Αμελί (2001)
Στις 3 Σεπτεμβρίου, 1973 και ώρα 6.28μμ. και 32 δεύτερα...
μια καλλίφορος κρεατόμυγα που φτερουγίζει 14.670 φορές το λέπτο...
...προσγειώθηκε στην οδό Σαιν Βενσέντης Μονμάρτρης.
Την ίδια στιγμή, σε ένα παραπλήσιο ρεστοράν...
...ο αέρας έκανε δυο ποτήρια να χορεύουν στο τραπεζομάντιλο.
Στο μεταξύ, στον 5ο όροφο της λεωφόρου Τρουντέν...
ο Ουζέν Κολέρ επέστρεψε από την κηδεία ενός φίλου του...
...και τον έσβησε από την ατζέντα του.
Την ίδια στιγμή, σπερματοζωάριο χρωματοσώματος Χ...
που ανήκε στον Ραφαέλ Πουλέν...
...όρμησε πάνω σε ένα ωάριο της κας Πουλέν, Αμαντίν Φουέ.
Εννέα μήνες αργότερα γεννήθηκε...
...η Αμελί Πουλέν.
Ο πατέρας της, πρώην στρατιωτικός γιατρός...
...εργάζεται σε ένα σπα της Ενγκιέν.
ΣΦΙΚΤΑ ΧΕΙΛΗ = ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ
Ο Ραφαέλ Πουλέν απεχθάνεται:
Να ουρεί δίπλα σε έναν άλλο. Επίσης απεχθάνεται:
Να κοιτούν επιτιμητικά τα σανδάλια του.
Να βγαίνει από το νερό με κολλημένο μαγιό.
Ο Ραφαέλ Πουλέν λατρεύει:
Να ξεφλουδίζει μεγάλα κομμάτια ταπετσαρίας.
Να βάζει στη σειρά και να γυαλίζει τα παπούτσια του.
Ν'αδειάζει την εργαλειοθήκη...
να την καθαρίζει...
...και να τα ξαναβάζει όλα μέσα.
Η μητέρα της Αμελί, δασκάλα από την Γκενιόν...
...έχει πάντα ταραγμένα νέυρα.
ΤΙΚ = ΑΔΥΝΑΜΑ ΝΕΥΡΑ
Η Αμαντίν Πουλέν απεχθάνεται: Τα ζαρωμένα δάχτυλα στο μπάνιο.
Να αγγίζουν ξένοι...
...τα χέρια της.
Να ξυπνάμε σημάδια από το μαξιλάρι στα μάγουλα.
Η Αμαντίν λατρεύει: Καλλιτεχνικό πατινάζ στην TV..
Να γυαλίζει το παρκέ.
Ν'αδειάζει την τσάντα της, να την καθαρίζει...
...και να τα ξαναβάζει όλα μέσα.
Η Αμελί έκλεισε τα 6.
Σαν όλα τα κοριτσάκια, ήθελε να την αγκαλιάζει ο μπαμπάς...
...όμως εκείνος την άγγιζε μόνο για το μηνιαίο τσεκάπ.
Ο ενθουσιασμός γι'αυτή τη σπάνια επαφή...
...κάνει την καρδιά της να χτυπά σαν ταμπούρλο.
Ο μπαμπάς νομίζει πως η Αμελί έχει ελαττωματική καρδιά.
Θεωρούν ότι δεν μπορεί να πάει σχολείο...
...γι'αυτό η Αμελί διδάσκεται από τη μητέρα της.
Η κότατο αβγό...
ή το αβγό...
...την κότα;
Η κότα έκανε τ'αβγό...
Πολύ καλά.
...η την κότα;
Χωρίς συνομήλικους να παίξει...
ζει ανάμεσα σε μια νευρωτική και σ'ένα παγόβουνο...
...και η Αμελί καταφεύγει στη φαντασία της
Σε αυτό τον κόσμο οι δίσκοι φτιάχνονται σαν κρέπες.
Η κωματώδης σύζυγος του γείτονα...
...θέλησε να κοιμηθεί μονορούφι τον ύπνο ολόκληρης ζωής.
Μετά από αυτό, μπορώ να μείνω ξύπνια όλη μου τη ζωή.
Η Αμελί έχει έναν φίλο, τον Φούσκα.
Όμως το περιβάλλον του σπιτιού έκανε τον Φούσκα αυτόχειρα.
Οι απόπειρες του Φούσκα κουρέλια σαν τα νεύρα της μαμάς.
Πάρθηκε μια απόφαση.
Φτάνει πια!
Για να παρηγορήσει την Αμελί, η μαμά τής χαρίζει μια Κόντακ.
Κοριτσάκι! Κοίτα τι έκανες!
Ο γείτονας την πείθει ότι η κάμερά της προκαλεί ατυχήματα.
Επειδή τραβούσε φωτογραφίες όλο το απόγευμα, η Αμελί παγώνει.
Χαζεύει τηλεόραση, ερείπιο από τις ενοχές...
διότι προκάλεσε μια πυρκαγιά...
...δύο εκτροχιασμούς και την πτώση ενός Μπόινγκ 747.
Λίγες μέρες αργότερα καταλαβαίνει ότι την ξεγέλασαν...
...και η Αμελί παίρνει εκδίκηση.
Τι...;
Μια μέρα τους χτυπά τραγωδία.
Η Αμαντίν παίρνει την Αμελί στη Νοτρ Νταμ να προσευχηθούν.
Ζητούν έναν μικρό αδερφό...
αλλιά ο Θεός τους στέλνει μια τουρίστρια απ'το Κεμπέκ...
...που ήθελε ν'αυτοκτονήσει.
Η Αμαντίν πεθαίνει ακαριαία.
Μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Αμελίζει με τον πατέρα της.
Η αντικοινωνική συμπεριφορά του γινεται πιο εντονη.
Του γίνεται ψύχωση η κατασκευή ενός μίνι μαυσωλείου...
...για να φυλάξει τις στάχτες της γυναίκας του.
Μέρες, μήνες και χρόνια περνούν.
Σ'έναν τόσο νεκρό κόσμο...
...η Αμελί ονειρεύεται ώσπου μεγαλώνει αρκετά για να φύγει.
Πέντε χρόνια αργότερα γίνεται σερβιτόρα στη Μονμάρτρη...
...στο καφέ "Δύο Ανεμόμυλοι".
Είναι 29 Αυγούστου.
Σε 48 ώρες η ζωή της θ'αλλιάξει μια για πάντα.
Όμως δεν το ξέρει ακόμα.
Ζει ήσυχα ανάμεσα στους συναδέλφους και τους θαμώνες.
Η Σουζάν, η ιδιοκτήτρια...
...κουτσαίνει λίγο αλλά ποτέ δεν της χύθηκε ποτήρι.
Πρώην έφιππη ακροβάτισσα στο Μεντράνο, λατρεύει:
Αθλητές που κλαίνε από απογοήτευση.
Απεχθάνεται: Να ταπεινώνουν άντρες μπροστά στα παιδιά τους.
Η Ζορζέτ, η καπνοπώλισσα, είναι κατά φαντασία ασθενής.
Ημικρανίες τη μια μέρα, ισχιαλγία την επόμενη.
Μισεί τις λέξεις "καρπός της κοιλίας σου".
Η Ζινά δουλεύει με την Αμελί. Είχε γιαγιά χειροπρακτικό.
Λατρεύει να σπάει τα δάχτυλα.
Φέρνει "κιρ" στον Ιππόλυτο, αποτυχημένο συγγραφέα.
Αυτός λατρεύει να βλέπει ταυρομάχους να ξεκοιλιάζονται.
Ο κατσούφης είναι ο Ζοζέφ, απαρνημένος εραστής της Ζινά.
Ζηλεύει πάντοτε και την κατασκοπέυει.
Το μόνο που λατρεύει είναι...
...τις φουσκίτσες του αμπαλάζ.
