Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
VARŞOVA 1939
- Bay Szpilman? - Merhaba.
Sırf sizinle tanışmak için geldim. Çalışınıza hayranım.
- Siz kimsiniz? - Adım Dorota, Jurek'in kardeşiyim.
- Alnınız kanıyor! -Önemli değil.
Hadi Dorota, istersen sonra hayran mektubu yazarsın.
Şu anda olmaz. Hadi.
Jurek, onu nerede saklıyordun?
- Yanıma ne alsam bilmiyorum. - Hep çok eşya alıyorsun.
Kaç valiz alıyorsun?
Sence Szymon amcanın portresini alayım mı?
İster al, ister alma. Ne istersen onu al.
Ne kadar endişeliyim, görmüyor musun?
Eve dönecek, bir şey olmayacak.
Bir valiz daha alsam iyi olur.
Anne, Wladek geldi!
Şükürler olsun. Wladek!
- Yaralandın mı? - Hayır, önemli bir şey değil.
Çok merak ettim.
Merak etmemesini söyledim. Belgelerin yanındaydı.
Bombalanırsan, en azından adresin belli.
Henryk, öyle şeyler söyleme.
Tanrı korusun!
- Baba, Wladek geldi. - Sana söylemedim mi?
- Ne yapıyorsun? - Geniş kenarlı şapkamı gördünüz mü?
Bombalandık. Yayın yok.
Tek radyo kanalı Varşova değil.
Hazırlan hayatım. Eşyalarını topla.
- Nereye gidiyoruz? - Varşova dışına.
- Varşova dışına mı? Nereye? - Duymadın mı?
- Neyi? - Gazeteyi okumadın mı?
Hayır.
- Gazete nerede? - Paketlemek için kullandım.
- Paketlemek için kullanmış. - Hükûmet Lublin'e taşındı.
Tüm erkeklerin şehirden ayrılıp,
nehri geçip yeni bir savunma hattı kurması gerekiyor.
Binada kimse kalmadı, sırf kadınlar var. Erkeklerin hepsi gitti.
Onlar yeni savunma hattı kurarken siz ne yapacaksınız?
- Valizlerle dolanacak mısınız? - Eşyalarını topla Wladek. Vaktimiz yok.
- Ben hiçbir yere gitmiyorum. - Güzel.
Ben de gitmiyorum.
Saçmalamayın, birbirimizden ayrılmamalıyız.
Bakın, eğer öleceksem, bir yere gitmeden, evimde ölmek isterim.
- Tanrı korusun. - Susun, bir şey yakaladım. Dinleyin.
...BBC Londra'dan. Alman hükûmetine sundukları
gözlemlere
yanıt alamayan
Britanya hükûmeti
Nazi Almanya'ya savaş ilan etti.
- Bu harika! - Beklendiği kadarıyla...
...önümüzdeki birkaç saat içinde, Fransa da
benzer bir açıklamada bulunacak.
Polonya artık yalnız değil.
Harika! Muhteşem!
Anne, yemek çok güzeldi.
Kesinlikle öyleydi.
Kutlayacak bir sebep varsa, kutlama için de uğraşmalısın.
Büyük Britanya ve Fransa'ya!
Ben size dememiş miydim? Her şey iyi olacak.
5.003.
- O kadar mı? - Evet.
Elimizdeki son para 5.003 zloti.
3.003 fazlamız var demek ki. Bakın.
"Konu: Nakit varlıklara dair yeni kısıtlamalar.
Yahudiler, evlerinde en fazla 2.000 zloti saklayabilirler."
Gerisini ne yapacağız?
Bankaya yatır. Bloke hesap aç.
Bankalar!
Hangi salak, parasını Alman bankasına yatırır?
Parayı saklayabiliriz.
Buraya, saksıların altına saklayabiliriz.
Hayır, ne yapacağımızı söyleyeyim. Denenmiş yöntemler kullanacağız.
Geçen sefer ne yapmıştık, biliyor musunuz?
Masanın ayağına delik açıp
içine saklamıştık.
- Ya masayı götürürlerse? - Ne demek "masayı götürürlerse"?
Almanlar, Yahudilerin evlerine girip mobilyaları ve değerli her şeyi alıyor.
-Öyle mi? - Neden böyle bir masa istesinler ki?
- Ne yapıyorsun? - Bakın, dinleyin.
Burası en iyi yer. Saksının altına bakmak kimsenin aklına gelmez.
- Hayır, dinleyin. Ben düşündüm... - Sahi mi? Şaşırtıcı.
- Bence psikoloji kullanalım. - Ne kullanalım?
Parayı ve saati masanın üstünde bırakıp...
...üstünü böyle örteriz. Göz önünde.
- Salak mısın sen? - Almanlar asla fark etmez.
Gördüğüm en aptalca şey. Tabii ki fark ederler. Baksana.
Şuna bak.
Aptal.
- Bir de bana salak diyorsun. -Çok iyi. Orası bakacakları son...
- Bu, saatler sürer. - Acelemiz yok.
- Saatler sürmeyecek. - Sonra nasıl çıkaracaksın?
- Nasıl çıkaracaksın? - Sessiz olun! Susar mısınız?
- Teker teker çıkarırsın. - Beni kimse dinlemiyor!
Sessiz olun lütfen. Düzeni sağlayın.
- Avukat ya, düzen seviyor. - Beni dinleyin. Bakın.
Saati saksının altına, parayı da kemanın içine koyalım.
- Hâlâ çalabilecek miyim? - Göreceğiz.
- Jurek? Ben Wladek Szpilman. - Wladek, nasılsın?
İyiyim, teşekkürler. Ya sen?
Bu koşullar altında gayet iyiyim. Neden aradığını biliyorum galiba.
Yapabileceğimiz bir şey yok. Radyoyu yeniden açmıyorlar.
- Evet, biliyorum ama... - Polonyalılara müzik ve radyo yok.
Biliyorum ama Jurek.
Ama eminim iş bulursun. Senin gibi bir piyanist.
