ขอให้ที่ประชุมสงบด้วย
- ไม่มีใครฟังผมเลย - เทย์เลอร์ ใจเย็นก่อน
ผมเย็นไม่ได้หรอก มีคนก่อกวนผม
- เราสัญญาว่าจะฟังคุณ - เราฟังคุณมา 20 นาทีแล้วนะ
ขอโทษนะ แต่เราในที่นี้มีงานต้องทำ
งานที่ไม่ใช่การเร่ขาย เครื่องมือเสพยาให้เด็กๆ
ก็แค่โคมไฟลาวาน่ะ เทย์เลอร์
คนเราไม่จำเป็นต้องใช้โคมลาวา นอกจากจะติดยา
ให้ตายเถอะ
เราต่างเห็นพ้องกันแล้ว ว่าจะพิจารณาข้อเสนอคุณ แต่
แม่พลาดอะไรไปบ้าง
เทย์เลอร์ โดซี่อยากให้เอา ป้ายห้ามจอดหน้าร้านเขาออก
เขาบอกว่าลูกค้าเขาโดนใบสั่ง อย่างไม่ยุติธรรม
- เขาอยากจอดเองทั้งวันต่างหาก - อัจฉริยะ
ผมเป็นนายกเทศมนตรี เมืองนี้มานานแสนนาน
ผมคิดว่าทุกคนก็ เหมือนลูกเหมือนหลาน
น่าเสียดายที่บางครั้งลูกๆก็ต้องฝึกวินัย
ผมขอกล่าวอะไรหน่อย และขอพูดแค่ครั้งเดียว
เรามีกฎหมายให้ใส่สายจูงให้สัตว์เลี้ยง
พ่อเริ่มโกรธแล้ว
- รถยนต์คงไม่ใส่สายจูงตัวเอง - พูดได้ดี
ผมอยากเปลี่ยนไปพูดเรื่องที่สำคัญกว่านี้
อย่างที่คุณทราบ วันศุกร์ที่จะถึงนี้
คือวันครบรอบของการรบ ที่เป็นตำนานแห่งสตาร์ส ฮอลโลว์
- ลุคไปไหนเนี่ย - นั่นไงคะ
แพตตี้จะส่งเอกสารลงชื่อเวียนไปให้
สำหรับคนที่ต้องการเข้าร่วม
ปลุกการรบครั้งนั้น ให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
หน้าเขาเริ่มแดงแล้ว
เอาล่ะ
"คืนนั้นเป็นคืนเดือนพฤศจิกายน" ที่หนาวจัดเมื่อ 224 ปีก่อน
เขาขยับตัวไปมาด้วย
"ทหารกล้าแห่งฮอลโลว์ ยืนหยัดรับศึกจากทหารอังกฤษ"
เขาขยับหมวกแล้ว
"ทั้งเหนื่อยและหิว บุรุษทรงเกียรติ 12 นายประจำการที่จัตุรัสกลางเมือง"
เขากำลังทนอยู่
"ทำให้เกือบสิ้นชีวิต เพราะความหาญกล้านั้น"
ให้ตายสิ เราต้องนั่งฟังเรื่องนี้ทุกปีเลยเหรอ
- ใช่เลย - แล้วเขาก็ทนไม่ไหว
ผมนึกว่าเรามาประชุมกัน เรื่องเกี่ยวกับเมืองนี้
นี่ก็เป็นเรื่องของเมือง
- ขอโทษที ใครพูดนะ - แฮร์รี่ ผมเอง ลุค
คุณรู้จักผมมาตั้งแต่ผมอายุห้าขวบ
ลุค ใช่แล้ว นั่งลง
อย่างที่ผมบอกไป "ชายผู้หาญกล้า 12 นาย
ติดอาวุธปืน พร้อมเตรียมเผชิญหน้าข้าศึก"
พูดอะไรของคุณ ชาย 12 คนยืนตลอดคืน
- "เฝ้ารอทหารอังกฤษ" - ไม่เคยโผล่มา
นี่คุณช่วย
ชายสิบสองคนยืนแถว รอศัตรูที่ไม่เคยโผล่มา
กลายเป็นแม่สายบัว สงสัยจะแต่งตัวสวยรอด้วยมั้ง
- ฉันทนมามากพอแล้วนะ - นั่งลง เทย์เลอร์
- ภัยอันตราย - ห่วยแตก
พนันห้าเหรียญว่าต้องมีคนโดนล็อกหัว
เคยมีใครคิดมั้ยว่า เรากำลังเชิดชูสงครามที่สู้รบ
เพื่อรักษาดินแดนที่เราขโมยมา
ถ้าไม่ชอบอเมริกา
ทำไมไม่ไปยืนต่อคิว รับกระดาษชำระในสหภาพโซเวียตล่ะ
ไม่มีสหภาพโซเวียตอีกแล้ว แฮร์รี่
สำนึกแห่งความเป็นชุมชน สำคัญมากใช่มั้ย
- ทำให้ประเทศชาติยิ่งใหญ่ - เป็นความจริงที่ทุกคนรู้
ถ้าจะสนใจความจริงบ้างสักหน่อย
ลอเรไล นี่แม็กซ์นะ เมดินาน่ะ แม็กซ์ เมดินา
อีกครั้งแล้วที่เราคิดถึงกัน
ตอนนี้ก็บ่ายสองของวันพฤหัสบดี
ผมอยู่ในห้องพักครู ให้คะแนนงานเขียนที่ชื่อ
"เอมิลี่ ดิกคินสัน ร่าเริงหน่อย"
เอาเถอะ ผมนั่งทำงาน ไปพร้อมการสูญเสียศรัทธาในมนุษย์
ผมสงสัยว่าเราจะได้ไปเดทกันมั้ย
ที่เราคุยกันไว้นานแล้วน่ะ
ผมสอนกลางคืนที่แสตมฟอร์ด อาทิตย์ละสองครั้ง
แล้วเวลาขับรถผ่านป้ายสตาร์ส ฮอลโลว์ ตรงด่านเก็บเงิน ก็คิดว่า
"เมืองนี้มีหญิงงาม ที่ผมอยากพาเธอเที่ยว"
เอาเถอะ ผมคิดถึงคุณนะ
อาทิตย์หน้าเราอาจหาเวลากันได้นะ
ลาก่อน ลอเรไล กิลมอร์
คุณคงรู้อยู่แล้ว เอาล่ะ บาย
ลอเรไล นี่แม็กซ์นะ เมดินาน่ะ แม็กซ์ เมดินา
- แม่คะ - อีกครั้งแล้วที่เราคิดถึงกัน
- ขอโทษค่ะ - ลูกตื่นมาทำอะไร
- หนูนอนไม่หลับ - ในนี้หนาวนะ
เดี๋ยวก่อน หลับตาแล้วลองสูดหายใจ
แม่ได้กลิ่นหิมะ
- ได้เวลาแล้วสินะ - ลูกได้กลิ่นมั้ย
นี่คงเหมือนหมา ได้ยินเสียงคลื่นความถี่ต่ำ
คงมีแต่แม่ที่ได้กลิ่นแบบนี้
- แม่ชอบหิมะ - เหรอคะ ไม่ยักรู้เลย
ทุกอย่างราวกับต้องมนตร์เวลา หิมะตก ดูสวยไปหมดเลย
ชุดที่ใส่ก็สวย เสื้อโค้ท ผ้าพันคอ ถุงมือ หมวก
