Çeviri: hWND
Ne okuyorsun?
- Hiçbir şey. Özür dilerim. - Sorun değil.
- Hepsi bu kadar mı? - Evet.
Bu makine beni deli ediyor. Daha sonra kursuna yazılacağım.
- 1.25, 3.75 daha... - Beş.
Evet, beş tabi. Bozuğunuz yok mu?
- Yeterince bozuk yok. - Ben hallederim.
Ne aptallık! Vardı. Taksiden aldığım bozuklar.
Takside şoförden almıştım.
10, 20, 30, 40, 50. Eminim bozuk paraya ihtiyacınız oluyordur.
Eğer bir yüzlüğün varsa, sana 50 veriyorum ve 50 daha bozuk olarak 100 eder.
Evet.
- Sağ ol, hoşça kal. - Güle güle.
- Hoşça kal. - Görüşürüz.
- Selam. - Selam.
Karşı tarafa koyacağız.
- Bunu bana yaptı. - Ne?
Bilirsin, bozuk para. Betina, dikkatli ol.
Senden para alarak seni dolandıracak.
- Neler oluyor burada? - Beni dolandırdı!
- Benden para çaldı! - Orospu çocuğu! Polisi ara!
- Bu gerekmeyebilir, arama. - Sen de kim oluyorsun?
Unuttuğumu mu sandın?
Beni de diğer dolandırdıkların gibi, ahmak mı sandın?
Öyle mi? Seni aşağılık hırsız!
- Rahat dur, piç kurusu! Karşı koyma. - Karşı koymuyorum.
Kes şunu lanet olası, baksana... !
Sen kiminle konuştuğunu sanıyorsun?
Özür dilerim.
Ondan aldığın paralar bunlar mı? Cevap ver.
Polis merkezinden aranacaksınız.
İfadeniz alınacak ve bunlar size geri verilecek.
Bir yere ayrılmayın.
Sigara içer misin?
- Bundan içer misin? - Hayır.
Yazık. Artık kullanmıyorum.
Crunchy...
Yunanistan malı.
Bu ülke giderek cehenneme dönüyor.
İster misin?
Tanrım ne aptalım!
Ne büyük aptallık!
O kadar kötü değil.
Biri bana oyun oynadığında, bunu anlamalıydım.
Kimin oynadığına bağlı.
- Silahın inanmamı sağladı. - Silah mı?
Kullanışlı bir şey.
Kızgın mısın, evlat?
"Beni dolandırdı!"
Neden bana yardım ettin?
Alt tarafı 45 dolar için başın derde girseydi yazık olurdu.
- 45 olduğunu nereden biliyorsun? - Bu numarayı milyon kez yaptım.
Aynı dükkanda iki kere yapamayacağını bilirim.
Girersin, yaparsın ve çıkarsın. Hepsi bu.
Yakalanmak ve kodese tıkılmak istemediğin sürece...
bu düzende yapman gerekir.
- Dolandırıcısın. - Diş hekimiyim.
- Profesyonel, bir aptala acıdı mı? - Acemiye.
Umarım bir gün senin gibi olurum öğretmenim.
Teşekkürler. Güle güle.
Dur!
Ne istiyorsun?
Çok garip bir teşekkür etme yöntemin var.
Teşekkürler dedim. Başka ne istiyorsun?
Ben değil, sen ne istiyorsun?
- Ne isteyebilirim? - Sanırım hayatta kalmak.
- Sana birkaç numara öğretebilirim. - Neden?
Çünkü aksi halde... başını derde sokacaksın.
- Çok sağ ol, başımın çaresine bakabilirim. - Evet, bunu görebiliyorum.
En akıllısı olmasam da sokakları tanırım...
kimsenin kimseye karşılıksız bir şey vermeyeceğini bilirim...
özellikle de senin gibi birinin.
- Ne istiyorsun? - Söyledim zaten.
Gerçeği söylemeyi dene.
Başka bir adamla çalışıyorum, bir ortak, Turco.
Bir hafta önce, ortadan tamamen kayboldu.
Bir ortağa ihtiyacım var.
Tek başıma nasıl çalışırım bilmiyorum, yapamam.
Seni benzin istasyonunda gördüm ve düşündüm ki...
belki...
Neden ben?
Neden olmasın?
Hayır, bak. Ben yalnız çalışırım, ayrıca seni tanımıyorum.
Ben Marcos, ya sen?
Juan.
Juan. Fakat her zaman çağrılmayı istediğin isim...
Sebastin.
Adı Juan olan herkes daima başka bir isim ister.
İş yapalım mı, Sebastin?
- Juan. - Juan.
Sadece bugün için, bir gün. Sonra kararını verirsin.
- Hayır, sağ ol. - Keyfin bilir.
Madem ufak liglerde top koşturmaya devam etmek istiyorsun.
İşte, evlat. Paranı kaybetme.
Hey! Marcos.
Sadece bugün için.
- Kim o? - Teyze?
- Hayır, kim? - Afedersin.
- Kim o? - Teyze?
- Hayır. Ne teyzesi? - Pardon.
- Kim o? - Teyze?
- Hayır, yanlış daire. - Pardon.
- Kim o? - Teyze?
Kim o?
Bekle, bekle...
Bir dakika.
- Çocukların mı var? - Hayır.
- Peki ya bu? - Benim için.
Çocukken buna benzer bir tane vardı. Bundan biraz daha büyüktü.
Babamındı.
Televizyonda maç olduğu zamanlar...
babamın evde kaldığı nadir günlerdendi.
Tahtadan yapılmış yarış pistimi kurar ve arabayla oynardım.
Annem Rita Pavone'un en sevdiği plağını dinlerdi.
- Rita Pavone mu? - Evet.
Gerçek bir hayranıydı. Modası geçtiğini kabul etmezdi.
Beraber evde olduğumuz zamanlarda...
Rita Pavone dinlerdik. "II Ballo del Mattone." Bu şarkıyı bilir misin?
- Kim o? - Teyze?
- Hayır, yanlış kat. - Özür dilerim.
Çok meşhurdu. Şarkıyı bir filmde kullanmışlardı...
Annem söylemişti. Şöyleydi...
- Kim o? - İzledim.
- Teyze? - Efendim. Kimsiniz?
En sevdiğin yeğenini tanımadın mı?
- Fabin, sen misin? - Evet teyze, benim, Fabin.
Çok uzun zaman oldu. Ne harika!
Üşüttün mü? Seni iyi duyamıyorum. Zor tanıdım.
Beni ziyarete mi geldin?
Hayır, bana kızmış olmalısın. Bir arkadaşımla birlikteyim...
Yakınlarda birini ziyarete geldik ve arabam bozuldu.
Araban mı?
- Evet. - Araba mı aldın?
Bilmiyor muydun? Onu görmelisin. Beğeneceksin.
- Tahmin et ne renk. - Dur, sakın söyleme.
Turkuvaz.
Hayır, turkuvaz isterdim ama mavi bir tane aldım.
İşin aslı, arabamı garaja çekmek üzereler...
...cüzdanıma baktım ve hiç param olmadığını gördüm.
Sonra senin evinin yakınlarında olduğumu farkettim...
Daha dikkatli olmalısın. Dışarı çıkmadan kontrol etmeliydin.
Şu an biraz zor durumdayım.
Bana bir miktar borç verebilir misin? Şöyle 50, 60 peso kadar.
Garaja gideceğim, parayı alıp sana geri getireceğim.
Bu kadar acele etmene gerek yok. Bir kahve içebilirdik.
Söz veriyorum, teyze. Beraber kahve içeceğiz.
Bak, arabamı yalnız bırakmak istemiyorum.
Arkadaşım burada bekliyor, parayı ona verirsin.
Merak etme.
Aşağı geliyorum. Arkadaşın güvenilir biri midir?
Bana bir yüzlük verdi.
- Sevimli ihtiyar. - Annene sevgilerini iletti.
Mezarlığa gitmem lazım, zahmetli iş.
Ve bana bunu verdi, annene geri vermen için.
- Neden bunu saklamadın? - Ben dolandırıcı değilim.
- Sorun ne? - Bir şey yok.
- Yüzüğü mü istiyorsun? - Hayır, sorun o değil.
- Ne peki? - Yaşlı kadın...
Şunu bir anlayalım: benzin istasyonundaki kasiyerlere gelince tamam...
sana güvenen yaşlı kadınlara, asla.
Hayır öyle değil. Torununa benzediğimi söyledi.
Ona parasını geri götür ve bir bakkal dükkanı aç.
Senin neyin var?
Sokaklarda bu vicdanınla nasıl iş yapabilirsin?
- Bu benim sorunum. - Hayır, bizim sorunumuz, bugün için.
Bekle. Madem ki buradayız...
İçeri gir, bir kahve söyle...
bununla hesabı öde ve çık.
Beni tanımıyorsun.
Paraya ihtiyacım var.
Bu bir başlangıç.
