เอาล่ะเด็กๆ นั่งสบายๆ กันแล้วใช่ไหม
แม่จะเล่าเรื่องล่ะนะ
เรื่องนี้เกิดเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านี้
แต่สำเร็จลุล่วงไปภายใน 7 วัน
ในเวลาที่นานแสนนานมาแล้วนั้น
ยังไม่มีสิ่งที่เราเห็นอยู่ในขณะนี้
ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาวและโลก
สัตว์และพืช ยังไม่ปรากฏแม้แต่อย่างเดียว
พระเจ้า เท่านั้นที่อุบัติขึ้น พระองค์เท่านั้นที่สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง
ด้วยพระองค์เอง
The Others: คฤหาสน์ สัมผัสผวา
เกาะเจอร์ซี่ ปี 1945
คุณซิมป์สันมีบุคลิกไม่เหมือนใครเลยนะ
น่าสงสัยว่า เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ฉันว่าตายไปแล้ว เหมือนคนอื่นๆ ทั้งหลาย
ไม่น่า เลเยน่า
คุณทัทเทิลผมคุณ
จ๊ะ
สวัสดีค่ะคุณนายเรามา เรื่อง...
อ้อใช่สิ...เข้ามา
ไม่นึกว่าจะมาได้เร็วขนาดนี้
เธอคือ…
เบอร์ธ่า มิลล์ค่ะคุณนาย
และนี่เอ็ดมันด์ ทัทเทิล
สวัสดีครับคุณนาย
เธอคงเป็นคนสวน
ใช่ขอรับเป็นคนสวน
และสาวน้อยผู้นี้ชื่อลิเดีย
เคยเป็นคนใช้มานานแล้วเหรอ
อย่าให้ใบหน้าอ่อนๆ หลอกตาคุณล่ะ
เขาแก่กว่าที่เห็น
รีดผ้าเป็นไหม
เป็นอะไรไปกลัวดอกพิกุลจะร่วงเหรอ
เธอพูดไม่ได้ค่ะคุณ
เขาเป็นใบ้
แต่เขาทำงานขยันขันแข็งรับประกันได้
เอาล่ะ เอาล่ะ
ผิดกับสาวใช้คนก่อนจ้อไม่หยุดปาก
ตามมา
คุณมิลล์กับลิเดีย
นอนในห้องเพดานนะ
ส่วนคุณ
ทัทเทิลขอรับ
ทัทเทิลคุณนอนที่เพิงข้างหลังบ้าน
เธอคงเห็นแล้วว่างานบ้านถูกละเลยไป
ตั้งแต่พวกคนใช้หายตัวไป เมื่ออาทิตย์ก่อน
หายตัวไปเฉยๆ เลยหรือเจ้าคะ
หายไปเลยโดยไม่บอกกล่าว
แม้แต่ เงินเดือนก็ไม่เอา
ทิ้งเราไปเสียเฉยๆ
ทำอะไรแปลกๆ
ไม่ช้าคุณจะรู้ว่า
บ้านนี้ไม่น่าอยู่สักเท่าไหร่
ข้อความในหนังสือพิมพ์ที่ฉันลง จึงบ่งว่าต้องการคนขยันขันแข็ง
และซื่อสัตย์
ไม่มีใครขยันและซื่อกว่าเราอีกแล้ว
จริงไหมคุณทัทเทิล
เราทั้งซื่อสัตย์มาก
และขยันขันแข็งมากเลย
นี่ครัว อาหารเช้าฉัน 8 โมง ลูกๆ 9 โมง
มื้อกลางวันบ่ายโมงและมื้อเย็นทุ่มครึ่ง
คุณผู้ชายล่ะเจ้าคะ
คุณผู้ชายไปสงครามปีครึ่งแล้ว
ไม่ได้ข่าวคราวนับตั้งแต่สงครามยุติ
ใครเป็นคนทำกับข้าวจ๊ะ
เสียใจด้วยนะเจ้าคะ
ใครเป็นคนทำกับข้าวจ๊ะ
ทุกคนเห็นแล้วใช่ไหมว่าฉันกำลังทำอะไร
ห้ามเปิดประตู
ก่อนจะปิดประตูที่เปิดไว้ เด็ดขาด
จดจำไว้ให้ขึ้นใจ
มันไม่ง่ายอย่างที่คิด
มีกุญแจที่แตกต่างกัน 15 ดอก ไว้ไข 50 ประตู
ขี้นอยู่กับตอนนั้นอยู่บริเวณไหนของบ้าน
คุณมิลล์ พรุ่งนี้ฉันจะมอบกุญแจ
ให้คุณดูแลชุดนึง
เจ้าค่ะ
ห้องดนตรี
เปียโนหลังเก่านั่นอยู่ที่นี่ ตอนเราย้ายเข้ามา
อย่าให้เด็กๆ เล่นมันเป็นอันขาด
มันทำให้ไมเกรนฉันกำเริบ
ความเงียบ เป็นสิ่งต้องการอย่างสูงในบ้านนี้
ถึงได้ไม่มีโทรศัพท์
วิทยุหรืออะไรที่รกหู
ที่นี่ไม่มีไฟฟ้าด้วย
ตอนสงครามเยอรมันตัดไฟ
จนเราชินชากับมัน
- ต่อไป - คุณนาย
ไม่จำเป็นต้องบอกเราทุกห้องก็ได้
จำเป็น จำเป็นสิ
เพราะในนี้ส่วนใหญ่
คุณจะอยู่ในความมืด
มันจึงยากที่จะสังเกตว่า
โต๊ะเก้าอี้ตู้อยู่ตรงไหนถ้าไม่คุ้น
และลูกๆ ฉันยังชอบเล่นซ่อนหาอีกด้วย
หมายความว่าไงเจ้าคะ
ฉันควรจะแนะนำให้รู้จักเด็กๆ ก่อน
คุณทัทเทิลจัดสวนได้เลย
เครื่องมืออยู่ที่เพิง
ขอรับ
เธอสองคนช่วยกันปิดม่านได้แล้ว
ทั้งหมดเลย
มา
ฉันจะปลุกลูกๆ คอยอยู่นี่นะ
ไม่ว่าจะทำอะไร ห้ามเปิดม่านเป็นอันขาด
ตื่น ตื่นได้แล้ว
เอาล่ะจ้ะหลับตาพนมมือ
ขอทรงโปรดประทานพร
ขอทรงส่องแสงสว่าง
ขอองค์พระเยซูคริสต์เจ้า
และพระนางมารี สตรีผู้บริสุทธิ์
ทรงปกปักษ์รักษาข้าพระองค์
อยู่ตลอดทุกเมื่อเชื่อวัน
ยังสะลืมสะลืออยู่เลย
น่ารักจังเลย
ลูกต้องทักว่าไงจ๊ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีเด็กๆ
ฉันชื่อมิลล์แต่ เรียกฉันว่า เบอร์ธ่า ก็ได้นะ
ชื่ออะไรบ้างคะ
เเอน
นิโคลัส
แอนกับนิโคลัสชื่องามนามเพราะ
คุณมาเป็นพี่เลี้ยงคนใหม่ของเราเหรอ
จ้ะที่รักพี่เลี้ยงคนใหม่
ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
ลิเดียเธอไปปิดม่านในครัวให้หมด
หมอไม่มีทางรักษา
รักษาอะไร
โรคของเขา
เด็กๆ เป็นภูมิแพ้แสงอย่างหนัก
ดวงตาสู้แสงที่แรงกว่านี้ไม่ได้
ไม่กี่นาที
จะปวดแสบปวดร้อนและหายใจไม่ออก
