Altyazılar: Katl-i Vacib&RMS 2004
Hiç birşey bulamadım, efendim. Ne Niobe'den, ne de Hayalet'ten iz yok.
Mavi haplardan başka hiç birşey.
- Bağlantıya geçmeyi deneyelim mi? - İşe yaramaz. İşleri bitti gibi geliyor bana.
- Yeniden başlamalıyız. - Eğer bu gemi uçabiliyorsa, ona ihtiyacımız var.
Bunu söyleyeceğinizden korkuyordum.
Bildiğimiz bütün kanalları, delikleri, çatlakları arayın.
Aramayı mümkün olduğunca geniş tutun ve hızlı olun.
- Kaptan, bu kanallar mayın kaynıyor. - Onları ne kadar çabuk bulursak o kadar iyi.
- Birşeyler yesen iyi olur diye düşündüm. - Teşekkürler.
Durumunda değişiklik var mı?
Hayır.
- O nasıl? - İyi olacak.
En azından uyanana dek.
- Ne demek istiyorsun? - Kaptan ona bazı sorular sormak istiyor.
İyi cevaplar verse iyi olur.
Bu kesikleri görüyor musun? Bence bunları kendi yapmış.
- Neden? - BDT olabilir. Bilmiyorum.
Ama dediğim gibi, güzel cevaplar verebilse iyi olur.
Roland, Matrix'te bir başka arama yapmak istiyorum.
- Ne için? - Neo için.
Nasıl Matrix'de olabilir ki, efendim? Bağlı bile değil.
Lütfen. Benim için.
Beni rahatsız eden işte bu.
Ne?
Beyin dalgaları komada olan bir insanınkilere benzemiyor.
Garip olan, bu tip dalgaları sürekli görüyor olmam.
- Nerede? - Matrix'e bağlı olanlarda.
Görünmüyor. Hayır, orada değil.
- Efendim, tahminler elimde. - Ne kadar?
Giriş noktası ve geçmiş hızlarına bakarak, 20 saatte Zion'a varacaklar.
Aman Tanrım!
Tamam, amaçlı hareket edelim. AK, seni hologramların başında istiyorum.
Mauser, silahların başında sürekli birileri olsun.
Mümkün olduğunca az yakıt bataryası kullanalım.
- Biri arıyor. - Ne?
Operatör.
Seraph arıyor.
Kahinden bir haber getirdim. Hemen gelmelisiniz.
Günaydın.
- Kimsin sen? - Adım Sati. Senin adın Neo.
Babam burada olmaman gerektiğini söylüyor. Kayıp olman gerektiğini söylüyor.
Kayıp mısın Neo?
- Neredeyim? - Burası bir tren istasyonu.
- Burası Matrix değil mi? - Tren oraya gidiyor.
Biz oraya gidiyoruz, ama sen bizimle gelemezsin.
- Neden? - Binmene izin vermez.
- Kim izin vermez? - Trenci adam. Ondan hoşlanmıyorum.
Ama babam trenci adam ne derse yapmamız gerektiğini söylüyor...
...yoksa bizi burada bırakırmış sonsuza dek.
Morpheus, Trinity, geldiğiniz için teşekkürler.
Bunca yılda öğrendiğim bir şey...
...hiç birşeyin istediğin gibi gitmeyeceğidir.
- Kimsin sen? - Ben Kahinim.
Keşke bunu halletmenin kolay bir yolu olsaydı ama yok.
Bunun olması gerektiği için üzgünüm.
Burada beni hatırladığınız halimle oturuyor olmadığım için üzgünüm...
- ama böyle olmaması gerekiyordu. - Ne oldu?
Bir seçim yaptım ve bu seçim bana istediğimden pahalıya mal oldu.
Ne seçimi?
Size, Neo'ya rehberlik etmekte yardım etmek.
Her seçimle ilgili gerçek sınama neye mal olabileceğini bile bile...
yine de aynı seçimi yapmak olduğuna göre...
...sanırım yaptığım seçim hakkında oldukça iyi hissediyorum...
...çünkü işte, yine aynı şeyi yapıyorum.
- Neo'ya ne olduğunu biliyor musun? - Evet.
Makinaların dünyası ile bu dünya arasında bir yerde sıkıştı.
Bağlantı, Trenci denen bir program tarafından kontrol ediliyor.
Bunu Matrix'e kaçak program sokup çıkarmak için kullanıyor.
Siz onu bulamadan Neo'nun yerini öğrenirse...
...korkarım, zor seçimler yapmak zorunda kalacağız.
- Neden? - Trenci Adam'ın patronu yüzünden.
Merovingian.
Başınıza ödül koydu. Hep dikkatli olmalısınız.
Seraph Trenci'yi nasıl bulacağını biliyor. Sizinle gelecek.
Yıllardır beni koruyor.
Umarım aynı şeyi sizin için de yapabilir.
Lütfen, beni takip edin.
Kahin...
Biliyorum, Morpheus.
Kuşku dolu olduğunu, belirsizlik içinde olduğunu görebiliyorum.
Olan bunca şeyden sonra sana inanmamı nasıl bekleyebilirsin?
Beklemiyorum.
Sadece her zaman beklediğimi bekliyorum:
Kendi kararlarını vermeni. Banan inan ya da inanma...
Tek yapabileceğim, dostunun belada olduğunu, ve yardımına ihtiyacı olduğunu söylemek.
Hepimizin yardımına ihtiyacı var.
- Sen Matrix'den misin? - Evet.
Hayır.
- Yani öyleydim. - Neden çıktın?
- Mecburdum. - Ben de evimden ayrılmak zorunda kaldım.
Sati! Buraya gel, tatlım. Zavallı adamı rahat bırak.
Tamam, baba.
Özür dilerim. Kızım hala çok meraklı.
- Seni hatırlıyorum. - Evet, Fransız'ın restoranından.
Ben Rama-Kandra. Bu eşim Kamala. Kızım Sati.
Sizinle tanışmaktan gurur duyduk.
- Siz programsınız. - Evet.
Ben santraldeki geri dönüşüm işlemleri sistem müdürüyüm.
Karım bir etkileşimli yazılım programcısıdır. Çok yaratıcıdır.
Burada ne arıyorsun? Buraya ait değilsin.
Kamalal Tanrım. Özür dilerim. Eşim oldukça açık sözlü olabilir.
Önemli değil.
Verecek bir cevabım yok.
- Buranın neresi olduğunu bile bilmiyorum. - Burası hiçbir yer.
Sizin dünyanızla bizimki arasında.
- Trenci kim? - Fransız'ın adamı.
Böyle diyeceğini neden biliyordum?
Fransız unutmaz ve affetmez.
- Onu tanıyor musun? - Sadece bilmem gerektiği kadarını biliyorum.
