Enemy at the Gates (2001) OCR 23.976 fps runtime 02:11:05
ฉันเป็นก้อนหิน
ฉันไม่ขยับเขยื้อน
ฉันค่อยๆ เอาหิมะใส่ปาก
แล้วมันก็จะไม่เห็นลมหายใจของฉัน
ฉันไม่รีบร้อน
ปล่อยให้มันเข้ามาใกล้ๆ
ฉันมีกระสุนแค่นัดเดียว
ฉันบรรจงเล็งที่ตามัน
นิ้วฉันกดอยู่บนไกปืน
ตัวฉันไม่สั่น
ฉันไม่กลัว ตอนนี้ฉันโตแล้ว
พร้อมรึยัง วาสซิลี
ยิงเลย วาสซิลี ยิง
ยิงสิ วาสซิลี
พลเรือนทุกคน ลงได้
หลีกทางหน่อย ให้พลเรือนลงก่อน
นี่เป็นรถบรรทุกทหาร
ห้ามใครอยู่บนรถ นอกจากทหารหาญของเรา
รถบรรทุกทหารไปสตาลินกราด
สำหรับทหารของเร้ด อาร์มี่เท่านั้น
ฤดูใบไม้ร่วง ปี 1942
ยุโรปตกอยู่ภายใต้อำนาจของนาซี
เยอรมนีสมัยนาซี กำลังเรืองอำนาจสุดขีด
กองทหารของฮิตเลอร์เคลื่อนพล ผ่านใจกลางของสหภาพโซเวียต
สู่บ่อน้ำมันของเอเซีย
ยังมีอุปสรรคอีกอย่างหนึ่ง
เมืองบนวอลก้า ที่ที่ชะตาของโลกถูกกำหนดไว้
สตาลินกราด
กองทหารและพลเมืองทุกคน ของสหภาพโซเวียต
ต้องปกป้องผืนแผ่นดิน ของโซเวียตทุกตารางนิ้ว
"วันที่ 20 กันยายน ปี 1942"
สหายผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย สตาลินสั่งห้ามถอยแม้แต่ก้าวเดียว
สหายทั้งหลาย ลุยไปข้างหน้า อย่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว
ฟังจดหมายพวกนี้ที่คุณแม่ชาวรัสเซีย ส่งถึงลูกๆ ที่อยู่แนวหน้าสิ
"โวล็อดย่า ลูกรักของเรา แม่รู้ว่าเพื่อมาตุภูมิของเรา..."
"...ลูกกำลังพลีชีพเพื่อมาตุภูมิของเรา"
"ทุกคนที่นี่รู้ว่าลูกจะไม่ถอย"
"ทุกคนที่นี่ภูมิใจในตัวลูก"
"พ่อของลูก พี่ชายของลูกตายแล้ว ล้างแค้นพวกฟาสซิสต์ให้เราด้วย"
ลงไปอยู่ในเรือ
กลับมา ไม่งั้นผมจะยิง ลงมาจากราวนั่น
"เมืองสตาลินกราด, ท่าเรือ"
ทางนี้ เปลหาม
ใครที่มีปืนให้ยิง
คนที่ไม่มีปืนตามเขาไป
เมื่อคนที่มีปืนถูกฆ่าตาย
ให้คนที่ตามไป หยิบปืนนั้นขึ้นมายิง
ใครที่มีปืนให้ยิง
คนที่ไม่มีปืนตามเขาไป
เมื่อคนที่มือปืนถูกฆ่าตาย
ให้คนที่ตามไปหยิบปืนขึ้นมายิง
ทหารแห่งเร้ด อาร์มี่ ผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย
ตั้งแต่นี้ไป มีแค่ชัยชนะกับความตาย
- ผู้ที่ถอย...จะถูกยิง - ฉันต้องการปืน
จะไม่มีการปราณี สำหรับความขี้ขลาดและทรยศ
มันไม่มีหวังหรอก สหาย ถอยเถอะ
ถอย ถอย
มันไม่มีประโยชน์ ถอย ถอย
ในนามของสหภาพโซเวียต ห้ามถอยแม้แต่ก้าวเดียว ไม่งั้นเราจะยิง
- ห้ามถอยแม้แต่ก้าวเดียว - จะไม่ปราณี
- ผู้ละทิ้งหน้าที่จะถูกยิง - ยิง
จะไม่ปราณีคนขี้ขลาด
ทหารรัสเซีย ยอมแพ้ซะ
แล้วคุณจะได้เห็นบ้านคุณอีกครั้ง
นี่ไม่ใช่สงครามของคุณ
เข้าร่วมกับสหายเยอรมันของคุณ
พวกเขาเข้าใจความทุกข์ทรมานของคุณ
และจะดูแลคุณมากกว่านายทหารของคุณ
ผู้ที่ได้แต่ส่งคุณไปตายเท่านั้น
นาซีเยอรมันไม่ใช่ศัตรูของคุณ
ศัตรูคือสตาลินผู้กระหายเลือด กับแก๊งบอลเชวิค
ยิง
"ศัตรูจะไม่มีวัน
ได้เหยียบผืนแผ่นดินของสตาลินกราด"
เล็งเสื้อโค้ทของเขา สหาย
ขออนุญาตนะ สหาย
- ผมควรจะเล็งใครก่อน - รอให้มีการระเบิดก่อน
- คุณยิงเป็นหรือเปล่า - นิดหน่อย
อย่ายิง เขากำลังมองเรา
ขอบใจมาก สหาย
ดานิลอฟ ทหารฝ่ายการเมือง ชั้น 2 กองทหารราบที่ 21
"ในวันนี้ วันที่ 20 กันยายน 1942 เด็กเลี้ยงแกะจากอูราลส์..."
"...มาถึงเมืองสตาลินกราด บนฝั่งแม่น้ำวอลก้า"
"เขาชื่อวาสซิลี ซาอิทเซฟ"
"เขามาตามคำสั่งสหายสตาลิน เหมือนหลายพันคนก่อนหน้าเขา"
"มีเพียงปืนไรเฟิลเป็นอาวุธ เขาทำให้ผู้บุกรุกฟาสซิสต์ได้รู้"
"ว่าตั้งแต่นี้ไปเขาจะถูกลงโทษสำหรับ ทุกย่างก้าวที่เขาเหยียบมาตุภูมินี้"
"ว่าจากจุดนี้ไป หนทางเดียวคือถอยกลับ"
คุณคิดว่าไง
ผมคิดว่าสหายกรุณาเกินไปแล้ว
"วันที่ 22 กันยายน 1942"
ตามคำสั่งของสหายสตาลิน ห้ามพลเรือนออกจากเมือง
กลับไปตรงนั้น
ยืนห่างๆ ไม่งั้นเราจะยิง
หลีกทางให้สหายสตาลิน และทหารคุ้มกันด้วย
ผมปฏิบัติตามคำสั่ง
ผมส่งทหารของผมไปหมด
แต่ทหารเยอรมันฆ่าเราตายหมด
พวกเขามีปืนใหญ่ เครื่องบิน รถถัง
- แล้วเราล่ะ เรามีอะไร - หน้าที่ในการต่อต้าน
ผมต้องรายงานนี้ต่อเจ้านาย
คุณอาจอยากหลีกเลี่ยง ระเบียบหยุมหยิม
ผมชื่อนิกิต้า เซอร์เกวิช ครุสเชฟ
ผมมาเพื่อควบคุมสิ่งต่างๆ ที่นี่
เมืองนี้ไม่ใช่เคิร์สค
ไม่ใช่เคียฟ ไม่ใช่มินส์ค
เมืองนี้คือสตาลินกราด
สตาลินกราด
เมืองนี้ใช้ชื่อของเจ้านาย
มันเป็นมากกว่าเมือง มันคือสัญลักษณ์
ถ้าเยอรมันยึดเมืองนี้ได้
ทั้งประเทศก็จะล่ม
ผมต้องการให้ทหารของเราเงยหน้าสู้
ผมต้องการให้พวกเขากล้าหาญ
ผมต้องการให้พวกเขาเลิกขี้ขลาดตาขาว
นั่นคือหน้าที่ของคุณ
ในฐานะทหารฝ่ายการเมือง ผมต้องพึ่งคุณ
คุณ มีคำแนะนำอะไร
ยิงนายพลคนอื่นๆ ทุกคนที่ล่าถอย รวมทั้งเสนาธิการทหารด้วย
ทำสิ่งที่เป็นตัวอย่าง เนรเทศครอบครัวของผู้ละทิ้งหน้าที่...
