Duitse jagers op twee uur. -Meer gas.
Dat is fout. 'Rudder' schrijf je met twee D’s.
Bedankt, wingman.
Jagers.
Voltreffer, Danny.
Land der vrijheid.
Goed gedaan, pa.
Kom op, ik leer je vliegen.
Ik ga voorin. -Nee, ik.
Ik ben groter. - Ik ben ouder en de leraar.
Wow. Net echt. -Weet ik.
Neem jij de mitrailleur. We pakken die vuile Duitsers.
Zet af.
Ik heb ’t papa vaak zien doen.
Jeetje, we vliegen echt.
M’n pa vermoordt me. Vlug.
We hebben gevlogen. -Ja, ik ben piloot.
- We hebben gevlogen. - Rotjoch.
Als je omgaat met die stomme analfabeet komt er niks van je terecht.
Hij is niet stom, papa.
Naar huis, nu meteen.
Opstaan. Je moet aan ’t werk.
Vooruit, naar huis.
Laat ’m met rust.
Ik sla je verrot, vuile Duitser.
Wat zei je daar?
Ik heb tegen de Duitsers gevochten.
In de loopgraven.
Ik hoop dat niemand zoiets meemaakt.
Je bent m’n beste vriend.
Papa, wacht even.
Adolf Hitler sleept heel Europa mee in de oorlog.
Terwijl nu ook Frankrijk is gevallen, blijft Amerika zich afzijdig houden.
Waar zijn McCawley en Walker? -Oefenen.
We gaan ze ons ramspel laten zien.
Nee, dit zijn geen sproeivliegtuigen.
- Flauw, hoor. - Vergeet het.
Ik kom op je af. Kies maar.
Je moet altijd mij hebben. Welke kant ga jij op?
Naar rechts. Nee, naar links.
Naar links dus? -Naar rechts.
Rechts of links? -Nu weet ik ’t niet meer.
Wat wordt ’t nou?
We gaan naar rechts.
Die zijn goed. -Zei je wat?
Die kinkels krijgen een vliegverbod.
Inderdaad, zo ga je niet om met een m-m-militair vliegtuig.
Pak m’n pet.
Stuur ze naar Doolittle.
Denk je na twee jaar opleiding dat een kist van 45 mille ’n speeltje is?
Ik wist wat ik deed, majoor.
Ook toen je vorige week die looping maakte?
Dat noem ik dus stuntvliegen.
Dat vind ik roekeloos en onverantwoordelijk.
U bent er toch beroemd mee geworden?
- Niet zo bijdehand. - Ik wil u niet tegenspreken, maar..
Ik vind het pas roekeloos als je ’t doet om indruk te maken.
Ik deed ’t als voorbeeld, zoals u mijn voorbeeld was.
De Fransen hebben er een woord voor: een hommage.
Hommage. -Je lult, McCawley.
Maar je lult wel heel goed.
Zo was ik vijftien jaar geleden ook. Vandaar deze brief.
Ga zitten.
Je mag bij het Britse Eagle Squadron.
Je kunt morgen naar Engeland vertrekken.
Alleen de Britse piloten kunnen Hitler nog stuiten.
Maar niet zonder hulp. -Ik ga.
Denk er eerst goed over na.
Ook wij komen in oorlog.
Dan heb ik m’n beste piloten nodig. Dus moet ik je vragen om te blijven.
Wat zou u doen, majoor?
In jouw plaats...
zou ik gaan.
Word ik hier kaal?
Wat ben ik toch een knappe gozer. Niet doodgaan, hoor.
‘Doodgaan.’ Met dat concept moet je ze versieren.
Een druppel kruidnagelolie onder je ogen. Het gaat zwellen.
Roep de zuster. Haal diep adem.
Laat zien hoe je ogen glanzen en zeg:
'Schat, ik word klaargestoomd voor de oorlog. Ik weet niet hoe ’t afloopt.'
'Maar als ik morgen sneuvel,
hebben we de laatste nacht nog alles uit ’t leven gehaald.'
- Op naar de zustertjes. - Vlug, voor Billy kaal is.
Waarom?
Doolittle wil dat ik gevechtservaring opdoe.
Het is toevallig wel oorlog daar.
De verliezers sterven en de winnaars storten in, zoals m’n pa.
Ik heb de plicht om te gaan.
Klets niet, ik draag hetzelfde uniform als jij.
Waarom zou je de narigheid opzoeken?
Toe, Danny. Ik word 25 jaar.
Nog even en ik ben oud en vlieginstructeur.
Ik wil gevechtsvlieger worden.
Schiet op. De zusters k-k-kunnen niet in hun eentje dansen.
We gaan.
Elke dag 150 kerels in hun ondergoed. Helaas hoort ’t bij onze plicht.
Ongelooflijk, zaterdagavond in New York City.
Weet je wat ze dan bij ons doen? Koetje pesten.
Je ging bij de marine om de wereld te zien.
We zijn geen toeristen, hoor.
Ik doe ’t voor m’n land. En voor de mannen.
Ik ook. -Ik verheug me op vanavond.
Vertel ’t ze, Evelyn.
Vertel. -Het is zo’n lang verhaal.
Tijd genoeg.
Ik was erbij. -Het was vier weken geleden...
Wat is beter, alles in één bil of verspreid over twee?
Fusco, Anthony.
Gaat ’t?
Moet dat echt?
Ik krijg heus geen gele koorts, hoor.
Heb je liever dat zij ’t doet?
Eventjes wachten.
De opdracht is prikken, dus prikken we.
Gaat ’t, Red?
Ogentest post 4?
Ik ben al zo vaak onderzocht. Nu mag ik niet vliegen.
AFGEKEURD.
Dit kan ik niet. Ze keuren me af.
Welnee. Rustig nou.
- De onderste rij. - Onthoud de onderste rij. Ik sta achter je.
Volgende.
J-L-M-K-P-O-E-T-X.
Ik zie als een adelaar. -Rustig.
Nu de bovenste rij oplezen. Met beide ogen.
C... Sorry, J.
C-W...
Nu de onderste van links naar rechts. Steeds één letter overslaan.
E... X.
X-E.
Het lijkt slecht, maar...
Het spijt me, maar uw ogen zijn te slecht.
Het ligt niet aan m’n ogen.
Ik schiet als de beste. Ik heb alleen moeite met lezen.
Ga les nemen en kom dan terug.
Ik heb les gehad. Ze wisten niet wat ’t was.
Ik haal de letters soms door elkaar.
Kijk, in rekenen ben ik goed. Verbaal ook.
Schrijven is matig. -Maar wel voldoende.
Ben ik nu? -Even geduld.
Leraar Engels word ik toch niet. Ik wil graag piloot worden.
Tijdens een luchtgevecht hoef je niet te lezen.
Je wordt één met je vliegtuig.
Als piloot moet je goed kunnen lezen, staat er.
Toch ben ik de beste piloot hier.
Alstublieft, neem me m’n wings niet af.
Ik voelde me rot. -Evelyn, naar post 3.
Ik had geen keus. Ik liet ’m doorgaan.
Later had ie weer praatjes.
Ben je gewoon soldaat?
Ik ben officier, hoor.
Geef je dossier.
Eerste rust.
Ik moet u nog bedanken. -Broek omlaag.
Zo goed? -Prima.
Lekker kontje. -Fijn dat u me heeft laten doorgaan.
U begreep hoe... -U hebt me nog steeds niet bedankt.
Dank u. -Geen dank.
Waarom, als ik mag vragen.
U bent m’n heldin. -M’n vader was piloot.
Ik weet hoe ’t is als een piloot z’n wings kwijtraakt.
Dan is uw vader ook mijn held.
Het is m’n plicht om de dochter van mijn held mee uit te nemen...
Te diep? -U raakte het bot.
Wat gemeen.
Zou er ’n klein kansje bestaan dat je mij aardig vindt?
Hoe wist je dat?
Ze hebben ons niet leren omgaan met dat... gevoel.
Welk gevoel?
Nou, dit gevoel...
Beetje brutaal, vandaar die prik.