ชุดลองจอห์น ถุงเท้าขนแกะ ผ้าปิดหู
รู้มั้ยว่าเรื่องดีๆ ในชีวิตแม่เกิดขึ้นตอนหิมะตก
ค่ะ หนูรู้
- วันเกิดครั้งสำคัญ - จูบแรก
ตอนลูกเดินก้าวแรกก็หิมะตก
ระวังหนาวเท้า
- แม่ชอบ รู้สึกซ่าๆ - นั่นเรียกเท้าเน่าเพราะหิมะกัด
นี่ลูกกำลังล้อเลียนแม่นะ แม่ผู้ให้กำเนิด
- ขอโทษค่ะ - คลอดวันที่มีพายุหิมะด้วย
แล้วอีกนานแค่ไหนหิมะจะตก
พรุ่งนี้ พรุ่งนี้แน่นอน
- ได้เลย งั้นก็พรุ่งนี้ - อะไร
แม่กับหนู โดนัท กาแฟ ยืนท่ามกลางพายุหิมะ
- ตอนเที่ยงคืนเหรอ - เที่ยงคืน
ลูกเป็นลูกคนโปรดแม่จริงๆ
แม่จะฟังไอ้นี่ไปอีกกี่ครั้ง
จนกว่าจะฟังแล้วไม่รู้สึกว่าเซ็กซี่
หยุดนะ แม่กำลังพูดถึงอาจารย์หนูอยู่นะ
หนูอยากรู้สึกเคารพเขา
ก็ได้ ถ้าพูดแล้วสบายใจขึ้น
นอกจากเขาจะเซ็กซี่แล้ว ไวยากรณ์เขายังเป๊ะอีกด้วย
ดีขึ้นค่ะ ขอบคุณ
ขอโทษที่ทำลูกตื่น
ไม่เป็นไรค่ะ ได้คุยกันก็สนุกดี
- ราตรีสวัสดิ์ - ฝันดีนะ
ลอเรไล นี่แม็กซ์นะ เมดินาน่ะ แม็กซ์ เมดินา
ข้างนอกนั่นเป็นไงบ้าง
ทั้งหนาวทั้งมืด เหมือนพิราบยักษ์ตายซาก
ต้องใช้เลื่อนหิมะ คนอาจอยากนั่งเลื่อน ต้องใช้เสื้อคลุมด้วย
- เพื่ออะไร - เผื่อใครอยากปีนเขา
รู้มั้ยว่าไม่ใช่ทุกคน ที่ชอบให้มีน้ำเย็นๆโยนใส่
ฉันรู้ คนพวกนั้นน่าเห็นใจนะ
ความงามของการหลงเข้าไปในพายุหิมะ
แข็งตายในป่าและต้องเลาะก้น เพื่อนมากินประทังชีวิต
คนส่วนใหญ่ไม่ซาบซึ้งกันซะเลย
จะบอกให้ว่าลองเล่น ขว้างหิมะสักห้านาที
รับรองว่าคุณเปลี่ยนความคิดแน่
แผนนี้ฟังดูเป็นไงคะ
เกล็ดหิมะจากน้ำตาลเมเปิ้ลติด ให้ทั่วหมอนเลย
ยอดมากเลย
ทำเป็นทรงบั้นท้ายให้คนชินตาไว้ก่อน
- เขาพูดจริงมั้ย - ซูกี้ ดูก่อนว่าใครพูด
มิเชล งั้นเป็นเกล็ดหิมะนะ
ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันนั่งซ้อมข้างเขานานหลายเดือน
แล้ววันนึง พอมองไปก็เป็นริช
ริช บลูเมนเฟลด์
หนังสือเคมีฉันไปไหน ยังเห็นอยู่ตอนไปบ้านเธอเมื่อวาน
รอรี่ สนใจฟังหน่อย
- ขอโทษ ฉันแค่หาหนังสือไม่เจอ - ไง ลูกรัก
- จ่าเปปเปอร์ - แม่คะ รู้มั้ยว่า...
- หนังสือเคมีอยู่ไหน หลังโต๊ะไง - ขอบคุณพระเจ้า
- ค่ะ - ซูกี้อยู่ในครัวมั้ยคะ
จะไปไหนได้ล่ะ
- โอเค เราพูดถึงไหนกันแล้ว - ฉันเพิ่งเจอเนื้อคู่
ใช่แล้ว ริช บลูเมนเฟลด์
เขายังใส่เสื้อยืดสตาร์เทรคอยู่มั้ย
จำไว้นะว่าอย่าละสายตา แม้แต่วินาทีเดียว
ทันทีที่ละสายตา มันจะเดือด แล้วก็ใช้ไม่ได้
งั้นช่วยยืนมองได้มั้ย
- หวัดดีค่ะ ซูกี้ - หวัดดีจ้ะ แมวเหมียว
ซินนาม่อนบันอยู่โน่นแน่ะ
ยังมีคุกกี้ร็อกกี้โร้ดที่คุณทำเหลือมั้ย
เดี๋ยวไปหยิบมาให้
- เลน อยากได้ถุงมั้ย - ไม่เป็นไรค่ะ
- ยังมองอยู่มั้ย ขอบคุณ - มองอยู่ครับ
นี่นะ ริชมีผมสวยมาก
- จริงเหรอ - ให้ตายเถอะ สวยสุดๆ
หนานุ่ม แต่ไม่ได้หนาเกินไป แล้วก็หยักศกหน่อย น่ามอง
คงไม่ได้ใช้ผลิตภัณฑ์ แต่งผมมากเท่าคนอื่น
ดีจังเลยนะ
- ตอนนี้กี่โมงแล้ว - ไม่รู้สิ
ฉันต้องไปที่ป้ายรถเมล์ ดีนจะไปเจอฉันที่นั่น
- ฉันอยากคุยเรื่องนี้กับเธอ - ฉันรู้ ไว้เราคุยระหว่างทางนะ
- ได้แล้ว - ขอบคุณค่ะ ซูกี้
ช่างทำกุญแจจะแวะมาวันนี้ สักห้าโมงได้ คงใช้เวลานาน
ช่วยบอกตากับยายว่าแม่จะไปสายนะ
มื้อค่ำขอเป็นเด็กนรก ลูกเลือกเองเลย
แม่จะส่งข้อความไปบอกเวลา ที่เหลือลูกจัดการไปนะ
- ลูกเกลียดคุกกี้ร็อกกี้โร้ดนี่ - เปล่าสักหน่อย
ขอโทษนะ สงสัยคงเป็นชมอรี่ ลูกสาวอีกคน
- ไปดีกว่า - เดี๋ยวก่อน
แม่รู้ว่าใครชอบคุกกี้ร็อกกี้โร้ด
- ใคร - ดีนไง คุกกี้นี้ให้ดีน
เธอเอาขนมไปให้ผู้ชาย จริงจังนะเนี่ย
"ดีน คุกกี้นี้ให้เธอ เพราะเธอดีที่หนึ่ง"
- หยุดนะ - รอรี่มีความรัก
ดีนๆๆ
- พอได้แล้ว เธอไปแล้ว - แต่สนุกนี่นา
งั้นทำไปคนเดียวเถอะ
ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันรู้จักเขาตั้งแต่เกรดหก แต่อยู่ดีๆเขาก็ไม่เหมือนเดิม
เขาไม่ผอมกะหร่องอีกแล้ว จำได้มั้ยว่าเขาเคยผอมแค่ไหน
โทษที ว่าไงนะ
- เธอไม่ได้ฟังฉันเลย - ฟังสิ ขอโทษ
