Ze hebben ons in het vizier. Het is infrarood.
Kom hier.
Blijf staan.
Hé, wat doe je daar ?
Waar ben je nou mee bezig ?
Ik ben je al uren aan het zoeken.
Heb ik je laten schrikken ? Wat is er nou aan de hand ?
Gaat het ?
Gaat het nog wel ?
Kom eens hier.
Waar ben je nou mee bezig ? - Ik weet het niet meer.
Weet je nog hoe laat je thuis had moeten zijn ?
Ik wel. Je bent anderhalf uur te laat.
Vertel het niet aan papa. Beloof me dat je het niet vertelt.
Je flikt dit soort geintjes alleen als hij weg is.
Ik vertel het hem zelf wel. - Dat zal wel, ja.
Alsjeblieft, Charlie. Dan wied ik de tuin wel.
Echt waar. - Trek dit maar aan.
James, doe even open.
Doe nou eens open, verdomme.
Waar is de jongen die bij deze fiets hoort ?
James, kom als de sodemieter beneden. - Verdomme.
Hij is de zoon van m'n zus.
Ben jij Charlie ? - Ja. Hallo, Mrs. Bennett.
Kom nou naar beneden.
Jij, ja. Schiet eens op.
Hij is het. Dat is de jongen die m'n hek kapot heeft gemaakt.
Heb jij het hek van Mrs. Bennett kapot gemaakt ?
Ik zal het wel repareren. - Jij hebt het niet kapot gemaakt.
Heb je niks te zeggen, jongeman ?
Het spijt me.
- Je hebt er dus spijt van.
Wanneer kom je m'n hek repareren ? - We komen zo.
Hij heeft het kapot gemaakt, dus ik wil dat hij het repareert.
Dat lijkt me redelijk. We komen er aan.
Weet je wel wie dat is ? - Ja, dat is Mary Bennett.
Ga je maar aankleden.
Ze heeft een geweer.
Ze heeft op me geschoten. - Je wist toch niks meer.
Ik schrok me dood van dat wijf. - Hou je kop.
Haar huis is behekst. - Je werkt me op de zenuwen.
Billy Rase heeft haar een kat zien opeten, met ingewanden en al.
Ze houdt seances en ze praat met de doden.
Billy Rase kletst uit z'n nek. Dat zit in de familie.
Maar ze is... - Hou je kop.
De plaats van het misdrijf.
Jezus, man. Waar heb je dat ding mee geraakt ?
Met m'n arm.
Laat me eens even kijken. Doet dat pijn ?
En dat ?
Hufter. - Hou dat eens vast.
Hou het stil.
Hou het nou goed vast. Ik ga hout halen in de stad.
Ruim dit maar op. - Je zou me niet alleen laten.
Dat heb ik niet gezegd.
Ze heeft een geweer. Ze heeft op me geschoten.
Heeft ze je geraakt ? Wat zeur je dan ?
En het is maar zout.
Ik kan het wel alleen. - Laat mij het maar even doen.
Heb je ooit een hamer gebruikt ? Hou de spijker vast.
Zet de spijker op het hout. Hoger. Nog hoger.
Pas op je vingers. Hou je hand stil. Eerst een klein tikje.
En nou harder. Je hield je hand niet stil, sukkel.
U heeft m'n hand geraakt.
Neem je andere hand. Ben je bang ? - Nee.
Raap de spijker dan op.
Je moet wel kijken wat je doet.
Doe je ogen open.
Niet bewegen.
Zie je wel ? Zo gaat het goed.
Waar zijn je ouders ? - M'n vader werkt in Boston.
Je moeder ook ? - Ze is m'n stiefmoeder.
Toe maar.
Hij hangt niet recht.
Hou de spijker iets lager.
Wat is er nou ? Als je iets wilt zeggen, zeg het dan gewoon.
Het is gewoon... - Zeg het nou.
Ik kan uw stomme hek niet maken als u me steeds op de vingers kijkt.
Daar zit wat in.
Ik ben pleite.
Heb je op je vinger geslagen ? - Nee, zij.
Het is echt waar. - Leuk geprobeerd.
Maar je komt er niet onderuit. Je maakt dat hek af.
Charlie heeft het verteld. Je moet het afmaken, Jimmy.
Ik heet James. En ik ga niet terug.
We hebben allemaal wel eens ergens geen zin in. Ik help je wel.