ให้ความหวังพวกเขา
ที่นี่ ทางเลือกเดียวของทหาร คือกระสุนของเยอรมันและของเรา
แต่มีอีกหนทางหนึ่ง หนทางแห่งความกล้าหาญ
หนทางแห่งความรักของมาตุภูมิ
เราต้องตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ทหารอีกครั้ง และเขียนเรื่องเยี่ยมๆ ให้พวกอ่าน
เรื่องราวที่สรรเสริญ ความเสียสละ ความกล้าหาญ
เราต้องทำให้พวกเขาเชื่อมั่นในชัยชนะ
เราต้องให้ความหวัง ความภาคภูมิ ความปรารถนาที่จะต่อสู้แก่พวกเขา
เราต้องทำให้เป็นตัวอย่าง แต่เป็นตัวอย่างที่ควรทำตาม
สิ่งที่เราต้องการคือวีรบุรุษ
คุณรู้จักวีรบุรุษที่นี่บ้างมั้ย
รู้จักครับ ท่าน ผมรู้จักคนหนึ่ง
นั่นผมนี่ วาสซิลี ซาอิทเซฟ
เปล่า คุณไม่ได้ฝัน ชื่อคุณนั่นแหละ
เราได้ลงหน้าหนึ่ง
พวกเขาไม่ได้เปลี่ยนเลยแม้แต่คำเดียว
คุณรู้มั้ยว่านี่หมายถึงอะไร
มันไม่ใช่หน้าหลัง ไม่ใช่หน้าสอง นี่มันหน้าหนึ่ง
ทุกที่จะพิมพ์บทความของเราอีกครั้ง
ในคอเคซัสในไครเมีย แม้แต่ในยูราลส์
พรุ่งนี้เช้าสตาลินจะนั่งกินอาหารเช้า
อ่านคำพูดของผม จดจำชื่อของคุณ
เราดังแล้ว วาสซิลี่ ครุสเชฟชอบบทความนี้มาก
เขาเลื่อนยศผมเป็นทหารกองเสนาธิการ
ส่วนคุณ ได้ไปอยู่หน่วยพลแม่นปืน
- เยี่ยมเลย - เยี่ยมมาก
- มันเยี่ยมมากเลย - เยี่ยมจริงๆ
มันเยี่ยมสำหรับเราทั้งคู่ เพราะเราทำมันด้วยกัน
ผมทำงานหนักทุกอย่าง
- คุณโชคดีนะที่ผมสู้ตอบโต้ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
ครุสเชฟบอกผมว่าต้องดูแลไม่ให้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ คุณสำคัญมาก
- ผมมีค่ามาก - ใช่ ระวังแว่นตาใหม่ของผมหน่อย
ขอโทษครับผม
- ผมดังแล้ว เราดังแล้ว - ผมดังแล้ว
วาสซิลี เด็กเลี้ยงแกะจากยูราลส์ สังหารนายทหารเยอรมันคนที่ 12 วันนี้
- ซาอิทเซฟยิงนายทหารคนที่ 23... - พลเอกอีกคนถูกยิงโดย...
เขาเป็นตัวอย่างสำหรับเราทุกคน
วันนี้วาสซิลี่ ซาอิทเซฟ สังหารนายพลคนที่ 32
ทั้งชายและหญิงจาก กองกำลังติดอาวุธของเราทุกสาขา
อาสาเข้าร่วมหน่วยพลแม่นปืน และเรียนรู้ทักษะของวาสซิลี ซาอิทเซฟ
ฉันเป็นก้อนหิน
ฉันหายใจช้าๆ
ฉันเล็งที่ตา
คุณนั่นเอง
วาสซิลี ซาอิทเซฟผู้ยิ่งใหญ่
แม่ผมทำมันฝรั่งกับเบคอน อร่อยที่สุดในเมือง
ฟังดูดีนี่
พอแม่เห็นคุณ แม่จะต้องไม่เชื่อสายตาแน่
- วันนี้ยิงได้กี่คน - แค่ 2 คน
แล้วคนสุดท้ายล่ะ ทำไมคุณถึงไม่ยิงเขา
เขาเป็นแค่ทหารธรรมดา มันไม่คุ้มกับการเผยที่ที่ฉันซุ่มอยู่
ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณ
เรารู้ว่าเราเป็นหนี้บุญคุณคุณแค่ไหน
เราสวดมนต์ให้คุณทุกวัน
เราฟังพวกเขาพูดถึง คุณทางวิทยุมอสโคว์ทุกค่ำ
คุณจัดการที่นี่ได้ดี
พ่อแม่ฉันเคยเก็บเครื่องเรือน ไว้ข้างล่างนี่ก่อนสงคราม
ซาช่า วางปืนนั่นลงเดี๋ยวนี้
มันมีกระสุน
- ทางนี้เลยครับ สหาย - ขอบคุณมาก สหาย
สวัสดีครับ
สหายซาอิทเซฟ
พระเจ้า จดหมายพวกนี้มาจากไหนกัน
จากทั่วประเทศครับคุณนายฟิลลิพอฟ ทั่วทุกที่เลย
นี่จากคนงานของเคิร์ซบาซ
พวกเขาต้องการตั้งชื่อ เหมืองของพวกเขาตามวาสซิลี
ดี เราเริ่มกันที่คนงานเหมือง
เร็วเข้า ทำงานกันได้แล้ว
ถึงสหายจากเคิร์ซบาซ
ขอบคุณสำหรับจดหมายยกย่องของคุณ
ย-ก-ย่-อ-ง
หวังว่านั่นคงเป็นไปตามที่คุณคาดหวัง
ค-า-ด-ห-วั-ง
คาดหวัง
สนใจวรรณคดีเยอรมันหรือเปล่าครับ คุณนายฟิลลิพอฟ
ไม่เป็นไร เพื่อนบ้านของเราเอง
ทาเนีย เรามีแขก
ฉันจำคุณได้
วาสซิลี ซาอิทเซฟไง
ฉันเห็นรูปคุณในหนังสือพิมพ์
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณทำอยู่
- และนี่ก็เพื่อนของเขา นายทหาร... - ดานีลอฟ
ทาเนียเป็นเหมือนลูกสาวแท้ๆ ของฉัน
เธอเคยดูแลซาช่าตอนฉันทำงานที่โรงงาน
เธอสอนเขาพูดเยอรมันด้วย หนังสือพวกนี้ของเธอเอง
- มันของคุณเหรอ - เธอเรียนภาษาเยอรมันที่มหาวิทยาลัย
- มหาวิทยาลัยไหนครับ - มอสโคว์
- เราทำ... - ใช่ เราทำงานกันต่อดีกว่า
คุณเสนอจะตั้งชื่อเหมืองของคุณ ตามชื่อผมเป็น...