Bizim dünyamızdan sizinkine oraya ait olmayan birşey götürmek...
...istediğinizde Fransız'a başvurmanız gerektiğini biliyorum.
Sizin burada yaptığınız da bu mu?
- Rama, lütfen! - Acımasız olmak istemiyorum, Kamala.
Kalan hayatı boyunca başka bir yüz göremeyebilir.
Özür dilerim.
- Bu soruya cevap vermek zorunda değilsiniz. - Hayır, sorun değil.
Cevabı basit.
Kızımı çok seviyorum.
O şimdiye kadar gördüğüm en güzel şey.
Ama geldiğimiz yerde, bu yeterli değil.
Yaratılan her programın bir amacı olmalı.
Yok ise, silinir.
Fransız'a kızımı kurtarmak için gittim.
- Anlamadınız. - Sadece daha önce...
programların sevgiden bahsettiğini duymamıştınız.
- Sevgi bir insani duygudur. - Hayır bir kelimedir.
Önemli olan kelimenin ima ettiği bağlantıdır.
Aşık olduğunuzu görüyorum.
O bağlantıyı elde tutmak için neleri verebileceğinizi söyleyebilir misiniz?
Herşeyi.
O zaman belki de burada olma nedeniniz benimkinden çok da farklı değildir.
Bu o.
- Uzak durun! Benden uzak durun! - Bela istemiyoruz.
- Benden uzak durun! - Yardımına ihtiyacımız var.
Size yardım edemem. Size kimse yardım edemez.
Oh, hayır!
Kahretsin!
- Tren ne zaman gelecek? - Geç bile kaldı.
Trenci'nin adeti değildir geç kalmak.
- Benimle ilgili midir sence? - Birşey diyemem.
Böyle şeyleri kim bilebilir ki? Sadece Kahin.
- Kahin'i tanıyor musun? - Kahin'i herkes tanır.
Fransız'la buluşmadan önce ona danıştım.
Biz vedalaştıktan sonra Sati'ye bakacağına söz verdi.
Vedalaşmak mı?
- Onunla kalmayacak mısınız? - Bu mümkün değil.
Fransız'la sadece kızımız için anlaştık.
- Eşim ve ben kendi dünyamıza dönmeliyiz. - Neden?
- Karmamız böyle. - Karmaya inanıyor musunuz?
Karma, aynı sevgi gibi, sadece bir kelimedir.
"Burada oluş nedenim"...
...demenin bir yolu.
Karmamdan rahatsız değilim. Müteşekkirim.
Harika eşim, güzel kızım için müteşekkirim.
Onlar birer lütuf, bu yüzden, onları onurlandırmak için yapmam gerekeni yapıyorum.
- Baba, tren! - Evet. Çantanı bul. Acele.
Ben taşıyabilir miyim?
Peki.
Çabuk olun! Geciktim.
- Sen kimsin? - Bir arkadaş.
Seni tanıyorum.
- Demek ki istedikleri buymuş. - Geri dönmem gerekiyor.
Sana ne istersen öderim.
Şu ya da bu şekilde, bu trene bineceğim.
Hayır, hayır, hayır.
Merovingian aksini söyleyene kadar burada kalıyorsun.
Eğer onu tanıyorsam...
...burada çok uzun bir süre kalacaksın.
- Sana zarar vermek istemiyorum. - Anlamıyorsun.
Burayı ben yaptım.
Burada kuralları ben koyarım. Burada tehditleri ben yaparım.
Burada, ben Tanrı'yım.
Trene binin yoksa onunla burada kalırsınız.
Kahin'e gitmeliyiz. O ne yapılacağını bilir.
Hayır. Ne yapılması gerektiğini biliyoruz.
Siktir!
Şaka yapıyor olmalısınız.
Lanet, bu kanatsız.
Ben hallederim.
Ölmeye hazırsın galiba.
Onunla konuşmalıyım.
Bu kapıdan geçmenin tek yolu ölümü çiğnemendir.
Öyle olsun.
Kulübe silah sokmak yasak.
Asansörün altında, bir vestiyer kız var...
...ve şanslıysak, silah arayan bir adam.
Ya şanslı değilsek?
Çok adam olacak.
Acaba alabilir miyim-? Aman Tanrım!
Neler oluyor?
Buna inanamıyorum.
Hey!
Harika çocuk dönmüş.
Ödülü almaya mı geldin, Seraph?
Söylesenize, o silahlarda kaç merminiz var?
Bilemem ama yeteri kadar olduğunu sanmıyorum.
- Sadece konuşmak istiyoruz. - Evet.
İstediğinize eminim. Konuşabilmek için çok uğraştınız. Değil mi?
Ne yapacağımı size söyleyeyim.
Silahlarınızı bırakırsanız buradan güvenle çıkabileceğinize söz veriyorum.
- Üçümüze de? - Evet, evet.
Elbette.
Son görüşmemizden sonra bu kadar çabuk görüşeceğimizi kim tahmin ederdi?
Kader çok nazik davrandı, öyle mi?
Ve sen, benim küçük hainim, onları buraya getirdiğine göre...
...anladığım, falcı kendine yeni bir kabuk bulmuş.
Hayal kırıcı, ama beklenmedik değil.
Ancak dersini alacak ve her hareketin bir sonucu olduğunu...
...unutmayacak kadar terbiyeli olduğunu umarım
Ve benden bir şey alırsanız, bedelini ödersiniz.
Neden geldiğimizi biliyor musun?
Hadi ama, bu nasıl bir soru? Elbette biliyorum.
Bilmek benim işim.
Kimileri bunun garip bir tesadüf olduğunu düşünebilir, ama ben öyle düşünmüyorum.
Ama yine de bunun nasıl olduğunu merak ediyorum.
- Sen biliyor musun? - Hayır.
Hayır mı?
Ben de öyle düşünmüştüm.
Ama sormak herzaman iyidir, değil mi?
Bir anlaşma yapmak istiyoruz.
Hep sadede gelirsin değil mi Morpheus?
Tamam. Bende istediğiniz birşey var.
Ama anlaşma yapmak için...
...sizde de benim istediğim birşey olmalı, değil mi?
Ve durum o ki istediğim birşey var.
Buraya ilk geldiğimden beri istediğim bir şey.
Denir ki, alınamazlar...
...sadece verilebilirler.
Ne?
Kahin'in gözleri.
Size evrenin doğasından kaçış olmadığını daha önce de söylemiştim.
Sizi yeniden bana getiren de bu doğa.
Başkalarının tesadüf gördüğü yerde ben sonuç görürüm.
Başkalarının şans gördüğü yerde...
...ben bedel görürüm.
Bana Kahin'in gözlerini getirin...