Ik wil jouw hulp niet. - Doe niet zo onaardig.
Het spijt me.
Dat klonk niet echt oprecht.
Mrs. Bennett, bent u daar ?
Bent u boven ?
Ik heb m'n vergaderingen afgezegd. Je vader is eindelijk een weekend thuis.
Wie is Bobby ?
M'n zoon. - Woont hij hier in de buurt ?
Hij is dood.
Zei je iets ?
Hallo, ik ben Mary Neubauer.
Ik heb het net gehoord. Ik kom u m'n excuses aanbieden.
Waarom eigenlijk ?
Je was zo vroeg weg vanochtend.
Het leek je vader en mij wel een leuk idee...
om met z'n drieën naar het eiland te gaan dit weekend.
Ik heb geen tijd.
Ik heb James ingehuurd om het hek te schilderen.
Zo is het toch ?
Dat is waar, ja. Ik moet het hek schilderen.
Moet je dat eerst niet even met je vader bespreken ?
Hij komt vanavond thuis. Dan hebben we het er nog wel over.
Tot vanavond, schat.
Het was me een genoegen, Mrs. Bennett.
Twee dollar.
Ik betaal je twee dollar per uur om het hek te schilderen.
Waarom denkt u eigenlijk dat ik dat stomme hek wil schilderen ?
Als je ooit zo tegen mij praat als tegen je moeder, geef ik je een dreun.
Ze is m'n moeder niet. - Nu wel.
Ze geeft geen zak om me.
Wat zeg je dan ?
Het spijt me.
Ik had terug moeten slaan. De zoutheks.
Ik had de tuin zullen doen. Sorry. - Geef me die dopsleutel eens aan.
Daar.
Kom er eens bij.
Hou dat eens even vast.
Je vader heeft gebeld. Hij is niet thuis met het eten vanavond.
Rot voor je.
Geef de 716 even aan.
Goed, Nathan. Dus je komt morgenavond terug.
Ik weet het. Maar zorg dan wel dat je er bent, schat.
Het is precies zes over twaalf.
Als je niet op tijd wilt komen, betaal ik je niet.
Mompel niet zo.
Er is niemand anders die dit voor twee dollar per uur doet.
Kom je wel op tijd als ik er 2, 20 dollar van maak ?
Dat denk ik wel. - Wat zeg je ?
Maak die laatste plank vast en haal die struiken bij de schuur weg.
Hoe is het ermee ? - De verloren zoon is terug.
Wilt u me even helpen met m'n koffers, meneer ?
Heb je James nog gesproken ?
Wat heeft hij dan gedaan ? - Niks.
Niks. Wat zou hij gedaan moeten hebben ?
Waarom vraag je het dan ?
Daar zit wat in. Je bent maar een dag thuis.
Waarom zou je dan met je zoon praten ?
Hij is 12. Straks is hij aan de crack en begrijp je hem toch niet meer.
Hij raakt van je vervreemd.
Heb je die hennepplanten nog ? - Dat is slecht voor de tomaten.
Ze onttrekken stikstof aan de aarde. En het kostte me te veel hersencellen.
Het is al lang geleden.
Waar moet ik met hem over praten ? - Weet ik veel.
Honkbal. - Daar houdt hij niet van.
Je hebt hem dus ontmoet.
De boodschap is duidelijk.
Hij is de zoon van m'n zus. Als z'n pa verkeerd bezig is, doe ik daar wat aan.
En daar je geniet je echt van, hé ? - Het is de lust van m'n leven.
Er is weinig te doen hier.
Als je iets doet, moet je het goed doen.
Uw haar zit leuk zo.
Ik heb een paar extra planken gevonden, dus heb ik de rest ook maar gemaakt.
Kom op, we gaan schilderen.
Kom op, schilderen.
Je luistert niet.
Je volgt het ritme van de muziek niet. - Dat wil ik ook niet.
Ik dacht van wel. - Nee, hoor.
Moet ik het geld nou ook met u delen ?
Gelukkig.
Mozart schreef dit toen hij net zo oud was als jij.
Echt niet. - Echt wel.
Heeft mama ook iets van Mozart ? - Ik geloof het wel.
Schreef hij z'n eerste symfonie echt op z'n achtste ?
Weet ik veel. - Ja, de symfonie in E mineur.
Maddy zegt dat ik ook tot zoiets in staat ben.