ฉันหาที่คั่นหนังสือไม่เจอ เล่าต่อเลย
แล้วฉันก็เจอปัญหา เรื่องบลูเมนเฟลด์-คิม
ข้อแรก ใส่ขีดระหว่างชื่อเรามันเจ็บปวด
สอง เขาเป็นเพื่อนร่วมวง รักกันคงกระอักกระอ่วนแน่
สาม เขาไม่เคยมองฉัน ว่าเป็นผู้หญิง ไม่แม้แต่น้อย
สี่ ไม่มีทางที่ฉันจะกล่อม ให้พ่อแม่เชื่อว่าเขาเป็นเกาหลี
แต่ช่วยไม่ได้จริงๆฉันกำลังหลง
- ฉันบอกเธอเรื่องผมเขารึยัง - ที่อยู่บนหัวใช่มั้ย
- หวัดดี - หวัดดี
- เลน - ดีน
หมวกสวยนี่
- นี่ - ชอบมั้ย
บอกก็ได้ แต่บอกแล้วต้องฆ่าเธอทิ้ง
เธอชอบเจน ออสเต็น รู้อยู่แล้วว่าต้องชอบ
- เลน ดีนชอบเจน ออสเต็น - ไม่ยักรู้เลยแฮะ
บอกแล้วว่าต้องชอบ แต่เขาก็เอาแต่พูดว่า
"ลืมเจน ออสเต็น อ่านฮันเตอร์ ธอมป์สันดีกว่า"
เธอต้องอ่านฮันเตอร์ ธอมป์สันนะ
ไม่มากเท่าที่เธอต้องอ่าน เจน ออสเต็นหรอก
- นั่นอะไรน่ะ - คุกกี้น่ะ
- ร็อกกี้โร้ด - ใช่
น่ารักจัง เธอเอาคุกกี้มาให้ฉันด้วย จะตอบแทนยังไงดีนะ
- ด้วยชาร์ล็อตต์ บรอนเตเป็นไง - อย่างอื่นดีกว่ามั้ย
แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ
ฉันไปดีกว่า เดี๋ยวเข้าโฮมรูมสาย
ฉันเล็งใบประกาศเข้าห้องเรียนครบทุกคาบไว้
- ไว้เจอกันนะ - ได้ เจอกัน
ทุกท่านคะ หิมะตกแล้ว
เราได้เห็นหิมะตก หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาแล้ว
มิเชล หิมะตกครั้งแรกของปีนี้
- โชคดีนะ ขอพรสิ - ไปให้พ้นเลย
เธอไม่ควรพูดออกมานะ
- อินดีเพนเด้นซ์ครับ - โลกนี้เปลี่ยนไปเมื่อหิมะตก
เงียบสงบ ทุกอย่างนุ่มเบา
- แม่คุณโทรมา - แล้วฝนก็กระหน่ำ
หวัดดีค่ะ แม่
- ได้ดูข่าวมั้ย - ดูบ้างเป็นบางครั้ง
พายุครั้งใหญ่กำลังมุ่งไปทางนั้น เราเจอพายุไปแล้ว
ใจเย็น หนูจะไปเอาเรือ ส่วนแม่ขนพวกสัตว์มานะ
แม่เพิ่งส่งแลนซ์ไปรับรอรี่ที่โรงเรียน
ถนนแย่สุดๆเลย หิมะเป็นสีดำไปหมด
เละเทะไม่มีดีเลย เกลียดอากาศแบบนี้ที่สุด
- แล้วลูกจะมาถึงกี่โมง - ไม่รู้สิคะ ขอดูก่อน
หิมะเป็นสีดำ ถนนอันตราย งั้นหนูใส่ชุดรัดรูป
ถือบ่วงบาศ แล้วนั่งเครื่องบินล่องหนไปดีมั้ย
ไม่มาใช่มั้ย
ถ้าอากาศแย่อย่างที่แม่ว่า หนูก็ไม่รู้จะไปยังไง
- งั้นคงมีแค่เราสามคน - คิดว่างั้นค่ะ
แม่ว่าให้รอรี่ค้างที่นี่คืนนี้ด้วยดีกว่า
- ค่ะ - แล้วถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ดี
แม่รอดูอากาศพรุ่งนี้ก่อนดีมั้ย
ก่อนแจ้งย้ายที่อยู่ให้รอรี่
- รอรี่มาถึงแล้ว - ขอคุยด้วยหน่อย
รอรี่ คุยกับแม่หน่อย
- หวัดดีค่ะ - ว่าไง
- ข้างนอกอากาศแย่เหรอ - บ้าสุดๆเลยค่ะ
หิมะตกเต็มเลย
แล้วรองเท้าหนังก็ใช่ว่า จะเหมาะกับทุกสภาพอากาศ
- ลูกล้มเหรอ - สองครั้ง
- โอ๊ย เจ็บแทน - แล้วคืนนี้แม่จะมามั้ย
ไม่ล่ะ คิดว่าคืนนี้ คงติดอยู่ที่ฮอลโลว์นี่แหละ
แย่จัง เราเดินกลางหิมะกัน คืนพรุ่งนี้มั้ย
ได้เลย บอกคุณยายด้วยว่า ลูกไม่ได้เป็นสมาชิกบ้านนั้น
- อย่าลืมล่ะ - ถ้าแม่เหงาก็โทรมานะ
ได้เลย บาย
หยุดทำแบบนี้ก่อน ใครจะขับรถผ่านเมืองเรา
แล้วคิดว่าโรงพยาบาล ประสาทปล่อยคนไข้เพ่นพ่าน
ลุค ละอายใจหน่อยนะ พ่อนายก็เคยเล่นบททหารกล้า
ใช่ ผมก็คิดว่าพ่อบ้าพอกัน
- ใครเหยียบปืนคาบศิลาฉัน - ฉันเอง
หยุดได้แล้ว
มีทั้งหัวหน้าดับเพลิง หัวหน้าตำรวจ
แล้วยังมีหน่วยกู้ชีพที่มีใบอนุญาตอีก รู้สึกปลอดภัยดีนะ
ดูพวกเขาสิ เป็นคนฉลาดทั้งนั้น
แต่แต่งตัวอะไรก็ไม่รู้
มายืนกลางพายุหิมะเพื่ออะไรกัน
เพราะนี่เป็นประเพณี
ประเพณีคือกับดักที่หลอกคน ให้มองข้ามความจริง
อดีตช่างสวยงาม แสนมีเสน่ห์
ทุกอย่างเรียบง่าย เด็กๆไม่ออกนอกลู่นอกทาง
เพื่อนบ้านรู้จักกันหมด เรื่องหลอกเด็กชัดๆ
สมัยนั้นก็มีเรื่องแย่ๆเหมือนกัน ท่อประปาก็ไม่มีใช้
ฉันว่าประเพณีบางอย่างก็น่ารักนะ
วันเกิด วันหยุด การได้เดินรับหิมะแรกของปี
อันหลังนี้ไม่เห็นเขา ทำบัตรอวยพรขายเลย
ตอนฉันอายุห้าขวบ หูฉันติดเชื้อรุนแรง
ฉันต้องนอนซมเป็นอาทิตย์ ตอนนั้นเศร้ามาก
ฉันเลยขอพรว่าขอให้มีอะไรดีๆเกิดขึ้น
