‫- * یک، دو، سه، چهار ‫پنج، شش *
‫* تکونش بده، رفیق
‫* ضربان را برای شروع آماده کن *
‫- هی، با اینا چیکار کنم؟
‫- باشه، اینا رو می‌برم انبار.
‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫- صبر کن، صبر کن. ‫اینا رو بگیر.
‫- باید تا آخر روز از اینجا بریم.
‫- هی، این تابلوهای اندازه واقعی چی؟
‫- انگار همه‌چیز داره درست میشه--
‫هیچ مشکلی نمی‌بینم.
‫همه‌چیز خوب به نظر می‌رسه.
‫اجاره‌نامه جدید امضا شده،
‫مجوز مشروبات الکلی منتقل شده
‫به اسم کینتیکورپ.
‫بیمه کافی داری که اگه کسی
‫حتی عطسه کنه، محافظت شده‌ای.
‫خلاصه، این مکان مال توئه.
‫- تئودور، تو فوق‌العاده‌ای.
‫- گرچه وقتی گفتم، ‫«برو یه اسباب‌بازی جدید بخر»،
‫دقیقاً این اسباب‌بازی مدنظرم نبود.
‫- هی، روی جعبه نوشته
‫«مناسب برای پسرهای ۱۹ تا ۳۰ سال»،
‫پس نگران نباش، مامان، ‫من از پسش برمیام.
‫- مطمئنی از پسش برمیایم؟
‫- حساب کتابشو یه دوجین بار کردیم.
‫حتی بدون فیلم، ‫هر کدوممون درآمد کافی داریم،
‫به علاوه پولی که پس‌انداز کردیم.
‫- فقط یه کم دلگرمی لازم دارم.
‫- اوه.
‫ممم، این چطوره؟
‫- دارم به طرح رنگ فکر می‌کنم.
‫- اوه.
‫- اتاق پشتی فقط یه لایه رنگ سیاه تازه لازم داره
‫و یه دستگاه پخش کاندوم.
‫- دیوارهای صورتی با سقف آبی آسمانی
‫و ابرهای سفید و پفکی ‫برای اتاق بچه چطوره؟
‫- آره، عجیبه که با چند تغییر ساده،
‫می‌تونی یه اتاق قدیمی و خسته
‫رو به یه فضای تازه و جذاب تبدیل کنی.
‫- یا می‌تونیم کاغذ دیواری کنیم.
‫یادتونه مونتی و الی ‫اتاق بچه‌هاشون رو
‫با شخصیت‌های دیزنی کاغذ دیواری کردن؟
‫- و، آه، یه گروه نظافت بیاریم اینجا
‫تا با چکش بادی ‫کثیفی‌های خشک شده رو از کف جدا کنن.
‫- نصفش احتمالاً مال توئه.
‫- با این همه فضا،
‫حداقل رو هم تلنبار نمی‌شیم.
‫- آره، ‫مگر اینکه خودمون بخوایم.
‫- می‌خوام تا جمعه دوباره باز کنیم. ‫- جمعه؟
‫این جمعه؟ ‫ولی این غیرممکنه.
‫- خوب، خودت گفتی هر روز
‫که بسته باشیم، ‫داریم پول از دست می‌دیم.
‫- آره، ولی هنوز باید گارسون، رقاص،
‫و یه مدیر جدید پیدا کنیم...
‫خوب، پس بهتره ترتیبشونو بدی.
‫- ولی--
‫- کلی کار هست که باید انجام بشه.
‫- میگن ۵۰۰ سال طول کشید ‫تا کلیسای نوتردام کامل بشه.
‫این قراره دلگرم‌کننده باشه؟
‫- داریم یه خونه می‌سازیم، ‫با هم.
‫چه اهمیتی داره چقدر طول بکشه؟
‫- خوب، اگه مشکلی پیش بیاد،
‫فقط رومیزی‌ها رو عوض می‌کنیم...
‫و دستمال‌ها...
‫و گل‌ها...
‫و منو.
‫اگه خواستی داماد رو عوض کنی، بهم بگو.
‫باشه.
‫- اون کی بود؟
‫- اوه. عروسی بیگانه و شکارچی.
‫داماد تهیه‌کننده اخبار ساعت ۶ کانال ۵ه.
‫باور کن، اگه زنده بمونم، ‫خبر بزرگیه.
‫عروس یه ملکه درام دو بار طلاق‌گرفته‌ست،
‫لشکر زرهی،
‫که مطمئنه یه فاجعه در راهه.
‫و باور کن، اگه از سرم دست نکشه،
‫که این کلمات رو به ندرت می‌گم، ممکنه فاجعه بشه.
‫- خوب، بدتر از
‫غافلگیری سالگرد مل و لیندزی نمی‌تونه باشه.
‫- نه، اصلا.
‫- آره، حالا، عزیزم، نمی‌تونی خودتو اینقدر بهم بریزی.
‫- بهت گفتم شلوارتو نگه دار.
‫هر وقت بتونم سفارشتو می‌گیرم.
‫- البته، می‌فهمم که ‫شاید از نظر ژنتیکی غیرممکن باشه.
‫باشه، بچه‌ها، برگر بیکن و پنیر برای مایکل،
‫کیک گوشت برای ام... ‫- مرسی.
‫- و یه ساندویچ بی.ال.تی برای تدی--
‫بدون بیکن، کاهو، ‫نان، مایونز و سیب‌زمینی سرخ‌کرده.
‫- داری سعی می‌کنی برای دوست‌پسر جدیدت ‫خودتو خوش‌فرم نگه داری؟
‫- اون دوست‌داشتنیه.
‫- آره. اون تمومه.
‫با عکس‌های تد کندی خودشو سرگرم می‌کنه.
‫واقعاً فکر می‌کرد ‫مارلون براندو
‫باید چند کیلو چاق‌تر می‌بود.
‫برای همین عاشق من بود--
‫چاق و پیر بودن منو تحریک می‌کرد.
‫- تدی، تو چاق نیستی...
‫خوب، نه به اون شدت بد.
‫- و قطعاً پیر نیستی.
‫- ببخشید، آقا؟
‫آقا!
‫بابلون جمعه شب دوباره باز می‌شه.
‫بفرمایید، بچه‌ها. ‫یه نگاه بندازید.
‫- به من گفت «آقا».
‫بلند صحبت کرد ‫تا بتونم بشنوم.
‫- فکر می‌کردم بابلون ورشکست شده.
‫- یعنی نمی‌دونستی؟ ‫بهش بگو، تدی.
‫- من زنده‌ش کردم.
‫دهنم رو روش گذاشتم و دمیدم.
‫- پس اینجوری پول اضافی‌تو خرج کردی؟
‫باید یه خونه می‌خریدی.
‫- بعضی از ما کوییرها ترجیح می‌دیم ‫برقصیم و حال کنیم
‫به جای بچه‌داری ‫و نرده‌های سفید.
‫- شایعه شده که ‫پاپرز حالا جای داغ جدیده.
‫- شب جمعه پاپرز برمی‌گرده
‫به همون گودال کثیفی ‫که همیشه بود.
‫- بابلون جمعه شب دوباره باز می‌شه. ‫یه نگاه بندازید.
‫بفرمایید، بچه‌ها، ‫یه نگاه بندازید.
‫بابلون جمعه شب دوباره باز می‌شه. ‫- یه نگاه بندازید.
‫سلام، جی.آر.
‫بابات عاشقته.
‫- یه جای جدید تو مرکز خرید هست.