Και τέλος η Φιλομέν, αεροσυνοδός.
Η Αμελί της προσέχει τον γάτο άμα λείπει. Η Φιλομέν λατρεύει:
Τον ήχο του μπολ της γάτας πάνω στα πλακάκια.
Ο γάτος λατρεύει ν'ακούει παραμύθια για παιδιά.
Όχι, ευχαριστώ, μανταμίτσα. Τις Κυριακές έχω ρεπό.
Τα γουικέντ η Αμελί παίρνει το τρένο και πάει στον πατέρα της.
-Γιατί δεν ξοδεύεις τη σύνταξη; -Και τι να κάνω;
Να ταξιδέψεις. Δεν έχεις φύγει ποτέ.
Όταν ήμασταν νέοι με τη μαμά, θέλαμε να ταξιδέψουμε.
Δεν μπορούσαμε. Εξαιτίας της καρδιάς σου.
Το ξέρω.
Και τώρα...
Τώρα...
Κάποιες Παρασκευές η Αμελί πηγαίνει σινεμά.
Μ'αρέσει να βλέπωτα πρόσωπα των θεατών στο σκοτάδι!
Μ'αρέσουν οι λεπτομέρειες που κανείς άλλος δεν προσέχει.
Μισώ τις παλιές ταινίες που οι οδηγοί δεν προσέχουν τον δρόμο.
Η Αμελί δεν έχει αγόρι.
Προσπάθησε 1-2 φορές, αλλά τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά.
Γι'αυτό καλλιεργεί μια προτίμηση για μικρές απολαύσεις:
Να χώνει το χέρι της μέσα σε σακιά με φασόλια.
Να σπάει την κρεμ μπριλέ...
...με ένα κουταλάκι.
Να πετά πέτρες στο κανάλι του Σαιν Μαρτέν.
Τον φωνάζουν Γυάλινο Άνθρωπο.
Γεννήθηκε με κόκαλα εύθραυστα σαν κρύσταλλο.
Όλα του τα έπιπλα είναι προστατευμένα.
Μια χειραψία μπορεί να του σπάσει τα δάχτυλα.
Μένει κλεισμένος στο σπίτι 20 χρόνια.
Ο χρόνος δεν άλλαξε τίποτα. Η Αμελί ακόμα ζητά τη μοναξιά.
Διασκεδάζει με σαχλές ερωτήσεις για τον κόσμο από κάτω, όπως:
"Πόσοι άνθρωποι νιώθουν οργασμό αυτή τη στιγμή;"
Δεκαπέντε!
Επιτέλους, στις 30 Αυγούστου 1997...
...φτάνει το συμβάν που αλλιάζει τη ζωή της για πάντα.
Η Λαίδη Ντι σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα...
μαζί με τον σύντροφό της Ντόντι Αλ-Φαγιέτ...
Μόνο αυτός που ανακάλυψε τον τάφο του Τουταγχαμόν...
θα ήξερε πώς ένιωσε η Αμελί...
όταν ανακάλυψε έναν θησαυρό...
...κρυμμένο από ένα αγόρι 40 χρόνια πριν.
Στις 31 Αυγούστου και ώρα 4 π.μ...
...στην Αμελί ήρθε μια εκπληκτική ιδέα.
Όπου κι αν ήταν, θα έβρισκε τον ιδιοκτήτη του κουτιού...
...και θα του έδινε τον θησαυρό του.
Αν τον συγκινούσε, θα είχε κάνει ένα καλό.
Αν όχι, κρίμα.
Η κοπέλα του 5ου ορόφου! Δεν σας βλέπουμε συχνά.
Ξέρετε αν έμενε ένα αγόρι στο διαμέρισμά μου το '50;
Ένα αγόρι; Θα πιείτε ένα "πορτό";
-Όχι, ευχαριστώ. -Περάστε! Κλείστε την πόρτα.
Αγόρια; Έχω γνωρίσει πολλά.
Τα συμπαθώ ώσπου να μάθουν στις χιονόμπαλες και τα κάστανα.
Έχω γνωρίσει πολλά αγόρια.
-Πότε ήρθατε εδώ; -Το '64.
Θα έχετε ακούσει την ιστορία.
Όχι...
Εκπλήσσομαι. Καθίστε.
Ο σύζυγός μου εργαζόταν στις "Ασφάλειες Πασχαλίτσα".
Είναι γνωστό ότι κοιμόταν με τη γραμματέα του.
Είχαν κοιμηθεί σε όλα τα ξενοδοχεία.
Και μάλιστα, όχι τα φτηνά.
Η γκόμενα άνοιγε τα σκέλια της, αλλά μόνο πάνω σε σατέν.
Αυτός βουτούσε απ'το ταμείο.
Λίγα στην αρχή, μετά 50 εκατομμύρια.
Κι έφυγαν οι δυο τους για τον Παναμά.
Πιείτε!
Στις 20 Ιανουαρίου, 1970...
...κάποιος χτύπησε την πόρτα.
"Ο σύζυγός σας σκοτώθηκε σε δυστύχημα στη Ν. Αμερική."
Η ζωή μου σταμάτησε εκεί.
Ο Μαυρολέων πέθανε από στενοχώρια.
Κακόμοιρο ζώο!
Βλέπετε με πόση αγάπη κοιτάζει το αφεντικό του;
Θα σας διαβάσω γράμματά του. Όχι, μείνετε δω!
Αφιερώστε μου 5 λεπτά.
Αυτό το'γραψε στο στρατόπεδο.
"Αγαπημένη μου Μαντό."
Εγώ είμαι αυτή, η Μανταλέν.
"Δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν μπορώ να φάω..."
"ξέροντας ότι μόνος λόγος που ζω, βρίσκεται στο Παρίσι..."
"και ότι θα σε δω την επόμενη Παρασκευή..."
"όταν, γλυκιά μου νυφίτσα, θα εμφανιστείς στον σταθμό..."
"με το μπλε σου φόρεμα..."
...σε εισαγωγικά "αυτό που νομίζεις πολύ διαφανές."
Σας έγραψαν ποτέ τέτοιο γράμμα;
Όχι. Εγώ δεν είμαι η νυφίτσα κανενός.
Ονομάζομαι Μανταλέν Γουαλάς.
Μανταλέν, όπως Μαρία Μαγδαληνή.
Έκλαψε εκείνη, έτσι;
Γουαλάς όπως "Κρήνες Γουαλάς". Γεννήθηκα για να χύνω δάκρυα!
Όσο για την ερώτησή σας...
Ρωτήστε τον παντοπώλη Κολινιόν. Έχει ζήσει εδώ όλη του τη ζωή.
Καλημέρα, Αμελί-μέλι!
Ένα σύκο και τρία καρύδια ως συνήθως;
Ξέρετε ποιοί έμεναν στο διαμέρισμά μου το '50;
-Πώς τους έλεγαν; -Τώρα με δυσκολεύεις.
Το 1950 ήμουν 2 χρονών, όσο το μυαλό του κρετίνου.
Ο "κρετίνος" είναι ο Λισιέν.
Δεν είναι μεγαλοφυία, όμως στην Αμελί αρέσει ο τρόπος...
που πιάνει κάθε αντίβ, λες κι είναι πολύτιμο αντικείμενο...
...και χρειάζεται προσοχή.
Με αυτό τον τρόπο δείχνει την αγάπη του για καλή δουλειά.
Κοιτάξτε τον!
Λες και κρατά πουλί που έπεσε απ'τη φωλιά!
Μην του ζητήσετε σταφίδες!
Θα φύγετε από'δω τη Δευτέρα!
Κουνήσου, σπαστικέ!
Η μαντάμ βιάζεται!
Ρωτήστε τη μητέρα μου. Εκείνη έχει μνήμη ελέφαντα.
Η γυναίκα-ελέφαντας!
Ευχαριστώ.
Μπρεντοτό.
Αυτό τ'όνομα γυρεύετε.