Olabilir de, olmayabilir de...
Yanlış anlama ama kariyerimi konuşmak için aramamıştım aslında.
Haftalarca Jurek'in başının etini yedim ve sonunda pes edip dedi ki:
"Tamam, yarın benimle gel." Ben de gittim ve...
...radyoyu bombaladılar.
O şekilde tanışmamız muhteşemdi.
- Sahi mi? - Evet, unutulmaz bir an.
-Çalışınıza hayranım Bay Szpilman. - Bana Wladek de lütfen.
- Kimse Chopin'i sizin gibi çalmıyor. - Bu bir iltifattır umarım.
- Tabii ki, çok ciddiyim. -Şaka yapmaya çalışıyordum.
- Kahve içmeye gidelim mi? -Çok isterim.
- Sen ne iş yapıyorsun? - Konservatuvardan mezun oldum.
- Müzisyen misin? - Evet ama yeniyim.
- Hangi enstrüman? -Çello.
Çello çalan kadınları izlemeye bayılıyorum.
YAHUDİLER GİREMEZ
Utanç verici! Bunu nasıl yaparlar?
İnsanları biliyorsun. Hitler'den çok Nazi olmaya çalışıyorlar.
İçeri girip şikayet edeceğim.
Yapmasan daha iyi, inan bana.
- Ama küçük düşürücü. Sizin gibi biri! - Hoşça kalın.
Başka bir yer buluruz.
- Parkta yürüyebiliriz. - Hayır, yürüyemeyiz.
Resmi kararname var.
Yahudiler parklara giremez.
- Tanrım! Şaka mı yapıyorsunuz? -Şaka değil, gerçek.
Bankta oturabilirdik ama
"Halka açık banklarda Yahudilerin oturması yasak."
Bu çok saçma.
Burada durup konuşabiliriz.
Sanırım buna iznimiz var.
Demek çello çalıyorsun. Çok güzel.
En sevdiğin besteci kim?
Chopin mi? Gerçekten mi? Öyleyse...
...çello sonatını çalmayı öğrenmen gerekecek, değil mi?
Ya sen, Wladek?
Belki sana eşlik edebilirim. Ben piyanoda, sen çelloda.
Bay Szpilman, siz çok harika birisiniz.
Bana Wladek de lütfen.
"Varşova bölgesindeki Yahudiler için amblemler.
Bugünden itibaren, Varşova bölgesindeki tüm Yahudilerin
dışarı çıktıklarında görünür amblemler takmasını emrediyorum.
Bu kararname, 1 Aralık 1939 tarihinde yürürlüğe girecektir
ve 12 yaş üstü tüm Yahudiler için geçerlidir.
Amblem, sağ elbise koluna takılacaktır
ve beyaz fon üzerinde Davut'un mavi yıldızını temsil edecektir.
Beyaz fon, yıldızın bir noktadan diğerine
sekiz santimetre olabilmesine izin verecek kadar geniş olmalıdır.
Yıldızın kollarının genişliği bir santimetre olmalıdır.
Kararnameye uymayan Yahudiler,
en ağır şekilde cezalandırılacaktır.
Varşova bölgesi Valisi,
Doktor Fischer. "
- Ben takmam. - Ben de takmam.
Kendimi damgalatmam.
Bakayım.
Kol bantlarını kendimiz bulmamız gerektiğini mi söylüyor?
- Nereden bulacağız? - Bulmayacağız.
Kol bandı takmayacağız.
Sen!
Buraya gel.
Neden bize selam vermedin?
Affedersiniz.
Senin kaldırımda yürümen yasak.
Oluktan yürü.
Bunu gördün mü?
Neyi? Çalışıyorum. Ne oldu?
Bu nedir?
- Bizi koyacakları yer. - Ne demek "koyacakları yer"?
"Varşova bölgesi valisi Doktor Fischer'ın emriyle,
Varşova'da Yahudi bölgesi kurulması hakkında.
Varşova'da yaşayan
veya Varşova'ya taşınan tüm Yahudilerin
ikamet edeceği bir Yahudi bölgesi kurulacak."
Şuna bak.
"İşaretlenen bölgenin dışında yaşayan Yahudilerin
31 Ekim 1940 tarihine kadar Yahudi bölgesine taşınması
gerekmektedir."
Hepimizi alamazlar. Burası çok küçük.
Varşova'da 400 bin Yahudi var.
Hayır, 360 bin. Yani kolay olur.
Ne yapmam gerekiyor? Sen söyle.
- Ne yapacağımı sen söyle. - Elimizden geleni yapacağız.
Anne?
Anne,
ne oldu?
20 zloti!
20 zlotiden başka paramız kalmadı.
20 zlotiyle ne alabilirim?
Patates pişirmekten bıktım artık.
Fiyat bu. Teklifim bu.
Size tavsiyem, kabul etmeniz. Daha fazla veren çıkmaz.
- Ama bu bir Bechstein! -İki bin. Kabul etmenizi tavsiye ederim.
Acıkınca piyanoyu mu yiyeceksiniz?
-Çık dışarı! - Ne yapıyorsun?
- Kes şunu! - Parasız veririz daha iyi. Defol!
Bugün yemek mi yemedin? Bu sinir nedir?
Kafayı yemişsiniz.
Size iyilik yapıyorum.
İki bin veriyorum, nakliye parası da bana ait.
Nakliyeye para almıyorum bile!
Bütün gün yemek yememişsin! Delirmişsin!
Alın.
31 EKİM 1940
Merhaba.
Gelmek istememiştim.
Tüm bunları görmek istememiştim ama...
Kendimi tutamadım.
- Nasılsın? -İyiyim.
Güzel.
Hayır, değilim aslında. Kuzenimi tutukladılar.
Jurek, bırakacaklarını söylüyor.
Utanç verici.
Çok sürmeyecek, merak etme.
Ben de öyle düşündüm.
Çok saçma.
Ben... Gitmeliyim.
Görüşürüz...