Ik wou er ook graag vanaf, Romeo.
Momentje.
Ik vind u echt heel lik.
Wat? -Ik bedoel ‘leuk’. Ik versprak me.
Ik wou u graag een etentje doneren.
Hij ging raar doen. -Trakteren.
Deze is niet van u.
Nee, hij is van deze knaap...
Heeft u die prik al gehad? -Ja, één keertje.
Ik wou alleen... Wil je met me uit?
Boem, daar ging ie.
Wat heb je gedaan?
Stakker.
Gaat ’t wel?
Ja, ik voel me prima.
Dit is alleen uit voorzorg.
Ik heb echte Franse champagne. Uit Frankrijk.
Om het mee te vieren.
Om wat te vieren?
Weet ik niet. Dat je m’n heldin bent.
Goed. Mij best.
Ik wou je nog bedanken...
en je geruststellen over je beslissing.
Je bewijst dit land een dienst. Ik ben echt goed.
Je zwakke punt is niet bepaald bescheidenheid.
Nee, mijn zwakke punt is eerlijkheid.
Je bent zo...
Die kurk ontglipte me.
God, wat doet dat pijn.
Ik verga van de pijn.
Neem me niet kwalijk.
Hij bloedt.
Lig stil. -Wat doet dat pijn.
Koud. -Het stelpt ’t bloeden.
Ik krijg geen lucht. -Lig stil.
Je bent bloedmooi.
Er komt bloed uit je neus. -Nee, uit m’n hart.
Toen kuste ik ’m.
Wat een romantisch verhaal.
Het waren de meest romantische dertig dagen van m’n leven.
Ik ben jaloers.
Fijn om u te zien, luitenant. -Insgelijks.
Kies een hand.
Prachtig.
Wat heb je in je andere hand?
Die van mij.
Ik heb zes uur zitten vouwen.
Dit zijn vriendinnen van me. Martha, Barbara, Sandra...
Hoi, ik ben Betty.
Heb jij toevallig nog vrienden?
Kies maar.
Als ik gewond raak in de oorlog is ’t fijn om te weten
dat zo’n schat als jij me zal verzorgen.
We zijn nog niet in oorlog.
Foute tekst.
Ik ben Red.
Red... v-v-vreemd.
Heet je Vreemd? -Ik ben weg.
Ik heet Winkle.
Wat ’n charmeur. -Stotter je vaker zo?
Alleen als ik...
Ze trapt erin. -Gespannen ben?
Mij lukt dat nooit.
Danny is nogal verlegen bij meisjes.
Niet verlegen. Hij is alleen wat onzeker.
Z’n pa kleineerde ’m vaak. In de lucht is ie zelfverzekerd.
Hij is m’n beste vriend.
M’n rechterhand.
Die momenteel behoorlijk diep gezakt is.
Sorry.
Ik heb ’n beetje hoogte verloren. -Zeg dat wel.
Momentje.
Wij moeten even praten.
We gaan naar Pearl Harbor, zeggen ze.
Het kon slechter.
Ver weg van het front. Kun je lekker bruin worden.
Misschien kom jij daar ook.
Je bent een heel bijzondere vrouw en....
Ik word klaargestoomd tot een grote, boze krijgsman.
Je weet nooit wat er morgen gebeurt...
of de dagen daarna, snap je?
Vanavond moet bijzonder zijn.
Waarom huil je? -Omdat ik je misschien nooit meer zie.
Vanavond ben je van mij, schat.
Al die mensen hier. Ik wil alleen met jou zijn.
Naar de haven bij maanlicht?
Ga je mij slecht maken?
Nou en of.
We kunnen dit schip vorderen als officieren.
Nu nog wel.
Misschien gaan we met zo’n boot. -Zou je dat willen?
Cocktails in de Grand Salon.
Niks oorlog. Ze dansen op Cole Porter.
Ik moet ’n smoking hebben.
Aan boord.
Je bent gek. -Pas op. Ga zitten.
Even kijken.
Daar gaat ie.
Dichterbij kunnen we niet. Ik heb m’n best gedaan, toch?
Eigenlijk is dit nog beter. -Inderdaad.
Wat ben je mooi.
Hoe zal ’t ons vergaan?
Wij hebben niks te zeggen over de toekomst.
Nee, dat is zo.
Ben je ongedeerd?
Ja. Jij ook? -Dat was niet gepland.
Voorzichtig.
Kom naar boven.
We zitten in 321.
Ik moet je iets vertellen. -Je medische dossier ken ik al.
Is het zulk slecht nieuws?
Ik moet weg. -We gaan allemaal weg.
Ik ga naar het front. Morgen al.
Ik vlieg bij het Britse Eagle Squadron voor Amerikaanse piloten.
Ik snap ’t niet.
Ze kunnen je nooit sturen als Amerikaan.
Ze sturen me niet. Ik ga vrijwillig.
Ik heb je goedgekeurd. Ik heb je doorgelaten.
En dan zoek je vrijwillig het gevaar op?
Jij kunt er verder niets aan doen.
Vliegen is alles voor mij. Dit hoort bij m’n leven.
Net als jij.
Ik hou van je.
Heel veel.
Ga mee naar binnen.
Wacht even. Ik kan ’t niet. Het is niet goed.
Ik kan ’t niet. Nou ja, ik kan ’t wel. Ik wil ’t ook.
Ik wil niet zogenaamd fatsoenlijk zijn of andere smoesjes ophangen.
Ik klets te veel. Ik wil alleen niet dat het gaat zoals bij iedereen.
Ik wil niet dat je er spijt van krijgt.
Het was de mooiste avond van m’n leven en die wil ik niet verpesten.
Dat kun je niet.
Als dit m’n laatste nacht was, zou ik ’m met jou willen doorbrengen.
Daar wil ik over kunnen dromen tot ik weer thuis ben:
Dat het mooiste van m’n leven nog komt.
Kom niet...
Kom me niet uitzwaaien.
Nu afscheid nemen is al zwaar genoeg.
Neem deze mee. -Staat ie me goed?
Ik kom terug, echt.
Ze mocht toch niet komen? -Klopt.
Waarom zoek je ’r dan? -Om ’r te testen.
Als ze toch komt, weet ik dat ze van me houdt.
Instappen. Trein 57.
Als mij iets overkomt, moet jij ’t haar vertellen.
Kom terug, voor ons allebei.
Tot ziens.
Goede jacht.
Ze houdt van me.
De Duitsers bombarderen het centrum van Londen.
De RAF strijdt op leven en dood om het Britse luchtruim.
Zwaar beschadigd.
Luitenant McCawley meldt zich.
Prima. Eerst even uw spullen uitpakken.
Daarna gaan we naar uw kist.
U hebt hier al genoeg te doen, dus begin maar met m’n kist.
Twee vermist. Nog maar elf.
Willen alle Yanks net zo graag dood als u?
Ik wil niet dood, ik wil meevechten.
Dit is uw vliegtuig.
Goeie vent. Hij gaf pas de geest toen ie aan de grond stond.
Ga zitten.
Ik ben niet echt vrolijk.
Churchill en Stalin vragen mij wat ik u nu vraag:
'Hoe lang doet Amerika nog alsof er geen oorlog is?'
We leveren meer voedsel en olie...
Ze hebben meer aan tanks, vliegtuigen, bommen en soldaten.
Het volk denkt dat Hitler en z’n nazi’s het probleem van Europa is.
We moeten meer doen:
Meer schepen en luchtafweer sturen.
En onze vloot in de Pacific verzwakken? -We hebben geen keus.
Wij maken koelkasten terwijl de vijand bommen maakt.
Oorlog is onontkoombaar.
Als we dat niet onderkennen, wordt het onze ondergang.
Amerika heeft de olieaanvoer afgesneden die voor ons vitaal is.
We hebben nog voor slechts 18 maanden. Onze enige optie is oorlog.
En wel via een massale, onverhoedse aanval.
Acht u ons in staat tot zo’n aanval?
We vernietigen in één klap hun vloot...
in Pearl Harbor.