Αν το πω εγώ, δεν μετράει. Είμαι ξεκούτης.
Αγνοήστετον, είναι ξεκούτης.
Βλέπετε τι έκανε στις δάφνες;
Παλιά δούλευε ελεγκτής στα τρένα.
Τώρα ξυπνά κάθε νύχτα...
...και τρυπά τις δάφνες μου!
Θα προτιμούσα τις πασχαλιές.
Όλοι έχουν τρόπο να ηρεμούν.
Εγώ ρίχνω πέτρες.
Θα το βρω, μην ανησυχείτε. Είμαι πολύ οργανωμένη.
-Καταχωρώ τα πάντα. -Σαν τι;
Ο γιος σου κοντεύειτα 50 κι ακόμα του φτιάχνω...
...τα βιβλία!
Όταν ήταν 15 χρονών, εσύ ακόμα του έβαζες οδοντόπαστα.
Όλα εδώ πληρώνονται.
Καμί...
2ος όροφος. Ο Μπροσάρ ήταν στη Β' πτέρυγα.
Το βρήκα!
Μπρεντοτό. 5ος όροφος.
Είχαν έρθει από βόρεια.
Μπρεντοτό.
Τι άλλο να πω;
Και πώς αλλιώς να ζήσω;
Ποτέ δεν θα μάθεις Τη χαρά που μου δίνεις
Όταν είμαι στην αγκαλιά σου
Και γεύομαι τα φιλιά σου
Πώς θα μπορούσα να ζήσω
Χωρίς εσένα;
Σκυμμένος στις αυτόματες φωτο- γραφίες είναι ο Νινό Κενκαμπουά.
Ενώ η Αμελί δεν είχε φίλους, ο Νινό είχε πάρα πολλούς.
Εννέα χιλιόμετρα χωριστά και οι δύο ονειρεύονταν...
να είχαν μια αδερφή και έναν αδερφό...
...για να είναι μαζί πάντα.
Γεια σου, μπαμπά.
Καινούριος φίλος;
Τον έχω πολλά χρόνια.
Η μητέρα σου τον μισούσε, γι'αυτό τον είχα στην αποθήκη.
Ορίστε. Ας τους συμφιλιώσουμε.
Ορίστε! Καλό, ε;
Αν έβρισκες απομεινάρι των παιδικών σου χρόνων...
Θα χαιρόσουν; Θα λυπόσουν; Θα νοσταλγούσες;
Ο νάνος δεν είναι απομεινάρι.
Ήταν δώρο αποστράτευσης από τους συναδέλφους στον στρατό.
Θέλω να πω, είναι κάτι που έκρυβες σαν θησαυρό;
Πρέπει να τον βερνικώσω πριν το φθινόπωρο.
Θα ετοιμάσω λίγο τσάι. Μήπως θέλεις;
Πάρτε ανάσα, μείνετε ακίνητος.
Καλύτερα τώρα;
Κλείστε την πόρτα!
Έχει πιάσει θύελλα!
Δεν είναι και Σιβηρία.
Εσύ δεν είσαι αλλεργική στα καυσαέρια!
Παραλίγο να βγάλω τα πλευρά μου από τον βήχα.
Να βγάλεις τα πλευρά σου;
-Τι έχει σήμερα, κα Σουζάν; -Αντίβ ογκρατέν.
Θα σας κάνουν να πέσετε στα γόνατα.
-Καλό είναι αυτό; -Εξαρτάται από πού.
-Στη λεκάνη της τουαλέτας. -Αυτό δεν είναι καλό!
12:15 Εκείνη γελά οργασμικά για να προσελκύσει τον άνδρα Α.
Πάει να με τρελάνει.
Δεν το παίρνει απόφαση; Υπάρχουν κι άλλα μπιστρό!
Μαντάμ Σουζάν...
Στα αντίβ ογκρατέν βάζετε μπεσαμέλ, έτσι;
Ναι, γιατί;
Δεν την αντέχω, όπως εσείς δεν αντέχετε το αλογίσιο κρέας.
Δεν φταίει το στομάχι μου, φταίει η μνήμη μου.
Προτιμώ να μαγειρέψω άνθρωπο.
Αστειεύεστε!
Μαντάμ Σουζάν...
Να φύγω νωρίτερα σήμερα;
-Πώς τον λένε; -Ντομινίκ Μπρεντοτό.
Ο Ντομινίκ Μπρεντοτό;
Εγώ είμαι.
Τι με θέλετε;
Πρόκειται για...
...την αίτηση.
"Αίτηση";
Αίτηση για την...
...αγιοποίηση της Λαίδης Ντι!
Όχι, ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι, συγγνώμη που σας ενοχλώ...
Αναζητώ τον Ντομινίκ Μπρεντοτό. Για την ευρωπαϊκή απογραφή.
Ανεβείτε. Τρίτος όροφος.
Καλημέρα, ψιψίνα.
Ερλ Γκρέι ή γιασεμί;
Θέλετε να πιείτε κάτι;
Έχω δουλειά.
ΘΥΡΩΡΟΣ
Έρχομαι!
Παρακαλώ, πού μπορώ να βρω τον Ντομινίκ Μπρεντοτό;
Δύστυχή μου κυρία! Αργήσατε λιγάκι.
Ορίστε, τον φέρνουν.
ΜπρεΤΟντό.
Όχι ΜπρεΝΤΟτό.
Θα φέρω ζεστό κρασί με κανέλα.
Περάστε.
Πέντε χρόνια μένω εδώ. Πρώτη φορά σας βλέπω.
Δεν βγαίνω ποτέ στο πλατύσκαλο.
Δεν συνομιλώ με τον καθένα.
Είναι όλοι τους αλήτες.
Περάστε.
Με φωνάζουν Γυάλινο Άνθρωπο...
...όμως λέγομαι Ρεϊμόν Ντιφαγιέλ.
-Εγώ είμαι σερβιτόρα στους... -"Δύο Ανεμόμυλους", ξέρω.
Και αυτή τη στιγμή κυνηγάτε τον Μπρεντοτό.
Διότι δεν είναι "ντο", είναι "το".
Όπως "Τοτό".
Μ'αρέσει αυτός ο πίνακας.
Είναι το "Πάρτι στη Βάρκα".
Το Ρενουάρ.
Ζωγραφίζω έναν κάθε χρόνο, εδώ και 20 χρόνια.
Το δυσκολότερο είναι τα βλέμματα.
Ορισμένες φορές νομίζω ότι επίτηδες αλλάζουν διάθεση κρυφά.
-Φαίνονται πολύ χαρούμενοι. -Πρέπει να είναι!
Φέτος τρώνε λαγό με μανιτάρια...
...και τα παιδιά, γκοφρέτες με μαρμελάδα.
Μα πού είναι αυτό το χαρτάκι;
Προσέξατε την κάμερά μου στο παράθυρο.
Δώρο της νύφης μου.
Την έβαλα εκεί...
...για να μην κουρδίζω τα ρολόγια μου.
Τόσα χρόνια...
το μόνο πρόσωπο που δεν μπορώ να συλλάβω...
...είναι το κορίτσι με το ποτήρι.
Βρίσκεται στη μέση, αλλά είναι έξω.
Ίσως διαφέρει από τους άλλους.
Με ποιο τρόπο;
Δεν ξέρω.
Όταν ήταν μικρή, σπάνια έπαιζε με άλλα παιδιά.
Ίσως ποτέ.
Ορίστε.
Ντομινίκ Μπρετοντό, οδός Μουφτάρ 27.
Για σας.
Κάθε Τρίτη πρωί ο Ντομινίκ Μπρετοντό αγοράζει κοτόπουλο.
Το βάζει στον φούρνο με πατάτες.
Αφού του κόψει τα πόδια και τις φτερούγες...
του αρέσει να καθαρίζει τον σκελετό με τα δάχτυλα...
...αρχίζοντας απ'το ψαχνό.