ในท้ายสุดอาจถึงแก่ชีวิตได้
ตายจริง
หนูไม่ชอบขนมปังปิ้งนี่
ทำไมล่ะคะ
รสชาติชอบกลหนูชอบแบบเดิม
อาจเป็นเพราะแต่ก่อนเป็นคนอื่นปิ้ง
เมื่อไหร่เขาจะกลับมา
เขาไม่มีวันกลับมาหรอก
เหมือนคุณพ่อ
คุณพ่อจะกลับมาย่ะ
คุณมิลล์คะ พ่อเราไปรบที่ฝรั่งเศส คุณรู้ไหม
สงครามโลกต่างหาก
รู้แล้วแต่รบกันในฝรั่งเศส
คุยกันสนุกพอแล้ว ทานอาหารเช้าให้เสร็จได้แล้ว
คุณจะทิ้งเราไปไหม
เรื่องอะไรฉันจะต้องทิ้งพวกคุณไป
พวกนั้นก็พูดอย่างนี้
แต่ก็ทิ้งไปมันถึงเกิดเรื่อง
หยุดพูด
หมายความว่าไงแอน
เกิดอะไรขึ้น
คุณแม่เป็น...บ้า
ไม่จริงสักหน่อย
- จริงสิ - ไม่จริง
จริงสิ
เงียบๆ
เอะอะอะไรกัน
แม่อยากเห็นจานเปล่าในหนึ่งนาทีนี้
เข้าใจไหม
คุณมิลล์เชิญข้างนอกสักครู่
ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
ได้ค่ะ
ปกติไปรษณีย์มานี่ทุกวันพุธ
แต่ฉันพึ่งดูที่ตู้จดหมาย สัปดาห์นี้เขาไม่มา
ดิฉันตามไม่ทันเจ้าค่ะ
จดหมายนี้
ควรจะมีคนเก็บ ไปส่งหนังสือพิมพ์ 5 วันก่อน
มันเป็นข้อความรับสมัครคนใช้
ในเมื่อยังไม่ได้ประกาศ
ช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อย คุณรู้ได้ยังไง
เข้าใจแล้ว
ดิฉันกำลังจะบอกคุณนาย
ตอนเปิดประตูให้เรา
ความจริงพวกเราลองเสี่ยงมา
คฤหาสน์ใหญ่ๆ
มักต้องการคนรู้งานมาประจำ
เธอเคยรับใช้ในบ้านอย่างนี้มาก่อน อย่างนั้นเหรอ
คุณนายอาจประหลาดใจมากกว่านั้น
อันที่จริงเราเคยทำงานที่บ้านนี้มาก่อน
บ้านนี้…
สัก 2-3 ปีก่อนหน้านี้
คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตามแต่
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
ที่เราพากันมานี่ก็เพราะบ้านหลังนี้ มีความหมายต่อเรามาก
ดิฉันอวดใบรับรองให้คุณนายดูดีกว่า
อย่าๆ ไม่ต้องหรอกไม่จำเป็น
มิน่าล่ะเธอถึงรู้จักบ้านนี้ดี
เหมือนหลังมือตัวเองเลย
ถ้าหากว่าไม่มีขางอกออกมาจากฝา
และเคลื่อนไหวไปมาได้นะ
สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวได้ในนี้คือแสง
แต่มันเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
ค่อนข้างยุ่งยากที่จะพูดว่าอย่างน้อย
บางคนก็อาจจะทนไม่ไหว
ทางเดียวที่จะทนมันได้คือทำใจไว้
ค่ะคุณนาย
ฉันไม่ชอบการฝันเฟื่อง ความคิดแปลกๆ
เข้าใจความหมายไหม
คิดว่า เข้าใจค่ะ
ลูกๆ ฉันมักมีความคิดแปลกๆ
แต่อย่าไปใส่ใจ
เด็กก็คือเด็ก
แน่นอนค่ะคุณนาย
เอาล่ะ...เธออยู่ได้
ขอบคุณเจ้าค่ะ
มันเกิดขึ้นจริงๆ
ข้าหลวงโรมัน พยายามเปลี่ยนใจเขาต่อมา
เปลี่ยนใจพวกเขา
- ฟุตสต๊อปต่อมา - ต่อมา
ท่านสั่งให้โบยพวกเขา
แต่ยุสตัสกับพาสเตอร์หาเกรงใจไม่
แสดงตนว่า พวกเขาเต็มใจตายเพื่อไครสท์
ข้าหลวงโรมันบันดาลโทสะ
สั่งให้บั่นคอเขาเสีย
ลูกขำอะไรตรงไหน
เเหม
เเหม...อะไร
เด็กพวกนั้นช่างโง่เสียจริง
ทำไม
ที่บอกว่า เขาศรัทธาพระเยซู
เลยถูกฆ่าสังเวย
ถ้าเป็นลูกจะทำยังไง ประนามพระบุตรเหรอ
แน่นอน
ในใจหนูอาจศรัทธาพระองค์
แต่เรื่องอะไรจะต้องบอกให้พวกโรมันรู้
ลูกคิดอย่างนั้นหรือเปล่านิโคลัส
แต่...ลูกเลือกทางที่จะโกหก
เพื่อจะเอาตัวรอด
ลูกอาจไม่ถูกตัดหัวโดยพวกโรมันก็จริง...
แต่ทว่าต่อมาจะเกิดอะไรขึ้น
เมื่อไหร่คะ
ในภพหน้า
ที่รอเราอยู่หลังจากเราตาย
- แล้วไปที่ไหน - อ๋อ
อ่อ...ที่ไหนนิโคลัส
ในนรกทั้งเป็นของเด็กๆ
อะไรคือนรกทั้งเป็นของเด็กๆ แอน
หนึ่งในนรกสี่ขุม
ซึ่งคือ...
หนู หนู หนูเอง
อย่าให้น้องตอบ
ซึ่งคือ
ที่ซึ่งคนถูกชำระให้บริสุทธิ์ชอบธรรมไปอยู่
คือที่อ้อมอกของอับราฮามในสวรรค์สถาน
ที่ซึ่งคนชั่วไปอยู่นั้นคือแดนนรก
ณ ใจกลางโลก
ที่ซึ่งร้อนราวกับไฟประลัยกัลป์
ที่ซึ่งเด็กขี้โกงจะตกลงไป
ไม่ใช่แค่ 2-3 วัน
พวกเขาถูกสาปส่งตลอดกาล
คิดดูสิ
จินตนาการจุดจบของนิรันดร
หลับตาลง
หลับตาลงแล้วพยายามนึกภาพให้ออก
ตลอดกาล
เจ็บปวดชั่วนิรันดร
ชักเวียนหัวแล้ว
เข้าใจแล้วใช่ไหม
ทำไมยุสตัสกับพาสเตอร์บอกตามตรง
เอาล่ะ
เปิดหนังสือไปบทที่ 6
- ขอเราไปเล่นกันหน่อยสิแม่ - ยังไปไม่ได้
ข้อแรกลูกต้องท่องจนจำขึ้นใจเสียก่อน
ทั้งหมดเลยเหรอ
ถ้าขืนประท้วงอีก
จะอดเล่นทั้งวัน
ที่จริงลูกควรศึกษา กันคนละห้องจะถูกกว่า
- โน โน โน - เยส เยส เยส
หนูกลัวเมื่อแยกห้องกันอยู่
กลัวอะไรลูกน่าจะคุ้นกับบ้านนี้แล้ว
ถ้าเจอผีล่ะ
