werd het nog vreemder.
Het eerste was het jaarboek van mijn vaders middelbare school.
Hij stond er niet in. Tenminste niet als Bob Johnson.
Robert Smith?
-Bob Smith... -Kyle?
-Wat doe je? -Niets.
Ik ga even basketballen.
Kom niet te laat voor het eten. Ik ga roerbakken.
Waarom Johnson? Als je je naam verandert, kies dan iets interessants.
Misschien koos hij het niet zelf uit.
Misschien gaf de FBI hem een nieuwe identiteit.
Dat doen ze alleen bij huurmoordenaars en zo.
Hoe krijg je zulke schoten erin?
Misschien waren ze radicalen in de jaren '60 en moesten ze onderduiken.
Of misschien zijn ze aliens die zijn gestrand op de aarde.
-Je raakte de ring aan. -Ja, dat klopt.
Mijn vader meet elke week hoe groot ik ben en hoe hoog ik spring.
Kon ik maar bij de ring. Jij boft maar.
-Dat heeft er niks mee te maken. -Je bent een enorme geluksvogel.
Volgens mij werkt die amulet echt.
Deze? Die heb ik van mijn moeder gekregen toen ik klein was.
-Iemand is 10 dollar verloren. -Jij vindt altijd geld.
-Ik deel het met jou. -Tof.
Kijk eens.
-Ik heb hem op tv gezien. -Nee, dat teken. Net als op mijn munt.
-Ik dacht dat het Chinees was. -Hij is een Ier.
Misschien is mijn moeder ook Iers.
Ook goeiemorgen, ook goeiemorgen.
-Waarom houden ze hun armen zo? -Dat heet stepdansen.
Waarom mag je niet weten dat je moeder Iers is?
Geen idee, maar ze doen zo raar als ik erover begin.
-Alsof ik mijn afkomst niet mag weten. -Het kan je toch niks schelen?
Nee. Nou ja, het kon me niks schelen.
-Nu is het alsof ik iets mis. -Ja...
Ook goeiemorgen. Ook goeiemorgen, liefje.
ALLES WAT JE MOET WETEN OM IERS TE ZIJN
-Misschien moet ik dat lezen. -Kijk.
-Dezelfde geluksmunten. -Die zijn nep.
-De mijne is van echt goud. -Wat echt is, herken je altijd.
Dat denk ik ook.
Heb je die zelf gemaakt, of doet je moeder het nog voor je?
-Mijn schoenen? -Dat zijn basketbalschoenen.
-Ja, je koopt ze in de winkel. -O, ja? In een winkel?
Hoe moet het met je voeten als de weg hard en stenig wordt? Kijk eens.
Iers leer. Zacht als een lenteregen en hard als het hart van een huisbaas.
U kunt uw voeten daar niet op zetten.
Geef de jongens een zak piepers.
Hoe... Waar is hij gebleven?
Dames en heren, Seamus McTiernan, de meester van de stepdans.
Als je stamt van het groene eiland, of dat zou wensen
als het bloed in je aderen zo groen is als een klaver
dan heeft de meester van de stepdans je lief. Als je gelooft in kabouters
en weet dat aan het eind van elke regenboog een pot goud staat
dan behoor je toe aan de meester van de stepdans.
Wat een flauwekul, man.
-Wat doe je? -Ik kan er niks aan doen.
Sorry, jongen.
Ook goeiemorgen.
-Ook goeiemorgen. -Heb je iets met je haar gedaan?
Ik wilde een meer natuurlijke look. Ga zitten, dan krijg je ontbijt.
-Ruik ik spek? -Ja, en spiegeleieren.
-En mijn cholesterol dan? -Je moet meer vlees op je botten.
-Ga zitten, jullie. -Klinkt mama niet...
Klinkt mama niet een pietsje...
Ik zei 'een pietsje'.
Wat betreft je erfgoed, Kyle, ik moet je iets vertellen.
-Moet dat nu, Kate? -Waarom zouden we het verzwijgen?
Het gaat om mijn familie, Kyle. We zijn Ieren.
-Waarom zeiden jullie dat niet eerder? -Om je te beschermen.
