MATRiX REAKTYWACJA
Do jutra.
Boїe!
Jestem.
Jeszcze kawaіek.
- Jest pan pewny? - Nic nam nie bкdzie.
Wierzк, ale namierzyіem mnуstwo Straїnikуw.
- Link. - Tak?
Nie wiem, czemu w twojej sytuacji chciaіeњ sіuїyж pode mn№.
Ale jeњli dalej tego chcesz, to mam proњbк.
- Jak№? - Zaufaj mi.
Tak jest.
- Naprawdк. - Mam nadziejк.
Podі№cz zasilanie twardych dyskуw, bкdziemy nadawaж.
Wci№ї nie moїesz spaж?
Pogadamy?
To tylko sny.
- Jeњli siк boisz. . . - Chciaіbym. . .
Chciaіbym wiedzieж, co mam zrobiж.
To wszystko.
Chciaіbym wiedzieж.
Spokojnie, ona siк odezwie.
Jesteњcie.
- idziemy? - Spуџnimy siк.
To potwierdza przekaz z ''Ozyrysa'' .
Maszyny kopi№.
Wierc№ dziurк prosto do Zionu.
- Omin№ zabezpieczenia. - Szybkie s№?
Robi№ jakieњ 100 m na godzinк.
- Gікboko zeszіy? - Na 2000 m.
- A dane z ''Ozyrysa''? - Przedziwne.
- Ale moїliwe. - Nie.
- Жwierж miliona Straїnikуw? - Tak.
- Niemoїliwe. - Czemu?
Po jednym na kaїdego mieszkaсca Zionu.
Wіaњnie tak rozumuje maszyna.
Witaj, Morfeuszu.
Niobe.
Przepraszam wszystkich.
Coraz trudniej bezpiecznie siк podі№czyж.
- M№twy opanowaіy і№cza. - S№ wszкdzie.
Jeњli Niobe ma racjк, za 3 dni bкdzie ich wiкcej.
- To co zrobimy? - To, co kazaі komandor Lock.
Wrуcimy do Zionu.
A jak komandor chce zatrzymaж Straїnikуw?
Wci№ї opracowuje strategiк.
Wierzк.
A co ty myњlisz, Morfeuszu?
- Co jest? - Nie wiem.
Ktoњ musi mi pomуc.
Niektуrzy z was podzielaj№ moj№ wiarк.
i wiedz№, їe zbliїa siк koniec naszej walki.
Speіni siк proroctwo.
Ale musimy siк skonsultowaж z Wyroczni№.
Jeњli zaіadujemy baterie,
moїemy wrуciж za 36 godzin, zanim dotr№ tu maszyny.
Wiesz, o co prosisz?
Chcк, їeby jeden statek zostaі. Moїe Wyrocznia siк odezwie.
Prosisz, їeby ktoњ zіamaі rozkaz.
Zgadza siк.
Ale wiкkszoњж z nas jest tu, bo nie jesteњmy posіuszni.
A jeњli dowуdca wsadzi ciк do karceru?
Nie wsadzi.
Nigdy siк nie zmienisz.
Chcк zobaczyж, co on ci zrobi. Masz 36 godzin.
Szukam Neo.
- Nie znam go. - Mam coњ dla niego.
Prezent.
On mnie wyzwoliі.
Niewaїne. Spadaj!
- Kto tu byі? - Sk№d pan wie?
Daі panu to.
Bo pan go wyzwoliі.
Wszystko w porz№dku?
Koniec zebrania. Do wyjњж! Nadchodz№ agenci.
ldџcie!
Czeњж!
- To on. - Ta anomalia.
- Zaczynamy? - Tak.
- To wci№ї. . . - Tylko czіowiek.
Nowsze wersje.
- Poszіo zgodnie z planem? - Tak.
Tak jak poprzednio.
No, niezupeіnie.
- Co to byіo? - Nie wiem.
Pojawili siк znik№d.
Kod byі dziwny. Nietypowy.
- A Neo jak? - Niesamowity!
Gdzie jest?
Zgrywa Supermana.
Gdzie jesteњ?
Tu ''Nabuchodonozor'', otwуrzcie bramк nr 3.
Tu kontrola lotуw, zachowajcie prкdkoњж.
Rozumiem.
Proszк o wyі№czenie zabezpieczeс w bramie nr 3.
''Nabuchodonozor'' podchodzi.
Moїecie l№dowaж na stanowisku nr 7.
Rozumiem.
Drzwi otwarte, іуїka zasіane. Witajcie.
Nie ma to jak w domu.
Gotowi do zamkniкcia bramy.
- ''Nabuchodonozor'' siadі na siуdemce. - Rozumiem.
- Kapitanie Mifune. - Kapitanie Morfeuszu.
Odprowadzi mnie pan do karceru?
Jestem mediatorem.
Komandor Lock ї№da. . .
Prosi, їeby pan go odwiedziі.
Link.
Statek ma byж gotowy, jak szybko siк da.
- O co siк poїarli? - Morfeusz i Lock?
- O Niobe. - O pani№ kapitan?
Byіa z Morfeuszem, a jest z Lockiem.
Dlaczego?
Morfeusz odwiedziі Wyroczniк. l wszystko siк zmieniіo.
Tak, to siк zdarza.
Neo!
- No nie. . . - Jak ciк znalazі?
Nie ma lepszych zajкж?
Gdy kogoњ uratujesz, jest twуj.
Nie uratowaіem go.
Czeњж, Neo!
Czeњж.
- Fajnie was widzieж. - Fajnie tu byж.
- Mogк to ponieњж? - Poradzк sobie.
- Trinity? - Ja teї.
- Weџ to. - Dobra.
Za rok bкdк dorosіy.
Podj№іem decyzjк.
Wiem jak№.
Chcк lataж z wami.
Morfeusz nie ma ludzi, tylko Linka.
Pewnie ma swoje powody. Byіo mi to pisane.
Jestem tu dziкki tobie, Neo.
To ty mnie znalazіeњ.
Ale ty mnie wyci№gn№іeњ, uratowaіeњ.
Sam siк uratowaіeњ.
- Morfeusz. - Panie komandorze.
Dajк ci szansк wytіumaczenia siк.
Nie myњlaіem, їe muszк siк tіumaczyж.
- Dostaіeњ rozkaz powrotu. - Fakt.
- Ale zostawiіeњ jeden statek. - Mуj musi naіadowaж baterie.
Przyznajesz siк do zіamania rozkazu.
Ktoњ musi czekaж na wiadomoњж od Wyroczni.
Mam w nosie te bzdury z proroctwami!
interesuje mnie tylko zatrzymanie agresora.
Muszк mieж posіusznych ludzi.
Bez obrazy, ale jest tylko jeden ratunek.
- Jaki? - Neo.
Nie wszyscy podzielaj№ twoj№ wiarк.
Nie musz№.
Dziњ bкdzie zebranie. Ludzie siк boj№.
Od lat nie byіo tu tylu okrкtуw. Coњ siк dzieje, tak?
- Coњ waїnego. - Nie wolno nam nic mуwiж.
Fajnie byж w domu.
Poproszк Radк, їeby ciк zwolnili.
Masz prawo.
Ja bym ciк wylaі na dobre.
Dobrze, їe nie ty decydujesz.
- Radny Hamann. - Witam panуw.
Mam przemawiaж na zebraniu w њwi№tyni.
Wytіumaczyж obecnoњж Floty i plotki.
Uњwiadomiж obywateli.
Oczywiњcie.
Ale radziіbym zachowaж pewn№ dyskrecjк.
Їeby nie wywoіaж paniki.
Jasne. Nikt tego nie chce.
A co pan doradza?
Szczeroњж. Nie bкdzie paniki, bo nie ma powodu do obaw.
Straїnicy tu nie dotr№.
Sk№d ta pewnoњж?
Przez te pуі roku uwolniliњmy wiкcej umysіуw niї przez 6 lat.
Atak to oznaka desperacji.
Wkrуtce proroctwo siк speіni.
Miejmy nadziejк.
To nie kwestia nadziei. To kwestia czasu.
Wysiadam.
Do zobaczenia. Oby nie za prкdko.
Chodџ, maіy. Zostawmy ich.
- Myњlisz o tym, co ja? - Tak. Za wolna ta winda.
- lle trwa іadowanie baterii? - 24 do 30 godzin.
Niektуre pary nigdy nie maj№ tyle czasu.
Mуj syn, Jakub, sіuїy na ''Gnozie'' .
- Bіagam, miej na niego oko. - Postaram siк.
Mam cуrkк na ''ikarze'' .
Czekaj.
Oni ciк potrzebuj№.
- A ja ciebie. - Wiem.
Mamy czas.
Gdzie moja cipka. . .?
- Wujek Link! - Boїe!
Ale uroњliњcie! To wy powinniњcie dџwigaж mnie!
Pomуїcie mi.
Raz, dwa, trzy!
Czym ty ich karmisz?
Chodџcie, dzieci!
Czeњж, Cas.
- Witaj w domu. - Dobrze tu byж.
- Uwaїaj na ni№. - To on oberwie.
Jazda st№d, oboje!
Oberwк?
lnni przylatuj№ dwa, trzy razy czкњciej niї wy.
Juї to waіkowaliњmy.
- Musisz siк przenieњж. - Nie mogк.
- Czemu? - Juї wiesz.
Dozer niepotrzebnie ciк prosiі.
Moїe, ale co z tego.
Tej obietnicy nie zіamiк.
To niesprawiedliwe.
Myњlisz, їe Cas nie tкskni za Dozerem?
Straciіam na tym statku dwуch braci.
Bojк siк.
Bojк siк, їe stracк i ciebie.
Nie ma obawy.
Jak moїesz tak mуwiж?
Dziкki Morfeuszowi.
On mуwi, їe to koniec. Koniec wojny.
- On jest obі№kany. - Pewnie.
Ale Tank i Dozer mu wierzyli.
A ja widziaіem, co potrafi Neo,
i teї zaczynam w to wierzyж.
Uwaїaj na siebie.
Bіagam.
- Juї zaczкli? - Tylko modlitwк.
Mуdlmy siк za tych mкїczyzn i kobiety.
Za naszych їoіnierzy.
Za naszych maіїonkуw, nasze rodzeсstwo. . .
i dzieci.
Wspomnijmy zabitych. . .
i dziкkujmy za uwolnionych,
ktуrzy s№ teraz z nami.
Ktoњ inny zakoсczy modlitwк.
Nie przemawiaі od dawna,
ale chyba powie coњ waїnego.
Morfeusz.
Zionie, sіuchaj mnie!
Pogіoski s№ zgodne z prawd№.
Maszyny stworzyіy armiк,
ktуra wіaњnie siк do nas zbliїa.
Wierzcie mi, przed nami trudne chwile.
Їeby siк przygotowaж, musimy siк pozbyж lкku.
Stojк przed wami naprawdк nieulкkіy.
Dlaczego?
Bo mam wiarк, ktуrej wam brak?
Nie!
Nie bojк siк, bo pamiкtam.
Pamiкtam, їe nie jestem tu ze wzglкdu na przyszіoњж,
ale ze wzglкdu na przeszіoњж.
Od stu lat walczymy z maszynami.
Od stu lat maszyny usiіuj№ nas zniszczyж.
Wojna trwa caіy wiek, a ja pamiкtam o najwaїniejszym:
wci№ї tu jesteњmy!
Pokaїmy, їe siк nie boimy.
Niech ta jaskinia zadrїy w posadach!
Ruszmy z posad. . .
ziemiк, stal i beton.
Niech nas usіyszy j№dro Ziemi i niebo.
Niech maszyny wiedz№,
їe taki jest Zion i їe siк nie boimy.
Pamiкtam.
Pamiкtam, їe umiaіeњ taсczyж.
Byіeњ caіkiem niezіy.
Pani kapitan, niektуre rzeczy. . .
nigdy siк nie zmieniaj№.
Niobe!
A inne owszem.
Przepraszam.
- Stкskniіem siк. - Widzк.
Myњlaіem, їe wszyscy tu s№.
Chodџ.
Neo, co ci jest?
Co siк staіo?
Moїesz mi powiedzieж.
Nie bуj siк.
Nie mogк ciк straciж.
Nie stracisz mnie.
Czujesz?
Nie opuszczк ciк.
Dobranoc, Zionie.
Sіodkich snуw.
- i jak? - Przeїyjк.
Nigdy nie widziaіem takiego agenta.
Liczy siк tylko to.
idџ pierwszy.
- Boїe! - Mуw mi Smith.
- Dziкki. - Nie ma za co.
- Szukasz towarzystwa? - Radny Hamann.
Nie wolisz byж sam?
- Towarzystwo dobrze mi zrobi. - To fajnie.
Mnie teї.
Przyjemna noc.
Spokojna.
Jakby wszyscy spokojnie spali.
Nie wszyscy њpi№.
Nie cierpiк spaж. Њpiк po kilka godzin.
Przespaіem 1 1 lat, teraz to nadrabiam.
- A ty? - Po prostu nie mogк spaж.
- To dobry znak. - A co mуwi?
Їe wci№ї jesteњ czіowiekiem.
Byіeњ w sterowni?
Lubiк tam chodziж w nocy.
- Chcesz? - Jasne.
Prawie nikt tam nie chodzi. Chyba їe jest awaria.
Ludzie s№ beztroscy, pуki siк coњ nie sypnie.
Lubiк tu byж.
Lubiк myњleж, їe їyjemy dziкki tym maszynom.
One o nas dbaj№, a inne na nas poluj№.
Ciekawe, co? Maj№ moc dawania їycia. . .
- i odbierania go. - My teї.
Niby tak, ale. . .
Czasem myњlк o tych ludziach, wci№ї podі№czonych do maszyn.
W pewnym sensie my jesteњmy podі№czeni do tych tutaj.
Ale one nami nie wіadaj№.
No jasne, bo niby jak?
To czysty nonsens. . .
Ale zastanawiam siк, czym jest wіadza?
Moglibyњmy je wyі№czyж.
No jasne. Trafiіeњ. To jest wіadza!
Moglibyњmy je rozwaliж.
Ale co by wtedy byіo z oњwietleniem,
ogrzewaniem i klimatyzacj№?
Potrzebujemy siebie nawzajem.
- To sugerujesz? - Nie sugerujк.
Tacy starcy jak ja nie trac№ czasu na sugestie.
To dlatego w Radzie nie ma mіodych?
Trafna sugestia.
Co ciк gryzie?
Mnуstwa rzeczy nie rozumiem.
Widzisz to urz№dzenie? Robi coњ z wod№.
Nie mam pojкcia co.
Ale wiem, czemu jest potrzebne.
Nie mam pojкcia, jak ty robisz pewne rzeczy.
Ale wierzк, їe to jest potrzebne.
Obyњmy poznali przyczynк, zanim zginiemy.
- Ballard. - Zastaіem Neo?
To od Wyroczni.
ldziemy.
Morfeusz to przewidziaі.
Moїe proroctwo siк sprawdzi, a moїe nie.
Ale statek musi mieж centralк.
Czyli mnie.
Wiem.
Noњ to.
- Nie wierzк w krysztaіy. - Ale ja wierzк.
Ten mi przynosiі szczкњcie.
- Moїe ciк ochroni. - Wrуcк.
Sіowo. Wrуcк, їeby nie wiem co.
Zachowaj go.
Zrуb to dla mnie.
Dobrze.
Co u licha. . .?
- Co ci jest? - Nic.
Chciaіem ci tylko їyczyж powodzenia.
Dziкki.
Na razie.
- idziecie do Wyroczni? - Nie mamy czasu.
Mam coњ dla Neo.
Prezent od sieroty.
Przysi№gіem, їe ci to dam.
Podobno wiesz, o co chodzi.
Dziкki.
''Nabuchodonozor'' wystartowaі?
Tak.
Ja wci№ї dowodzк obron№?
Jasne.
Bкdк potrzebowaі wszystkich statkуw.
Rozumiem, komandorze.
Czemu ich wypuњciіeњ?
Bo o naszych losach nie zadecyduje liczba statkуw.
B№dџ ostroїny.
- Szukasz Wyroczni. - Kim jesteњ?
Serafin. Zaprowadzк ciк. Ale najpierw przepraszam.
Za co?
Za to.
Brawo.
Wyrocznia ma wielu wrogуw. Chciaіem mieж pewnoњж.
Їe jesteњ Wybraсcem.
- Mogіeњ zapytaж. - Nie, czіowieka siк poznaje w walce.
Chodџ. Ona czeka.
Gdzie oni s№?
To tylne drzwi?
Furtki programisty.
- Jak dziaіaj№? - Trzeba mieж klucze.
Jeden otwiera zamek, a drugi ktуreњ z drzwi.
Jesteњ programist№?
To kim jesteњ?
Chroniк to, co najcenniejsze.
Podejdџ, nie ugryzк ciк.
Chodџ, niech ciк obejrzк.
No proszк.
Wyszedіeњ na ludzi.
Jak siк czujesz?
Wiem, їe maіo њpisz. O tym pogadamy potem.
A na razie usi№dџ.
- Dziкkujк, postojк. - Jak chcesz.
- Miaіem chкж usi№њж. - Wiem.
Najpierw sprawy oczywiste.
- Nie jesteњ czіowiekiem? - To chyba bardzo oczywiste.
Bкdк strzelaі: jesteњ programem ze њwiata maszyn.
- On teї. - Jak dot№d dobrze.
Moїesz byж czкњci№ systemu, panowaж nad nami.
Mуw.
Oczywiste jest pytanie, jak mogк ci zaufaж?
Bingo!
Niezіy zgryz, nie ma co.
Nie dowiesz siк, czy chcк pomуc, czy nie.
Sam zdecydujesz. Sam postanowisz,
czy przyjmiesz moj№ przepowiedniк.
Coњ sіodkiego?
- Wiesz, czy to wezmк? - inaczej byіabym marn№ wyroczni№.
W takim razie nie mam wyboru.
Przychodz№c tu, juї dokonaіeњ wyboru.
Chcesz tylko wiedzieж czemu.
Myњlaіam, їe juї to rozumiesz.
- A ty co tu robisz? - To samo.
Uwielbiam sіodycze.
Czemu nam pomagasz?
Bo kaїdy musi robiж swoje.
lnteresuje mnie jedno: przyszіoњж.
l wiem, їe tylko razem moїemy przetrwaж.
- Jest drugi taki program jak ty? - Nie taki jak ja, ale. . .
Patrz. Widzisz te ptaki?
istnieje program, ktуry nimi steruje.
Ktуry steruje drzewami i wiatrem, wschodami i zachodami sіoсca.
Wszкdzie roi siк od programуw.
Te, ktуre dziaіaj№ jak naleїy, s№ niewidoczne.
Niezauwaїalne. A pozostaіe. . .
Wci№ї siк o nich gada.
- Nie sіyszaіem. - Sіyszaіeњ.
ile razy ktoњ mуwiі, їe widziaі ducha albo anioіa.
Historie o wilkoіakach, wampirach, kosmitach -
to oznaka, їe system wchіon№і. . .
џle dziaіaj№cy program.
Programy wіamuj№ siк do nas?
- Po co? - Kaїdy ma swoje powody.
Wiкkszoњж wybiera wygnanie z lкku przed skasowaniem.
- Czemu im grozi skasowanie? - Bo s№ zawodne.
Bo powstaіa nowsza wersja. Normalka.
Taki skazany program moїe siк ukryж tu,
albo wrуciж do Їrуdіa.
Do Jednostki Gіуwnej.
Ty teї musisz tam iњж.
Tam prowadzi droga Wybraсca. Widziaіeњ to. . .
we њnie. Њwietliste drzwi.
Co siк dzieje, gdy wchodzisz?
Widzк Trinity.
i coњ siк dzieje.
Coњ zіego.
Ona spada, a ja siк budzк.
- Widzisz, jak umiera? - Nie.
Widzisz przyszіoњж.
Czas juї ciк nie ogranicza.
Czemu nie widzк, co z ni№?
Bo o tym sam zadecydujesz.
Wybiorк dla niej їycie albo њmierж?
Juї dokonaіeњ wyboru.
Musisz go tylko zrozumieж.
Nie. Nie mogк.
- Musisz. - Dlaczego?
Bo jesteњ Wybraсcem.
A jak nie dam rady?
Jeњli zawiodк?
To Zion upadnie.
Nie mamy czasu.
Uratujesz Zion, id№c do Їrуdіa. Potrzebujesz Klucznika.
Znikn№і doњж dawno. Teraz wiemy gdzie.
Wiкzi go niebezpieczny program,
jeden z najstarszych. Zwie siк Merowingiem.
- Nie wypuњci go. - Czego chce?
A czego chce kaїdy wіadca? Wiкkszej wіadzy.
Przyjdџ punktualnie, to moїe ci siк uda.
Czas na nas.
Zawsze mam dla ciebie zіe nowiny.
Naprawdк mi przykro.
Jeњli ciк to pocieszy,
ja w ciebie wierzк.
Powodzenia, mіody.
Pan Anderson.
Ma pan paczkк?
- Tak. - Dobrze.
- Smith? - Nie wygl№da na agenta.
- Zaskoczyіem pana? - Nie.
- Czyli pan wie. - O czym?
O naszym zwi№zku.
Nie wiem, co siк staіo.
Moїe jakaњ czкњж pana jest we mnie.
Skopiowana, opanowaіa czкњж pamiкci. Niewaїne.
Staіo siк to nie bez powodu.
Jakiego?
Zabiіem pana. Patrzyіem, jak pan umiera.
Z pewn№ satysfakcj№. A potem coњ siк staіo.
Byіo to niemoїliwe, ale siк staіo.
Pan zniszczyі mnie.
Potem wiedziaіem, co mam robiж, ale nie zrobiіem tego.
Nie mogіem. Byіem zmuszony zostaж. . .
i okazaж nieposіuszeсstwo.
Jestem tu przez pana.
Przez pana nie jestem juї agentem Systemu.
Zmieniіem siк, odі№czyіem od Matrixa.
Jestem odrodzony i najwyraџniej wolny.
Gratulujк.
Dziкkujк.
Ale, jak pan wie, pozory mog№ myliж.
i dlatego tu jesteњmy.
Nie jesteњmy tu dlatego, їeњmy wolni. Wrкcz odwrotnie.
Od rozumu nie ma ucieczki. Nie wyprzemy siк celu.
Nie istnielibyњmy. . .
- bez celu. - To cel nas stworzyі.
- i cel nas і№czy. - Cel nami kieruje.
- Prowadzi nas. - Napкdza.
- On nas okreњla. - i wi№їe.
Jesteњmy tu dla pana.
Chcemy panu odebraж to, czego pan pozbawiі nas.
Cel.
- Co mu jest? - Nie wiem.
Zaraz bкdzie po wszystkim.
- To ty? - Tak, ja.
Ja, ja, ja.
l ja.
Jeszcze.
To nieuniknione.
Uciekaj!
Trzymasz siк?
- To byі Smith. - Tak.
- Wiкcej niї jeden? - Duїo wiкcej.
- Jakim cudem? - Nie wiem.
Umie siк kopiowaж.
- i tak ciк potraktowaі? - Nie wiem,
- ale byіo to paskudne. - To znaczy?
Czuіem siк tak jak ostatnio.
Jakbym konaі.
Maszyny omijaj№ ukіady obronne.
Ale pewnie dostan№ siк do paru szybуw.
To bкd№ waїne miejsca, dobre do kontrataku.
Sugeruje siк, їe atakowano nas w ten sposуb. . .
od lat, ale prawda jest inna.
Jeszcze nigdy nie byliњmy tak zagroїeni.
Jeњli zrobimy jakiњ bі№d, bкdzie po nas.
Zdajemy sobie sprawк z powagi sytuacji.
Moїe pan stosowaж wszelkie konieczne њrodki.
- Dziкkujк. - Ale. . .
Czy ''Nabuchodonozor'' siк odezwaі?
Ani sіowem.
Trzeba wysіaж statek, by wiedzieж, co z Wybraсcem.
Chciaіbym, ale chyba nie staж nas. . .
- na utratк kolejnej jednostki. - Jeњli trzeba, staж nas.
To moїe potrwaж kilka dni.
- Wyњlijmy dwa statki. - To obікd.
Co pan mуwi?
Przepraszam za tк reakcjк,
ale nie rozumiem tej decyzji.
Prosimy o wspуіpracк, nie o zrozumienie.
Jeњli mam rozkazaж dwуm dowуdcom. . .
Nie musi pan. Niech sami zdecyduj№.
Szukamy dwуch ochotnikуw, ktуrzy pomog№ Morfeuszowi.
Czy znajdzie siк dwуch odwaїnych?
Kapitan Soren z ''Mњciciela'' zgіasza siк na ochotnika.
Rozumie pan, co siк dzieje?
- Tak jest. - Dziкkujк.
Ktoњ jeszcze?
- Moїe siк zgіoњmy. - Chyba oszalaіeњ.
Milcz, bo pуjdziesz do karceru.
Nikt nie chce?
Trudno, їeby ktoњ ryzykowaі їycie, nie znaj№c powodu.
Kapitan Niobe z ''Logosa'' zgіasza siк na ochotnika.
Dziкkujк.
Komandor Lock otrzymaі rozkazy. Koniec posiedzenia.
- Co ty robisz? - To co mogк.
Dlaczego?
Bo jedne rzeczy siк nie zmieniaj№, a drugie tak.
Co widzisz?
Dziwne. Kod siк zmieniі.
- Szyfr? - Moїe.
To dobrze czy џle?
Wszкdzie s№ іadunki wybuchowe.
To џle.
Zaczynamy.
Paсstwo do kogo?
Do Merowinga.
On paсstwa oczekuje. Proszк za mn№.
Nareszcie. Wybraniec we wіasnej osobie.
Zgadza siк?
i legendarny Morfeusz.
No i Trinity. Duїo o was sіyszaіem.
Usi№dџcie. Moja maіїonka, Persefona.
Chcecie jeњж, piж?
To oczywiњcie podrуbki, jak wiele rzeczy tutaj.
- Nie, dziкkujк. - Jasne. Kto ma na to czas?
Ale kogo czas goni, ten nigdy nie ma czasu.
Chateau Haut-Brion, 1959. Kocham francuskie wina.
Tak jak i jкzyk.
Wgraіem sobie wszystkie. Ale najbardziej lubiк francuski.
Zwіaszcza gdy chcк zakl№ж.
Jakbym podcieraі tyіek jedwabiem.
Wiesz, czemu przyszliњmy?
Handlujк informacjami. Wiem, ile tylko mogк.
Pytanie: czy wy wiecie, co tu robicie?
Szukamy Klucznika.
Oczywiњcie. Klucznika.
Ale nie o to chodzi.
Klucznik z samej natury jest њrodkiem, nie celem.
Szukaj№c go, szukacie њrodka do. . .
- Czego? - Ty to wiesz.
A wy?
Myњlicie, їe tak, ale nie wiecie.
Przysіano was tu.
Ktoњ wam rozkazaі, posіuchaliњcie go.
Tak juї jest.
Jedno jest zawsze niezmienne.
Jedna jest prawda absolutna.
Przyczyna i skutek.
Akcja i reakcja.
- Ci№g przyczynowo-skutkowy. - Najpierw jest wybуr.
Nie.
Wybуr to zіudzenie, ktуre wіadcy. . .
daj№ poddanym.
Popatrzcie na ni№.
Tylko popatrzcie.
Powala wszystkich wokуі.
Jest taka oczywista, mieszczaсska, nudna. Ale czekajcie.
Posіaіem jej deser.
Zupeіnie wyj№tkowy.
Sam go napisaіem.
Zaczyna siк prosto,
a potem kaїda linijka programu coњ zmienia. Jak. . .
w poezji.
Najpierw. . .
rumieniec, uderzenie gor№ca i trzepotanie serca.
Widzisz, Neo?
Ona nie wie, co siк dzieje.
Czy to wino? Nie.
Co jej jest?
To przestanie byж waїne.
Przyczyna i powуd znikn№,
zostanie tylko uczucie.
Taki jest ten wszechњwiat.
Walczymy z tym, przeczymy temu, ale to wszystko uіuda.
Udajemy zrуwnowaїonych,
a tak naprawdк wcale. . .
nie panujemy nad sob№.
Nie ma ucieczki od przyczynowoњci. Jesteњmy jej niewolnikami.
Jedyna nadzieja w tym, їe to zrozumiemy.
To nas odrуїnia od nich, a was ode mnie.
To jedyne џrуdіo wіadzy. Bez tego nie ma wіadzy.
A wy przyszliњcie do mnie, nie znaj№c przyczyny.
Jako ogniwo іaсcucha.
Ale nie bуjcie siк. Widzк, їe umiecie wykonywaж rozkazy.
Wiкc wydam wam rozkaz.
Przekaїcie ode mnie swojej wrуїce,
їe jej czas dobiega koсca.
Czekaj№ na mnie powaїne sprawy, a zatem adieu.
- To nie koniec. - Koniec.
Klucznik jest mуj, czemu miaіbym go oddaж?
- Nie widzк powodu. - Dok№d to?
Mуwiіem ci. іaсcuch przyczynowo-skutkowy.
Piіem wino i muszк siк wysikaж.
Przyczyna i skutek.
Dotknij mnie, a urwк ci іapк.
- Marnie poszіo. - Nie mуwiіa nic wiкcej?
- Moїe coњ џle zrobiliњmy. - Albo czegoњ nie zrobiliњmy.
To siк musiaіo staж.
- Sk№d wiesz? - Bo їyjemy.
Szukacie Klucznika? Za mn№.
Wyjdџ!
Mam dosyж tej jego gadaniny. Nadкty fajfus.
Dawno temu, gdy tu przybyliњmy, byіo inaczej.
On byі inny.
Taki jak ty.
Dam ci, czego chcesz, ale ty teї coњ mi daj.
- Co? - Buziaka.
Sіucham?
Pocaіuj mnie tak jak j№.
- Dlaczego? - Bo wy siк kochacie.
To widaж.
Kiedyњ wiedziaіam, jak to jest.
Chcк sobie przypomnieж. Chcк tego skosztowaж.
Maіa prуbka.
Dam ci prуbkк.
Tyle nerwуw o jeden pocaіunek?
Mamy ci zaufaж?
Jak wam nie wydam Klucznika, ona moїe mnie zabiж.
Zgoda.
Ale muszк uwierzyж, їe jestem ni№.
Zgoda.
Do bani. Nic z tego.
Czekaj.
Zgoda.
To jest to.
Zazdroszczк ci. Ale to nie potrwa dіugo.
Chodџcie.
Tylko nie to!
Spokojnie, oni s№ ze mn№.
Pracuj№ dla mojego mкїa.
Odwalaj№ brudn№ robotк. S№ bardzo lojalni.
Prawda?
Tak, pani.
Pochodz№ ze starszej wersji Matrixa.
Ale jak wiele уwczesnych programуw, rozrabiali.
M№ї ich uratowaі, bo sіyn№ z odpornoњci.
ile osуb ma w pistolecie srebrne kule?
Pкdџ z donosem do mego mкїa, albo zostaс i zgiс.
Jest w toalecie!
Szybko.
- Jestem Neo. - A ja Klucznik.
Czekaіem na ciebie.
Jak mogіaњ, Persefono? Zdradziіaњ mnie.
- Przyczyna i skutek, kotku. - Jaka tu moїe byж przyczyna?
Moїe ten њlad szminki, ktуrego dot№d nie starіeњ?
Њlad szminki?
Co ty pleciesz? Nie mam їadnego њladu!
Nie na twarzy.
To nic takiego.
- Zwykіa zabawa. - To teї.
Baw siк dobrze.
Њwietnie.
Zobaczymy, co bкdzie.
Bierzcie Klucznika.
Fajne.
Nie mogк wrуciж.
Zajmк siк nimi.
Zajmiesz siк nami? Twoi poprzednicy byli grzeczniejsi.
Sporo potrafisz.
Zabiж go.
To tylko czіowiek.
Kobieto, kiedyњ mnie wykoсczysz.
Zapamiкtaj moje sіowa, chіopcze.
Daіem radк twoim poprzednikom, dam radк i tobie.
- Dok№d to? - inn№ drog№.
Zamykaj!
Pospiesz siк!
Chodu!
Odejdџ od drzwi.
Zapіacimy ci za to.
Jak nowa.
Rzuж broс!
- Zostaс z nim. - A Neo?
Poradzi sobie.
Do tyіu!
Cholera.
Gdzie jestem?
Nie uwierzysz. W gуrach.
- Serio? - Poszukam wyjњcia.
Nie mam wyjњcia dla tamtych.
- Gdzie s№? - 500 mil na poіudnie od ciebie.
- Centrala. - Zabieraj nas.
- Nie mogк. - Nie st№d.
Jedџcie na wiadukt Winslow.
- Zjazdem? - Tak.
- Dojedziemy. - Za wami!
- Strzelaj№! - Padnij!
Trzymajcie siк!
Robi siк paskudnie.
Patrzysz?
Wezwaі gliny. Osiem radiowozуw.
Co radzisz?
W prawo!
Przez pіot i tunelem na autostradк 1 01 .
Sprуbujecie? To ryzykowne. Przez 14 lat. . .
Co ci mуwiіem?
Tak jest. Wiadukt Winslow. Bкdк czekaі.
Dobrze.
- Kazaіeњ nam unikaж autostrady. - Fakt.
- Bo to samobуjstwo. - Obym siк myliі.
Centrala.
Tu Niobe, z pomoc№. Daj mi Morfeusza.
Przydasz mu siк. Kieruj siк wyciem syren.
Jad№ w stronк. . .
Mamy ich!
Najwaїniejszy jest Wygnaniec.
Jedџ!
- Wkurza nas to. - Jeszcze jak.
Zabierz go st№d.
Chodџ!
Rozwal go.
- Morfeusz. - Nic mu nie jest.
Chodџ!
Jak odpaliж motor?
Szybki kurs. . .
Zaraz!
Nie trzeba.
Przydajesz siк.
Wskakuj.
- Ona siк nie liczy. - Znajdџ Wygnaсca.
1A 12, mуw.
Padnij!
Mam ciк.
Њwietna jest.
Juї nie jesteњ potrzebny.
Kaїdy robi, co mu pisane.
Tobie jest pisane jedno. Kasacja.
Dokop mu!
Neo, mуgіbyњ mi pomуc.
Co to?
"ikar" potwierdza gotowoњж do kontrataku.
Dobrze.
- Coњ nowego? - Zіoїa їelaza spowalniaj№ wiercenie.
- lle zyskamy? - Moїe z godzinк.
Zostaіo jakieњ 9 godzin.
Tak jest.
Jest taki budynek.
Na jedno z piкter. . .
nie dojeїdїa winda ani nie dochodz№ schody.
Jest tam mnуstwo drzwi, przejњж do rуїnych miejsc.
Do kryjуwek.
Jedne drzwi s№ inne. Prowadz№ do Їrуdіa.
Budynek jest dobrze chroniony.
- Lada alarm odpala іadunek. - іadunek?
Ale kaїda konstrukcja ma wady.
Ten system jest jak budynek.
- Klocek na klocku. - Elektrycznoњж.
- Wystarczy, їe zawiedzie jeden. - Bez pr№du si№dzie alarm.
Wyі№czymy pr№d w caіym kwartale?
- W 27 kwartaіach. - Co?
Znam elektrowniк.
Zniszczymyj№.
- Musi byж zabezpieczenie. - Zasilanie awaryjne.
Trzeba wejњж do j№dra sieci.
Wyі№czyж to zasilanie.
Na co my tu?
Neo zrobiіby to lepiej.
Nie zd№їyіby.
Po odbezpieczeniu drzwi si№dzie poі№czenie.
Trzeba zrobiж drugie.
- ile to zajmie? - 314 sekund.
Piкж minut.
Tyle mamy czasu.
Drzwi otworzy tylko Wybraniec...
i tylko w tym czasie.
Sk№d wiesz?
Bo muszк. Po to istniejк. Po to tu jestem.
Jak my wszyscy.
Coњ ciк gryzie.
Nie muszк wiedzieж co. Ale pamiкtaj, їe tu jestem.
Musicie dziaіaж jak jednoњж.
Zaszkodziж nie zaszkodzi.
Klкska jednego z nas. . .
jest klкsk№ wszystkich.
O pуіnocy zmienia siк ochrona.
Wtedy uderzymy.
- Owce policzysz w domu. - Mam je liczyж tu.
Weszli.
- ile czasu? - 1 2 minut.
Cholera!
Caіe їycie toczyliњmy wojnк. Moїemy j№ zakoсczyж.
To nie zbieg okolicznoњci. One nie istniej№.
Nie rzuciі nas tu przypadek. Nie wierzк w przypadki.
Widzк trzy cele, trzech kapitanуw i trzy statki.
To nie przypadek. To Opatrznoњж.
Celowoњж.
Byіo nam to pisane. To nasze przeznaczenie.
Tej nocy wszyscy co do jednego. . .
poznamy sens swojego istnienia.
Mam proњbк. Nie wiem, jak to powiedzieж.
Zgodzк siк, jeњli bкdк mogіa.
Moїesz siк trzymaж z boku?
Їeby nie wiem co, nie wchodziж do Matrixa.
Dlaczego?
Proszк.
Dobrze.
Co jest?
Wci№ї myњlк, їe moїesz siк myliж.
To proroctwo moїe byж stekiem bzdur.
Wtedy wszyscy zginiemy.
Ale to їadna nowina.
Trwa wojna,
a myjesteњmy їoіnierzami.
Њmierж czyha na nas w kaїdej chwili.
Wszкdzie.
Straїnik! Straїnik!
A z drugiej strony. . .
Jeњli mam racjк? Jeњli proroctwo siк speіni?
Jeњli jutro skoсczy siк wojna?
Czy o to nie warto walczyж?
Czy za to nie warto zgin№ж?
- ile jeszcze? - Trzy minuty.
Jeszcze chwila.
- Juї. - Gdzie inni?
Mam Niobe.
A Soren?
S№ w њrodku.
Stoj№.
idziemy.
Wezwij Neo.
- S№ w przejњciu. - Alarm?
Wszystko dziaіa. Jest zasilanie awaryjne.
Jezu!
Jak otworz№ drzwi, zgin№.
Za nic!
Co ty?
Nie bкdк patrzeж, jak gin№.
Zostaіo piкж minut.
Zd№їк zburzyж tк budк.
- ile jeszcze? - Kawaіek.
Niestety, przejњcia nie ma.
Wyj№tkowo nieudolne wіamanie.
Wiкcej nie zdziaіam. Wyhoduj sobie skrzydіa.
- Weszіam. - idџ na 65. piкtro!
Jest pan zaskoczony?
To mnie rуїni od pana. Ja pana oczekiwaіem.
- Czego chcesz? - Jeszcze pan nie wie?
Uїywa pan muskuіуw, ale nie mуzgu.
Chcк tego, co i pan. Wszystkiego.
Takїe kulki?
Strzelaj њmiaіo.
To moja wielka zaleta: wystкpujк w tylu kopiach.
Co tu siк staіo?
Stуj, panienko!
- Nie dasz nam rady. - Przyі№cz siк.
UDZlELONO DOSTКPU
Przepadli. Jeszcze dwie minuty.
Wyі№cz kwadraty 21-48
AWARiA UKіADU ZAPASOWEGO
UTRATA ZASILANIA!
Minuta.
Szybciej!
Bіagam!
Zabiж ich!
Weszli!
Cud!
Tak miaіo byж.
Te drzwi to przejњcie.
Ty wybierzesz, ktуre. idџcie!
Trinity, idzie do ciebie caіy tіum.
Witaj, Neo.
- Kim jesteњ? - Architektem.
To ja zbudowaіem Matrixa. Czekaіem na ciebie.
Masz wiele pytaс. Mimo odmiennego stanu њwiadomoњci. . .
pozostaіeњ bardzo ludzki, wiкc nie wszystko zrozumiesz.
A pytanie, ktуre najbardziej ciк gnкbi,
- moїe byж najmniej istotne. - Co ja tu robiк?
Twoje їycie to jakby bікdne rуwnanie w rachunku macierzowym.
Jesteњ skutkiem anomalii, ktуrej mimo wysiіkуw. . .
nie mogіem wyeliminowaж z ogуlnie harmonijnej. . .
konstrukcji matematycznej.
Stanowisz problem, najczкњciej omijany,
ale oczekiwany i w pewien sposуb kontrolowany.
l dlatego niezmordowanie d№їyіeњ do mnie.
- To nie odpowiedџ. - Racja.
Ciekawe. Tamci byli wolniejsi.
Jacy tamci?
Matrix jest starszy niї myњlisz.
Lubiк liczyж kolejne anomalie. Ty jesteњ szуst№.
Byіo juї piкciu? Widzк dwa wytіumaczenia.
Wszyscy milczeli...
- albo nikt o tym nie wie. - Otуї to.
Jak zapewne rozumiesz, jest to bі№d systemowy,
dlatego wpіywa na najprostsze rуwnania.
Nie masz wіadzy nade mn№! Rozwalк ciк na kawaіki!
Nie zmusisz mnie do niczego.
Mam wybуr. W tym problem.
Mуj pierwszy projekt byі doskonaіy.
istne dzieіo sztuki. Bez skazy. Wielki triumf i wielka klapa.
Teraz wiem, їe byі to nieunikniony skutek ludzkiej niedoskonaіoњci.
Drug№ wersjк oparіem na waszej historii,
їeby lepiej odpowiadaіa waszej groteskowej naturze.
i znуw poniosіem klкskк.
Pуџniej zrozumiaіem, їe byіem zbyt inteligentny,
a moїe zbyt ograniczony w doskonaіoњci swoich parametrуw.
Drogк wskazaі mi inny program, peіen intuicji,
stworzony w celu badania ludzkiej psychiki.
Ja jestem ojcem Matrixa, a ona jego matk№.
- Wyrocznia. - Litoњci.
To ona odkryіa,
akceptuje program, pуki ma wybуr,
choжby czuli to na poziomie podњwiadomoњci.
Ta metoda dziaіaіa, ale miaіa skazк.
St№d powstaіa anomalia systemowa,
mog№ca zagraїaж caіoњci.
Ci, ktуrzy odrzucali program, byli w mniejszoњci,
ale niekontrolowani byli rosn№cym zagroїeniem.
Chodzi ci o Zion.
Jesteњ tu, bo zamierzam go zniszczyж, zabiж wszystkich mieszkaсcуw.
Nie zostawiж њladu.
Bzdura.
Wyparcie. Typowa u ludzi reakcja.
Spokojnie. Szуsty raz zniszczymy Zion.
Robimy to z coraz wiкksz№ skutecznoњci№.
Wybraniec musi teraz wrуciж do Їrуdіa. . .
w celu czasowego rozkodowania i zaіadowania programu,
po czym wybierze z Matrixa 23 osobniki: 1 6 samic, 7 samcуw,
do odbudowy Zionu.
Jeњli tego nie zrobi, nast№pi straszliwa awaria systemu. . .
i zgin№ wszyscy podі№czeni do Matrixa.
A їe padnie Zion,
wyginie caіa ludzkoњж.
Nie dopuњcicie do tego. Potrzebujecie ludzi.
My moїemy siк pogodziж z pewnymi stratami.
Pytanie, czy ty weџmiesz. . .
na siebie tak№ odpowiedzialnoњж.
Lubiк obserwowaж wasze reakcje.
Twoi poprzednicy teї byli zaprojektowani wedle zasady warunkowej afirmacji.
Przywi№zanie do waszego gatunku uіatwiaіo Wybraсcom funkcjonowanie.
inni odczuwaj№ to ogуlnie,
a ty czujesz konkretn№, ukierunkowan№ miіoњж.
A propos, ona wіaњnie nadstawia za ciebie karku.
Nie.
No i tak nadeszіa chwila prawdy,
kiedy to ujawni siк wasza zasadnicza skaza,
a anomalia okaїe siк pocz№tkiem i koсcem.
Tu jest dwoje drzwi.
Te prowadz№ do Їrуdіa i ratunku dla Zionu.
Drugie prowadz№ do Matrixa, do niej i do zagіady ludzkoњci.
Jak sam orzekіeњ, to kwestia wyboru.
Ale obaj wiemy, co zrobisz.
Juї widzк reakcjк іaсcuchow№,
reakcje chemiczne, њwiadcz№ce o wybuchu uczuж,
z natury przysіaniaj№cych rozs№dek.
Te uczucia juї zamykaj№ ci oczy na prawdк.
Ona umrze, a ty nic na to nie poradzisz.
Nadzieja.
Naczelne zіudzenie ludzkoњci, џrуdіo najwiкkszej siіy i sіaboњci.
Radzк, mуdl siк, їebyњmy siк juї nie spotkali.
Nie spotkamy siк.
Mamy zgryz.
No nie.
- Co to? - Strasznie zasuwa.
Cholera, ma j№!
- Musiaіam. - Wiem.
Masz w brzuchu pocisk.
Nie poddawaj siк!
Przykro mi.
BRAK SYGNAіU
Wiem, їe mnie sіyszysz.
Nie dam siк.
Nie mogк.
Cholera, za bardzo ciк kocham.
Nie wytrzymam.
No to jesteњmy kwita.
Nie rozumiem.
Wszystko jest tak jak trzeba.
Wybraniec dotarі do Їrуdіa, wojna musi siк skoсczyж.
- Skoсczy siк do jutra. - Jak to?
Musimy coњ zrobiж albo Zion padnie.
- Co? - Sk№d wiesz?
- Powiedziaі mi to. - Kto?
Niewaїne. Wierzк mu.
- Niemoїliwe. Proroctwo. . . - To bujda.
To byіa bujda.
Wybraniec nie miaі niczego zakoсczyж. To byі sposуb kierowania wami.
Nie wierzк.
Sam mуwiіeњ.
Co z proroctwem, skoro wojna trwa?
Przykro mi.
Ciкїko ci tego sіuchaж, ale. . .
tak jest.
- i co teraz? - Nie wiem.
- Co one robi№? - Uciekaj№ z pola raїenia.
Bomba.
Musimy wiaж.
''Miaіem sen,
ale juї mnie odszedі'' .
S№.
Chodu!
- Nie zd№їymy. - Sprуbujmy.
Coњ siк zmieniіo.
Co?
Wyczuwam je.
- Co mu jest? - Nie wiem.
To ''Mіot'' .
Zapadі w њpi№czkк,
ale poza tym jest zdrуw.
Co z tob№?
W porz№dku.
Przyda ci siк odpoczynek.
Zostanк z nim.
Lock miaі racjк, їe maszyny wejd№ do szybуw.
Liczyі, їe kontratak je zaskoczy.
Brzmiaіo to nieџle. Mieliњmy szansк,
ale ktoњ spieprzyі sprawк.
- Bomba wybuchіa za wczeњnie. - Zniszczyіa piкж jednostek.
Maszyny siк przedarіy i dokonaіy rzezi.
To byі przypadek, awaria?
- Nie wiadomo. - Ktoњ to wie.
Kto?
Gdy skoсczyіy z nami, kopaіy dalej.
A my szukaliњmy niedobitkуw.
Znaleџliњcie jednego.
Tylko jednego.
ClҐG DALSZY NASTҐPI