‫خودت خرس‌ها رو طراحی می‌کنی
‫و لباس‌هاشون رو انتخاب می‌کنی، ‫صداشون رو ضبط می‌کنی.
‫- خیلی بامزه‌ست.
‫- دوست‌داشتنی.
‫- باید ملانی رو ببخشید.
‫کل شب با جی.آر بیدار بوده.
‫- آه، اون کولیک داره.
‫چهار ساعت مدام گریه کرد.
‫ببین، می‌خواستم ‫عذرخواهی کنم
‫که اون شب انقدر تند شدم.
‫شوکه شدم، ‫همین.
‫انتظار نداشتم-- ‫- می‌دونیم.
‫هیچ‌کس نداشت.
‫- گرچه حالا که فکر می‌کنم،
‫هر وقت سر می‌زدم،
‫یکی از شماها همیشه غایب بود ‫یا سر کار بود یا داشت چرت می‌زد.
‫به هر حال، متاسفم.
‫- اینو گفتی.
‫- منظورم اینه، بعد از این همه وقت،
‫شماها نتونستید ‫مشکلاتتون رو حل کنید،
‫که کار به اینجا کشید. ‫- خیلی ممنون.
‫ما هم متاسفیم. ‫حالا، اگه اشکالی نداره،
‫می‌شه درباره مشکلات زناشوییمون صحبت نکنیم؟
‫- مهم اینه که،
‫باید تصمیم بگیریم چطور ‫از بچه‌مون مراقبت کنیم.
‫- بچه‌مون؟
‫- چقدر وقت با تو و لیندزی
‫و بن و من می‌گذرونه.
‫داریم یه خونه جدید می‌خریم.
‫- بهت می‌گم چقدر وقت ‫با تو می‌گذرونه--
‫هیچ!
‫- ملانی، لطفاً، ‫می‌شه صداتو پایین بیاری؟
‫مطمئنم می‌تونیم بدون داد زدن ‫اینو حل کنیم.
‫- کی داره داد می‌زنه؟ ‫دارم یه نکته رو می‌گم.
‫- اینو به اون بگو.
‫- ما توافق کرده بودیم--
‫که من بخشی از زندگی ‫دخترمون باشم.
‫- آره، که هیچ‌وقت ‫شامل حضانت فیزیکی نبود.
‫این هیچ‌وقت بحث نشده.
‫- چون وقتی توافق کردیم، ‫شماها با هم بودید--
‫یه زوج، یه خانواده.
‫حالا همه‌چیز عوض شده. ‫حالا دیگه با هم نیستید.
‫- چرا؟ من هنوز مادرشم. ‫- منم همینطور.
‫- و من پدرشم.
‫- هیچ‌کس اینو انکار نمی‌کنه. ‫- اون داره انکار می‌کنه.
‫اون می‌گه من هیچ حقی ندارم.
‫- نه، می‌گم تو ‫شاید پدرش باشی،
‫پدر بیولوژیکی‌ش،
‫ولی من و لیندزی هنوز والدینشیم.
‫این عوض نشده.
‫حالا، اگه ببخشید، ‫دخترم باید غذا بخوره.
‫- خیلی خب، به محض ورود، ‫به مهمان‌ها یه لیوان
‫شاتونوف-دو-پاپ، سال ۱۹۹۱ تقدیم می‌شه. ‫- بکنیدش ۱۹۹۰.
‫- آه، ۱۹۹۰،
‫در حالی که یه گروه چهارنفره زهی
‫مجموعه‌ای از آهنگ‌های موردعلاقه ‫التون جان شما رو می‌نوازن.
‫- تصمیم گرفتم ‫با «موسیقی شبانه کوچک» برم.
‫- آه، خوب، ‫«راکت من» رو خط بزنید.
‫حالا، آه، وقتی ‫مارش عروسی شروع می‌شه--
‫مارش عروسی رو نگه می‌داریم؟
‫اوه، البته، آه...
‫شما از اونجا وارد می‌شید.
‫ام... ‫- چرا از اینجا نه؟
‫- شما از اینجا وارد می‌شید ‫با یه دسته گل نیلوفر.
‫- حالا دارم به ‫گل‌های رز سفید و نفس کودک فکر می‌کنم.
‫- نفس کودک. ‫باشه.
‫آه، بعد به سمت سایبان می‌رید.
‫ام، در اون لحظه-- ‫- اگه بارون بیاد چی؟
‫- قبلاً از جانی پرسیدم-- ‫بارون نمیاد.
‫- هواشناستون ‫نمی‌تونه یه طوفان رو پیش‌بینی کنه
‫اگه تو خیابون مارکت بوزه.
‫- باید برگردم ایستگاه.
‫یه گزارش زنده از عراق دارم.
‫- عراق؟
‫عراق به درک! ‫ما داریم عروسی برگزار می‌کنیم!
‫- حالا، حالا، ‫نگران نباشید.
‫من می‌رم یه صحبت کوچولو ‫با خدا داشته باشم.
‫و هیچ راهی وجود نداره ‫که اون اجازه بده چیزی
‫رو رژه‌ی تو بارون بباره.
‫دستشویی بانوان--
‫ما هنوز رنگ ‫دستمال توالت رو انتخاب نکردیم.
‫بنفش. ‫ام، نه. نعنایی.
‫نه. ‫ام، زرد کره‌ای.
‫- کاش می‌تونستی لیلا رو ‫تو شرایط کم‌استرس‌تر ببینی.
‫اون بازم دیوونت می‌کرد، ‫ولی من عاشقشم.
‫- خب، معلومه که عاشقشی. ‫همه‌چیز برای همینه.
‫- می‌دونی، باید بهت آفرین بگم.
‫نمی‌دونم چطور این کارو می‌کنی. ‫- خب...
‫یکی از دلایلی که ‫ما گی‌ها این‌جاییم--
‫کمک به شما آدمای معمولی ‫برای مرتب کردن کاراتون.
‫- جوزف، مطمئن شو که مایوها ‫و تی‌شرتهام رو بسته‌بندی کردی، هان؟
‫تابستونه تو استرالیا. ‫- بله، قربان.
‫- به هر حال، سه روز بعد از شروع تولید ‫اخراجش کردن.
‫کارگردان تازه‌کار، ‫تولید بزرگ--
‫نمی‌تونست از پسش بربیاد.
‫همچنین شنیدم که با ‫اورلاندو بلوم کنار نیومده.
‫اوه، بلر؟ ‫- بله، برت.
‫- من می‌خوام اون مربی
‫هر صبح ساعت ۵ تو هتلم باشه، هان؟
‫- هنوز دارن ‫در موردش مذاکره می‌کنن.
‫- خب، به تهیه‌کننده زنگ بزن ‫و لعنتی اینو بخواه!
‫- باشه، برت. ‫- چقدر قراره غیبت بزنه؟
‫- خب، یه فیلمبرداری شش‌ماهه‌ست، ‫البته اگه بتونم پست‌تولید رو اینجا انجام بدم.
‫می‌دونی، هنوز ‫داریم مذاکره می‌کنیم.
‫کجا لعنتی ‫داروی آمبین منه؟ آه.
‫تو پرواز ۱۸ ساعته، ‫تنها راه پروازه.
‫- حتماً.
‫- گوش کن، نمی‌خوام ‫بندازمت بیرون یا همچین چیزی،
‫فقط فکر کردم ‫وقتی نیستم،
‫وقت خوبیه
‫برای انجام یه سری کار ‫روی خونه، می‌دونی، بازسازی.