Tegen de dingen die de eerste Ieren in Amerika meemaakten. De grappen,
de baantjes die geen ander wilde, en de bordjes in de etalages:
'Geen Ieren gewenst.' Je moest 100 procent Amerikaan worden.
Dat gedoe met die immigranten was ruim 100 jaar geleden.
Toen ik klein was, bakte mijn moeder elke morgen eieren met spek.
We kregen geroosterd brood met veel margarine en...
Eieren met spek, aardappelkoeken, worstjes en doorregen bloedworst.
-Wat is doorregen? -Bloedworst met spekjes.
En ik heb varkenspootjes voor je lunch.
Eerst verzweeg ze waar ze vandaan kwam
en nu maakt ze Iers eten en praat ze raar.
-En die nieuwe naam van je pa? -Dat lijkt nu een kleinigheid.
Ik ken nu tenminste mijn erfgoed... Hé, geld.
Elke dag.
Het geluk van de Ieren, denk ik.
Zo begon de grootste pechdag van mijn leven.
Mijn huiswerk is weg.
Hé, schoonheid.
-Hoe gaat ie? Heb je al gegeten? -Ik heb mijn lunch laten vallen.
En nog op je broek ook. Gadver.
-En mijn geld ben ik ook kwijt. -Wil je wat Emerald Isle chips?
Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik ben nog nooit iets verloren.
Het is gewoon pech, dat heeft iedereen wel eens.
Kyle? Wil je mijn toetje? Ik kan niet tegen chocola.
Geen pech meer kennelijk.
Kyle kan de ring aanraken. Ik heb het zelf gezien.
Kyle, laat eens zien dat je de ring kunt halen.
Je raakt het net niet eens.
Kom hier, jongens.
Vanavond is de halve finale. Als we winnen, schrijven we geschiedenis.
Dan wordt het de eerste keer dat deze school de finale haalt.
Luister. Vandaag geen rondjes. Om scherp te blijven
oefent iedereen tien strafworpen.
En zorg dat je scoort. Russell, jij begint.
Komt er nog wat van?
Je wilt te graag. Ontspan je en leg hem erin.
Uit de rij, Kyle. Doorgaan.
Dat was tien. Geef me de vijf.
-Hoeveel moet jij er nog? -Tien.
Heb je er niet één gemaakt? Zo heb ik je nooit zien missen.
-Ik heb nog nooit gemist. -Zal ik blijven tot je klaar bent?
Nee, ik zie je wel bij de wedstrijd.
-Je moet rustiger gooien. -Ik verloor even mijn geduld.
-Ze zeggen dat Ieren opvliegend zijn. -Hoe weet je dat ik een Ier ben?
Van Russell. Wat ga je doen op erfgoeddag?
-Ik heb een Ierse volksdans gezien. -Wil je in één week leren stepdansen?
Zo moeilijk is het niet.
Voor jou is alles makkelijk.
-Ben je ergens kwaad om of zo? -Ik ken je al heel lang.
Je zou een beter mens zijn als alles je niet altijd meezat.
Neem nou basketbal. Jullie werden weggespeeld, maar wonnen
doordat jij stom geluk had.
Je hoort geen kampioen te worden omdat het je toevallig meezit.
Je mag dan alles weten, van basketbal weet je niks.
Gelukstreffer.
Geen geluk, maar oefening. Hard werken, weet je wel.
Hoezo oefening? Je basketbalt niet eens.
Dat was het perfecte eind van de ergste dag van mijn leven.
Helaas was hij nog niet afgelopen.
Speel hem eruit.
Je kunt het, knul.
Zet 'm op, Kyle.
Ik sta vrij.
Haal hem eruit, coach.
Het was alsof ik nog nooit had gespeeld. Ik kon niet scoren.
Meestal raakte ik de ring niet eens.
Iedereen speelt wel eens slecht. Maar jullie hebben de finale gehaald.
Omdat Drake geweldig speelde toen ik eruit was.
Je hoeft niet te basketballen. Je zou hurling moeten spelen.
Ik speelde gewoon belabberd.
Voel je je wel goed?
Misschien neem ik wat warme wijn voor ik naar bed ga.
-Ruik jij iets, papa? -Het ruikt naar brand.
Er gaat niks boven een turfvuurtje om een goed Iers ontbijt te maken.
Als we niet winnen, adopteert mijn vader het andere team.