พี่แอนเล่าให้ลูกฟังอีกล่ะสิ
ไม่เคยเล่าสักที
ถ้าลูกเจอผีก็ทักทายเขา
แล้วเรียนต่อ
- แอนไปห้องดนตรีกับแม่ - ทำไมคะ
เพราะแม่สั่งน่ะสิ
เอาไบเบิ้ลไปด้วย
นิโคลัสท่องบทนั่นให้จบ ภายในหนึ่งชั่วโมง
- แม่ครับ - อะไร
จูบผมหน่อย
- จูบผมที - จูบหน่อย จูบหน่อย
แอนไปรอนอกห้อง
หนูไม่อยากไป
ไปตรงนั้น
คุณมิลล์ ช่วยปิดม่านให้หมด
ลูกฉันจะเดินผ่านห้องนั่งเล่น
ได้ค่ะ
แอนออกมาได้
ลูกรัก
แม่อยู่กับลูกตลอดเวลาไม่ได้
ลูกต้องเรียนด้วยตัวเอง
ลูกประคำอยู่ไหน
เมื่อไหร่ที่ลูก รู้สึกกลัว
แม่อยากให้ลูกบีบมันไว้แน่นๆ
และเอ่ยนามบิดา จากนั้นความกลัวก็จะหายไป
- ไม่มีทาง - มีสิจ๊ะเชื่อแม่
เมื่อลูกทำอย่างนั้น
พระเจ้าจะอยู่กับลูก
ไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัว
บ้านกับครอบครัว
เราอยู่ในบ้านพร้อมหน้าครอบครัว
ครอบครัวประกอบด้วยพ่อแม่
ลูกๆ กับปู่ยาตายาย
เราต้องว่าง่าย
มีน้ำใจต่อสมาชิกครอบครัวเรา
เราต้องไม่ทะเลาะเบาะแว้ง
กับพี่น้องของเรา
เธอมีลูกหรือเปล่า
เปล่า
คุณทัทเทิลและลิเดียเท่านั้นที่ฉันมี
และเขาก็มีแค่ฉันเหมือนกัน
เขาเกิดมาเป็นอย่างนั้นเหรอ
อะไรนะคะ
เด็กผู้หญิงน่ะเป็นใบ้แต่กำเนิดเหรอ
เปล่า
ดิฉันเสร็จงานตรงนี้แล้ว
เห็นจะต้องไปช่วยคุณทัทเทิลเขาหน่อย
นิโคลัส
นิโคลัสแม่มาแล้ว
- นิโคลัส - เป็นอะไรไป
ร้องไห้ทำไม
ไม่ได้ร้องกำลังท่องหนังสือ
แต่แม่ได้ยินนี่...แอน
แอน
หนูยังไม่ได้ท่องเลยแม่
- เป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า
- อย่างนั้นลูกร้องไห้ทำไม - ไม่ได้ร้องสักหน่อย
แต่แม่ได้ยินเสียงหนูนะ
ไม่ต้องอายแม่หรอกจ้ะ
หนูเปล่า
ถ้าหนูร้องหนูจะบอกแม่
อย่างนั้นเหรอแม่คิดไปเองใช่ไหม
เปล่าเด็กคนนั้นต่างหาก
เด็กไหน
วิคเตอร์
วิคเตอร์ไหน
เมื่อกี้เขาอยู่ในห้องนี้
หนูบอกจะท่องหนังสือ
แต่เขาไม่ยอมหยุดร้อง
เขาถูกตามใจจนเคยตัว
เขาสั่งให้เราออกไปจากบ้านนี้
อย่างนั้นเหรอเขาร้องไห้ทำไม
เพราะเขาไม่ชอบบ้านนี้
แต่จำใจต้องอยู่พ่อเขาเป็นนักเปียโน
- พ่อเป็นนักเปียโนซะด้วย - ค่ะ
หนูบอกเขาไปแล้วว่าห้ามแตะต้องเปียโน
เขาไม่ได้แตะใช่ไหมแม่
หนูคุยกับพ่อเขาด้วยอย่างนั้นเหรอ
เปล่า แค่วิคเตอร์
พ่อเขาอยู่ในห้องโถงกับแขก
แต่แม่พึ่งมาจากห้องโถง ไม่เห็นใครสักคน
คงพากันขึ้นไปข้างบนมั้ง เขามาดูบ้านนี่
พอแล้วแอนพอแล้ว
บอกมาหนูร้องไห้ทำไม
วิคเตอร์ต่างหาก
- ตอนนี้เขาอยู่ไหน - เขาออกไปทางนั้น
บอกหน่อยได้ไหมว่าทำไมเด็กเล็กๆ
เข้าออกห้องนี้ได้ทั้งๆ ที่ล็อคอยู่
ฉันสั่งแล้วใช่ไหมว่า
ห้ามเปิดประตู
ก่อนปิดประตูที่เปิดค้างไว้
มันเข้าใจยากนักหรือไง
บ้านนี้เหมือนกับเรือ
แสงจะต้องจำกัดวงเหมือนกับน้ำ
โดยการเปิดปิดประตู
ชีวิตลูกๆ ฉันขึ้นอยู่กับมัน
- แต่คุณนายฉัน... - อย่า เถียงหุบปากไว้
ใครคือคนสุดท้ายที่เข้าไปในห้อง
ลิเดีย
เขาไม่มีกุญแจดิฉันบอกคุณแล้ว
อย่างนั้นกะเธอน่ะสิ
แต่ฉันอยู่ในห้องโถงตลอดเวลา
จากนั้นก็ลงไปในสวน
คุณก็เห็นกับตา
หวังว่าเธอคงไม่โยนมาให้ฉัน
เธอคิดหรือว่าฉันจะมองข้าม
สิ่งที่เป็นพิษภัยต่อลูกๆ ฉัน
เธอไม่ควรอ่านหนังสือที่โต๊ะ
อย่างนั้นเหรอ
แล้วใครจะฟ้องแม่เธอเหรอ
หรือว่าเธอ
เธอเห็นเขาจริงๆ เหรอ
เขาชื่อวิคเตอร์
เขาเป็นผีเหรอ
อย่าโง่ผีไม่ใช่แบบนี้
แล้วแบบไหนล่ะ
บอกตั้งพันครั้งแล้ว
ผีเอาผ้าสีขาวคลุมตัว และเดินถือโซ่ไปมา
- เธอรู้ได้ไง - เพราะฉันเห็นผี
ออกมาตอนกลางคืน
ฝอยแหลกที่ไหน
- ยายโง่ - โง่ไม่ได้ครึ่งนึงของนาย
ฉันไม่เชื่อว่า เธอเห็นเด็กคนนั้น
ตามใจ
อย่ามาอ้อนวอนขอเล่นกับเราแล้วกัน
นิโคลัส
อะไร
ดู
เธอเปิดม่านทำไม
- ฉันเปล่า - อย่างนั้นใครเปิดล่ะ
วิคเตอร์ต่างหาก
เขาทำอย่างนั้นทั้งคืน
โกหกฉันจะฟ้องแม่
- หาว่าฉันโกหกเหรอ - เออ
วิคเตอร์ออกมาจากหลังม่าน
หลอกน้องงี่เง่าฉันที
ไปให้พ้น
เกิดไม่อยากเห็นขึ้นมาแล้ว
คนขี้ขลาดตาขาว
ขี้ขลาดตาขาว
อย่างนั้นฉันทำเองก็ได้
พอทีวิคเตอร์
นิโคลัส
บอกเขาว่าอย่ายุ่งกับม่าน
เขาไม่ยอมฟังฉัน
หยุดนะลงมาจากเตียงฉันทั้งสองคน
นี่เตียงฉันนะ
เปล่า เตียงฉัน
แอนเลิกดัดเสียงซะทีได้ไหม
เธอมันขี้ขลาดตาขาว
ขืนไม่หยุด ฉันจะให้แม่มาเตะนายให้กลิ้ง
ไม่รู้จักแม่ฉันซะแล้ว
เธอก็ไม่รู้จักพ่อแม่ฉัน