‫ولی لطفاً تا چند روز ‫راحت باش و بمون
‫تا یه چیز دیگه ‫جور کنی.
‫- ممنون.
‫- حتی اگه من ‫اون طرف دنیا باشم،
‫عشقم به خشم ‫رو از دست ندادم.
‫تیم توسعه‌م ‫قراره اینو بگردونن.
‫صلح‌جوی گی ‫خیلی قویه
‫که یه احمق ‫نباید بتونه شکستش بده
‫کسی که نمی‌تونه ‫فراتر از گیشه ببینه.
‫درسته؟ ‫- آره.
‫- بلر. ‫- بله، برت.
‫- از وقتی که برای ماشین ‫ترتیب دادیم راضی نیستم...
‫- باورم نمی‌شه ‫اونجوری باهام حرف زد.
‫- تو پدری. ‫- ولی من والد نیستم--
‫حداقل از نظر ملانی ‫اینجوری نیست.
‫- اوه، این مزخرفه.
‫تو به همون اندازه ‫که اون والده، والدی.
‫- باید می‌شنیدی،
‫اونقدر بلند فریاد می‌زد ‫که بچه رو بیدار کرد.
‫با همه‌ی این شلوغ‌بازیاشون...
‫میدونم ما می‌تونیم
‫یه زندگی خانگی با ثبات‌تر ‫برای جی.آر. فراهم کنیم تا اونا.
‫- آره، مطمئنم حق با توئه.
‫ولی یه چیزی که نباید انجام بدیم ‫اینه که بیش از حد واکنش نشون بدیم.
‫باید آروم و منطقی بمونیم.
‫- همه بهم می‌گن اینو!
‫باشه، آروم می‌مونم...
‫و منطقی، ولی...
‫هیچ راهی نیست ‫که من از بچه‌م دست بکشم.
‫- نورها رو تموم کن. ‫داریم درها رو باز می‌کنیم.
‫می‌تونی اون کارتن‌ها رو ‫پشت بار ببری؟
‫- بله، قربان. ‫- به من نگو "قربان".
‫- اوکی، این خوب به نظر می‌رسه. ‫- موفق باشی، عزیزم!
‫فقط امیدوارم نه وقتی ‫که داریم تکون می‌دیم.
‫- اِم، فکر نمی‌کردم ‫اینجا ببینمت.
‫فکر می‌کردم سرت با ‫برنامه‌ریزی عروسی شلوغه.
‫- اوه، من هیچ‌وقت اونقدر سرم شلوغ نیست ‫که شب افتتاحیه کنار رینگ نشینم.
‫- دو دقیقه دیگه آماده‌ست. ‫- اوکی.
‫- و، اوم، این کیه؟ ‫- اوه، اوم...
‫این آلونزوئه. ‫این اِمته.
‫- من همین حالا دارم ‫یه ساحل زیر نور ماه رو تصور می‌کنم
‫که نسیم کارائیب ‫نوازشش می‌کنه،
‫وقتی نخل‌ها به آرامی ‫با گیتار لاتین می‌رقصن.
‫- ما تو ترنتون ‫زیاد درخت نخل نداشتیم.
‫- آلونزو ‫مدیر جدید کلوبه.
‫- و باید بگم، پیشرفت بزرگیه ‫نسبت به قبلی.
‫- از وقتی با اسباب‌بازی ‫اینقدر خوش نگذرونده بودم
‫از وقتی با ست ارکتورم بازی می‌کردم.
‫- پدر و مادرم نمی‌تونستن ‫ست ارکتور بخرن،
‫پس فقط با چیزی ‫که خدا بهم داده بود بازی می‌کردم.
‫- اوکی، بچه‌ها، ‫جاهاتون رو بگیرید!
‫بیاید نورها رو ‫کم کنیم
‫و استروب‌ها رو بالا ببریم.
‫- و دوباره تو بیزنسیم.
‫- نه کاملاً.
‫بدون اون، بابل نیست...
‫- تاپ‌ تاپ!
‫- اوکی، پسرا و پسرا، ‫ساعت چنده؟
‫همه: ‫ساعت نمایشه!
‫- چی به چیه؟
‫- نگران نباش. ‫هنوز--هنوز زوده.
‫- همه کجان؟
‫- امشب تو پوپرز ‫شب شلوارک و شاته.
‫همه‌ی پسرای جذاب ‫اونجان.
‫فکر کنم برم، ‫یه نگاهی بندازم.
‫- کان!
‫- هی!
‫- فکر نمی‌کردم ‫هنوز تو شهر باشی.
‫این جاستینه. ‫اینم جاستینه.
‫- انگار تو هالیوود ‫کمبودی از ما نیست.
‫- می‌تونی یه کتل وان دیگه ‫برام بیاری؟
‫- نازه. ‫- اگه از این تیپ خوشت بیاد.
‫واقعاً در مورد "خشم" افتضاحه، ‫نه؟
‫- آره. واقعاً افتضاحه.
‫- قسم می‌خورم، ذره‌ای ‫صداقت هنری
‫تو این شهر لعنتی نیست.
‫- چرا برنمی‌گردی نیویورک-- ‫تئاتر کار کنی؟
‫- تو یه لحظه برمی‌گشتم اگه ‫قرارداد سه‌فیلمی
‫با براکهایمر نداشتم.
‫خب، کارگردان نابغه‌مون کجاست؟
‫- دیروز رفت ‫استرالیا.
‫- شنیدم داره بازسازی ‫"موتریا" رو برمی‌داره.
‫خب، فیلم برت کلر نیست ‫مگر اینکه چیزی پرواز کنه.
‫- ولی هنوز برنامه داره ‫"خشم" رو بسازه.
‫تیمش دارن اینو ‫به استودیوهای دیگه پیشنهاد می‌دن
‫حالا که تو وضعیت "تِرن‌اباوت"ه.
‫اون "تِرن‌اراند"ه.
‫- درسته. قسم خورده ‫که اینو می‌سازه.
‫- خب، این برتسکی ماست--
‫به تنهایی با امپراتوری شر می‌جنگه.
‫ولی تو این صنعت،
‫تنها چیزی که از مرده‌ها برمی‌خیزه دراکولاست.
‫اونم فقط اگه برد پیت ‫نقشش رو بازی کنه.
‫وقتی چیزی تمومه، ‫تمومه.
‫- انگار عروسی راه انداختی ‫ولی هیچ‌کس نیومد.
‫- عاشق اینم که چطور یه کلیشه‌ی تکراری ‫رو تازه می‌کنی.
‫می‌تونی همین کارو ‫با این مافین کنی؟
‫- چه مرگته؟
‫- حدس بزن دیشب ‫چند تا همجنس‌گرا اومدن
‫برای بازگشایی ‫بابل؟
‫- این یکی از اون ‫جوک‌های لامپه؟
‫- ۱۲ تا.
‫بشمرشون. ۱۲ تا.
‫۸ هزار لعنتی ‫رفت تو چاه.
‫اگه سریع یه کاری نکنم،
‫امشب یه ۸ هزار لعنتی دیگه‌ست
‫و فردا شب ‫و شب بعدی.
‫- انگار یه ساک گرون‌قیمت بوده.
‫- می‌دونی، حتی اگه ‫اونم بود بدم نمی‌اومد،
‫ولی حتی یکی‌شون ‫حتی یه ذره قابل‌تحمل نبود.
‫خب، نمی‌فهمم. ‫همه‌شون کجا رفتن؟
‫- موزیک لعنتی ‫عالی بود!
‫- و هر شات ‫فقط یه دلار.