Je ziet er kleiner uit. Misschien ben ik opeens gegroeid.
Nee, ik ben aangekomen. Mijn moeder heeft Ierse taart gemaakt en piepers.
Aardappelen.
Misschien kon ik daardoor gisteravond niet werpen en springen.
Je sprong net als anders.
-Zou iedereen kwaad op me zijn? -Niet vanwege één wedstrijd.
En we zitten toch in de finale.
-Hij is een zielepoot. -Een loser.
-Goed knudde, Johnson. -Kijk, ik kan de ring halen.
Hallo, meiden.
Daar heb je Drake. Hallo, Drake.
-Hij heeft prima gespeeld. -Kyle? Ik wil...
-Ik moet naar mijn les. -Sorry.
-Wie weet wat een magneet is? Holly? -IJzer dat ijzer aantrekt.
Maar een magneet trekt niet alleen ijzer aan.
Eén rotwedstrijd en ik voel me een nul.
Vertel eens welke drie soorten metaal een magneet aantrekt.
IJzer en...
Weet iemand het? Russell.
-IJzer, kobalt en nikkel. -Heel goed. IJzer, kobalt en nikkel.
Pak je magneet en een van de metalen voorwerpen voor je.
Als de magneet het aantrekt, moet het ijzer, kobalt of nikkel bevatten.
-Je zei toch dat hij van goud was? -Dat is ook zo.
-Magneten liegen niet. -Deze is anders.
Dit is niet mijn geluksmunt.
Ik moet mijn moeder bellen. Die munt is een erfstuk.
-Daarom speelde je zo slecht. -Iemand moet hem gestolen hebben.
Wel verdorie...
-Kyle, ik moet met je praten. -Hij is zijn amulet kwijt.
Het is een oude gouden munt.
-Ik heb het. -Dat is een kwartje.
-Ziet hij er niet kleiner uit? -Nee hoor.
Die stomme telefoon werkt niet. -Ik heb een excursie.
Ik hoop niet dat je slecht speelde door iets wat ik zei.
-Dat je lui bent, bedoel ik. -Dat heb je nooit gezegd.
Dat ik zei dat je niet verdiende om kampioen te worden.
Tof kapsel. Ik mag mijn haar niet verven. Mijn pa haat Dennis Rodman.
Denk aan de finale. Als je spijbelt, mag je vast niet spelen.
Ten eerste ben ik bestolen, mijn haar wordt rood...
Ik was altijd langer dan jij. Heiligen, bewaar me. Ik word kleiner.
Mama, papa, er is iets mis...
Je moeder en ik moeten je iets vertellen.
Ik ben een kabouter.
-Mama? -Het is moeilijk te geloven.
-Toen ik haar ontmoette... -Jij ook?
-Nee, ik kom uit Cleveland. -We wilden het je vertellen.
Maar we vonden dat je normaal moest opgroeien.
-Maar toen ik een terugval kreeg... -Je bent maar 30 centimeter groot.
Het is vast een allergische reactie. Gekookte aardappelen of zo.
-Jij hoeft je geen zorgen te maken. -Wat?
-Ben ik ook een kabouter? -Natuurlijk.
-Je hebt O'Reilly-bloed in je aderen. -Je kunt een normaal leven leiden.
Normaal? Moet je mijn haar zien. En ik word kleiner.
Zo klein vind ik je niet.
-Hoeveel scheelt het? -Een centimeter... of vijf.
Vijf centimeter? Je zei dat het een allergie was.
-Hoe gauw is het uitgewerkt? -Tja, het is nooit eerder gebeurd.
Zolang de O'Reilly's geluk hebben, zien ze eruit als gewone mensen.
Dan hebben ze een normaal postuur. Hoe het werkt, weet ik ook niet.
Misschien is dat het. Het is uit met ons geluk.
Nee, dat kan de oorzaak niet zijn. Je hebt je geluksmunt.
Daar dankt de clan zijn geluk aan.
Mama, ik ben mijn geluksmunt kwijt.
-Hoezo? Je hebt hem om je hals. -Dat is niet de mijne. Deze is nep.
Iemand heeft ze omgewisseld.
De gemene dief. Dit is ijzer met een beetje verguldsel.