...ben de size kurtarıcınızı geri vereyim.
Bana adil ve mantıklı bir anlaşma gibi görünüyor.
Evet? Hayır?
Benim bu saçmalıkla kaybedecek vaktim yok.
Anlaşmak mı istiyorsun? Şuna ne dersin?
Ya sen bana Neo'yu ver, ya da şu anda, burada hepimiz ölürüz.
İlginç bir anlaşma.
Gerçekten bu adam için ölmeye hazır mısın?
- Buna inan. - Yapacak.
Mecbur kalırsa hepimizi öldürecek.
O aşık.
Aşkın seyrinin deliliğin seyrine bu kadar benzemesi çok dikkate değer.
Vakit doldu.
Kararın ne, Merv?
Tamam. Buraya kendin geldin...
...kendin çıkabilirsin.
Bizi almaya hazır mısınız?
Neredeyse, efendim. Burada bazı eski oyunlar var.
- Ama Neo'yu buldunuz mu? - Onu göremiyor musunuz?
Hayır, efendim. Birşey görüyoruz ama nedir anlayamadım.
Henüz buradan çıkamam.
Onu görmeliyim.
Hemen mi?
Bu benim son şansım.
İşte böyle. Sırrı bu.
- Ellerini kullanmalısın. - Neden?
Kurabiyelerin de herşey gibi sevgiye ihtiyacı vardır.
Neo!
Bunları sen gelmeden pişirmeyi umuyordum. Neyse.
Sati, tatlım, sanırım artık tatma zamanı geldi.
Tası Seraph'a götür, bak bakalım, hazır mıymış.
Tamam.
- Çıktığına sevindim. - Ben de.
Öyleyse beni tanıdın mı?
- Bir bölümünü. - Evet, hep böyle olur.
Bazı parçaları kaybeder, bazılarını korursun.
Henüz aynada yüzümü tanımıyorum...
...ama şekeri hala seviyorum.
Hayır, teşekkür ederim.
Kapımdan içeri ilk girdiğinde nasıl olduğunu hatırlıyor musun?
Bir ağustos böceği gibi titriyordun. Bir de şimdi bak kendine.
Beni çok şaşırtmıştın, Neo, ve hala şaşırtıyorsun.
Sen de beni epey şaşırtmıştın.
Umarım yardımcı olmuşumdur.
Buraya gelmeme yardım ettin, ama benim sorum, neden?
Bu iş nereye gidiyor?
- Nerede bitecek? - Bilmiyorum.
- Bilmiyor musun, söylemeyecek misin? - Sana daha önce söyledim...
Kimse anlamadığı bir seçimin sonrasını göremez, ve hiç kimse diyorum.
- Ne seçimi? - Bunun önemi yok. Bu benim seçimim.
Benim yapacak seçimim var, senin de olduğu gibi.
Buna bana neleri anlatıp, neleri anlatmayacağın da dahil mi?
- Elbette hayır. - Neden bana Mimar'dan bahsetmedin?
Zion'dan ve benden öncekilerden? Neden gerçeği söylemedin?
- Çünkü öğrenme varktin gelmemişti. - Buna kim karar verdi?
Kim olduğunu biliyorsun.
Kendini Bil
Ben karar verdim.
O zaman birkaç şeyi daha öğrenmemin vakti geldi sanırım.
Ben de.
Makinaya bağlanmadan zihnimi vücudumdan nasıl ayırdığımı söyle.
Düşünerek dört Nöbetçi'yi nasıl durdurduğumu söyle.
Bana neler olduğunu anlat.
Seçilmiş kişinin gücü bu dünyayı aşar.
Buradan geldiği yere kadar uzanır.
- Nereye? - Kaynağa.
O Nöbetçi'lere dokunduğunda hissettiğin buydu, ama buna hazır değildin.
Ölmüş olmalıydın, ama açık ki ama buna da hazır değildin.
Mimar, kaynağa dönmezsem bu gece Zion'un yok olacağını söyledi.
Lütfen. Sen ve ben kendi seçimlerimizin sonrasını göremiyor olabiliriz...
...ama o adam hiç bir seçimin sonrasını göremez.
- Neden? - Onları anlamaz. Anlayamaz.
Onun için seçimler bir denklemdeki değişkenlerdir.
Teker teker her değişken hesaplanmalı ve sonra karşılanmalıdır.
Onun amacı bu. Denklemi dengelemek.
Senin amacın ne?
Denklemin dengesini bozmak.
Neden? Ne istiyorsun?
Senin istediğin şeyi istiyorum, Neo.
Ve senin kadar ileri gitmeye istekliyim.
Savaşın sonu.
Bitecek mi?
Şu ya da bu şekilde.
Zion kurtarılabilir mi?
Üzgünüm, bu sorunun cevabını bilmiyorum ama...
eğer bir cevabı varsa bulabileceğin bir tek yer var.
- Neresi? - Neresi olduğunu biliyorsun.
Ve cevabı bulamazsan...
...korkarım, hiçbirimiz için bir yarın olmayabilir.
Ne demek bu?
Başı olan herşeyin...
...sonu vardır.
Sonun geldiğini görüyorum.
Karanlığın yayıldığını görüyorum.
Ölümü görüyorum.
Ve önündeki tek engel tek engel sensin.
Smith.
Çok yakında bu dünyayı yok edecek kadar güçlenecek.
Ama orada duracağını sanmıyorum. Duramaz.
Geriye hiçbir şey kalmayıncaya dek durmayacak.
Ne o?
O sensin.
Senin zıttın, negatifin.
Denklemin, kendini dengelemeye çalışan sonucu.
- Peki, ya onu durduramazsam? - Şu ya da bu şekilde, Neo,
...bu savaş bitecek.
Bu gece her iki dünyanın da geleceği senin elinde olacak...
...ya da onun.
Nasıl hissediyorsun? İyi misin?
Zamana ihtiyacım var.
- Bu anlaşılabilir. - Kaptan Roland!
- Ne var, Maggie? - Bane. Kendine geldi.
Güzel. Belki bazı cevapları vardır.
Bu kokuya bayılıyorum.
Bu kokuyu çok özleyeceğim.
- Kahin... - Biliyorum.
Biliyorum.
Sati, tatlım.
Birkaç kurabiye alıp Seraph'la gidiver.
Geri gelebilir miyim? Geri gelmek isterim.
- Evet, ben de isterdim. - Öyleyse yarın görüşürüz.
Umarım, tatlım, umarım.
Korkuyorum, Seraph.
Gel.
Bizi takip ediyor.
Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Hatırlıyorum da, seni kovalamak bir hayaleti kovalamak gibiydi.
Seni daha önce yendim.
Evet, doğru, ama görebileceğin gibi, artık durum biraz farklı.