Dat denk ik ook.
Waarom gebruikt u geen gewoon water ? - Zeewater is beter. Het is zout.
Ze gaan niet open. - Dat komt vanzelf.
Dus uw man is gestorven in Mexico. - Ja, bij een opgraving.
Terrence was antropoloog.
Hij stond onder een stenen muur en die stortte ineens in.
En hoe is Bobby gestorven ?
Die is gesneuveld in de oorlog.
Mijn moeder is ook dood.
Praat je wel eens met haar ?
Met m'n moeder ?
Nee, ze is dood. - Nou en ?
Dan kan ik toch niet met haar praten.
Ze gaan open.
Wij staan hier.
En als we onze ogen gebruiken, kunnen we zo ver kijken.
Maar als we moderne technologie gebruiken, kunnen we zo ver zien.
En als we ons hart gebruiken...
kunnen we de mooiste dingen zien en leren.
Mozart hoorde de stemmen van engelen.
De engelen zijn overal om ons heen.
En hier.
Hoort u stemmen ?
Hij is erg vaak bij haar en ik ken haar eigenlijk amper.
Hou op. Ik ken Maddy al meer dan dertig jaar.
James heeft een vriendin gevonden.
Hij is na de dood van Lilian niet meer zo vrolijk geweest.
Als iemand een tikje vreemd is, wordt hij meteen voor gek verklaard.
Ze dachten ook dat Charlie de UNA-bomber was.
Dat denken ze trouwens nog steeds. - Hallo, ik ben weer thuis.
Toe maar. Breek er maar door.
kan je het nog steeds goed vinden met Maddy ?
Dat gaat wel.
Het spijt me dat ik er zo weinig ben. Het is een gekkenhuis.
Dat geeft niet.
Je hebt het druk.
Charlie zei dat er iets is gebeurd.
De eerste schooldag na je moeders dood is er ook iets gebeurd.
Ik stond aan de grond genageld.
Ik kan het me niet herinneren. - Het is twee jaar geleden.
Daar heeft die therapeut je toch vanaf geholpen ?
Ik neem 'm wel.
Toch ?
Wie is het, schat ? - Phil.
Ik moet even bellen. Ik ben zo terug.
kan je hem morgen niet terugbellen ? - James en ik zaten alleen te praten.
Ik moet het kort houden. Wat is er ?
Ik wist niet dat het al eens eerder was gebeurd.
Sorry dat ik je niet geloofde. - Het kan me niet schelen.
Ik heb wat gelezen over morsecodes. - O, ja ?
Waarom ? - Zomaar.
Wat is dat ? - Morse. Hoeveel tonen waren dat ?
Vier. - Lang of kort ?
Je hebt niet geluisterd. Ik heb het niet over die flappen aan je hoofd.
Hier. Hier moet je het voelen. Luister.
Wacht even. - Doe je ogen dicht.
Kort-lang-lang-lang. - Dat is de letter J.
Twee. De A.
De M. James.
Intuïtief. Je moet altijd anticiperen.
Doe eens iets moeilijker.
R nog wat. - Er zit een stilte tussen de letters.
Een soort streepje. Net als met muziek. Het is net Mozart.
Jam ? - Dat is je zendercode.
Mad ? Wie is dat ? - Dat ben jij.
I-n-s-p- ...
Inspiratie.
Net als Einstein.
Attentie.
Schiet het hek al op ? - Dat is al een paar dagen af.
Waar praat je zoal over met Maddy ? - Weet ik veel.
Over van alles.
Zoals ? - De natuur, de dood, natuurkunde.
Thoreau. - Pardon ?
Ken je die ? - Vaag.
Ze is een beetje vreemd, maar ze is wel leuk.
Droom je wel eens over mama ?
Laat ook maar.
Ga naar de steen toe en ga op het puntje staan.
Hoe weet ik nou welke steen de steen is ?
Dat zie je vanzelf wel.
Steen.
Hé kijk, nog een steen.
Maddy, ik heb 'm gevonden.
Wacht nou even.
Wacht even.
De ziel verlaat het lichaam zoals een schooljongen de school uit rent.
Vervuld van vreugde.
Er is niets gruwelijks aan de dood.
Wat had dat te betekenen ?
Een heks.
Toen ik op die rots zat...
in de nacht van 15 september 1974...
en de seinlamp die boodschap doorgaf...