Σήμερα, όμως, όχι. Ο Μπρετοντό δεν θ'αγοράσει κοτόπουλο.
Διότι δεν θα πάει πιο πέρα από αυτό τον θάλαμο εδώ.
Σε μια στιγμή του ήρθαν όλα στο μυαλό.
Η νίκη του Μπααμοντές στον Γύρο της Γαλλίας.
Το κομπινεζόν της θείας Ζοζέτ...
και πάνω απ'όλα, η τραγική εκείνη μέρα...
Ημέρα που κέρδισε όλους τους βόλους.
Η πένσα, Μπρετοντό!
Κονιάκ, παρακαλώ.
Εκπληκτικό αυτό που συνέβη.
Πρέπει να έχω φύλακα-άγγελο.
Το τηλέφωνο στον θάλαμο χτυπούσε...
Τα ίδια κι εδώ! Χτυπάει ο φούρνος μικροκυμάτων.
Βάλτε μου άλλο ένα κονιάκ.
Η ζωή είναι παράξενη.
Για τα παιδιά ο χρόνος αργεί. Ξαφνικά είσαι 50 χρονών.
Το μόνο που απέμεινε από τα παιδικά τα χρόνια σου, χωρά σ'ένα κουτί.
Έχετε παιδιά, δεσποινίς;
Έχω μια κόρη στην ηλικία σας.
Χρόνια έχουμε να μιλήσουμε.
Έμαθα ότι απέκτησε παιδί, ένα αγόρι.
Τον λένε Λούκα.
Είναι καιρός να τους γυρέψω, πριν μπω κι εγώ σε ένα κουτί.
Δεν νομίζετε;
Η Αμελί αισθάνθηκε ξαφνικά μια απόλυτη αρμονία.
Η στιγμή ήταν τέλεια, το φως μαλακό...
μια ευωδιά στον αέρα, ένα ήσυχο μουρμουρητό στην πόλη...
Η Αμελί ανασαίνει βαθιά. Η ζωή είναι απλή και καθαρή.
Ένα κύμα αγάπης, μια επιθυμία να βοηθήσει την ανθρωπότητα.
Σταθείτε να σας βοηθήσω. Κατεβείτε. Ξεκινάμε!
Η χήρα του αρχιτυμπανιστή!
Φορά το χιτώνιό του από την ημέρα που πέθανε.
Το κεφάλι του αλόγου έχασε ένα αφτί.
Ακούγεται ο ανθοπώλης που γελά. Έχει ζαρωμένα μάτια.
Στη βιτρίνα του φούρνου έχει γλειφιτζούρια!
Τι μυρωδιά!
Προσφέρουν φέτες πεπόνι.
Παγωτό αμυγδαλωτό!
Περνάμε από τον χασάπη.
Χοιρινό, 79 φράγκα. Παϊδάκια, 45 φράγκα!
Περνάμε απ'τα τυριά. "Πικοντόν" 12.90 φράγκα. "Καμπεκού" 23.50.
Ένα μωρό κοιτά έναν σκύλο που κοιτά τα κοτόπουλα!
Φτάνσαμε στο περίπτερο δίπλα στο μετρό.
Εδώ σας αφήνω. Αντίο!
"Δεν μπορεί να σχετιστεί με άλλους ανθρώπους."
"Ήταν πάντοτε ένα μοναχικό παιδί."
Μια λαμπερή μέρα του Ιουλίου...
ενώ στις παραλίες οι ορδές των διακοπών...
ηρεμούν κάτω από τον ζεστό ήλιο...
και οι ταλαιπωρημένοι κάτοικοι του Παρισιού...
κοιτούν το χάρμα...
των παραδοσιακών βεγγαλικών...
η Αμελί Πουλέν, προστάτιδα των περιθωριακών...
...και Μαντόνα των απαρνημένων, υποκύπτει στην εξουθένωση.
Στους δρόμους τού συγκλονισμένου Παρισιού...
μια ατέλειωτη κοσμοσυρροή από πενθούντες...
τη συνοδεύουν στην τελευταία της κατοικία...
...με μια απύθμενη θλίψη παιδιών που μόλις ορφάνεψαν.
Τι παράξενο τέλος για μια γυναίκα που έδωσε τα πάντα...
...και όμως έβρισκε χαρά στις απλές απολαύσεις της ζωής.
Όπως ο Δον Κιχώτης, ορμούσε...
...πάνω στους ανεμόμυλους όλης της ανθρώπινης δυστυχίας.
Μια μάχη που χάθηκε, πήρε τη ζωή της πολύ νωρίς.
Μόλις είχε κλείσει τα 23, η Αμελί Πουλέν...
άφησε το κουρασμένο της κορμί να ενωθεί...
...με την αμπωτή της παγκόσμιας δυστυχίας.
Ένιωσε απογοήτευση που άφησε τον πατέρα της να πεθάνει...
χωρίς να δώσει στην ασφυκτική ζωή του...
...την ανάσα ζωής που είχε δώσει σε τόσους άλλους.
Σταθείτε!
Σελίδες γεμάτες από πεταμένες φωτογραφίες ταυτότητας...
...συγγκεντρωμένες με προσοχη από κάποιον παλαβό.
Ωραίο οικογενειακό άλμπουμ!
Ένα πακέτο Γκολουάζ.
Μια στιγμή. Πολύ καπνό έχει εδώ μέσα!
Πού είναι; Δεν βλέπω τίποτα.
Λίγο πιο αριστερά. Λίγο ακόμα...
Θέλετε 1 φράγκο ρέστα.
Αφήστε το.
Ένα "μορέσκ" για τον νεαρό.
Ένα "κιρ", ένα "μορέσκ" και δύο μέντες.
Αυτό ήταν προγαμιαίο ή μεταισυνουσιαστικό σαλιάρισμα;
Είσαι μαλάκας εκ γενετής;
-Προγαμιαίο. -Μην ανησυχείτε!
Θα βρείτε το ταίρι σας.
Οι γυναίκες θέλουν να κοιμούνται στον ώμο ενός άντρα.
Οι άντρες ροχαλίζουν μετά από μερικά ποτήρια...
...κι εγώ έχω μουσικό αφτί.
Έκανα εγχείρηση στις ρινικές μου κοιλότητες.
Βλέπω ότι είστε όλο ρομαντισμό.
Βλέπω ότι δεν γνωρίσατε τον αληθινό έρωτα.
Τον γνώρισα. Μου κόντυνε το πόδι.
Νόμιζα ότι πέσατε από άλογο.
Έπεσα.
Ήμουν ερωτευμένη με έναν ακροβάτη.
Τι ηλίθια που ήμουν! Σε παρατούν τελευταία στιγμή.
Με παράτησε λίγο πριν το νούμερο.
Ισοπέδωσε εμένα και το άλογο...
...μ'εμένα από κάτω.
Το "μορέσκ";
Παρ'όλα αυτά, η αληθινή αγάπη υπάρχει.
Ξέρω. Ύστερα από 30 χρόνια πίσω από την μπάρα.
Έχω γίνει ειδική. Θα σας δώσω και τη συνταγή.
Πάρτε δύο θαμώνες...
...ανακατέψτε τους και αφήστε τους να βράσουν.
Πάντοτε πετυχαίνει.
Παρακαλώ.
Πάω εγώ.
Αρκετούς ανθρώπους πληγώσατε!
Η Ζινά δεν χρειάζεται βοήθεια.
Δεν εννοώ τη Ζινά. Εννοώ τη Ζορζέτ.
Κοιτάξτε!
Εκείνη αποζητά την προσοχή σας, αλλά εσείς κοιτάτε τη Ζινά.
Και τι δεν κάνει η δύστυχη...
...για να την προσέξετε!
Πρέπει να είστε τυφλός.
Πάω σε ραντεβού. Γεια!
Όποιος κι αν είναι ο καινούριος...
...δεν θα είναι χειρότερος απ'τον τρελό με το μαγνητόφωνο.
Ο Ζοζέφ δεν είναι τόσο τρελός.