Spannend. -Er liggen wel honderd schepen.
Hoeveel man per schip? -Dat hangt ervan af. Gemiddeld zo’n 2000.
Plus piloten, mariniers, personeel... -Hoeveel mariniers?
Meer dan genoeg. -4000 op één.
Een paradijs.
Tot ziens op ’t strand.
We zijn op Hawaï.
Als er toch tieten op m’n kisten moeten, dan wel even groot.
Dat waren ze niet. -Hier staat:
'Surf nooit bij rotsen of palen onder water.'
Zie je nou wel? -Hoe zie je dat als ze onder water zijn?
Gooz, wat ben je aan ’t doen?
Z’n board loopt steeds op de rotsen.
Ik werk aan m’n uitvinding: de Gooz-vin.
Ik ga rijk worden. Iedereen wil ’m straks hebben.
Pak liever ’n bezem.
Kijk, rekruten.
Piloten?
Bijna. Lastig, al die knopjes.
We zijn de besten hier. -Wie zijn jullie?
De schrik van ’t luchtruim.
Welkom.
Even deze verbrande kustwacht helpen, dan leid ik jullie rond.
Lieve Evelyn.
Het is hier anders dan ik dacht.
Het is koud. Zo koud dat ’t in je botten trekt.
Gelukkig kan ik me warmen door aan jou te denken.
Kon ik maar bij je zijn.
Vrienden maken valt niet mee.
Ik had wat gedronken met twee RAF-piloten.
Nu zijn ze dood.
Lieve Rafe.
Ik mis je vreselijk.
Vreemd om zo ver van je weg te zijn.
Ik zit achter ’m.
Hebbes.
Bij elke zonsondergang
stuur ik het laatste beetje warmte van mijn hart naar ’t jouwe.
Familie?
Meisje.
Hét meisje.
Men keurt ’t af dat de Yanks niet meevechten.
Als ze daar nog meer van zulke piloten hebben als jij,
moge God hun vijanden dan bijstaan.
Geeft acht. Admiraal Kimmel, bevelhebber van de Pacific Vloot.
Keurig, kapitein. -Dank u, admiraal.
Washington verhult al vier maanden het Japanse gevaar.
Ik wil absoluut de overhand houden.
Admiraal, een spoedbericht uit Washington.
Ik moet klaar zijn voor de Jappen en de halve wereldbol bewaken.
Nu moet ik weer twaalf torpedobootjagers afstaan.
Ze geven Europa voorrang. -Zijn ze Hawaï dan vergeten?
Pearl Harbor is te ondiep voor luchttorpedo’s.
Om ze tegen sabotage te beschermen, staan alle vliegtuigen bij elkaar.
De afstand is in ons voordeel. -Jullie analisten weten ’t zo goed.
Wie slim is, valt aan waar de ander zich veilig waant.
Ik heb de slagschepen en diverse luchtmachtbases kunnen fotograferen.
Alle schepen liggen bij elkaar, een ideaal doelwit.
Onze torpedo’s zijn aangepast.
Houten vinnen. Daarmee kunnen ze door de ondiepe haven.
Terwijl Pearl Harbor nog slaapt in de ochtendnevel, vallen wij aan.
De bedrading is opgelapt, de olieslangen nog niet.
Starten. -Succes, luitenant.
Sectie Rood de bommenwerpers, Blauw de jagers.
We geven die bommenwerpers een warm onthaal.
Rood 2, boven mij. Pak hun leider.
Voltreffer.
Ik geef de genadeklap.
De middelste.
Neerhalen.
Hebbes. Goed werk.
Twee ME’s voor me.
Ik zit achter ’m.
Neerhalen.
Eentje geraakt.
Nog eentje. -Rood 1, jagers achter u.
Ik lig onder vuur.
Wegwezen. Omhoog.
Olielek.
Ik zie geen moer.
Ik kan niet springen. M’n kap zit klem.
Hij zit achter me.
Ik ben geraakt.
Mayday. Mayday.
De kerk heeft niks aan mij. -Hoezo?
Zodra m’n lei er schoongeveegd is,
wil ik ’m alweer bekladden. -Dat zegt een maagd.
Ik moet de voorraden opnemen. -Hoe saai kan iemand zijn.
Elke zondag schrijft ze Rafe tien kantjes in plaats van vijf.
Was ik maar verliefd.
Schatje.
Ze haat me.
Fijn om je te zien, Red. -Insgelijks, Betty.
Eindje rijden?
Ik rijd jullie wel.
Kom op, beest.
Je stoot hard... voor een kok.
Op wie wed jij?
Ik op de kok. -Heb je geld te veel?
Ik zet vijf dollar in.
Niet op de monteur? Dat is ’n beest.
Last van ’t zonlicht na de machinekamer?
Hij wordt afgedroogd.
Kom hier en luister.
Hij pakt ons niet. -Jawel.
We bloeden al uit een snee. -Ach man, ’n schrammetje.
Dit is de zuurverdiende poen van je maten.
Als we niet winnen, kan ik me niet met lege handen op dit schip vertonen.
Het gaat niet om geld.
Ik sla die arrogante poetsdoek benedendeks waar ie hoort.
We gaan winnen. Geef hem ’n lesje. Sla ’m verrot.
Zo is ’t genoeg.
M’n geld. -Nee, afgesproken werk.
We zijn rijk.
Hoe komt dit? -Van ’t boksen.
Heb je gewonnen?
En wat heb je gekregen?
Respect.
Moet je vechten om respect te krijgen?
Ik ben bij de marine gegaan om de wereld te zien en een man te worden.
Ik ben kok geworden.
Zelfs dat niet. Ik ruim alleen tafels af.
Ik heb in twee jaar geen schot gelost.
Hopelijk hoeft dat ook niet.
Het beste, korporaal Miller. -U ook.
Hij heeft me leren vliegen.
Ik wist dat ik er nooit alleen voor zou komen te staan.
Hij zou me helpen.
Hij stimuleerde me om beter en sneller te vliegen.
Hij zei dat je heel goed was.
Op dezelfde avond dat hij vertelde dat hij vrijwilliger werd.
Vrijwilliger?
Hij zei dat hij gestuurd werd.
Hij wou me altijd al beschermen.
Als ik mezelf in de spiegel zie in dit uniform, weet ik niet wie ik ben.
Ik zie eruit als een held, maar zo voel ik me niet.
Rafe...
straalde dat wel uit.
Hij wilde ook schitteren.
Op Rafe McCawley.
De beste piloot...
en de beste vriend die ik ooit gekend heb...
en ooit zal kennen.
Het oefenen van de aanval vordert goed.
Die slaagt alleen met precisie- bombardementen en torpedo-aanvallen.
De Amerikanen zullen overrompeld worden.
Laat berichten door de Amerikanen onderscheppen
over elk mogelijk doelwit in de Pacific.
Vermeld ook Hawaï, dat zaait extra verwarring.
Geniaal, admiraal.
Wie geniaal is, zou een oorlog vermijden.
MARINE-INLICHTINGENDIENST
Het wemelt van de Japanse berichten, van Panama tot Zuidoost-Azië.
Zonder logisch patroon. -Dat lijkt zo.
Ze weten dat we dit ook lezen. Ze doen alsof hun vloot zuidwaarts vaart.
Ik geloof er niks van. Ze zijn iets van plan.
Waarom willen ze me anders misleiden?
Evelyn, deze brieven zijn voor je gekomen.
Ze zijn uit Engeland.
Van Rafe. -Het spijt me, Ev.
Je weet hoe lang de post erover doet.
DRIE MAANDEN LATER
Amerika heeft Japan vredesvoorstellen gedaan.
Ambassadeur Nomura is in Washington om te spreken over vrede in de Pacific.
Churchill verklaarde in Engeland: 'Met meer steun klaren wij de klus.'
De RAF strijdt manmoedig tegen Hitler om het luchtruim boven het Kanaal.
Maar elke overwinning vergt offers.
Bepaald geen lachfilm, hè?
Dat is lang geleden.
Ik heb veel vlieguren gemaakt.
