The Pianist (2002) - Ocr fps 23.976215, runtime 2:28:49 @bURIN
คุณสปิลมันน์
- สวัสดี - ฉันมาพบคุณโดยเฉพาะ
- ฉันชอบคุณเล่นเปียโน - คุณเป็นใคร
ฉันชื่อโดโรธา เป็นน้องสาวของยูเร็ค
คุณเลือดออกนี่
ไม่เป็นไรครับ
มาเถอะโดโรธา ไว้เขียนมาหาเขาทีหลังก็ได้
- นี่ไม่ใช่เวลาคุยกัน - ยูเร็ค
ทำไมคุณไม่บอกว่ามีน้องสาว
- ไม่รู้จะหยิบอะไร - คุณเอาไปมากทุกที
จะเอากระเป๋าไปกี่ใบ
ฉันจะเก็บชุดแดงก่อน
แล้วนี่ คุณคิดว่าผม ควรจะเอารูปลุงซีม่อนไปด้วยไหม
จะเอาหรือไม่เอา ชอบก็เอาไป
คุณไม่เห็นเหรอฉันกำลังห่วงลูก
เดี๋ยวเขาก็กลับมา ไม่เป็นไรหรอก
- เราน่าจะเอากล่องไปใส่รองเท้าอีกใบ - วลาเดค
- แม่คะ วลาเดคกลับมาแล้ว - ขอบคุณพระเจ้า วลาเดค ลูกบาดเจ็บ
เปล่า ๆ ๆ แผลนิดเดียวเอง ไม่เป็นไร
แม่เป็นห่วงแทบแย่
ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง นายมีบัตรอยู่ ถ้านายโดนระเบิดเขาก็มาส่งถูกบ้าน
เฮนริก ๆ อย่าพูดอะไรอย่างนั้นนะ อย่าพูดแบบนั้นน่ะลูก
- ฉันหาสมบัติไม่เจอ - พ่อคะ ๆ วลาเดคกลับมาแล้ว
พ่อก็บอกแล้วไง
ทำอะไรกันน่ะ
- มีใครเห็นหมวกปีกกว้างของฉันบ้าง - แล้วเธอว่าทำอะไรอยู่ล่ะ
พวกทหารทิ้งระเบิด เราออกอากาศไม่ได้
สถานีวิทยุไม่ได้มีแค่วอร์ซอว์
ไปเก็บของสิลูก ไปเก็บของเร็วเข้า
เราจะไปไหนกัน
ไปจากวอร์ซอว์
ก็ไปไหนล่ะ
ไม่ได้ข่าวเหรอ
ข่าวอะไร
- เธอไม่ได้อ่านข่าวเหรอ - เปล่า
- หนังสือพิมพ์อยู่ไหนเนี่ย - ฉันหยิบเอามาห่อของแล้วล่ะ
ดันเอาไปห่อของซะแล้ว
- รัฐบาลย้ายไปที่ลู๊บลิน - คนที่มีแข้งขาต้องย้ายออกจากเมือง
ข้ามแม่น้ำไป มีการตั้งแนวรับใหม่ ข่าวบอกมาแค่นี้
ตึกนี้แทบไม่มีใครเหลือ มีแต่พวกผู้หญิง ผู้ชายไปกันหมด
แล้วไง คิดว่าตั้งแนวรับใหม่ แล้วจะทำอะไรได้เหรอ
หิ้วกระเป๋าเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ยังงั้นเหรอ
- เก็บของวลาเดค ไม่มีเวลาคุยแล้ว - ผมไม่ไปไหนหรอกแม่
ดี งั้นฉันก็ไม่ไปเหมือนกัน
อย่าพูดอะไรบ้า ๆ พวกเราจะต้องอยู่ด้วยกัน
ไม่ ๆ ฟังก่อน
ถ้าผมจะตาย ผมก็อยากตายอยู่ที่บ้าน พอใจแล้ว
- ฉันก็ไม่อยากจะไป - เงียบ ๆ ซิฉันจะฟังข่าวก่อน
เพิ่งมีข่าวใหม่ล่าสุด ออกมาจากสถานี BBC ในลอนดอน
รัฐบาลแห่งอังกฤษ ที่ยังไม่ได้รับคำตอบใด ๆ
ที่แสดงท่าทีชัดเจนแน่นอน จากรัฐบาลเยอรมัน
พวกเขาได้ประกาศสงครามกับนาซีเยอรมัน
- ยอดจริง ๆ วิเศษมาก - เป็นที่คาดกันว่าขณะนี้...
อย่า ๆ พ่อ
และในอีกไม่กี่ชั่วโมง ฝรั่งเศสก็จะประกาศสงครามเช่นเดียวกัน
โปแลนด์ไม่ถูกโดดเดี่ยวอีกแล้ว
เยี่ยม ๆ วิเศษมาก ๆ
พระเจ้า
แม่ครับ คืนนี้อาหารอร่อยมากเลย
ใช่ อร่อยจริง ๆ
เวลาฉลอง มันก็ต้องแสดงฝีมือกันบ้างซิ
ทีนี้ก็มาดื่มให้กับอังกฤษและฝรั่งเศส
พ่อบอกแล้วบอกแล้วใช่ไหม ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี
5 พันกับ 3 เหรียญ
- แค่นั้นเองเหรอ - ใช่ 5,003 ซโลทิส เรามีเงินแค่นั้น
ต่อให้ 3,003 ก็มากเกินไปด้วยซ้ำ ดูนี่
ประกาศข้อกำหนด เรื่องการมีเงินสดในครอบครอง
ชาวยิวได้รับอนุญาต ให้มีเงินในบ้านได้ไม่เกิน 2,000 ซโลทิส
แล้วเงินที่เหลือ เราจะทำยังไง
ต้องไปฝากธนาคารค่ะ ทำเป็นบัญชีรวม
ธนาคาร ใครจะโง่ เอาเงินไปฝากกับธนาคารเยอรมัน
เราก็ซ่อนเงินไว้สิ
ดูนี่น่ะ
เราเอาเงินมาซ่อนใต้กระถางต้นไม้
ไม่ ๆ ๆ พวกเราเคยลองมาหลายวิธีแล้ว รู้ไหมสงครามครั้งก่อนเราทำยังไง
เราเจาะขาโต๊ะเป็นรูกลวง ยัดเงินใส่เข้าไป
แล้วพวกมันก็ยกไปทั้งโต๊ะ
หมายความว่ายังไง "ยกไป"
เยอรมันบุกบ้านยิว มันอยากยกก็ยกเอาไป เฟอร์นิเจอร์ ของมีค่า ยกไปหมด
จริงเหรอ
มันจะเอาโต๊ะไปทำไม โต๊ะพัง ๆ อย่างนี้
คุณทำบ้าบออะไรเนี่ย
นี่ฟังนะ แล้วดูด้วย
ซ่อนเงินตรงนี้แหละดีที่สุด ไม่มีใครมาขุดใต้กระถางต้นไม้หรอก
ไม่ ๆ ๆ ฟังนะ ๆ ฉันกำลังคิด
- อ้าว คิดเป็นด้วยเหรอเนี่ย - วิธีไหนรู้ไหม ใช้หลักจิตวิทยา
อะไรนะ
เราก็วางเงินกับนาฬิกาไว้บนโต๊ะ เอากระดาษปิดไว้แบบนี้ วางให้เห็น
มุขปัญญาอ่อนเหลือเกินน่ะ
พวกมันต้องค้นข้างบนข้างล่าง ไม่สังเกตบนโต๊ะหรอก
แกนี่โง่หาที่เปรียบไม่ได้ พวกมันต้องเห็นอยู่แล้ว
ดูนี่ ดูให้ดี
ปัญญานิ่ม
โธ่เอ๊ย แล้วดันมาด่าว่าเราโง่
ซ่อนที่นั่นก็ดีน่ะ
- พวกมันคงไม่มาค้นดูหรอก - เสียเวลานั่งยัด
เราไม่รีบร้อน เอาคืนทีหลังก็ได้
- อย่าเถียงกันน่า - มันไม่เสียเวลาหรอก
- จะเอาออกมาได้ไง บอกฉันซิ - ฉันไม่รู้ เอาแหนบคีบออกมั้ง ฉันไม่รู้
- ใช่ เอาแหนบคีบ - ฉันอยากรู้ แกจะเอาออกมายังไง