Bobby was in Vietnam. Ik rende naar binnen. Ik dacht dat hij thuis was.
Het licht was uit. De seinlamp zat niet in het stopcontact. Hij was nog koud.
Er was ook niemand in de rest van het huis.
Moeder, de ziel verlaat het lichaam...
zoals een schooljongen de school uit rent.
Vervuld van vreugde.
Een week later kreeg ik dit telegram.
We betreuren het u te moeten meedelen dat uw zoon Robert Terrence Bennett...
gesneuveld is op 15 sept...
15 september...
1974...
aan boord van het seinschip Pershing bij de slag om Hai Phong.
Hij heeft z'n land moedig gediend.
Alle opvarenden zijn omgekomen.
Ik heb de whisky meegenomen.
Ik was vergeten dat je langs zou komen.
Sam, dit is een nieuwe vriend van me. James. James, dit is Dr. Jenkins.
Je wilt zeker wat eten ? - Dat was de afspraak.
Jij zult ook wel honger hebben. - Eigenlijk wel, ja.
Hoe is het ermee ?
Voel je je wel goed ?
Ze heeft je zeker de oren van je kop gekletst.
Wacht hier maar even.
Ik weet waar je mee bezig bent. Hou ermee op. Het is niet goed.
Hij is stomdronken. - Wacht even.
We fietsten door Napels. Ik heb haar ten huwelijk gevraagd op de Vesuvius.
Dat is niet waar. - Nee, maar ik ging wel op m'n knieën.
Je was gevallen omdat je ladderzat was.
Mijn evenwichtsgevoel is prima. Kijk maar.
Wat is dat ? - Tsjaikovksi.
Doe je niet mee ? - Ik kan niet dansen.
Kom hier. Laat haar maar leiden. Dat doe ik ook.
De natuur roept.
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet ? - Sam was de beste vriend van m'n man.
Het was in Londen.
Na de dood van m'n man kocht hij twee fietsen en nam me mee naar Napels.
Hij wilde me opvrolijken.
Waarom zijn jullie alleen vrienden ? - Je slikt je pillen weer niet.
Daarom niet. - En je zou stoppen met roken.
En daarom niet.
Je gulp staat open.
Wat heb je dan ? - Indigestie.
Ga toch weg. Je bent nog stommer dan ik dacht.
Val niet van de trap. - Ik ren wel van de trap af.
Roken is niet goed voor je. - Begin jij nou ook al ?
Ik ben gezonder dan hij.
Is het echt gebeurd ?
Wat denk je ?
Je hebt bezoek, makker.
Ga je mee ?
Ga maar. - Bedankt, Charlie.
Ik weet het. Je wiedt de tuin later wel. Daar heb ik wat aan.
Ga maar lekker fietsen. Het komt wel goed.
Welke kant op ?
We gaan hierheen.
Ik wil langs de kust.
Ik ga liever zo.
Gaat het nog ?
Vraag me dat toch niet steeds.
Doe je ogen open.
- Ik kan het niet.
Het moet. Vertrouw me maar. Je moet kijken.
Het zal veel minder pijn doen. Echt.
Doe je ogen nou open. Doe ze maar open.
Wat zie je ?
Stil maar.
De wasbeer. - Goed zo.
Ik was de wasbeer vergeten. - Precies.
Rustig maar. Vertel het me maar. Vertel het me, schat.
Vertel het me maar. - Waarom heb ik m'n kop niet gehouden ?
Papa zegt dat dieren niet belangrijk zijn. Mama vond van wel.
Ze probeerde 'm te ontwijken.
Ik zei steeds dat ik niks had.
Maar dat hoorde ze al niet meer.
Ze heeft het nooit geweten. - Dat heeft ze wel.
Weet je wat m'n zoon eens heeft gezegd ?
Elke man of vrouw en elk kind dat verdriet heeft kan getroost worden.
Op een dag, vertelde hij...
had ik een gewonde jongen in m'n armen genomen.
Hij riep om z'n moeder en ik kon hem niet troosten.
Ik hoorde iemand naast me zeggen: Ik neem hem wel.
Ik zag een vreemd zacht wit licht.
Ik durfde niet op te kijken...
maar ik wist wie het was.
Denk je dat m'n moeder ook zo iemand had ?
Dat weet ik wel zeker.