Hayır, paraya ihtiyacım var, şimdi...
Çok paraya. Sokaklarda olma nedenim bu.
Bugün çok mu isteklisin?
Hayır, babam. Parayı onun için biriktiriyorum.
- Ne kadar? - Çok fazla.
Söylesene, ne kadar?
70 bin dolar.
Vay canına! Baban için bu kadar para?
- Başı dertte. - Ve sen de babanın sorunlarını çözeceksin?
Evet, iyiye gidiyoruz. Bana iş için numaralar öğretirdi.
Ben çocukken, oyun gibi.
- "Mosqueta", "Toco Mocho"... - Temeller...
Sonra bir şey oldu. Ne olduğunu bilmiyorum.
Bana öğrettikleri için pişman oldu. Bana yanlış olduğunu söyledi.
Onun yaptığı gibi, hayatımı mahvetmememi söyledi.
Bana başka şeyler yapmamı söyledi.
Dediği gibi yaptım. Başka şeyler yaptım.
- Fakat işe yaramadı. - Yaptığım her şeyde başarısız oldum.
Ne olmak istediğini sorduklarında, ne söylerdin?
- Futbolcu. - Ben bir suç ortağı olmak isterdim.
Bunu evde çok kez duydum...
böyle bir uğraşla hayatını sürdürmek için ne olabilirsin ki?
Bakan?
Babamın ihtiyacı olan parayı elde etmenin tek yolu...
bana öğrettiği numaraları kullanmak.
Her sözünü, elinin her hareketini zar zor hatırlıyorum.
Gün yüzüne bile çıkamayan...
bir işe başlayabilmek için dairemi sattım.
70 bin dolar hala orada gömülü, tıpkı bir havuç gibi...
Ben bir aptalım, kazıyarak çıkarttığım 50 bin dolar hiçbir işe yaramaz.
Bir şey mi diyordun?
- Paramın üstü lütfen. Gitmek zorundayım. - Hangi para üstü, efendim?
Sana on dakika önce verdiğim 100 doların üstü.
- Hayır, bana hiçbir şey vermediniz. - Hadi, acelem var.
- Bana para vermediniz. - Çok fazla masayla mı ilgileniyorsun?
Yardım edeyim mi? Müdür!
- Para vermediniz. Bağırmayın. - Bana ne yapacağımı söyleme.
- Müdür! - Ne oldu?
Bu bey bana para verdiğini söylüyor ama bu doğru değil.
- Bana yalancı mı diyorsun? - Hayır, efendim. Bir yanlışlık olmalı.
Hayır. bir kahve aldım ve 100 dolarlık banknot verdim.
İki tane vardı, şimdi bir tane var.
Kontrol edin. Belki karıştırmışsınızdır.
Hayır, karışıklık deyip durma. Karışıklık falan yok. Bak.
İki banknotum vardı, Şimdi bir tane var. Bak, işte.
İşte kenarı kopmuş. Verdiğim paranın kenarı eksik olmalı.
Kasanı kontrol et, kenarı olmayan bir para var mı bak.
Halledin şunu, acelem var.
- Gelin. - Hiçbir yere gitmiyorum.
Git ve paramı getir. Hiçbir yere gitmiyorum. Sen deli misin?
Nedir bu?
Senin payın. Beğendin mi?
- Bu numarayı biliyordum. - Sen de yapar mısın?
- Hayır. - Neden?
Etrafta çok fazla insan olur. Rezalet çıkarmak zorundasındır.
- Bu benim tarzım değil. - Fakat esas nokta bu, ahbap.
Rezaletin içinde olmaya hazır değildirler. O halde?
Ne kadar rahatsız edici olursan, o kadar az şüpheli görünürsün.
eğer işler kötüye gitmeye başlarsa, geri kalan kişileri suçlarsın.
Tarzım değil.
- Ne bakımdan? - Teşhir olmak hoşuma gitmez.
Bir şeylerin kötü gitme riski var.
- Eğer pürüz çıkarsa, yapamam. - Yanlış meslek seçmişsin.
Ben seçmedim.
Bozukluğun var mı? Telefon etmeliyim.
Bu özel, bilirsin.
Hallet. Görüşürüz.
Kimle konuşuyordun?
Avukatımla. Yarım kalmış bazı işlerim var.
- Kimdi o? - Bir arkadaş.
Pekala, sırada ne var?
Bilmiyorum.
İşin aslı, düşünüyordum da, buna değip değmeyeceğini bilmiyorum.
Belki de kendi yoluna gitmen en iyisi olur.
Turco yakında geri dönebilir ve...
onun yerine başkasını aldığımı görünce deliye döner.
Turco biraz kıskançtır.
Hayır, bekle, ne oldu?
Hiçbir şey. Bu sana göre değil.
- Her şeyi berbat edebilirsin ve bu olursa... - Neyi berbat edebilirim?
Ne tür bir aptal olduğumu düşünüyorsun?
- Çok fazla düşünenlerden. - Bu bir sorun mu?
- Evet bir sorun. - Neden?
Eğer çok düşünürsen, bazı şeyleri yapamazsın.
Bak, paraya ihtiyacım var.
Seninleyken alacağım yüzde 50, kendi başıma kazanacağımın tamamından fazla olur.
Bunun birkaç numara öğrenmekle ilgisi yok.
Her aptal bunu bilir. Bu iş için başka şeyler gerekir.
Yetenek...
ve bende yok öyle mi?
Olsaydı, yalnız çalışmak istemezdim.
Sen o kadar iyi misin? Her şeyi elde edebilir misin?
Her şeyi.
Şu çantayı iki dakikadan az bir zamanda alabilir misin?
- Bana isteyerek mi vermesi gerekiyor? - Evet, iki dakikada.
Hayır, olmaz.
- Ben yapabilirim. - Hayır, yapamazsın.
Yüzüğüne bahse girerim.
- Selam. - Selam.
- Buyurun. - Teşekkür ederim.
- Kaçıncı kat, madam? - Dördüncü.
- Ya siz? - Çatı katı.
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Bu eski asansörler bozulur, düşer.
- Lütfen, öyle söylemeyin. - Bu hep olur.
Lanet olsun!
- Yardım çağıralım. - Haklı.
Hayır, başka bir şey yapacağız.
- Dışarı çıkıp merdivenleri kullanacağız. - Buradan mı?
Yardım edeyim.
Çantanızı bana verin.
Ben tutabilir miyim?
- Bu numarayı bilmiyordum. - Ben de.
- Şimdi mi uydurdun? - Evet.
- Gerçekten mi? - Evet.
Çok hızlıydı.
Ayrıca sende hayatını kolaylaştıracak başka bir şey daha var.
Paranın satın alamayacağı bir şey. Temiz bir görünüşün var.
İnanamıyorum! Bana yine yanlış gazete göndermişsin!
Kendim gelip almaktan bıktım artık!
- Adresiniz neydi? - İkinci Viamonte 12 42. "B".
- Ne kadar cimrisin. Satın alamaz mıydın? - Bana cimri deme.
Kızdın mı?
Tabi ki satın alabilirim, ama aynı zamanda alamazdım.
Eğer yapabilselerdi, herkes aynını yapardı.
- Sence herkes senin gibi mi yani? - Benim gibi mi? Birçoğu.
- Sadece yeterli cesaretleri yok. - Hiç olmazsa birçoğu.
Herkes saygılı ve iyi olursa ve sen de böyle olursan...
ne iş yapabilirsin ki?
Nasıl gidiyor, ahbap?
Sen olsaydın, kadını asansörden çıkarmazdın değil mi?
- Neden bahsediyorsun? - Çantadan.
- Çantayı alıp uzaklaşırdın. - Ne demek istiyorsun?
Sence ben hırsız mıyım?
İnsanları öldürmem, silah kullanmam. Herhangi biri bunu yapabilir.
Hırsız mı görmek istiyorsun? Gel.
Şu ikisi...
cadde kenarında, çantası olan birini bekliyorlar.
Şuradaki, zengin kurbanlar belirliyor.
Oradalar, ama onları göremezsin.
Konuştukları şey bu. Oradalar ama orada değiller.
Bu yüzden dikkat et, çantana, kasana, kapına...
pencerene, arabana, birikimlerine.
Kıçını kolla. Çünkü oradalar ve her zaman orada olacaklar.
- Hırsızlar. - Hayır. Bu, herkesin onlara verdiği isim.
Onlar üçkağıtçılar, işletmeciler, karaborsacılar, gaspçılar...
yankesiciler, tezgahçılar, gece baskıncıları, kapkaççılar...
çilingirler, numaracılar, beleşçiler, dolandırıcılar...
Ben acıktım. Ofisime gidip bir şeyler yiyelim.
Ne?
Şuraya otur ve beni bekle.
- Anibal, masamı temizler misin? - Kız kardeşin aradı.
Kız kardeşim olduğunu nasıl anladın?
Kız kardeşin olduğunu söyledi, Valeria.