Ve sen de son sürgün olmalısın.
- Kahin bana senden bahsetti. - Gerçekten mi?
Hakkımda ne anlattı?
Senin kötü bir adam olduğunu.
Ah, beni tanıdıkça o kadar da kötü değilimdir.
Büyük ve güçlü Kahin, nihayet karşılaştık.
Sanırım beni bekliyordun, değil mi?
Her şeyi bilen Kahin asla şaşırmaz. Nasıl şaşırabilir ki? Herşeyi bilir.
Ama bu doğruysa, geleceğimi biliyorsa, neden burada?
Neden gitmedi?
Bunu yapacağımı belki biliyordun, belki de bilmiyordun.
Eğer biliyorduysan, bu, o kurabiyeleri pişirip, bile bile, kasten...
...o tabağı oraya koyduğun anlamına gelir...
...bu da, bile bile, kasten orada oturduğun anlamına gelir.
Sati'ye ne yaptın?
"Kurabiyelerin de, herşey gibi, sevgiye ihtiyaçları vardır. "
Sen bir piçsin.
Bunu sen bilirsin, Anne.
Yapmaya geldiğin şeyi yap.
Hemen, hanımefendi.
Keşke yardımcı olabilseydim... ama hiçbirşey hatırlamıyorum.
Ya kolundaki kesikler? O kesikler bir günden daha eski.
Evet, kesinlikle.
Bunda haklısınız, efendim.
Kendine yapılmış gibi görünüyorlar.
Ama neden kendime böyle birşey yapayım?
Elbette, eğer ben kendim değildiysem...
Ama eğer ben, ben değilsem, o zaman kimim?
- Bu adama VDT testi yapıldı mı? - Evet, efendim. Sonuç olumsuzdu.
Ama yüksek olağan dışı beyin aktivitesi gösteriyor.
Kros-snaptik ateş, tüm beyin zarında taze elyaf zedelenmesi...
eşliğinde yeni travma belirtileri gösteriyor.
Gerçeği istiyorum. Ne gerekiyorsa umurumda değil. Hatırlamasını sağla.
Efendim, onu bulduk!
- Logos'u mu? - Evet, efendim.
Biraz iyi haber almamızın zamanı gelmişti.
Termal tarayıcılar yaşam belirtisi algılıyor mu?
Hayır, efendim. Henüz birşey yok.
- Gemi ne durumda? - Hologramlara göre gövde sağlam.
- Gemiyi indir ve makinalıda birini bulundur. - Emredersiniz, efendim.
Gemiyi mümkün olduğunca çabuk kontrol edin.
Dikkatli olun, efendim.
Bu yaratıklar çok sinsidirler. Bir tuzak olabilir.
Bu da neydi?
O aletleri kaldırabilirsiniz, çocuklar. Tek gereken şey şarj.
- Niobe. - Morpheus.
- İyi misin? - Evet, iyiyim.
Şeyden sonra ne olduğunu anlamadık...
- Üzgünüm. - Sorun değil.
Ben de seni görmekten mutluyum.
- Neo'yu çıkardınız mı? - Evet.
- Bunu sen nasıl biliyorsun? - Kahin.
- Onu gördün mü? - Nöbetçiler bizi bulmadan hemen önce.
- Ne söyledi? - Her zaman söylediğini.
Tam olarak duymam gerekeni.
12 saat içinde, makinalar giriş duvarlarını aşacaklar.
Yaptığımız her simülasyonda makinaların şehre girmesi halinde...
...hayatta kalma şansımızın dramatik biçimde azaldığını gördük.
Bu yüzden önceliğimiz...
...girişteki kazıcıları yok etmek ya da işlemez hale getirmek olmalı.
Bunu yapabilirsek, belki makinaların şehre ulaşmasını önleyebiliriz.
Bu olmazsa, etkili bir savunma yapabileceğimiz tek yer...
...tapınağın girişi olacaktır.
Orası dar ve onları bir darboğaza zorlayıp...
...kalan savunmamızı yoğunlaştırmamızı sağlayacak.
Anlaşılan ek gönüllüler istemişsiniz.
Bu doğru.
Girişteki ana hedefe tam olarak ne çapta bir kuvvet yollamayı düşünüyorsunuz?
Şu an için, tüm APU gücünü ve piyadelerin yarısını.
- Piyadelerin yarısını mı? - Eğer bana kalsaydı, senatör...
...her adam, kadın ve çocuğu alıp, ellerine bir silah verir...
...girişe yollardım.
Bu kararın size kalmaması belki de en iyisi.
Zaman gösterecek, senatör.
Komutan, sadece bir soru daha.
Nebuchadnezzar'dan haber var mı?
Hayır ve bu noktada geleceğini beklemek için neden yok.
Belki.
Ama umut edebiliriz.
Korkarım umut zaman ayıramıyacağım bir zevk.
- Zee, ne yapıyorsun? - Mermi hazırlıyorum.
Bizim katı boşaltıyorlar. Gitmeliyiz.
- Sizinle gelmiyorum. - Ne?
Girişii savunacak gönüllüler istiyorlar.
Çocuklar, burada bekleyin.
Ne hissettiğini biliyorum, ama bunu yapamazsın.
- Mecburum. - Neden?
Çünkü onu seviyorum.
Onun beni sevdiği gibi seviyorum.
Ben dışarda ve o burada olsaydı ne yapardı biliyorum.
Ama kendini öldürteceksin. Bu delilik, Zee.
Belki de öyledir. Ama kendine sor, Dozer olsaydı...
...ve onu görmek için tek şansının girişi korumak olduğunu bilseydin...
...sen ne yapardın?
Mermi hazırlardım.
Ne oluyor burada?
Bir kaza, efendim. Görmedim...
- Özür dilerim. - Sen de kimsin?
Bir ünite gönüllüsü, efendim.
Senin gibi saksıda yetişmiş, kalem boyunlu biri ne demeye birliğime gönüllü olur?
Üstüme düşeni yapmak istiyorum, efendim Girişi savunmak zorundayız.
- Kaç yaşındasın, evlat? - Onsekiz.
16 deseydin belki inanırdım.
Tamam, 16 yaşındayım.
Gönüllü olmak için en düşük yaş 18'dir. 16 yaş fazla küçük.
Makinalar kaç yaşında olduğuma aldırmaz.. Beni yine de öldürürler.
Gerçek te bu değil mi.
Bana bir şans tanıyın, efendim. Sizi hayal kırıklığına uğratmayacağım.
Uğratırsan makinalarla ortak bir şeyim olduğunu göreceksin.
Tamam, ateşleyiciyi doldur.
Hayata döndü.
Harekat yazılımını yeniden yüklemek ister misin, Sparsky?