-Heeft iemand je munt gestolen? -We spraken met een oude man.
Bij Seamus McTiernans show. Vast een zakkenroller.
Op het kermisterrein? Je mag daar niet heen zonder toestemming.
-Ik wilde mijn afkomst weten. -Wij verzwegen de waarheid.
Wat was dat voor oude man? Met grijs haar?
Hij had het over zijn schoenen. Die had hij zelf gemaakt.
-Stond er een slang op de zool? -Ja.
De gemene oude smiecht. En nog wel met zijn eigen kleinzoon.
-Is hij mijn grootvader? -Grootvader O'Reilly.
Dit zal hem niet glad zitten. Ik zal die munt van hem terugpakken.
Ik wist het al toen die chipsfabriek werd gebouwd.
-Emerald Isle chips? -Ja, hij is de eigenaar.
Kom, jongens. Hij zal zich schamen voor wat hij heeft gedaan.
Schat, laat mij maar liever rijden.
Wacht jij maar in de auto. Anders val je misschien op.
Zo was het vroeger in dit land. Ze keken op je neer omdat je anders was.
-Mama, word ik net zo klein als jij? -Jij bent maar half kabouter.
Dat zal dagen duren. Tijd genoeg om schoentjes voor je te maken.
We krijgen die munt wel terug, Kyle.
Hij zegt dat hij de man is van Mr O'Reilly's dochter.
-De groep voor de rondleiding is er. -Rustig nou maar, jongen.
Als mijn opa... mijn grootvader. Waarom heb ik hem nooit gezien?
Omdat ik geen kabouter ben. Ze willen geen gemengde huwelijken.
We moesten zelfs onze naam veranderen.
Wat is het probleem als jullie van elkaar houden?
Kabouters zijn soms kleingeestig.
Oké, ik handel het wel af.
Mr O'Reilly zegt dat hij geen dochter heeft. Dus val hem niet meer lastig.
Ik ga niet weg voor ik Mr O'Reilly heb gesproken.
-Gaat het, papa? -We geven het niet op, Kyle.
Even onze strategie bespreken met je moeder.
Namens onze directeur en oprichter, Mr Reilly O'Reilly,
heet ik jullie welkom bij Emerald Isle.
Laten we maar beginnen met de rondleiding.
Blijf bij elkaar. Sommige machines zijn gevaarlijk.
Chips zijn eind 19e eeuw uitgevonden door een kok die per ongeluk
een aardappel te dun sneed waardoor hij knapperig werd als je ze bakte.
Sindsdien is er veel veranderd. Zijn er nog vragen?
-Krijgen we Mr O'Reilly te zien? -Mr O'Reilly heeft het erg druk.
-Waar is zijn kantoor? -Ergens anders in het gebouw.
Ik zal jullie nu laten zien waar de aardappelen worden gewassen.
-Wat doe jij hier? -Ik moet O'Reilly spreken.
-Hij heeft vast mijn munt gepikt. -Waarom zou hij? Hij is rijk.
Omdat hij mijn grootvader is. Moet je echt alles weten?
Hij wilde mijn moeder een loer draaien.
Ik geloof dat we ongenode gasten hebben.
Kom mee.
-Wat heeft hij tegen je moeder? -Dat ze met mijn pa trouwde.
-Waarom mag hij je vader dan niet? -Omdat hij geen kabouter is.
We hebben ze.
Laat me los.
Laten we deze maar niet frituren. Het is mijn kleinzoon.
-Ik dacht dat ik gebakken werd. -Je hebt niets te vrezen van de oven.
-Kyle, gaat het wel? -Ja.
Ik heb mijn opa gevonden.
-O, Kyle... -Wat?
Ik verander in een Vulcan.
Rust even uit, daar knap je van op. Beter nog, maak een paar schoenen.
Als je je eigen schoenen maakt, ben je heer en meester over je voeten.
Ik wil geen schoenen maken en kabouter zijn.
Maar dat ben je nu eenmaal. Als je niet van groen houdt
doe dan je munt weer om. Die zorgt dat je eruitziet als een mens.
Ik ben hem kwijt. U heeft hem verwisseld met een nepmunt.
Dat heb ik niet gedaan. Ik wil niet dat je me belastert.
Je moeder heeft hem gepikt om mij zwart te maken.