...yakında.
Hoşça kal.
Şey...
Açıkçası, daha kötü olacağını düşünmüştüm.
Nerede uyuyacağız?
Ben kızlarla mutfakta uyurum.
Sen, Henryk ve babanız da burada.
Bakın.
Gelin de şuna bakın.
DİKKAT!! ENFEKSİYON RİSKİ GİRMEK YASAKTIR
Çekilin hadi.
Gidin dedim! Çekilin!
Baba!
- Bir şey sattın mı? - Bir tane. Dostoyevski, Budala.
-Üç zloti. - Dünden çok.
Yalnızca üç zloti. Bazıları milyonlar kazanıyor.
- Biliyorum. -İnan bana, bilmiyorsun.
Gardiyanlara rüşvet veriyorlar, onlar da görmezden geliyor.
Arabalar dolusu yemek, tütün, likör ve Fransız kozmetik ürünleri
getiriyorlar.
Fakirler ölüyor ama kimsenin umurunda değil.
Affedersiniz, kocam Izaak Szerman'ı gördünüz mü?
- Uzun boylu, yakışıklı... -Üzgünüm.
...küçük bir gri sakalı var. Görmediniz mi?
- Maalesef. - Affedersiniz.
- Bilmiyorum. - Hoşça kalın.
İyi uykular. Ama onu görürseniz bana yazın, olur mu?
Izaak Szerman.
Neden Yahudi olmayanların sokağı bizim bölgemizden geçiyor?
Neden etrafından dolanmıyorlar?
Merak etme, yakında bir köprü yapacaklar. Duymadın mı?
Köprü mü? Salaklar.
Bir de Almanlar akıllı olduklarını iddia ederler.
Ama bana sorarsan, kesinlikle çok aptallar.
Ailemin karnını doyurmalıyım. Vaktimin yarısını burada,
izin vermelerini bekleyerek geçiriyorum.
Buraya müzik dinlemeye geldiğimi sanıyorlardır belki de?
Ne oldu? Acelen mi var?
Neyin var senin?
- Hadi, bir şey yap. - Evet, dans et!
- Dans et! - Dans et!
Hadi, dans et!
Çok güzel.
Ya sen? Sen de onunla dans et.
Sokağı boşaltın da Yahudiler dans etsin.
Hadi, sen de.
Çalın!
Daha hızlı!
Hadi!
Daha hızlı!
Dans et!
Daha hızlı!
Kımıldayın! Daha hızlı dedim! Hadi ama Yahudiler!
- Dansa devam. - Dans edin.
İyi, geldiler.
Itzak Heller sizi bekliyordu.
- Mesele nedir? - Otur, çay al.
Yemek için kızları bekleyeceğim.
- Burada ne işin var? - Kek getirmiş.
Babası...
Babası, mücevher işine geri dönmüş.
Durumu iyi, öyle değil mi?
Harika. Mücevher.
- Adam topluyoruz. - Kim adam topluyor?
Ukalalık yapma, dost olarak geldim.
Ülkenin dört yanından Yahudileri getiriyorlar.
Yakında gettoda yarım milyon insan olacak.
- Daha fazla Yahudi polise ihtiyacımız var. - Daha fazla Yahudi polis!
Yahudileri dövüp Gestapo ruhunu yakalamamı istiyorsun. Anladım.
- Birinin yapması gerekiyor. - Ama neden ben?
Yalnızca babaları zengin çocukları aldığınızı sanıyordum.
Babama bak, bize bak...
Size bakıyorum, bu yüzden geldim zaten. Daha iyi bir hayatınız olabilir.
- Kitap satarak mı yaşayacaksın? - Evet, teşekkürler.
Size iyilik yapıyorum.
Ya sen? Çok iyi piyanistsin.
Polis caz grubumuz var. Seni seve seve kabul ederler.
- Bize katıl. Başka işin yok. - Teşekkürler, işim var benim.
Affedersin, durmanı istiyor.
Kim durmamı istiyor?
Daima işin iyi tarafına bak, derim.
Küçük bir gettodasın. Entelektüeller, profesyoneller var.
Bizden daha iyi durumdasınız. Büyük getto, lağım çukurundan farksız.
- Bana yapacak bir iş ver. - Sen bir sanatçısın.
İnsanlara moral veriyorsun. Yeterince işin var.
- Yardım etmek, bir şey yapmak istiyorum. -Çok fazla tanınıyorsun.
Bir şey diyeyim mi?
Siz müzisyenlerden iyi komplocu olmaz.
Siz fazla... Müzikalsiniz.
- Kim o? - Symche.
Majorek.
İlanlar asılıyor. Şehri, istenmeyenlerden temizleyeceklermiş.
- Sürekli öyle ilanlar asıyorlar. - Merhaba Symche.
Dyrek, Bayan Ysken.
Jehuda, işler yoğun mu?
Majorek, bu, Polonya'nın en iyi piyanisti.
Belki de bütün dünyanın.
Wladyslaw Szpilman, Majorek'le tanıştırayım.
- Memnun oldum. -İsminizi duydum.
- Müziğinizi hiç dinlemedim. - Majorek eskiden ordudaymış.
Parlak adam.
Onda karşı olduğum tek şey, sosyalist olmaması.
Gitsen iyi olur Wladek. Sokağa çıkma yasağı başlamak üzere.
Gazetemizden kaç baskı yapıyoruz, biliyor musun?
500.
Tek bir kopyayı ortalama kaç kişi okuyor biliyor musun? 20.
10 bin okuyucu eder. Başkaldırı böyle başlayacak.
Majorek, kopyaları donuna saklıyor ve tuvaletlere bırakıyor.
- Tuvaletlere mi? - Bulabildiğim her tuvalete.
Almanlar asla Yahudi tuvaletlerine girmiyor.
Onlar için fazla temiz.
Lütfen bayım.
Dinle.
Tutsana! Seni küçük piç!
Al!
Yapma! Dur!
Dur!