‫- شماها کل شب کجا بودید؟ ‫- پوپرز.
‫- پوپرز؟ ‫اون آشغال‌دونی از منم پیرتره.
‫- تنها چیزی که هست.
‫- خب، اینم از این.
‫- تو از همه آدما ‫باید بدونی...
‫هیچ‌کس دمدمی‌مزاج‌تر ‫از یه گی نیست.
‫اوه، هی.
‫- ببخشید دیر کردم.
‫خانوم جلوی من ‫یه عالمه کوپن داشت.
‫هی، عزیزم.
‫- سلام، مامان.
‫- با مامان خوش گذشت؟
‫اینم نامه‌ها.
‫- مرسی.
‫- اوکی، پسر بزرگ، ‫اسباب‌بازی‌هاتو جمع کن.
‫وقت رفتنه.
‫- مامان، نمی‌خوام برم.
‫- قراره هر بار ‫این ماجرا رو داشته باشیم؟
‫- هوم.
‫- اوه، اشکالی نداره، عزیزم.
‫فردا که مامان می‌ره سرکار ‫می‌بینمت، باشه؟
‫- جی.آر. چطوره؟ ‫- کل شب بیدار بود، فریاد می‌زد.
‫- چرا نمی‌ذاری من ببرمش؟
‫- نمی‌تونی کل شب بیدار باشی ‫و از گاس مراقبت کنی
‫و کل روز کار کنی. ‫- ولی تو خسته‌ای.
‫- نگران من نباش، باشه؟ ‫من از پسش برمیام.
‫- هیچ‌کس نگفت نمی‌تونی. ‫- پس شروع نکن.
‫- من چیزی شروع نکردم.
‫فقط کاش یه راهی بود ‫که می‌تونستیم...
‫- ببوسیم و آشتی کنیم؟
‫- کنار بیایم.
‫- اوه، لعنتی!
‫- چیه؟
‫- اون مرتیکه‌ی کوچولو ‫یه وکیل گرفته.
‫- اسمش بابیه بنته.
‫- فکر می‌کردم اون ‫با هیو هفنر ازدواج کرده.
‫- اون باربی بنتونه.
‫این یه وکیل سرسخت گیه.
‫- اولین پرونده‌ی فرزندخواندگی گی ‫تو پنسیلوانیا رو برد
‫به دیوان عالی ایالتی ‫و برد.
‫- آره. گفت، به عنوان ‫پدر بیولوژیکی جی.آر.،
‫من حقوقی دارم ‫و باید براشون بجنگم.
‫- نه. نه، اونجا ‫دوست ندارم.
‫- اوه.
‫پس اون قبول کرده ‫پرونده‌ی ما رو بگیره.
‫- خوشحالم می‌بینم ‫داری از خودت دفاع می‌کنی.
‫فقط متاسفم که ‫کار به اینجا کشید.
‫- خب، اونا هیچ گزینه‌ای ‫برام نذاشتن.
‫- این همون‌جاییه که ‫می‌خوای باشه، دب؟
‫- جایی که می‌خوام ‫تو زباله‌دانیه، ولی...
‫این صندلی مورد علاقه‌ی کارله، ‫پس...
‫خب، ‫این بهتره، نه؟
‫- اوه، آره، خیلی بهتره.
‫- خب، نمی‌ذارم ‫دخترم توسط
‫یه زوج مادر مجرد ‫بزرگ بشه.
‫- وقتی یه خونه‌ی پر از عشق و با ثبات ‫با دو تا پدر هست.
‫- "مادرای مجرد"؟ ‫- هوم؟
‫- تو همین الان گفتی ‫"مادرای مجرد".
‫منظورت مثل منه؟ ‫- در مورد تو صحبت نمی‌کردم.
‫حتی به تو فکر هم ‫نمی‌کردم.
‫- آره، خب دیگه چی جدیده؟
‫ولی من یه مادر مجرد بودم. ‫و حدس بزن چی.
‫حتی بدون پدر،
‫تو هنوز اونقدر شعور داشتی ‫که از بارون بیای تو...
‫بعضی وقتا.
‫- این چیزی نیست که ‫من داشتم در موردش صحبت می‌کردم.
‫به خاطر خدا، مامان، می‌تونی ‫از سوءتفاهم دست بکشی؟
‫- کی داره سوءتفاهم می‌کنه؟ ‫- دب، تنها چیزی که داریم می‌گیم...
‫- می‌دونم چی دارید می‌گید.
‫من زبان رو بلدم-- ‫خیلی هم ممنون.
‫فکر می‌کنید چون ‫دونفرید،
‫بهتر می‌تونید ‫یه بچه رو بزرگ کنید.
‫خب، بذارید به شما ‫دو تا متخصص یه چیزی بگم.
‫همه اونقدر خوش‌شانس نیستن ‫که شریک داشته باشن
‫و پول کافی برای موندن تو خونه ‫و بزرگ کردن بچه‌هاشون.
‫بعضی از ما مجبور بودیم ‫شب و روز کار کنیم،
‫بعضی وقتا تا ساعت ۲ ‫صبح لعنتی،
‫تا بچه‌هامون بتونن ‫کفش کتانی و شلوار جین داشته باشن
‫و واکمن و-- ‫و برن سینما
‫مثل همه‌ی دوستاشون.
‫و وقتی ما ‫اون بیرون مشغول کار بودیم،
‫فقط امیدوار بودیم ‫و به خدا دعا می‌کردیم
‫که اونا مریض نشن ‫یا به دردسر نیفتن.
‫ولی ما هیچ انتخابی نداشتیم.
‫هر فداکاری‌ای که می‌تونستیم ‫برای خوشحالی بچه‌هامون کردیم.
‫پس شما دو تا فکر می‌کنید ‫می‌تونید بهتر از این انجام بدید...
‫تنها چیزی که باید بگم...
‫آفرین به شما.
‫- تقریباً ‫نشناختمت
‫از وقتی این همه ‫وزن اضافه کردی.
‫- خیلی زیاد نیست.
‫- کاش منم می‌تونستم ‫اینجوری وزن اضافه کنم.
‫سعی می‌کنم و سعی می‌کنم، ‫می‌خورم و می‌خورم،
‫ولی هر کاری می‌کنم، ‫نمی‌تونم وزن نگه دارم.
‫- چه حیف.
‫- شکلات؟ ‫- رژیم دارم.
‫- اوه، و همین حالا ‫داره جواب می‌ده.
‫موهای سرت ‫داره کم‌پشت می‌شه.
‫ببین، هر چی ‫دیگه داره پیش می‌ره،
‫من همیشه یه سر پرمو ‫و سالم داشتم.
‫- خب، نمی‌خوام با ‫خانم برولین مخالفت کنم،
‫ولی آینه ‫فقط یه چهره داره،
‫و تو داری بهش نگاه می‌کنی.
‫- لعنتی!
‫دارم کچل می‌شم.
‫چ-چ-چی کار کنم؟ ‫چی--چ-چی کار کنم؟
‫- یهودی بشی ‫و کلاه یارمولکه بپوشی؟
‫- فایده‌ای نداره باهاش بجنگی، ‫عزیزم.
‫می‌ترسم پیری آخرین حقه‌ای باشه ‫که هر کدوم از ما یاد می‌گیره.
‫مشکل اینه که ‫بعد از اینکه ما رو خراب می‌کنه،
‫نمی‌ره.
‫پس، اگه جای تو بودم،
‫دیگه آهنگ عنوان ‫"بیچاره من" رو نمی‌خوندم
‫و قبولش می‌کردم.