Bir kız kardeşin olduğunu bilmiyordum.
- Evet, bir kız kardeşim var. - Saat kaçta aradı?
- Yaklaşık bir saat önce. - Ne istediğini söyledi mi?
Bir ofis aç, sekreter tut ve beni rahat bırak.
Bana yiyecek, lezzetli bir şeyler getir.
Sakıncası yoksa, bir dahaki sefer yemeği ben seçeyim.
Sen bir baş belasısın, evlat.
- Ne zaman? - Bu sabah.
- Ne söyledin? - Hastaneye kaldırıldığını.
- Neden hastaneye kaldırıldın? - Hayır...
Sanırım kredimi tüketiyorum.
Parayla ilgili bir sorunum var. Benim için zor...
- Sorun mu? - Kız kardeşin.
Alo.
Ya asla konuşmuyoruz ya da aynı günde iki kez konuşuyoruz.
Hayır, şimdi yapamam.
Benimle ne ilgisi var?
Eğer benimle alay ediyorsan ve dedemizin mirası hakkında...
konuşmak için çağırıyorsan...
Bekle. Bekle bir dakika!
Pekala, kendi işime bakıyorum. Evet!
- Sorun mu var? - Bilmiyorum. Belki.
Kız kardeşimi görmeye gideceğim.
Peki ben ne yapacağım?
Benimle gel. Kız kardeşimi asla bilemezsin.
Bir şahide ihtiyacım olabilir. Hesabı öde. Sana daha sonra veririm.
- Kız kardeşin burada mı çalışıyor? - Evet.
- Peki o... ? - Hayır.
Kız kardeşim sorumlu biridir.
- Bu bir mucize. Seni aradım ve geldin. - İyiyim, sağol. Sen nasılsın?
İyiyim, iyiyiz. İlgin için teşekkür ederim.
Beni bunun için mi çağırdın?
Nazik davranarak partinin devam etmesi için uğraşıyorum.
Keşke parti olsaydı. Nazik olmana gerek yok.
Sadece sorumluluklarını yerine getirmen yeterli olurdu.
Bu hikayeyi daha önce de duydum. Sanırım annen anlatıyordu.
- Sen bir piçsin! - Söylediğine bak.
Patronların dinliyor olabilir, dikkatli ol. Kaç taneler? on, yirmi?
Onun kadar çok patronu olan bir kadını asla göremezsin.
- Bu kim? - Juan, bir arkadaş.
- Ben seni çağırmıştım. - Ben de onunla geldim. Ne istiyorsun?
Buraya gel.
Sana kaç kere, otelden ve müşterilerden uzak durmanı...
ve işlerini başka yerde yapmanı söyledim?
Çok kere.
Lobideydim ve ortaklarından yaşlı biri...
Adı neydi?
- Sandler mı? - Evet o.
- Onun öldüğünü sanıyordum. - Benimle dalga geçme.
Hayır geçmiyorum. Onu 6 veya 7 yıldır görmedim.
Ayrıca ortağım da değildi. Başka işler yapardı.
Lobideydi ve bir müşteriyi görmek için ısrar ediyordu.
Senin numaralarından biri olduğunu düşündüm.
Yanılmışsın.
Seni arattırdım, bulamadılar ve ben de onu dışarı çıkarttım.
Muhbir mi oldun?
Bu benim işim ve korumak için, günde 12 saat kıçımı yırtıyorum.
Eminim gerçek anlamda bunu kastetmemişsindir.
Yaşlı adam, buradan çıkarılırken bir kriz geçirdi...
Bayıldı.
Otelin doktoru onunla ilgilendi...
ve hemen ambulans çağırdılar.
Bütün bunların benimle ilgisi ne?
Yaşlı adam beni tanıdı ve benden seni aramamı istedi...
çok ısrar etti. Seninle konuşması gerekiyormuş.
Bu iş hayatımı oldukça karıştırdı.
Bir daha onu görmek istemiyorum. Tabi seni de.
- Beni sen çağırdın. - O çağırdı.
Ne yapman gerekiyorsa yap ve buradan git.
Seni burada görmek beni sinirlendiriyor.
Her zamanki gibi cana yakınsın.
Bu arada, çıktığın biri var mı, evlendin mi?
Biriyle çıkıyorum. Yarın bir yıl olacak.
- Tebrikler. Onu tanıyor muyum? - Sanmam. O kibar biridir.
Güzel kıçı var, değil mi?
Marquitos, demek geldin.
- Beni çağırmışsın, Sandler. - Düşündüm de, bilirsin...
Bu kim?
Benimle birlikte. Eğer istersen dışarı çıkmasını söyleyebilirim.
Juan?
Sen Juan değil misin, Ramiro'nun oğlu?
Babanla uzun yıllar önce çalışırdık.
Onun için kağıtlar hazırlardım ve o da piyasaya sürerdi.
- Sandler bir sanatçıdır. - Evet, sanatçı.
- Sana çok para kazandırdım. - Bunlar eskidendi.
- Beni hatırlamadın mı? - Hayır.
Sen daha çocuktun.
Belki 10-12 yaşlarında.
- Hafızanız çok iyiymiş. - Sevimli bir çocuktu.
Hepsi çok dokunaklı ama beni neden çağırdın?
Bana çantamı versene.
Esteban Vidal Gandolfo bu otelde kalıyor.
Onu tanıyor musun?
VIDAL GANDOLFO SINIR DIŞI EDİLDİ
Bir holdingi var.
Ülkeyi acilen terketmesi gerek.
Parlamento İncelemesi. Venezuela'ya Sürüldü.
500 milyon dolar mı?
Ne olursa olsun, bu senin için çok fazla.
Bir hobisi var. 500 milyon doları...
ve bir hobisi var.
- Hobisi ne? - Pullar.
- Senin bir... ? - Eniştem. Bir pul koleksiyoncusu.
İyi bir koleksiyoncu. Kız kardeşim Berta'nın kocası.
- Kavanagh'ta yaşayan mı? - Zengin kardeşim.
Adam 8-9 sene önce öldü ve koleksiyonunu kız kardeşime bıraktı.
Dokuz Kraliçe'yi de.
Dokuz Kraliçe mi?
Dokuz Kraliçe, eski Alman Cumhuriyeti'ne ait pullardır.
- Nadide ve çok değerli. - Ne kadar?
Bilmiyorum. Fiyat belirleyecek zamanım olmadı.
Onları Vidal Gandolfo'ya mı satmak istiyorsun?
Kardeşimin pullarını mı? Hayır, onunkileri değil.
Onları satmaz.
Ona, kocasını hatırlattığını söylüyor.
Öyleyse?
Fakat o pulları gördüm.
Üzerinde çalıştım. Fotoğraflarını çektim.
- Onları kopyaladın. - Yaptığım en iyi çalışma.
Orijinal kağıt. 1920.
Elle kesim. Tek seferde kesilmiş.
Bu senin fotoğraflarından biri mi?
Bu iş sadece bir günlük.
Laboratuar testlerini geçemeyeceklerini biliyorum.
Fakat yarın havaalanına, yanında bir adam getirecek.
Onları tam olarak kontrol ettirecek kadar zamanı yok.
O yüzden bugün satılmalılar.
Ya şimdi inanır ya da hiçbir zaman inanmaz.
Lütfen beni tuvalete götürün.
Yavaş.
- Bu İspanyol’u tanıyor musun? - Hakkında bir şeyler okumuştum.
Yani böyle biri var mı?
Evet, elbette var.
Şunu bir anlayalım.
İspanyol’u aramak için otele geldin.
Ona ulaşamayınca sinirlendin...
çünkü işin olmayacağını düşündün. Öyle mi?
Sonra birden sigortaların attı.
Bunları senin için satacak birine ihtiyacın var...
bugün.
Peki neden ben?
Kötüleştiğimde kız kardeşini gördüm ve düşündüm ki...
Neden olmasın? Çok uzun zaman oldu.
Bunu beklemiyordun değil mi? Buradayım ve sana yine güveniyorum.
Çaresizdin. Arayabileceğin başka biri yoktu.
Sana yüzde 20 verebilirim.
Hayır.
Hayır, bak...
Sana ne olacağını söyleyeyim...
Yüzdeyi sen değil, ben belirlerim.
Çünkü eğer buradan ayrılırsam...
sahip olacağın tek şey, devlet hastanesinde bir yatak olur.
Dinle, 73 yaşındayım.
Önümde artık çok fazla fırsatım yok...
ve bu benim hakkım.
Benimle oyun oynama, Marcos. Başka birini çağırabilirim.
Eğer başkasını çağırabilseydin, zaten çağırmış olurdun.
Ne kadar istiyorsun?
Yüzde 90.
Sen delirmişsin.
Gerçek şu ki, seni köşeye sıkıştırdım.
- Yarı yarıya yapalım. - Pazarlık yapmıyorum.
Sana daha önce hiç almadığın bir teklif sunuyorum.
Senin için yüzde 10...
ya da hiç.