Hadi. Hadi oğlum!
Ayağa kalk.
Kalk hadi.
Lütfen, en azından bu gece kötü hiçbir şeyden bahsetmek istemiyorum.
- Yemeğin tadını çıkarın. -Öyleyse komik bir şey anlatayım.
- Dr. Raszeja'yı biliyor musunuz? - Cerrah olan?
Cerrah.
Sebebini sormayın ama bir şekilde
Almanlar, ameliyat için gettoya girmesine izin vermişler.
Yahudi mi? Polonyalının bir Yahudiyi ameliyat etmesine izin mi vermişler?
Geçiş izni almış tek bildiğim bu. Neyse...
Hastayı uyutup ameliyata başlamış.
Daha ilk kesiği açmış ki, SS subayları içeri dalmış,
önce masada yatan hastayı,
sonra da Dr. Raszeja ve odadaki herkesi vurmuşlar.
Çok komik değil mi?
Hasta hiçbir şey hissetmemiş, anestezi altındaymış.
Kötü bir şey konuşmayalım, dedim Henryk.
Neyiniz var sizin? Espri anlayışınızı mı kaybettiniz?
Komik değil.
Komik olan ne, biliyor musun? Sensin ve şu komik kravatın.
Nasıl yani? Kravatımın ne alakası var?
-İşim için bu kravata ihtiyacım var. -İşin mi?
- Evet, çalışıyorum ben. - Evet, işin.
Gettoda, parazitler için piyano çalmak.
- Parazitler! - Parazitler...
Çocuklar!
- Umurlarında değil. - Ve bunun için beni mi suçluyorsun?
Evet çünkü her gün görüyorum. Etraflarında olan bitenin bile farkında değiller.
- Ben Amerikalıları suçluyorum. - Kravatım için mi?
Amerikalı Yahudiler, hem de çok sayıdalar.
Ne yaptıklarını sanıyorlar? Burada insanlar ölüyor.
Yiyecek tek lokma yok.
Yahudi bankacılar, Amerika'yı Almanya'ya savaş açması için ikna etmeli.
Işıklar!
Işıkları açın!
Yürü!
Kapıyı açın! İçeri girmek istiyoruz!
Kapıyı açın!
Ayağa kalkın!
Sen, ayağa kalk! Hadi!
Dışarı atın!
Anne...
Hadi, koşun!
Sessiz olun.
- Ben, Bay Szpilman'ın kardeşiyim. - Gir. Sen değil.
- Ne oldu? - Gel. Korkunç bir şey.
- Ne var? - Sokakta insanları avlıyorlar.
Henryk'i aldılar.
Eve git, tamam mı? Sen eve git, ben hallederim.
- Affedersiniz, kocamı gördünüz mü? - Hayır.
Izaak Szerman?
- Maalesef. - Uzun boylu, yakışıklı, gri sakalı var.
Görürseniz bana yazın. Unutmayın. Adı Izaak Szerman.
Ne oldu burada?
Torunumu aldılar. İnsanları alıp götürüyorlar.
Onlara ne yapacaklar? Tanrı'ya inanmayı bıraktım artık.
Affedersiniz.
Itzak?
Itzak, ben Wladek Szpilman.
Buradayım.
- Henryk içeride. - Görmedim.
-İnan bana. Onu da aldılar. -Şanssızlık.
Yardım eder misin?
Şimdi bana ihtiyacın mı oldu?
Yardım eder misin?
- Pahalıya patlar. - Hiç param yok.
Öyleyse bir şey yapamam. Bize katılmalıydın.
Bak, senin etkili biri olduğunu söylediler.
Kim söyledi?
Tanıdığım bazı kişiler. Önemli biri olduğunu söylediler.
Itzak...
- Eller yukarı! - Nasılsın?
- Nasıl gidiyor? - Eşkıyalar!
Yerde!
- Deli bu. - Eller yukarı!
- Sigara ister misin? - Sigara mı?
Teşekkürler.
- Her şey harika! - Aynen öyle.
Çok mutlu görünüyor.
Her şey harika.
Eller yukarı!
Her şey harika.
İmdat!
Bırak! Yardım edin!
- Seni neden aldılar? - Itzak Heller'e mi gittin?
- Onunla konuşmanı istedim mi senden? - Sonuçta çıktın, değil mi?
O pislik herife yalvardın mı bir de?
Sana yardım etmesini istedim.
Ne kadar ödedin?
Hangi parayla ödemiş olabilirim?
Kazandığım her şey yemeğe gidiyor.
Ben kendime bakabilirim.
Seni götüreceklerdi.
Seninle ilgisi yok.
Beni istediler, seni değil.
Neden başkalarının işine karışıyorsun?
- Delisin sen. Sorunun bu. - Bu da beni ilgilendirir.
Neyin var? Hasta mısın?
Açım.
Çalışma belgesi mi? "Çalışma belgesi yok" ne demek?
Gettoda Almanlarla çalışmak için...
...çalışma belgenin olması gerekiyor, yoksa...
- Yoksa ne? - Yoksa seni gönderiyorlar.
- Yani söylentiler gerçekmiş. - Bizi başka yere yerleştirecekler.
Doğudaki çalışma kamplarına gönderecekler.
- Küçük gettoyu kapatıyorlar. - Tanrım!
Wladek!
Konser turuna çıkmamış mıydın? Londra, Paris, New York, Şikago!
- Bu hafta değil. - Berbat görünüyorsun.
Söylentileri duydunuz mu? Bizi doğuya yerleştireceklermiş.
Söylentilermiş! Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz. Sorun nedir?
Babam için çalışma belgesi almaya çalışıyorum.
Kendim ve ailem için aldım ama babama da almam gerekiyor.
- Tüm şirketlere ve dükkanlara gittim... - Bana neden gelmedin?
Belge işinde olduğunu bilmiyordum.
Ben değil, Majorek.
Yardım edebilir misin? Hiç param yok.
Hakaret eder gibi konuşma lütfen.