Ik heb jou ook gemeden.
Zullen we? -Graag.
Ik weet ’t nog. Ik was zeven jaar en ik maakte allerlei dingetjes.
Hij wilde vleugels, dan kon ie net als z’n pa vliegen.
Ik zei dat je ’n motor moest hebben.
Maar hij zei: 'Maakt niet uit, maak ze nu maar.'
Dat deed ik.
Ik sta die vleugels op z’n rug te binden
die waren gemaakt van papier en gepikte zijden onderbroeken.
Ik zeg nog: 'Niet van de schuur springen.'
En ja hoor: Hij brak z’n been.
Ik mis ’m zo.
Rafe kwam de volgende dag terug in het gips
en zei hoe de vleugels beter konden.
Kijk, de wegwijzer van de Pacific.
Tahiti, 1700 mijl.
Zeg, Betty...
Ga staan. -Wat is er?
Ga staan. -Waarom?
Ga nu maar staan.
Kom, Red. We hebben ’n tafel gereserveerd.
Momentje.
Ben je misselijk?
Ik doe ’n aanzoek, ja!
Praat ik te veel? Dat doe ik soms.
Stop. Kijk nou eens.
Doorlopen.
Ik kan beter gaan.
Geen drie maanden wachten, hoor.
Ik vond ’t fijn. -Ik ook.
Zal ik meelopen? -Nee, ik kom wel thuis.
Tuurlijk -Goede nacht.
Zou ik eens langs kunnen komen?
Voor een kop koffie of een gebakje of zo?
Waar ben ik mee bezig?
Je sliep al. Sorry, je bent niet gekleed.
Is er iets? -Nee, er is niks.
Het is Danny.
Ik wou... Je had deze laten liggen.
Dank je. Fijn dat je ’m nog even komt brengen.
Ik dacht, misschien heb je ’m morgen wel nodig.
Niet op je werk, maar...
Het is ’n zakdoekje.
Zou ik ’s langs mogen komen om je te bellen? Ik bedoel...
Mag ik ’s bellen om te komen?
Als je ’t niet te druk hebt.
Misschien, ja.
Sukkel die je bent.
Was ’t gezellig gisteravond? -Het betekende niets.
Het is al maanden geleden. Jij moet ook verder.
Dat doe ik ook. -Niet jokken.
Ik hoor je ’s nachts huilen.
Toen mijn pa wegging, kon mama mij niet aan en stuurde me naar m’n tante.
M’n wereld stortte in. En kijk nu eens.
Als ik niet weggelopen was om dienst te nemen,
had ik Red nooit ontmoet. Nu zijn we verloofd.
Dat woord... -Je bent net een dag verloofd.
Betty is ons allemaal voor. -Zaal drie.
Er zijn nog geen patiënten. Welkom, ik wijs jullie de bar.
Kom, we gaan de nieuwkomers pesten.
Dames?
We wachten met trouwen tot ik 19 ben.
Rafe stuurde z’n beste vriend om je te troosten, zodat je verder kunt.
Je moet verder met je leven.
Dag Rafe.
MARINE-INLICHTINGENDIENST
De Japanse vloot is zoek.
Ze hebben radiostilte ingesteld.
Deze beelden zijn van vier dagen geleden, 28 oktober.
Onze verkenningsvliegtuigen kunnen niets vinden.
Ze kunnen overal zijn.
Hoe kunnen twee complete vlooteenheden zomaar verdwijnen?
De ene vuurt te verspreid, de andere wijkt af.
Anthony, stel nummer zes bij.
Gooz, stel nummer drie bij.
We hebben bezoek.
Dat is geen marine-uniform.
Danny, het is Evelyn.
Alles goed?
Ik ben verliefd op ’r. -Ik zag ’t aankomen.
Ik wou ’t niet. Het gebeurde gewoon.
Ze kan ’t slechter treffen.
Als ik Rafe was, zou ik uit de dood herrijzen en ’m verrot slaan.
Rustig nou. -Ik zou niet aarzelen.
Danny heeft haar opgevangen.
Ik heb ook ’n vriendin.
Fijn voor je. -Kom, we gaan.
Danny, denk alleen aan jou en haar.
Zet Rafe uit je hoofd.
Kijk wel uit. Vrouwen vertroebelen je verstand.
Bedankt, Gooz.
Waarom lopen ze weg?
Ze laten ons alleen. -Doen ze niet ’n beetje vreemd?
Een beetje wel.
Ze hebben te weinig te doen.
Ik hoop niet dat ze er iets van denken.
Nee, dat zou pijnlijk zijn.
M’n moersleutels vergeten. -Heel pijnlijk.
Hoi. M’n moersleutels.
Hij hoeft niet weg te gaan.
Ik ga uit met de meiden. Ik zie je nog wel.
Tot kijk.
Heb je de zonsondergang hier wel ’s gezien?
Tuurlijk. -Ook vanuit de lucht?
Dit kan me m’n baan kosten.
Echt? -Laat je niet zien.
Hier heet ’t Wai Momi. ‘Water vol parels.’
Schitterend.
Ik mocht soms mee met m’n pa. Doe niet wat hij deed.
Ondersteboven. -Een kurkentrekker?
Hoe vond je ’t? -Leuk.
Hé, wat moet dat?
Verstop je bij de parachutes.
M’n hart bonst.
Danny, gisteravond...
Dat is niks.
Danny, we moeten praten.
Ik heb geen oog dichtgedaan. Ik moest je zien.
Het was dwaas. Maar ik heb er geen spijt van. En jij?
Ik weet ’t niet.
Ik vond ’t heel fijn.
Het gaat alleen te snel. -Ik heb de zon zien opkomen.
Ik voelde dat alles anders zou worden.
Een nieuw begin. Hier, op dit moment.
En ik trek me van niemand iets aan.
Mag het misschien?
Ik vind je wel leuk.
Is dat zo?
Je das zit scheef.
Het komt allemaal goed.
Alles komt goed.
Doet u rondvluchten door de Oahu Vallei?
Aloha, dit is KGMB in Honolulu op deze mooie herfstdag in het paradijs.
We weten genoeg.
We gaan terug.
Denk jij wel ’s aan een oorlog?
Niet zo vaak.
Je oefent er anders wel voor.
Ik oefen voor deze situaties.
Hoe krijg ik deze auto uit ’t zand?
Evelyn, kom ’s uit die badkamer.
Wil je mij soms nadoen?
Gaat ’t wel goed met je?
Wat is er? Nee, ik ben...
De ‘Lege Zee’. Er lopen geen vaarroutes door.
Je kunt er ongemerkt heel Azië in kwijt.
Van daaruit kunnen ze overal toeslaan.
Volgens ons varen de Japanners richting de Filippijnen of Z.O.-Azië.
Thurman van de inlichtingendienst heeft een andere theorie.
Ze slaan toe waar ze ons het hardst kunnen treffen: Pearl Harbor.
Ruim 4000 zeemijlen van Japan. Dat is een heel eind varen voor die schepen.
Waarop baseert u die theorie?
Zo zou ik het doen. -Dus niet op concrete feiten.
Als ik die had, waren we al in oorlog.
Hun diplomatieke code kennen we, maar hun marinecodes nog niet.
Ontbrekende woorden, rare zinnen.
Om ze te begrijpen moeten we hun bedoelingen interpreteren.
Interpreteren? Ernaar raden dus.
Met inzichtelijke intuïtie.
Zoiets als schaken in het donker.
We letten op elk gerucht, elke verplaatsing, elke rilling op onze rug.
Aziaten bekijken een probleem van ’n afstand om de kern ervan te zien.
Een aanval op Pearl is fataal.
Dan zijn we weerloos in de Pacific.
Dus we moeten onze vloot mobiliseren, wat miljoenen kost,
alleen vanwege de rillingen op uw rug.
Nee, admiraal. Ik verzamel en interpreteer gegevens.
Het beslissen aan de hand van incomplete gegevens
vanwege een lastige code, is uw taak.
Kraak die code dan, zodat ik beter kan beslissen.
We doen ons best, admiraal.