- ทำไมแกต้องขวางคลองตลอดเวลา - เอาแหนบคีบ คีบออกมาทีละใบเนี่ยนะ
- แกนั่นแหละปัญญานิ่ม - ไม่มีใครฟังหนูเลย
- ไม่เชื่อหนูเลย - แม่ว่าเก็บไว้ในนั้นก็ดี ไม่มีใครมาค้นหรอก
ระเบียบ ๆ อยู่ในระเบียบด้วยค่ะ
คุณทนาย เธอชอบความเป็นระเบียบ
ฟังก่อนนะ ฟังก่อน
เอางี้ เราซ่อนนาฬิกาไว้ใต้กระถาง และซ่อนเงินไว้ในไวโอลิน
แล้วมันจะสีได้ไหม
แล้วก็รู้ครับ
ยูเร็ค วลาเดค สปิลมันน์นะ
วลาเดค
ใช่
สบายดีเหรอ
สบายดี พวกเราสบายดี ขอบใจ นายล่ะ
สบายดี ตอนนี้เรายังสบายดีอยู่ ฉันพอเดาได้นายโทรมาเรื่องอะไร
เราทำอะไรไม่ได้
พวกเขาห้ามสถานีออกอากาศ ห้ามออกอากาศเด็ดขาด
ใช่ ๆ ฉันรู้ แต่ว่ายูเร็ค
ห้ามเปิดเพลงทุกอย่าง ห้ามวิทยุโปแลนด์ออกอากาศ
ฉันรู้ ยูเร็ค
ฉันรู้นายไม่ห่วง วลาเดค
- นักเปียโนอย่างนายหางานได้ - ได้หรือไม่ ไม่รู้น่ะแต่ว่า
ไม่ว่ากันนะ คือฉันไม่ได้โทรมาคุยเรื่องงานหรอกนะ
ฉันตื้อยูเร็คนานหลายอาทิตย์
จนเขายอมแพ้ บอกว่าพรุ่งนี้ให้ฉันตามเขาไปได้
ฉันก็เลยไป แล้วระเบิดก็ลงสถานี
เจอกันแบบนั้นมันก็น่าตื่นเต้นดี
จริงเหรอ
ใช่ แบบว่า ผมคงลืมไม่ลง
ฉันชอบฟังคุณเล่นเปียโน คุณสปิลมันน์
- เรียกผมเวลาเดคเถอะ - ไม่มีใครเดี่ยวโชแปงเหมือนคุณ
หวังว่าคงเป็นคำชม
ฉันชมคุณนะคะ
ใครจะรู้ ผมล้อเล่นน่ะ
ไปดื่มกาแฟที่พาราดิโซ่กันไหม
ก็ดีค่ะ
แล้วคุณล่ะ ทำงานอะไร
ฉันจบจากคอนเซอร์เวทัวร์ค่ะ
- คุณเป็นนักดนตรี - ใช่ค่ะ แค่พอเล่นได้
- โทษครับ คุณเล่นอะไร - เชลโลค่ะ
ผมชอบดูผู้หญิงเล่นเชลโลจังเลย
ถึงแล้วครับ
ทำแบบนี้น่าเกลียดที่สุด ทำได้ยังไง
คุณก็รู้พวกเขาอยากเข้าข้างนาซีกับฮิตเลอร์
ฉันจะเข้าไปต่อว่าพวกเขา
อย่า ๆ อย่าเข้าไปเลย เชื่อผมเถอะ
มันน่าอายที่เขาทำกับคนอย่างคุณ
ไปก่อนนะ
เราไปที่อื่นก็ได้
ไปเดินในสวนกันเถอะ
ไม่ได้ครับ มันผิดกฎข้อบังคับ ห้ามคนยิวเข้าสวนสาธารณะ
ตายแล้ว ล้อเล่นใช่ไหม
ไม่เล่นละ นี่เรื่องจริง ผมอยากชวนคุณไปนั่งม้านั่ง
แต่ก็ไม่ได้ มีกฎห้ามยิวใช้ม้านั่งสาธารณะ
บ้ากันใหญ่แล้ว
ผมบอกให้ว่าเราทำอะไรได้ เรายืนคุยกันตรงนี้
ไม่มีใครห้ามเรายืนนี่ จริงไหม
คุณเล่นเชลโลเหรอ
โดโรธา ดีครับ
ใครเป็นนักดนตรีในใจคุณ โชแปง
จริงเหรอครับ คุณจะหัดเล่นเพลงของเขาใช่รึเปล่า
"แล้วคุณล่ะ วลาเดค"
บางทีผมอาจได้เล่นคู่คุณ ผมเล่นเปียโน คุณเล่นเชลโล
คุณสปิลมันน์ คุณเป็นคนที่น่าชื่นชมจริง ๆ
เรียกผมวลาเดคนะครับ
ประกาศ การติดสัญลักษณ์ยิวในมหานครวอร์ซอร์
ข้าพเจ้าขอประกาศให้ชาวยิวทุกคน ในเขตวอร์ซอว์ทุกท่าน
ต้องติดเครื่องหมายยิวเมื่อออกจากบ้าน
ข้อบังคับนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 1939
และบังคับใช้กับชาวยิวที่มีอายุเกิน 12 ปี
ทุกท่านต้องติดเครื่องหมาย ที่แขนเสื้อทางด้านขวา
เครื่องหมายจะต้องเป็นรูปดาวเดวิด สีน้ำเงินอยู่บนพื้นสีขาว
พื้นสีขาวต้องกว้างพอที่จะรองรับ
รูปดวงดาวที่มีขนาด กว้างยาวเท่ากับ 8 เซนติเมตร
รัศมีของดวงดาวแต่ละแฉก มีความยาว 1 เซนติเมตร
ชาวยิวที่ฝ่าฝืนกฎข้อบังคับนี้ จะถูกลงโทษอย่างหนัก
ผู้ว่าราชการ กรุงวอร์ซอว์
ด็อกเตอร์ฟิชเชอร์
ผมไม่ใส่
หนูก็ไม่ใส่ หนูจะไม่ยอมถูกตีตรวนหรอก
ขอผมดูหน่อย
เขาก็ไม่ได้สั่งว่า พวกเราจะต้องทำปลอกแขนใส่เอง
- จะไปรับได้ที่ไหน - ไม่ต้องไปรับมันหรอก
พวกเราจะไม่ยอมใส่มัน
เธอเห็นนี่ไหม
อะไร ฉันทำงานอยู่
อะไร
นี่เป็นเขตกักกันพวกเรา
หมายความว่าไง กักกัน
"โดยคำสั่งของผู้ว่าราชการ เขตวอร์ซอว์ ด็อกเตอร์ฟิชเชอร์
เกี่ยวกับการกำหนด เขตเฉพาะของชาวยิวในวอร์ซอว์"
"ทางการมีการกำหนดพื้นที่ ให้ชาวยิวทุกคนที่อยู่ในวอร์ซอว์
หรือย้ายมาวอร์ซอร์อยู่ในเขตที่จัดไว้"
ดูนี่น่ะ "ชาวยิวที่อยู่นอกเขตดังกล่าว
จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในเขตยิว ภายในวันที่ 31 ตุลาคม 1940
ที่ไม่พอให้อยู่หรอก พื้นที่แคบเกินไป ยิวมีตั้งสี่แสนคนในวอร์ซอว์
ผิด แค่สามแสนหกเอง ง่ายขึ้นเยอะเลย
แล้วฉันจะทำยังไง บอกหน่อยซิ
คุณฉลาดนี่ คุณบอกมาซิ
- ฉันซื้ออะไรได้ - ผมทำเต็มที่แล้ว
แม่คะ
แม่ขา มีเรื่องอะไรเหรอค่ะ
20 ซโลทิส
เราเหลือเงินแค่นี้ 20 ซโลทิส
แม่จะเอาไปซื้ออะไรได้
แม่เบื่อที่จะทำแต่มันฝรั่ง มันฝรั่ง มันฝรั่ง มันฝรั่ง
ราคานี้แหละ ผมให้ได้แค่นั้น
พวกคุณขาย ๆ ไปเถอะ
เป็นคนอื่นให้ต่ำกว่านี้อีก
เปียโนเบ็คสไตน์นะ คุณลีปา
แค่ 2,000 ผมขอแนะนำให้คุณขาย
คุณกินเปียโนได้เหรอเวลาอดอยาก