-Ze verraadt haar eigen volk. -Mama heeft de munt niet.
-Ze is zo klein geworden. -Echt waar?
Is hij echt gestolen? Is het geen streek van je moeder?
Nee, dat kan niet waar zijn. Zonder geluk wordt de hele O'Reilly-clan...
Begin ik al groen te worden?
-Ik moet mijn pijpen oprollen. -Waarom krimpt u zo langzaam?
Een oude man verandert niet gauw.
Wat heeft Kyle's munt ermee te maken dat jullie krimpen?
Hij is niet alleen het geluk van Kyle. Het is het geluk van de O'Reilly-clan.
Het heeft ons duizend jaar bijeen gehouden.
Duizend jaar van invasies, onderdrukking en deportatie.
Duizend jaar van stenige akkers en hongersnood. Van afscheid
als je wegvaart naar verre kusten.
En nu we in Amerika zijn en het geluk ons eindelijk toelacht
ben jij hem kwijtgeraakt.
-Waarom moest ik hem dragen? -Je bent de jongste O'Reilly.
Het zijn altijd de jongsten die geluk hebben.
Ik kan wel in de goot gaan liggen. De O'Reilly's zijn geruïneerd.
-Het is uit met ons geluk. -Geluk heeft uw fabriek niet gebouwd.
Weet jij veel. Ik zou nog steeds in een cafetaria werken
als ik niet door puur geluk de aardappels te dun had gesneden.
Chips zijn meer dan 100 jaar geleden uitgevonden.
Alles ging goed tot ik het naadje van de kous wilde weten.
Nu heb ik rood haar en puntoren. Had ik maar geen erfgoed.
Je moet toch iets kunnen doen.
Je kunt naar de politie gaan.
En zeggen dat ik een kabouter ben die zijn geluk kwijt is?
-Is dat nou echt nodig? -Natuurlijk, ik ben Ier.
Ik geef uiting aan mijn wanhoop.
Nee. Ik ben geen Ier maar Amerikaan.
Misschien zijn er bij de show meer mensen beroofd.
-We vragen het Seamus McTiernan. -Wat? Die schertsfiguur?
Die nep-Ier met zijn neon klavers en zijn geraaskal?
Waarom zei je niet meteen dat hij ons geluk heeft gestolen?
-Dat heb ik niet gezegd. -Wie anders?
-Hij is een echte fir darrig. -Een wat?
Kate, ik kan hem niet vinden.
Papa. Ik weet wie mijn munt heeft, Seamus McTiernan.
Opa zegt dat hij een fir darrig is, een kobold.
-Ja, hoor. -Nee, O'Reilly. Reilly O'Reilly.
-En jij bent zeker Bobby. -Ja.
Geloof hem niet, Kyle. Hij pikte hem om mij te pesten.
Dat was je verdiende loon geweest
omdat je met een mens getrouwd bent.
Maar ik zweer op het graf van mijn moeder dat ik...
Mama.
Verspil je medelijden niet aan hem. Zijn moeder leeft en woont in Sligo.
En dat noemt mij een leugenaar. Over Bobby zei je
dat hij van de kust van Eerie kwam. Je wist dat ik doof werd
dus ik wist niet dat je een meer in Ohio bedoelde.
-Vergeet het verleden nou eens. -Het verleden vergeten?
Hoofdzaak is wat er nu gebeurt. We moeten ons geluk terug hebben.
Zinloos om me tegen jullie huwelijk te verzetten. Jullie zoon is al groot.
Dat ik met Bob getrouwd ben, spijt me niet. Maar wel al die narigheid.
-Laten we het verleden rusten? -Laat die formaliteiten nou maar.
Seamus gaat ervan tussen met ons geluk. We moeten hem tegenhouden.
-Ik moet gaan, Bonnie. -Ik ga mee.
-En die excursie? -Die leert ons om kansen te grijpen.
Hoe vaak kun je een kabouter helpen zijn geluk terug te krijgen?
Ik deed het trouwens voor mijn ouders.
Ik wilde liever basketballen, maar dat is niks als je wilt studeren.
Laten we mijn wagen maar nemen. Maar hou je wel goed vast.
-Opa, krijg ik ook zo'n baard? -Dat zal nog wel wat jaartjes duren.