Onun için bir şey yapabilir misin?
Yarın saat dörtte Schultz atölyesine gel.
Bak, bugün olağanüstü şanslısın!
Tarihi hareketler bunlar!
O yüzden hep şöyle derim:
-"İşin iyi tarafına bak!" - Evet, biliyorum.
- Sırtın nasıl? - Daha iyi.
Daha mı iyi?
Sormasan daha iyi.
Teşekkürler.
Benim için zevktir. Bir yardımı olmayacak zaten.
Teşekkürler Bay Schultz.
15 MART 1942
En azından gettoda iş bulduk.
Hâlâ beraberiz.
Herkes dışarı! Avluya!
Yürüyün!
Biz işçiyiz. Çalışma belgelerimiz var.
Dur.
Al.
Şuraya geç. Çabuk.
Sen.
Sen, sen.
Sen.
Diğer herkes kıyafetlerini giyip buraya gelsin.
Eşyalarınızı da alın. En fazla 15 kilo.
Bizi nereye götürüyorsunuz?
Üzgünüm, elimden geleni yaptım.
- Belgeler bizi kurtarır sanmıştım. - Yapma Wladek.
Henryk ve Halina'nın daha iyi bir yere gideceklerini umalım.
16 AĞUSTOS 1942
- Nereye gideceğiz? -Çalışacaksınız.
Bu kokuşmuş gettodan çok daha iyi bir yerde olacaksınız. Yürüyün.
Neden yaptım?
Bir şişe suyunuz var mı? Ölüyor.
-Çocuğum susuzluktan ölüyor. - Pardon.
- Yalvarırım. -Çok üzgünüm.
- Suyunuz var mı? Yalvarırım. - Beni duyuyor musun?
- Utanç verici, diyorum. - Seni duyuyorum.
Koyun kesmeye götürür gibi ölüme götürüyorlar bizi.
- Sesini alçalt. - Neden onlara saldırmıyoruz?
Burada yarım milyon kişiyiz. Gettodan kaçabiliriz.
En azından onurumuzla ölürüz, tarihte kara leke olarak değil.
Ölüme gönderdiklerinden nasıl bu kadar eminsin?
Emin değilim.
Neden değilim, biliyor musun? Çünkü bana söylemediler.
- Hepimizi temizleyecekler. - Ne yapayım? Savaşayım mı?
Savaşmak için organize olup plan yapmalı, silah bulmalı...
Haklı. Kemanımın yayıyla savaşmamı mı bekliyorsun?
Almanlar böyle bir iş gücünü asla ziyan etmez.
Bizi çalışma kampına gönderecekleri belli.
Tabii.
Şu topala bak, yaşlılar, çocuklar. Bu insanlar çalışacak mı?
Kendine bir bak. Sırtında odun mu taşıyacaksın?
Henryk! Halina, Henryk!
Halina, Henryk!
Sizi çok özledim. Yanınızda olmak istedim!
Yanınızda olmak istedim!
Aptal.
Neden yaptım?
Kadın sinirime dokunuyor.
Tanrı aşkına, ne yapmış ki?
Bebeğini boğarak öldürmüş.
Saklanma yeri hazırlayıp içine girmişler.
Tam polis geldiğinde bebek ağlamış.
Kadın elleriyle bastırarak ağlamayı durdurmaya çalışmış, bebek ölmüş.
Bir polis, boğulma seslerini duymuş ve saklandıkları yeri bulmuş.
Ne okuyorsun?
"Bize saplarsan, kanamaz mıyız?
Bizi gıdıklarsan, gülmez miyiz?
Bizi zehirlersen, ölmez miyiz?
Bize yanlış yaparsan, intikam almayalım mı?"
-Çok uygun olmuş. - Evet, o yüzden getirdim.
Salak. Parayla ne yapacağını sanıyor ki?
Oğlum, buraya gel.
Gel.
- Karamel şeker ne kadar? - 20 zloti.
Bir şeker mi? Parayla ne yapacaksın acaba?
20 zloti.
Hepimizden 20 çıkar.
Bende on var galiba.
Beş, on, 20.
- Halina? - Ne var?
- Bunu söylemek için komik bir zaman ama... - Ne o?
Keşke seni daha iyi tanısaydım.
Teşekkürler.
Szpilman?
Siktir git!
Baba?
Anne? Halina?
Halina? Anne?
Ne yaptığını sanıyorsun? Hayatını kurtardım. Git hadi! Git!
Koşma!
Anna!
Ve doğrudan eritme kazanına!
- Bunu vermem. - Ver onu bana!
Ne yapıyorsun? Kadın hamile.
Wladek?
Neden buradasın Wladek?
Böyle yani, ben...
Biz...
Hepsi, herkes.
Herkes.
Belki onlar şanslıdır. Ne kadar hızlı olursa o kadar iyi.
Henüz bitmedi. Birkaç gün burada kalacağız.
İşler sakinleşene kadar.
Polise rüşvet verdim, bitince haber verecek.
Dikkat! Marş marş!
İleri!
Tanrım! Ne zamandır dışarıyı görmemiştim. İki yıl oldu herhalde.
Fazla heyecanlanma.
Altın bu.
Çok iyi fiyat.
Tanıdığın biri mi?
Çok güzel. Kim o kız?
Şarkıcı. Yakından tanırdım.
Kocası aktör.
İyi insanlar. Onunla konuşmak isterdim.
Unutma Wladek, Yahudilere yardım edenleri asıyorlar.
Sola dön!
Marş marş!
Dur! Dikkat!
Rahat!
Sağa dön!
Öne çık. Sen!
Sen.
Sen, sen.
Sen.
Yere yat!
Sola dön!
Marş marş!
Ne zamandır buradasın?
Dün geceden beri.
Seni gördüğüme sevindim.
Son yerleştirmelere başlayacaklar.
Ne olduğunu biliyoruz.
Dışarıya birini gönderdik. Zygmund, iyi bir adam.
Varşova'dan çıkan trenleri izlemesi emredildi.