Evet. Elin değmişken ön camları da temizler misin?
Uplinkler tamam. Onu yeniden başlatıyorum.
İyi görünüyor ama...
Matrix beslemesinde bir sorun var.
Hayır, sorun yok. Sen de bizim gördüğümüzü görüyorsun.
- Neler oluyor orada? - Her neyse iyi birşey olamaz.
Makineler 21. kavşağa vardı.
Gördüğüm kadarıyla, burada yayından çıkıp...
...153'ü kesersek onları şaşırtabiliriz.
Önce biz girer, olabildiğince derine iner ve sonra EMP'mizi patlatırız.
Umarım geçmenize yetecek boyutta bir delik açabiliriz.
Hoş değil, ama gördüğüm kadarıyla dönmenin tek yolu bu.
Hayır, değil.
Bir yol daha var. Bir destek hattı.
Buradan iniyor, 21'e 1000 metre kala.
Şansımız yaver giderse onlar farketmeden sıyrılıp geçeriz.
Orası mekanik bir hat. Bu imkansız.
- Kimse mekanik bir hatta gidemez. - Ben gidebilirim.
- Palavra! - Daha öne başardım.
- Bu uzun zaman önceydi, Niobe. - Yapabilirim dedim.
Ne olmuş? Yapabilen sadece sen olursun. Biz peşinden gelemeyiz.
Selam.
Zamanın hep bize karşı işlediğini biliyorum. Bu kadar geç kaldığım için özür dilerim.
- Ama emin olmak istedim. - Neden emin olmak?
- Ne yapmam gerektiğini biliyorum. - Ne?
Bunu söylemenin kolay bir yolu yok, o yüzden doğrudan söyleyeceğim.
- Gemilerden birini almalıyım. - Ne?
Nereye gitmek için?
Makinelerin şehrine.
Bunu anlamanın zor olduğunu biliyorum.
Hayır, zor değil. Sen çıldırmışsın.
Yine de gitmek zorundayım.
100 yıldır hiçbir gemi oraya 100 kilometre bile yaklaşamadı.
- Asla başaramazsın. - Denemek zorundayım.
- Sana Kahin'in söylediği bu mu? - Hayır.
Bu saçmalık.Kendini öldürtmek istiyorsan git yap...
...ama bunu gemilerimizi harcamadan yap.
- Bana inanmalısın. Gitmek zorundayım. - Palavra!
Bu geminin kaptanı benim. Gideceği yeri ben söylerim!
Ve emin ol, bu gemiyi sana vermektense cehenneme götürürüm.
- Benim gemimi alabilir. - Bunu yapamazsın.
O küçük söylevden sonra gemimi ne yapıp, ne yapmayacağımı...
bana söylemeye kalkma.
- Tanrı aşkına, Niobe. - Ben bu gemiyi yönetirim, o benimkini alabilir.
Bir saat içinde yola çıkarsak, makineler Zion'a varırken yetişiriz.
Bu da kötü bir plan değil.
Bu israf. Kahrolası bir israf.
iki gemi, iki yön.
Bu alınyazısı gibi görünüyor, değil mi, Morpheus?
- Sen kehanete hiç inanmadın. - Hala inanmıyorum.
O zaman bunu neden yapıyorsun?
Ona inanıyorum.
Teşekkür ederim.
- O ne için? - Sakinleşmen için.
Hatırlamanı kolaylaştırmak için.
Ya hatırlamak istemiyorsam?
Bunu neden isteyesin ki?
Ya o EMP'yi uçurduysam?
Ya o gemileri ben yok ettiysem...
ve tüm o insanların ölümünden ben sorumluysam?
Bunu yaptıysam...
...burası benim için pek güvenli bir yer olmazdı, değil mi?
Elbette, sizin için de pek güvenli olmayabilir.
Hazırım.
Trinity...
...söylemem gereken birşey var.
Anlaman gereken birşey.
Gitmem gerektiğini biliyorum.
Ama sonrasında...
...bilmiyorum. Ben...
Ben biliyorum. Geri dönmeyeceğini sanıyorsun.
Gitmen gerektiğini söylediğin an bunu biliyordum. Yüzünde görebiliyordum.
Aynı senin bana baktığın an seninle geleceğimi bildiğin gibi.
Korkuyorum, Trin.
Ben de.
Bir postalımı bağlamam 10 dakikamı aldı.
Ama sana birşey söyleyeceğim.
Altı saat önce, Merovingian'a senin için...
herşeyi feda etmeye hazır olduğumu söyledim.
Son altı saatte ne değişti biliyor musun?
Hayır.
Hiçbir şey.
- Cephaneyi yüklemeyi bitirdiniz mi? - Neredeyse.
Acele edelim. Vaktimiz kalmadı.
Onlara bir şey bırakmıyor musun?
İhtiyacı olmadığını söyledi.
Hoşçakalın demiyorum. Bol şanslar diyorum.
Sağol.
Sadece ne yaptığını bildiğini umabilirim.
Ben de.
Benim için şerefti, efendim.
Hayır, o şeref hala bana ait.
- Hazırız, efendim. - Yani zamanıydı.
Zaten geç kaldık kaptan, o yüzden gaza basalım.
Hoşçakal bebeğim.
Onlara iyi bak.
Hazır mısın?
Motor çalışmıyor.
Sigortalardan biri atmış olmalı. Ben bakarım.
- Önce oropusunu yollayacağını bilmeliydim. - Bane.
Senin kadar çok elimden kurtulan olmadı.
Her seferinde, bunun sonuncusu olduğunu düşünüyordum.
Seni enselediğimize emin olduğumuz her seferinde parmaklarımızın arasından kaçtın.
Bunun ne kadar sinir bozucu olduğunu anlatamam.
Neden bahsediyorsun sen?
Sanırım seni öldürmekten de onu öldürmek kadar zevk alacağım.
Neo! Bane burada! Delirmiş gibi!
Bunu ödeyeceksin.
- 27 kilometre kaldı. - Burada acil bir durum var.
- Ne oldu, AK? - Maggie, efendim.
Ölmüş, öldürülmüş. Sanırım Bane idi.
Kahretsin.
Biliyordum. Delirdiğini biliyordum.
EMP'yi ateşleyen oydu.
Kahretsin! Onu döve döve konuşturmalıydım.
Tüm gemiyi aradık, kaptan. Burada değil.
- Nerede olduğunu biliyorum. - Logos.
- Geri dönmeliyiz. - Çok geç.
- Yardımımıza ihtiyaçları varsa? - Çok tehlikeli.
- Neden? - Çünkü onları öldürdüyse...
...bir başka EMP yönetiyor olacak.
Bu noktada kendi başlarınalar. Aynı bizim gibi.
Bay Anderson.