แล้ววันรุ่งขึ้นพอตื่นมา ก็เห็นหิมะ
ฉันแน่ใจว่านางฟ้าคงให้พรฉัน
เป็นของขวัญชิ้นเล็กๆ
พ่อแม่คุณไม่เคยอธิบาย เรื่องดินฟ้าอากาศให้ฟังเหรอ
ฉันกำลังจะเข้าเรื่อง พ่อจอมแขวะ แน่นอนว่าหลายปีต่อมา
ฉันรู้ว่าหิมะไม่ได้ตกเพื่อฉันคนเดียว
แต่เมื่อไหร่ที่หิมะตก บางอย่างในตัวฉันก็ยังบอกว่า
"นี่ของขวัญของเธอ" คิดว่าความรู้สึกนี้คงไม่เปลี่ยน
- พ่อผมเคยร่วมก๊วนนั้น - เหรอ
- ใช่ พ่อมีปืนคาบศิลาของตัวเองด้วย - ถามจริง
ไม่ต้องไปเช่าเลย
- แล้วปืนไปไหนแล้ว - ฝังไปพร้อมกับเขาแล้ว
ใช่เลย พ่อชอบปืนนั่นมาก
ดีจัง แต่ดีแบบแหยงๆยังไงไม่รู้
เข้ามาก่อนสิ เดี๋ยวเลี้ยงกาแฟ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ฉันขอเดินเล่น สนุกกับของขวัญสักหน่อย
ทุกคน จัดแถวให้เรียบร้อย
สวมหมวกแล้วก็เตรียมเครื่องดนตรีไว้
ขอย้ำว่า
ห้ามเอาเครื่องดนตรีเข้าปาก
จนกว่าเราจะเข้าไปข้างใน
จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น กับคนเป่าฟลุตปีก่อน
ฉันได้กลิ่นหิมะ
แหมๆ
- หวัดดี คุณครู - มาทำอะไรที่นี่
บ้านฉันอยู่นี่ คุณล่ะมาทำอะไร
ผมกำลังขับรถกลับจากแสตมฟอร์ด แล้วอยู่ๆรถก็หยุด
- ที่นี่น่ะเหรอ - ใช่
- ในเมืองฉันเนี่ยนะ - ใช่
รถคันนี้ดีนะ
- ดีใจที่ได้เจอคุณ - เหมือนกัน
เมื่อนาทีก่อน ผมโมโหกับเรื่องๆนึงมาก
แต่ตอนนี้กลับจำไม่ได้แล้วว่าเรื่องอะไร
- หิมะตกก็งี้แหละ - ผมก็ว่างั้น
คุณคงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ที่ต้องมาติดอยู่ในเมืองที่มีแต่คนไม่รู้จัก
เดี๋ยวก่อนนะ
- รอรี่ไปไหน - อยู่ฮาร์ทฟอร์ดกับคุณตาคุณยาย
- ก็น่าจะสนุกดี - แล้วแต่จะคิด
- รอรี่อยู่ฮาร์ทฟอร์ดเหรอ - ใช่
- แล้วผมอยู่สตาร์ส ฮอลโลว์ - ถูกต้อง
- แล้วคุณก็ - คิดอยู่ว่าจะพาคุณไปไหน
ผมต่างหากจะพาคุณไป
นี่ถิ่นฉันนะ คุณไม่รู้จักอะไรแถวนี้หรอก
ไม่ ผมเป็นคนตั้งต้น ชวนคุณไปเที่ยวต่างหาก
ผมเลยต้องทำหน้าที่พาไปเที่ยว
ใช่ แต่ฉันปฏิเสธตอนที่คุณชวน
เพราะงั้นสิทธิ์ในการพาเที่ยว เลยตกเป็นของฉัน ผู้บอกปัด
- เราจะไปเที่ยวกันจริงใช่มั้ย - ใช่แล้ว
งั้นผมฝากกุญแจไว้กับเขา แล้วเราไปเที่ยวกัน
- เยี่ยม - คำว่าเยี่ยมยังน้อยไป
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไม รอจนป่านนี้ถึงโทรมา
แน่ใจนะ
ก็ได้ ไม่เป็นไร บาย
- คราวนี้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว - มีปัญหาอะไร เอมิลี่
ปัญหาก็คือฟลอเรนซ์ มานี่ไม่ได้เพราะติดพายุ
ฟลอเรนซ์เหรอ
แม่ครัวไง
งั้นเราคงต้องออกไปข้างนอก
นี่ ริชาร์ด ตั้งใจฟังหน่อย เราออกไปไม่ได้ พายุแรงมาก
เดี๋ยวเราค่อยหาทางอื่น
อะไร เราจะหาทางไหน
- ผมไม่รู้ แต่ - เกลียดหิมะชะมัดเลย
- เอมิลี่ เย็นลงหน่อย - นี่ปัญหาใหญ่นะ
หลานจะได้กินอาหารดีๆบ้าง ก็มีมื้อเย็นวันศุกร์มื้อเดียวนะ
รอรี่ หนูขาดสารอาหารบ้างมั้ย
หรืออยากให้องค์กรสงเคราะห์ ระดับนานาชาติว่าจ้างคนดัง
มาระดมทุนให้หนูไปใช้มั้ย
- ไม่เป็นไรค่ะ - เธอไม่เป็นไร เอมิลี่
อารมณ์ขันของคุณชอบโผล่ออกมา เวลาแปลกๆนะ ริชาร์ด
ผมไม่ได้อยู่เบื้องหลัง แผนทำลายมื้อค่ำของคุณ
แล้วก็ไม่อยากรู้สึกเหมือนเป็นคนทำด้วย
งั้นถ้าไม่ได้กินมื้อค่ำ วันนี้ก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย
- ไม่นะ - หนูขอดูในตู้เย็นนะคะ
หนูเชื่อว่าต้องมีอะไร ที่เราเอามาดัดแปลงได้
- ดัดแปลงเหรอ - ค่ะ มาดูกันเถอะ
หนูสัญญาว่าสนุกแน่
มาเร็วเข้า คุณ "เดี๋ยวเราค่อยหาทางอื่น"
- ไม่มีอะไรเลย - ไม่มีของดีๆเลย
มีพิซซ่าแช่แข็งค่ะ
- มาอยู่ในนี้ได้ไงน่ะ - อาจซื้อมาแล้วลืม
ฉันไม่เคยซื้อพิซซ่าแช่แข็ง สงสัยของแอนนา
- แม่บ้าน - ใช่
ทายถูกซะที
- ทำอะไรน่ะ - หนูจะเอามาทำกิน
- พูดเล่นใช่มั้ย - ดูไม่เหมือนอาหารเลย
ใช่แล้ว รอรี่ นี่อาหารที่กินตามงานวัด หรือในคุกตุรกี
ทุกคนต้องชอบแน่ค่ะ
- แต่ - ฟังนะคะ หนูจัดการเอง
ไปรอห้องนั่งเล่นนะ เสร็จเมื่อไหร่หนูจะเรียก