ออกไปนะ ไอ้หน้าเลือด ออกไป
- เป็นบ้าอะไรวะ - ให้ฟรียังดีกว่า รีบออกไป
โมโหหิวรึ
แกมีปัญหาอะไร
แกมันหมาบ้า
ฉันอุตส่าห์ช่วยแก 2,000 แถมจ่ายค่าขนย้ายเองด้วย
ฉันไม่หักค่าขนย้ายสักนิด
แกคงหิวหน้ามืดถึงได้เป็นบ้า
เอาไปเลย
"31 ตุลาคม 1940"
โดโรธา
สวัสดี
- สวัสดี - สวัสดี
ฉันไม่อยากมาหรอก ฉันไม่อยากเห็นภาพแบบนี้เลย
แต่ฉันห้ามตัวเองไม่ได้
คุณสบายดีเหรอ
- ค่ะ - ดี
ก็ไม่เชิงหรอก พวกเขาจับญาติฉันไป
ยูเร็คบอกว่าพวกนั้นจะปล่อยเขา
มันบ้าจริง ๆ เลย
คงไม่นานหรอก อย่าห่วงเลย
ฉันก็เคยพูดอย่างนั้น
เรื่องบ้าที่สุด
ผม..ผมคงต้อง
เอาล่ะ เราคงได้เจอกันเร็ว ๆ นี้
เอาล่ะ
ลาก่อน
พูดจริง ๆ นะ พ่อนึกว่ามันจะโทรมกว่านี้
จะนอนกันยังไงล่ะครับเนี่ย
แม่กับพวกผู้หญิงนอนในครัว
แก เฮนริกกับพ่อนอนในนี้
ดูสิค่ะ
มาดูนี่
ไปให้พ้นเลย บังหน้าร้านทำไม ขายไม่ได้
พ่อฮะ...พ่อฮะ
ขายได้บ้างไหม
เล่มเดียว หนังสือของดอสตอยสกี้ แค่ 3 ซโลทิส
ก็ยังดีกว่าเมื่อวาน
เศษเงินแค่ 3 ซโลทิส
บางคนมันหาเงินได้เป็นล้าน ๆ
ฉันรู้
แกไม่รู้หรอกเชื่อฉันเถอะ มันติดสินบนผู้คุม ผู้คุมก็ปิดหูปิดตา
ให้พวกมันเอารถขนอาหาร บุหรี่ยาสูบ เหล้า เครื่องสำอางฝรั่งเศสเข้ามา
คนจนตายต่อหน้าต่อตาพวกมันก็ไม่สน
ขอโทษนะคะ คุณเห็นสามีฉันไหม
ไอแซ็ค เชอร์แมน
- ผู้ชายสูง ๆ หล่อ ๆ น่ะ - เสียใจ ไม่เห็น
เคราสีเงินหน่อย ๆ เห็นไหม
ไม่เห็นครับ
งั้นขอโทษค่ะ
ผม ๆ ผมไม่เห็น
ลาก่อนค่ะ ฝันดีนะคะ
แต่ ๆ ถ้าคุณเจอเขาเขียนมาบอกฉันด้วยนะ
ชื่อ ไอแซ็ค เชอร์แมน
ทำไมพวกนั้น ต้องตัดถนนเข้ามาในเขตคนยิวด้วยนะ
ทำไมไม่อ้อมไปเลยล่ะ
ไม่ต้องห่วงไปหรอก เขากำลังจะสร้างสะพานไม่รู้เหรอ
สะพานสะเพินอะไรกันล่ะ
พวกเยอรมัน ชอบคุยว่าเผ่าพันธุ์ตัวเองฉลาด
ผมคิดไงรู้ไหม ผมคิดว่าพวกมันน่ะโง่เง่าบัดซบ
ผมมีครอบครัวต้องหาเลี้ยง
แต่ต้องมาเสียเวลาครึ่งวัน รอพวกมันไปก่อนจะข้ามถนน
พวกมันคิดว่า ผมมายืนชมการแสดงดนตรีหรือยังไง
เป็นอะไร
แกหนาวใช่ไหม
แกหนาวมากเลยใช่ไหมล่ะ
จะยืนเฉยทำไม หนาวก็เต้นสิ
เริ่มได้เลย เต้นรำสิ เอาเลย เต้นสิ
เต้นเข้าไป
ว่าไง มาเลย ๆ เต้น เต้น
ใช่ อย่างนั้นแหละเต้น
นังเตี้ยนี่ไง
แกไปเต้นคู่กับเขา
ดีจัง มากันแล้ว
ยิทซ์ชาค เฮลเลอร์มารอพบลูกแน่ะ
ไม่รู้สิ
มีธุระอะไร
นั่งดื่มชาก่อน แม่จะตั้งโต๊ะเมื่อสาว ๆ กลับมา
นายมาที่นี่ทำไม
เขาเอาเค้กมาให้
แล้วพ่อของเขา กลับมาทำธุรกิจค้าเพชรพลอย
รุ่งเรืองดีใช่ไหม ยิทซ์ชาค
เงินดีนะ พลอยน่ะ
เรากำลังเกณฑ์คน
ใครเกณฑ์คน
อย่าก่อหวอด เฮนริก ฉันมาในฐานะเพื่อน
เขาจะต้อนชาวยิวทั่วประเทศ
ไม่นานเขตนี้จะมีคนครึ่งล้าน
เราต้องเพิ่มตำรวจยิว
เพิ่มตำรวจยิว แปลว่านายจะให้ฉันเอากระบองตีคนยิว
แบบสวมวิญญาณแกสตาโปงั้นล่ะสิ
ยังไงงานนี้ก็ต้องมีคนทำ
ทำไมเลือกฉัน ฉันนึกว่านาย เลือกกะเกณฑ์แต่ลูกคนรวย
แล้วดูพ่อฉันซิ ดูพวกเราซิ
ฉันดูพวกนาย ฉันถึงได้มา ครอบครัวนายจะได้ดีขึ้น
นายอยากกระเสือกกระสน เร่ขายหนังสืองั้นรึ
ใช่แล้ว
ฉันจะช่วยพวกนายนะ
แล้วนายล่ะวลาเดค นายเป็นนักเปียโนดัง
เรามีวงแจ๊ซตำรวจ พวกเขายินดีต้อนรับนาย นายตกงานอยู่
แต่ฉันได้งานแล้ว
ครับ ได้แน่นอนครับ
โทษนะวลาเดค แขกขอให้หยุดเล่นก่อน
ใครขอให้ผมหยุดเล่น
ผมรู้
ฉันพูดเสมอให้มองโลกแง่ดี
นายอยู่ในเขตกักกัน
แต่เป็นปัญญาชนมีความเป็นมืออาชีพ
นายดีกว่าพวกเรา เราอยู่ข้างนอกแต่เป็นแค่สิ่งปฏิกูล
เยฮูดา ให้ฉันทำบ้างเถอะ
นายเป็นศิลปิน วลาเดค
นายยกจิตวิญญาณผู้คน แค่นั้นพอแล้ว
แต่ฉันอยากช่วยทำอะไรบ้าง
นายดังเกินไป วลาเดค
รู้อะไรไหม นักดนตรีอย่างนาย ไม่ควรเป็นผู้ก่อการใหญ่
นายเป็น
เป็นดนตรีมากไป
นั่นใคร
ซิมเช่
มาโยเร็ค
มีคนตั้งข้อสังเกตว่าเมืองนี้ จะต้องถูกกวาดล้างออกไปแน่
ไม่ ไม่มีใครคิดยังงั้นหรอก
สวัสดีซิมเช่ โดเล็ค
คุณนายซิสกิ้นด์
เยฮูดา งานหนักเหรอ
มาโยเร็ค นี่นักเปียโนมือหนึ่งของโปแลนด์ ของโลกด้วยซ้ำ
วลาดิสลอว์ สปิลมันน์ นี่มาโยเร็ค
สวัสดี
เคยได้ยินชื่อ แต่ไม่เคยฟังคุณเล่น
มาโยเร็คเคยอยู่ในกองทัพ เขาปราดเปรื่อง
แต่ฉันเกี่ยงแค่ เขาไม่ใช่พวกสังคมนิยม
นายกลับเถอะ วลาเดค ใกล้เคอร์ฟิวแล้ว
รู้ไหมพวกเราพิมพ์หนังสือพิมพ์กี่ฉบับ
500 ฉบับ
รู้ไหมโดยเฉลี่ย ฉบับนึงมีคนอ่านกี่คน
20 คน
นั่นเท่ากับมีคนอ่านเป็นหมื่นคน
หนังสือเราจะก่อการจลาจล
มาโยเร็คเอายัดใส่กางเกงใน แล้วไปวางในส้วม
ส้วมงั้นเหรอ
ทุกที่เท่าที่จะหาได้ พวกเยอรมันไม่ใช้ส้วมคนยิว