‫- بعدش چی--بمیرم؟
‫- یا برو پالم اسپرینگز،
‫یه مارتینی برای خودت بریز ‫و چشم‌چرونی کن به...
‫پسرای مکزیکی.
‫- حالا، با این ‫چی کار کنیم؟
‫همون همیشگی، همون همیشگی؟
‫- اوه، مهم نیست چند تا ‫از این عروسی‌ها انجام بدم،
‫همیشه یه بغض تو گلوم ‫و یه اشک تو چشمام دارم.
‫- شاید آلرژیه.
‫اگه همه شروع کنن ‫به عطسه کردن چی؟
‫می‌بینی؟ بهت گفتم-- ‫باید تو سالن برگزارش می‌کردیم.
‫- تنها هق‌هق امروز ‫هق‌هق شادی خواهد بود
‫از اینکه عروس ‫چقدر زیبا به نظر می‌رسه.
‫- هنوز فکر می‌کنم ‫باید موهامو باز می‌ذاشتم.
‫صورتم زیادی گرد به نظر میاد، ‫نه؟
‫- این کادر عالیه ‫برای یه تصویر بی‌نقص.
‫- شنیدی، عزیزم؟ ‫- همه‌ش یه توهمه.
‫من یه افتضاحم. ‫اون ابرای بارونه؟
‫- فکر کنم وقتشه ‫مارش عروسی رو شروع کنیم.
‫- اونا... ‫- باید ریلکس کنی.
‫اوه.
‫- به عروس زیبای من.
‫از حالا به بعد، تو خبر صبح منی، ‫خبر شام من،
‫و گزارش ویژه‌م.
‫- دان، چه ‫احساس زیبایی.
‫خدای من! ‫خدای من!
‫باشه، ‫جاها، همه--
‫- بهت گفتم یه چیزی ‫خراب می‌شه، نگفتم؟
‫نگفتم بهت ‫یه فاجعه می‌شه؟
‫بلوزم! نگاهم کن!
‫چطور می‌تونم برم اونجا؟ ‫نمی‌تونم. خراب شد.
‫همه‌چیز خراب شد!
‫درش بیار.
‫- چی؟ ‫- درش بیار.
‫بلوزتو دربیار. ‫زود باش.
‫بیا، ۱۵۰ تا مهمون ‫دارن نگاه می‌کنن.
‫زود باش! ‫- اوکی.
‫خدای من.
‫- برو، برو، برو، برو. ‫- دارم می‌رم.
‫یه قابلمه سوپ و دو ‫بطری شراب بورگوندی لازم دارم، لطفاً.
‫زود! زود!
‫هرچه سریع‌تر، دوستان. لطفاً.
‫- اوه، تو-- ‫یه مرغ هم می‌خوای؟
‫حالا وقت بدیه ‫برای درست کردن کوک‌او‌ون--
‫دو دقیقه ‫قبل از عروسیمون.
‫- داری چیکار لعنتی می‌کنی؟
‫هیس، هیس، هیس.
‫- فقط چون ‫من اونو به دنیا نیاوردم
‫به این معنی نیست ‫که منم مادرش نیستم.
‫- قطار رو می‌بینی که دور ‫مسیر می‌گرده، پسرم؟
‫می‌بینیش؟
‫واقعاً سرگرم‌کننده‌ست.
‫ولی بعد از یه مدت، ‫خسته‌کننده و قابل پیش‌بینی می‌شه.
‫و اون موقع‌ست که ما زنجیرهای ‫سنت رو پاره می‌کنیم
‫و کنترل رو واگذار می‌کنیم
‫و باعث یک فاجعه بی‌معنی،
‫فاجعه‌ای غم‌انگیز!
‫خدای من. ‫دیدی چی شد؟
‫- برایان، داری چی کار می‌کنی؟
‫- فقط دارم به پسرم یاد می‌دم چطور خوش بگذرونه.
‫- کاش به حرفایی که می‌گم گوش می‌دادی.
‫- «فقط به این دلیل که من اون رو به دنیا نیاوردم
‫به این معنی نیست که من هم مادرش نیستم.»
‫- من در هر قدم کنارش بودم—
‫بارورش کردم، راهنمایش کردم، ‫ازش مراقبت کردم.
‫حتی تو زایمان هم کمک کردم.
‫- پس کی گفته تو نیستی؟
‫- مایکل.
‫اون داره برای سرپرستی مشترک
‫و 50 درصد حضانت فیزیکی درخواست می‌ده.
‫- خب، اون فکر می‌کنه کیه؟ پدر؟
‫- توافق این بود که اون همیشه بخشی
‫از زندگی بچه باشه، ‫ولی من و مل باید بزرگش کنیم.
‫- با هم.
‫- این هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫ما هنوز همون آدما هستیم.
‫ما هنوز والدین جنی ربکا هستیم.
‫- خب، به نظر می‌رسه اون نظر دیگه‌ای داره.
‫- کاش ملانی منطقی بود.
‫ملانی؟
‫ملانی کوچولوی ما؟
‫منطقی؟
‫- به جای اینکه سعی کنه اون رو بیرون کنه.
‫حالا اگه اون این کار رو ادامه بده،
‫من کسی هستم که بیرون می‌مونه.
‫دادگاه می‌گه من کسی هستم که هیچ حق قانونی نداره.
‫به نظر می‌رسه مامانت
‫تو موقعیت خیلی بدی گیر کرده.
‫- کاملاً درست می‌گی.
‫باورم نمی‌شه زندگی من چه افتضاحی شده.
‫- پول لازم داری؟
‫- چیزی که لازم دارم اینه که باهاش صحبت کنی.
‫تو بهترین دوستشی.
‫- هی، گاس.
‫اشکالی نداره، پسرم.
‫ما دوباره همه‌چیز رو درست می‌کنیم. ‫- کدوم یکی؟
‫- صبر کن. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫باشه، کلید رو بزن.
‫- و این باید کار رو تموم کنه.
‫آه، این رو بگیر، لطفاً. ‫ممنون، ممنون.
‫اوه، اوه، همین‌جا. ‫عالیه.
‫بفرما— ‫و یک و دو...
‫ایناهاش. ‫حتی با دسته‌گلت هم ست می‌شه.
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫برویم! ‫برویم، برویم، برویم!
‫- تو نابغه‌ای! ‫- من نابغه نیستم.
‫عمه لولا نابغه‌ست.
‫ببین، اوم، تو هزلهرست، ‫وقتی پسر بچه بودم،
‫مامانم کار کرد و زحمت کشید ‫تا برام یه شلوار سفید خوب
‫برای کلیسا بخره.
‫خب، قبل از اینکه برسیم اونجا،
‫من یه کم کیک بویسن‌بری ‫دزدیدم،
‫و، اوم، می‌تونی ‫بقیه‌ش رو تصور کنی.
‫خب، مامانم داشت ‫منو تنبیه می‌کرد،
‫ولی عمه لولا ‫روز رو نجات داد.
‫اون یه عالمه ‫بویسن‌بری چید،
‫یه آب بویسن‌بری درست کرد، ‫و یکشنبه بعدی
‫من شگفت‌انگیزترین ‫شلوار بنفش رو برای کلیسا داشتم،
‫که البته، خودم ‫باهاش ست کردم
‫با یه ژاکت زرد ‫و یه شال صورتی.
‫- این داستان فوق‌العاده‌ایه.