แอนฉันจะฟ้องแม่ล่ะเรื่องเธอ
อย่าโง่ไปหน่อยเลยใช่ฉันซะที่ไหนกัน
วิคเตอร์จับแก้มเขาหน่อย เขาจะได้รู้ว่าของจริง
ช่วยด้วยแม่ครับ
อะไรเหรอ
แอนหลอกผมบอกให้หยุดก็ไม่ยอม
แม่เหลืออดแล้วนะได้ยินไหม
เหลือทนแล้ว
หนูไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง
พระองค์ทรงไล่ชายนั้น ออกไปจากสวนเอเดน
ทรงตั้งพวกเทวรูปไว้ทางด้านทิศตะวันออก
และทรงตั้งกระบี่เพลิงอันหนึ่ง
ที่หมุนได้รอบทิศไว้เฝ้าทาง
นั่นจบแล้ว
ดีมาก
ต่อไปขอให้แม่พระอภัยให้
อะไรไม่ได้ตกลงกันไว้นี่
เราไม่ได้ตกลงอะไรกันไว้นี่
วันนี้หนูถูกทำโทษจงทำตามคำสั่ง
แม่บังคับให้หนูขออภัยแม่พระไม่ได้
กล้าดียังไง
หนูไม่ขออภัยในสิ่งที่หนูไม่ได้ทำหรอก
หนูบอกน้องว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องด้วย
- มีจริงนี่ - โกหก
หนูเปล่า
แอน
จำเรื่องยุสตัสกับพาสเตอร์ได้ไหม
เด็กที่ไม่พูดความจริงตกนรกทั้งเป็น
นั่นแม่พูด เองแต่หนูอ่านพบว่า
นรกขุมนั้นมีไว้สำหรับเด็ก ที่ไม่ได้รับศีลมหาสนิท
หนูรับแล้ว
อับราฮัมเอาฟืน
สำหรับใส่เครื่องบูชา ใส่บ่าอิสอัคบุตรชาย
ถือไฟและมีด
แล้วพ่อลูกก็ไปด้วยกัน
และอิสอัคพูดกับอับราฮามบิดาว่า
คุณพ่อครับ
ท่านตอบว่าลูกเอ๋ยมีอะไรเหรอ
เธอเข้าไปดูนิโคลัสหรือเปล่า
ดูค่ะกำลังหลับปุ๋ยเชียว
แล้ว แอนล่ะ
ยังอยู่บนบันไดหรือ
ค่ะคุณ
ฉันอยากให้เขาอยู่ในที่ๆ ฉันมองเห็นเขา
จะทำโทษกันไปอีกนานไหม
นี่ก็สามวันแล้วนะ
ขี้นอยู่กับเขา
ว่าจะยอมกล้ำกลืนความหยิ่ง
และขอโทษไหม
ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาจะเรียนไบเบิ้ลแล้ว
พระท่านคงยินดีปรีดาที่ได้ยินคำนี้
ถ้าท่านยอมมาเยี่ยมเราอีกครั้งนึงนะ
ท่านก็รู้ดีว่าเด็กๆ ออกไปไหนไม่ได้
ท่านบอกฉันเมื่อวานนี้เองว่า
จะแวะมาโดยไว
ฉันชักรู้สึกว่าตัวเองถูกตัดออกจากโลก
ยิ่งหมอกลงแบบนี้ยิ่งเลวร้ายใหญ่
นั่นน่ะสิคะ
แม้แต่นางนวลยังเงียบเสียง
แอน
แอนแม่ไม่ได้ยินลูก
แล้วก็ คุณมิลล์ฉันหนวกหูลิเดียเต็มทีแล้ว
เขาวิ่งอยู่บนหัวฉันกลับไปกลับมา
ยังกับมีสัก 3 คน
บอกเขาว่า การกวาดถูบ้านไม่ต้องถึงขนาดนั้น
ฉันไม่อยากให้ไมเกรนถามหาอีก
ฉันจะบอกเขาให้ค่ะ
ขอบใจ
ชักจะเกินไปหน่อยแล้วคราวนี้
ลิเดีย ลิเดีย...
เกิดอะไรขึ้นบนนั้น
เปล่าค่ะแม่หนูกำลังอ่านอย่างที่แม่สั่ง
- ได้ยินเหมือนกันใช่ไหม - ได้ยินอะไร
พระองค์ทรงเรียกอับราฮามจากสวรรค์
และบอกจงสาบานต่อข้า
อะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
แอนบอกแม่มาว่าใครทำเสียงนั่น
บอกไม่ได้ค่ะแม่
บอกมานะ
หนูบอกแม่ว่ามีคนอยู่ในห้อง
แม่ก็ทำโทษ
ไม่รู้คราวนี้จะพูดว่าไง
แม่อยากรู้ความจริง
บอกแม่มา ว่ามีใครอยู่ที่ไหน
ที่นั่น...ในห้องเก็บของ
แม่ขาแม่ปล่อยให้แสงลอดเข้ามา
หายไปไหนหมด
พึ่งเดินผ่านตรงนี้ไปแม่ไม่เห็นเหรอ
พวกเขาไปทางไหน
ทางโน้นทางนั้นแล้วก็ข้างล่างด้วย
อยู่กันเต็มไปหมด เขาบอกว่านี่บ้านของเขา
และเขาบอกว่า จะปลดม่านออกให้หมดด้วย
คุณนายใจเย็นๆ ไว้
เย็นไม่ไหวแล้ว
5 ปีก่อนระหว่างถูกยึดครอง
ฉันหลีกเลี่ยง ไม่ให้นาซีเหยียบย่างเข้ามาได้
ตอนนี้มีใครไม่รู้ เปิดปิดประตูฉันเล่นกันใหญ่
นี่มันบ้านเก่าแก่มากนะคะ
พื้นลั่นเอี๊ยดอ๊าด ท่อน้ำส่งเสียงเป็นธรรมดา
มีเสียงคุยกันด้วยล่ะจะบอกให้
- แม่คะดู - เด็กชายหนึ่งกับผู้หญิงสองคน
- คุยอยู่ด้วยกัน - แม่คะแม่ดู
หนูวาดเมื่อวานนี้
คนนี้คือพ่อคนนี้คือแม่
นี่วิคเตอร์และนี่ยายแก่
เลขพวกนี้แทนอะไร
จำนวนครั้งที่หนูเห็นเขา
เห็นยายแก่บ่อยที่สุด
พระเจ้า
คุณมิลล์ไปตามคุณทัทเทิล
มาช่วยค้นบ้านที
ด่วนที่สุดก่อนจะมืด
- ค่ะไปเดี๋ยวนี้เลย - แม่ครับ
จ๋าลูกรัก อย่ากลัวไปหน่อยเลยแม่อยู่นี่ทั้งคน
แม่ขาหนูกลัวยายแก่จริงๆ นะ
แกทำเป็นไม่มองเรา
แต่แกเห็นเรา
และมักจะพูดว่า "มากับฉัน"
แอนอย่าหลอกแม่
จริงๆ ค่ะแม่ แกชอบถามอะไรหนูเรื่อย
วิคเตอร์บอกว่า แกเป็นแม่มด
เขาถามอะไรลูก
อะไรต่ออะไร
ปากเหม็นเป็นบ้า
เราต้องเปิดม่านออกให้หมด
ฉันไม่อยากให้ใครมีที่หลบซ่อน
ค่ะคุณ
เธอสองคนค้นด้านขวาฉันค้นด้านซ้าย
แล้วค่อยค้นข้างบน
อาจเป็นผีที่เคยอยู่ที่บ้านนี้มาก่อนก็ได้ และ...
อย่าโง่ไปหน่อยเลยฉันบอกเธอแล้ว
ผีต้องคลุมร่างกายด้วยผ้าสีขาว
และร้องวู้...