ส้วมเราสะอาดไป
- ได้โปรดเถอะ ขอเศษขนมปังนะคะ - ได้โปรด คุณคะ ได้โปรดเถอะ
ขอเศษตังค์หน่อยค่ะ
ได้แล้ว
มานี่มา ๆ
หยุดนะ ๆ หยุด ๆ
หยุดสิ
ออกมา ๆ ๆ ออกมา ออกมาไอ้หนู
ออกมา ออกได้แล้ว
ยืนขึ้นสิ ยืนขึ้น ๆ ๆ ๆ ยืนไหวไหม
ขอคืนนี้สักคืนเถอะนะ
แม่ไม่อยากฟังเรื่องอะไรที่มันร้าย ๆ กินให้อร่อยดีกว่า
ได้ งั้นผมจะเล่าเรื่องขำขัน
ทุกคนรู้จักหมอราเชใช่ไหม
หมอผ่าตัด
หมอผ่าตัด ไม่มีเหตุผลไม่รู้ว่าทำไม
พวกเยอรมัน ยอมให้เขามาผ่าตัดคนไข้ในเขตยิว
คนยิวเหรอ เขายอมให้หมอโปแลนด์ ผ่าตัดคนยิวเหรอ
เขามีบัตรผ่านฉันรู้แค่นั้น ไงก็ตามเขา
เขาวางยาสลบคนไข้และเริ่มผ่าตัด
เขาเพิ่งจะกรีดมีด เมื่อพวกนาซีบุกเข้ามา
ยิงคนไข้ที่นอนบนโต๊ะ แล้วก็ยิงหมอราเช
และทุกคนที่อยู่ในนั้น
ไม่ขำเหรอ
คนไข้ไม่เจ็บไม่ปวดเพราะถูกยาสลบ
แม่บอกอย่าพูดเรื่องร้าย เฮนริก
เป็นอะไรกันไปหมด
ต่อมขันตายด้านเหรอ
เรื่องมันไม่ขำ
รู้ไหมอะไรที่ขำ
แกไงล่ะ กับเน็คไททุเรศของแก
แกว่าเน็คไทฉันทำไม
เนคไทมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ
ฉันผูกไทเพื่อทำงาน
งานเหรอ
มันเป็นงานของฉัน
ใช่ ๆ งานแก เล่นเปียโนให้พวกกาฝากฟังน่ะนะ
- กาฝากเหรอ - กาฝากน่ะสิ
- งานแกงั้นเหรอ - ลูก ๆ ลูก
- ใช่ - พวกนั้นไม่สนว่าใครจะเดือดร้อน
เขาไม่สน โทษฉันได้ไง
ได้สิ ก็ฉันเห็นอยู่ทุกวัน
พวกนั้นไม่เคยสนใจคนอยู่รอบข้าง
พ่อโทษคนอเมริกัน
เรื่องเน็คไทผมเหรอ
คนยิวในอเมริกามีอยู่มากมาย
พวกเขามัวทำอะไร
คนยิวที่นี่กำลังจะตาย ไม่มีอะไรจะกิน
นายแบงก์ยิวควรชักชวนอเมริกา ประกาศสงครามกับเยอรมัน
ปิดไฟ ๆ
ลุกขึ้นแก
ลุกขึ้น
ลุก โยนมันออกไป
ออกไป
เงียบสิแม่ เพื่อเห็นแก่พระเจ้าเงียบ
คุณพระช่วย ๆ
ออกไป ๆ
เดินออกไป
ทุกคนวิ่งไป
- พร้อมแล้ว วิ่งได้ - ไป
อย่าส่งเสียงนะ
อย่า ๆ
ไม้ขีดไหมคะ ซื้อไม้ขีดหน่อยค่ะ
- ไม้ขีดค่ะ ช่วยซื้อไม้ขีดหน่อยค่ะ - ขอบคุณครับ ๆ
เดี๋ยว ๆ
ขอโทษค่ะ
- อะไร - ฉันเป็นน้องสาวคุณสปิลมันน์
งั้นเชิญ...แกห้ามเข้า
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
พระเจ้า มันน่ากลัวมาก
ว่าไงนะ
พวกเขาไล่จับคนบนถนนแล้วก็ เขาจับเฮนริกไป
พระเจ้า เธอกลับไปก่อนน่ะ
ไปเถอะ ฉันจัดการเอง
ขอขนมปังหน่อยค่ะ ฉันหิวเหลือเกิน ไม่ได้กินอะไรเลย
นี่สาวน้อย ไปขอทานที่อื่นไม่ได้เหรอ
ของใหม่ครับ ของใหม่ ของใหม่เอี่ยมเลยครับยังไม่ได้ใช้
ขอโทษค่ะ คุณเห็นสามีฉันไหมคะ
- ไอแซ็ค เชอร์แมน - ไม่ครับ
ผมไม่เห็นครับ
เขาสูง รูปหล่อ เคราสีเงิน ๆ
ถ้าคุณเจอเขียนมาบอกด้วยฉันนะ อย่าลืมนะคะ
ไอแซ็ค เชอร์แมน
ไปเร็ว ๆ รีบเดินไปสิ
เกิดเรื่องอะไร
พวกมันจับหลานชายฉันไปในนั้น
พวกมันมาจับแล้วลากตัวเข้าไป
มันจะทำอะไรกับเขา ฉันเลิกศรัทธาในพระเจ้าแล้วล่ะ
ขอโทษครับ ขอทางหน่อยครับ
ยิทซ์วาค
ยิทซ์วาค ๆ
ทางนี้ ฉันวลาเดค สปิลมันน์
ทางนี้
เฮนริกอยู่ในนั้น
ไม่เห็นมีนี่
เชื่อฉันสิ เขาถูกจับไป
โชคร้ายหน่อย
- อย่าทำฉันเลย ฉันไม่ทำอีกแล้ว - นายช่วยได้ไหม
ต้องการฉันแล้วเหรอ
- ใช่ ทีนี้ล่ะเรียกหา - นายช่วยเราได้ไหม
ทางนี้
- ฉันทำอะไรผิด - มันต้องแลก
ฉันไม่มีเงิน
งั้นฉันก็ช่วยไม่ได้ นายไม่ร่วมเองตอนที่มีโอกาส
ยิทซ์ชาค เขาว่านายมีอิทธิพล
ใครบอกนาย
ชาวบ้าน คนที่ฉันรู้จัก เขาบอกนายเป็นคนสำคัญ
ยิทซ์ชาค
อยู่ทางนี้
ไปเร็ว ๆ
กันคนไว้
กันคนไว้ด้วย
รูบินสไตน์
สวัสดี รูบินสไตล์
สวัสดี รูบินสไตน์
สวัสดีสหาย
ขอบใจ ๆ ๆ
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ๆ ไอ้ขี้ขโมย
ไอ้ขี้ขโมย ไม่ให้ยืม เอามานี่ เรื่องอะไรจะให้ยืม ดูสิ
ไอ้ขี้ขโมย ไอ้ขี้ขโมย ๆ ๆ ๆ
ทำไมมันเลือกแก
แกเลยไปหาไอ้ยิทซ์ชาค เฮลเลอร์
ฉันขอให้ไปบอกมันยังงั้นเหรอ
แกออกมาได้ก็แล้วกัน
แกไปอ้อนวอน ไปกราบกราน
- เลียแข้งเลียขาไอ้สารเลวนั่น ใช่รึเปล่า - เปล่า ฉันแค่ไปขอให้เขาช่วย
แกจ่ายอะไรให้มัน
อย่างฉันจะเอาอะไรไปจ่ายเขา
อะไร หามาได้ก็เป็นค่าอาหารหมดแล้ว
ฉันดูแลตัวเองได้
พวกมันจับแกไปนะ
มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับแกเลย
พวกมันต้องการฉันไม่ใช่แก
ทำไมแกต้องสอดเรื่องของคนอื่นเขาด้วย
แกมันบ้า เพราะงี้แหละแกถึงต้องมาเดือดร้อน
ฉันบ้ามันก็เรื่องของฉัน
เฮนริก เป็นอะไรไหม
แกไม่สบายงั้นเหรอ
ฉันหิวน่ะ
คุณสปิลมันน์ครับ
ใบอนุญาตทำงานเหรอ
หมายความว่าไงไม่มีใบอนุญาตทำงาน
แกต้องมีใบอนุญาตทำงาน
ถ้าอยากทำงานบริษัทเยอรมันในเขตยิวไม่งั้น..