Kyle? Ik twijfelde of jij het...
-Wat is er met je oren? Zijn ze echt? -Wordt het erger?
-Gaat het? Wat is er aan de hand? -Mijn auto is al vol genoeg.
-Dat is die vent. -Hij is mijn opa.
-De hele wereld hoeft het niet te weten. -Klets niet en rij door.
-De weg is vrij. -Mevrouw Johnson?
-Wacht hier. Ik ga kijken. -Voorzichtig, papa.
Bobby. Als Seamus lastig doet, probeer dan met hem te wedden.
-Daar zijn fir darrig verzot op. -Bedankt.
-Ze gaan ervandoor. -Laat ze niet ontsnappen.
Hij heeft een hele berg gouden munten.
Hou je vast.
Wat doe je? Hij wil ons dood hebben.
Geef ze wat corned beef met kool. Ik deel graag met andere kabouters.
Moge de weg je begroeten en moge hij glad zijn.
-Vlug, de reserveband. -Ik heb geen reserveband.
Toen ik nog geluk had, had ik die niet nodig.
-Ik heb er trek van gekregen. -De corned beef is op, meneer.
-Ga maar. Vanavond is de wedstrijd. -En jij dan?
Dankzij jou hebben we de finale gehaald.
Zo kan ik toch niet spelen? Ik kon er trouwens toch niks van.
Niet echt.
Ik had gewoon geluk.
Basketbal is niet alles.
-Ik kan niet honkballen of voetballen. -Sport is niet alles.
Het beviel me zoals ik was. En zo wil ik weer zijn.
We hadden het je eerder moeten vertellen. Het was fout van ons.
-Geeft niet, papa. -Het had erger gekund.
Hoe dan?
Help eens, Bobby. Hij zit vast.
Het zit ons gewoon weer tegen, opa.
Ik krijg bijna heimwee naar Ierland.
Als je een reserveband had gehad...
Als jij niet met mijn dochter was getrouwd...
Geef elkaar niet de schuld. Dit is akelig...
-Zeg niet dat het erger had gekund. -Iedereen heeft wel eens pech.
Je moet gewoon volhouden. De eerste Ieren hadden het hier moeilijk.
Ze deden het zwaarste werk voor weinig loon.
-Ze kregen tenminste loon. -Maar ze gaven niet op.
Ze bleven het proberen tot het beter werd.
-Hun moed hielp ze verder. -Ze is een modelleerling.
Ik ben Amerikaan, zoals wij allemaal. Amerikanen geven nooit op.
Ik haal iets om de band te plakken.
-En ik zorg dat ik die kap dicht krijg. -Ik ga gereedschap zoeken.
Ik ga mee, Bobby.
Ik ga maar terug naar de excursie.
Anders zegt mijn vader: 'Jij zult nooit medicijnen gaan studeren.'
Bedankt, Bonnie. Dat je bij ons bleef, bedoel ik.
-Dat was toch nog een beetje geluk. -Meen je dat?
Of is het mooipraterij?
Wacht, Mr Johnson.
-Kunnen we ons geluk terugkrijgen? -Ik wil niet liegen.
Er is een wonder nodig om Seamus te vangen.
-Het regent tenminste niet meer. -Kijk, een regenboog.
Misschien staat er een pot met goud aan het eind.
Kom mee, jongens.
-Waar gaan we heen? -Geen idee.
-Waar gaan we heen? -Naar het eind van de regenboog.
-Gaat het, opa? -Je kunt niet naar de regenboog.
Als ik 200 jaar jonger was, kon ik het wel.
Een regenboog is licht dat weerkaatst wordt. Hij heeft geen eind.
-Ben jij wetenschapper? -Dat wil ik worden.
Ik ben een kabouter. Vertel mij niks over regenbogen.
Kijk daar eens. Kom.
-Ze nemen het ervan. -Ik zal ze ervan laten lusten.
-Wacht hier, ik pak ons geluk terug. -Laat mij dat doen.
-Dat zou je moeder me nooit vergeven. -Op mijn verantwoording.
Hou je ogen open.
Daar is het.
Hij is op slot.
-Hoe deed u dat? -Een kaboutertruc.
-Dit is ons geluk. -Precies, onze geluksdag.