Ik overweeg een staat van paraatheid.
Als de hoop op vrede ongegrond blijkt, hoe worden mijn schepen dan beschermd?
Binnen tien mijl van de haven staan jagers en bommenwerpers klaar.
Tien graden bakboord.
Onze nieuwe radar ziet vliegtuigen op 125 mijl afstand.
Die is nog niet getest.
Ik heb die radarschermen gezien. Ze laten ook een zwerm vogels zien.
Iemand uit Tokio belt iemand bij Pearl.
Uit Tokio. Iemand die u niet kent.
Een tandarts. Hij kijkt uit op de haven.
‘Ziet u veel marinemensen?’
De tandarts zegt dat de vliegdekschepen er niet liggen.
Hij vraagt naar het weer.
Hij kent de beller niet.
Raar telefoontje.
Mag ik u even apart spreken?
Elke spion weet dat we afluisteren.
Het was geen code. Hij vroeg naar onze vliegdekschepen.
Ik krijg ’t warm van binnen. Zet de FBI erop.
Hebben we hun vloot al gevonden? -Nee, ze zoeken nog.
Straks liggen ze al bij Diamond Head.
Zoek ’t uit.
Ik leef nog. Ik kon dit nu pas sturen.
Ik zei dat ik terug zou komen.
Kom even zitten.
Je bent ’t.
Ik heb hier elke dag om gesmeekt. -Ik ook. Elke seconde.
Ik dacht dat je dood was. Je was neergeschoten.
Dat klopt.
Ik heb in zee gelegen. Steenkoud. Ik heb je gemist.
Een Franse vissersboot pikte me op.
Frankrijk was bezet. Ik kon niks van me laten horen.
Het gaat goed met me. En ik ben terug.
Ik wou je zo graag zien.
Je bent zo mooi.
Ik hou van je.
Stil maar.
Ik ben terug.
Ik ga nooit meer bij je weg, dat beloof ik.
Je was dood.
Ik ook. -Alles is goed nu. Ik ben terug.
We zijn weer samen.
We zijn toch weer samen? Ja toch?
Ik weet hier geen raad mee.
Blijf uit m’n buurt.
Hier Radio Honolulu, de fijnste muziek op het fijnste eiland in de Pacific.
Het is 6 december...
Als ze een aanval van ons vermoeden, zou hun radio het melden.
Op Rafe...
Een echte aas.
Een aas staat voor vijf. Ik heb zes ME’s neergehaald.
Toen werd ik zelf geraakt. -Hoe was ’t in vijandelijk gebied?
Was je bang? -Eén tegelijk.
Die Luftwaffe was goed. Het is anders dan op de opleiding.
Het is pure tactiek.
De nazi’s zijn sneller. Ze duiken vanuit een wolk boven op je.
Ze schieten je in je rug, zoals bepaalde Amerikanen.
Gooz, daar zit een echte aas. -Je krijgt m’n laatste hemd.
Ik pak ’m aan.
We moeten praten. -Ik heb je niks te zeggen.
Drink wat.
Een toast.
Op m’n opstanding uit de dood. Onverwacht, maar zo gaat dat.
En op m’n beste vriend Danny die hier z’n mannetje stond.
Als je niet meedrinkt, zegt dat iets.
Goed, Rafe. Als ’t zo moet...
Op jou. -Jullie moeten ’t uitpraten.
Welnee, Red.
We zijn iets aan ’t vieren.
Dat ik daar bijna sneuvelde,
en dat Danny hier mijn belangen behartigde.
Hij ontfermde zich over m’n vriendin.
We waren allebei kapot van je dood. We moesten verder met ons leven.
Mooi leven, hè? -Je hebt een slechte dronk.
En jij bent ’n slechte vriend.
Je ging liever alleen naar Engeland. We dachten dat je dood was.
Ik heb de dood voor ogen gezien.
En ik dacht de hele tijd aan haar. Je kunt dit niet goedpraten.
Ik moest blijven van jou. Nu ligt ’t anders.
Je zult ermee om moeten gaan. -Ik moet ermee leren omgaan?
Eens kijken of dat lukt.
Ga hier maar mee om.
Nu sla ik nog met links.
Bonje in Hula-la. Stuur MP’s.
Ik een slechte vriend?
Dat wordt de cel. Wegwezen.
Onze eenheid ligt op 320 mijl ten noorden van Pearl Harbor.
Hiermee staat of valt ons keizerrijk.
Rafe, je bent als een enige broer voor me.
Ik voelde me heel eenzaam toen je weg was.
Zij ook.
Ik ben diep geroerd.
Je had niet moeten gaan. -Dus het is mijn schuld.
Er moet toch een manier zijn om hieruit te komen,
zodat het weer goed wordt tussen ons.
Het komt nooit meer goed.
Waarde vader.
RIgIk ga mijn missie, mijn lotsbestemming tegemoet.
Ik hoop dat het onze familie eer zal brengen.
En als het mijn leven kost, dan geef ik dat graag voor mijn land.
Ik zie een grote, vage vlek.
Te groot voor vliegtuigen.
Het paard naar F-5?
Foute zet.
Ik zie een enorme vlek op de radar. -Momentje.
Niks aan de hand, dat zijn onze B-17’s.
Loos alarm. Wel heel veel B-17’s.
Mooie slag.
Belangrijk, mag ik hopen.
Er is een Japanse onderzeeër tot zinken gebracht bij Pearl Harbor om 06.53 uur.
Het is nu al 7.20 uur. -De code.
Waarschuw Washington.
‘Mislukt.’
‘Vredesbesprekingen...
vruchteloos.’
Met Thurman. Tokio aan hun ambassade in Washington:
‘Ruim uw decoder op.’
‘Vernietig vitale onderdelen.’ Is dat ontvangen?
Een onderschept bericht uit Tokio.
Hun ambassade moet de decoder en alle geheime stukken vernietigen.
De Jappen voorzien dus oorlog. Moeten wij dat ook doen?
Ze worden verrast.
Waarschuwing: mogelijke Japanse aanval.
‘Betrekkingen verbroken, aanval dreigt.’ Maar waar?
Heb je wel ’s verloren met boksen?
Gelukkig niet, kapitein. -Het is geen geluk, hoor ik.
We zijn trots op je.
Waarom oefent de marine op zondagmorgen vroeg?
Ik ben marinefilmer. Dat zijn onze kisten niet.
Alle hens, op uw post. -Bombardement. Opstaan.
Gevechtsposten. -Stomme oefening.
Wat was dat? -Een bom.
Geef de machinekamer.
Sla alarm.
Het is menens. De Arizona is tot zinken gebracht.
Gevechtsposten innemen. Dit is geen oefening.
Jappen, zo te zien. -Zijn die dan boos op ons?
Ik wil naar m’n kist.
Unieke beelden. Zag je dat?
Goeie genade. -Hopelijk staat er nog wat.
Naar het hospitaal.
Die rotherrie van de marine.
Hou je kop.
De Jappen zijn er.
Hospikken naar de brug.
Sta op en vecht, lafbekken.
Ik help u. -Vraag om luchtsteun.
Herstelploeg. Laat het bevel overnemen.
Laat de kanonniers... -Iedereen is op z’n post.
U heeft ons goed opgeleid. Echt.
Pak munitie voor die .50. Beman die .50.
Kom op met die munitie.
Ik wil opstijgen.
Breng munitie en mannen.
U heeft het bevel, zegt de kapitein.
Breng munitie.
Een dokter. Help me.
Naar de voorraadkamer.
Neem alles mee.
Jagers.
Lossnijden.
Haal ze weg bij het raam.
Met Walker. Tank die kisten vol.
Wat is er aan de hand?
Wat hoor ik? Schietoefeningen? -Nee, de Tweede Wereldoorlog.
Rennen.
Een blindganger. Het is een blindganger.
Danny, ongedeerd? Kom, ga mee.
Gooz, kom op.
We zinken.
Blijf bij elkaar. Luiken dicht.
Ik kan niet zwemmen.
Wegwezen.
Instappen.
Opzij daar.