Waarom wilde je persé zo ? - Ik heb je op de brug gezien...
die avond dat je m'n hek brak. - Ik stond aan de grond genageld.
Ik wist dat je een groot verdriet voelde.
En als je nou geen morse kent ?
We moeten ons openstellen.
Bobby en ik kenden morse, maar iedereen communiceert weer anders.
Mozart en z'n engelen bijvoorbeeld.
Waarom heb ik haar dan nooit gehoord ? - Omdat je nooit over je verdriet praat.
Het verdriet staat het vaak in de weg.
Lees dat maar eens.
Bericht twee. 22 september, 1974.
De dag waarop het telegram kwam.
Ik zat op de rots en een passerend schip seinde:
Moeder, ik leef nog en ik hou van je.
Mijn lichaam is bij duizenden andere gesneuvelden vlak bij Saigon.
Probeer dit ook aan anderen te vertellen.
Het is vreselijk jullie te zien lijden. We willen jullie geruststellen.
Het vermogen te geloven wordt een stuk groter door de ervaring.
Als je zou kunnen geloven dat ik geen geest ben...
maar een wezen, zoals ik altijd ben geweest.
Je hebt me nooit teleurgesteld, moeder.
Waarom ben je niet naar bed gegaan ? Wat is dat ?
Het is van Mrs. Bennett. Het zijn berichten van haar zoon Bobby.
Van na z'n dood.
Dit is van u.
Je mag James niet meer zien. Waarom doe je hem dit aan ?
Wat doe ik hem dan aan ?
Hij heeft de dood van z'n moeder nooit verwerkt.
Waarom gaf u hem dat boek ? - Om het hem te laten begrijpen.
Wat ? Met verzinsels ? Je hebt dit zelf verzonnen.
Er is niets gruwelijks aan de dood. Dat moet je James laten inzien.
In leven blijven is veel moeilijker. Toch ?
Ik wil niet dat je m'n kind kwetst. - Ik kwets hem ook niet.
En ik wel, wou je zeggen.
Dit is gevaarlijk, zie je dat dan niet ?
Hoe jij met je rouw omgaat, is jouw zaak...
maar je mag James die verzinsels niet opdringen, dus laat hem met rust.
Hij had niemand om mee te praten. - Hij mag hier niet meer komen.
Zoals je wilt.
Waar is m'n boek ? - Bij Maddy.
Ze heeft het aan mij gegeven. - James, hou op.
Je mag niet meer naar haar toe. - Kom binnen.
Je bent m'n moeder niet. Val dood. - Wat zei je daar ?
James, kom terug.
Als je niet terugkomt, blijf je de rest van de zomer binnen.
Je bent toch nooit thuis.
Wat is er ? - Ik wil niet dat je hier nog komt.
Waarom niet ? Omdat Mary dat zegt ? - Nee, omdat het niet gebeurd is.
Dat moet je zeggen van Mary. - Ik praat in gedachten met Bobby.
Sinds hij dood is. Dat heb ik allemaal opgeschreven.
De berichten ? - Ik heb ze verzonnen.
Heb je tegen me gelogen ?
Ja, ik heb tegen je gelogen.
Waarom ?
Is hij bij jou ? Nee, ik weet niet waar hij is.
Ik ben bij Maddy. Nee, die is er ook niet.
Rustig maar. Ik vind hem wel.
We weten nog niks. Ik heb geen bloed gezien.
Ik ga het ziekenhuis bellen. - Ik ga verder zoeken.
Ik kan je niet dragen. Je moet me helpen.
Kom op nou. Ik weet dat je me kunt horen. Kom nou bij.
Je mag niet doodgaan.
Ik geloof dat ze dood is.
Kom nou weer bij, Maddy. - Ga Dr. Jenkins bellen. Schiet op.
Ze ademt nog.
Haar pols is vrij zwak. James, kom eens hier. Het komt wel goed.
Hoe is het met hem ? Is alles goed met James ?
Ja, maar straks zwaait er wat voor hem. - Charlie, hij is bij Mrs. Bennett.
Wat is er gebeurd ? Ze heeft een hartaanval gehad.
We blijven hier tot we wat meer weten.
Jij kunt hier niets aan doen, Mary.
Ik wil even iets zeggen.
Ik ben een rare, net als Maddy. We zijn allebei niet erg aardig.
Maar James vindt ons aardig. Wij accepteren hem zoals hij is.