Bu dünyada da, diğerinde olduğu kadar tahmin edilebilir olduğunuzu görüyorum.
- Ne? - Delirmiş.
Öyle görünebilir. Ama Bay Anderson ve ben biliyoruz ki...
...dış görünüş yanıltıcı olabilir.
Kafanız mı karıştı, Bay Anderson? Birazdan herşey açıklığa kavuşacak.
Silahı bana getirdiğiniz için teşekkür ederim. Oraya bırakabilirsiniz.
Yapma!
- Ateş et. Hemen ateş et! - Evet, ateş et. Kızart bizi. Canlı canlı yak.
Yap. Yoksa ikimizi de öldürecek.
Bak ona. Yapması gerektiğini biliyor, ama yapmayacak.
- Yapamaz. - Yap.
Silahtan uzaklaş ve arkanı dön.
Bırak onu.
Tanıdık geliyor, değil mi?
Daha önce buradaydık, sen ve ben, hatırladın mı?
Ben hatırlıyorum. Düşündüğüm başka şey yok.
- Kimsin sen? - Beni hala tanımadın mı?
Kabul ediyorum, bu çürüyen ceset içine tıkılıyken düşünmek bile zor.
Her nefesi dolduran kokusu, kaçamadığın boğucu bir duman.
İğrenç.
Bak, ne kadar zavallı ve kırılgan. Bu kadar zayıf hiçbir şey hayatta kalamaz.
- Ne istiyorsun? - Senin istediğin şeyi.
Evet. İşte bu, Bay Anderson.
Faniliğin ötesini gör.
Bu yumuşak, jelatin inek gözlerden bak ve düşmanını gör.
- Hayır. - Evet, Bay Anderson.
- Olamaz. - Gidemeyeceğim yer yok.
Seni bulamayacağım yer yok.
- Bu imkansız! - İmkansız değil...
Kaçınılmaz.
Güle güle, Bay Anderson.
İşte bu! Bu olmalı!
Hayır.
Keşke kendinizi görebilseydiniz, Bay Anderson.
Kör mesih.
Tüm cinsinizin sembolüsünüz, Bay Anderson.
Çaresiz.
Zavallı..
Sadece bu acıdan kurtarılmayı bekleyen.
Seni görebiliyorum.
Daha bitmedi, Bay Anderson.
Daha bitmedi.
- Trinity! - Neo!
Neo!
Hayır. Gözlerin.
İyileşeceğim.
Sorun yok, Trin.
Ama sanırım senin kullanman gerekecek.
Sismik'e göre girişe 22 dakika var.
Elimizde EMP olmadığını bilemezler. Dalgalar halinde saldırmak zorunda kalacaklar.
Saldırımız kazıcılarda yoğunlaştırın. APU'lar görev yerlerine yollayın.
Emredersiniz, efendim.
Haydi, yapın.
Tamam!
İşte bu!
Şimdi, hepiniz beni tanıyorsunuz, bu yüzden yapabildiğim kadar basit şekilde söyleyeceğim.
Ölme vaktimiz gelmişse, gelmiştir.
Tek istediğim, eğer bu piçlere canlarımızı vermek zorundaysak...
...onlara önce cehennemi verelim!
Evet!
- Korkuyor musun, Charra? - Hem de nasıl.
Seninle bir anlaşma yapalım.
Sen yüklemeye devam et, ben ateşe.
Anlaştık.
- Aman Tanrım, şuna bakın. - Sessiz ol.
- Giriş ne kadar uzakta? - 1.4 kilometre.
- Hala çok güçlü bir alan üretiyoruz. - Ghost, tüm yardımcı sistemleri kapat.
- Bana tam el kontrolu ver. Dört yatağı bırak. - Dibe çökecek.
- Sakin ol, bebeğim. - 700 metre.
Ah yeterince yaklaşabilsek...
600 metre.
Böyle.
Kahretsin!
- Oyun bitti, geliyorlar. - Bana tam güç verin.
Makinalıların başına, hepsinin başına. Haydi!
Ghost, en iyi atıcı sensin, onlarla git. Morpheus, onun yerine al!
Geliyorum, bebeğim.
İşte geliyorlar.
- Ağır olun, bu Logos değil. - Yemeğine sahip ol Roland, işte gidiyoruz.
Vay canına, bu geminin bunu yapabileceğini bilmezdim.
İhlal! Girişi aştılar!
Sıkı durun!
Zion için!
Kahretsin.
Hadi, gidelim.
Sıkı durun!
Yükle!
Dokuz'u yükle!
Haydi, haydi! Koşun, koşun!
Solunuzu kollayın!
Geçmelerine izin vermeyin!
Zuka!
Aman Tanrım!
Piyadelerim nerede? O kahrolası makinanın yok edilmesini istiyorum!
Al bunu!
Kahretsin!
- İkinci delik açıldı! - Kahretsin!
Kahretsin, kıçı ağırmış!
- Onları benden uzak tutun! - Tanrım, yağmur gibi geliyorlar!
- Bunu gördün mü? - Telsizin peşindeler. Durdurun onları!
Kahretsin!
Evet.
Kemerimden tut.
Bana tek bir atış açıklığı verin.
Kahretsin!
Charra!
- Gelen var burada! - Bizde giriş dolusu gelen var!
- Evet, efendim. Ama bu farklı! - Ne?
Sanırım bizimkilerden biri, efendim.
- Bu imkansız! - Holografik teyit etmeye çalışıyor.
Onlarla bağlantıya geçin. Giriş kodlarını istiyorum.
Deniyoruz,efendim Cevap yok.
Bu bir hile. Bizimkilerden biri değil bu, olamaz.
Orası mekanik hat. Kimse mekanik bir hatta uçamaz.
- İleriye, yüzde 80'de 30 derece. - 30 derece, 80.
- Sağ aşağı %20 de, 60 derece. - 60 derece.
Kahretsin!
- Hadi, hızlan! - Deniyorum!
Efendim, holograf teyit etti. Gelen Hammer, efendim!
Bu nasıl olabilir?
Gemi saldırı altında. Ağır zarar var.
Şu anki hızıyla 12 dakika içinde 3. kapıya ulaşacak.
EMP'leri her nöbetçiyle başedebilir.
Daha fazlasını da yapar. Savunma sistemimizi yok eder.
EMP'yi içeride patlatırsak girişi kaybederiz.
Efendim, girişi zaten kaybettik.
Kapıyı açın.
Üçüncü kapı yanıt vermiyor! Kritik zarar gördük, efendim!
Kontrolü kaybettik! Açamıyoruz!
Çıkış orada
Gördüm, tam güç ver 90 derece sancak sol aşağıya.
Tam güç...
...90 derece
Şimdi!
Dayan, bebeğim!