‫- اینجوری بود که ‫بال‌های پری‌ام رو گرفتم--
‫با یاد گرفتن ‫چطور یه فاجعه رو
‫به چیزی زیبا تبدیل کنم.
‫حالا، شما دو تا، از ‫اون راهرو برید پایین
‫و تا ابد ‫خوشبخت زندگی کنید.
‫- ممنون.
‫- بیا، عزیزم، ‫اینجا اتاق پشتی نداره،
‫پس، اوم، فکر کنم ‫باید بریم خونه‌ی من.
‫- آخرین باری که نگاه کردم، ‫یه اتاق پشتی تو بابل بود.
‫- اوه، برایان. ‫هی، هی.
‫ما، اوم--قرار بود ‫بعداً سر بزنیم.
‫- چرا حالا نه؟ ‫از شلوغی دوری کنید.
‫- ببین، تقصیر من نیست ‫که گله جابه‌جا شده.
‫همه‌ی پسرای جذاب ‫حالا میان اینجا...
‫به جز اون یکی.
‫عیسی، نگاهش کن.
‫پادشاه خسته‌ی قدیمی، با ناامیدی ‫سعی داره نگه داره--
‫تدی!
‫- تو هم، تئودور؟
‫- برایان، اینجا ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- فقط دارم ‫رقابت رو بررسی می‌کنم.
‫- منم همین‌طور.
‫- برای همین ‫نقاب زدی؟
‫این...
‫ظاهر جدیدمه.
‫من، اوم...
‫دنبال یه چیز ‫جدیدتر، باحال‌تر بودم.
‫- دارم سعی می‌کنم اونا رو ‫برگردونم به بابل،
‫نه اینکه بترسونمشون.
‫- خب، بهتره سریع این کارو کنی،
‫وگرنه ‫شلوارتو از دست می‌دی.
‫- حالا هم ‫شروع کنی بد نیست.
‫- اوه، آره.
‫اوه، آره.
‫اوه، آره، ‫محکم‌تر بکن.
‫- اینو دوست داری؟ ‫- اوه، آره.
‫بکوب توم. اوه.
‫- شاید.
‫پروازت چطور بود؟
‫باشه، بذار دوباره امتحان کنیم.
‫- عیسی، اینجا ‫چه خبره؟
‫نصف خیابون ‫گریه‌شو شنیدم.
‫- قولنج--کل شب ‫بیدار بوده.
‫- اوه، اینو ‫از مایکل گرفته.
‫همیشه می‌دونستم ‫اون گی می‌شه.
‫از روزی که به دنیا اومد ‫جیغ‌جیغو بود.
‫بیا اینجا، عسلم.
‫"عسلم" چیزیه که ‫به مایکل می‌گفتم.
‫هیس، هیس.
‫- ببین، واقعاً ‫نباید اینجا باشی،
‫با توجه به اینکه اون ‫قصد داره برای حضانت ازم شکایت کنه.
‫- هنوز یاد نگرفتی، ‫مگه نه؟
‫ما اینجا یه بچه داریم ‫با یه مشکل.
‫کیسه آب گرم داری؟
‫- فکر کنم تو آشپزخونه.
‫- پرش کن...
‫با آب گرم.
‫مامان‌بزرگ قراره ‫همه‌چیز رو درست کنه.
‫آره، قراره درستش کنه.
‫مامان‌بزرگ قراره ‫همه‌چیز رو درست کنه.
‫آره، می‌دونم درد داره. ‫می‌دونم درد داره.
‫اینم مامان.
‫مرسی.
‫هیس، هیس، هیس.
‫- دبی...
‫می‌دونم می‌خوای ‫نوه‌تو ببینی،
‫و از کمکت ‫ممنونم، ولی...
‫- ولی چی؟
‫- تا وقتی این ‫ماجرا حل نشده...
‫- تا جایی که به من مربوطه، ‫دیگه حل شده.
‫شما سه تا دارید ادامه می‌دید،
‫هر کدوم‌تون یه تیکه ‫از این بچه‌ی بیچاره می‌خواید،
‫این شرم‌آوره.
‫از اون پادشاه بدتره، ‫می‌دونی کدوم--سلیمان.
‫آره.
‫ولی حرف آخر...
‫من می‌گم یه بچه ‫به مادرش تعلق داره.
‫- واقعاً؟
‫- شاید چون ‫من خودم مادرم...
‫یه مادر مجرد.
‫و هرکسی که مادر نیست ‫یا هیچ‌وقت نبوده
‫یه سرنخ لعنتی هم نداره ‫که این چقدر سخته،
‫و این شامل پسرم هم می‌شه.
‫پس، هر کاری که بتونم ‫برای کمک انجام بدم، اینجام.
‫- ممنون که ‫طرف منی.
‫- حالا خوب گوش کن.
‫تنها کسی که من طرفشم ‫نوه‌مه.
‫مگه نه، عسلم؟
‫خیلی خسته‌م.
‫- از اونجا متنفر بودم.
‫هوا هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫همه فقط در مورد ‫صنعت حرف می‌زنن،
‫اگه یه پروژه‌ی خوب نداشته باشی، ‫نامرئی هستی.
‫- آره، آره. همون‌طور که تو فیلم‌ها می‌گن، ‫برسیم به اصل مطلب.
‫پسرها جذابن!
‫- فقط بعد از یه مدت، همشون ‫شروع می‌کنن به یکسان به نظر اومدن--
‫موهای بی‌نقص، دندونای بی‌نقص، ‫بدن‌های بی‌نقص.
‫- به نظر کاملاً افتضاح میاد.
‫- و نمی‌تونی به هیچ‌کس اعتماد کنی
‫یا چیزی که هرکسی ‫می‌گه رو باور کنی.
‫همه فقط دنبال ‫منافع خودشون و حرفه‌شونن.
‫- آره، دقیقاً همون چیزیه که ‫همیشه در مورد لس‌آنجلس می‌شنوی--
‫یه عالمه آدم سطحی ‫و ظاهری
‫که با ناامیدی سعی دارن ‫چیزی باشن که نیستن.
‫- هی، دب.
‫می‌تونم یه قاشق سوپ بگیرم؟ ‫- معلومه، عزیزم.
‫اونجا کنار پیشخوانن. ‫خودت بردار.
‫شانس آوردی که ‫سالم از اونجا دراومدی، عزیزم.
‫- دیگه تموم شد ‫برای "خشم: فیلم".
‫- دیگه تموم شد ‫برای "خشم: پول".
‫- اوه، اشکالی نداره. ‫ما حالمون خوب می‌شه.
‫- می‌دونی، به هر حال بهتر شد ‫که نساختنش.
‫بن، تو درست گفتی--تا وقتی ‫اونا تمومش می‌کردن،
‫"خشم" یه کاراکتر ‫معمولی می‌شد.
‫- حداقل هنوز ‫کامیک رو داریم...
‫کامیک ما. ‫- و از همه مهم‌تر--
‫تو برگشتی اینجا پیش ما ‫جایی که بهش تعلق داری.
‫- آره، حالا ‫می‌خوای چیکار کنی، عزیزم؟
‫- فرصت زیادی ‫برای فکر کردن بهش نداشتم.
‫- نگران نباش، عزیزم.
‫کار قدیمی‌ات هنوز ‫اینجا منتظرته.
‫هر وقت بخوای می‌تونی ‫شروع کنی به جمع کردن میزها.
‫- حالا می‌خوای ‫گلوتو ببری
‫یا بعد از اینکه قهوه خوردیم؟
‫- امت، ‫به اخبار کانال ۵ خوش اومدی.