Je weet wel. Met z'n verdriet en zo.
En we pikken het niet als hij te ver gaat.
En doe ik dat wel ?
Wat ben je aan het doen ?
Is alles goed met Maddy ? - Ja, ze slaapt.
En hoe is het met jou ? - Prima.
Zeker weten ?
Hoe lang ben je al op ? - Vanaf een uur of vijf.
Je was bijna dood. Je moet je antibiotica nemen.
Wie ben jij ?
Ik moet terug naar Boston. - Ga dan.
Ik regel een verpleegster voor je. - Dat doe je niet.
Ik ben een ruwe Engelse tante. - Ik blijf wel.
James, we moeten naar huis.
Kan ik je even spreken beneden ? - Zeg Maddy gedag. Het beste ermee.
Toen ik je vond, verstijfde ik niet. Ik had m'n ademoefeningen niet nodig.
Het laat me koud wat je zegt. Ik geloof erin.
Ze heeft het me verteld. Ik weet dat het een leugen is.
Ze is m'n beste vriendin. Ik kan haar niet alleen laten.
Ik moet naar Detroit. Als ik terugkom, moet je weer thuis zijn.
Mary belt je om de paar uur om te zien of alles goed is.
Luister naar me. Ze belt je om de paar uur.
Ik mag blijven.
Attentie, Lillian Neubauer. Neem contact op met je zoon bij Maddy Bennett.
Word eens wakker. Ik geloof dat m'n moeder contact met me zoekt.
Word nou wakker. Dram... Word nou wakker.
Dram... ram...
Dram... ram... ika.
Wat moet dat hier ?
Ik schrik me dood, man. - Kom een biertje met me drinken.
Vertrouw jij me ook al niet meer ? Papa heeft je gestuurd, hé ?
Ik begin je spuugzat te worden. - Ik wist het wel.
Denk je dat ik het leuk vond om je lijk te zoeken ?
Je denkt alleen aan jezelf. Je hebt ons laten schrikken.
Ik ben ook blij dat alles goed is met Maddy.
Eikel.
Geef maar een gil als je me nodig hebt. - Ik heb je niet nodig.
Hé, klojo.
Geef maar een gil als je mij nodig hebt. - Dank je wel.
Geen dank.
Blijf hier. Ik wil met je praten. - Ik wil niet met jou praten.
Dit is allemaal jouw schuld. - Ja, maar hoe moet het nou verder ?
Laat me met rust. - Ik ben die brutale mond van jou zat.
Blijf hier tot je vader terug is. Charlie zorgt wel voor haar.
Je begrijpt het niet.
Je bent m'n moeder niet. Ik heb nooit om jou gevraagd.
30 september, 1974.
Ik zit op de veranda. De lamp naast m'n stoel flikkert.
Luitenant Wells vroeg me een jonge marinier bij te staan...
en op hem te letten.
Ik schatte de baan van de granaten en stuurde hem af en toe bij.
Ik vroeg of het een gebed was dat verhoord werd. Nee, zei Wells.
Gebeden worden verhoord, maar niet in materialistisch opzicht.
Nummer 9: Ik weet dat geesten terugkeren. Ik begrijp niet hoe dat kan.
Komen ze vrijwillig ? Ik weet het niet.
Maar als ik je zoon niet kan zijn, zoek ik m'n heil liever in andere werelden.
Lillian Neubauer.
Tot gauw.
Ik hou van je.
Meer dan ik in woorden...
kan uitdrukken.
Pogue.
Charlie, waar is James ? - Die is boven.
Rustig maar. - James, kom onmiddellijk hier.
Niks stil. Kom onmiddellijk hier. Jou spreek ik straks nog wel.
Hou je kop.
Ik zei het toch.
Je hebt tegen me gelogen. Je hebt gelogen.
Je zou terugkomen en wat doe je ? Je trekt bij haar in.
En ik wil niet dat je Mary zo'n grote mond geeft.
Ik wil je een pak slaag geven, maar dat mag niet van Mary.
Ga je spullen pakken. We gaan naar huis. Geen grote mond.
Je zei tegen Mary dat je me dit niet wilde afnemen.
Mary had gelijk. - Dit is allemaal haar schuld.
Je begrijpt het niet. - Je begrijpt het zelf niet.
Ze houdt van je. - Dat laat me koud.
Ze doet ontzettend haar best. - Dat kan ze beter niet doen.