Sokolow'a kadar gitti.
Biri ona, rayların ayrıldığını söylemiş.
Kollardan biri Treblinka'ya gidiyor.
Söylediğine göre, her gün Varşova'dan insanları taşıyan trenler
Treblinka'ya doğru gidip boş dönüyorlarmış.
O hatta hiç yemek taşındığını görmemişler.
Sivillerin, Treblinka istasyonuna yaklaşması yasakmış.
Bizi imha ediyorlar.
Çok zaman almayacak.
Yarım milyondan geriye 60 bin kişi kaldık.
Çoğunlukla gençler.
Ve bu sefer savaşacağız.
Formumuz yerinde.
Organize olduk. Hazırız.
Yardım lazımsa...
Sen!
Buraya gel!
Kahretsin!
Çok üzgünüm.
Neden öyle oldu, bilmiyorum.
Lütfen...
Al bakalım!
Götürün onu.
Umarım piyano çalışın tuğla taşımandan iyidir.
Böyle devam ederse sonu yakındır.
Ona daha iyi bir şey ayarlamaya çalışırım.
Sorun var.
Toplanın! Yalnızca Yahudiler!
Polonyalılar işe devam etsin. Yalnızca Yahudiler.
Size iyi haberlerim var.
Bazı söylentiler dolaşıyormuş.
Sizi başka yere
yerleştirecekmişiz.
Size söz veriyorum, ne şimdi
ne de ilerisi için
başka hiçbir plan yok.
Tamam mı?
Bu sebepten dolayı,
duvarlara bilgi ilanları asıyoruz.
İyi niyetimizi göstermek adına,
oylama yaparak, izinli olarak dışarı çıkacak birini seçeceksiniz.
Her gün şehre gidecek
ve her bir çalışan için
üç kilo patates
ve bir somun ekmek getirecek.
Sizi başka yere yerleştirecek olsak
neden böyle bir şey yapalım ki?
Yemediğiniz malzemelerden
iyi para kazanabilirsiniz.
Yahudiler bu tür işlerde iyi değil mi zaten?
Para kazanmakta yani.
Dağılabilirler.
Şu, ipli olan.
Diğerleri telle bağlı.
Şimdi!
Majorek.
Bir yardım isteyeceğim.
Buradan çıkmak istiyorum.
Çıkmak kolay.
Zor olan, diğer tarafta nasıl hayatta kalacağın.
Biliyorum.
Geçen yaz Zelazna Brama Meydanı'nda bir gün çalışmıştım.
Tanıdığım bir kadını gördüm. Eski bir arkadaş.
Şarkıcı. Kocası da aktör.
Belki hâlâ oradalardır diye isimlerini ve adreslerini yazdım.
Janina Godlewska ve Andrzej Bogucki. İyi insanlar.
İletişim kurmaya çalışabilir misin?
Her gün şehre gidiyorsun. Buradan çıkmama...
...yardım ederler mi diye sor onlara.
Yara bandı var mı?
Ne yapıyorsun?
Ne var orada?
Gettoya yemek götürmeye iznimiz var.
Üç kilo patates ve ekmek.
Aç.
Yalnızca patates ve ekmek var.
Yalan söylüyorsun. Doğru değil.
Aç.
Patates!
Siz Yahudiler, hepiniz aynısınız.
Elimizi verirsek...
...kolumuzu kaptırıyoruz.
Bana bir daha yalan söylersen seni öldürürüm. Kendi ellerimle.
Arkadaşlarına baktım.
- Artık orada oturmuyorlar. -İletişim kurdun mu?
- Gitmeye hazır ol. - Ne zaman?
- Yakında. - Dur!
Kahretsin!
Durun! Neler oluyor burada?
Al sana!
Size biraz disiplin öğreteceğim, pislik Yahudiler.
Neden vuruyorum, biliyor musun?
- Hayır. - Neden vuruyorum, biliyor musun?
Neden?
Yeni yılı kutlamak için.
Marş marş!
Yürüyün ve şarkı söyleyin!
Güzel bir şarkı söyleyin!
Yüksek sesle ve anlaşılır söyleyin!
Bu gece birleşin Ve beyaz kartalı takip edin
Ayağa kalkın ve savaşın
Can düşmanlarımızla
Günü geldiğinde ayaklanın Onlara cehennem ateşini yaşatalım
Köleliğin boyunduruğunu bertaraf edelim
Ulusumuzun ırzına geçeni cezalandırıp Tarumar edelim
Onurumuzu korumak için onları doğrayalım
Gel.
Üzgünüm.
Kirliyim. Çok pisim.
Fazla vaktimiz yok. Gel hadi.
Acele etmeliyiz.
Al. Üstüne bir dene.
Seni başka yere götürmeliyiz.
Almanlar, ayrım yapmadan herkesi avlıyorlar.
Yahudi veya değil, herkesi.
Bir de, Wladek, tıraş olsan iyi olur. Raftaki jileti kullan.
Gebczynski sana bakacak.
Şehrin diğer yakasında.
Bu gece burada kalırsın, sonra sana başka bir yer buluruz.
Sana yemek getiririm.
Tamam, gidelim.
Nerede yatacağını göstereyim.
Yarın öğleden sonraya kadar burada kalmalısın.
Sonra, bir eve gideceksin. Getto duvarının yanında
ama güvenli bir yer.
Pek rahat olmayacak.
Sorun değil.
Teşekkürler.
Ver. Onu bana ver.
Olabildiğince önlere git. Alman kısmına.
GEÇMEK YASAK
Şimdi perdeyi çekeceğim.
Ama gündüzleri açık bırak. Sakın unutma.
Duvarın bu yanı daha iyi olmalı.
Evet.
Ama bazen, duvarın hangi yanında olduğumdan emin olamıyorum.
Biraz ekmek var, patates, soğan.
Tekrar geleceğim.
Janina haftada iki gün ziyaretine gelecek.
Yemek getirip nasıl olduğuna bakacak.
Teşekkürler.
Çok önemli bir şey daha: Acil durumda...
Yani, gerçekten acil bir durumda bu adrese git.
Ne demek "unuttum"?
Sence ne demek olabilir? Unuttum, demek işte.
Bana pislik gibi davranıyorsun.
Pisliğin tekisin çünkü.
- Domuz! - Orospu!
-İğrenç domuz! - Sensin iğrenç domuz!
Domuz, domuzu tanır tabii. Domuz.
Melek gibi çalıyorsun.
Melek gibi çalıyorsam neden dinlemiyorsun?
- Dinliyorum. - Yalancı.
Uyuyakaldın. Domuz.
19 NİSAN 1943
Dağılın! Saldırıya uğradık!
Siper al!
Ateş!
Siper al! Ateş!
Çıkın hadi!
- Ateş! - Ateş!
Saldırı başarılı oldu.
16 MAYIS 1943
Şu bina...
Şu tarafa dön!
Ateş!
Teşekkürler.
- Daha önce gelmek istedim ama... - Yok, teşekkürler.
Kimse bu kadar dayanacaklarını beklemiyordu.
Oradan çıkmamalıydım. Onlarla kalıp savaşmalıydım.
Wladek, yapma. Artık bitti.
Onlarla gurur duymalısın.
- Gerçekten iyi savaştılar! - Evet.
- Almanlar da öyle. -Şaşkınlık içindeler!
Beklemiyorlardı. Kimse beklemiyordu.
Yahudiler karşı koyuyor.
- Kimin aklına gelirdi? - Ne işe yaradı ki?
Ne işe mi yaradı?
Wladek, sana şaşırıyorum.
Onurlarıyla öldüler. O işe yaradı.
Bir şey söyleyeyim mi?
Şimdi de Polonyalılar ayaklanacak.
Biz hazırız.
Biz de savaşacağız.
Göreceksin.
Eşyalarını topla. Gitmen gerekiyor.
Ne?
Ne oldu?
- Kaçıyorum. - Ne oldu?
Gestapo, silahlarımızı buldu.
Janina ve Andrzej gitti.
Yakında buradan da haberleri olur.
Hemen buradan gitmelisin.
Nereye gideceğim?
Halime baksana. Ben gitmiyorum.
- Burada kalmayı deneyebilir miyim? - Senin tercihin.
Ama eve baskın yaptıklarında, camdan aşağı atla.
Seni canlı yakalamasınlar.
Bende zehir var. Beni de canlı yakalayamayacaklar.
Kapıyı aç!
Kapıyı aç, yoksa polis çağıracağız!
Bu dairede mi yaşıyorsun?
Kayıtlı değilsin.
Bir arkadaşımın evi.
Ziyarete gelmiştim ama kaçırdım herhalde.
Kimliğin yanında mı?
- Kimliğine bakayım. - Evet, tabii.
- Kimliğini görmek istiyorum! - Neler oluyor?
O bir Yahudi! Yahudi!
Yahudi'yi durdurun!
Dışarı çıkmasına izin vermeyin! Durdurun onu!
Evet?
Beni Bay Gebczynski gönderdi.
Wladyslaw Szpilman.
Dorota.
İçeri gel.
Üzgünüm.
Bana bu adres verilmişti. Bay Dzikiewicz adında birini arıyorum.
Michal Dzikiewicz benim kocam.
İçeri gel.
Otursana.
Yardıma ihtiyacım var.
Yasak başlamadan önce döner.
Bir yerde saklanıyordum.
- Kalacak bir yere ihtiyacım var. - Birazdan gelir.
- Ne zamandır evlisin? - Bir yılı biraz geçti.
Jurek nasıl?
Öldü.
- Bebeğin ne zaman doğacak? - Noel'de.
Çocuk yapmak için çok iyi bir dönem değil ama yine de...
Bu benim kocam. Wladyslaw Szpilman.
- Onu Marek Gebczynski göndermiş. - Evet, hatırlıyorum.
Yalnızca acil bir durumda size gelmemi söylemişti.
Artık endişelenme.
Bu gece bir yere gidemezsin.
Koltukta uyursun.
Affedersiniz.
Pardon, bir parça ekmek alabilir miyim?
Evet, elbette. Biz de yiyeceğiz.
Otur. Otur lütfen.
Teşekkürler.
Epey Alman bir bölgedesin.
Karşısı hastane, Rus cephesinden yaralıları alıyor.
Yanda da Schutzpolizei var.
Olabileceğin en güvenli yer.
Aslanın ininin tam ortasında.
Kapıyı kilitleyeceğim.
Burada olduğunu kimse bilmiyor, o yüzden sessiz olmaya çalış.
Her şey yolunda mı?
Teşekkürler.
Bu, Antek Szalas.
Seninle ilgilenecek.
- Nasılsınız? - Nasılsınız?
Teşekkürler.
Ona yedek anahtar verdim.
Yemek getirip seni kontrol edecek.
Yeraltıyla çalışıyor. İyi biridir.
Beni hatırlamadınız mı Bay Szpilman?
Sanmıyorum.
Varşova Radyosu.
Teknisyendim.
Sizi neredeyse her gün görürdüm.
-Üzgünüm, hatırlayamadım. -Önemli değil.
Merak etmeyin. Ben sık sık ziyarete gelirim.
Müttefik kuvvetler, Almanya'yı bombalıyor.
Hem de her gece.
Köln, Hamburg, Berlin.
Ruslar da onlara cehennemi yaşatıyor. Sonun başlangıcındayız.
Öyle umalım.
Buraya gel.
Ona dikkat edin.
İşte böyle. Dikkat.
Hâlâ hayattasınız demek.
Alın. Sosis, ekmek.
O votkadan daha var mı?
- Bu daha ne kadar sürecek? -Çok sürmeyecek.
Galiba sarılık oldum.
Bir şey olmaz. Yalnızca biraz tuhaf görünürsünüz, o kadar.