Sana ben gelmedim, Sandler.
Tam tersi oldu.
Asla öğrenemiyorum.
- Ben bir aptalım. - Aptal değilsin. Kafayı üşütmüşsün.
Ne diyorsun?
Kadın pulları evlerinde tutuyor.
Kocasının yolladığını söylersem pulları bana verir.
Hastaneden bahsetmememi söyledi. Onu korkutmak istemiyor.
Pullar hakkında bir şey biliyor musun?
Zarfların üzerine yapıştırılan küçük kağıtlar.
- Bu bilgiyle mi devam edeceksin? - Elbette!
- Ne? - Hiçbir şey.
- Biraz tuhaf buldum. - Neresini?
- Hepsini. - Tuhaf mı buldun?
Evlat, yeri geldi, dikenli tel sattım ve bunun için teşekkür aldım.
Birkaç puldan korkacağımı mı sanıyorsun?
Ne kaybederim ki? Hiçbir riskim yok. Eğer satarsam çok şey elde ederim.
Ya polis işe karışırsa?
Hayır, evlat. Bu başka bir şey.
Tüm hayatın boyunca beklesen de asla olamayacak bir şey.
Milyonda bir.
Yaşlı adam iyi bir sanatçıdır.
En iyisidir. Ve o pulları satabilirim.
- Belki de... 30 bin dolar alabilirim. - 30 bin dolar mı?
- Sence daha mı fazla? - Gel.
Ne oldu? Ne istiyorsun?
- Ben de girmek istiyorum. - Nereye girmek?
Anlaşma. Paraya ihtiyacım var. Pay istiyorum.
Pay mı? Delirdin mi?
Fazla değil. Küçük bir yüzde.
Bugün için beraberiz.
Neden sana pay vereyim?
Bu iş bana kız kardeşim vasıtasıyla geldi.
- Sen kim olduğunu sanıyorsun? - Ben de oradaydım.
Boşversene! Sandler'ın adresini bile bilmiyorsun.
Yardıma ihtiyacım olacak. Sana kârdan bin dolar veririm.
- Üç. - Bir buçuk.
- İki buçuk. - Pekala iki.
- İki buçuk. - Tamam!
Eğer başarırsak tamam mı?
- Şu adamın adı neydi? - Seni ilgilendirmez.
- Vidal Garafalo? - Gandolfo.
Gandolfo. Senden hoşlanıyor.
Seninle bir şey konuşmak istiyorum... Neden sordun?
Bir şey yok.
- Bu adamla bir sorun olmasını... - Şimdi dönerim.
Rita Pavone'un "II Ballo de Mattone" şarkısını hatırlıyor musun?
Bu kadar, hadi gidelim. Seni bir daha rahatsız etmem.
Peki ya dedemizden kalan miras?
Tekrar konuşmayacağım. Avukatınla konuş.
Benimle alay etme, avukatın geciktiriyor.
- Avukatlar ne işe yarar. - Bunu Federico için yap.
- Ne yapmak zorunda? - Onu da kazıklıyorsun.
- Mirasın üçte biri onun hakkı. - Ben kimseyi kazıklamıyorum.
Dava mı açmak istiyorsun? Açtın. Şimdi kanımı mı istiyorsun?
Kurbana bakın. Sen bir piçsin!
Bana hakaret etme. Ve onu bu işin dışında tut.
O zaten burada. Bunu ona kendin açıkla.
- Nasılsın? - Nasıl gidiyor, evlat?
- İyi? - Sen nasılsın?
Asla gelmeyeceğini, umursamadığını söylememiş miydin? Nasılsın?
- İyiyim, ya sen? - İyiyim.
Sonunda ablan, güzel giyinmek için seni mi çalıştırmaya başladı?
Evet, para gerekiyor. Hala borçlarımız var.
Açıklamak zorunda değilsin. Bundan utanmamalısın.
Ona, neden dedesinin parasını alamadığını açıklasana.
- Valeria, kes şunu. - Evet.
- Saf olma, Federico. - Beni bu işe karıştırmayın.
Zaten mirasa ne olduğunu bana açıkladı.
- Ona inandın mı? - Elbette, o benim ağabeyim.
Ne yapman gerekiyorsa onunla yap. Ben ilgilenmiyorum.
Beni karıştırma.
- İşe geri dönmeliyim, görüşürüz. - Tamam.
Hoşça kal.
- İyi günler. - Ne istiyorsunuz?
Bizi kocanız gönderdi. Bizim için size bıraktığı zarfı almaya geldik.
Oturma odasında, Çin Kavanozunun altında sarı, geniş bir zarf olmalı.
- Kocam içeride değil. - Evet, biliyorum.
Evde olmasa bile, zarfı alabileceğimizi söyledi.
Evde değil! Sonra tekrar gelin.
İsterdik ama yapamayız.
- Sandler, Bay Sandler dedi ki... - İçeride değil!
Evde değil! Kocam evde değil!
Siz kimsiniz? Benden ne istiyorsunuz?
- Hiçbir şey, sadece... - Gidin buradan, yoksa polis çağırırım.
- Madam, lütfen... - Gidin!
Sizin gibileri bilirim. Benim gibi yaşlı bir kadından faydalanmaya çalışıyorsunuz.
Ama buna izin vermeyeceğim.
İşte bu yüzden kapıyı kimseye açmıyorum.
Gidelim, hanımefendi haklı. Önemli değil.
Annen anlayacaktır. O kadar kötü değil.
Eğer onu tekrar ziyaret edebilirsek, fotoğrafları alırız...
aksi halde olmaz.
Hoşça kalın. Bizi bağışlayın, madam.
Kardeşim, annemizi ziyaret edeceğimiz zaman çok heyecanlanıyor.
Annem de o fotoğrafları görmeyi bekliyordu...
ama zararı yok.
Bir şekilde hallederiz. Hoşça kalın.
Dinle...
Hayır, sen değil. Sen orada kal. Sen gel.
Efendim?
Zarfın içinde, annen için fotoğraflar mı var?
Liver Amca ve onun Polonya'daki ailesine ait bazı eski fotoğraflar.
Kocanız bize, orijinallerin bazı kopyalarını çıkaracağına söz vermişti.
Şimdi annemi ziyaret edeceğiz ve fotoğrafları ona vermek istiyorduk.
- Annen nerede yaşıyor? - Entre Ríos'ta.
Entre Ríos!
Entre Ríos. Bir dakika bekler misiniz?
- Pekala, yüzde yirmi. - Yarı yarıya.
Mümkün değil, önce seni öldürürdüm. Yüzde 25.
Bunu bensiz yapamazsın.
Ben Sandler değilim ve gerçekten paraya ihtiyacın var.
Yüzde otuz. Hepsi bu, masraflar hariç.
Entre Ríos'u bilir misiniz? Annem oradan hiçbir zaman ayrılmamış.
Hep der ki...
Bir Meckler doğduğu topraklarda kalır.
Meckler mi?
Rabbi Meckler ile akraba mı, Basavilbaso'dan?
Annemin kuzeni olur. Ben onun yeğeniyim.
Vidal Gandolfo bütün öğleden sonra otelde olacak.
- Saat 3:30'da bir şeyler içecek. - Ona nasıl yaklaşacaksın?
Bilmiyorum.
- Bir şeyler düşünmeliyiz. - Hızlı düşün.
Yarın ayrılıyor. Fazla zamanın yok.
Bizim zamanımız yok. Yani, bu işe sen de yüzde 30 ortaksın.
Nasılsın, sevgili Marcos?
Üzgünüm, Washington. Meşgulüz.
Beni göndermen, eşyalarıma bakmaktan daha çok zamanını alır.
Haklısın. Neler var?
Ne istersen.
Yerli, Buenos Aires, Córdoba, ortak...
- Üçüncü partiler? - Ve boş çekler.
Bazı doldurulmuş çeklerim var.
- Senden gitmeni istiyorum. - Bir hediye almak istemez misin?
Sevdiğin birini etkileyebilirdin.
Hiçbir şey bunu, Paraguay malı Rolex'ten daha iyi yapamaz.
Ya sen, genç adam? Başka bir şey?
Parfümler, elbiseler, ithal spor ayakkabılar?
Bilgisayar yazılımı, tablolar, elektronik aletler?
Küçük çapta zarar verebilen, mükemmel bir Japon motosikletim var.
- Ne zararı? - Deposunda bir delik var.
- Bir delik mi? - Küçük kalibre.
Fazla büyük olmayan bir silah lazım.
3 57'liğin var mı?
Marcos...
Ben dolandırıcı değilim.
İyi günler.
Pardon, cep telefonu var mı?
Nasıl bir şey istersin?
Ne düşünüyorsun?
Sakin ol, kalkacak.
Alo...
Evet, benim.
Nasıl gidiyor? Şu an iyi bir zaman değil. Altıma kaçırmak üzereyim.
Oteldeyim.
Buradayım, çünkü bir duyum aldım...
fakat sanırım iş olmayacak.
Hayır, hayır, Cumartesi Montevideo'ya gidiyorum.
Orada satmaya çalışacağım. Evet.
Önemli olan zamanı değil, fiyatı.
Sen deli misin? "Dokuz Kraliçe" için mi?
Bak sana ne diyeceğim.
O parayla sadece, postaneye gidip hoşuna giden pullardan alabilirsin.
Boşver bunu. Unut gitsin.
Bu daha iyi.
- Burada ne yaptığını sanıyorsun?! - Telefonla konuşuyorum.
Benimle kafa bulma!
Bugün ikinci defadır seni ortalarda görüyorum.
Sen ve o aptalı.
Ne istiyorsun?
Ben sana soruyorum, cevap ver. Burada ne yapıyorsunuz?
- Bu sefer numara ne? - Satacak bazı şeylerim var.
- Tamamen yasal, bir numara yok. - Otel tuvaletinde mi?
Benimle kafa bulma! Beni tamamen delirtmek mi istiyorsun?
Şimdi hepimiz buradayız. Şu adamın yüzüne bak.
Nereden buldun bunu?
Oteldeki insanlar endişeli.
Gel ve bana her şeyi açıkla.
Buna gerek yok.
Eminim bana kimliğini göstermende sakınca yoktur.
- İndir şu silahı. - Sen kimsin?
Bir otel müşterisi.
Bu adamlar burada çünkü...
- Onları ben çağırdım. - Sen mi çağırdın?
Lütfen şu silahı kaldır ortadan.
Burada müşteri olabilirsin, İspanya kralı olabilirsin ama...
Sen, benimle geliyorsun. Ve sen, beni bekle.
- Seni piç! - Bunu sevdin! Bunu sevdin!
Aşağılık herif! Sana kim bana vurmanı söyledi?
Hollywood'a gitmeliyim. Buna inanırlardı!
- Hayatımı oyunculuk yaparak kazanmalıyım. - Geri dönmeliyiz.
Şimdi sana ne verirse al ve kendi payına say.
Hayır, sen bana kendi payından vermek zorundasın. 200 dolar borçlusun.
- Sana şimdi 100 dolar vereceğim... - İki yüz.
Benim için zevkti.
Seninle kısaca konuşmak istiyorum. Beni izle.
Ortaklarım beni bekliyor.
- İyi misin? - Evet.
Arkadaşın o kimliği nereden aldı?
İşindeyken alır, silahla birlikte.
Boşa zaman harcamayalım.
O polise, satacak bazı şeylerin olduğunu söyledin.
Söylediğin gibi, yasal bir anlaşma.
Ve telefon görüşmenizden duyduğum kadarıyla...
- Bununla ilgilenebilirim. - Siz kimsiniz?
Eğer sunacak olduğun teklif bana inandırıcı gelirse...
Afedersiniz. Siz kimsiniz?
Hakkında duyum aldığın kişiyim. Görmeye geldiğin kişi.
Ne satacak bir şeyim var, ne de istediğim bir iyilik.
Sadece nezaketten buradayız.
Bize tuvalette yardım ettiniz. Bir yanlış anlaşılmaydı.
Ama gerçek şu ki, kim olduğunuzu bilmiyorum.
- Peki sen ne diyorsun? - Ortağım benim adıma da konuşur.
Profesyoneller.
Bu işlerin nasıl yürüdüğünü görüyor musunuz salaklar?
Eğer bana satacak bir şeylerin varsa kapıyı çalabilirdin...
...tıpkı bir kitap satıcısı gibi.
Fakat zeki bir Arjantinliysen...
...dikkatimi çekmeye çalışırdın.
Seni aramamı sağlayacak bir yol bulurdun.
Mesela, sözde bir alıcıyla telefon görüşmesi yapıp...
benim dinlediğimden emin olurdun.
Fakat zeki olmak zorundasın.
Şunun gibi şeyler söylememelisin...
"Ne? Dokuz kraliçe için mi?" "Sen deli misin!"
Ve sonra polise: "Lütfen vurma. Satacak bazı şeylerim var."
"Tamamen yasal. Yemin ederim." Anladın mı?
Çok gülünçtü!
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Bak, dostum. Bunun üzerinde durmuyorum.
Eğer bana doğrudan ulaşmaya çalışsaydınız...
sizinle asla konuşmayacağım bir gerçek.
Bu yolla yapmış olmanızı umursamıyorum.
Sahip olduğunuz şey iyi ve ilgimi çektiği sürece.
Gerçekten neden bahsettiğini bilmiyorum.
Kes şunu dostum! Gösteri bitti!
Buradasın ve dinliyorum.
Eğer bana bir şey teklif edeceksen et ya da defol git buradan.
Çok az zamanım kaldı ve yapılacak fazlasıyla işim var.
Bu senin mi?
Peki nereden aldın?
Dedem ölmeden çok kısa bir süre önce onu bana verdi...
birkaç ay önce.
Onu, gemide tanıştığı bir Almandan almış.
- Bunlar için yedi peso ödemiş. - Yedi peso...
Kuzenime söyledim ve o da bana bir koleksiyoncuya satmamı önerdi.
- İlgilenir misin? - Beni sıkıştırma.
Yani, çok az zamanın kaldı ve yapılacak çok işin var...
Bunları almayı isteyebilirim.
- Bu hepimiz için iyi olur. - Bir saat içinde geri dönün.
Pulları görmek istiyorum ve sonra paradan konuşuruz.
- Bugün? - Evet, bugün.
Fazla zamanım yok.
Ne yazık ki, yarın sabah şehrinizden ayrılmak zorundayım.
- Bunu bilmiyor muydun? - Bilmiyordum.
Olması gereken bu. Ve inan bana, burayı özleyeceğim.
İş yapmak için, bu kadar güzel bir yer görmemiştim.
Odamda, saat 4'te.
Kapat şu telefonu! Lanet olası!
Sana otelden uzak durmanı söyledim.
- Merak etme. - Sen buna karışma.
Gerçekten, yapacak hiçbir şey...
Senin sorunun ne, aptal?
Kardeşimin ortaklarının sonunu biliyor musun?
Ondan para alabileceğine mi inanıyorsun?
- Sakın geri gelme. - Geleceğiz.
- Polisi arayacağım. - Ara. Onlara ne söyleyeceksin?
Pardon.
Acaba Rita Pavone'ın "II Ballo del Mattone"...
adlı şarkısını hatırlıyor musun?
Hadi, gidelim.
- Kız kardeşin ne demek istedi? - Ne hakkında?
- Ortaklarına sonunda ne oldu? - Nereden bilebilirim?
- Neden Sandler'la çalışmayı bıraktın? - Bu seni ilgilendirmez.
Bugünlük senin ortağınım. Beni ilgilendirir.
Teknik olarak kâr paylaşımını, tek taraflı olarak, yeniden ayarladım diyebiliriz.
- Ortaklarını kazıkladın. - "Ortaklarını kazıkladın."
Sandler her zaman bir ahmaktı.
Beni tekrar araması kadar kötüsü olamazdı.
Merak etme. Seni kazıklamayacağım.
Neden?
Yaşlanıyorum. Eminim benden hızlı koşarsın.
- İkna olmadım. - Bundan rahatsız olmam.
Hayır, kahretsin, hayır.
Çünkü elverişsiz bir durumda olmayı sürdüremem.
Ne kadar?
Bu daha iyi.
19,000'de teklifini yap ve dondur.
Evet sadece zarar ederdik. Dur bir bakayım...
...iki buçuk, üç milyon.
Bu daha iyi.
Seni sonra ararım.
Pekala.
Ver şunu bana.
İşini yap.
Bay Vidal, ısrar etmek zorundayım. Doğru koşullar mevcut değil.
Laboratuar ortamında, mürekkep ve spektrografi testleri uygulamalıyız.
Vaktim yok, kahrolası!
En iyisi olmak zorundasın. En azından öyle olduğunu sandığım için sana para ödüyorum.
Şimdi kes şunu ve bana gerçek olup olmadıklarını söyle.
Bunlara para vermeli miyim, yoksa birisinde beni kazıklamaya...
kalkışacak cesaret var mı?
Devam edin, ne gerekiyorsa yapın. Bu pullar gerçek.
Afedersiniz, içinizde şu şarkıyı hatırlayan...
Parti nasıl gidiyor?
Eski Alman Cumhuriyetine ait az sayıda basılmış...
ve dağıtılmış bir pul tabakası.
Haklısınız, Bay Vidal.
Daha fazla teste gerek yok. Bunlar Dokuz Kraliçe.
Siz, parasını ödeyin.
Paradan konuşalım.
- Düşündüm de... - Düşünme, sadece dinle.
Ne iş yaptığını bilmiyorum ve umurumda da değil.
Kesin olan şey, yaşamak için pul satmıyorsun.
Bu pullar, bir yerden eline düştü...
ve ne şekilde düştüyse, bunlar senin için cennetten gelen bir hediye gibi.
- Yanılıyor muyum? - Hayır, bu doğru.
Pullar hakkında fazla bir şey bilmiyoruz.
Her neyse...
Onları daha fazla gecikme olmadan şu anda, burada satmayı tercih ederiz.
Fakat aynı zamanda finansmanı yaptırabilir ya da Amerika'ya gidebilirdim.
Onları açık arttırma ile satabilirim. Yani, bunları hediye etmeyeceğiz.
- Eğer katalogları kontrol edersek... - Katalogların canı cehenneme!
Nedir bu? Aniden bir uzmana mı dönüştün?
Bu pulları satın alacak olan kişi benim. Geri kalanı saçmalık.
Size fiyatı söylerim ve kabul edersiniz.
Bu pullar için size en fazla...
300 bin veririm.
Bunu asla kabul edemeyiz. Soyulmaya niyetim yok.
Büyükbabam tüm hayatı boyunca pu pulları sakladı...
ve ben önüme çıkan ilk kişiye hediye etmeyeceğim.
Dinle...
Sen dinle. Bir anlaşmamız var, fakat ben kararımı verdim.
Onları çarçur etmeyeceğim o kadar.
Pekala, pekala...
Kaç para, büyük babanı memnun ederdi?
- 450 bin dolar. - Ne?
Bu adam bizden pulları satın alacak.
Onları 10'da teslim edeceğiz ve bize 450 bin dolar ödeyecek.
Yüzde 10 Sandler için ve kalanın Yüzde 30'u benim payım.
- Masraflar hariç. - Üçkağıt nerede?
- Ne? - Beni kazıklıyorsun.
Bu bir oyun. Bana oyun oynuyorsun.
- Seni kazıkladığımı mı düşünüyorsun? Nasıl? - Bilmiyorum
Bunu anlayamıyorum ve bu beni deli ediyor.
- Bu gerçek değil. - Gerçek değil mi? Ver şunu bana.
Bu olabildiğince gerçek, ahmak. 450 bin dolar.
Senden ve benden bile daha gerçek. Neyin var, evlat?
Hayattan zevk almanı engelleyen şeyler mi var? Güvence mi istiyorsun?
Bu anlaşmayı senin yüzünden kaybedersem, seni öldüreceğimden emin olabilirsin.
Şüpheli gibi mi görünüyor? Pekala. Sen yoksun. Bu kadar.
Defol. Beni yalnız bırak. Hoşça kal
Defol, hadi.
Yolun açık olsun. Sana neden ihtiyacım olsun ki?
- Şu anda senden kurtulmalıyım. - Beni sevmeye başlıyorsun.
Ne istiyorsun?
Nasıl gitti?
- Ne nasıl gitti? Ne istiyorsun? - Onları satın aldı mı?
- Neden bahsediyor bu? - Bilmiyorum.
- Ne istiyorsun? - Kendi payımı. Bana olan borcunuzu.
Sen neden bahsediyorsun?
Bak, bu pulların beş para etmeyeceğini siz de biliyorsunuz.
Orijinaller evet, fakat Vidal’e satmaya çalıştığınız...
Kötü değiller. İyi yapılmışlar.
- Kendi payını mı istiyorsun? - Evet.
Ne kadar?
- Şey... Yüzde 15. Size yardımım dokundu. - Senden yardım istemedim.
Ona söyleyeceğim. Ona gidip sahte olduklarını söyleyeceğim.
Eğer ona söyleyecek olursan, karaciğerini kıçından çıkartır...
ve sana yuttururum.
Sen kimle konuştuğunu sanıyorsun?
- Yüzde 10 - Yüzde 2
- Yüzde 7,5 - Yüzde 5. Kabul mü?
- Kabul mü? - Evet.
Bana bir adres ve telefon numarası ver.
- Seninle bağlantı kuracağım. - Arayacağını nereden bileyim?
Senet imzalamamı mı istiyorsun?
Hızsızlar arasında bu iş böyle yürür. Güvene dayanır.
Ben hırsız değilim.
Tabi. Özür dilerim. Hadi.
- Sabahları bu numarada olurum. - Saat kaçta?
- 8'den 11'e kadar. Çarşambaları hariç. - Git. Seni arayacağım.
Kahretsin! Hep böyle mi olur? Lanet olsun.
Çok fazla pay dağıtıyorsun.
Yani, bir adama yüzde 10, diğerine yüzde 5...
Hayır!
Şu işe bak.
Dört saat...
sürdü.
- Rüyalar fazla uzun sürmez. - Rüya değildi.
- Artık öyle. - Neyin var? Her gün bir servet mi kaybediyorsun?
Hayır, fakat yapabileceğimiz hiçbir şey kalmadı. Her şey bitti.
Bu pullar mahvoldu, diğerleri...
- Ne oldu? - Diğerleri, orijinaller...
Sandler'ın Kavanagh'taki kız kardeşindeler.
- Evet, ama Sandler dedi ki... - Sandler ahmağın teki.
Ona da bir pay teklif ederiz.
Ona pulların zaten satıldığını...
...sadece pulları teslim edip parayı alacağımızı söyleriz.
- Ya kadın istemezse? - İsteyecek. isteyecek.
Yaşlı bunak bunu yapacak.
Eğer yapmazsa, kocakarıyı ayartma numaranı yapabilirsin. Gel.
Yani...
Dokuz Kraliçe.
Evet.
Peki kardeşim size ne söyledi?
Sizin koleksiyona çok düşkün olduğunuzu...
ve size bir hatıra olduğunu ifade etti.
Kocamın hatırası, elbette.
Bu doğru. Pullar bana kocamı hatırlatıyor.
Dört köşe, yapışkan.
Her neyse, gelmeye karar verdik çünkü çok hızlı bir şekilde...
satabileceğimizi düşündük.
Kardeşim, o lanet olası pulları asla satmayacağımı mı düşünüyor?
Ne aptalca! Pulları ona vermezdim.
Ama bu, paraya ihtiyacım olduğunda onları satmayacağım anlamına gelmez.
Onları faydalı bir şeylere çevirmeyi düşünüyordum.
Masraflarım oluyor...
- Sizin komisyonunuz... ? - Yüzde 15.
Bunu, bugün gerçekleştirecektik.
Çok güzel. Fiyatı ne kadar?
Elli bin, nakit.
Beni kandırabileceğini mi sandın?
- Afedersiniz, doğrusu kandırmıyorum... - Benimle oynamayı kes.
O pulların değerli olduğunu bilmediğimi mi sanıyorsun?
Senin iş alanın ne, yaşlı kadınları kandırmak mı?
Tam değerini bilmiyorum ve umurumda da değil.
Size nasıl olacağını açıklayım. Beni memnun edecek bir fiyat belirlerim.
Pulu almak isteyen her kimse, istediğim parayı getirir...
ve pulları alabilir.
Hepsi bu.
Hisse yok, avans ödeme yok sevkıyat yok.
İsteyen kimse, parayı öder ve onları alır.
Peki ne kadar sizi memnun eder?
Konuşuyor...
- Büyük erdem. - Ne kadar?
500 bin dolar diyelim.
Otur.
Bakın...
Bu miktar çok yüksek.
- Pullar o kadar etmez. - Etmez mi?
Hayır. Dinleyin...
- Sanırım 75 bine çıkabiliriz. - Mümkün değil.
- 450. - 100 bin.
- 400. - 150.
- Gitmeliyiz. - 350 bin.
- Belki 200 bin. - Gidelim, şimdi.
250 bin dolar. Bu son.
Eğer parayı bugün getirebilirsek...
pullar hazır olur mu?
Evet.
- Onları burada mı tutuyorsunuz? - Bu seni ilgilendirmez.
Eğer bugün ödersen, onları bugün alırsın.
- Ne oldu? - Çuvalladık değil mi? Olan bu.
Devam etmek zorundayız. Bırakmak aptallık olur.
- Ne demek istiyorsun? - Pulları yaşlı sürtükten almalıyız.
- Çıldırdın mı? - Hayır, 250 bin istiyor.
450 bine satıldılar.
Bir günlük iş ve 200 bin kârdayız.
250 bin doları nereden bulacağız?
Biraz param var. Onu kullanabilirim.
- 250 bin mi? - Hayır, daha az.
Ah, kız kardeşinin... şu şey.
Bir fırsat gördüm ve değerlendirdim.
Ondan daha hızlı davrandım, hepsi bu.
- Aksi halde, o sana bunu yapacaktı. - Elbette.
Bir yıl boyunca veya bütün her şey duruluncaya ve...
dava unutuluncaya kadar, kullanmamayı düşünmüyordum.
O halde, kurtulduk.
Alacağız, satacağız ve söylediğin gibi 200 bin dolar kârımız olacak.
Yüzde 30 benim payım. Tek sent bile riski olmadan.
- Fakat o kadar param yok. - Ne kadar?