- คุณยายคะ - ว่าไงจ๊ะ
โอกาสที่คุณยายจะรู้ว่า ถาดอบอยู่ไหนมีมากแค่ไหน
- ขอบอกว่าน้อยมาก - ไม่เป็นไร เดี๋ยวหนูหาเอง
น้อยมากเหรอ ขอบใจนะ
- ขอบคุณค่ะ ช่วยถือหน่อยนะ - ได้
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
- คืนนี้อากาศดีมากเลย - ใช่เลย
- เล่าเรื่องคุณให้ฟังหน่อยสิ - แบบไหน
- เคยแต่งงานมั้ย - ไม่เคย
- เกือบมั้ย - ครั้งนึง
- แล้ว - เธออยู่เมืองไทย
- ขายตัวเหรอ - แบงก์ออฟอเมริกา
ต้องตบมือสองข้างถึงจะดัง
เธอไปทำงานที่โน่น ได้ดีแล้วก็ไม่กลับมาเลย
- เศร้าจัง - ตอนนั้นก็เศร้า
- แต่ถ้าโชคชะตากำหนด - เชื่อโชคชะตาซะด้วย
โชคชะตา บทกวี ความรัก เข้ากันได้ดีไม่ใช่เหรอ
ใช่เลย
- แล้วคุณล่ะ - ฉันไม่เคยแต่งงาน
- เคยได้เกือบแต่งมั้ย - พ่อของรอรี่ก็ขอแต่ง
- เกิดอะไรขึ้น - กระดิ่งดัง ต้องรีบไปเรียนเคมี
เคยเสียใจมั้ยที่ไม่ได้แต่ง
ไม่ ตอนนั้นเราเด็กมาก ถ้าแต่ง ชีวิตฉันคงเปลี่ยนไปมากเลย
ฉันคงไม่ได้มาอยู่นี่ ไม่ได้ทำงานที่นี่
คงไม่ได้มาเดินเล่นกับคุณ
- เราจะไปไหนกันเนี่ย - เดี๋ยวก็รู้
จะไปถึงที่หมายก่อนแข็งตายมั้ย
จะไปสนุกอะไรถ้าฉันบอกคุณก่อน
- คุณบ้าสุดๆ - เป็นไปได้มาก
- แต่ผมก็ตามคุณไป - ใช่แล้ว
- เป็นไปได้ว่าผมบ้ากว่าคุณมาก - เป็นไปได้มากอีกแล้ว
- คู่นี้ฟ้าประทาน - ลงมาสู่เบลวิล
คงเป็นโชคชะตา
เริ่มไร้สาระแล้ว แอรอน
ผมจะไม่คุยกับเด็กอีกต่อไปแล้ว
ใช่แล้ว เขานั่นแหละเด็ก
ทำงานถึง 30 ปีเมื่อไหร่ ค่อยเรียกว่าไม่เด็ก
ถ้ายังไม่ถึงตอนนั้น ผมก็ไม่สนความเห็นเขา
แอรอน ฟังอยู่รึเปล่า
ดี ผมจะวางหูแล้ว
แล้วก็อยากให้คุณได้ยินด้วย
บ้าสิ้นดี
(คริสกับลอเรไล '83)
- ฮัลโหล รอรี่ - เลนเหรอ
- เธออยู่ไหน - ที่บ้านตายาย
- เธอไปทำอะไรที่บ้านฉัน - เธอสนด้วยเหรอ
- พูดเรื่องอะไรของเธอ - เธอไม่เคยอยู่เวลาที่ฉันต้องการเธอ
เธอก็รู้ว่าฉันต้องมาบ้านตายายทุกศุกร์
ฉันรู้ เธอไปบ้านตายาย เธอได้เข้าชิลตัน
เธอต้องไปหาดีน เขาต้องกินคุกกี้ "ฉันหาหนังสือไม่เจอ"
เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ
จะมีเพื่อนสนิทไปทำไม ถ้าเพื่อนไม่เคยอยู่ข้างๆเลย
ไม่เคยรับฟัง ไม่สนใจว่าเรากำลังมีความรัก
- หรือเราไปจับผมใคร - เธอไปจับผมใคร
ริช บลูเมนเฟลด์
แล้วเธอไปจับผมริช บลูเมนเฟลด์ทำไม
ทำไมเหรอ เข้าใจถาม ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม
คนปกติที่ไหนเขาทำกันแบบนี้ บางทีฉันอาจไม่ปกติ
หรืออาจเป็นช่วงที่กำลังสับสน
บางทีฉันอาจต้องการใครสักคน ไว้ปรับทุกข์ด้วยจริงๆแต่เธอไม่อยู่
เลน ไม่เอาน่า
เธอต่างหาก เธออยู่โรงเรียน ไม่ก็คุยเรื่องโรงเรียนตลอด
ไม่งั้นก็อยู่กับดีน
เธอมีพร้อมทุกอย่าง แต่ฉันไม่มีอะไรเลย
นอกจากไบเบิลเกาหลี 2,000 เล่ม กับหวังว่าจะติดเอฟวงดนตรีแจ๊ส
ฉันเสียใจจริงๆ
อย่าเสียใจ มาอยู่เป็นเพื่อนดีกว่า
เลน ยังอยู่มั้ย
รอรี่ รอรี่
- อยู่นี่ไง - หนูว่าโทรศัพท์ถูกตัด
คงเพราะพายุถล่มหนัก
- หลานต้องรีบลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้ - เกิดอะไรขึ้นคะ
- เตาอบส่งเสียงดังใหญ่แล้ว - แค่ตัวตั้งเวลาน่ะค่ะ
ยายรู้ว่าเป็นตัวตั้งเวลา แต่ไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหน
- ไม่รู้จะปิดยังไง - แต่หนูต้องโทรหาเลน
ตอนนี้ยังทำอะไรไม่ได้ เดี๋ยวโทรศัพท์ก็ใช้ได้
ตอนนี้ช่วยลงมาข้างล่าง ช่วยยายปิดเสียงเตาหน่อย
- แต่... - เอมิลี่ ขอล่ะ ช่วยลงมาหน่อย
ไปกันเถอะ
(ภาพยนตร์ดัง บ้านเฮี้ยน หลอนผวาโลก)
เบอร์เกอร์ทรงเครื่อง
น่าสนใจมาก
- เผ็ดมากมั้ย - เผ็ดสิ
- ลิ้นพองมั้ย - ดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณ
- กลัวรึยัง - ยังเลย
- กลัวรึยัง - ยังไหวอยู่
กลัวรึยัง
- คุณน่ารำคาญมากเวลาดูหนัง - ฉันรู้
ฉันว่ามันสำคัญที่คุณควรรู้ข้อเสียฉัน
ไปพร้อมนิสัยหลายๆอย่าง
- ช่างคิดได้รอบคอบ - คุณว่าจริงมั้ยล่ะ
เพราะอย่างที่คุณรู้