Dit is mijn munt, dat voel ik.
Je weet maar nooit. Laten we voor de zekerheid alles maar meenemen.
-Help even tillen. -Dat is niet van ons.
Verdient die vuile dief het dan? Hij heeft vast alles gestolen.
Als dat zo is, moeten we het de politie vertellen.
Ben je gek? Terwijl al dit goud hier voor het oprapen ligt?
-Stelen, bedoelt u. -Nee, gewoon onze kans grijpen.
De straten zijn niet geplaveid met goud. We moeten het meenemen.
-Als je zo geploeterd had als ik... -We zijn hier niet om te stelen.
We kwamen naar dit land om hard te werken en iets te bereiken.
Zei je 'we'?
Het is wel een pot goud waard als je jezelf als een van ons beschouwt.
Zelfs als het zo'n mooie grote pot is als deze.
Rennen, Kyle.
O'Reilly.
Opa?
Ik heb hem bij zijn baard. Zo kan geen kabouter me ontkomen.
En jij zult ook niet ontsnappen. Geef me die geluksmunt
dan laat ik hem misschien gaan.
-Vertrouw nooit een fir darrig. -Stil.
-Fir darrig... Zullen we wedden? -Een weddenschap?
Wat bedoel je precies?
-Ik wed dat ik je kan verslaan. -Waarmee? Een videospelletje?
-Een tv-quiz? -Sport.
Als ik je versla, laat je mijn opa gaan en houd ik mijn munt.
Maar als je niet wint, is de munt voor mij en laat je me met rust.
-Oké. -Die weddenschap staat.
Wat heeft dit te betekenen? Waar zijn we?
-En wat zijn dit voor kleren? -Dit is hurling.
-Opa? -Kijk uit voor de sliothar.
-Wat? -De sliothar.
-Wat doen we hier? -Sport.
Ik heb met Seamus gewed dat ik hem met sport versla.
Voetbal en honkbal zijn sport.
Je had geluk met hurling, maar niet met wielgooien.
-Wat zijn dit nou voor sporten? -Weet je niks van je erfgoed?
De Taliteann-spelen bestaan al 3000 jaar in Ierland.
O, die spelen.
-Wat moet ik nu doen? -Schieten.
-Weet je waarom ik die munt wil? -Uit hebzucht?
Het gaat om macht. Ik wil het geluk van alle kabouters in de VS.
Dan heb ik jullie allemaal in mijn macht.
Kyle zit in het worstelteam op school.
Het is maar een middelbare school.
Ierland had ooit een koning. Een koning zal ik zijn.
-De kabouterkoning. -Amerikanen geloven niet in koningen.
Wij geloven in honkbal.
Wacht maar af hoe graag ze je hebben in Amerika zonder je geluk.
Als kabouter zul je terug willen naar Ierland
en de oude tradities.
Dit is de laatste sport. Als Kyle verliest, is het afgelopen.
-Dansen is geen sport. -In Ierland wel.
Ik ben de meester van de stepdans.
-Wat voor step is dat? -Mijn step.
-Geef me de munt, jongen. -Waarom? We staan gelijk.
Als je me niet zou verslaan, zou de munt voor mij zijn.
Je hebt me niet verslagen. Geef op.
-Wat een valsspeler. -Hij verdraait altijd je woorden.
Hij laat een advocaat de waarheid zeggen.
De munt.
Of moet ik weer geweld gebruiken?
-Je zou mijn grootvader laten gaan. -Ik zei misschien.
-Of ik hou hem als slaaf. -Ik kan je verslaan zonder geluk.
Met basketbal versla ik je zonder geluksmunt.
Je hebt niks meer om te wedden.
Als ik verlies, word ik je slaaf.
-Doe het niet. -En anders wil je je geluk terug?
-Je vertrouwt hem toch niet nog eens? -We zijn goede Ieren.
Ieren, ja.
Als ik win, krijg ik mijn munt terug
en zul jij nooit meer de kusten van Eerie verlaten.
Akkoord.
-Waar hebben jullie gezeten? -In Ierland.
-Maar nu zijn we hier. -Oké, jij doet de opgooi.
Pak de leiding en hou die vast.
-Hoe zijn we hier terechtgekomen? -Vraag maar aan hem.