Απλώς υποφέρει.
Ελάτε τώρα! Χώρισαν πριν δυο μήνες.
Για να έρχεται εδώ, πρέπει να είναι μαζοχιστής.
Μην μου πείτε ότι δεν το προσέξατε.
Τι πράγμα;
Εδώ κάθεται πάντοτε, έτσι;
Καθίστε.
Καθίστε, Ζορζέτ.
-Τι βλέπετε; -Τον πάγκο με τα τσιγάρα.
Δεν λείπει τίποτα;
Κάν'τε μια προσπάθεια.
Δεν βλέπω τίποτα!
Σκεφτείτε το. Καληνύχτα.
Γράμμα παραδόθηκε με 30 χρόνια καθυστέρηση.
Ένας ταχυδρομικός σάκος βρέθηκε από ορειβάτες στο Μον Μπλαν...
και άνηκε σε φορτίο...
...που χάθηκε σε συντριβή αεροπλάνου στα τέλη του '60.
Τι θλιβερό! Μια νεαρή και όμορφη πριγκιπισσα.
Δεν θα πείραζε αν ήταν γριά και άσχημη;
Θα πείραζε! Κοιτάξτε τη Μητέρα Τερέζα.
Ακόμα κυνηγά τη Ζινά;
Όχι, του αρέσει κάποια άλλη.
Κάποια που γνωρίζω;
Κοιτάξτε με τον παγετώνα...
Κάποια από τους "Ανεμόμυλους";
Όχι εσείς!
Όχι η Σουζάν...
-Όχι! -Ναι.
-Να'τος πάλι. -Τι παράξενο.
-Κι εδώ. -"Να'τος πάλι!"
"Σταθμός Λιόν."
Και εδώ. "5 Μαρτίου, Άουστερλιτς."
Πάντοτε η ίδια άδεια έκφραση.
Δώδεκα φορές.
Τις μέτρησα. Είναι πολύ παράξενο.
Γιατί κάποιος να βγάζει τις φωταγραφίες του σ'όλη την πόλη...
...και μετά να τις πετάει;
Και τις καλές.
Είναι κάτι σαν τελετή.
Προφανώς τον τρομοκρατεί...
...η ιδέα των γηρατειών. Είναι η μόνη του παρηγοριά.
Είναι πεθαμένος!
Φοβάται μήπως τον ξεχάσουν!
Θέλει να θυμίζει στους ανθρώπους το πρόσωπο του.
Σαν να στέλνει το πορτρέτο του απ'την άλλη ζωή.
Ένας πεθαμένος που φοβάται μήπως τον ξεχάσουν.
Αυτοί εδώ τα κατάφεραν!
Έχουν πεθάνει εδώ και καιρό...
...αλλά δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
Το κορίτσι με το ποτήρι...
Ίσως οι σκέψεις της πετούν σε κάποιον άλλο.
Κάποιον μέσα στον πίνακα;
Μάλλον σε κάποιο αγόρι που είδε κάπου...
...και ένιωσε έλξη για κείνον.
Εννοείτε ότι προτιμά να φαντάζεται τον εαυτό της...
μαζί με έναν απόντα...
από το να συναναστραφεί...
...τους γύρω της;
Ίσως προσπαθεί πολύ να φτιάξει τη ζωή των άλλων.
Και εκείνη;
Η δική της ζωή;
Ποιος θα τη φτιάξει;
Καλύτερα να βοηθάς ανθρώπους παρά έναν νάνο του κήπου.
Ο φορτηγατζής είχε 2.8 γρμ. αλκοόλ στο αίμα του!
Αηδιάζω!
Πώς προσλαμβάνεις, κύριε, έναν ανεύθυνο ηλίθιο;
-Τα κλειδιά σας... -Περίμενε, Μέλι.
Η ταχύτητα σκοτώνει.
Για δείτε τον Λισιέν.
Αποκλείεται να του δώσουν κλήση για ταχύτητα στη δουλειά!
Ντροπή, κ. Κολινιόν.
Δεν φταίει αυτός.
Έχετε δίκιο, μαντάμ Κοσουά!
Δεν φταίει αυτός που δεν μπορεί να κοιμηθεί, φταίει η Λαίδη Ντι!
Μαντέψτε τι βρήκα στο φορτηγό. Κατάλογο με γυναικεία εσώρουχα!
Κόλλησε το πρόσωπο της Λαίδης πάνω στα μοντέλα!
Τι θέλετε σήμερα, πέντε σπαράγγια...
...η την ιστορία της γειτονιάς;
Τίποτα.
ΚΛΕΙΔΙΑ ΣΤΟ ΛΕΠΤΟ
Η ημικρανία πάει καλύτερα;
Ναι, αλλά η ισχιαλγία μου με ξαγρύπνησε.
Χρόνια έχω να σας δω τόσο καλά.
"Γυναίκα χωρίς αγάπη μαραίνεται σαν λουλούδι χωρίς ήλιο."
Παράξενος ο καιρός σήμερα!
Γιατί γελάτε;
Είστε η εκατοστή που το λέτε σήμερα.
Ζούμε τον χρόνο για να ξεχνούμε πως περνά ο χρόνος.
Το κάνουμε για να μην λέμε βλακείες.
Εγώ γράφω βλακείες που κανείς δεν εκδίδει.
-Κι άλλη απόρριψη; -Η 30η!
Ο ξάδελφός σας είναι κριτικός!
Ξεχάστετο! Οι κριτικοί είναι βδέλλες.
Ρουφούν το αίματων συγγραφέων.
Το βιβλίο σας...
...είναι ιστορία αγάπης;
Είναι για κάποιον που κρατά ημερολόγιο.
Όχι για το παρελθόν του...
...αλλά για τις καταστροφές του μέλλοντός του.
Γι'αυτό παθαίνει μελαγχολία και δεν κάνει τίποτα.
Δηλαδή, το βιβλίο είναι για έναν τεμπέλη.
Θ'αφιερώσω το χειρόγραφο σ'εσάς.
Για να του σβήσετε τα βερεσέ!
Αυτός γράφει, εγώ τον ταϊζω. Είμαι η σπόνσοράς του.
Γιατί άργησες τόσο;
Κοίτα τι ώρα είναι!
Κάποιος κατούρησε μέσα στη μάνα του!
ΚΡΕΜΑ ΠΟΔΙΩΝ
ΟΔΟΝΤΟΚΡΕΜΑ
"Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδες του χτες."
Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδες του χτες.
Εισιτήρια, παρακαλώ.
Πώς πάει η δουλειά;
Με ρώτησες πριν.
Είσαι καλά αυτές τις μέρες;
Πολύ καλά.
Αισθάνομαι μια αλλαγή...
Έπαθα δυο προσβολές, έκανα μια έκτρωση και κάπνισα κρακ.
-Κατά τα άλλα είμαι καλά. -Ωραία.
Συμβαίνει τίποτα;
Τίποτα.
Ο νάνος σου χάθηκε.
Γύρισε στην αποθήκη;
Μόσχα.
Καμιά εξήγηση.
Θέλει να δει τον κόσμο;
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν μπορώ να καταλάβω.
ΧΑΘΗΚΕ ΜΙΑ ΤΣΑΝΤΑ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Μια φυσιολογική κοπέλα θα καλούσε το νούμερο...
θα του επέστρεφε το άλμπουμ...
...και θα έβλεπε αν τ'όνειρό της ήταν βιώσιμο.
Αυτό το λένε πραγματικότητα. Αυτό δεν θέλει η Αμελί!
Λέγω!
Μήπως άρχισε να ερωτεύεται;
-...και 30 μας κάνουν 50. -Ευχαριστώ, Λισιέν.
Τι θα πάρετε, κυρίες μου;
-Ένα κιλό πράσα. -Δύο αγκινάρες.
Εντάξει.
Δεν είναι 'δω το αφεντικό;
Κοιμάται στα κουνουπίδια.