แอน
ทำไมหนูชอบกุเรื่องขึ้น
เปล่านะหนูอ่านในหนังสือ
อย่าเชื่อทุกสิ่งที่หนังสือบอก
แม่ก็บอกอย่างนั้น
แม่บอกว่าผีสางเป็นเรื่องเหลวไหล
แต่แม่หวังให้เราเชื่อทุกอย่างในไบเบิ้ล
แต่หนูไม่เชื่ออย่างนั้น
หนูเชื่อเป็นบางอย่าง
อย่างหนูไม่เชื่อว่า
พระเจ้าสร้างโลกในเจ็ดวัน
ไม่เชื่อว่าโนอาห์
ขนเหล่าสัตว์ลงเรือลำเดียว
หรือว่าพระจิตคือนกเขา
ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
นกเขาจะเป็นพระจิตไปได้ไง
มันถ่ายมูลรดหน้าต่างเรา
หนูเคยเอ่ยเรื่องพวกนี้กับแม่หรือเปล่า
คุณนายขา
จ๋า
เราค้นทุกหนทุกแห่งแล้ว
ไม่เจอใคร
อย่างนั้นเหรอ
คุณมิลล์
ขาคุณ
พอจะรู้ไหมไอ้นี่คืออะไร
อัลบั้มภาพไงเจ้าคะคุณ
ไม่ใช่ดู ทำไมนอนหลับกันหมดทุกคนเลย
ดูนี่
ไม่ได้นอนหลับค่ะพวกเขาตายแล้ว
มันเป็นหนังสือของคนตาย
ศตวรรษก่อน มีความเชื่อบางอย่าง
เขาถ่ายรูปคนตายเอาไว้
ด้วยความหวังว่าวิญญาณพวกเขา
จะมีชีวิตอยู่ในภาพของเขา
มีภาพรวมเป็นกลุ่มด้วย
เด็กๆ ด้วย
พิลึกจังเลย
ทำไมพวกเขาเชื่อเรื่องโชคลางขนาดนี้
ทุกข์ต่อการตายของคนที่เรารัก
มักทำให้มีเรื่องเช่นนี้
เอาไปทิ้งเสีย ฉันไม่อยากให้ภาพพวกนี้อยู่ในบ้าน
ได้ค่ะ
หนาวมาก
มานั่งผิงไฟกันตรงนี้ดีกว่า
ขอบคุณมากค่ะ
เล่าเรื่องตอนเธอทำงานที่นี่ให้ฟังหน่อยสิ
ตอนนั้นเธอต้องดูแลเด็กๆ เหมือนกันเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันเป็นแม่บ้านดูแลงานบ้านทั้งหมด
มีคนใช้กี่คน
ประมาณ 15 คน
แต่ลงท้ายเหลือแค่เราสามคน
ทำไมล่ะ
เจ้านายย้ายไปอยู่ลอนดอน
นานๆ ถึงจะมาที่นี่เสียที
มันจึงค่อนข้างว้าเหว่
จนในที่สุดบ้านก็รกร้าง
ใครต่อใครทิ้งเกาะบ้าๆ นี่ไปหมด
ครอบครัวฉันทิ้งไปปี 40
ก่อนเยอรมันรุกราน
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ข่าวพวกเขา
ฉันไม่ตำหนิเขา
อันที่จริงเราก็ทิ้งไป
ถึงแม้เราทิ้งถิ่นไป
มัน...ก็เหมือนเราอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
ฉันมักรู้สึกว่าฉันไม่เคยทิ้งบ้านนี้ไป
ทำไมถึงทิ้งไป
วัณโรคระบาดไปทั่วเลยค่ะ
อพยพกันกันไปหมดเลย
ตอนนั้นเหรอที่ลิเดียกลายเป็นใบ้
ค่ะ ฉันคิดว่าอย่างนั้น
แต่ความทรงจำฉันตอนนี้ มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
จู่ๆ วันหนึ่ง
เธอก็เลิกพูดซะเฉยๆ
มันต้องมีเหตุผลสิ
จู่ๆ คนเราจะเลิกพูดได้ยังไง
ส่วนใหญ่มักจะเกิดความเศร้าหรือผิดหวัง
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา
นายจ้างเธอเอาใจดีอยู่เหรอ
เขาใจดีต่อเรามาก
ปฏิบัติต่อเราเหมือนครอบครัว
คุณนายขาฉันว่าฉันไปนอนดีกว่า
ไม่อย่างนั้นต้องตื่นสายแน่ๆ เลย
ได้เลยจ้ะ
ฉันจะนั่งต่อไปอีกสักหน่อย
ค่ะคุณ
ขอโทษทีที่แม่ใจร้ายกับลูก
อภัยให้แม่ได้ไหม
แอน
แม่ครับ
จ๋า
เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้านครับ
เมื่อสงครามยุติ
ทำไมพ่อต้องไปสงคราม
ไม่มีใครทำอะไรเลวร้ายกับเราซะหน่อย
คุณพ่อไป...
คุณพ่อไปรบเพราะความกล้าหาญ
เพราะพ่อไม่ยอมให้เยอรมันมาบงการเขา
คุณมิลล์
มีอะไรหรือคะคุณ
กุญแจห้องดนตรีเอามาให้ฉันเร็วเข้า
- เกิดอะไรขึ้น - เอามา
พระเจ้า
ฉันเช็คห้องนั้นด้วยตัวฉันเอง
มันว่างเปล่า
ทานยาสักหน่อยนะคะ
เดี๋ยวก็หาย
ฉันรู้สึกเหมือนมีใครอยู่ด้วย
และมันไม่ใช่มนุษย์
มีอะไรบางอย่างอยู่ในบ้านนี้
มีบางอย่าง พิลึกจริง
คุณคะ
อะไรบางอย่างที่...
ไม่ปกติ
ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อฉัน
เธอไม่เชื่อฉันใช่ไหมล่ะ
ฉันไม่ตำหนิเธอหรอก
เพราะฉันก็ไม่เชื่อเรื่องพรรณนี้
ฉันเชื่อค่ะ
ฉันเชื่อเรื่องพรรณนี้มาเสมอ
มันไม่ง่ายนักที่จะอธิบาย
แต่มันก็เกิดขึ้น
เราทุกคนได้ยินเรื่องเหนือธรรมชาติมา
และฉันคิดว่าบางครั้งโลกของคนตาย
ปะปนกับโลกของคนเป็น
แต่เป็นไปไม่ได้
พระเจ้าไม่เคยอนุญาต
คนเป็นกับคนตาย
จะพบกันที่จุดจบเท่านั้น
ไบเบิ้ลบอกไว้
คุณนาย
ไม่มีคำตอบ สำหรับทุกสิ่งเสมอไปหรอกค่ะ
คุณจะไปไหนคะ
ไปหาคุณพ่อเลแกรนด์ที่หมู่บ้าน
เมื่อท่านไม่ยอมมานี่ฉันก็จะไปที่โน่น
นิมนต์ท่านมา
ไม่รอให้อากาศดีกว่านี้หน่อยหรือคะ
มันนานเกินรอแล้ว
คุณพ่อบอกฉันว่า
ฉันไม่แคร์ว่าท่านบอกเธอว่าไง
ฉันอยากให้ท่านบอกฉันกับปากเอง
ท่านต้องมาวันนี้
คุณจะบอกท่านว่าไง
เราได้ค้นทุกห้องในบ้านทุกตารางนิ้วแล้ว
ฉันอยากให้ท่านประสาทพรให้
รออีกหน่อยดีกว่าค่ะ
นี่ยังเช้าอยู่เลย
- คุณทัทเทิล - สวัสดีขอรับ
ช่วยค้นหาหลุมฝังศพในสวนให้ทีนะ
- หลุมศพ - จ้ะ
ตอนสามีฉันซื้อบ้าน
เขาบอกว่ามีป่าช้าเล็กๆ
ฉันคิดว่าคงอยู่แถวๆ พุ่มไม้ทางโน้นน่ะ
ไม่เห็นมีเลย
เช็คดูให้ดีมันอาจถูกหญ้าขึ้นบังก็ได้
- ขอรับ - ฉันอยากรู้ว่า
มีครอบครัวถูกฝังไว้ไหม
มีเด็กผู้ชายชื่อวิคเตอร์ด้วย
เกิดคิดว่าบ้านนี้มีผีสิงขึ้นมาแล้ว
คิดว่าปลอดภัยหรือที่ปล่อยให้เธอไป
อย่าตกใจ หมอกลงขนาดนี้ไปได้ไม่ไกลหรอก
จริงด้วย
หมอกลงหนาเชียว
แล้วเมื่อไหร่ เราจะเปิดเผยทุกอย่างให้รู้ล่ะ
เมื่อถึงเวลาอันควรน่ะสิคุณทัทเทิล เมื่อถึงเวลา...