‫همه هنوز دارن ‫از عروسی تعریف می‌کنن.
‫دوستای لیلا می‌خوان بدونن ‫اون بلوز رو از کجا آورده.
‫گفتن هیچ‌وقت ‫ همچین رنگ زیبایی ندیدن.
‫- خب، من فقط خیالم راحته ‫که همه‌چیز خوب پیش رفت.
‫اگه کار دیگه‌ای هست ‫که بتونم براتون انجام بدم،
‫میدونی، ‫عروسی بعدی‌تون.
‫در واقع، یه چیزی هست.
‫من روز به روز تو رو تماشا کردم، ‫تو کل این مراسم.
‫- واقعاً؟
‫- و یه پیشنهاد ‫کوچولو برات دارم.
‫- داری؟
‫- من تو رو می‌خوام، امت.
‫- خدا، این دیگه چیه ‫با من و مردای معمولی؟
‫اوم، آقای ماگروودر، ‫خیلی بهم لطف داری،
‫ولی تو حالا ‫یه مرد متأهلی، پس...
‫- داری در مورد چی...؟ ‫فکر نمی‌کنی من...؟
‫خواهش می‌کنم. نه.
‫- خب، تو گفتی ‫منو می‌خوای.
‫- برای تیم خبری.
‫- به عنوان چی--گزارشگر ورزشی، ‫دختر هواشناسی؟
‫به هر حال، فکر کنم ‫خیلی ناامید می‌شی.
‫- گوش کن، ‫لازم نیست بهت بگم،
‫گی بودن الان خیلی ‫محبوبه.
‫همه دنبال ‫دیدگاه گی‌ها هستن،
‫گی‌ها در مورد مد، آشپزی، ‫دکوراسیون چی فکر می‌کنن؟
‫همون‌طور که گفتی، ‫اون جادوی پری‌وار کوچولو
‫که به ما معمولی‌ها ‫یه چرخش کوچولو می‌ده.
‫و تو می‌خوای من...؟
‫- یه بخش جدید انجام بدی.
‫به ما دیدگاه ‫گی‌گونه رو ارائه بدی.
‫یه چند تا نکته بهمون بده.
‫یه چند تا تغییر ظاهر انجام بده. ‫- ولی من هیچ‌وقت...
‫- بعد از اون جادوی ‫که تو عروسیمون کردی،
‫تو هر کاری می‌تونی بکنی.
‫از جمله اینکه ‫مرد گی کانال ۵ باشی.
‫- بدون نورها ‫و موزیک
‫و پسرای جذاب، ‫این فقط یه اتاقه، نه؟
‫- همه‌ش یه توهمه.
‫چیزی جز ‫تئاتر ارزون نیست.
‫متأسفم برای بچه‌ت.
‫- جنی؟ ‫- خشم.
‫اوه، اون. خب...
‫الان چیزای مهم‌تری ‫برای فکر کردن دارم.
‫پس چرا پیغام فوری ‫رو گوشیم؟
‫- می‌خوام ملانی و لیندزی ‫رو تنها بذاری.
‫اونا الان به اندازه کافی ‫دردسر برای حل کردن دارن،
‫بدون اینکه تو ‫سگ گنده‌تو،
‫یا باید بگم سگ ماده‌تو، ‫وکیل رو روشون بندازی.
‫- خب، این چه ربطی ‫به تو داره لعنتی
‫اگه من بخوام یه وکیل بگیرم؟ ‫تو کی هستی که...؟
‫- من پدر گاسم. ‫اینم کی‌ام لعنتی.
‫- باید یه بیضه از دست می‌دادی ‫تا حتی بفهمی اون زنده‌ست.
‫متأسفم. اون یه... ‫حرف بی‌ربط بود.
‫فقط...
‫چون اونا ‫هم والدین پسرت هستن،
‫فکر کردم می‌فهمی.
‫- چیزی که من می‌فهمم اینه که ‫اگه تو این کارو ادامه بدی،
‫لیندزیه که ‫کنار گذاشته می‌شه.
‫اونیه که ‫له می‌شه.
‫- خب، باید به این ‫فکر می‌کرد
‫قبل از اینکه به مل خیانت کنه ‫و بعد به من دروغ بگه.
‫- عیسی. نمی‌تونی ‫دیگه اینو ول کنی؟
‫همه داستان رو می‌دونیم.
‫- چرا برای یه بار ‫از اون دفاع نکنی
‫و سعی کنی از من، ‫بهترین دوستت، دفاع کنی؟
‫الان بهترین چیز ‫برای جنی ربکا
‫اینه که با من و بن باشه، ‫تو یه خونه‌ی با ثبات،
‫نه اینکه بین دو تا لزبین ‫در حال جنگ پاس‌کاری بشه.
‫- کی عوض شدی؟
‫- چی؟
‫- کی شدی این آدم ‫متقدس،
‫ریاکار و ‫قضاوت‌گر؟
‫- مسئله این نیست ‫که کی عوض شدم.
‫مسئله اینه که ‫تو چرا عوض نشدی؟
‫کی قراره ‫دیگه بس کنی این...
‫پسر کلابی از مد افتاده ‫رو و بزرگ شی؟
‫- اوه، پس حالا منم ‫موضوع نارضایتی توام.
‫تو و پروفسور دیوونه ‫ازدواج کردید،
‫تو کانادا لعنتی!
‫کشیدی رفتی ‫خیابون استپفورد
‫با همه‌ی اون ‫شبه‌دگرجنس‌گراهای دیگه،
‫و یهو این بهت ‫حق می‌ده
‫که در مورد زندگی ‫همه اظهارنظر کنی؟
‫خب، به طرف دیگه‌ی ‫ازدواج بی‌نقصت خوش اومدی، مایکی.
‫اسمش طلاق گی.
‫گی‌ها و لزبین‌ها ‫می‌تونن زندگیشونو خراب کنن
‫دقیقاً مثل بقیه‌ی دنیا.
‫- من فقط دارم سعی می‌کنم ‫کاری که برای دخترم بهتره رو انجام بدم
‫و از حقوقم محافظت کنم.
‫متأسفم که ‫نمی‌تونی اینو ببینی.
‫- فقط بهم بگو ‫"مرد گی".
‫- این مثل این نمی‌مونه که ‫به پاپ بگیم "مرد کاتولیک"؟
‫- دان ماگروودر، تهیه‌کننده ‫اخبار کانال ۵--
‫من همین الان عروسیش رو برگزار کردم-- ‫می‌خواد به تیم خبری ملحق بشم.
‫دارم برمی‌گردم ‫جلوی دوربین‌ها.
‫این بار ‫با لباس.
‫قراره "مرد گی" کانال ۵ بشم،
‫نکته‌ها رو به اشتراک بذارم، شوخی کنم
‫و به‌طور کلی به پیتسبورگ نشون بدم ‫چطور می‌تونن فوق‌العاده باشن.
‫- می‌تونی با من ‫شروع کنی.
‫موهای منو ببین، ‫شکمم، صورتم.
‫خدا، انگار ‫یه شارپی‌ام.
‫- هیچ مشکلی ‫تو ظاهر تو نیست.
‫- می‌تونی دست از دوست بودن برداری ‫و صادق باشی؟
‫- من دارم صادقم. ‫بیا اینجا.
‫به خودت نگاه کن.
‫- خود واقعی‌ات...
‫خودی که کریستال رو کنار زد، ‫دوچرخه‌سواری لیبرتی رو تموم کرد،
‫یه کار عالی گرفت.