ความเป็นคุณอาจทำให้คนอื่นหลงไป
อยู่ดีๆก็รู้สึกว่า "คุณพระช่วย"
"ผู้หญิงคนนี้สมบูรณ์แบบจริงๆ"
เราคงไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น ว่ามั้ย
ไม่ต้องการแบบนั้น
รีบกินก่อนจะเย็นชืดนะคะ
- เป็นไงบ้างคะ - ยังไม่เย็นหรอก
อร่อยเหมือนกันนะ
- เอมิลี่ เราน่าจะกินแบบนี้บ่อยๆนะ - อะไรนะ
เอามาแทนแซลมอนยอดแย่ ที่โผล่มาเป็นประจำ
แซลมอนเป็นอาหารหรูนะ
ก็เหมือนกันนั่นแหละ
ลองใหม่สิคะ คุณยาย อาจจะหายร้อนแล้ว
- ไม่เป็นไร พอดีกว่า - คืองี้นะคะ
พิซซ่าจะอร่อยมากถ้าขูดพาร์มีซานลงไปเพิ่ม
นี่เคล็ดลับเด็ดของแม่
พิซซ่าแช่แข็งเป็นของที่ต้องมีติดครัว
แม่พลิกแพลงได้อย่างกับอัจฉริยะ ใส่ทุกอย่างลงไปได้หมดเลย
ครั้งนึงซูกี้แวะมา แล้วเอาตับห่านมาด้วย
- แม่ก็ใส่ลงพิซซ่าด้วย - เป็นไงบ้าง
อร่อยมากตอนที่ตักตับห่านออกไปแล้ว
เรียบร้อยแล้วค่ะ
ลองดูใหม่นะ หนูขอ
ถ้าอยากกินแบบลุยๆก็ใช้มือเลยค่ะ
งั้นก็ได้
ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
- อร่อยมาก - เห็นมั้ย
รอรี่ ส่งชีสให้ยายหน่อย
เชื่อฉันสิ
ใส่เพียงนิด อร่อยติดใจ
เดี๋ยวหนูมานะ
หนูเจอเจ้านี่ในห้องแม่
- นั่นอะไร - รูปถ่าย
คุณพระช่วย ไม่ได้เห็นมาหลายปีแล้ว
พระเจ้า
ดูนี่สิ
ชุดขาวฟูฟ่อง
มีกระโปรงซับในตั้ง 12 ชั้น
- ได้จากลอนดอน จำได้มั้ย ริชาร์ด - เหมือนเจ้าหญิงตัวน้อยๆเลย
แต่สองนาทีหลังจากถ่ายรูปนี้เสร็จ
องค์หญิงก็ทรงทำน้ำองุ่น หกเลอะชุดหมดเลย
- ดูสิ เอมิลี่ นั่นโฮปี - โฮปีเหรอ
น้องสาวยายเอง
ยายเล็กเคยเจอหนูที่นี่มั้ย
อยู่ปารีสโน่น ผู้พลัดถิ่นตัวจริง
โฮปี ดูเธอสิ ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ
- ปีนี้เราน่าจะแวะไปเยี่ยมนะ - ดีมากเลย
- รอรี่น่าจะได้ไปด้วยกัน - หนูเริ่มเก็บกระเป๋าพรุ่งนี้เลย
- นั่นคุณตาคุณยายเหรอ - ใช่แล้ว
- นั่นรูปแต่งงานเรา - ชุดสวยมากเลยค่ะ
ต้องสวยอยู่แล้ว แม่ของยาย ให้ช่างสามคนตัดชุดหามรุ่งหามค่ำ
- ยายยังเก็บไว้มั้ย - เก็บในกล่องสักใบ อยู่ชั้นบน
- เก็บไว้ให้หลานใส่ก็ได้นะ - โอ๊ย เอมิลี่
รอรี่ยังเด็กเกินกว่าจะคิดเรื่องแบบนี้นะ
เด็กผู้หญิงทุกคนก็คิด เรื่องแต่งงานหมด ฉันก็คิด
ยายรู้ตั้งแต่อายุ 12 ว่าอยากได้ ลิลลี่กับกล้วยไม้
พันด้วยริบบิ้นสีเงินไว้ถือเป็นช่อดอกไม้
แถมยังรู้ด้วยว่า อยากแต่งกับเออร์รอล ฟลิน
- จริงเหรอ ยายชอบหนุ่มโจรสลัดเหรอ - เปล่าสักหน่อย
คลั่งเลยแหละ
ยายบังคับให้ตาไว้หนวดแบบเขาด้วย
- ล้อเล่นน่า - หยุดเลย
- อยากให้โหนโคมระย้าด้วย - คุณเริ่มเพ้อเจ้อแล้ว
โชคดีที่ผมอยู่ทีมฟันดาบที่มหาวิทยาลัย
ไม่งั้นคงได้แต่งกับ ลูซินดา เลสเตอร์ไปแล้ว
ที่จริงลูซินดา เลสเตอร์ หน้าเหมือนเออร์รอล ฟลินอยู่นะ
ฉันน่าจะได้แต่งกับเธอ คงทำให้ฉันดูเป็นพวกหัวสมัยใหม่
โอ้โห แม่สวยมากเลย
- สวยมาก - โอกาสไหนคะเนี่ย
มีใครอยากดื่มกาแฟมั้ย
นั่นชุดเดบูตองต์ใส่เปิดตัว สาวน้อยสู่วงสังคม
- แม่ไปงานเปิดตัวเข้าวงสังคมเหรอ - เปล่า ไม่ได้ไป
อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ใช่มั้ย
ขอตัวนะ ต้องไปโทรศัพท์เรื่องงานต่อ
งั้นยายไปชงกาแฟ
- นี่ - อะไรเนี่ย
- ผมเอากาแฟมาให้ - ไม่ล่ะ ขอบใจ
แฮร์รี่ ตัวคุณจะแข็งตายแล้ว เอากาแฟไปเถอะน่า
ตอนที่บรรพบุรุษเรายืนหยัดอยู่ที่นี่ หลายร้อยปีก่อน
- พวกเขาก็ไม่มีกาแฟดื่ม - รู้ได้ไง
มีจดหมายเหตุบันทึกมั้ย ว่าเครื่องดื่มอะไร
ที่เขาดื่มหรือไม่ได้ดื่ม ในค่ำคืนที่ยืนหยัดยาวนาน
นี่ก็ยังล้อเล่นอยู่นะ หนุ่มน้อย
ฉันไม่อยากให้ใครล้อเล่น เราไม่อยากได้กาแฟนาย
แฮร์รี่ ขอล่ะ รับกาแฟไป
ถ้าเป็นพ่อผมก็คงดื่มกาแฟ
งั้นก็ได้ ขอบใจ
- แอนดรูว์ - ขอบใจ ลุค
- เคิร์ก - มีชาสมุนไพรบ้างมั้ย
ตอนนี้ไม่มี แต่ไปเอามาให้ได้
- บีบเลมอนหน่อยนะ - ได้เลย
อยากได้โกโก้ร้อนๆ
ฟังดูน่าอร่อย ขอโกโก้ด้วยนะ
ได้ๆรอเดี๋ยวนะ ชาสมุนไพรหนึ่ง
แล้วก็โกโก้สอง