...เกียรติอย่างยิ่ง
- เ-กี-ย... - ผมเขียนเป็น เกียรติ
เราพยายามชี้เประเด็นดีมั้ย ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่ต่อสู้
เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก แต่เราชี้ประเด็นมากกว่านั้นยังได้
การต่อสู้ของคุณเพื่อผลผลิตของถ่านหิน
มีค่ามากเท่ากับการต่อสู้ของผม
ถ่านหินไม่มีตัว "ค" นะ
แค่ "น" เท่านั้น
ถ้าผมพูดเร็วไปบอกได้นะ
- เปล่า คุณไม่ได้พูดเร็วเกินไปหรอก - แน่ใจนะ
มีการแก้ไขอื่นๆ มั้ย
ทำไมคุณไม่พักซะก่อนล่ะ
ไว้ค่อยตอบจดหมายพวกนี้พรุ่งนี้ก็ได้
เราควรทำกันต่อ เราไม่เหนื่อยหรอก ขอบคุณมาก คุณนายฟิลลิพอฟ
คนพวกนี้อุตส่าห์ลำบากเขียนมาหาเรา
พรุ่งนี้เราอาจไม่มีชีวิตอยู่ เพื่อตอบจดหมายก็ได้
"กองบัญชาการทหารเยอรมัน วันที่ 21 ตุลาคม 1942"
ผมกำลังรอคนอื่นอยู่
ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงแน่นอน
ผมคิดว่าคุณคงมีเหตุผล ที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์เลวร้าย
กองทหารของผมไม่ได้ ถูกกำหนดมาให้สู้รบแบบนี้
เมื่อวานผมต้องเลื่อนยศจ่า 25 คน
เพื่อแทนนายทหารที่ถูก พลแม่นปืนของพวกเขายิง
พลแม่นปืนพวกนั้น กำลังทำให้ทหารของผมเสียขวัญ
เมืองนี้..เป็นแค่กองซากหักพังดีๆ นี่เอง
แต่ฟูเรอร์ก็ยืนกราน
เขาทำให้มันเป็นเรื่องส่วนตัว ระหว่างสตาลินกับตัวเขา
เราควรเชื่อมั่นสัญชาตญาณของฟูเรอร์
เขานำเราไปสู่ชัยชนะได้เสมอ
เราจะได้กลับบ้านตอนคริสต์มาส
คุณมีแผนยังไงเกี่ยวกับ การล่าตัวทหารรัสเซียคนนี้
ผมจะจัดการให้เขาเป็นคนมาหาผมเอง
- วาสซิลี เร็วเข้า ตื่นได้แล้ว - อะไรกัน
พวกเขามีปัญหาในห้างสรรพสินค้า พวกเขาต้องการเรา
ฟังนะ วาสซิลี เขาซ่อนตัว อยู่ในห้างสรรพสินค้า เปลี่ยน
จนเมื่อเช้านี้ เขาฆ่านายทหาร 5 คน กับมือปืนกลอีก 2 คน
ดูสิ ชั้น 3
- หน้าต่างที่ 4 จากทางซ้าย - หน้าต่างที่ 4...จากทางซ้าย
- เห็นเข้ามั้ย - เห็น ผมเห็นเขาแล้ว
- คุณยิงโดนเขาแล้ว - ยิงได้เยี่ยม
ไปเก็บป้ายชื่อเขากันเถอะ
ลาก่อน สหาย
ขอบคุณมากสำหรับไมตรีจิต คุณนายฟิลลิพอฟ
- คุณจะยืมอะไรไปก็ได้นะคะ - ที่กองบัญชาการจะพูดว่าไงกัน
ถ้าผมหอบโกธีกับน้ำตาลกลับไป
มีมาร์คด้วยค่ะ
คุณได้รับมอบหมาย ให้ป้องกันพลเรือนที่เขต 12 เหรอ
เปล่าค่ะ ฉันอาสาสมัคร
ช่างบังเอิญจริงๆ ที่ได้รู้จักคุณแบบนี้
สหายครุสเชพเพิ่ง บอกผมเมื่อวานนี้เอง
ว่าเราต้องการ โอเปอเรเตอร์ที่พูดเยอรมันได้
ฉันทำไม่ได้ค่ะ กลุ่มทหารพลเรือน ในแถบนี้กำลังขาดคน
เราจะให้ทหารคุณได้เป็นโหล สำหรับทุกคนที่พูดภาษาเยอรมัน
ฉันอยู่ต่อสู้ดีกว่าค่ะ
การรับใช้กองบัญชาการก็เป็นการต่อสู้ คุณจะมีประโยชน์กับที่นั่นมากกว่า
คุณอยู่ที่นี่ คอยคุ้มกันเรา เราไป
ดูแลตัวเองด้วย
ลุดมิลล่า เร็วเข้า
ขึ้นบันไดไป
- มันเป็นกับดัก - ผมรู้
ถอยไป
เขายังอยู่ที่นี่
พวกเขากำลังตรงมาที่เรา
อยู่กับที่ไว้ เขาอยู่แถวๆ นั้นแหละ
เราต้องออกไปจากที่นี่
- เราต้องออกไปจากที่นี่ - อยู่กับที่ไว้
- เราจะทำยังไงดี - ลุดมิลล่า อยู่กับที่ไว้
พอกันที ฉันไปดีกว่า
ลุดมิลล่า อย่า
นี่หมายความว่าอะไร
"เด็กเลี้ยงแกะจากยูราลส์ ได้รับปืนไรเฟิลของพลแม่นปืน
"เอ 7.62 3.5 กล้องส่องทางไกล
ความแม่นยำอันน่าภาคภูมิ ของผลิตภัณฑ์โซเวียต"
- ผมเคยเห็นปืนไรเฟิลนั่นใกล้ๆ ด้วย - จริงเหรอ
ผมได้ถือมันด้วย ผมรู้จักเขาดี วาสซิลี ซาอิทเซฟ
"กองบัญชาการโซเวียต, บริเวณขึ้นฝั่ง"
ลุดมิลล่ากับแอนตันถูกฆ่าตายวันนี้
- มันเป็นความผิดของผมเอง - ผมแน่ใจว่านั่นไม่จริง
ฝีมือพลแม่นปืนเยอรมัน
ผมพาพวกเขาเข้าไปติดกับ
- คุณบอกอะไรผมได้อีก - เขาไม่ย้ายที่
มันผิดปกติที่พลแม่นปืนไม่ย้ายที่ซุ่มยิง
เขาเก่งมาก ไม่ใช่แค่การยิงปืนของเขา สัญชาตญาณของเขาด้วย
เขาล้ำหน้าผมอยู่ก้าวหนึ่ง
นั่นเป็นเพราะเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ
เขาชื่อโคนิก
พันตรีโคนิก พวกนั้นส่งเขามาฆ่าคุณ
เพื่อล่าตัวคุณ
เขาก็ไม่แน่ใจว่า ข้อมูลนี้เชื่อถือได้หรือเปล่า
เขามาจากเบอร์ลินเพื่อหยุดยั้งคุณ
คุณทำให้พวกเขาไม่ได้หลับได้นอน พวกเขาเลยส่งยอดนักแม่นปืนมา
- เรารู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง - เขาเป็นพันตรีในแวห์มาคท์
เขาเป็นผู้อำนวยการ โรงเรียนพลแม่นปืนในซัสเซน
คูลิคอฟเรียนที่นั่นก่อนสงคราม
เขารู้กลเม็ดของหมอนั่นทุกอย่าง ตั้งแต่นี้ เขาจะไปกับคุณทุกที่
คนสูงศักดิ์จากบาวาเรียผู้ล่ากวาง
กับเด็กเลี้ยงแกะจากยูราลส์ผู้ล่าหมาป่า
นี่ยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากันระหว่าง 2 ชาติ