Τι;
Κοιμάται στα κουνουπίδια.
Με θέλετε;... Τι θα θέλατε;
Ένα "Ξυστό", παρακαλώ.
Πώς το κάνουν;
Ακούστε τι θα κάνουμε.
Θα ξύσουμε από ένα ο καθένας.
Το ξύνετε εδώ...
...πλάγια.
Τίποτα. Εσείς;
Ούτε κι εγώ.
Όποιος χάνει στα χαρτιά...
Έτσι λένε!
Πρέπει να γυρίσω.
Πορνοταινίες Παλάς.
Γεια σας. Παίρνω για την αγγελία.
-Έχετε κλείσει τα 18; -Ναι.
-Είστε ξυρισμένη; -Ορίστε;
Είστε ξυρισμένη; Οι τριχωτές δεν πουλάνε.
Πώς πάει, μαντάμ Γουάλας;
Άμα δεν έχεις σκοπό στη ζωή...
Ελάτε τώρα, η ζωή είναι ωραία!
Κάνε όνειρα!
Γεια σας, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
Έφερα την παραγγελία σας, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
Αμφιβάλλω. Μισώ τις αγκινάρες.
Δεν θα'πρεπε.
Θα σας δείξω.
Πάρτε τη.
Αυτό το προτιμώ.
Λισιέν, είσαι μάγος!
Προσφορά του μεσιέ Κολινιόν!
"Του μεσιέ Κολινιόν";
Συγγνώμη, μου ξέφυγε.
Κάνε εξάσκηση, Λισιέν!
Εξάσκηση! Επανάλαβε αυτά που λέω.
Κολινιόν, των σκυλιών.
Η σειρά σου. Κολινιόν...
Κολινιόν, ένα ζώον.
Βλέπεις; Τα καταφέρνεις.
Κολινιόν, των σκουπιδιών!
Πολύ ωραία!
Κολινιόν, ένα ζώοντων σκυλιών!
Εντάξει! Φτάνει για σήμερα.
Λισιέν, φτάνει!
Πολύ ωραία.
Μεσιέ Ντιφαγιέλ, βρήκα αυτό κάτω απ'το χαλάκι σας.
Πάλι δεν κέρδισα.
Ούτε κι εγώ.
Επιτρέπετε;
Έχετε ένα μικρό...
Είστε υπέροχη, Ζορζέτ, όταν κοκκινίζετε.
Σαν αγριολούλουδο.
Φταίει η αεροφαγία μου.
Καλημέρα σε όλους!
Τι όμορφη μέρα!
Ένα "Ζιτάν", παρακαλώ.
Μπράβο! Viνe la France! Με ζεμάτισες!
Πέτυχες κέντρο! Διάνα!
Ξέρετε, η Αμελί...
Όταν ανέβηκαν στο Μον Μπλαν...
...η σιλικόνη στο πρόσωπο της πάγωσε.
Έφερα ζεστό κρασί και μπισκοτάκια.
Έκρινα πολύ αυστηρά το κορίτσι με το ποτήρι.
Μιλήστε για το αγόρι που είδε. Συναντήθηκαν ξανά;
Έχουν διαφορετικά γούστα.
Η τύχη είναι σαν τον Γύρο της Γαλλίας.
Αν περιμένεις, πέρνα σαν αστραπή.
Πρέπει να την προλάβεις όταν μπορείς.
Τι θα θέλατε;
Με συγχωρείτε. Βρήκα αυτό στον δρόμο.
Ο Νινό θα χαρεί!
Στενοχωρήθηκε πολύ.
Παραλίγο να προσευχηθώ στον Άγιο Αντώνιο!
Ο Νινό είναι εδώ;
Τις Τετάρτες δουλεύει στο λούνα παρκ.
Έχει καιρό αυτή τη συλλογή;
Από τότε που έπιασα δουλειά εδώ, έναν χρόνο.
Παλιότερα μάζευε βήματα. Δούλευε τις νύχτες.
Το πρωί φωταγράφιζε βήματα στο βρεγμένο τσιμέντο.
Είναι παράξενος τύπος.
Όταν τον γνώρισα, ήταν Άι Βασίλης.
Κι άλλα πράγματα όπως...
Όποτε άκουγε ένα αστείο γέλιο, το μαγνητοφωνούσε.
Πω-πω!
Η κοπέλα του θα περνά δύσκολα.
Δεν του μένουν για πολύ καιρό.
Δύσκολοι καιροί για ονειροπόλους.
Τι θα γίνει με τους καφέδες;
Ευχαριστώ για το άλμπουμ.
Δεν πειράζει. Έχω ώρα να το πάω στο λούνα παρκ.
Όπως θέλετε. Στο Τρενάκι του Τρόμου. Νινό Κενκαμπουά.
Καλημέρα σας. Είναι εδώ ο Νινό;
Σχολάει στις 7.
-Μπορώ να τον δω πριν σχολάσει; -Βεβαίως.
20 φράγκα.
Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
"5 μμ. αύριο, στα αλογάκια της Μονμάρτρης. Φέρε και 5 φράγκα."
Θέλεις να μάθεις γι'αυτή;
-Τη γνωρίζετε; -Και βέβαια!
Μας έβαλε στο τσεπάκι της.
Δίπλα στο στήθος της!
-Είναι όμορφη; -Δεν είναι άσχημη.
-Όμορφη. -Όχι, χαριτωμένη.
-Όμορφη! -Χαριτωμένη.
-Τι θέλει από μένα; -Είναι αδέκαρη.
Θέλει αμοιβή για το άλμπουμ.
Μπορεί να συλλέγει φωταγραφίες.
Θέλει να μας ανταλλάξει με έναν μονόφθαλμο με γυαλιά!
Όχι, βρε βλάκα!
Είναι ερωτευμένη.
-Ούτε που την ξέρω. -Την ξέρεις!
Από πότε;
Από πάντα.
Στα όνειρά σου.
Εσείς! Κύριε με τη σακούλα! Σας ζητούν στο τηλέφωνο.
Ακολουθήστε τα μπλε βέλη, μεσιέ Κενκαμπουά.
Άμα ένα δάχτυλο δείχνει ουρανό, ο βλάκας κοιτά το δάχτυλο.
Ξέρω ποιός είναι αυτός στις φωτογραφίες.
Είναι φάντασμα. Είναι αόρατος!
Τον βλέπεις μόνο όταν εμφανίζεται το φιλμ.
Όταν μια κοπέλα φωταγραφίζεται...
αυτός της κάνει "μπου!" στο αφτί...
...ενώ της χαϊδεύει τον λαιμό.
Έτσι έγινε τσακωτός, κ. Κενκαμπουά!
Ποια είστε;
Σελίδα 51.
ΘΕΛΕΤΕ
ΝΑ
ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ;
Ακούστε αυτό: "Ένα εξάχρονο αγόρι..."
"την ώρα που κοιμόντουσαν οι γονείς του, έφυγε..."
"...με ένα αυτοκινητάκι."
"Το βρήκαν σε λεωφόρο της Γερμανίας..."
"...και είπε στην αστυνομία ότι ήθελε να δει τα άστρα."
Δεν είναι όμορφη η ζωή; Πάντως...
Έρωτας. Το μόνο μικρόβιο που δεν είχε κολλήσει!
-Κανείς δεν έχει ανοσία. -Επιτέλους θα ξεκουραστώ.
Η αγάπη είναι σπουδαία αισθητικός.
Και πώς μοιάζει; Ψηλή, κοντή; Ξανθιά, μελαχρινή;
Ας πούμε ότι... έχει μέτριο ύψος.
Ούτε νάνος, ούτε καμηλοπάρδαλη. Φυσιολογική.
Όμορφη για τον τύπο της.
Όσο για ξανθιά ή μελαχρινή... Είναι δύσκολο να πω.
Δεν ήταν κοκκινομάλλα. Εκτός αν...
Ας το αφήσουμε.