Vay canına, kadın, sürermişsin!
Daha eve varmadık. Kapı ne durumda?
Nöbetçiler girişteler.
Çok mu geç kaldık?
- Kaç APU çalışır durumda? - Onüç, Efendim.
Bana 3. kapıya en yakın olanını bağlayın.
Yükle!
Mermi saçıyor.
Koş!
Yukarı bakın! Geliyorlar!
Arkanda!
Sıkışmış!
Unut gitsin, ufaklık! Kaç buradan!
Oldu!
Kaptan Mifune!
Hayır.
Geliyorlar.
Hammer.
Ne?
Kapıyı açmalısın.
Karşı ağırlıkları kes.
Yapabilirsin.
Acele et. Vakit kalmadı.
Kaptan...
...ben eğitimimi tamamlamadım.
Ben de tamamlamadım.
- Kilitleyin şunu! - Besleyiciyi öldürün!
Başaramayacağız! EMP'yi şimdi uçurmalıyız!
Hadi, birisi, lütfen...
Ağırlığı önde tutun.
Kuş tüyü gibi hafif.
Holografiğe göre Kaptan Mifune'nin APU'su kalkmış ve 3. kapıya doğru gidiyormuş.
Tetiği çok sıkma.
Kaptan Mifune'nin APU'su 3. kapıya ulaştı!
- Ne kadar zaman kaldı? - Çarpmalarına iki dakika var.
- Kaptan Mifune, duyuyor musun? - Sanırım telsizi bozulmuş, efendim.
Mifune...
Ben Lock...
Beni duyabiliyor musun, bilmiyorum ama eğer duyuyorsan...
Hammer iki dakikalık mesafede.
O kapıyı açmak için iki dakikan var, kaptan.
Link!
Ana güverteye git! EMP'yi hazırla!
Yap şu işi, ufaklık.
Neo. inanıyorum.
- Evet! - Başarabilir miyiz?
Buraya kadar gelmemiştik.
Neredeyse geldik, neredeyse geldik.
Ateşle, Link!
- Başardın. - Hayır.
Biz başardık.
Muhteşem bir pilotsun.
Bu dünyada bazı şeyler asla değişmez.
Ama bazı şeyler de değişir mi?
Neyse ki...
bazı şeyler değişiyorlar.
Link!
- Zee? Zee! - Link?
Geri döneceğini biliyordum. Biliyordum.
Söz verdim.
Takmışsın.
Dalga mı geçiyorsun? Asla çıkarmayacağım.
Üç kaptan, bir gemi.
Sanırım diğer gemiler de benzer anlamsız durumlarda kaybedilmiştir.
Seni görmek de çok güzel, Jason.
Konsey açıklamanızı duymak için bekliyor.
Katılamadığım için bağışlayın ama bu yıkıntıyı kurtarmaya çalışmalıyım.
Birşey mi kaçırdım? Girişi kurtardığımızı sanıyordum.
Sizin sorununuz da bu.
Beş dakika ilerisini bile düşünemiyorsunuz.
EMP neredeyse tüm APU'ları ve bütün donanımı bozdu.
Makinelerin yerinde olsaydım, şu anda tüm Nöbetçileri buraya yollardım.
Girişi kurtarmak mı, kaptan? Onlara gümüş tepsi içinde sundunuz.
Hadi, kes artık.
Köprü temizlendi.
Duyuyor musun?
O kabloyu bağla!
- Sistemin tekrar çalışmasını istiyorum. - Girişten. Geliyorlarmış!
Herkese geri çekilme emri ver.
Bacayı kaptın. Hemen.
Kımıldayın!
Aman Tanrım!
- Herşey hazır. - Yapın.
- Kımıldayın! - Uzaklaşın!
Sıra sizde.
Demek onlara geminizi verdiniz.
- Doğru, senatör. Verdim. - Yapmayı planladığı şeyi bilmenize rağmen?
Kahin bununla ilgili birşey söylemiş miydi?
Bana Neo'nun yardımıma ihtiyacı olacağını ve yardım edip etmeme kararını benim vereceğimi söyledi.
Ama tek bir aracın onların tüm savunma sistemlerine karşı ne şansı olabilir?
Hiç. Bu tamamen imkansız... ...ama o dinlemedi bile.
Cephane bile almadı. Tamamen çıldırmıştı.
Hayır, çıldırmamıştı.
Neo yapması gerektiğine inandığı şeyi yapıyor.
Yaptığı şey doğru mu, bilmiyorum.
Makinelerin şehrine ulaşabilecek mi, bilmiyorum.
Ve eğer ulaşırsa, bizi kurtarmak için ne yapabilir, bilmiyorum.
Ama biliyorum ki, vücudunda tek bir nefes bile kaldığı sürece...
...pes etmeyecektir.
Ve biz de pes edemeyiz.
Sıcaklık düşüyor.
İşte başlıyoruz.
Tarlaların üstündeyiz, değil mi?
Bunu nasıl anladın?
Hissedebiliyorum.
Şu tarafa.
İşte yolumuz. Görebiliyor musun? Üç hat.
Enerji hatları.
Onları takip et.
Ne yapıyorlar?
Bilmiyorum.
Teğmen!
Kahretsin!
Şimdi ne yapacağız?
Artık sadece an meselesi.
Makineler bu şehrin duvarlarını aşacaklar.
Konseyin tapınaktaki diğer sivillere katılmasını öneririm.
Ne kadar varktimiz kaldı?
İki saat. Belki de daha az
Adamlarım son savunmamız için girişe yeterli silah yığınağı yaptı.
Bunun ötesinde yapabileceğim başka birşey yok.
Komutan, sizce hayatta kalma şansımız var mı?
Yerinizde olsam bu soruyu bana sormazdım.
Ona sorardım.
- Neden? - Mucizelere inanan o.
Şurası. Şu dağlar.
İşte orası.
- Orada ne var görüyor musun? - Evet
Eğer başaracağımızı söylersen inanırım.
Başaracağız.
Mecburuz.
Nöbetçiler.
Sayıları çok fazla!
Tuttum!
- Burada yardıma ihtiyacım var! - Onları yenemem.
- Ne yapacağız? - Yüksel, üstlerine!
- Ne? - Gökyüzüne. Tek yolu bu.
O zaman yükseliyoruz.
Çok güzel.
Ateşleyicileri çalıştır! Gemi hareket edecektir.
Bir daha dene. Yavaşça.
Şimdi!
Trin?
Trinity?
Trinity?!
- Buradayım. - Neredesin?
Burada.
Başardık.
Başaracağımızı söylemiştin.
İnanılmaz, Trin.
Her yerde ışık var.
Her şey ışıktan yapılmış gibi.
Keşke benim gördüklerimi görebilseydin.