Waar gaan we heen? -Naar een vliegveldje in de buurt.
Achter je.
In dekking.
Ingesloten.
De deur.
Ik word teruggezogen. De stroming is te sterk.
Waarom blijven ze vuren?
Ik wil niet dood.
Het is afgelopen.
Hoe ernstig is ’t? -Het gaat nog steeds door.
Een complete vloot die voor anker ligt.
Mijn god.
Vul elke spuit met morfine.
Leg ze maar in de keuken. Hoor je me?
Daarheen.
Een halswond. -Breng ’m naar de operatiekamer.
Een arterieklem.
Haast je.
Dokter.
Ga ik dood?
Blijf bij me. -Dokter.
Z’n slagader ligt open.
Wat heeft u nodig?
Verman u. Wat heeft u nodig?
Een klem.
Het komt goed met je. Echt.
De grotere vliegvelden zijn gebombardeerd.
Nu nog de kleinere.
Meer munitie. Ik moet munitie hebben, dames.
Earl, zijn de kisten gereed? -Ja, maar...
Earl, kom hier.
Zo’n geweer haalt niks uit. Heb je zwaardere wapens en munitie?
In dat depot.
Ik vroeg of ze gereed waren.
Drie kapot, vier intact. Twee zonder munitie, één zonder brandstof.
Boordwapens laden. Zoek dekking.
Anthony en Red gaan aan de .50.
Gooz geeft vuurdekking vanuit die bunker.
Daar.
Schieten?
Niet schieten, verdomme. Verroer je niet.
Ze zien ons niet. Laat je niet zien.
Schieten? -Ze zien ons niet. Niet schieten.
Ik zie geen wapens. Ze gaan naar huis.
Ze komen terug voor de rest.
Luister. Maak zoveel mogelijk snelheid op de startbaan.
Blijf laag.
Als je een Zero achter je ziet schud ’m dan af.
We moeten hun formatie breken. -En een voor een neerhalen.
Onze P-40’s zijn langzamer, dus moet ’t met tactiek.
Bommenwerpers. Ze gooien de boel plat.
Zero’s.
Zoek dekking.
Laat 'm. Hij is dood.
Ze slachten ons af. Naar de vliegtuigen.
Help me even.
Maak ze af.
Red, ga weg.
Schiet op.
Joe, opzij. -Ik ga al.
Joe, drie Zero’s achter je.
Omkeren.
Kom op, ga nou.
Danny, opstijgen. Zonder wingman begin ik niks.
Daar gaat ie.
Dat wordt krap.
Het veld is te kort.
Geef gas bij. -Niet choken.
Ik zit te laag.
Gelukt.
Zero’s achter ons.
Hoeveel?
Vijf.
Zo laag als je kan.
Uit elkaar.
Jij links, ik rechts.
Earl, zet wapens in de toren.
Goed. Naar de truck.
Drie achter me.
Stoppen. Naar de toren.
Nog steeds twee achter me.
Wel verdomme.
Earl, kom op met dat geschut.
Tien trappen op is niet niks, hoor.
Ik zit ingesloten.
Drie achter me.
Schud ze af. -Dat lukt niet.
We gaan het ramspelletje doen.
Ik kom eraan. -Opzij op mijn teken.
Nog niet.
Naar links.
Hebbes.
Laden. -We zijn in de toren.
Earl, ik neem er eentje mee.
Hij komt eraan. We pakken die gluiperd.
Nog niet schieten.
Ik hoop dat je klaarstaat.
Nog niet.
Mooi geschoten. Goed werk, Earl.
Naar de slagschepen.
Aan de slag.
Ik pak hem.
Hebbes.
P-40’s.
Ze gaan de wolken in. Laat ze niet wegkomen.
Nu schieten we terug, ja.
Ik heb je.
Weer eentje.
Je hangt, schoft.
Kolonel Fuchida meldt: 'Grootse zege. Vele schepen vernietigd.'
Slechts 29 van de 350 vliegtuigen verloren.
De derde aanvalsgolf staat gereed.
Het element van verrassing is weg.
Geen derde aanval.
Wie heeft u leren vliegen?
Hij.
Ik moet hier amputeren.
Sandra, de morfine raakt op. We moeten ze markeren.
Om te zien wie al gehad heeft.
Van welk schip kom je?
Het markeert niet. Ev, heb jij ’n markeerstift?
M’n lippenstift. Zet de ‘M’ van morfine.
Evelyn, een tourniquet.
De klemmen?
Die zijn op.
Neem deze. -Ga naar buiten.
Laat alleen degenen binnen die gered kunnen worden.
Dat kan ik niet. -Je moet het doen. Vooruit.
Alleen die met ’n teken. -Achteruit, zei ik.
Hou ze buiten.
Hier wachten. -Blijf met je poten van me af, Jap.
Hij moet naar spoedhulp.
Deze naar spoedhulp.
Hoe erg is ’t met me? -Je haalt ’t, lieverd.
Ik wil niet dood. -Je gaat niet dood.
Morfine. Hij haalt ’t niet.
De spoedgevallen naar de zaal.
Ik vond ’r net.
Ze ademt niet meer. -Ze is dood.
Is ze echt wel dood? -Ze is dood.
Leg ’r daar neer. -Je moet zeker weten...
Ga aan je werk, Sandra.
Ik weet ’t niet meer.
Admiraal?
Uit Washington.
‘Japanse aanval ophanden.’
Maar een uurtje te laat.
Proficiat.
We hebben een slapende reus wakker gemaakt. Meer niet.
Wat kunnen we doen? -Bloed geven. Kom maar.
Hou je vast aan je geloof, m’n zoon. Jezus zei:
'Heden zult ge met Mij in het paradijs zijn. Vrees niet, m’n zoon.'
Je hebt Gods zegen. Je sterft in genade.
Pijn is tijdelijk, zaligheid is eeuwig.
Je zult weldra bij God en alle heiligen en engelen zijn.
Ik verlos je van je zonden in naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
God zij met je.
In de haven zitten jongens opgesloten. Kom helpen.
Ik hoor iemand. Kom helpen.
Ze hebben ons gehoord.
Help ons. Het water stijgt.
Een luchtslang.
Waar blijft die slang?
Vlugger kan het niet.
Losslaan.
Gisteren, op 7 december1941...
een dag die voortleeft in schande,
werden de Verenigde Staten onverhoeds en welbewust aangevallen
door de zee- en luchtmacht van het keizerrijk Japan.
Het is duidelijk dat deze aanval wekenlang is voorbereid.
Gedurende die periode heeft de Japanse regering ons met opzet misleid
met valse verklaringen en ons valse hoop gegeven op vrede.
De aanval van gisteren op de Hawaïaanse eilanden
heeft zware verliezen toegebracht aan de Amerikaanse strijdkrachten.
Met leedwezen deel ik mede dat ruim 3000 Amerikanen de dood vonden.
Hoe lang ’t ook duurt om deze grondig voorbereide invasie te boven te komen,
toch zal het Amerikaanse volk de totale overwinning behalen.
Vanwege deze eenzijdige en laaghartige aanval van Japan
vraag ik het congres om de oorlog te verklaren.
Is het waar dat er nog steeds mensen levend opgesloten zitten in de Arizona ?
We horen geklop. We zijn bezig, maar ze zitten twaalf meter diep.
We vonden onszelf onoverwinnelijk.
Nu zijn onze schepen vernietigd door een vijand die wij zwakker achtten.
We hangen in de touwen.
Juist daarom moeten we nu terugslaan.
We gaan de Marshall-eilanden aanvallen...
We gaan Japan net zo hard treffen als zij ons.
Mr President, Pearl Harbor werd verrast door onze onderschatting.
Die fout mogen we niet weer maken.
Onze bommenwerpers hebben geen vliegveld.
Midway ligt te ver en Rusland laat ons niet toe op hun gebied.
De vliegtuigen van de marine zijn te klein.
De vliegdekschepen moeten dicht bij Japan komen, wat te gevaarlijk is.
En zonder vliegdekschepen zijn we te kwetsbaar.