Θυμάμαι ότι με ρώτησε, τάχα τυχαία, αν έχεις κοπέλα.
Και;
Της είπα ότι δεν ενδιαφέρεσαι, εντάξει;
Αυτό της είπες;
Τι σε νοιάζει; Ούτε που την ξέρεις.
-Ακριβώς. Είναι το μυστήριο. -Δεν θα βρεις μυστήριο εδώ.
Ένα κιλό νεκταρίνια.
Αυτά εδώ είναι τα ομορφότερα.
Πιστέψτε τον. Είναι καλλιτέχνης!
Γυρίζει σπίτι του με έναν τόνο απούλητο εμπόρευμα.
Γιατί; Μήπως ψήνει κανένα γουρουνόπουλο;
Καθόλου, κύριοι! Μελετά ζωγραφική!
Πουλάει πράσα όλη μέρα και το βράδυ ζωγραφίζει πανταζάρια.
Ο μικρός είναι λαχανικό!
Ένας καλός υποβολέας...
σε κάθε παράθυρο υπογείου, ψιθυρίζει έξυπνες απαντήσεις...
...στους ντροπαλούς για να γελούν τελευταίοι.
Εσείς δεν θα γίνετε λαχανικό.
Και οι αγκινάρες έχουν καρδιά!
Εσείς δεν θα γίνετε λαχανικό. Και οι αγκινάρες έχουν καρδιά!
Αγαπημένη Μαντό, μου λείπεις όλο και πιο πολύ κάθε μέρα.
Είμαι εξόριστος σε έναν κόσμο από θλιβερό χακί.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν μπορώ να φάω.
Αυτό το στρατόπεδο ήταν το λάθος της ζωής μου.
Μου στερεί την αγαπημένη μου πέντε ολόκληρες εβδομάδες.
Δεν περνά στιγμή χωρίς να σε σκεφτώ. Ο Αντριέν σου.
Αρνήθηκα το περασμένο μηνιάτικο αντί να παραιτηθώ.
Ονειρεύομαι ότι θα έρθει ένα καλύτερο αύριο.
Μια πορτοκαλόχρωμη μέρα. Θυμάσαι, αγάπη μου;
Ο Αντριέν σου που σε λατρεύει.
Έχω καλά νέα, αγάπη μου.
Σύντομα θα έχω χρήματα ν'αγοράσω αυτοκίνητο...
...και θα σε πηγαίνω στο σπίτι κάθε βράδυ.
Ως τότε, συνάντησέ με την Παρασκευή και θα βγούμε έξω.
ΜΗΤΕΡΑ
Γραμμή Ψυχιατρικής Βοήθειας.
ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ;
Μια ώρα αργότερα, στη λεωφόρο Σαιν Μαρτέν...
...η Αμελί μπαίνει σε μαγαζί με μεταμφιέσεις.
Στο μεταξύ, κάποιος βγαίνει από το σπίτι του στην οδό Λεκούρμπ.
26 λεπτά αργότερα η Αμελί φτάνει στον Ανατολικό Σταθμό.
Ταυτόχρονα, ο άντρας με τα κόκκινα παπούτσια παρκάρει.
Η ώρα είναι ακριβώς 11 και 40 λεπτά.
Αυτή τη στιγμή μόνο η Αμελί...
...έχει το κλειδί για τον γρίφο του μυστηριώδη άντρα.
Πώς πάει, μαντάμ Γουαλάς;
Όχι κι άσχημα όταν δεν βρέχει.
-Αυτό είναι για σας. -Για μένα;
Αγαπητή κα Γουαλάς, προσφάτως ανακαλύψαμε ταχυδρομικό σάκο...
που χάθηκε σε συντριβή αεροσκάφους...
...στις 12 Οκτωβρίου, 1969 στο Μον Μπλαν.
Σας παραδίδουμε την επιστολή με τη διεύθυνσή σας...
...και σας ζητούμε συγγνώμη για την ασυνήθιστη καθυστέρηση.
Ζακ Γκροζάν, Εξυπηρέτηση Πελατών.
Αγαπημένη μου, είμαι εξόριστος. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, να φάω...
Σε σκέφτομαι συνεχώς.
Ξέρω ότι έκανα το λάθος της ζωής μου.
Αρνήθηκα τα χρήματα εκείνης της γυναίκας.
Αν όλα πάνε καλά, σύντομα θα μπορέσω ν'αγοράσω ένα σπίτι.
Ονειρεύομαι ένα καλύτερο αύριο...
όταν θα με συγχωρήσεις και θα έρθεις κοντά μου...
...μια πορτοκαλόχρωμη μέρα. Ο Αντριέν σου που σε λατρεύει.
Κι άλλο πακέτο για σας.
Μεσιέ Ντιφαγιέλ, τα μάθατε για τη θυρωρό;
Έλαβε ένα γράμμα.
Από τον σύζυγό της. Με 40 χρόνια καθυστέρηση!
Πολλά, δεν είναι;
Δεν είμαι καλός στη νεκρή φύση, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
Δούλεψε το λεπτό σου στρώμα.
Παχύ πάνω από το λεπτό. Πάντοτε!
Άκουσα ότι σύντομα θα έχουμε καινούριο αστέρι.
Τώρα σ'ενδιαφέρουν τα άστρα;
Το είδα στην τηλεόραση της μαμάς μου, γι'αυτό.
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια.
Στην Αμερική...
παίρνουν τις στάχτες των πλουσίων...
...τις βάζουν σ'έναν δορυφόρο και τον εκτοξεύουν στο διάστημα.
Θα λάμπει για πάντα.
Και η Λαίδη Ντι...
-Θα κάνουν το ίδιο για κείνη; -Η Λαίδη Ντι, η Λαίδη Ντι!
Με κούρασες!
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ!
Λαίδη Ντι!
Ρενουάρ!
Κοιτάξτε. Είμαι ένας άνθρωπος που γεννήθηκε γκαντέμης.
Γεννήθηκα Παρασκευή και 13.
Καμπότζη.
Δεν καταλαβαίνω.
Μεγαλοφυές! Ήσουν τέλεια.
-Έπιασε το κόλπο; -Κοντεύει.
Ξαναρχίζουμε όποτε θέλεις. Η ζημιά έχει ήδη γίνει.
-Τι ζημιά; -Όλοι με φωνάζουν "Χιονάτη"!
Στους Δύο Ανεμόμυλους από τις 4 μμ.
Εύα...
Μπορείς να με αντικαταστήσεις στις 4;
Πάλι;
Τι τον έχει τσιμπήσει;
-Χαμογελάω πολύ. -Σε προτιμά κατσούφα;
Με άλλους άντρες, ναι.
Ο Νινό έχει αργήσει. Η Αμελί έχει μόνο δύο εξηγήσεις.
1: Δεν βρήκε τη φωτογραφία.
2: Πριν τη συναρμολογήσει...
...μια συμμορία από ληστές τραπεζών τον έπιασαν όμηρο.
Οι αστυνομικοί τους κυνήγησαν.
Οι ληστές ξέφυγαν, όμως αυτός προκάλεσε δυστύχημα.
Όταν συνήλθε, είχε χάσει τη μνήμη του.
Τον μάζεψε πρώην κατάδικος...
τον πέρασε για φυγά...
...και τον φυγάδευσε στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί συνάντησε Αφγανούς αντάρτες...
...που τον πήραν για να κλέψουν ρωσικές πυρηνικές κεφαλές.
Όμως το φορτηγό τους πάτησε νάρκη στο Τατζικιστάν.
Εκείνος γλίτωσε και πήρε τους λόφους...
...και έγινε Μουτζαχεντίν.
Η Αμελί αρνείται να ταραχτεί για έναν άντρα...
...που θα τρώει μπορστ μια ζωή φορώντας τουρμπάνι.
-Τι θα πάρετε; -Καφέ, παρακαλώ.
Σημερινό μενού
Τώρα κατάλαβε.