ไม่งั้นทำไม
แกจะถูกเนรเทศ
งั้นก็จริงตามข่าวลือ
พวกเยอรมันจะย้ายเรา
ส่งเราไปที่ค่ายแรงงาน ในตะวันออก
และก็ปิดเขตรังหนูนี่
พระเจ้า
วลาเดค...วลาเดค
ฉันนึกว่านายไปออกทัวร์แสดงที่ลอนดอน ปารีส นิวยอร์ค ชิคาโกน่ะเนี่ย
ไม่ใช่อาทิตย์นี้
นายโทรมชะมัด
นายได้ยินข่าวไหม
ข่าวเหรอ
เราจะถูกส่งไปตะวันออก
ข่าวลือ นายเชื่อข่าวลือมากไป วลาเดค นายเดือดร้อนอะไร
คือว่าฉันกำลังพยายาม หาใบอนุญาตทำงานให้พ่อนะ
ฉันหาให้ตัวเองและคนในครอบครัวแล้ว
แต่ต้องหาให้พ่ออีกใบ
ฉันไปหาทุกที่แล้ว
และทำไมไม่มาหาฉัน
ฉันไม่รู้ว่านายหาใบอนุญาตได้
ฉันเปล่า แต่มาโยเร็คหาได้
คุณช่วยได้ไหม
แต่ว่าผมไม่มีเงิน
อย่ามาดูถูกกันสิ
นี่ นายพอช่วยเขาได้ไหม
พรุ่งนี้ไปที่ร้านชูลทซ์ เวิร์คช็อป สี่โมงเย็น
เห็นไหมว่าวันนี้นายโชคดีขนาดไหน
งานนี้สั่งปุ๊บ ได้ปั๊บ เป็นประวัติการณ์เชียวนะเนี่ย
ฉันถึงพูดเสมอไง มองโลกแง่ดีไว้
ใช่ มองแง่ดี
ใช่ ฉันรู้
หลังคุณเป็นไง
ดีกว่า
ดีกว่าอะไร
ดีกว่าไม่มีหลัง
ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ช่วยคุณไม่ได้
ขอบคุณนะ คุณชูลทซ์
- ขอบคุณนะ มาโยเร็ค ขอบคุณมาก - ไม่เป็นไร
"15 มีนาคม 1942"
อย่างน้อยเราก็ได้ทำงานในเขตยิวนะ
อย่างน้อยยังได้อยู่ด้วยกัน
ทุกคนออกไป ออกไปลานข้างนอก ไป เร็ว ๆ ๆ
ทุกคนเป็นลูกจ้างที่นี่
พวกเรา..มีใบอนุญาตทำงาน
วลาเดค
เอานี่ ๆ
คนที่เหลือ แต่งตัวแล้วมารายงานตัวที่นี่
เอาของติดตัวมาได้ไม่เกิน 15 กิโลกรัม
คุณจะพาเราไปไหนคะ
ปล่อยร้องไห้อยู่ได้ ทำให้เงียบสิ
ขอโทษครับ เราพยายามแล้ว
ผมนึกว่าใบอนุญาตจะช่วยเราได้
อย่าพูดเลยวลาเดค
เราขอแค่เฮนริกกับฮาลิน่าปลอดภัยก็พอแล้ว
"16 สิงหาคม 1942"
เดินไป ไปเร็ว ๆ อย่าชักช้า
เดินไป ๆ เร็วเข้า
เราจะไปที่ไหนกัน
คุณไปทำงาน คุณจะสุขสบายกว่าทำงานอยู่ในเขตยิว
ไป ๆ เดินไป
ไป ๆ ๆ ๆ
ทำไมฉันทำแบบนั้น ทำไมฉันทำแบบนั้น
- ทำไมฉันทำแบบนั้น - นั่งลง ๆ ตรงนี้แหละ
ทำไมฉันทำแบบนั้น ๆ
ทำไมฉันทำแบบนั้น ๆ ๆ
ทำไมฉันทำแบบนั้น
คุณมีน้ำไหมคะ ฉันขอร้องล่ะค่ะ
ขอร้องล่ะคะ
คุณมีน้ำรึเปล่าคะ ฉันขอหน่อยเถอะ
คุณมีน้ำสักนิดรึเปล่าคะ
เขากำลังจะตาย ลูกฉันจะขาดน้ำตาย
ฉันขอร้องค่ะ ฉันขอร้อง
เสียใจด้วยครับ เสียใจด้วย
คุณมีน้ำสักนิดไหมคะ ขอหน่อยเถอะค่ะ
ได้ยินที่ผมพูดไหม ผมบอกว่ามันเสียศักดิ์ศรี
- ผมได้ยินแล้ว - พวกมันต้อนเราไปฆ่าอย่างกับแพะกับแกะ
ด็อกเตอร์เออร์ลิคอย่าพูดดัง
ทำไมถึงไม่รุมมันเล่า พวกเรามีตั้งครึ่งล้านพังเขตยิวออกไปก็ได้
อย่างน้อยก็ตายอย่างมีเกียรติ ไม่เป็นรอยด่างในประวัติศาสตร์
ทำไมคุณแน่ใจว่าเราถูกส่งไปตาย
ผมเปล่าแน่ใจ
แน่ใจได้ไงมันไม่ได้บอกผมนี่
- แต่มันคิดฆ่าล้างโคตรเราแน่ - คุณจะให้ผมทำยังไง สู้กับพวกมันเหรอ
ถ้าจะสู้คุณต้องมีองค์กร แผน ปืน
เขาพูดถูก คุณจะให้ผมสู้ด้วยคันสีไวโอลินงั้นเหรอ
พวกมันคงไม่ปล่อยให้เรา อยู่กันเปล่า ๆ แบบนี้หรอก
มันต้องส่งเราไปค่ายแรงงานอย่างแน่นอน
ใช่ ลองดูไอ้ง่อยนั้นสิ
ดูซิคนแก่กับเด็ก ทำงานไหวล่ะ
คุณก็เถอะ คงแบกหามตัวปลิวเลยซินะ
เฮนริก
ฮาลิน่า
เฮนริก
ฮาริน่า
เฮนริก ๆ ฮาริน่า
เราได้ยินว่าแม่อยู่ที่นี่
เราอยากมาอยู่กับพ่อแม่
- เราอยากมาอยู่กับพ่อแม่ - โง่จริง ๆ โง่จริง ๆ
ทำไมฉันทำแบบนั้น ทำไมฉันทำแบบนั้น
ฉันจะบ้าตายกับยัยนี่
เธอทำอะไรนักหนา ให้ตายสิ
เธออุดจมูกลูกของตัวเอง
พวกเขาหาที่ซ่อนตัว แล้วเมื่อตำรวจไปที่นั่น
ทารกเกิดร้องไห้ตอนที่ตำรวจไปถึง
เธอเอามือปิดปากลูกไม่ให้ร้อง เด็กก็เลยตาย
ตำรวจได้ยินเสียงอึกอักขาดใจ ก็เลยเจอที่ซ่อน
แกอ่านอะไร
"ถ้าท่านแทง เราไม่เลือดไหลหรือ
ถ้าท่านจั๊กจี้เราไม่หัวเราะหรือ
ถ้าท่านวางยาเราไม่ตายหรือ
และถ้าท่านทำเรา เราไม่เอาคืนหรือ"
เข้าบรรยากาศเหลือเกิน
ฉันถึงได้เอามาอ่าน
ปัญญาอ่อน เขาจะเอาเงินไปทำอะไร
ไอ้หนู มานี่
มานี่ซิ
- คาราเมลอันละเท่าไหร่ - 20 ซโลทิส
แค่อันเดียวเนี่ยนะ แกยังจะหาเงินไปทำอะไร
20 ซโลทิส
ใครมีเงิน 20 บ้าง
ฉันมีอยู่ 10 นะ
ครบแล้ว ห้า สิบ ยี่สิบ
ทำไมฉันทำแบบนั้น ทำไมฉันทำแบบนั้น
ทำไม ๆ ทำไมฉันทำแบบนั้น
ทำไมฉันทำแบบนั้น
เดินไป เดินไปเร็ว
เดินไป ๆ
ฮาลิน่า
อะไร