Bakalım...
miras artı avukattan alabileceklerim...
artı benim param, toplam...
200 bin.
Geri kalanı nereden bulacağız?
- Şey, sende baban için 50 bin... - Çok doğru.
- Sen piçin tekisin! - Kes şunu!
Orospu çocuğu! Aptal olduğumu mu sanıyorsun?
Sana 50 bin vereceğim, babam için sahip olduğum her şeyi...
sana vereceğim öyle mi?
Senin iş yapman için! Canın cehenneme.
Aklını kaçırmışsın! Sana kazık atmaya çalışmıyordum.
Yoksa sana iş yapma yöntemimi, nasıl çalıştığımı gösterir miydim?
- Hangi aptal benim yaptığımı yapar? - Zeki biri.
Bunu yaşlı kadınla birlikte mi düzenledin? O ne kadar alacak, Yüzde 30 mu?
Sandler ne kadar alıyor, daha mı az? Yüzde 15, Yüzde 20?
- Ona ne kadar veriyorsun? - Sen bir aptalsın.
Bir fırsatın var ve bunu göremiyorsun.
200 bin doların var!
Benim 50 bin! Ve kadın 250 bin istiyor!
- Git işine! - Kesinlikle, garip. Dinle. Dinle.
Eğer doğru olmasaydı, kimse bunun gibi bir şey uyduramazdı.
Bu şeyler oluyor, dostum.
Milyonda bir şans. Hayat boyu bir kere.
Şu anda, burada sana ve bana oluyor, Milyonda bir şans.
Canın cehenneme, aşağılık herif!
Ne kadar katkıda bulunursan bulun, Sana yüzde 50 vereceğim.
Allah kahretsin!
Purolar için teşekkür ederim. En sevdiğimi unutmamışsın.
- Nasılsın? - İyiyim.
Ama yine de evde olsam daha iyi olurdum.
Bu yer düzenbazlarla dolu.
- Peki ya para? - Zor.
İki veya üç ayım var, fazla değil.
- Ne oldu? - Vizcardi'nin önü, bazı yasal sorunlar...
yüzünden tıkanmış durumda.
Dava yeniden başlayacak ve herhangi biri hakim olabilir.
Herkes rüşvet kabul etmez.
Eğer on gün içinde para bulamazsam...
treni kaçıracağım.
Sadece on gün mü?
On gün... üç ay... Ne farkeder ki?
70 bin doları nereden bulacağım?
Burada kalamazsın, baba.
- Ben... - Aklına bile getirme.
Yeniliyor muyum?
- Neden? - Ne, neden?
- Neden sana yardım etmeyi deneyemiyorum? - Düşündüğün şekilde olmaz.
- Dinle... - Hayır, sen dinle.
Sana bin kere söyledim.
O hataları ben çoktan yaptım. Sen tekrar yapma.
Bunun oyun olduğunu mu sanıyorsun?
Bunu yapan adamların rahat olduğunu mu sanıyorsun?
Bin kere başım belaya girdi ve benim gördüklerimi sen görmedin.
Demek istiyorum ki, aptallık etme.
Buraya düşmene sebep olacak bir şey yapma.
Hayatta kalamazsın.
Anlayabilmen için ne yapmalıyım?
Eğer bana zorluk çıkartırsan, işimi bitirmem daha uzun sürecektir.
Buraya kadar. Polisi arıyorum.
Ne söyleyeceğimi bilmiyorum, ama otelimde kalamayacaksın.
Otelin mi?
Burası senin otelin mi? Polisi mi arayacaksın?
Hayatım boyunca benimle uğraşman...
annem ölür ölmez evini alman yetmedi,...
şimdi de bunu mu berbat etmek istiyorsun?
Bunu bir kere söyleyeceğim. Sadece bir kere.
Senin lanet olası oteline yaklaşmıyorum.
Şanssızlığım, adamın burada kalıyor olması. Hepsi bu.
Eğer bir şekilde buna burnunu sokarsan...
Eğer senin yüzünden bu iş suya düşerse, yemin ederim seni öldürürüm.
- Sen insanları öldürmezsin. - Beni tanımıyorsun.
- Ne yapıyorsun? - Dostlarım!
Demek buradasınız. Ve iyi arkadaşlarla.
Oteldeki en iyiler.
- Tanıştınız mı? - Birbirimizi uzun zamandır tanıyoruz.
- Bu bayan benim kız kardeşim. - Gerçekten? Ne kadar ilginç!
Kardeşinle müthiş bir anlaşmayı tamamlamak üzereyim.
- Sizi zengin edeceğim. - Sadece onu, ben olmayacağımdan eminim.
Lanet olsun! Ortamda biraz gerginlik seziyorum.
Bizim için en iyisi, odana gidip işimizi bitirmek olacak.
Bize izin verin.
İşimizi bitirelim, evet.
- İyi misin? Bir yerini incitti mi? - Hayır, incitmedi. İyiyim.
Anlaşmamızda ufak bir değişiklik yaptım. Ufak bir ilave.
- Fiyatta mı? - Hayır, pakette.
- Onun da dahil olmasını istiyorum. - Valeria mı?
Valeria, evet. Kız kardeşin olduğunu bilmek beni azdırıyor.
Dostum, sadece bir gecelik. Bu gece.
Buraya geldiğimden beri onu becermeyi istiyorum ama yapamadım.
Şimdi ise yapabilirim Parayı istiyor musun?
- Onu ikna et. - Ya istemezse?
Anlaşma biter.
Sırf bir parça kıç için pullardan vazgeçmeye razı mısın?
Senin paradan vazgeçmeye razı olmandan daha çok.
Pulları onun getirmesini sağla. Fakat mutlaka o olmalı.
Başka birinden almayacağım.
Ne oldu?
Eğer başka bir kadın olsaydı, ikna etmek için elli yol bulurdum.
Ve hepsi işe yarardı.
Fakat o değil. Onun için farklı.
- Valeria bunun için gitmez. - Nereden biliyorsun?
Şimdiye kadar gördüğüm kadarıyla...
Ondan hoşlanıyorsun, sersem.
Onu, gözlerinle süzerken gördüm. Onun bir aziz olduğuna inanıyor olmalısın.
Kıçını nasıl salladığını görmüyor musun?
Azizler yoktur.
Farklı tarifeler vardır.
Erkeklerden hoşlanır mısın?
- Bir erkeği becerir miydin? - Hayır.
- On bin dolar için becermez miydin? - Hayır.
On bin, bu çok para.
Hayır.
Eğer sana yirmi bin verseydim?
- Gerçek para. Hepsi senin için. - Hayır.
- Elli bin dolar. - Hayır.
Beş yüz bin.
Gördün mü?
Biz pasif eşcinsel değiliz, sadece yatırımcıyız.
- Valeria'yı gördün mü? - Karşıda.
Valeria.
- Seninle konuşmak istemiyorum. - Bana bir dakika ver.
- Dinlemek istemiyorum. - Dedemizin parasıyla ilgili.
Chito, Federico'ya git. Ona buraya gelmesini söyle.
- Çocuğun gelmesine gerek yok. - Neden? Masrafları paylaşıyoruz.
Biz oda arkadaşıyız. Bilmek onun da hakkı.
Neyi bilmek?
Şu an ne yapmayı amaçlıyorsan onu. Seni tanıyorum.
Bende, seni ilgilendiren ne var?
Vidal Gandolfo ile devam eden büyük bir anlaşmam var.
Ne? Yine mi sen? Ne oldu?
Nasılsın?
Sen mi söylersin, ben mi söyleyeyim?
Ağabeyin, bir anlaşma yaptığı için, bir adamla yatmamı istiyor.
Bunun için bana para vermek istiyor.
- Bizden çaldığı paraların birazını. - Bu doğru değil.
Piç! Bir kez olsun doğruyu söyleyemez misin?
- Yine mi. Beni neden çağırdın? - Ağabeyinin teklifini dinle.
Bu, seninle benim aramda. Onu bu işe karıştırma.
- O haklı. Görüşürüz. - Fede, Fede!
Ona gerçeği söyle. Davayı kazanacağım.
Para istemiyorum, ona gerçeği söylemeni istiyorum.
Gerisine o karar versin.
Ona gerçeği söylersem, Vidal'e gidecek misin?
Evet.
Üzerine düşeni yapacağını nereden bileyim?
Bana söz ver.
Bu, her zaman zayıf tarafın olmuştur.
Sana söz veriyorum.
Fede, buraya gel!
Yine ne oldu?
Emin misin? Gerçek onu incitebilir.
Bu karışık bir konu.
Ablan, dedemizin mirası hakkında söylediklerinde haklıydı.
Avukatım, mirası İtalya’da bloke etti...
ve tek varis olarak beni gösterdi.
Bazı memurlara rüşvet verdik...
ve parayı paylaştık.
Bana bunu yapma.
Bunun doğru olmadığını söyle.
Çok isterdim ama yapamam.