Bana o kadar çok şey gösterdin ki.
Ne oldu, Trinity? Ne var?
Seninle gidemem, Neo.
Gidebileceğim yere kadar gittim.
Ne?
Oh, hayır!
Hayır, hayır.
Önemli değil.
Vakit geldi.
Ben yapabileceğim kadarını yaptım.
Artık gerisini sen yapmalısın.
Bitirmelisin.
Zion'u kurtarmalısın.
Yapamam.
- Sen olmadan yapamam. - Evet, yapabilirsin.
Yapacaksın.
İnanıyorum. Hep inandım.
Trinity.
Trinity. Ölemezsin!
Ölemezsin..
Evet, ölebilirim.
Beni bir kere geri getirdin.
Ama bu sefer yapamazsın.
Hatırlıyor musun...
...o çatıda, beni yakaladıktan sonra...
...sana söylediğim son şeyi?
"Özür dilerim" demiştin.
Keşke demeseydim.
Aklımdan geçen son düşünceydi.
Keşke bir şansım daha olsaydı...
...gerçekten önemi olan şeyi söyleyebilmek için...
Seni ne kadar sevdiğimi söylemek için.
Seninle olduğum her an için ne kadar minnettar olduğumu.
Ama nasıl söyleyeceğimi öğrendiğimde artık çok geçti.
Ama sen beni geri getirdin.
Dileğimi gerçekleştirdin.
Asıl söylemek istediğimi söyleyebilmem için bir şans daha...
Öp beni.
Bir kez daha...
...öp beni.
Cephaneyi yerine götürün! Bunu doğru yapmak için tek şansınız var!
Şu kahrolası şeyi yerine monte edin.
- Acele et. - Gidelim! Gidelim! Gidelim!
Neo...
...eğer birşey yapacaksan, çabuk yap.
Sadece söylemeye geldiğim şeyi söylemek istiyorum.
Sonra ne istiyorsanız yapın, sizi durdurmaya çalışmayacağım.
Konuş!
Smith adındaki program kontrolünüzden çıktı.
Yakında Matrix'e yayıldığı gibi şehrinize de yayılacak.
Onu durduramazsınız.
- Ama ben durdurabilirim. - Sana ihtiyacımız yok!
Hiçbir şeye ihtiyacımız yok!
Bu doğruysa, o zaman hata yapmışım, ve beni şimdi öldürmelisiniz.
Ne istiyorsun?
Barış.
Ne yapıyorlar?
Sen ne yapıyorsun?
Morpheus!
Ya başarısız olursan?
Olmayacağım.
Neo.
Bizim için savaşıyor.
Bay Anderson. Hoşgeldiniz.
Sizi özlemiştik.
Mekana yaptıklarımı beğendiniz mi?
Bu gece sona erecek.
Biliyorum. Gördüm.
Bu yüzden diğer benler sadece gösteriyi izleyecekler...
...çünkü sizi dövenin ben olduğumu biliyoruz.
Hissedebiliyor musunuz, Bay Anderson...
...size yaklaşıyor.
Ben hissedebiliyorum.
Aslında size teşekkür etmeliyim. Sonuçta bana hayatın amacını öğreten...
...sizin hayatınızdı.
Hayatın amacı sona ermektir.
Neden, Bay Anderson?
Neden, neden, neden?
Bunu neden yapıyorsunuz?
Neden kalkıyorsunuz?
Neden savaşmaya devam ediyorsunuz?
Bir amaç uğruna savaştığınıza mı inanıyorsunuz?
Sadece hayatta kalmanızdan fazlası için?
Bana ne olduğunu söyleyebilir misiniz? Siz biliyor musunuz acaba?
Özgürlük mü yoksa gerçek mi?
Belki de barış içindir? Aşk için olabilir mi?
Yanılsamalar, Bay Anderson. Algının kaprisleri.
Anlamı ya da amacı olmayan bir varoluşu haklı göstermeye çalışan...
...güçsüz insan aklının geçici soyutlamaları.
Ve hepsi de Matrix'in kendisi kadar yapay...
...gerçi aşk kadar yavan birşeyi ancak insan aklı icat edebilirdi.
Bunu görebiliyor olmalısınız, Bay Anderson. Şimdiye kadar öğrenmiş olmalısınız.
Kazanamazsınız. Savaşma devam etmek anlamsız.
Neden, Bay Anderson, neden? Neden ısrar ediyorsunuz?
Çünkü bunu seçtim.
Bu benim dünyam! Benim dünyam!
Bekle.
Bunu gördüm!
İşte bu. Bu son.
Evet. Siz orada yatıyordunuz, aynen böyle.
Ben de...
Ben de tam burada duruyordum, ve bir şey söylemem gerekiyor.
Diyorum ki:
"Başlangıcı olan herşeyin bir sonu vardır, Neo. "
Ne? Ne dedim ben?
Hayır, hayır. Bu doğru değil. Doğru olamaz.
Benden uzak dur!
Neden korkuyorsun?
Bu bir numara!
Haklıydın, Smith.
Sen hep haklıydın.
Kaçınılmazdı.
Bitti mi?
Hayır, hayır, hayır!
Hayır, Bu adil değil.
Tamam.
Bu hiç mantıklı değil.
Başardı.
Bizi kurtardı.
Bitti! Başardı! Başardı!
Başardı! Bitti!
Bitti! Başardı! Başardı
- Ne? Ne oldu? - Efendim, başardı Efendim. Neo, başardı.
- Neyi başardı? - Savaşı sona erdirdi!
Makineler gittiler!
Savaş bitti, efendim! Savaş bitti.
Zion!
Zion, bitti!
Bitti!
Savaş bitti!
O kadar uzun zaman...
...bu anın hayalini kurdum ki.
Bu gerçek mi?
Neo, her neredeysen...
...teşekkür ederim.
Günaydın.
Bak sen. Bu sürpriz değil mi?
Çok tehlikeli bir oyun oynadın.
Değişim her zaman tehlikelidir.
Bu barışın ne kadar süreceğini sanıyorsun?
Mümkün olduğunca uzun.
Diğerleri ne olacak?
Hangi diğerleri?
Çıkmak isteyenler.
Elbette salıverilecekler.
Bana söz veriyor musun?
Sen beni ne sanıyorsun? İnsan mı?
Kahin!
Seni bulamayacağız diye korktuk.
Artık herşey yolunda.
Bak! Bak!
Şuna bakın!
Güzel.
Sen mi yaptın?
Neo için.
Çok hoş.
Eminim çok beğenirdi.
Onu bir daha görecek miyiz?
Sanırım.
Bir gün.
Başından beri biliyor muydun?
Hayır. Hayır, bilmiyordum.
Ama inandım.
İnandım.