มันตลกที่พูดแบบนี้แต่ว่า
อะไร
ฉันอยากรู้จักเธอให้ดีกว่านี้
ขอบใจ
สปิลมันน์ สปิลมันน์
รีบไปสิ ไอ้โง่
ไป
พ่อครับ ๆ พ่อครับ
แม่ฮะ ฮาลิน่า
ฮาลิน่า แม่ครับ
แกคิดจะทำอะไร สปิลมันน์
ฉันช่วยแกนะ หนีไปซะ รีบไป
อย่าวิ่ง
แม่อยู่ไหน
แม่อยู่ที่ไหน แม่ล่ะ
ไปสิไปเร็ว
เขยิบไป ๆ
เรียบร้อยแล้ว พวกมันกำลังเดินไปลงนรก
ใช่
อย่าพ่อ อย่า
พ่อคะ
นี่แกจะทำอะไรเนี่ย เธอท้องอยู่นะ
มา ขึ้นมา
ออกรถได้
วลาเดค
ทำไมมานี่ได้
เรื่องเป็นอย่างนี้
ฉัน
พวกเรา
พวกเขาทุกคน
ทุก....ทุก ๆ คน
พวกเขาอาจโชคดีก็ได้ ตายเร็วหน่อยก็ดี
มันยังไม่จบหรอก เราจะรออยู่ที่นี่สักสองสามวัน
รอให้เรื่องซาก่อน
ฉันติดสินบนตำรวจให้มารับหลังจบเรื่อง
พระเจ้า ฉันไม่ได้ออกข้างนอกสองปีแล้วมั้ง
อย่าตื่นเต้นเกินไปล่ะ
ดูให้ดีสิ มันทำด้วยทอง
ราคานี้ถูกแล้ว
นายรู้จักเธอเหรอ
สวยดีนี่ เป็นใครน่ะ
เป็นนักร้อง ฉันรู้จักเธอดีเลย
สามีเป็นนักแสดง พวกเขาเป็นคนดี
ฉันอยากจะคุยกับเธอ
อย่าลืมวลาเดค ช่วยคนยิวจะถูกแขวนคอ
ทั้งหมดซ้ายหัน
หน้าเดิน..เดิน
หยุด
หยุดอยู่ตรงนั้น หยุด
ขวาหัน
แกมาข้างหน้า
แกออกมา แก
แก
แก ๆ
นอนลง
นอนลงสิ
ซ้ายหัน
หน้าเดิน...เดิน
คุณมาอยู่นานหรือยัง
ตั้งแต่เมื่อคืนนี้
งั้นเหรอ
ผมดีใจที่เจอคุณ
เหมือนกัน
มันจะขนคนไปรอบสุดท้ายแล้ว
เรารู้เจตนาของมัน
เราส่งคนออกไป
ชื่อซิกมันท์ เป็นมือดี
เขาติดตามรถไฟออกไปนอกวอร์ซอว์
ไปถึงโซโคโลว์
พนักงานรถไฟบอกว่าจะมีการแยกราง
สายหนึ่งจะไปทรีบลิงก้า
รู้ไหม ทุกวันรถไฟจะบรรทุกคนจากวอร์ซอว์
แล่นไปที่ทรีบลิงก้าและตีเปล่ากลับมา
รถสายนี้ ไม่เคยมีลำเลียงเสบียง
และพลเรือน ห้ามเข้าไปใกล้สถานีทรีบลิงก้า
มันทยอยเราไปฆ่า
ไม่นานนักหรอก
เราเหลืออยู่หกหมื่น จากที่มีครึ่งล้าน
ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่ม
และคราวนี้เราจะสู้กับมัน
เรามีความพร้อม
จัดการอย่างดี เราพร้อมแล้ว
อยากให้ช่วยบอกนะ
แก
ลงมานี่
ตายแน่ ๆ ตายแน่
ขอโทษครับ ผมขอโทษ
ผม ๆ ไม่รู้คิดอะไรอยู่
ได้โปรด อย่าฆ่าผมได้โปรด
ไอ้สันดาน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
....ไอ้สันดาน ๆ ๆ ๆ ๆ
ลากมันออกไป
หวังว่านายคงเล่นเปียโนเก่งกว่าแบกอิฐนะ
ขืนเป็นอย่างนี้เขาคงอยู่อีกได้ไม่นาน
ฉันจะดูว่าพอจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง
มีปัญหาแล้ว
เร็ว ๆ ๆ ๆ คนโปแลนด์ทำงานต่อไป
คนยิวไปเข้าแถว
เข้ามารวมกัน เฉพาะคนยิว
คนโปแลนด์ทำงานไป คนยิวเท่านั้น
ผมมีข่าวดีมาบอกพวกคุณ
มันมีข่าวลือกันไปทั่ว
ว่าพวกเราอยากจะ"อุมซี บลง"
กำจัดพวกคุณ
ผมขอสัญญาว่าเวลานี้และต่อไปในอนาคต
เราจะไม่มีลับลมคมนัยกันอีก
เข้าใจไหม
ด้วยเหตุผลนี้ ทางเราจะติด ใบแจ้งประกาศข่าวสารบนกำแพง
เพื่อแสดงเจตนาที่ดีของเรา
คุณควรเลือกตัวแทนหนึ่งคน
เราจะยอมให้เขาเข้าไปในเมืองทุกวัน
ไปขน"คาร์โทฟเฟิล"มันฝรั่ง 3 กิโลกรัมนะ
และขนมปัง หนึ่งแถวใหญ่มาให้ทุกคนได้กินกัน
เอาล่ะ เราจะทำให้วุ่นวายอย่างนี้อยู่ทำไม ถ้าเราคิดกำจัดพวกคุณ
คุณสามารถทำธุรกิจเป็นอย่างดี จากสิ่งที่พวกคุณไม่ได้กิน
มันเป็นอะไรบางอย่างที่พวกยิวทำได้ดี
คือหาเงิน
ไปทำงานต่อ
ถุงนั่น ใบที่ผูกเชือก ถุงใบอื่นผูกด้วยสายไฟ
มาโยเร็ค
ผมมีเรื่องขอให้คุณช่วย
ผมอยากไปจากที่นี่
ออกไปน่ะมันง่าย แต่คุณจะอยูั่ฝ่งโน้นยังไงมันลำบาก
ผมรู้ ๆ ๆ หน้าร้อนปีก่อน ผมไปทำงานจตุรัสเซลาซน่า บรามา
ผมเจอคนที่รู้จักเธอเป็นเพื่อนเก่า
เธอเป็นนักร้อง สามีเป็นนักแสดง
ผมเขียนชื่อที่อยู่พวกเขาไว้ในนี้
ถ้าพวกเขายังอยู่
จานิน่า ก้อดลิวสก้ากับอังเดร โบคูกี
พวกเขาเป็นคนดี
คุณลองติดต่อได้ไหม
คุณเข้าในเมืองทุกวัน คุณช่วยถามพวกเขาว่าช่วยผมออกไปได้ไหม
ในนี้มีพลาสเตอร์ยารึเปล่า
มีครับ
เมื่อกี๊แกทำอะไรอยู่
นี่
ในกระสอบมีอะไร
เราได้รับอนุญาตให้ส่งอาหารเข้าเขตยิว
มันฝรั่งสามกิโลกับขนมปังครับ
เปิดดูซิ
มีแค่มันฝรั่งกับขนมปัง
แกโกหกน่ะสิ ฉันดูก็รู้ว่าแกโกหก
มันฝรั่งเหรอ
ผม...
นี่มันฝรั่งเหรอ
พวกยิวสันดานเหมือนกันทุกคน
ถ้าลองให้ยิว มันได้คืบนึง มันก็เรียกร้องจะเอาศอก
ถ้าแกโกหกฉันอีกที ฉันจะยิงแกด้วยมือฉันเอง
ฉันไปหาเพื่อนนาย เขาไม่อยู่ที่นั่นแล้ว แต่..