‫تو زندگیتو ‫زیر و رو کردی، تدی.
‫و این چیزیه که ‫باید خیلی خیلی بهش افتخار کنی.
‫تو عملاً ‫یه قهرمانی، اوکی؟
‫پس کی اهمیت می‌ده ‫اگه چند کیلو اضافه کرده باشی،
‫یا چند تا خط شخصیت ‫رو صورتت باشه؟
‫دیگه به پوسته نگاه نکن ‫و مروارید رو ببین.
‫- تو راس می‌گی، ام.
‫واقعاً راس می‌گی.
‫خوب به نظر اومد، ‫نه؟
‫شاید بتونم ازش ‫تو یه بخش استفاده کنم.
‫خب، این مرد گی ‫باید بره باشگاه
‫و بعد، اوم، یه کم ‫استراحت زیبایی کنه.
‫دوربین بی‌رحمه، ‫می‌دونی.
‫هر خطی رو نشون می‌ده ‫و فوراً ۱۰ پوند اضافه می‌کنه.
‫بعداً می‌بینمت، عزیزم!
‫- مرسی، ام.
‫هی، تو قراره ‫یه مرد گی عالی بشی.
‫همین حالا هم هستی. ‫- نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫- سلام. اوم، بله، اوم، ‫اسم من تد اشمیت‌ه،
‫و می‌خوام یه وقت ‫برای دیدن دکتر بگیرم.
‫- الان میام پیشت.
‫وکیلم بهم توصیه کرده ‫باهات حرف نزنم.
‫- خب، منم وکیلم،
‫و می‌گم اون ‫زیادی محتاطه.
‫به هر حال، ما دوستیم...
‫خانواده.
‫- هستیم؟
‫مطمئنم ‫می‌تونیم اینو حل کنیم،
‫خودمون رو از کلی غصه ‫و هزینه‌های قانونی نجات بدیم،
‫که اگه چیزی در مورد وکیل‌ها بدونم،
‫برای همینه که نمی‌خواد ‫ما باهم ارتباط داشته باشیم.
‫ببین، قبول دارم زیادی واکنش نشون دادم.
‫فقط داشتم مثل هر مادری ‫حمایت می‌کردم.
‫اینو می‌تونی بفهمی.
‫- فکر کنم.
‫- هیچ شکی نیست که تو ‫بخشی از زندگی جنی ربکایی.
‫فقط اینه که ‫اون هنوز خیلی کوچیکه.
‫هنوز داره شیر مادر می‌خوره.
‫پس داشتم فکر می‌کردم که شاید ‫بعداً، تو آینده،
‫مثلاً وقتی چهار یا پنج سالش شد،
‫بتونه یه مدت ‫با تو و بن باشه.
‫فکر می‌کنم این ‫کاملاً منطقیه.
‫تو این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫- فکر می‌کنی من چقدر ‫احمقم؟
‫نه، جواب نده. ‫می‌تونم تصور کنم.
‫اول، بهم می‌گی هیچ حقی ندارم، ‫که درست نیست.
‫من به اندازه‌ی تو حق دارم.
‫حالا سعی داری منو راضی کنی ‫که نبرمش
‫تا وقتی چهار یا پنج سالش بشه؟
‫متأسفم، مل. ‫من کوتاه نمیام.
‫- باورم نمی‌شه ‫داری این کارو می‌کنی،
‫بعد از اینکه ‫همین‌جا تو فروشگاهت ایستادیم
‫و توافق کردیم که تو می‌تونی ‫پدر باشی
‫نه فقط یه اهداکننده‌ی اسپرم.
‫- پس چرا ‫نمی‌ذاری ببرمش؟
‫- چون تو هیچی ‫در مورد بزرگ کردن بچه نمی‌دونی.
‫حتی مادر خودت هم موافقه. ‫- مادرم؟
‫- آره، اون فکر می‌کنه ‫داری مثل یه احمق رفتار می‌کنی.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫می‌دونی چیه؟
‫برام مهم نیست ‫مادرم چی فکر می‌کنه.
‫جنی ربکا ‫دختر منم هست،
‫و من قراره ‫حضانت مشترک داشته باشم.
‫- پس برو جلو و سعی کن، ‫ولی بذار بهت بگم--
‫تو فقط با یه مادر عصبانی ‫و لزبین طرف نیستی،
‫با یه وکیل ‫عصبانی هم طرفی.
‫خب...
‫همه‌چیز همونی بود ‫که یادت می‌اومد؟
‫- و بیشتر. ‫- هوم.
‫- تو چی؟ ‫- هوم.
‫خوب بود.
‫- فقط خوب؟
‫عالی بود.
‫بگو عالی بود!
‫- بگو عالی بود. ‫بگو.
‫عالی بود. عالی بود. ‫عالی بود. عالی بود.
‫- هوم. ‫- بود.
‫عالی بود.
‫فکر کردم ‫دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردی.
‫- حدس زدم.
‫- خب، چرا باید؟
‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫- این چیه؟
‫یکی از استوری‌بوردهای منه ‫از فیلم.
‫- خوبه.
‫- مرسی.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫به همه گفتم ‫اونجا چقدر افتضاح بود...
‫همه چقدر احمق بودن.
‫حقیقت اینه که من عاشقش بودم.
‫می‌دونم.
‫داغ بود. سرگرم‌کننده بود. ‫هیجان‌انگیز بود.
‫قرار بود ‫جهان رو تغییر بدیم--
‫اولین ابرقهرمان گی.
‫حالا تموم شد.
‫- و حالا تو برگشتی.
‫باید بعد از اون همه هیجان ‫یه کم ناامیدکننده باشه.
‫- پیتسبورگ هنوز یه چیز ‫داره
‫که هالیوود نداره.
‫البته، اگه ‫پیشنهاد هنوز پابرجاست.
‫- * اگه یه کتاب در مورد تو بنویسم *
‫* هزار صفحه ‫کافی نمی‌شه *
‫* نه، هیچ تعداد کلمه‌ای ‫نمی‌تونه بهتر باشه *
‫* یا عشق ما رو ‫توصیف کنه *
‫* من بی‌زبونم
‫* وقتی تو رو می‌بینم
‫* حس می‌کنم زانوهام سست می‌شن
‫* من بی‌زبونم
‫* ولی لب‌هام می‌تونن
‫* همه‌چیز رو بکنن جز حرف زدن
‫* نه، گربه زبونمو نگرفته *
‫* و همه‌چیز دیگه روبراهه
‫* اگه یه تصویر ارزش ‫هزار کلمه داشته باشه *
‫* می‌خوام یه چیزی بهت بگم ‫که نمی‌تونم بگم *
‫* من بی‌زبونم
‫* وقتی تو رو می‌بینم
‫* حس می‌کنم زانوهام سست می‌شن
‫* من بی‌زبونم
‫* ولی لب‌هام می‌تونن
‫* همه‌چیز رو بکنن جز حرف زدن
‫* گفت‌وگوها همه‌جا هستن
‫* می‌تونی صداشونو بشنوی ‫چون این کاریه که ما می‌کنیم *
‫* ولی وقتی سعی می‌کنم ‫ارتباط برقرار کنم *
‫* کلمات کم میارن ‫وقتی نوبت به تو می‌رسه *
‫* من بی‌زبونم
‫* وقتی تو رو می‌بینم
‫* حس می‌کنم زانوهام سست می‌شن
‫* من بی‌زبونم
‫* ولی لب‌هام می‌تونن
‫* همه‌چیز رو بکنن جز حرف زدن