- ใช่ ตอนนั้นน่าเบื่อ - น่าเบื่อเหรอ
แต่จากนั้นก็เดินเรื่องน่าตื่นเต้นดี ว่ามั้ย
- นี่บ้านฉัน - สวยดี
ขอบคุณ
เฉลียงน่ารักดี
หน้าต่างสวย
ประตูเข้าบ้าน
- เดาว่าคงเปิดรับ - ใช่
- มีอะไรผิดปกติ - เปล่า ไม่มีอะไร
- แน่ใจเหรอ - ใช่ ฉัน
ฉันตื่นเต้นที่ได้เห็นหิมะ แล้วก็ได้เห็นคุณ
ขอบคุณ
จนฉันไม่ได้คิดเรื่องนี้ ปกติฉันจะคิดเรื่องนี้
- ตอนนี้ฉันเลยมาคิดเรื่องนี้ - เรื่องอะไร
- เชิญผู้ชายเข้าบ้าน - โอเค
ฉันมีกฎเหล็กที่ยึดถือในเรื่องเดท
ฉันเก็บเรื่องส่วนตัวแยก จากชีวิตที่ใช้กับรอรี่
ฉันไม่อยากให้ลูกรู้สึกไม่มั่นคง
หรือรู้สึกว่าชีวิตตัวเองอาจพลิกได้ทุกเมื่อ
ผมเข้าใจที่สุดเลย
ลูกต้องมาก่อน แล้วนี่ก็บ้านรอรี่ด้วย
ผมเข้าใจ คุณไม่ได้ทำแบบนี้บ่อยๆ
- ไม่เคยเลย - ไม่เคยเลยเหรอ
- ไม่เคย - เข้าใจล่ะ
ฉันก็เดทบ้างนะ
ก็มีออกเดทบ้าง
แต่ว่าไม่เคยเดท
ในนี้ ในบ้าน
ถ้าเกิดผมสัญญากับคุณ ว่าถ้าคุณให้ผมเข้าไป
ผมขอแค่กาแฟแก้วเดียวก็พอ
ไม่ขออะไรแปลกหรือตลก
นอกจากคุณจะชอบของแปลกหรือตลก เพราะผมแปลกและตลกได้
ลอเรไล คืนนี้ผมสนุกมากจริงๆ
- คิดว่าคุณก็คงเหมือนกัน - สนุกค่ะ
แล้วตอนนี้หิมะก็ตก
- หนาวจัด ลูกคุณก็ไม่อยู่ - ฉันรู้ๆ
เรื่องคืนนี้หลายเรื่อง เหมือนโชคชะตาจะชักนำไป
- คนเชื่อโชคชะตามาอีกแล้ว - ช่วงหนึ่งของชีวิตคุณ
คุณต้องตัดสินใจว่าผู้ชายบางคน มีค่าพอให้เปิดประตูต้อนรับมั้ย
ผมขอเสนอตัวเป็นชายคนนั้น
ดื่มกาแฟหน่อยมั้ย
คุณดื่มกาแฟเข้มแค่ไหน
เพราะฉันคอแข็งนะ
ชงแล้วคนอื่นว่าเข้มเกินไป
เบอร์เกอร์ทรงเครื่องผมยังผ่านมาได้ ไม่ต้องยั้งมือแล้ว
โอเค
- ให้ผมช่วยมั้ย - ค่ะ ช่วยเติมน้ำในหม้อก็ได้
ถนัดเลย
- สักหกถ้วยเป็นไง - ดีค่ะ
จะรับอะไรดี
รู้ใช่มั้ยว่าคำถามแบบนั้นมันชักชวนนะ
งั้นเหรอ ยังไงคะ
- อยากดื่มกาแฟมากมั้ย - ไม่มากเท่าไหร่
ตอบได้ดี
คุณบอกว่ามีลูกกี่คนนะ
คนเดียว ทำไมเหรอ
เลน หวัดดีจ้ะ
- เราแค่ เธอมาทำอะไรที่นี่ - หนูขอโทษ แค่มารอรอรี่ค่ะ
หนูกลับห้องรอรี่ดีกว่า สัญญาว่าจะไม่ออกมาอีก
นั่นเพลงวงเดอะเคียวร์ สงสัยต้องไปดูหน่อย
ไม่เป็นไร ผมจะไปดื่มกาแฟ
- จะรีบกลับมาให้เร็วและไม่บอบช้ำ - ดี
หวัดดี
ขอโทษที่หนูทำเดทคุณพัง
เธอไม่ได้ทำเดทฉันพัง เกิดอะไรขึ้น
หนูรอให้รอรี่กลับมาบ้าน
ที่รัก รอรี่ติดอยู่ที่ฮาร์ทฟอร์ดคืนนี้
ไม่รู้เลย งั้นหนูไปละ
นี่ อยากคุยกันมั้ย
ฉันไม่ใช่รอรี่ แต่เราก็ใช้ที่เป่าผมตัวเดียวกัน
วันนี้หนูทำเรื่องโง่ๆลงไป
- ไปเจาะตรงไหนมา - เปล่าค่ะ
- หนูจับผมผู้ชาย - โอเค
- ผู้ชายที่หนูชอบมาก - ยังไม่เห็นมีตรงไหนโง่
- ทำไปโดยเขาไม่ยินยอม - เริ่มเข้าเค้าแล้ว
หนูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนนั้นหนูยืนอยู่
แล้วเขาก็ก้มลงไป ผมเขาเลยตกลงมา
มือหนูมันก็เหมือนมีชีวิตขึ้นมา
เหมือนว่าฮอร์โมนจะพามือไปนะ
หนูขายหน้ามาก ไม่กล้ากลับไปโรงเรียนแล้ว
สุดท้ายก็เรียนที่บ้าน สมใจแม่ล่ะทีนี้
ลองมองอีกมุมดูสิ
ยังมีช่วงเวลาน่าอายรออยู่อีกหลายครั้ง
ลองมองว่าเป็นการซ้อม ก่อนเจอเรื่องน่าอายแบบผู้ใหญ่สิ
ไม่ได้ช่วยเลย
- หรือเธอไปเป็นช่างทำผม - ลอเรไล
เยี่ยมเลยนะ เท่านี้จะจับผมใครก็ได้
- แถมเขายังจ่ายเงินให้อีก - หนูจะทำยังไงดี
ทุกคนที่โรงเรียนคงล้อแย่ หนูไม่โผล่หน้าไปหรอก
ทุกคนก็ทำเรื่องโง่ๆทั้งนั้น
- เป็นภาคบังคับนะ - ไม่ใช่แบบนี้
ไม่เหรอ บางคนก็ตั้งท้อง
เรื่องนี้น่าซุบซิบนินทาเป็นบ้าเลยว่ามั้ย
- หนูลืมไปเลย - ใช่
ทุกคนก็พลาดกันทั้งนั้น เลน ชีวิตก็แบบนี้
แต่พอพลาดแล้วทำยังไง
จัดการกับปัญหายังไง นั่นต่างหากที่สำคัญ
ชีวิตฉันยอดเยี่ยม มีลูกที่น่ารัก
ตอนนั้นก็เดินอ้อมนาน
แต่ตอนจบก็มาลงเอยในที่ดีๆ
- ค่ะ - บอกหน่อยสิ
จับผมเขาแล้วเป็นไง นุ่มเหมือนที่ตาเห็นมั้ย
ดีกว่านั้น
ฉันแน่ใจว่าหนูผ่านครั้งนี้ไปได้สบาย
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีจ้ะ
ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