นายติดต่อได้เหรอ
เขาจะไปจากนี่
เมื่อไหร่
เร็ว ๆ นี้
แย่แล้ว
ไอ้สันดาน ๆ ๆ ๆ ๆ
ฉันจะสอนวินัยให้พวกแกเอง ไอ้พวกยิวสถุล
รู้ไหมทำไมเราถึงทุบตีพวกแก
ไม่รู้
รู้ไหมทำไมเราถึงทุบตีพวกแก
ทำไม
ตีฉลองวันปีใหม่ไงล่ะ
- ไปได้แล้ว เดินไป เร็ว เดินไป - สะใจว่ะ
ร้องเพลงด้วย
ร้องเพลงที่สนุก ๆ ร้องให้มันคึกคักเสียงดัง ๆ
โยน
ตามมา
เรามีเวลาไม่มาก มาเถอะ
คุณต้องรีบไปน่ะ
เอานี่ ดูซิใส่ได้ไหม
เราต้องพาคุณไปที่อื่น ทหารเยอรมันเที่ยวฆ่าคนไม่เลือกหน้าแล้ว
ยิวหรือไม่ยิว ถ้าเหม็นหน้าโดนมันฆ่าหมด
แล้วก็วลาเดค โกนหนวดเคราซะ ใช้มีดโกนที่อยู่บนชั้น
มาเร็ค เก๊บซินสกี้จะดูแลคุณ เขาอยู่อีกฟากของเมือง
คุณนอนที่นั่นก่อน แล้วเราจะหาที่ให้ใหม่
ฉันจะจัดอาหารให้
เอาละ ไปได้แล้ว
ผมจะพาคุณไปดูที่นอน
คุณต้องอยู่ที่นี่จนถึงพรุ่งนี้ตอนบ่าย ๆ
เรามีห้องพักให้คุณอยู่ ใกล้กำแพงเขตยิว
แต่ก็ปลอดภัย
มันคงไม่สบายเท่าไหร่นะ
ผมอยู่ได้ครับ
ขอบคุณ
ผมช่วยถือ
ใช่ ส่งมาให้ผม
พยายามไปยืนข้างหน้า ใกล้ ๆ ที่นั่งคนเยอรมัน
ตอนนี้ผมจะปิดม่านก่อน
แต่ตอนกลางวันคุณต้องเปิดม่านไว้
อย่าลืมนะ
ออกมาอยู่ข้างนอก คงรู้สึกดีกว่าใช่ไหม
ใช่
แต่บางครั้งผมไม่แน่ใจว่า ผมอยู่ฟากไหนของกำแพง
ขนมปัง มันฝรั่ง หัวหอม ผมจะมาอีกนะ
จานิน่าจะแวะมาอาทิตย์ละสองครั้ง เติมเสบียงและเยี่ยมดูคุณ
ขอบคุณ โชคดี
อันนี้สำคัญมาก
ถ้าหากมีเรื่องฉุกเฉิน ต้องฉุกเฉินเท่านั้น ไปตามที่อยู่นี้
พัพปี้ด็อก หมายความว่ายังไง คุณลืม
คิดว่ายังไงล่ะ คิทตี้ ผมลืม ก็ผมลืมนี่นา
รู้อะไรไหม คุณทำกับฉันแย่มาก
ผมทำกับคุณแย่ ก็เพราะคุณมันแย่
คนเลว
ยัยเพิ้ง
คนเลว
ยัยแม่มด ไอ้หมูสกปรก
คุณสิหมูสกปรก
คุณไม่ดีกว่าฉันหรอก คนบ้า
คุณเล่นเปียโนเพราะคิทตี้
ฉันเล่นเปียโนเพราะแล้วทำไมคุณไม่ฟังล่ะ
ผมฟังอยู่ คิทตี้
โกหก คุณจะหลับแล้ว คนบ้า
"19 เมษายน 1943"
"16 พฤษภาคม 1943"
ขอบคุณนะ
ฉันอยากมาเร็วกว่านี้แต่ว่า
ไม่เป็นไร ขอบคุณ
ใครจะคิดว่ายิว จะต้านได้ตั้งนาน
ผมไม่น่าออกมาเลย ผมน่าจะร่วมต่อสู้กับพวกเขา
วลาเดค หยุดพูดเถอะ มันจบแล้ว
จงภูมิใจที่มันเกิด
พระเจ้า พวกเขาต่อสู้เต็มที่
ใช่แล้ว
พวกเยอรมันก็เช่นกัน
พวกนั้นช็อค พวกนั้นคาดไม่ถึง
ใครมันจะไปคิดล่ะ ยิวน่ะเหรอกล้าตอบโต้ ใครจะคิด
แล้วได้อะไรขึ้นมา
ได้อะไร
ฉันล่ะเชื่อคุณเลยวลาเดค
พวกเขาได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรีไง
คุณรู้อะไรอีกไหม ตอนนี้ชาวโปลลุกฮือ
เราพร้อมแล้ว เราก็จะสู้ คุณคอยดูสิ
เก็บข้าวของให้หมด คุณต้องไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ผมกำลังหนี
เกิดเรื่องอะไร
พวกเกสตาโปเจออาวุธเรา
จานิน่ากับอังเดรถูกจับแล้ว
พวกมันกำลังจะหาที่นี่เจอด้วย คุณต้องหนีโดยด่วน
คุณจะให้ผมไปไหน
คุณดูหน้าผมสิ ผมไม่หนีหรอก
ผมเสี่ยงอยู่นี่ได้ไหม
ก็แล้วแต่คุณ แต่ถ้าพวกมันบุกมา
คุณต้องโดดออกหน้าต่าง อย่าให้มันจับคุณได้
ผมมียาพิษผมไม่ยอมให้มันจับเป็นหรอก
เปิดประตู
เปิดเดี๋ยวนี้น่ะ ไม่งั้นเราจะเรียกตำรวจด้วย
คุณอยู่ห้องนี้เหรอ คุณไม่ใช่เจ้าของห้อง
นี่เป็นห้องเพื่อนผม ผมแค่แวะมาหาแต่ว่าบังเอิญเขาไม่อยู่
มีบัตรประจำตัวรึเปล่า
เอาบัตรมาให้ดูหน่อยซิ
ได้สิครับ
ฉันต้องการดูบัตรของคุณ
มีอะไรกัน
เขาเป็นยิว
เขาเป็นยิว จับตัวไอ้ยิวไว้
อย่าปล่อยให้มันหนีไป จับมันไว้
คะ
คุณแก๊บซินสกี้ส่งผมมา
วลาดิสลอว์ สปิลมันน์
โดโรธา
เข้ามาสิคะ
ผมขอโทษ ผมขอโทษ ผมมาตามที่อยู่นี้
ผมมาหาคุณชีคีวิคซ์
มิเคล ชีคีวิทซ์ เขาเป็นสามีฉัน
เข้ามาสิ
นั่งก่อน
ผมต้องการความช่วยเหลือ
เขาจะกลับมาก่อนเคอร์ฟิว
คือผม...ผมหลบหนีมา
ผมต้องหาที่ซ่อน
เขาใกล้จะกลับแล้ว
คุณแต่งงานมานานรึยัง
ปีกว่า ๆ แล้วค่ะ
แล้วยูเร็คเป็นไงบ้าง
ตายแล้ว
แล้วคุณ กำหนดคลอดเมื่อไหร่
คริสต์มาส นี่ไม่ใช่เวลาที่เราควรจะมีลูกกัน แต่ว่า
คนนี้สามีฉันค่ะ
นี่วลาดิศลอว์ สปิลมันน์ เมเร็ค เก๊บซินสกี้ส่งเขามา
ใช่ ผมจำได้
คืองี้ครับ เก๊บซินสกี้บอกให้ผม มาหาคุณต่อเมื่อฉุกเฉิน
ไม่ต้องกังวลนะ
คืนนี้คุณไปไม่ได้ นอนที่โซฟานะ
ขอโทษครับ ขอขนมปังสักชิ้นได้ไหม
ได้สิครับ ทานด้วยกัน
นั่งก่อน นั่งลงก่อนเถอะ
ขอบคุณ
ที่นี่เป็นเขตของเยอรมัน
ตรงข้ามเป็นโรงพยาบาล รับทหารบาดเจ็บชายแดนรัสเซีย
ตึกด้านข้างเป็นสถานีตำรวจ
ที่ ๆ อันตรายที่สุด คือที่ ๆ ปลอดภัยที่สุด
ผมจะล็อคกุญแจไว้ คนจะไม่รู้ว่ามีคุณอยู่ อยู่ให้เงียบที่สุด
โอเคนะ
ขอบคุณ
นี่คือแอนเทค ชาลาส เขาจะเป็นคนดูแลคุณ
สวัสดีครับ
สวัสดี
ขอบคุณ
ฟังนะ ผมให้กุญแจสำรองเขา เขาจะส่งอาหารและมาดูคุณ
เขาเป็นพวกใต้ดิน เป็นคนดี
จำผมไม่ได้ล่ะซี คุณสปิลมันน์
ผมจำไม่ได้
วิทยุวอร์ซอว์ ผมเป็นช่างเทคนิค ผมเห็นคุณแทบจะทุกวัน
ขอโทษที ผมจำไม่ได้
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่ต้องห่วงอะไรเลยนะ ผมจะมาบ่อย ๆ
คุณจะดีใจที่รู้ว่าพันธมิตรบอมบ์เยอรมัน
คืนแล้วคืนเล่าไม่มีเว้น
โคโลญจ์ ฮัมบูร์ก เบอร์ลิน
ทหารรัสเซียหยิบยื่นนรกให้พวกมัน จุดเริ่มต้นของการสิ้นสุด
ขอให้จริงเถอะ
ยังไม่ตายซีนะ
เอานี่ ไส้กรอก ขนมปัง ยังมีว้อดก้าเหลืออยู่เหรอ
จะเป็นอย่างนี้อีกนานไหม
ไม่นานหรอก
ผมว่า ผมเป็นโรคดีซ่าน
ถ้าโรคนั้นไม่ต้องกังวล ก็แค่ตัวเหลืองตาเหลือง
ปู่ของผมก็ถูกแฟนทิ้งนะ ตอนที่แกเป็นโรคดีซ่าน
ทำไม ๆ คุณหายไปนานกว่า 2 อาทิตย์ ที่ผม...