-Herken je dit? Ik draag jouw geluk. -Is hij niet te oud voor school?
-Speel nou maar, jongens. -Kijk, daar zit je opa.
Dek die man.
Hallo, oudje.
-Vlucht, voor het te laat is. -Spelen, Kyle.
Ik kan nu niet opgeven. Ik kan Seamus verslaan.
Spelen, Kyle.
Zonder geluk zul je verliezen. Dan word je voorgoed zijn slaaf.
Blijf dicht bij die man.
Vooruit, we zitten ze op de hielen.
Ik sta vrij.
Mr O'Reilly?
Neem deze geluksmunt en vraag niet waar hij vandaan komt.
-Ik geef hem aan Kyle. -Nee, voor Kyle werkt hij niet.
-Hij is speciaal voor jou. -Dank u.
Wie in kabouters gelooft, gelooft alles.
Gooi maar in, Russel.
Ik sta vrij.
-Goed zo, man. -Ik doe het niet alleen.
Je opa gaf me deze munt.
-Daar is Kyle. -En Seamus.
Goed zo, jongen.
Daar is mijn vader.
-Waarom gaf u Russell die munt? -Om te helpen. Je speelt belabberd.
Maar hij is nep.
Ja, maar vertel hem dat maar niet. Hij heeft zelfvertrouwen nodig
geen geluksmunt. Hij heeft genoeg geluk. Hier.
Ja, geluk zit van binnen.
Ik heb het ook, het geluk van de Ieren.
Concentreer je, Kyle.
-Vooruit. -Laat zien wat je kunt.
Geef het op. Een kabouter is niets zonder geluk.
Niemand is niets.
Dat was geen geluk.
Ik raakte de ring aan.
Nog één punt en ze winnen.
Geef mij de bal.
Hier.
Ik ben de meester van de stepdans, de kabouterkoning. Je verslaat mij nooit.
Dat is mijn zoon.
Sta op, Seamus.
Je hebt verloren, Seamus. Hij heeft je eerlijk verslagen.
Nu willen we ons geluk terug.
Heb ik verloren? Ik heb nog steeds een pot vol goud in de bus.
En nog tien keer zoveel in een grot in Connaught.
-En de rest van onze weddenschap? -Ja, ik herinner me de rest.
Je stuurt me voorgoed terug naar Ierland.
Ik word toch de kabouterkoning. En dan reken ik af met jou
en de O'Reilly-clan.
-Ik zei de kust van Eerie. -Spreek het tenminste goed uit.
Het land van je voorvaderen heet niet Eerie, knul, maar Eire.
Mijn vader komt uit Cleveland.
Ohio.
Voor altijd aan het Eriemeer leven.
Ik hoop dat hij beter zwemt dan basketbalt.
Het heeft niets te maken met geluk.
Ik ben trots op je, jongen.
Bonnie? Waar heb je gezeten?
Ze heeft de hele dag met ons gesproken over een studiebeurs.
-Studiebeurs? -Van Emerald Isle chips.
Bonnie staat boven aan onze lijst voor een volledige beurs.
-Na haar middelbare school. -Dat had je me moeten vertellen.
Er is één probleem. Onze studenten moeten van alle markten thuis zijn.
Doet ze niet aan sport?
Sport? Ja, volgend jaar wilde ze gaan basketballen.
-Als jij het zegt. -Uw dochter heeft geluk, Mr Lopez.
Maar hebben we dat niet allemaal dat we in zo'n geweldig land leven?
Waar alles mogelijk is.
Ik ben heel trots op mijn erfgoed.
Maar Amerikanen komen overal vandaan, en ik ook.
Dit land is jouw land
Dit land is mijn land
Van Californië tot New York Island
Van de sequoiawouden tot aan de Golfstroom
Dit land is gemaakt voor jou en mij
Toen ik voortliep langs de slingerende weg
Zag ik boven mij de eindeloze hemelweg
Ik zag onder mij die gouden vallei
Dit land is gemaakt voor jou en mij
Dit land is jouw land Dit land is mijn land
Van Californië tot New York Island
Van de sequoiawouden tot aan de Golfstroom
Dit land is gemaakt voor jou en mij
Vertaling: Cedric Kruysveldt