มันคือแก่นแท้ของการต่อสู้ชั้นเยี่ยม
ดีใจจริงๆ ที่คุณสบายใจ
เขาได้เปรียบทุกอย่าง คราวหน้าจะไม่มีใครได้เปรียบ
ไม่มีใครยิงปืนได้อย่างคุณหรอก วาสซิลี
เธอถูกย้ายมาน่ะ
ผมจะไปดูว่าพวกเขาพร้อมกันหรือยัง
ใส่ชุดใหม่แล้วหล่อมากเลย
เสร็จงานแล้วอย่าให้พวกเขาเอาคืนนะ
พวกเขาอาจเอาคืนก็ได้
ฉันได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเยอรมัน
- อยากอวยพรให้คุณโชคดี - ขอบคุณมาก ผมต้องอาศัยโชค
ฟังจากที่สหายดานิลอฟบอก คุณต้องชนะแน่
ได้เวลาแล้ว
มาให้ผมกอดหน่อย
สวมหมวกซะ จะได้ดูเป็นวีรบุรุษมากขึ้น
- ทางนี้เลย สหายซาอิทเซฟ - ผมรักหนุ่มน้อยคนนี้จริงๆ
- คุณอาสาไปอยู่แนวหน้าเหรอ - คุณอายุเท่าไหร่
รู้มั้ยว่านี่มีความหมายยังไง สำหรับประเทศของเรา
จริงหรือเปล่าที่ว่าคุณยิง หมาป่าตายครั้งแรกตอน 5 ขวบ
วันนี้คุณฆ่าฟาสซิสต์ได้กี่คน
มันคือสิ่งบ่งบอกว่า เยอรมันเริ่มกลัวหัวหดกันแล้ว
บอกหน่อยสิว่าคุณจะจัดการเขายังไง
หรือน่าจะ...ไม่ บอกมันกับเจ้านายดีกว่า
เขาชอบเรื่องราวการล่าเด็ดๆ
มองเขาด้วยความภาคภูมิ... เพราะเขากำลังมองคุณ
คนทั้งประเทศกำลังมองคุณ
ยกโทษให้ผมนะฮะ คุณปู่
วันที่ 23 ตุลาคม 1942
หมาป่าไม่ใช่ผู้ที่เลือกพื้นที่ล่า... นายพรานต่างหาก
ปู่ของคุณต้องสอนคุณอย่างนั้นแน่
ยกเว้นในกรณีนี้ ผมคือเกม
สิ่งที่เราจะทำกันวันนี้ คือ ล่อหมาป่าออกจากรังของมัน
มายังที่ที่เราต้องการ
ชีวิตคุณมีค่า คุณไปก่อน
ไม่ เราจะสลับกัน คราวหน้าถึงตาคุณไปก่อน
แล้วก็คุณโวล็อดย่า
ไอ้บัดซบเอ๊ย
กางเกงตัวใหม่ ผมเพิ่งเอามัน มาจากผู้กองกองร้อย 251 เมื่อวาน
ผมอยู่ในเยอรมนี 16 เดือน ที่โรงเรียนในซัสเซน
นั่นคือสมัยที่เรา เป็นเพื่อนกับพวกเยอรมัน
ตอนที่โจเซฟของเรากับ อดอล์ฟของพวกเขาเดินด้วยกัน
ใกล้สายไฟ 116 เมตรใช่มั้ย
- 155 - นั่นแหละ
นั่นจะทำให้พวกเขาส่งช่างมาซ่อม
ย้ายที่กันเถอะ
หลังจากที่เยอรมันบุกเรา บรรยากาศมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
พวกเขายัดผมเข้าคุก
"คุณมาทำอะไรในเยอรมนี"
ผมพูดว่า "ขอโทษ สหายสตาลินส่งผมไปที่นั่น"
"อย่าเอาผู้นำที่ทรงเกียรติของเรา ไปปะปนกับการขายชาติของคุณ"
"สารภาพมา ไอ้สายลับ สารภาพมา"
ไม่ใช่เคียวแต่เป็นค้อน
และก็ "ปั้ง" ฟันผมร่วงหมดปาก
ใช่แล้ว ไม่มีภาพหลอน
นั่นคือแดนสังคมนิยมและ สวรรค์ในจักรวาลสำหรับคุณ
เฮ้ ช่างซ่อมของคุณมาแล้ว
ผมยิงเอง
- ได้เวลากินซุปแล้ว ใช่มั้ย - ผมไปเอง
ไปได้แล้ว โวล็อดย่า
ขากลับพยายามอย่าทำหกล่ะ เจ้างั่งมาร์กซิสต์
นี่คือกิจกรรมของพลแม่นปืนฝ่ายศัตรู ที่รายงานช่วง 24 ชม.ที่ผ่านมา
ทหารยาม 2 คนถูกยิงในสถานีรถไฟ
ทหารปืนใหญ่สังเกตการณ์ 1 คนในเขตเหนือ
ร้อยโท 1 คนจากหน่วยแพนเซอร์ที่ 24
ทหารช่างซ่อมโทรศัพท์ ในเขตบ้านพักของคนงาน 3 คน
พวกเขาบอกด้วยว่าเราจับเชลยได้ 1 คน
- หวังว่าเขาคงยังพูดได้นะ - อะไรนะครับ
ไม่มีอะไร
บอกเราซิ โวล็อดย่า
เขาอยู่ในตึกไหน
ผมไม่มีทางรู้หรอก
เขาย้ายที่อยู่ตลอดเวลา เขากระโดด...จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
- บนชั้นไหน - ผมไม่รู้
เราจะได้เห็นกัน
แก้ผ้าเขา ให้เขาสวมชุดของเรา
เห็นมั้ย พวกเขาดื้อจริงๆ
นั่นเป็นสิ่งดีสำหรับเยอรมัน
คุณต้องยอมรับ เวลาพวกเขาได้ความคิดเด็ดๆ
มาดูกันซิว่าลูกค้าของเรามาถึงรึยัง
พร้อมรึยัง
ตอนนี้ เด็กเลี้ยงแกะผู้โด่งดังจากยูราลส์
ผู้ซึ่งผู้พันโคนิกคิดว่าเป็นไอ้โง่ ลุกขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าเขายิงเข้าเป้า
ผู้พันโคนิกเห็นเขา...
...เล็งที่หมวกของเขา
ยิง เผยที่ซุ่มตัวของเขา
และยิงสวนกลับมา
เว้นแต่...ผู้พันโคนิกไม่ยิง...
...เพราะผู้พันโคนิกไม่ได้อยู่ที่นั่น
คุณว่ามันแปลกมั้ย คนสุดท้ายนั่น
พวกเขาส่งเขาออกมาให้ถูกยิงเหมือนคนอื่น
มันไม่ปกติ ไม่มีทหารปืนใหญ่ ไม่มีการคุ้มกันเขา
ไม่ ผมนี่แหละที่โง่เอง
พวกเขาไม่สนใจ ทหารช่างโทรศัพท์หรอก
มันก็เหมือนเรากับทหารยูเครน
พวกเขาไม่กวนใจผู้พัน ด้วยเรื่องทหารตายแค่ไม่กี่คนหรอก
พรุ่งนี้...เราจะล่าหัวพวกนายพลกัน
ตาใครแล้วเนี่ย
ตาผมมั้ง
คุณนี่ขี้โกงจริงๆ
คุณหลอกป๊ะป๋าคูลิคอฟไม่ได้หรอก คราวนี้ตาผมโดดก่อน
ถึงตาคุณโดนยิงกางเกงเป็นรูบ้างแล้ว
แด่ชัยชนะ
เรื่องพลแม่นปืนนี่ มันยืดเยื้อนานเกินไปแล้ว
ไอ้หนูน้อยของคุณนั่นทำอะไรอยู่
เขากำลังตรวจสอบ สหายครุสเชฟ ทดสอบความอ่อนแอของเยอรมัน
เขาพิถีพิถันมากกับการเตรียมตัว
ว้อดก้า...เรามีเหลือเฟือ
คาเวียร์ เราก็มีเหลือเฟือ
แต่เราไม่มีเวลา
เขารู้เรื่องนั้น เราสองคนรู้ดี
- เขาจะต้องทำสำเร็จแน่ - ดี...
ดูเหมือนชะตาของคุณยังไม่ขาด
งานยุ่งมากเลยใช่มั้ย
ผมเอานี่มาจากในครัว จากงานรับรองเมื่อวันก่อนน่ะ
คุณนายฟิลลิพอฟอาจจะชอบ
เธอจะตื่นเต้นมากเลยละ คุณน่ารักจริงๆ
- ยังมีอีกเยอะ ถ้าคุณหิว - คุณเป็นคนยิว ใช่มั้ย
ศาสนาของเรา ไม่ได้ห้ามคุณกินปลาสเตอร์เจียน
พ่อฉันมีลางสังหรณ์ว่า ทุกอย่างนี่จะเกิดขึ้น
สงครามน่ะเหรอ
เขาเข้าใจว่าความเกลียดชัง ของยิวฝังรากลึกมาก
เขาเก็บเงินซื้อที่ในปาเลสไตน์
บอกว่าเป็นที่เดียวที่เหมาะ กับเราอย่างแท้จริง
ที่เดียวที่เรามีหน้าที่ปกป้อง
เขาคะยั้นคะยอให้ฉันหัดยิงปืน
ฉันหัดยิง
ฉันรู้ว่าในช่วงสงคราม ไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาเกี่ยวข้อง
แต่ฉันมีเรื่องอยากขอให้คุณช่วย
ได้สิ ผมจะช่วยทุกอย่าง
ฉันอยากไปทำหน้าที่อย่างเดิม
เกิดอะไรขึ้น ทาเนีย
มันยิงเขา
มันยิงเขาทั้งๆ ที่เขากระโดดก่อน
ยิงเขาตอนวิ่ง
มันเป็นการยิงที่เป็นไปไม่ได้ ผมไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน
คุณสัญญากับผู้คนว่าจะชนะ ซึ่งผมทำให้ไม่ได้
ผมไม่มีโอกาสชนะคนคนนี้เลย
คุณต้องไม่พูดอย่างนั้น วาสซิลี
ถ้าผมบอกคุณว่าเราพบวิธีติดตามเขาล่ะ
เรามีสาย วาสซิลี
คนใกล้ชิดเขาส่งข่าวให้เรา
คราวหน้าคุณจะล้ำหน้าเขาหนึ่งก้าว
ผมสัญญา
ผมอยากให้คุณช่วยอะไรหน่อย
ผมเหรอ
เกี่ยวกับทาเนีย
เข้ามาสิ
เขาไม่รู้จักคุณ แต่ตอนนั้นคุณใกล้ชิดกับเขา
มากกว่าใครในโลกนี้
คุณเห็นใบหน้าเขาชัดเจน คุณเห็นว่าเขาโกนหนวดหรือไม่
คุณเห็นว่าเขาแต่งงานรึยัง เขามีแหวนแต่งงานมั้ย
มันไม่เหมือนการยิงรูปร่างระยะไกล
ไม่ใช่แค่เครื่องแบบ แต่เป็นหน้าคน
ใบหน้าเหล่านั้นไม่เลือนหายไป
มันกลับมา และก็มีใบหน้ามาแทนที่มากขึ้น
ดานีลอฟขอให้คุณมาพูดกับฉันเหรอ
เขาชอบคุณมาก เขาพยายาม ทุกอย่างเพื่อเปลี่ยนใจคุณ
เขาบอกคุณหรือเปล่าว่า ทำไมฉันถึงขอย้าย
เปล่า
มีรายชื่อมาถึงกองบัญชาการเมื่อเช้า
เป็นรายชื่อพลเรือนที่ถูกต้อนจับ และถูกส่งขึ้นรถทหาร
ที่ออกจากสตาลินกราดไปเยอรมัน เมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน
พ่อแม่ฉันอยู่ในนั้นด้วย
หลังจาก 30 กิโลเมตร...
...ทหารเยอรมันหยุดรถไฟ แล้วไล่ทุกคนลง
ทหารเยอรมันมัดพวกเขาติดกัน ที่กลางสะพาน
2 ต่อ 2
แม่กับลูกสาว
สามีกับภรรยา
แล้วให้พวกเขายืนเรียงแถว ตรงราวสะพาน
แล้วก็ยิงแต่ละคู่ด้วยกระสุนนัดเดียว
เพื่อประหยัดกระสุนปืน
มันได้ผล
ศพของคนที่ตายถ่วงคนอื่นๆ จมน้ำ
ฉันรู้ว่าพวกเขาตายด้วยกัน
พวกเขาไม่มีวันยอมแยกจากกันแน่
นั่นปืนของคูลิคอฟ เป็นปืนไรเฟิลชั้นดี
ผมรู้ว่าเขาออกจากที่หลบภัยยังไง เขาออกไปทางโรงงานแทร็คเตอร์
โรงงานแทร็คเตอร์มันใหญ่นะ
ผมรู้ที่ฮะ
เขาคลานออกมาทางร่องทางเดิน ใต้ตระแกรงที่มีถังใหญ่ๆ
แล้วเขาก็ออกมาจากเวิร์คช็อป
ระหว่าง 2 ที่ มีที่ที่เขาจะอยู่ในที่โล่ง
ข้างใต้ระเบียงเหล็ก
"วันที่ 5 พฤศจิกายน 1942"
โชคดีนะ สหาย
ผมรู้ว่าเขาซุ่มรอผมอยู่ตรงไหน
เขาจะอยู่บนระเบียงเหล็ก เหนือร่องทางเดิน
เราจะยิงหัวเขาจากข้างหลัง
เราจะไปอีกด้านของเวิร์คช็อปทางท่อนี่
ตามผมมา
คุณไปทางนั้น ผมจะไปทางนี้
บ้าเอ๊ย
- ไม่เป็นไร - คุณกลับไปเถอะ
- ไม่ ผมจะไม่เป็นไร - กลับไป
ไม่ คุณไปเถอะ
เก็บขาไว้
เร็วเข้า
สตาลินขอให้พยายาม ชะตากรรม ของมาตุภูมิตกอยู่ในอันตราย
ชะตากรรมของคนที่คุณรักและทะนุถนอม
วันนี้เราต่อสู้เพื่อพวกเขา
ฟังนะ ทาเนีย ทหารเยอรมันกำลังถล่มเราหนัก
ถ้าพวกเขาโชคดี ทหารพวกนี้ จะรอดชีวิตกลับมา 1 ใน 10
คุณมีความรู้สูง คุณรู้ภาษา
ทุกข้อมูลดักฟังที่คุณแปล ช่วยชีวิตหลายร้อยคน
ทุกข้อความที่คุณถอดรหัส ฆ่าศัตรูหลายพันคน
คุณมีหน้าที่ต้องรอดชีวิต
วาสซิลีเกิดมาเพื่อยิงปืน นั่นคือสิ่งที่เขารู้
คุณกับผมเกิดมา เพื่อจุดประสงค์อย่างอื่น
ถ้าวาสซิลีอยู่ที่นี่ เขาก็คงพูดกับคุณแบบนี้
เขาอยู่ไหน วาสซิลีอยู่ไหน
- ก้มหัวต่ำไว้ - เขาอยู่ไหน
อยู่ในท่อไว้ อย่าออกมา เก็บหัวไว้
ใจเย็น
อย่ายิง
เขาอยู่บนนั้น
เห็นเสาข้างหน้าคุณมั้ย
คุณอ้อมไปข้างหลังมัน
ไป
ทาเนีย หากระจกแผ่นใหญ่ๆ นะ
กระจกแผ่นใหญ่
คุณเห็นเตาเผามั้ย
ข้างหลังผม ทางซ้ายของโรงงาน
- ผมไม่ได้ยิน - เห็น
คุณเห็นบานเกล็ด 2 บานนั่นมั้ย
คุณเห็นบานที่ซี่บานเกล็ดหักมั้ย
- เห็น - คุณทำอย่างนี้นะ
- พร้อมหรือยัง - พร้อมแล้ว
3...2...1
สวัสดี ซาช่า
เขาอยู่ในที่ที่เธอบอกจริงๆ
เกือบอยู่ที่นั่น
เขาฉลาดมาก
เล่าเรื่องเขาให้ฉันฟังซิ
ทำไมพ่อเขาไม่สอนเขายิงปืน แต่ให้ปู่สอนแทน
พ่อกับแม่เขาตายไปแล้ว
- เขาพูดถึงพ่อบ้างมั้ย - ไม่ เขาไม่รู้จักพ่อ
เขาเรียนหนังสือรึเปล่า
เขาเขียนหนังสือเป็น เห็นตอบจดหมายเป็นกอง
- ผู้หญิงเขียนหาเขาเหรอ - ใครๆ ก็เขียนหาเขา
- ผู้หญิงที่เขารักอยู่ในหมู่บ้านเขาเหรอ - ไม่ใช่ อยู่ที่นี่แหละ
เธอรักเขารึเปล่า
รัก เพราะเขาทั้งหล่อทั้งกล้าหาญ
เธอสวยมากเลยละ อยู่แถวๆ บ้านผมเอง
เรียนมหาวิทยาลัยด้วย พวกเขาสมกันดี
อีกหน่อยพวกเขาก็จะแต่งงานกัน
อย่างน้อยนะ ผมเชื่ออย่างนั้น
แล้วเธอล่ะ ซาช่า ทำไมเธอถึงช่วยเยอรมัน
เพราะพวกเขาแข็งแกร่งกว่า และก็จะชนะสงคราม
เพราะเธอชอบช็อคโกแลตด้วย
คนพวกนี้รู้ตัวดีว่าพวกเขาจะตาย
ทุกคืนที่พวกเขารอดกลับมา มันคือโบนัส
ขอโทษค่ะ
ชาทุกถ้วย บุหรี่ทุกมวน...
...มันเหมือนเป็นการฉลอง
เพราะสำหรับเราหลายคน มันอาจเป็นคืนสุดท้าย
มันเป็นสิ่งที่คุณต้องยอมรับ ทุกคนมีช่วงชีวิตของตัวเอง
ในป่า หมาป่าอยู่ได้ 3 ปี
ลาอยู่ได้ 9 ปี
ขอโทษค่ะ แต่นั่นต้อง เป็นภาษิตจากยูราลส์แน่ๆ
ฟังแล้วไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย
ลามีชีวิตนานกว่า เพราะมันมีประโยชน์มากกว่า
มีเหตุผลที่สุด
ในป่าไม่มีลาหรอก คุณกุขึ้นมาเอง
ฉันก็คือลา
คนอย่างคุณกับดานีลอฟ... ต้องรอดชีวิตอยู่
คนที่อ่านหนังสือออก มีการศึกษา...
เมื่อสงครามยุติเราจะต้องการคุณ
แล้วถ้าคุณรอดชีวิตล่ะ
วาสซิลี ซาอิทเซฟ ผู้ไร้ประโยชน์จะทำอะไร
ผมอยากทำงานในโรงงาน
ปู่ผมเคยพาผมไปที่โรงงาน
มีผู้ชายคนหนึ่ง
อยู่บนระเบียง
สวมชุดสีน้ำเงินเหมือนคนอื่นๆ
คนที่ควบคุมไม่เข้าใจสิ่งที่พวกเขาทำ
แต่สำหรับเขาข้างบนนั้น มันง่าย และก็ชัดเจน
ผมคิดว่า สักวัน...
...ผมอาจเป็นเหมือนเขาได้
แย่นะ ที่ชอบฝันอะไรลมๆ แล้งๆ
ทำไมต้องเป็นอย่างนั้น
ชีวิตคุณจะนานกว่าเราทุกคน
คุณจะเป็นลาแก่ที่สุดในป่า
"150 เมตรระหว่างเยอรมันกับวอลก้า"
"คนทั้งโลกกำลังดู 150 เมตรที่ว่านี่"
"มันคือสิ่งที่ทำให้สตาลินกราด เป็นเมืองหลวง..."
"...ของสงคราม"
เพื่อนเธอ ทาเนียน่ะ
- เห็นเธอหรือเปล่า - เธออยู่กับพวกพลแม่นปืน
บอกผู้พันว่าพลแม่นปืนของเรา จะสนับสนุนการโจมที่ที่โรงงาน
วาสซิลีจะอยู่ที่นั่น
- ผมอยากคุยกับคุณ - ได้สิ
คุณต้องหยุดเขียนเกี่ยวกับผม
ผมจะฆ่าเขาไม่ได้ ผมมือไม่ถึง
สักวันเขาจะต้องหาผมเจอ และก็จะฆ่าผม
เคยบอกแล้วไงว่าอย่าพูดแบบนี้
ครั้งนี้มันต่างกัน
คุณปั้นผม และให้ไปเจอกับคนที่ผมไม่มีทางสู้
ผมรับภาระนั้นไม่ไหวแล้ว ผมอยากต่อสู้
ผมอยากต่อสู้ เหมือนทหารธรรมดาๆ
ผมเข้าใจ
แต่คุณไม่ใช่ทหารธรรมดาๆ คุณเป็นทหารที่เหนือธรรมดา
ไม่ ผมคือสิ่งที่คุณปั้นให้เป็น
ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
ทำไมเพิ่งมาบอกเรื่องนี้กับผม
เกิดอะไรขึ้น
มีอะไรเปลี่ยนไป
พูดกับทาเนียให้ผมรึยัง
เธอจะคิดดูใหม่รึเปล่า
ผมก็ไม่รู้
เธอควรจะคิดดูใหม่ จะปลอดภัยกว่าเยอะ คุณก็รู้
ให้เธอไปทำหน้าที่เดิมจะง่ายกว่าคุณ
ทหารเยอรมันเตรียมจะถล่มกลางเมืองอีก
การแพร่ข่าวสำคัญต่อขวัญทหารมาก เราต้องการคุณมากกว่าเดิม
- บอกเขาสิว่ารู้อะไรบ้าง ซาช่า - รองเท้าของผู้พันฝุ่นเขรอะ
ซาช่าทำให้ผู้พันตายใจว่า เขาเข้าข้างฝ่ายโน้น
- คุณรู้ว่าเขาเสี่ยงแค่ไหน - ฝุ่นนั่นสีเหลือง
ฝุ่นแบบนั้นมีอยู่ที่เดียว
หลังโรงงานสารเคมี กองโตๆ ริมทาง
ทำได้ดีมาก
ซาช่า ไปรอฉันข้างนอก
คุณไม่มีสิทธิ์ใช้เขา
เปล่า ผมไม่ได้ใช้เขา วาสซิลี เขาเต็มใจทำมันเอง
รู้มั้ยทำไม เพราะเขาเชื่อมั่นฝีมือคุณ
พรุ่งนี้เช้าเราจะไปที่โรงงานสารเคมี
ซาช่าบอกผู้พันว่าคุณจะอยู่ที่นั่น
ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าจะดักรอเขาที่ไหน
- ในการโจมตี - ผมทำตามคำสั่ง
คุณก็ควรทำเหมือนกัน
ผมรู้ว่ามันเสี่ยง แต่คุณจะปลอดภัย...
...สหาย
ทหารเยอมันอยู่บนนั้น เมื่อวานเป็นทหารรัสเซีย
อีกไม่ไกลก็ถึงที่แล้ว
เธอเล่นเกมที่อันตรายมาก
ผมอยากให้คุณชนะ
เห็นนั่นมั้ย ไปตามริมแม่น้ำ
มันปลอดภัย แต่คงไม่นานนะ
เขาตายแล้ว เราเจอไอ้นี่บนศพเขา
คุณไม่มีเหตุผลต้องอยู่ที่นี่แล้ว
ขอโทษครับ ท่านนายพล ผมไม่เชื่อ...
มีเครื่องบินไปเบอร์ลินพรุ่งนี้ตอนเย็น คุณไปกับมันได้
ผมต้องขอป้ายชื่อของคุณไว้ก่อน
คิดดูสิว่าการแพร่ข่าวของรัสเซียจะได้ ประโยชน์จากการตายของคุณแค่ไหน
ถ้าคุณล้ม ก็จะไม่มีใครรู้
คุณรอดตายแบบ เส้นยาแดงผ่าแปดมาแล้ว
กรุณารับอิสริยาภรณ์ วีรบุรุษสงครามนี่ไว้ด้วย
มันคือรางวัลแด่ร้อยโท กองร้อยทหารราบที่ 16
ที่เสียชีวิตที่ดีช่วงวันแรกๆ ของสงคราม
เขาเป็นลูกของผมเอง
ถ้าพวกมันยกพลขึ้นบกสำเร็จ ทุกอย่างจะป่นปี้หมด
มานี่
ผมบอกคุณว่าไง คุณมัวทำเรื่องไร้สาระมากไป
ถ้ามันยืนยันว่าเขาตาย เราล่มแน่
- คุณล่มแน่ - ไม่จริงหรอกครับ
ข้อมูลนี่ดักฟังจาก กองบัญชาการเสนาธิการของพวกเขา
ต้องให้พวกเขาทำยังไง แขวนศพเขาประจานเหรอ
พวกเขาโกหก
ดีเลย
ดีมาก
งั้นก็เขียนว่า "วาสซิลี ซาอิทเซฟยังไม่ตาย"
"เมื่อเช้าเขากินไอ้นี่เป็นอาหารเช้า"
"นี่คือรูปเขาตอนอ่าน หนังสือพิมพ์ฉบับวันนี้"
คุณเป็นนักกวี
อะไร คุณจะถอยจากฝั่งแม่น้ำไม่ได้
คุณจะเสียคนไปครึ่งหนึ่งผมก็ไม่สน
เสียอีกครึ่งที่เหลือ หรือไม่คุณก็ตายซิ
เขากลับมารึยัง
เดี๋ยวเขาคงกลับมา
การโจมตีของเยอรมันตัดเส้นทาง เขาถึงได้มาช้า
ออกไปข้างนอกหน่อยได้มั้ย
ผมเขียนถึงแม่ผมเกี่ยวกับคุณ
แม่ให้ผมบอกคุณว่า พอสงครามยุติ ถ้าคุณต้องการอะไร
ครอบครัวของเราจะช่วยเหลือคุณ
คุณก็รู้ว่าผมพร้อมช่วยคุณทุกอย่าง
พวกเขาบอกว่าวาสซิลีตายแล้ว
วาสซิลี ซาอิทเซฟ จะไม่ได้เห็นคนที่เขารักอีก
ยอมแพ้ซะ นี่เป็นความหวังดียวของคุณ
เธอเสียใจเหรอ
เพราะซาอิทเซฟตายเหรอ
ร้องไห้ออกมาเถอะ ไม่มีอะไรต้องอายหรอก
เธอก็เป็นรัสเซียเหมือนเขา
อย่าไปฟังพวกเขา
เป็นแค่การแพร่ข่าวชวนเชื่อ เขายังไม่ตายหรอก
เธอรู้มั้ยว่าทำไม
เพราะฉันยังไม่ได้ฆ่าเขา
ฉันจะบอกความลับเธอ
เธอเท่านั้น เพราะฉันรู้ว่าฉันไว้ใจเธอได้
แต่เธอต้องสาบานว่าจะไม่บอกใคร
สาบานมั้ย
ฉันเจอจุดที่เยี่ยมมาก
ที่ข้างๆ ทางออกจากสถานีรถไฟ
ฉันจะแอบอยู่ในหอส่งน้ำ
พรุ่งนี้ฉันจะไปดักรอเขาที่นั่น
เธอจะได้เห็น เขาจะไปที่นั่น
เขาไปที่นั่นเสมอ
เธอต้องสาบานด้วยว่า ตั้งแต่นี้ไปเธอต้องอยู่บ้าน
สาบานมั้ย
"เรารู้ว่าเขายังไม่ตาย และจะไม่ทำให้เราผิดหวัง"
"เพราะตอนนี้เขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา วาสซิลีคือสิ่งนิรันดร์"
หายไปไหนมา เราตามหาคุณจนทั่ว
ไม่ได้ข่าวเหรอ ผมตายแล้ว
อย่างน้อย...พลแม่นปืนซาอิทเซฟ...
...วาสซิลีตายแล้ว
ตัวจริง
ผม
ผมเผลอหลับไป เลยพลาดโอกาส
แล้วผมก็กลิ้งตัวไปหลบอยู่ที่มุมตึก...
...ไม่ให้คนที่จะฆ่าผมเห็น
ผมจะคุยกับครุสเชฟ
เขาจะส่งคุณกลับไปยังหน่วยเก่า
- ทาเนียอยู่ไหน - เธออยู่ที่ที่หลบภัย
- ผมไปที่ที่หลบภัยมา - ผมบอกเธอว่าคุณยังไม่ตาย
ผู้พันพูดอย่างนั้น ว่าทหารเยอรมันโกหก
เขาบอกผมว่าคุณดักรอเขาที่สถานี
ซาช่าน้อยของฉัน ฉันนึกแล้ว
ฉันรู้ว่าคุณยังไม่ตาย
- รู้ได้ยังไง - เพราะเราเพิ่งเจอกันน่ะสิ
ฉันสวดมนต์เป็นครั้งแรกตั้งแต่ฉันยังเด็ก
พอฉันลืมตา ซาช่าก็รอบอกข่าวดีฉันอยู่ตรงนั้น
ฉันคิดว่าเขารักคุณ มากกว่าที่ฉันรักซะอีก
ถึงเจ้าหน้าที่ทหารผู้เกี่ยวข้อง
ผมได้เรียนต่อท่านผู้บัญชาการ ถึงการเปลี่ยนทัศนคติ
ที่มีต่อการสู้รบของทหารวาสซิลี ซาอิทเซฟ
เขาพยายามหลบเลี่ยงหน้าที่หลายครั้ง
ไม่แน่ใจโอกาสที่จะมีชัยชนะ ให้ความเห็นแบบผู้แพ้ต่อสาธารณชน
ช่วงเวลาที่ยาวนานในการประมือ กับพลแม่นปืนของนาซี
บ่งบอกถึงการขาดความเชื่อมั่น ในอุดมการณ์คอมมิวนิสต์
สวัสดี ซาช่า
อีกครั้งแล้ว ที่เขารู้ว่า จะหาฉันเจอที่ไหน
เธอว่ามันแปลกมั้ย
นอกจากฉันแล้ว มีเธอเท่านั้นที่รู้
ฉันไม่โทษเธอหรอก ซาช่า
เธอทำสิ่งที่กล้าหาญ
เลือกแคมป์ของเธอ ฉันนับถือ แต่มันไม่ใช่แคมป์ฉัน
เราต่างก็เป็นทหาร
เราต่างก็เป็นศัตรูกัน ฉันรู้ว่าเธอเข้าใจ
ฉันไม่ชอบใจเลยที่เธอไม่อยู่บ้าน อย่างที่ฉันให้เธอสาบาน
ฉันไม่ชอบใจที่เธอทำให้ ฉันต้องทำในสิ่งที่ฉันจะต้องทำ
ฉันไม่เคยเห็นใคร นอนขมวดคิ้วแบบนี้เลย
คุณนอนดูผมนานแค่ไหนแล้ว
ทั้งคืน
คุณนอนกรนหลับปุ๋ยอยู่หลายชั่วโมง
- ไม่จริงหรอก ผมกรนเหรอ - เหมือนหมูเลยละ
ผมคงนอนละเมอด้วยใช่มั้ย
มีบางอย่างที่ผมควรบอกคุณ
บนรถไฟ...
...ที่มาที่นี่...
...เราอยู่ในตู้เดียวกัน
ผมเห็นคุณ
คุณอ่านหนังสือ และก็หลับไป
ผมไม่กล้ามองคุณ คุณสวยมาก
คุณกลัว
หลังจากนั้น ผมก็ได้แต่คิดถึงคุณ
มันทำให้ผมยิ้ม
แล้วผมก็คิดถึงผู้ชายที่จะมากอดคุณ...
...ที่จะทำให้คุณหัวเราะ...
...ว่าเขาโชคดีมาก
ตอนนี้ผมคือคนที่ได้นอนอยู่ข้างๆ คุณ
- ฉันกรนหรือเปล่า - เหมือนหมูเลยละ
พระเจ้าช่วย
ทาเนีย อย่า
ปล่อยฉัน
- ปล่อยฉัน - เขาต้องการแบบนี้
เขาต้องการแบบนี้
เขาจะฆ่าคุณ เขาจะฆ่าคุณแล้วก็ฆ่าผมด้วย
เขาต้องการแบบนี้ ผมจะฆ่าเขา ผมสัญญาว่าจะฆ่าเขาให้ได้
ผมจะเอาปืนของเขามาให้คุณ ผมสัญญา ทาเนีย
ฉันต้องการคุณ
คุณต้องไปแล้ว คุณนายฟิลลิพอฟ สตาลินกราดอาจล่มได้
เรือลำสุดท้ายกำลังออก ทหารเยอรมันกำลังมาที่นี่
เขาเอาบัตรผ่านมาให้คุณ คุณจะปลอดภัยอยู่ทางฝั่งโน้น
เก็บของได้แล้ว เราจะขนมันไปที่บริเวณขึ้นฝั่ง
ฉันไม่ไปหรอก นี่บ้านฉัน
นี่บ้านของซาช่าลูกฉัน ฉันไปไม่ได้หรอก
ผมจะบอกอะไรให้นะครับ คุณนายฟิลลิพอฟ
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก
เกี่ยวกับซาช่า
เขาไปอยู่กับทหารเยอรมัน เขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว
พระเจ้าช่วย
เขาทรยศ
ลูกรักของแม่
เขาทำอะไรลงไปนี่
เขาจะอยู่ที่นั่นเหรอคะ
ใช่ค่ะ เขาจะอยู่ที่นั่น
ฉันไม่ควรพูดเรื่องนี้ สหาย
แต่มันอาจจะดีที่สุด
ถ้าเยอรมันชนะ เขาจะปลอดภัย
ฉันรู้ว่ามันผิด แต่เขาอาจเลือกถูกก็ได้
ฉันต้องการหมอ หมอ
ฉันมีใบผ่าน คุณต้องให้เธอข้ามไปนะ
ได้โปรดเถอะ
- ไม่มีประโยชน์ เธอไม่รอดหรอกครับ - ไม่ เธอจะรอด เธอเป็นลูกสาวฉัน
เธอเป็นลูกสาวฉัน ฉันขอร้องละ
เอาละ คุณสองคน ยกคนนี้ลงเรือ
"แม่ปลอดภัยดี พวกเขาอพยพแม่ไปอยู่อีกฝั่งหนึ่ง"
"รักษาตัวให้ดีนะ ซาช่าลูกแม่"
เขาอยู่ไหน ผู้พันอยู่ไหน
แค่ไม่กี่นิ้วข้างหน้าคุณ
ผมโง่มาก วาสซิลี
คนก็คือคนอยู่เสมอ
ไม่มีคนใหม่
เราพยายามหนักมาก เพื่อสร้างสังคมที่เสมอภาค
ที่ไม่มีอะไรต้องอิจฉาเพื่อนบ้าน
แต่มีบางอย่างให้อิจฉาอยู่ตลอด
รอยยิ้ม...มิตรภาพ
สิ่งที่คุณไม่มีและอยากมี
ในโลกนี้ แม้แต่สังคมโซเวียต
จะมีคนรวยและคนยากไร้เสมอ
รวยพรสวรรค์
ไร้พรสวรรค์
รวยรัก
ไร้รัก
ทาเนียจะไม่กลับมาอีกแล้ว
เธอตายแล้ว วาสซิลี
เธอโดนสะเก็ดระเบิด
มันเร็วมาก เธอไม่เห็นมันด้วยซ้ำ
เธอจะมาหาคุณหลังจาก ส่งคุณนายฟิลลิพอฟลงเรือ
เธอจะกลับมาหาคุณ เธอพูดถูก
คุณเป็นคนดี วาสซิลี
ผมอยากช่วยคุณ วาสซิลี
ให้ผมทำสิ่งสุดท้ายเถอะ
ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ซะบ้าง
- ให้ผมเผยที่ซุ่มตัวของผู้พันเถอะ - ไม่ อย่าทำอย่างนั้น
อย่าทำอย่างนั้น
"2 เดือนต่อมา... วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 1943"
วันนี้ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 1943 คือวันอัปมงคลสำหรับฮิตเลอร์
และแถวยาวเหยียด ของเชลยเยอรมันหลายพันคน
มันคือวันแห่งความหวังอันยาก จะลืมเลือนสำหรับมาตุภูมิของเรา
สำหรับประชาชนของสหภาพโซเวียต
หลังการสู้รบนาน 180 วัน ในเมืองสตาลินกราด
ผลของความหาญกล้า และการพลีชีพของเหล่าทหารของเรา
ท่านผู้บัญชาการของเร้ด อาร์มี่ อันทรงเกียรติของเรา
ได้รับการยอมแพ้ของ ฟาสซิสต์เยอรมันอย่างไม่มีเงื่อนไข
ฉันหาชื่อที่ตรงกับในหนังสือไม่ได้
นี่คือที่อยู่ของโรงพยาบาล และนี่ก็ชื่อเธอ
- นี่ที่อยู่ของเรา แต่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ - เธอไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
นี่ที่อยู่ของคุณ เธออยู่ที่นี่ เธอเขียนจดหมายถึงผม
ฉันดู 3 รอบแล้ว แต่ชื่อเธอไม่ได้อยู่ในนี้
เชื่อฉันสิ ไม่มีคนชื่อทาเนีย เชอร์โนว่า ฉันช่วยคุณไม่ได้
"จากการได้รับอิสริยาภรณ์ ตามคำสั่งของเลนินหลายครั้ง"
"วาสซิลี ซาอิทเซฟก็ได้รับการยกย่อง"
"ให้เป็นวีรบุรุษของสหภาพโซเวียต"
"ปัจจุบันยังชมปืนไรเฟิลของเขาได้"
"ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สตาลินกราด"
"ท่ามกลางสัญลักษณ์อันยิ่งใหญ่ ของชัยชนะเหนือนาซีเยอรมนี"
Thai