มีปัญหา เงินขาดมือ
ผมต้องเรี่ยไรเงินไปซื้ออาหาร
ผมต้องหาของไปขาย มันไม่ใช่เรื่องง่าย
ใช่
คุณเอานี่ไปขาย
อาหารสำคัญกว่านาฬิกา
ผมตั้งใจมาบอกคุณ พันธมิตรมาฝรั่งเศสแล้ว
ไม่นานรัสเซียจะมาถึง
พวกเขาจะถล่มทหารเยอรมัน
ไม่กี่วันนี้แหละ
ฉันจะไม่ไปไหน ฉันจะอยู่ที่นี่
วลาเดค
ฉันอยากตายที่บ้านฉัน อย่ายุ่งกับฉัน
วลาเดค ฉันนึกแล้ว นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
- ฉันไม่อยากเข้าวงแจ๊ซ ฉันไม่เล่นแจ๊ซ - ฉันจะไปตามหมอ
ไม่ได้อันตรายเกินไป
- ฉันจะตามหมอลุคชาค เขาไว้ใจได้ - อย่าพูดเหลวไหลสิ เขาเป็นกุมารแพทย์
ยังไงเขาก็เป็นหมอ
ไม่ คุณอยู่นี่ ผมไปเอง
เรามาเพื่อจะบอกลา
เราจะย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่อ็อตวอคส์แล้วก็
ลูกฉันไปแล้ว ที่นั่นปลอดภัยกว่า
มีข่าวว่าการต่อต้านเยอรมัน ใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว
คนชื่อชาลาซคงถูกยิงน่ะ
ในตอนนั้นเขาเป็นตัวแทนคน ออกไปเรี่ยไรเงินทั่ววอร์ซอว์
หลายคนเขาก็มีน้ำใจช่วยนะ
เขารวบรวมเงินมาได้ก้อนใหญ่
พระเจ้า
ตับเขาโตยังกับลูกฟุตบอล มีการติดเชื้ออย่างแรงที่ถุงน้ำดี
แต่ไม่ตายหรอก
หมอจะให้น้ำตาลที่ดูดซึมง่าย แต่คงหายยาก
หมอมาตรวจอีกได้ไหม
ใครจะรู้
หมอครับ ขอบคุณมากนะครับ
อย่าพูดเลย พักผ่อนเถอะ
ขอบคุณมากครับที่มา
ฉันเอาของกินมาให้ ฉันจะไปทำของกินให้คุณ ก่อนเราไปนะ
"1 สิงหาคม 1944"
ออกไปเร็ว ๆ ๆ ๆ ออกไป
เร็ว ๆ ช่วยกันหน่อย ๆ อยู่ข้างในน่ะ ออกมา
ออกไป ๆ ๆ ๆ ไปเร็วเข้า
- ไปที่ไหนก็ได้ ออกไปเร็ว - ออกไปจากนี้
รีบออกไป เร็ว ๆ เข้า
ออกไป
ออกไปจากที่นี้ เร็ว ๆ เข้า
ช่วยด้วย ใครก็ได้
เจอแล้ว
ทำอะไรอยู่
คุณเป็นใคร
เข้าใจที่พูดไหม
ครับ
คุณทำอะไรอยู่
คือผมกำลังจะเปิดกระป๋องใบนี้
คุณอยู่นี่เหรอ
คุณทำงานที่นี่เหรอ
เปล่า
คุณทำงานอะไร
ผมเป็น
ผมเป็นนักเปียโน
นักเปียโน
ตามมานี่
เล่นให้ฟังซิ
คุณซ่อนตัวที่นี่เหรอ
เป็นยิวเหรอ
คุณซ่อนตัวตรงไหน
ห้องใต้หลังคา
พาไปดูซิ
คุณมีอาหารกินไหม
ชาวยิว
โทษครับ ๆ มีเสียงปืนใหญ่ ยิงอะไรกันเหรอครับ
ทหารรัสเซียทีั่ฝ่งตรงข้ามแม่น้ำ
อดทนรอไปอีกแค่ 2-3 อาทิตย์ คุณก็รอดแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
เราถอนทัพ
ทหารรัสเซียมาถึงแล้วเหรอ
ยังหรอก
ผมไม่รู้ว่าจะขอบคุณคุณยังไง
ไปขอบคุณพระเจ้าเถอะ พระองค์ต้องการให้เรารอด
จริงไหม นั่นคือสิ่งที่เราต้องเชื่อมั่น
เอาไปสิ
แล้วคุณล่ะ
ผมมีอีกตัว อุ่นกว่านี้อีก
หลังสงครามเลิกแล้ว คุณมีโครงการทำอะไร
ผมจะกลับไปเล่นเปียโนใหม่ครับ สถานีวิทยุโปแลนด์
บอกชื่อคุณได้ไหม ผมจะคอยฟังผลงาน
สปิลมันน์
นั่นเป็นชื่อที่ดีสำหรับนักเปียโน
เยอรมัน ๆ
อย่า..อย่ายิง ผม ๆ ผมคนโปแลนด์
ได้โปรด ผมเป็นคนโปแลนด์
ผม..
- ออกมา ยกมือขึ้นสูง ๆ - ได้โปรด ผมขอร้อง
อย่ายิง อย่ายิงน่ะครับ
อย่ายิง ผมขอร้อง ผมเป็นคนโปแลนด์
- โปแลนด์ ได้โปรด - ลงมา
ได้โปรด ผมคนโปแลนด์ ได้โปรด ๆ คนโปแลนด์ครับ
เขาเป็นชาวโป
ใช่ เขาเป็นโปแลนด์
แล้วใส่เสื้อโค้ทเยอรมันทำไม
ผมหนาว
ดูพวกมันสิ ไอ้เยอรมันสารเลว
พวกฆาตกร พวกฆาตกร
ไอ้สันดานชาติชั่ว
พวกมือสังหาร
ไอ้ชั่วช้า
ดูพวกแกสิ แกเอาทุกอย่างของฉันไป
ฉันเป็นนักดนตรี แกเอาไวโอลินฉันไป แกเอาวิญญาณฉันไป
สปิลมันน์
คุณเป็นนักดนตรีเหรอ
ใช่
คุณรู้จักนักดนตรี
นักเปียโน ชื่อสปิลมันน์ วิทยุโปแลนด์
ฉันรู้จักนักดนตรีระดับชาติแน่ล่ะ
ผมเคยช่วยเขาไว้ ตอนที่เขาซ่อนตัวอยู่ บอกเขาว่าผมอยู่ที่นี่
- พูดอะไร บอกให้นั่งที่ - ขอให้เขามาช่วยผม
คุณชื่ออะไร
- โฮเซนเฟลด์ - ไปให้พ้นน่า
อะไรนะ
ที่นี่แหละ ผมจำไม่ผิด
มันไม่อยู่ที่นี่แล้วนะ
ผมตะโกนด่าพวกมัน ผมไม่ภูมิใจหรอกแต่ผมก็ด่า
ผมมายืนอยู่ตรงที่ที่คุณยืน มีแนวลวดหนามกั้น
ทหารคนนั้นเดินมาหาผม
คุณไม่ได้ยินชื่อเขา
ไม่
ผมจะถามที่โรงงานเผื่อได้ความบ้าง
"วลาดิสลอว์ สปิลมันน์ ยังคงอยู่ในกรุงวอร์ซอว์
กระทั่งเสียชีวิต ในวันที่ 6 กรกฎาคมปี 2000
เขามีอายุได้ 88 ปี"
"ทหารเยอรมันที่ช่วยเขาไว้คือ ร้อยเอกวิล์ม โฮเซนเฟลด์"
"ทราบเพียงว่าเสียชีวิต ในค่ายเชลยสงครามโซเวียตในปี 1952"
Ocr by Salsa Santana 24 May 2015