We hebben allebei iemand nodig. - We kunnen wel voor onszelf zorgen.
Je hebt me gewoon een nieuwe moeder opgedrongen.
Wat wil je nou eigenlijk ? - Ik wil dat jij thuisblijft.
Ik wil over mama praten.
Je wilt nooit over mama praten of over wat er gebeurd is.
Ik was erbij.
Ze is in mijn armen gestorven.
Je hebt me nooit gevraagd hoe dat voor mij geweest moet zijn.
Met Maddy kan ik overal over praten.
Ik stond verstijfd op die weg. Ik wilde het vertellen, maar je luisterde niet.
Maddy dwong me om erover te praten bij de brug.
Zij luister wel naar me. Zij toonde interesse.
Ik hoorde je huilen in je kamer de avond nadat mama was gestorven.
Je wilde haar nog vertellen dat je van haar hield.
Pap, die kans heb ik ook niet gehad.
Dat wist ze wel, James.
Het spijt me. Het spijt me echt.
Mis je haar ?
Ontzettend.
Ontzettend, jongen.
Ik ook.
Ik heb gewonnen.
Ik ben zo terug. Sorry.
Het is een lieve jongen.
Sokken en ondergoed. - Geef dat zelf maar aan hem.
Doe jij het maar. - Weet je het zeker ?
Sokken en ondergoed. Van Mary.
Ik hou echt van je.
Ik ook van jou, pap.
Je wilde mij toch ook nog spreken.
Kijk nou eens even.
Dat is aardig van haar.
Dat is waar, ja.
Redt Maddy het wel ? - Dat denk ik wel.
Ik kom nog wel eens kijken. Bel maar als er iets is.
Wat is er ?
Ik heb honger. - Wat doe je nou ?
Zoek m'n schoenen eens op. Ik wil naar beneden.
Is dat nou wel verstandig ? - Wil je me hier voor eeuwig opsluiten ?
Kom op dan.
Hou je goed vast.
Handdoek.
Is het niet te warm ? - Nee, het is prima zo.
Wil je me nog eens voorlezen uit het boek van Bobby ?
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Ik was bang dat ik dat niet meer zou kunnen zeggen.
Waarom wil je dat ik het voorlees als het maar verzonnen is ?
Omdat het zo mooi is.
Je kunt goed schrijven.
Ik heb niemand met vleugels gezien, maar we worden nooit moe.
Ik denk dat onze lichamen net als wolken zijn. Ik weet het niet.
Vergeet huizen... - Vergeet huizen of sieraden.
Iedereen heeft hier niets anders dan z'n ziel.
Wanneer zal het eindigen ? Ik weet het niet.
Ik weet niet welk groots plan hierachter zit.
We zullen steeds betere vormen van communicatie vinden.
Mensen hebben met techniek hun waarneming verbeterd.
Maar ze negeren de stemmen en visioenen die ze inspireerden.
Ik heb het zo druk dat ik vergeet lieve dingen tegen je te zeggen.
Ik weet meer van jou en van alle moeders waar dan ook.
kan je ze horen ? Nou ?
Ze hebben prachtige stemmen.
Sommige mensen kunnen het horen. Anderen zoeken hun troost elders.
Ooit zal iedereen het begrijpen.
De ziel verlaat het lichaam zoals een schooljongen de school uit rent.
Vervuld van vreugde.
Groet Bobby maar van me.
En m'n moeder.
Is twee weken op een rots zitten niet een beetje te lang ?
Hij moet zelf ontdekken dat het niet zal gebeuren.
Ik wilde zo graag dat het echt zou gebeuren.
Ik wilde niet geloven dat ze het zich maar verbeeldde.
Sommige mensen zien meer dan wij.
Ik hou meer van je dan ik in woorden kan uitdrukken.
De vuurtoren. Kijk naar de vuurtoren.
Je moet niet rouwen.
Rouw is spijt om ongedane zaken.
Ik sta nu dichter bij je dan ik ooit heb gestaan.
De banden van liefde blijven bestaan.
Ik zal altijd bij je blijven.
Praat met me alsof je me kunt zien.
Ik heb een oneindig mooie rivier bereikt.
Ik ren naar het water zoals wij naar de zee renden.
Sidderend van vreugde.
Misschien is dit wel onze uitweg.
Vaarwel.
Voorlopig tenminste, James.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Iefoken