Wie denkt dat we kunnen winnen zonder risico te lopen?
Het is oorlog. Natuurlijk is er risico.
Een groot risico.
Als Japan ons nu aanvalt, kunnen ze ongehinderd Chicago bereiken.
Heren...
U kende mij niet toen ik nog kon lopen.
Ik was sterk, fier en zelfverzekerd.
Nu vraag ik me constant af waarom God me in deze rolstoel heeft gezet.
Maar als ik alom de verslagenheid zie, ook in uw ogen,
denk ik dat Hij het gedaan heeft voor momenten als deze
waarin we moeten beseffen dat we niet mogen opgeven of zwichten.
Met alle respect, u vraagt het onmogelijke.
Laat me los, George.
Maak mij niet wijs dat iets onmogelijk is.
Japan blijft oprukken in de Pacific.
Hier gaan miljoenen Amerikanen aan het werk om Pearl Harbor te wreken.
We kunnen Japan bombarderen.
Het is riskant maar stoutmoedig.
Wie bent u? -Kapitein Low, Mr President.
Onderzeebootkapitein. Het is zijn idee.
Mannen naar m’n hart.
Ze hebben geen tijd voor gelul en ik ook niet.
Brand maar los.
En waar is God?
De vijand waant zich beschermd door goddelijke windkracht.
Maar wij zien hier onze dode vrienden.
Dag, kapitein.
Luitenants McCawley en Walker.
Over twee uur naar huis.
Waarvoor? -Dat weet kolonel Doolittle.
Ga je weg?
Orders. -Wat voor orders?
Die zijn geheim. -Gevaarlijk dus.
Ik zie Danny nergens. -Kom je daarvoor? Voor Danny?
Hij neemt afscheid van z'n mannen. Doolittle heeft ons nodig.
Ik zocht Danny niet.
Ik wil je eerst iets uitleggen.
Je hoeft niks uit te leggen.
Jawel. Je doet of ik niet van je gehouden heb.
M’n liefde voor jou hield me in leven.
Ik had dood moeten zijn.
Maar in zee heb ik iets afgesproken met God.
Ik zei dat ’t me speet
en dat het dom was om bij jou weg te gaan om voor held te spelen.
Ik heb beloofd nooit meer iets te vragen als ik jou nog één keer kon zien.
En weet je...
Het was ’t waard.
Door jou leef ik nog. Jij bracht me terug.
Ik hou me aan de afspraak en laat je met rust.
Ik vraag niets van je.
Ik wil alleen weten waarom. Vertel me alsjeblieft waarom.
Ik ben zwanger.
Ik hoorde ’t op de dag dat jij terugkwam.
Toen kwam die aanval.
Danny weet ’t nog niet. Hij kan ’t beter niet weten.
Hij moet eerst behouden terugkeren van zijn missie.
Mijn ideaal was om verder te gaan met jou.
Maar het leven gaat soms niet zoals je wilt.
Ik zal Danny m’n hele hart geven.
Maar bij elke zonsondergang zal ik aan jou denken.
Ik zal altijd van je houden.
Ik zie je aan boord.
M’n enige angst is dat je meer van hem houdt dan van mij.
Ik hou van jou.
Ik zal op je blijven wachten.
Loop maar mee.
Mooie promotie. -Ik weet wat jullie gedaan hebben.
Dat kunnen we uitleggen. -Wat?
Wat u gehoord heeft. -Dat jullie in Hawaï-shirts vlogen?
Of die zeven kisten die jullie neergehaald hebben?
Jullie krijgen de Silver Star en worden bevorderd tot kapitein.
Is dat het goede nieuws?
Jullie zijn zowat de enigen met luchtgevechtservaring.
Ik heb jullie nodig voor een missie.
Weet je wat ‘strikt geheim’ is? -Ja.
Dan sturen ze je medailles naar je familie.
Je oefent voor iets wat nog nooit gedaan is, zonder je doel te kennen.
En anders ga je niet.
Ik ga.
Ik ook.
De Britten hebben je spullen gestuurd.
Nog één ding: Laat die vervloekte Hawaï-shirts thuis.
Liefste Rafe, vreemd om zo ver van je weg te zijn.
Ik kijk elke avond naar de zonsondergang...
Ik zocht je.
Danny, laten we...
Laten we niet langer stommetje spelen.
We moeten onder ogen zien dat we van dezelfde vrouw houden.
Ze is m’n eerste grote liefde.
Het overkwam mij, net als jou.
Nu ligt ’t anders.
Evelyn mag niet opnieuw een geliefde kwijtraken.
We hebben geen keus. Het is oorlog. Dat weet ze.
Danny, je moet deze missie niet doen.
Je hoeft niet zo nodig...
Als kind wou je me al beschermen.
Het is af en toe ook wel nodig.
Deze missie is uiterst riskant.
Kijk naar je buurman.
De kans is groot dat binnen zes weken jij of hij dood is.
Wie het erop wil wagen...
komt naar voren.
Zelfs je opoe kan een B-25 na 1500 meter omhoog krijgen.
Jullie leren opstijgen na 142 meter.
Een halve meter verder...
en je bent dood.
Jullie leren ’m te vliegen als een jager, tien meter boven de grond.
Dit is Jack Richards, marinevlieger. Hij laat deze dikke dames afslanken.
Weg met die dieptebom en dat bommenvizier.
Hij is getikt. -Mevrouw is te zwaar.
Luister naar 'm. -Ze moet vermageren.
Vol vermogen.
Ze halen ’t niet. -Afblazen?
Er moet nog meer af.
Die pantserplaat moet eraf. Weg ermee, jongen.
Remmen los.
Zet ze bij de lijn.
We gaan ’t voordoen.
Vol vermogen.
Als hij het kan...
Nu mogen jullie ’t weten. We gaan naar Tokio.
We gaan ’t bombarderen.
Het is op speciaal verzoek van president Roosevelt.
Op 400 mijl van Japan stijgen we op van dit schip.
Is dat ooit gedaan, opstijgen met een bommenwerper van een vliegdekschip?
Nog vragen?
Kan een B-25 ook landen op een vliegdekschip?
Dat hoeft niet. Zodra jullie weg zijn, gaat het schip terug.
Waar landen wij dan? -Leer dit zinnetje uit je hoofd:
Dat betekent: ‘Ik ben Amerikaan.’
In ’t Chinees.
Bijna een meter korter dan we geoefend hebben.
Heb ik van Defensie gekregen.
Wat zijn dat? -‘Vriendschapsmedailles’ van de Jappen.
Wat doen we ermee? -Teruggeven met wat bommen erbij.
Wat is er? -We hebben maar 16 vliegtuigen.
Nou en? -De Jappen kwamen met ruim 300.
Wat kunnen wij uitrichten? -Niet dat we bang zijn,
maar we willen weten waar we ons leven voor wagen.
Zij gaven ons een mokerslag.
Deze aanval, als hij lukt,
is slechts een speldenprik,
maar wel recht door hun hart.
De winnaars zijn zij die er het sterkst en het langst in geloven.
Wij geloven erin. Amerika straks ook.
Kolonel, heeft u even?
Majoor Jackson.
Kent u mij nog? -Nou en of.
Excuses dat ik u nog niet bedankt heb. -Dat kan nu.
Ik wil de missie van Doolittle in de commandopost volgen.
Ik weet niet wat u bedoelt.
Hoe weet u van deze missie?
Bij toeval. -Van ’n bevriende piloot zeker?
Twee piloten. Het wordt een riskante missie.
Ik wil alleen horen of ze ’t halen.
Een ander had u laten opsluiten.
Een andere verpleegster had haar vinger niet in uw slagader geduwd.
Ik kan niets beloven.
Red, zouden ze ons hebben uitgekozen omdat we jong en dom zijn?
Wij zijn de punt van het zwaard.
DIT IS VOOR BETTY
Om onze overwinning vast te vieren. Feestsigaren.
Stop ’m in je binnenzak, bij je hart.
Al kunnen we deze slag verliezen, de oorlog winnen we.
Weet je waarom?