ไม่น่าถาม
ชารลส์
เกรซ
เธอกลับมาแล้ว เธออยู่นี่
เขาบอกว่าไม่มีทาง
เขาบอกยอมรับเสียเถอะว่าเธอตายแล้ว
พูดเรื่อยเปื่อยน่ะสิ
ขอบคุณ
ขอบคุณพระเจ้า
ขอบคุณ
ฉันสวดมนต์ขอเธอทุกคืน
ขอให้พระเจ้านำเธอคืนมา
ขอให้พ่อกลับคืนมาสู่ลูกๆ
แต่ตลอดเวลามานี่เธอหายไปไหน
ข้างนอกโน่นตามหาบ้านฉัน
เธอเปลี่ยนไปมาก
เปลี่ยนไปมากเลย
บางครั้งฉันเลือดออก
คุณนาย
คุณมิลล์
นี่สามีฉัน
ยินดีที่ได้พบท่านค่ะ
เขาอ่อนเพลียมาก
ช่วยเตรียมน้ำร้อนให้อาบ เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย
เตรียมอาหารด้วยนะ
ได้เลยค่ะ
ลูกพ่อเป็นยังไงบ้าง
คุณพ่อ
ทำไมหายไปนานนักล่ะ
สวัสดีนิโคลัส
ฉันบอกแล้วเห็นไหม
บอกว่าพ่อจะกลับมา
ลูกทำตัวดีๆ หรือเปล่า
ดีมากเลยค่ะ
ลูกทำตัวดีๆ กับแม่หรือเปล่า
ดีมากค่ะ
เราศึกษาทุกวันเพื่อรับศีลมหาสนิท
พ่อฆ่าใครหรือเปล่าค่ะ
มาแล้ว เขามาแล้ว
ที่รัก เราเตรียมอาหารกลางวันไว้ให้
คุณจะลงมากินหรือจะให้...
เมื่อไหร่พ่อจะลงมา
อดใจไว้ก่อนแอนพ่อเขาไม่สบาย
พ่อบอกว่าเห็นคนตายเกลื่อนกลาด
แม่คะคนที่ตายในสงคราม
จะไปไหนต่อ
ถามอะไรก็ไม่รู้...
- มันแล้วแต่ - อะไรเหรอ
ว่าเขาอยู่ฝ่าย "ธรรมะ" หรือ "อธรรม" สิจ๊ะ
พ่อเขาสู้เพื่ออังกฤษ
ก็อยู่ฝ่ายธรรมะน่ะสิ
รู้ได้ยังไงว่าฝ่ายไหน "ธรรมมะ" ฝ่ายไหน "อธรรม"
ซอกแซกไปแล้วกินอาหารซะ
ลูกไม่มีวันจะรบกับใคร
เราไม่เคยไปไหนเลย
ลูกอยู่กับบ้านล่ะดีที่สุดจะบอกให้
อยู่กับพ่อและแม่ที่แสนจะรักลูก
แล้วผู้รุกรานล่ะ
ที่นี่ไม่มีผู้รุกราน
แต่แม่เคยบอกว่ามีไง
เปล่าแม่บอกว่าที่นี่ไม่มีใครรุกราน
และแม่ไม่อยากได้ยินได้ฟังเรื่องนี้อีก
- แต่แม่บอก - พอที
ขอพูดอะไรได้ไหม
- ไม่ได้ - ทำไมคะ
ก็เพราะแม่สั่งห้ามพูด
แอนอย่าหายใจฟืดฟาดอย่างนั้น
ได้ยินไหมหยุดเดี๋ยวนี้
หยุดหายใจ
ดีกลับไปที่ห้อง
วันนี้ห้ามกินของหวาน
อย่าร้องไห้ค่ะ อย่าร้อง
หยุดร้องได้แล้ว
หน้าตาน่าเกลียดมากตอนหนูร้องไห้
- หนูไม่แคร์ - แต่...
ฟังฉันก่อน
ฉันก็เคยเห็นพวกเขา
เคยเห็น
ค่ะ
แล้วทำไมไม่บอกแม่ล่ะ แม่จะได้เชื่อหนู
มีบางสิ่งบางอย่างที่คุณแม่ไม่อยากฟัง
ท่านเชื่อแต่ในเรื่องที่ถูกสั่งสอนมา
แต่ไม่ต้องห่วง ไม่ช้าก็เร็ว
ท่านจะเห็นเอง
แล้วทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไป
ยังไง
คืออย่างนี้
มันจะมีอะไรมาเซอร์ไพรซ์
มันกำลังจะเปลี่ยนแปลง
เปลี่ยนแปลง
ตอนนี้เธอทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แล้วลูกสาวเขาล่ะ
เธอไม่ใช่คนหัวรั้น
เด็กๆ นี่กล่อมได้ง่ายกว่า
ตัวแม่น่ะสิที่จะก่อปัญหาให้เรา
เธอคิดว่าสามีเขาจะสงสัยอะไรไหม
ไม่...เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
โอ้ว ลูกรู้มั้ยว่าสวยแค่ไหน
แม่ทำผ้าคลุมหน้าให้ลูกโดยเฉพาะเลย
หนูเหมือนเจ้าสาว
จ้ะเหมือนมาก
แม่ต้องตัดแขนเสื้อให้สั้นลงอีกนิด
- ลูกถอดออกมาให้แม่ก่อน - ไม่
แอนเสื้อนี่ จะต้องสะอาดเอี่ยมวันรับศีลนะ
หนูสัญญาว่าจะไม่ทำให้สกปรก
ขอหนูสวมต่ออีกสักประเดี๋ยวเดียวเอง
สักประเดี๋ยวเหรอ
ก็ได้ เดี๋ยวแม่มาเอานะ
ห้ามนั่งกับพื้นห้ามพิงฝา
ค่ะ
มองซิเออร์อยากเต้นรำไหมคะ
ฉันอยากค่ะ
คุณนอนเฉยแบบนี้ไม่ได้นะ
คุณต้องกินอะไรซะบ้าง
แอนถอดออกเดี๋ยวนี้
แอนได้ยินแม่ไหม
เเอน
บอกแล้วไงไม่ให้นั่งกับพื้น
ก็มันสะอาด
ช่างเถอะ
ทำไมถึงไม่ทำตามแม่สั่ง
ไม่เห็นเป็นไร
ลูกฉันไปไหน
แกทำอะไรลูกฉัน
จะบ้าเหรอฉันนี่แหละลูกสาวแก
ไม่ แกไม่ใช่ลูกฉัน
ไม่ ไม่
แกไม่ใช่ลูกฉันไม่
ดิฉันได้ยินเสียงตะโกน
แม่จะฆ่าหนู
เขาไม่ยอมหยุดจนกว่าจะฆ่าเราได้
เขาไม่ยอมหยุด
นิ่งซะลูกมากับฉัน
แม่ใจร้าย แม่ใจร้าย ใจร้าย...
เป็นยังไงบ้าง
ไม่ยอมหยุด
ดิฉันเลยปล่อยไว้กับคุณพ่อ
แกขอคุยกับพ่อคนเดียว
เกิดอะไรขึ้นคะ ทะเลาะกันเรื่องอะไร
มันไม่ใช่ลูกฉัน
มันเป็นยายแก่สายตาแปลกๆ
มันเลียนเสียงเป็นลูกสาวฉัน
สาบานได้ว่าไม่ใช่ลูกฉัน
พระเจ้าช่วยลูกด้วย...
ให้ตาย...เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณต้องพักผ่อน
ดูแลบ้านหลังนี้มันหนักเกินไปสำหรับคุณ
ปล่อยให้เราจัดการกันเอง
เรารู้ว่าต้องทำอย่างไร
หมายความว่าไง
หมายถึงปล่อยให้พวกเธอจัดการกันเอง
เปล่าเจ้าค่ะแค่เสนอแนะ
ฉันไม่ต้องการข้อเสนอแนะ
แกคิดว่าแกเป็นใคร แกจะมารู้อะไรดีกว่าฉัน
หรือว่ารู้
อะไรเนี่ย
ยาแก้ปวดไมเกรนค่ะคุณนาย
เห็นคุณนายทานเป็นประจำ
ฉันอยากอยู่ตามลำพัง
ค่ะคุณ
มาเถอะเด็กๆ
แอนเล่าให้ฟังหมดแล้ว
ฉันอยากมีคำอธิบายแต่ก็ไม่มี
ทีแรกคิดว่ามีคนอื่นอยู่ในบ้าน
จนบางครั้งคิดว่าเป็นผี
ฉันไม่ได้พูดเรื่องผี
ฉันพูดเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น
ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
บอกสิว่าไม่จริง
บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น...