Büyükbabam sarılığa yakalandığında, kız arkadaşı onu terk etmiş.
İçin.
Neden daha önce gelmedin? İki haftadan fazla oldu.
Sorunlar.
Para.
Yiyecek için para bulmam lazım.
Satacak bir şeyler bulmalıyım. Kolay değil.
Al, bunu sat.
Yemek, zamandan önemli.
Söylemeyi unuttum!
Müttefikler, Fransa'ya girdi.
Ruslar da yakında gelecek.
Almanların canını okuyacaklar.
Her an olabilir.
Wladek?
Biliyordum. Bunun olacağını biliyordum.
- Doktor getireceğim. - Olmaz. Çok tehlikeli.
- Dr. Luczak. Ona güvenebiliriz. - Saçmalama. Çocuk doktoru o.
- Yine de doktor. - Hayır.
Sen kal. Ben giderim.
Veda etmeye geldik.
Otwocks'ta annemin yanında kalacağız.
Bebeği oraya gönderdik. Daha güvenli.
Ayaklanmanın her an başlayabileceğini söylüyorlar.
Şu Szalas denen adamı vurmalılar!
Senin adına Varşova'nın dört bir yanında para topluyormuş.
İnsanlar da cömert davranıyormuş.
Böylece epey para toplamış.
Tanrım.
Ciğeri futbol topu gibi olmuş, safra kesesi iltihaplı...
...ama yaşayacak.
Ona meyve şekeri bulmaya çalışırım ama kolay değil.
Yeniden gelebilir misiniz?
Bilemem.
Doktor,
- teşekkürler. - Konuşmayın, dinlenin.
Geldiğiniz için sağ olun.
Sana yemek getirdik.
Sana bir şeyler hazırlayacağım, sonra gitmeliyiz.
1 AĞUSTOS 1944
El bombası atacağım!
Orada yaralı biri var!
Gel.
Dikkat edin!
- Ben yardım getireyim! - Acele et!
Çabuk! Sedyeyi getirin!
İçeri girin!
Çıkın! Sokağa çıkın!
Hemen çıkın! Almanlar, binayı kuşattı!
Biri bana yardım etsin!
İyi misin? Çok toz var.
Bu tarafı kontrol edeceğim. Merak etme.
Dikkat et!
- Heinrich? - Bakıyorum!
İçeride kimse var mı?
- Aşağı gel! - Tamam, geliyorum.
Üst üste yığın.
Dök.
Her yeri işaretlemeliyiz.
Hadi.
Ne yapıyorsun burada?
Sen kimsin?
Beni anlıyor musun?
Evet.
Ne yapıyorsun?
Ben...
...şu konserveyi açmaya çalışıyordum.
Burası evin mi?
Burada mı çalışıyorsun?
Hayır.
Ne iş yapıyorsun?
Ben...
Eskiden piyanisttim.
Piyanist mi?
Gel.
Bir şey çal.
Burada mı saklanıyorsun?
Yahudi misin?
Nerede saklanıyorsun?
Tavan arasında.
Göster bana.
Yiyeceğin var mı?
Onlara göre, önemli olan...
Dikkat!
- Rahat. - Rahat.
Yahudi?
Bakar mısınız?
Bu silah sesleri nedir?
Ruslar, nehrin karşı yakasındalar.
En fazla iki hafta daha dayanman gerekiyor, o kadar.
- Neler oluyor? - Gidiyoruz.
- Ruslar geldi mi? - Daha değil.
Size nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum.
Tanrı'ya et, bana değil.
Bizim hayatta kalmamızı istiyor.
En azından buna inanmalıyız.
Al şunu. Hadi.
- Ya siz? - Bende bir tane daha var. Daha kalın.
Bütün bunlar sona erdiğinde ne yapacaksın?
Polonya radyo istasyonunda yeniden piyano çalacağım.
Bana ismini söyle.
Belki seni çalarken dinlerim.
Szpilman.
Bir piyanist için mükemmel isim.
Alman!
Vurmayın, ben Polonyalıyım!
Polonyalıyım!
- Ellerini kaldırıp dışarı çık! - Lütfen! Yalvarıyorum!
Vurmayın.
Yalvarıyorum, ben Polonyalıyım.
Aşağı gel!
Lütfen, ben Polonyalıyım. Lütfen.
Polonyalı.
Evet, Polonyalı.
Bu paltoyu neden giyiyorsun?
Üşüyorum.
Şunlara bak. Alman şerefsizleri!
Katiller!
- Aşağılık pislikler! - Katiller!
Piçler!
Şu halinize bakın!
Sahip olduğum her şeyi aldınız.
Benden, bir müzisyenden.
Kemanımı aldınız, ruhumu aldınız.
Müzisyen misin?
Sen müzisyen misin?
Evet.
Şeyi tanıyor musun?
Szpilman adında bir piyanist. Polonya radyo istasyonundan.
Tabii ki tanıyorum.
Onun saklanmasına yardım etmiştim.
Ona burada olduğumu söyle.
Bana yardım etmesini söyle.
- Adın ne? - Hosenfeld.
Ne?
Buradaydı, eminim.
Artık burada değil.
Onlara bağırdım, aşağıladım. Gurur duymuyorum ama yaptım işte.
Şu anda olduğun yerde durdum.
Dikenli teller vardı. Sonra bir Alman bana doğru geldi.
- Adını duymadın mı? - Hayır.
Fabrikaya sorayım. Belki biliyorlardır.
WLADYSLAW SZPILMAN, 6 TEMMUZ 2000'DE HAYATINI KAYBEDENE KADAR
VARŞOVA'DA YAŞAMAYA DEVAM ETTİ. ÖLDÜĞÜNDE 88 YAŞINDAYDI.
ALMAN SUBAYIN ADI, YÜZBAŞI WILM HOSENFELD'Dİ
1952 YILINDA, BİR SOVYET SAVAŞ MAHKUMLARI KAMPINDA HAYATINI KAYBETTİ
PIYANIST
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Erdal