ครูของรอรี่
ผมเขาสวยนะ
ใช่
- นี่ - ไง
- ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย - เดี๋ยวก็เรียบร้อย
เราถึงไหนกันแล้ว
คืนนี้เลนจะนอนที่นี่
วันวุ่นๆของวัยว้าวุ่นน่ะ
เธออยากอยู่ในที่ที่มีคนปลอบใจ
ได้เลย ผมเข้าใจ
สาบานเลยว่าถ้าไม่มีเรื่องปัญหาวัยใส
ฉันเตะก้นเล็กๆ น่ารักของเธอออกจากที่นี่แน่
ช่วยแนะนำโรงแรมที่อยู่ใกล้ๆได้มั้ย
ทำไมไม่ค้างที่นี่ล่ะ คนอื่นๆก็ค้าง
- ไม่รู้สิ - จริงๆนะ โซฟาก็นุ่ม
แล้วยังมีหมอน ผ้าห่ม ห้องน้ำก็อยู่สุดโน่น
ในครัวไม่มีอะไร
ถ้ากระหาย ก็มีน้ำให้ดื่ม
แถมคืนนี้อากาศแย่ด้วย
- ก็ได้ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร - ไม่เลย
ผมขอจูบราตรีสวัสดิ์ได้มั้ย
ถ้าอยู่ถึงเช้าก็ได้
ราตรีสวัสดิ์
(กิลมอร์)
- หวัดดี - ว่าไง
- มีอะไรคะ - ไม่มี ลูกล่ะ
- แม่มีอะไรจะบอกหนูเหรอ - แหม ฉลาดจัง คืองี้นะ
แม่พาผู้ชายเข้ามาในบ้าน
- แม่ทำอะไรนะ - ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สาบานเลย
- เขานอนที่โซฟา คนนี้ลูกก็รู้จัก - หนูรู้จักเหรอ
ลูกชอบเขาด้วย ไม่รู้เกี่ยวกันมั้ย
แค่คิดว่าอยากบอกเฉยๆ
- ครูเมดินานี่ - รู้แล้ว
ครูสอนภาษาอังกฤษ มานอนอยู่บนโซฟาหนู
ก็หิมะตก ลูกก็รู้ มันห้ามไม่ได้นี่
แม่เดินเล่นอยู่แล้วก็เจอเขารถเสีย เลยไปกินเบอร์เกอร์ทรงเครื่องกัน
เพราะหิมะ
รอรี่ พูดอะไรหน่อยสิ
รอรี่ พูดกับแม่หน่อย
- รู้สึกเป็นยังไง - ไม่รู้สิ
ลองเดาดูก็ได้ โกรธ ผิดหวัง คลื่นไส้
แปลกค่ะ หนูรู้สึกแปลก
- เขาอยู่นี่ทั้งคืนเลยเหรอ - แทบทั้งคืน
โอ๊ยตาย ครูเข้าห้องน้ำบ้างมั้ย หนูแขวนของส่วนตัวไว้
ลูกก็รู้ว่าแม่จะเดทกับเขา ลูกคงไม่ตกใจมากมั้ง
ใช่ หนูรู้ว่าแม่จะเดทกับครู แต่ไม่คิดว่าครูจะมาอยู่นี่
- ที่บ้านเราในตอนเช้า - แม่รู้
เท่าที่จำได้ ไม่เคยมีผู้ชายเข้ามาในบ้านเราเลย
ใช่ แม่ผิดเอง
ทำไมรู้สึกแปลกจัง
- เพราะแม่น่าจะบอกลูกก่อน - ไม่
เพราะแม่ควรคุยกับลูกก่อน ทำเรื่องแบบนี้
- ไม่ - เพราะลูกกลัวว่าครูจะนอนทับ
- หมอนที่โซฟาจนเบี้ยว - แม่รักเขามั้ย
แม่
เราเพิ่งเดทกันครั้งเดียว เป็นเดทที่ยอดเยี่ยม
ดีระดับโลกเลย แต่ก็แค่เดทเดียว
ลูกรัก แม่สัญญากับตัวเอง เมื่อนานมาแล้ว
ว่าแม่จะแยกเรื่องพวกนี้จากเรื่องของลูก
แม่อยากให้ลูกรู้ว่า แม่ยังยึดมั่นในคำสัญญานั้น
มันจะเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว
จากนี้แม่คงไม่พาใคร เข้ามาในบ้านอีกแล้ว
ไม่ได้จะทำตลอดไป
- แม่ทำได้นะ - อะไรนะ
พาผู้ชายกลับบ้านน่ะ ถ้าแม่ชอบใคร ก็ควรทำอย่างที่ชอบได้อย่างสบายใจ
- ขอบใจลูกมากนะ - หนูอยากให้แม่มีความสุข
- รักลูกก็ตรงนี้แหละ - หนูรู้แม่ไม่ชอบอยู่ตามลำพัง
แม่คงเหงาน่าดูถ้าไม่คบใคร
ฟังนะ สักวันนึงแม่ก็คงพาใครเข้าบ้าน
แต่เมื่อไหร่ที่จะทำอย่างนั้น แม่ก็อยากแน่ใจว่าเป็นคนที่ใช่
- ครูเมดินายังไม่ใช่เหรอคะ - ไม่รู้สิ
อาจจะใช่
แต่ตอนนี้มีแค่แม่กับลูก
แล้วบางครั้งก็มีเลน
- ไง - หวัดดี
แม่ไปปลุกเขาก่อนนะ
แม่เธอให้ฉันนอนค้างที่นี่
ฉันโทรกลับหาเธอทั้งคืน แต่ไม่ติดเลยจนถึงเช้า
- ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ - เลน ฉันเสียใจ
- พักหลังฉันเป็นเพื่อนที่แย่ - ไม่หรอก ฉันเสียสติไปหน่อย
บางครั้งก็อิจฉา
เธอดูเหมือนมีชีวิตดี
แต่ฉันอยู่ผิดที่ผิดทาง
ไม่จริงเลย เธอเข้ารูปเข้ารอยสุดๆ
- งั้นเหรอ - เอาน่า เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น
คิดว่างั้น
ฉันสัญญาว่าจะทำตัวให้ดีขึ้น
จะคอยฟังเธอทั้งวันเลย
ดีนคงชอบน่าดู
เขาต้องรับให้ได้ เธอสำคัญกว่า
ใช่แล้ว ฉันมีสิทธิ์
เอาล่ะ ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
- กาแฟที่ร้านลุคตอนบ่ายสองมั้ย - ได้เลย
ฉันอยากฟังเรื่องจับผมให้ละเอียดยิบ
ได้ ฉันก็อยากฟังเรื่องครูนอนบนโซฟา เวอร์ชั่นเต็มเหมือนกัน
ตกลง
คำแปล โดย: BONGKOT CHAROENSAK