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันในวันนั้น
พวกคนใช้ทิ้งบ้านไปกันหมด
พวกเขาไม่กล้าบอกฉันตรงๆ
และพวกเขารู้ว่าฉันทิ้งบ้านไม่ได้
พวกเขารู้
แอน
แอนเกิดอะไรขึ้น
แม่ตีฉัน
เขาเป็นบ้าขึ้นมาอย่างวันนั้น
เธอจำได้ไหม
ไม่
เธอต้องให้อภัยฉันนะ
ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเด็กๆ
เขารู้ว่าฉันรักเขา
เขารู้ว่าฉันไม่เคยตีเขา
ฉันยอมตายดีกว่า
เธอจะทำอะไรน่ะ
เธอโกรธฉันเหรอ
ฉันกลับมาร่ำลา
ภรรยากับลูกๆ ฉัน
ฉันต้องไปแล้ว
ไปไหน
แนวหน้า
สงครามยุติแล้ว
ยังไม่ยุติ
เอาอะไรมาพูด
เธอไปไม่ได้นะได้ยินไหม
เธอทิ้งเราไปครั้งนึงแล้ว อย่าไป
ทำไม
ทำไมจะต้องไปสงครามโง่ๆ แล้วทำแบบนั้นกับพวกเราอีก
ทำไมถึงไม่อยู่เป็นครอบครัวเหมือนคนอื่น
คนอื่นยอมแพ้กันหมด
เราทุกคนก็ยอมแพ้
ทั้งเกาะถูกยึดครอง
แล้วเธอ เธอคาดหวังอะไร
เธอจะพิสูจน์อะไรโดยการไปสงคราม
บ้านเธออยู่ที่นี่กับพวกเรา
เราเป็นครอบครัว
ฉันรักเธอ
นั่นเพียงพอแล้วสำหรับฉัน
อยู่ในความมืดนี้
ในคุกนี้
แต่ไม่ใช่เพื่อเธอ
ฉันไม่ดีพอสำหรับเธอ
เธอถึงทิ้งไป
มันไม่ใช่เพราะสงครามหรอก
เธออยากทิ้งฉันไปใช่ไหมล่ะ
แอน
นิโคลัส
มีอะไร
พระเจ้า
ม่านหายไปไหนหมด
คุณมิลล์
ขอแม่ดูหน่อย
ไหนดูซิ
ไม่เป็นไรนะ
หนูจะหาพ่อ
พ่อไปแล้ว
ไม่จริง
จริงๆ จ้ะ
เป็นเรื่องจริง
ผมรักแม่
หาม่านกันเถอะ
ใครเป็นตัวการ
ฝีมือใคร
บอกมานะ
บอกมา
รู้ไหมว่า เกิดอะไรขึ้น
เธอรู้เพราะมันเกิดกับเธอเหมือนกัน
บอกมานะ เธอบอกฉันมา
เขียนลงไป
เขียนลงไปขอร้องล่ะ
อารมณ์เสียไม่ช่วยอะไรขึ้นมา
เขาเขียนไม่เป็น
- หายไปไหน - อะไร
ม่านน่ะสิ
ม่านที่ชีวิตลูกฉันแขวนไว้กับมัน
มีคนมาเอาม่านออกไป
ฉันเห็นค่ะ
แต่คุณไม่จำเป็นต้องขึ้นเสียง
คุณทัทเทิลฉันกำลังจะให้ไปตามเชียว
รู้ไหมว่าใครเอาม่านไปหมด
ม่านเหรอ
ตายจริง
ทำไมนะถึงมีคนอยากได้ม่านพวกนั้น
เขาอยากให้มีแสงลอดเข้ามาในบ้านบ้าง
แสงสว่างใช่แล้ว
มีคนอยากฆ่าลูกฉัน
ทำไมคุณนายถึงคิดว่าแสงจะฆ่าเขาได้
จะบ้าเหรอ
บอกแล้วไง
ฉันเคยบอกไปแล้วว่า
ลูกฉันแพ้แสงแสงสว่างจะฆ่าเขา
แต่นั่นมันเมื่อก่อนนี้
โรคร้ายอาจจางหายด้วยตัวเอง
ถ้าไม่ปล่อยให้เขาสัมผัสแสงแดดบ้าง
จะรู้ได้ไงว่าเขายังไม่หาย
น้องสะใภ้ผมเคยมีโรคประจำตัว รูมาติซั่ม
ที่ขากับหลัง
แล้วอยู่มาวันนึง
เขาหายเป็นปกติ
ฉันจะตามหาม่านพวกนั้น
หลังจากพวกคุณช่วยติดเรียบร้อย
เชิญออกจากบ้านนี้ได้
แล้วคุณผู้ชายจะว่าไง
เขาไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำ
เอากุญแจมา
เอากุญแจคืนมาเดี๋ยวนี้
รู้นะว่าต้องการอะไร
แกอยากขู่ให้เรากลัวจะได้ทิ้งบ้านนี้ไป
พวกแกจะได้เข้ามายึดบ้านของฉันทั้งหมดใช่มั้ย
เอากุญแจคืนมาฉันจะไม่พูดซ้ำ
คุณนายใจเย็นๆ ไว้ดีกว่า
เอากุญแจคืนมาให้ฉัน
เอามาให้ฉัน
เอาล่ะออกไปได้แล้ว
รู้อะไรไหมคุณทัทเทิล
ฉันสุดจะอดกลั่นไหวแล้ว
คุณล่ะ
แน่นอนเหมือนกันเลย
เราไปคุ้ยเขี่ยหาหลุมศพกันเถอะ
แม่ทำอะไรน่ะ
บอกแล้วไงว่าเป็นบ้าไปแล้ว
โกหก
- แม่เป็นบ้า - โกหก
มืดแล้ว
จะไปไหนน่ะ
พอกันที
ฉันจะไปตามหาพ่อในป่า
หนีออกจากบ้านเหรอ
ฉันจะไต่รางน้ำลงไปที่พื้นดิน
ง่ายจะตายไป
ถ้าแม่รู้เข้าเอาตายแน่ๆ
ช่างเถอะ
แอนเดี๋ยว
ฉันอยากไปตามหาพ่อด้วยคน
โกหกเธอไม่อยากอยู่คนเดียวน่ะสิ
คนขี้ขลาด คนขี้ขลาด
เงียบเลย
แอนเราหลงทางแน่
ยังไม่ออกจากสวนเลยบื้อ
- ฉันกลัวนี่ - แล้วมาทำไม
- พูดอะไรหน่อย - จะให้พูดว่าไง
ไม่รู้สิอะไรก็ได้
ฉันชื่อแอนและกำลังเดินอยู่
กำลังเดินอยู่ ฉันชื่อแอน
ตรงนั้นนั่นอะไร
หลุมฝังศพมั้ง
อย่าเข้าไปใกล้
ทำไมล่ะ
เดี๋ยวผีมันโผล่มา
หลุมฝังศพไม่มีผีมีแต่โครงกระดูก
มีอะไรเขียนไว้ด้วย
ไปเถอะ
เดี๋ยว
แอนเขา เขียนว่าไง
เธอจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเด็กๆ
นิโคลัสมานี่
คุณมิลล์ อย่าบอกแม่นะว่าเราหนีออกมา
อย่าพูดกับเขา
ทำไมล่ะ
- เขาตายแล้ว - อะไรนะ
เขาเป็นผีมานี่เร็ว
เด็กๆ เรา
นิโคลัส
ถ้าเขาเป็นผี
ทำไมไม่ห่มผ้าขาวกับถือโซ่
แบบเธอว่า
ช่างเถอะออกมาห่างๆ เขา
เธอชอบหลอกฉันอยู่เรื่อยเลย
- ฉันเบื่อเธอเต็มทนแล้ว - ฉันไม่ได้หลอกเธอ
ฉันพูดความจริง
มานี่
เร็ว
แม่ แม่...
เด็กๆ
วิ่ง
หนีเข้าไปในบ้าน
อย่าเข้ามานะ
อย่าขยับ
อย่ากลัวไปเลยคุณนาย
วัณโรคคร่าเราไป
ตั้งครึ่งศตวรรษมาแล้ว
ไปให้พ้น
เปิดประตูหน่อยน่าคุณนาย
พวกแกจะเอาอะไร
แม่อย่าเปิดนะอย่า
เราเห็นหลุมฝังศพเขา
ไปซ่อนข้างบนไป
- ไปสิ - ผมกลัว
อย่าแยกกัน
อยู่ด้วยกัน อย่าแยกกันนะ
ไปซ่อนซะไป...ไป
เราพยายามทำความเข้าใจกับคุณ
เข้าใจอะไร
เรื่องบ้าน
เรื่องสถานการณ์ใหม่
สถานการณ์อะไร
เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกัน
คนเป็นกับคนตาย
คุณตายแล้ว ปล่อยให้เราอยู่ในความสงบเถิด
ให้เราอยู่ในความสงบ
ขอให้เราอยู่อย่างสงบ
มาเถอะเข้าข้างใน
ถึงพวกเราจะยอมไป
แล้วพวกเขาล่ะ
ใคร
ผู้บุกรุก
ไม่มีผู้บุกรุก
- เขาปลดม่านออกหมด - ไม่มีผู้บุกรุก
เชื่อเถอะฝีมือพวกเขา
ตอนนี้พวกเขาอยู่ในบ้าน กับคุณและลูกๆ
- รอคอยคุณ - เปล่า
เชื่อสิไม่ช้าก็เร็ว
เขาจะหาคุณพบ
คอยนี่นะเดี๋ยวฉันมา
อย่าแม่สั่งไม่ให้แยกกันไง
ฉันทิ้งแม่ไว้อย่างนั้นไม่ได้
อย่าหายใจแบบนั้น
นิโคลัสหยุดหายใจแบบนั้น
หยุดสักที
ไม่ได้ยินเหรอมีใครอยู่นั่น
มากับเรา
มากับเราเถอะเด็กๆ
นิโคลัส
แอน
ลูกอยู่ที่ไหน
ตอบแม่หน่อย
ผู้บุกรุกเจอเขาเข้าแล้ว
เราช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
คุณต้องขึ้นไปเจรจากับเขาข้างบน
ข้า แต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์
พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ
พระอาณาจักรจงมาถึง
ขอทุกสิ่งเป็นไปตามน้ำพระทัย
ในแผ่นดินดังในสวรรค์
ขอประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้า
เหมือนข้าพเจ้ายกให้ผู้อื่น
กลัวทำไมเด็กๆ
ไม่อยากให้เราเป็นเพื่อนเหรอ
พูดกับเราสิ
บอกว่าเกิดอะไรขึ้น
อย่าบอกเขา
อย่า บอก เขา
ถ้าฉันบอกเขา เขาจะปล่อยเราไป
แม่ครับ
ร้องไห้ไปใยเด็กๆ
เกิดอะไรขึ้นในห้องนี้
แม่เขาทำอะไรเจ้า
มีอะไรเกี่ยวกับหมอน
นั่นคือวิธีที่เขาฆ่าเจ้าเหรอ
ด้วยหมอนน่ะ
แม่ไม่ได้ฆ่าเรา
เด็กๆ ถ้าเจ้าตายแล้ว
ใยเจ้ายังสิงอยู่ในบ้านนี้อีก
เรายังไม่ตาย
ใยเจ้ายังสิงอยู่ในบ้านนี้อีก
เรายังไม่ตาย เรายังไม่ตาย...
ใยเจ้ายังสิงอยู่ในบ้านนี้อีก
เรายังไม่ตาย เรายังไม่ตาย...
- เราไม่ได้ตาย - เราไม่ได้ตาย
เราไม่ได้ตาย เรายังไม่ได้ตาย...
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
จ้ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อย
เกิดอะไรขึ้น
เขาติดต่อได้
ทั้งสามเลยเหรอ
เกรงว่าจะใช่
แม่กับลูก 2 คน
น่าสนใจอย่างยิ่งว่าไหม
น่าสนใจเหรอ...
ฉันกลัวแทบตาย
ที่รักทำใจดีๆ ไว้
ไม่ เราทำตามวิธีของเธอมาตลอด
ตอนนี้ฟังฉันบ้างล่ะ
เราอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ได้อีกแล้ว
เพราะเจ้าของเขาไม่อยากให้เราอยู่
เรายังไม่รู้จักเขาดีพอเลย
แค่นี้ยังไม่พอเหรอ
เรารู้ว่าผู้หญิงเกิดคลุ้มคลั่ง
เอาหมอนฆ่าปิดปากลูก 2 คน แล้วยิงตัวตาย
แค่นั่นก็เกินพอแล้ว คิดถึงลูกเราบ้างสิ
วิคเตอร์ไม่เห็นจะเป็นไรนี่
เป็นสิ แกฝันร้าย
แกบอกว่า เห็นเด็กผู้หญิงคนนั้น
แม้แต่เลดี้คนนี้ยังถูกหล่อนสิงเอาด้วย
ขอเถอะ ถึงเวลาไปจากบ้านนี้แล้ว
ก็ได้
พรุ่งนี้เช้าเราจะไปจากที่นี่
ขอบคุณพระเจ้า
ฉันจะไปดูวิคเตอร์เสียก่อน
ขอบคุณๆ อีกครั้งที่มานี่
ยินดี
หวังว่าเราคงช่วยได้บ้าง
แน่นอนแต่ผมว่า ผลลัพท์มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ทีแรกแม่ไม่เข้าใจ
ว่าหมอนมาทำอะไรในมือแม่
แล้วทำไมลูกถึงไม่ขยับเขยื้อน
จากนั้นถึงได้รู้
ว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่ฆ่าลูกทั้งสอง
แม่หยิบปืนขึ้น
จ่อที่หน้าผาก
แล้วลั่นไก
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จากนั้นได้ยินเสียงลูกๆ หัวเราะในห้องนอน
ลูกกำลังเล่นกับหมอนอย่างสนุกสนาน
แม่จึงคิดได้ว่าพระเจ้าทรงมีเมตตา
ให้โอกาสแม่อีกครั้ง
บอกแม่ว่าอย่ายอมแพ้
จงแข็งแกร่ง
เป็นแม่ที่ดี
ของลูกๆ
แต่ตอนนี้
ตอนนี้
หมายความว่าอะไร
เราอยู่ไหน
ลิเดียถามเราเช่นนี้เหมือนกัน
ตอนนี้คงรู้ว่าพวกคุณสามคนตายแล้ว
และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาพูด
แต่ก่อนหน้านั้นเล่าให้คุณฟังไม่ได้
ฉันชงน้ำชาดื่มกันดีไหมคะคุณ
ผู้บุกรุกกำลังจะไป
แต่จะมีกลุ่มใหม่มา
บางครั้งเรารู้สึก
บางครั้งเราไม่รู้
มันมักจะเป็นเช่นนั้นเสมอแหละ
คุณนาย
แม่ครับ
พ่อตายในสงครามใช่ไหม
จ้ะ
เราจะได้พบพ่ออีกไหมครับ
ไม่รู้สิ
ถ้าเราตายแล้วไหนล่ะนรกทั้งเป็น
แม่ไม่รู้ว่าจะมีนรกทั้งเป็นหรือไม่
แม่ไม่ฉลาดไปกว่าลูกหรอก
แต่รู้ว่า แม่รักลูกๆ
แม่รักลูกเสมอ
และบ้านนี้คือบ้านของเรา
พูดพร้อมๆ แม่นะ
นี่คือบ้านเรา
นี่คือบ้านเรา นี่คือบ้านเรา...
แม่ขา ดูสิมันไม่เจ็บปวดอีกแล้ว
ไม่มีใครไล่เราออกจากบ้านนี้ได้
ไปกันเถอะวิคเตอร์
"ขาย"
GGD