Şu, İtalya’daki adamın parayı çalması ve vergi kaçırması ile ilgili konu mu bu?
Bunu öğrenmeni istemezdim...
Ağabeyimin beni soyduğunu ve bana yalan söylediğini mi?
Çok fazla paraydı.
Bunlar yüzünden mi, herifin tekiyle yatmak zorundasın?
Ablan yetişkin biri ve ne yapacağını biliyor, Fede.
Bana Fede deme.
Bana hiçbir şey deme.
Konumuza dönelim.
Vidal'e git. Unutma...
Paranın tam olduğuna emin ol.
Parayı say. Kazıklanmak istemiyorum.
Sonra paraları buna koy.
Hadi aşağı inelim. Burada ne yapabiliriz ki?
Hey, hey!
- Çıktı mı? - Hayır.
- Hiç uyudun mu? - Hayır
Herkesin, temiz bir vicdana sahip olma şansı yoktur.
Ne?
- Dikkat et, dostum. - Vidal... Vidal!
Sevgili arkadaşım, iyi yolculuklar demeye geldin demek. Çok incesin.
- Paralar... - Sana söylediğim gibi, kıza verdim.
Bu arada, kızın hissesi ne kadar bilmem ama...
ne kadar olsa onun için az.
- Ne kadındı! - Bay Vidal...
Hayır, gidemez. Kız henüz gelmedi...
- Duydun mu? - Vidal...
Bu çok komik. Gidemezmişim!
"Kız henüz gelmedi." Gidemez miyim?
Çek mi?
Bir çek mi? O kadar salaksın ki! Nedir bu?
Herif beygir gibi asıldı mı? Nasıl çek alabilirsin?
Onaylı bir çek.
Banka tarafından onaylanmış bir çek. Nakitle tamamen aynı.
Onaylı çekin ne olduğunu biliyorum. Bunu yapacak vakti yoktu.
Fiyatı dün öğleden sonra belirledi.
Değişik miktarlarda hazırlanmış çekleri vardı.
Sana vereceği fiyatı, elindeki çekleri göz önüne alarak belirlemiş olmalı.
600 ve 650 bin dolarlık çekleri vardı.
- Ucuza gitmişsin. - Bunu nasıl bilebilirsin?
Bu otelin bir idari yardım hizmeti var.
- Bunu, onun için biz yaptık. - Nakitle aynı.
Bankanın açılmasına 45 dakika var.
Bir şeyler iç. Birkaç telefon görüşmesi yapmalıyım.
- Bitti. - Bu asla bitmeyecek.
- Hayır, ben bu iş için söylemiştim. - Ben de.
- Federico nasıl? - İyi olacak.
- Sudamericano Kredi Bankası. - Evet, gördüm.
Arkadaşlarımdan biri orada çalışıyor. Aslında bir arkadaş değil.
Bir zamanlar iyilik yaptığım bir adam. Onu işe sokmuştum.
Bir şey söylemek istiyorum. Senden özür dilemek istiyorum.
- Neden? - Çünkü sana güvenmedim.
Beni dolandıracağını düşünmüştüm.
Sana...
teşekkür etmek istiyorum.
Olanlardan sonra...
Bir şey değil.
Sigaramı unuttum. Bekle.
- Özür dilerim. - Üzgünüm.
Gidelim.
- Bankanın yakınlarda olduğunu düşünmüştüm. - O kadar da kötü değil.
Turco, orospu çocuğu. Ortadan kaybolmakla ettiğini buldu.
Bunu öğrendiğinde ölmek isteyecek.
- İyi bir ikili olduk, sen ve ben. - Evet ama hayır.
- Miktarı ve ödemeyi hallederiz, hepsi bu. - Gerçekten mi?
Evet bayım. Bitti. Parayı paylaşırız, hepsi bu kadar.
Küskünsün, çünkü sayemde bir servetin oldu, değil mi?
- Sen ve ben farklıyız, Marcos. - Farklı mı?
Tabi, farklıyız. Farkımız ne biliyor musun?
Ben her şekilde istediğimi elde ederim. Sen yalnız olmaktan korkuyorsun.
Benden daha iyi biri olduğunu mu sanıyorsun?
Sen en kötü türdensin. Sen bir korkaksın.
Parayı istiyorsun, fakat elini kirletmek istemiyorsun.
Fark ne biliyor musun?
Bir piç olmak için cesarete ihtiyacın vardır.
Gerçek bir piç olmak için...
Hayır, bekle, Castrito, açıklamama izin ver. Lütfen!
Şuraya. Gel!
Girin şuraya!
Açıklamama izin ver! Sana ödeyecektim! Annem hastalandı.
- Annen öldü! - Doğru, hastalandı ve öldü...
Kapa çeneni! Aşağılık herif!
Bir yıldır aynı hikayeyi anlatıyorsun!
Paramı istiyorum, şimdi! Yoksa seni gebertirim!
- Lütfen, yalvarırım! - Yalvarmayı kes! Paramı istiyorum, hemen.
Yoksa seni bir köpek gibi öldürürüm.
Evlat...
Alay mı ediyorsun?
Lanet olası bir çek için öldürülmek mi istiyorsun?
Şey... Parayı ne yaptın?
Sakladım. Tekrar çalınma riskini göze almak istemedim.
- Bana ver. - Eğer beni öldürürsen parayı alamazsın.
- Öyleyse onu öldürürüm. - Devam et.
- Lütfen! - Onu öldüreceğim.
- Bir şey olmaz. - Juan!
- Hayır. - Hayır mı?
- Hayır. - Neden?
- Çünkü dedi ki "lanet olası çek". - Ne?
- "Para" yerine "çek" dedin. - Çek demedim.
- Evet, dedin. - Hayır, çek demedim.
Evet, çek dedin. Allah belanı versin!
Beni çağırman çok ani oldu. Hazırlanmak için fazla zamanım olmadı.
Canın cehenneme, kuş beyinli! Sen bir salaksın, defol git!
Peki ya benim 50'lik? Silahın parasını ödemem için 50'lik lazım.
O silahı kıçına sok. Lanet olası geri zekalı!
Neden sana ihtiyacım olduğunu anlıyor musun?
Neden bana tecavüze uğramış bakire gibi bakıyorsun?
İşimi biliyorsun. Ne bekliyordun ki?
Bir mucize.
Hadi gidelim. Banka çoktan açıldı.
- Çek bende dursun. - Hayır, anlaşma benimdi.
Çeki bana ver.
Crdenas! Crdenas!
- Crdenas ne oldu? - Burada ne yapıyorsun?
Şanslısın.
Başka zaman olsa, dışarı çıkar ve seni dövüp cehenneme yollardım.
Sana geri vereceğim. Muhasebecimle bir sorunum var. Ne oldu?
Hepimiz, tam anlamıyla dolandırıldık. Bu sabah haberimiz oldu.
Mümkün olduğunca oyalamışlar, ve pürüz çıkmaya başlayınca...
bütün mal varlığını satmışlar.
- Kim? - Yönetim kurulu.
11'i birden. 135 milyonu almışlar.
Merkez Bankası haberdardı fakat ancak bugün olaya dahil oldular.
- Gitmek zorundayım. - Bekle. Bu geçerli mi?
- Vay canına! Neyin içindesin? - Crdenas! geçerli mi değil mi?
Belki. Ama ne farkeder ki?
Dur biraz. Bu senin mi?
Bunu bozduracak mıydın?
Bunu kıçına sokman gerekecek, Marquitos.
Hey...
- Kaç tane? - İki.
- Ben istemiyorum. - Fişlerimi kullanabileceğinizi kim söyledi?
- "DOKUZ KRALİÇE" - Senin değil, babanın.
- Ara vermeyin. - Yorgun musun Sebastin, uykun mu var?
Boris, sahnede de bu kadar çok içiyor musun?
Bil bakalım neden? İçtiğim zaman daha iyi bir İspanyol oluyorum.
Bankadaki adam aradı, hani bankanın kapanmak üzere olduğu tüyosunu veren kişi.
Crdenas mı?
Evet, Bugün bir ara uğrayıp alacağını söylüyor.
- Peki ya Turco? - O da aradı.
Öteki hafta, kuzeninle kalıp kalamayacağını bilmek istiyor.
Neye bakıyorsun?
Korktun, evlat.
Asla.
Rita Pavone’un bir şarkısı vardı, uzun zaman önce...
bir film için de kullanılmıştı, hatırlama şansınız var mı?
Hadi, Berta.
Bana otelde verdiğin öpücük harikaydı.
Buna engel olamadım.
- İlk yıldönümümüz kutlu olsun. - Çok fazla değil mi?
- Seninki. - Ve seninki.
- Masraflar hariç? - Ne?
hiçbir şey, hiçbir şey...
Bu ne?
Anneme aitti.
Büyükannem bunu ona vermiş.
Tam yüz yıl boyunca...
ailemizdeydi.
Hatırladım!
Şarkıyı hatırladım!
.