Door hen.
Zij zijn zeldzaam.
En in tijden als deze zie je hen...
opstaan.
Niemand is zo gedreven als een vrijwilliger.
Ik mag deze missie niet leiden.
Ze vinden me te waardevol.
Ik mag niet mee met hen die ik gekozen heb,
die ik stijfgevloekt en uitgeknepen heb...
en nu diep respecteer.
Ik mag jullie uitzwaaien. Ik zie ’t anders.
Ik ga mee.
Morgenmiddag gaan we. Dan de bommen los en naar China.
Onze doelen zijn vliegtuigen en tankfabrieken.
We hebben wel gidsbakens, maar de Jappen zitten ook in China.
Stel dat ze niet werken. -Probeer dan niet gepakt te worden.
En als we boven Japan moeten springen?
Dan kan ik jullie geen raad geven.
Wat zou u doen?
Gevangenschap is niks voor mij.
Ik zou m’n bemanning laten springen,
een mooi doelwit uitzoeken en me er bovenop storten.
Dat zou ik doen.
Ik ben al 45, jullie hebben nog een heel leven voor je.
Ieder moet zelf beslissen.
Ze vertrekken over ’n paar uur.
U komt hier te zitten.
Hier blijven zitten en niets zeggen.
Doe alsof u een typiste bent.
Dit is Orphan Annie op Radio Tokio.
Jongens in de Pacific, pas op. De vijand neemt je te grazen.
Het zou kunnen.
Japans radioverkeer.
Japanse patrouilleboten op 400 meter.
Hoeveel? -400 meter.
Jappen op 400 meter.
Halsey laat vuur afgeven.
Ze mogen onze positie niet doorgeven.
Algeheel alarm.
Foute boel. -Alle hens, op uw post.
Ze hebben onze positie doorgegeven.
Hoe ver van Japan zitten we nu?
624 mijl.
Wat wilt u doen?
Ik weet niet of ze dan nog China halen.
We stijgen nu op.
Luchtmachtvliegers, naar uw vliegtuigen.
Ze schieten.
Om China te halen, moet er brandstof bij. Maar dan komen ze niet los.
Haal al het overbodige van je vliegtuig.
De checklist.
Elke kist krijgt tien blikken extra brandstof.
Instappen. -Weg met die koffers.
Haal een wapen weg.
Als je de lucht in wilt, moet er een wapen uit.
Verf bezemstelen zwart en breng ze hier.
Zo’n steel lijkt op een loop.
Laat ze pissen, dat scheelt gewicht.
Bezemstelen als wapens. -Wie weet schrikken ze ervan.
Hou je haaks daarboven.
Kijk ’n beetje uit.
Doe ik. Tot kijk.
Rafe, de punt van ’t zwaard.
Motor één aan. -Twee aan.
Ben je er klaar voor?
Compressors ingeschakeld.
We varen recht in de wind. -Harder, dat schip.
Zenuwachtig?
Sinds wanneer geloof je? -Sinds deze missie.
Je moet iets voor me doen: Ook voor mij bidden.
Vol gas.
Wat was die kort.
Vol vermogen.
Gelukt.
Van Berlijn tot Rome en Tokio worden we afgeschilderd als slappelingen en playboys
die Britse, Russische of Chinese soldaten inhuren om voor ons te vechten.
Laat ze dat nu eens zeggen tegen generaal MacArthur en zijn mannen.
En tegen de strijdkrachten die momenteel een harde strijd leveren in de verre Pacific.
En tegen de jongens in de vliegende forten.
En tegen de mariniers.
Daar is Japan. Formatie opsluiten.
Beman de wapens.
Vijand in zicht.
Opletten nu. Daar is de kust.
Wees alert.
Aan de wapens. -Ik sta op scherp.
Pak aan, sukkels.
We naderen doelwit. Bomluiken open.
Heb je het doelwit in zicht?
Doelwit in zicht.
Platgooien die handel.
Laat maar vallen. -Bommen los.
Eén los.
Bommen los.
Twee los.
Drie los, vier los.
We hebben ze totaal verrast. -Laat maar vallen.
Bommen los. -Ik heb de fabriek opgeblazen.
Hebbes. -Voltreffer. Mooi werk, Raiders.
Afweergeschut.
Ga Gooz helpen. -Verder uit elkaar.
Haal die storing weg.
We moeten weg.
Brand aan boord.
De boel staat in brand.
Dat wordt kortsluiting.
De wolken in, Danny.
Verdomme.
Red, ga even kijken.
Ze raken ons. -Geen propeller, hè?
Ik ben geraakt. -Ze slopen ons.
Ga naar 800 voet.
Theo is dood, denk ik. Theo, kom terug.
Snel de wolken in, Danny.
Wegwezen, Gooz.
Generaal?
Kolonel Doolittle moest 12 uur eerder opstijgen.
Het bakenvliegtuig is neergestort.
De rest heeft te weinig brandstof.
Dus onze jongens vliegen blind met lege tanks.
Moge God hen bijstaan.
Nog steeds geen bakensignaal.
Alleen maar zee en geen land. Dit wordt niks.
Hoeveel blikken hebben we nog?
Deze zijn leeg.
Is dat alles nog? -Ja, Red.
Rafe, ga maar gauw bidden om land.
Verbreek de radiostilte.
Het spijt me, heren.
Jullie zijn moedige kerels. De moedigste die ik heb gekend.
Maar we staan er nu alleen voor.
Het was een pure zelfmoordmissie.
Motor één hapert. Hij valt uit.
Spuit brandstof in. -Doet ie ’t nu?
De kust. Ik zie de kust.
Dat is begrepen. -We gaan ’t halen.
Volg mij, Danny. Ik zie de kust. Nog een paar mijl.
Nu nog ’n landingsplek.
Gas bij op twee. Dat wordt ’n harde landing.
We landen bij die rijstvelden.
Motor één uitgevallen. -Motor twee hapert ook.
We halen ’t. Gas terug, we landen op het laatste restje.
Jappen! Japanse patrouilles.
Je moet ergens anders landen.
Trek je riemen aan. Het wordt een flinke klap.
Weg uit de neus.
We gaan landen, jongens.
Denk om de bomen.
Ongedeerd?
Ik wel.
Waar is Ripley?
Dood.
Pas op voor Jappen.
Jappen. -Zoek dekking.
Wie heeft munitie over?
We moeten die heuvels in, naar de Chinezen.
We zijn ingesloten.
Ach, nee. Anthony.
Kun je me horen?
Rustig maar. -Ik ben wel ’s zachter geland.
Je hebt ons gered. -M’n nek.
Waar is Gooz? -Die is ongedeerd.
Granaat.
Ik maak je los.
Even flink zijn. Het komt goed.
Ik haal ’t niet.
Jawel, Danny. Kijk me aan.
Rafe, ik heb ’t zo koud.
Je redt ’t wel.
Kun je ervoor zorgen dat iemand m’n naam goed op de grafsteen zet?
Je gaat niet dood.
Je gaat niet dood, hoor je me?
Je mag niet doodgaan.
Weet je waarom niet? Je wordt vader.
Ik mocht ’t niet vertellen.
Je wordt vader.
Nee, jij.
Niet schieten. Het zijn Chinezen.
Achteraf gezien begrijpen we er meer van maar ook minder.
Eén ding is zeker:
Vóór de actie van Doolittle verloor Amerika alleen maar.
Daarna kwam er hoop op triomf.
Japan zag in dat het kon verliezen en trok terug.
Amerika rook de zege en trok op.
De oorlog had Amerika en de rest van de wereld veranderd.
Dorie Miller kreeg als eerste zwarte het Navy Cross.
Er zouden vele heldenbroeders volgen.
Voor alle Raiders.
Voor ons begon de oorlog bij Pearl Harbor.
Er liggen nog steeds 1177 doden in het slagschip Arizona.
Amerika heeft geleden maar is er sterker uitgekomen.
Het had anders kunnen gaan.
We zijn zwaar beproefd. Juist die beproeving bracht ons de zege.
Danny, zullen we gaan vliegen?