Θα κατεβάσει το κουταλάκι του...
θα γλείψει με το δάχτυλο τη ζάχαρη απ'το τραπέζι...
θα γυρίσει αργά...
...και θα μου μιλήσει.
Εσείς είστε;
Ναι, εσείς είστε.
-Κι άλλο καφέ; -Όχι, ευχαριστώ.
Αυτός εδώ ο άντρας είναι με το χέρι σηκωμένο;
Είναι ερωτευμένη μαζί του;
Νομίζω πως είναι καιρός να ρισκάρει αληθινά.
Ίσως να ρισκάρει. Σχεδιάζει ένα στρατήγημα.
Λατρεύει τα στρατηγήματα.
Στην πραγματικότητα είναι δειλή.
Γι'αυτό δεν μπορώ να συλλάβω το βλέμμα της.
Οι απόπειρες του Ντιφαγιέλ ν'αναμιχθεί είναι απαράδεκτες!
Αν η Αμελί προτιμά να ζει μέσα σ'ένα όνειρο...
και να παραμείνει μια εσωστρεφής νεαρή...
...έχει απόλυτο δικαίωμα να καταστρέψειτη ζωή της!
Τι κάνετε, μεσιέ Ντιφαγιέλ;
Πες μου, μικρέ μου Λισιέν...
Για τις παραδόσεις, κρατάς κλειδιά για όλα τα διαμερίσματα;
Γεια σας. Ένα από τα μηχανήματά σας δεν λειτουργεί.
Φαίνεται να έχει κολλήσει.
Στα εισιτήρια του Ανατολικού Σταθμού.
Όταν αγοράσω μια κασέτα, παίρνω και μία δώρο;
Σαμάνθα...
Μπορείς να με αντικαταστήσεις στις...
Ραντεβού στο μηχάνημα τού Ανατολικού Σταθμού. Τρίτη 5 μμ.
Είναι σχεδόν έτοιμο.
Ο μυστηριώδης δεν ήταν φάντασμα, ούτε φοβόταν τα γηρατειά.
Ήταν ο τεχνίτης.
Συνηθισμένος άνθρωπος που έκανε τη δουλειά του.
Συνέχεια με κατασκοπεύει! Με αρρωσταίνει.
4.05: Ολοφάνερη γυναικεία συνωμοσία.
Τι τσιτωμένη που είσαι!
Κουράγιο. Θα σου χρειαστεί.
Με συγχωρείτε. Εσείς βάλατε στην τσέπη μου αυτό;
-Ναι, αλλά δεν είμαι εκείνη... -Το ξέρω. Πού μπορώ να τη βρω;
Στου πατέρα της.
Μ'ενοχλεί... Μπορώ να σας μιλήσω;
Σχολάω στις 6.
-Μπορείτε να ξανάρθετε; -Εντάξει.
Τα λέμε.
4.08: Κανονίστηκε κατάσταση.
Ένας ξανθός με καμηλό παλτό. Ήταν και αφηρημένος.
Για ποιο λόγο;
Ήρθε τρεις φορές την ίδια μέρα.
1.12
Καμηλό παλτό.
2.50
Καμηλό παλτό.
-4.17... -Σταμάτα!
Μ'έπιασε ξανά η δερματίτιδα! Κοιτάξτε, μαντάμ Σουζάν!
Με ξανάπιασε η δερματίτιδα! Πάει να με τρελάνει!
Άστε την ήσυχη!
Η συνείδησή της δεν την αφήνει.
Βαρέθηκα πια! Πάω σπίτι μου.
Μόνο οι τρελοί μου έλειπαν!
Σταματήστε να τις πνίγετε! Οι γυναίκες θέλουν αέρα.
Άμα τους δώσεις αέρα, σε καβαλάνε.
Ο φρέσκος αέρας κάνει καλό.
Άντε χέσε, αποτυχημένε!
Αποτυχημένος συγγραφέας, αποτυχημένη ζωή.
Λατρεύω τη λέξη "αποτυχία".
-Η αποτυχία είναι γραφτό μας. -Άρχισε τις μπούρδες!
Η αποτυχία μάς διδάσκει ότι η ζωή είναι αναπαράσταση.
Μια μεγάλη πρόβα ενός έργου που δεν θ'ανέβει ποτέ.
Από κάπου θα το'κλεψε αυτό!
Έχω κάποιες πρωτότυπες ιδέες...
...αλλά συνέχεια τις κλέβουν.
Σαν τις γυναίκες σου.
Τι θες να πεις;
Πρέπει να το πάρεις απόφαση.
Εσύ να κοιτάς τα χάλια σου!
-Τι τρέχει; -Τίποτα.
Η Ζορζέτ βγήκε έξω. Ο Ζοζέφ είναι τσαντισμένος.
"Βγήκε έξω";
Σαν τη Ζινά. Ξέρεις με ποιον είναι η Ζινά;
Αυτόν με την πλαστική σακούλα!
Τους είδα που τα έψηναν. Του έβαλε ραβασάκι στο σακάκι.
4.08
Ξαναήρθε και έγινε η δουλειά! Βγήκαν μαζί.
Ανησυχώ για την Αμελί επειδή σας συμπαθώ.
Τι εννοείτε;
Οι άντρες που συμπαθώ, είναι συνήθως ανισόρροποι.
-Θέλω να μάθω κι άλλα για σας. -Ρωτήστε με.
Ένας κούκος, τι δεν φέρνει;
"Ένας κούκος";
Την άνοιξη.
Κατά μάνα...
Κατά κύρη.
-Η περιέργεια... -Σκότωσε τη γάτα.
-Σπεύδε... -Βραδέως.
-Το'να χέρι... -Νίβει τ'άλλο.
-Έχει ο καιρός... -Γυρίσματα.
-Φασούλι το φασούλι... -Γεμίζει το σακούλι.
-Καλά τα πήγατε. -Κάνετε συλλογή;
Στο σπίτι λέμε πως όποιος ξέρει παροιμίες, δεν είναι κακός.
Όμορφη κοπελιά του 5ου, ακούστε αυτό!
-Πιστεύετε στα θαύματα; -Σήμερα όχι.
Σας περιμένει μια έκπληξη.
Κι αν ας πω ότι μια ομάδα ορειβατών...
στο Μον Μπλαν βρήκαν...
...αποδείξεις ότι ο σύζυγός μου με αγαπούσε;
Λισιέν, χρειάζομαι μαγιά.
Για τη δίδα Αμελί; Φτιάχνει την περίφημη δαμασκηνόπιτα της;
ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΩ
Πηγαίνετε στην κρεβατοκάμαρα, δις Πουλέν.
Λοιπόν, μικρή μου Αμελί.
Τα κόκαλά σας δεν είναι φτιαγμένα από γυαλί.
Μπορείτε ν'αντέξετε τα χτυπήματα της ζωής.
Αν αφήσετε αυτή την ευκαιρία να προσπεράσει...
θα έρθει ο καιρός που η καρδιά σας θα γίνει...
...στεγνή και κούφια όσο και ο σκελετός μου.
Γι'αυτό...
Τρέξτε να τον βρείτε, που να πάρει!
Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδες του χτες.
ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ
Στο διεθνές αεροδρόμιο.
28 Σεπτεμβρίου, 1997. Είναι ακριβώς 11 π.μ.
Στο λούνα παρκ, κοντά στο Τρενάκι του Τρόμου...
το μηχάνημα των ζαχαρωτών αλέθει τα ζαχαρωτά...
ενώ στο πάρκο Βιλέτ, ο Φελίξ Λερμπιέ μαθαίνει...
...ότι υπάρχουν αναρίθμητοι σύνδεσμοι στον εγκέφαλό του.
Στη Σακρ Κερ οι Καρμελίτες προπονούνται στις γυριστές τους.
Η θερμοκρασία είναι 24 βαθμοί.
Η υγρασία είναι 70%.
Η ατμοσφαιρική πίεση, 999 μιλιμπάρ.
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης