Τον Οκτώβριο του 1994...
τρεις σπουδαστές κινημα- τογράφου εξαφανίστηκαν...
στο δάσος Μπέρκιτσβιλ, ενώ γύριζαν ένα ντοκυμανταίρ.
Ένα χρόνο αργότερα, βρέθηκε το υλικό που είχαν τραβήξει.
Γράφει ήδη...
Φαίνεσαι θαμπή. Θα κάνω ζουμ άουτ.
Εδώ είναι το σπίτι μου.
Το αφήνω, για να ερευνήσω τη μάγισσα του Μπλαιρ.
''Πώς να ζήσετε στο δάσος''... Ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει.
Αυτό το βιβλίο περιγράφει τι συνέβη στο Κόφιν Ροκ.
-Φαίνεται παλιό. -Είναι πολύ παλιό.
Καλώς τον κ.Συνεπή!
Πώς είσαι σήμερα;
Κουρασμένος. Έφερα την κάμερα.
Σημαντικό αυτό. Μ'αυτήν θα τραβήξουμε.
Κανείς δεν ξέρει ότι την πήρα.
Έλα, μπες στο σπίτι.
Σε βλέπω...
Μη σκοντάψουμε, πάω ανάποδα. Μη γαμήσουμε τις κάμερες.
-Πού είναι ο Μάικυ; -Θα πάμε να τον πάρουμε.
Έπρεπε να πάμε στις 8.30. Δηλαδή, έχουμε αργήσει.
Εσύ πρέπει να είσαι ο Μάικ.
Δε θα γνωρίσουμε τη μαμά σου;
Ανυπομονώ ν'αρχίσουμε. Ευχαριστώ για την ευκαιρία.
Εγώ σ'ευχαριστώ για τον εξοπλισμό.
Έχουμε μπαταρία, για να τροφοδοτήσουμε μια χώρα!
Έχουμε ρύζι... φρουτ παντς...
Και μπισκότα!
Νιώσε τι απαλό!
Πιστεύετε στα φαντάσματα;
Ξέρεις για τη μάγισσα του Μπλαιρ;
Κάτι μου λέει. Η αδερφή μου πήγε στο Λύκειο Μπλαιρ.
Το δάσος είναι τρομακτικό το φθινόπωρο.
Δε θέλω να γίνω κιτς. Θέλω να το αποφύγω.
Θα το αποδώσω όσο πιο άμεσα γίνεται.
Ο μύθος είναι αρκετά τρομακτικός.
Θέλετε το πρώτο τιμητικό χτύπημα της κλακέτας;
Συμπληρώνει την πρώτη κλακέτα του πρώτου πλάνου.
Θα στάξουμε το αίμα μας πάνω της;
- Αίμα στην κλακέτα; -Άσ'το για αργότερα.
Φίλα την κλακέτα.
-Είναι η πρώτη. -Με σημάδι από κραγιόν μου.
Την έγλειψε!
Μην τη φας. Θα μας χρειαστεί.
Αυτό είναι το Μπέρκιτσβιλ, πρώην Μπλαιρ.
Μια μικρή πόλη του Μαίρυλαντ.
Σαν όλες τις μικρές πόλεις.
Πριν 200 χρόνια, είκοσι οικογένειες ήρθαν εδώ.
Πολλές παραμένουν στον λόφο ή κάτω στην πόλη.
Ασυνήθιστα, πολλά παιδιά έχουν ταφεί εδώ...
Τα περισσότερα πέθαναν το 1 940.
Όμως, κανείς δε θυμάται να συνέβη κάτι περίεργο.
Ή δεν το παραδέχεται. Αλλά ο θρύλος λέει άλλη ιστορία.
Οι αποδείξεις είναι γύρω μας.
Χαραγμένες στην πέτρα.
Γυρίσαμε την πρώτη σκηνή στο νεκροταφείο.
Η αρχή γυρίστηκε.
Γυρίζουμε ένα ντοκυμανταίρ για τη μάγισσα του Μπλαιρ.
Την έχετε ακουστά;
Είναι πολύ παλιά ιστορία.
Αν θυμάμαι καλά, ο κ.Παρ ήταν ένας γέρος ερημίτης...
Ζούσε στο βουνό, είχε ένα σπίτι εκεί.
Ζούσε εκεί πολλά χρόνια.
-Έχετε ακουστά τη μάγισσα; - Αρκετές φορές.
Ποια ήταν η πρώτη φορά;
Έχω ακούσει ιστορίες από γείτονες, ξέρετε.
Είδα και μια εκπομπή στην τηλεόραση...
για τα φαντάσματα του Μαίρυλαντ.
Η γιαγιά μου έλεγε την ιστορία. Για να κοιμόμαστε.
Αν μείνεις ξύπνιος τη νύχτα, η μάγισσα θα σε πάρει.
Το φθινόπωρο ή τον χειμώνα του 1 940...
παιδιά άρχισαν να εξαφανίζονται.
Κανείς δεν ήξερε γιατί χάθηκαν.
Η πιο τρομακτική ιστορία που έχω ακούσει...
είναι για δυο κυνηγούς, που κατασκήνωσαν...
κοντά στο σπίτι της μάγισσας, υποτίθεται...
και εξαφανίστηκαν από προσώπου γης.
Απλώς, λέω μια τρομακτική ιστορία, δεν είναι αλήθεια.
Μια μέρα, ο κ.Παρ ήρθε στην αγορά...
και είπε, ''επιτέλους τελείωσα''.
-Τι εννοούσε; -Δεν καταλάβαμε στην αρχή.
Αλλά η αστυνομία τελικά πήγε πάνω στο βουνό...
έψαξε και βρήκε τα πτώματα εφτά παιδιών της περιοχής.
Πήγαινε τα παιδιά στο υπόγειο δυο-δυο...
έβαζε το ένα να κοιτάει τον τοίχο...
Και σκότωνε το άλλο.
Μετά άρπαζε το άλλο και το σκότωνε κι αυτό.
Εφτά χαμένα παιδιά, κι όταν τα έφερναν απ'το δάσος...
Ήταν φοβερό, αναστατώθηκε όλη η κοινότητα.
Δεν άντεχε το βλέμμα τους, είπε στη δίκη.
Γι'αυτό τα έβαζε να κοιτάνε τον τοίχο.
Μια ζωή πιστεύω στις μάγισσες και τα φαντάσματα.
-Υπάρχουν εδώ γύρω; -Οπωσδήποτε.
Πιστεύετε στη μαγεία;
Είστε θρησκευόμενος;
Τρομακτικά πράγματα. Κάτι συμβαίνει μ'αυτήν.
-Είναι ακόμα εκεί πάνω; -Δεν πάω εκεί πάνω.
- Δεν πάτε; -Όχι, γιατί πιστεύω.
Λένε ότι τα βουνά είναι στοιχειωμένα...
Τι λένε; Πώς στοιχειωμένα;
Δε λένε πολλοί ότι είναι στοιχειωμένα...
αλλά μια γριά, η Μαίρη Μπράουν...
Είναι κάπως τρελή.
- Τι λέει ο κόσμος; -Ότι είναι τρελή.
Η σημαία... Είναι το σπίτι της Μαίρης.
Θα τη βγάλω έξω. Βρείτε το καλύτερο φως.
Αυτός είναι ο φράχτης της Μαίρης.
Δεν ξέρω πώς ανοίγει.
Σας συνέβη κάτι ενδιαφέρον κάποτε.
Συναντήσατε τη μάγισσα του Μπλαιρ;
Είναι τρομακτική ιστορία.
Πηγαίναμε με τον μπαμπά μου για ψάρεμα στο Τάπις Κρηκ.
Είναι στο Μπέρκιτσβιλ.
Είχα ξαπλώσει στο χορτάρι...
Πρόσεχα το καλάμι μου και κοιτούσα τον ουρανό.
Ξαφνικά, ένιωσα πως κάτι ήταν κοντά μου.
Ένα απόκοσμο συναίσθημα.
Ήταν σαν γυναίκα...
μόνο που τα χέρια της και όλα της...
ήταν τριχωτά, σκούρες, σχεδόν μαύρες τρίχες.
Σαν γούνα. Σαν τρίχωμα αλόγου.
Στα μπράτσα της είχε ένα σάλι.
Σας τρόμαξε, σας απείλησε;
Δεν είπε τίποτα. Μόνο με κοίταζε.
-Μετά άνοιξε το σάλι... -Και τι είχε από κάτω;
Ήταν τριχωτή απ'την κορφή ως τα νύχια;
Το πρόσωπό της;
Ήταν κάπως περίεργο.
-Ευτυχώς, δεν κάνει ταινίες! -Νομίζει ότι κάνει!
Νομίζει ακόμα ότι είναι μπαλαρίνα...
Ότι γράφει βιβλίο Αμερικάνικης Ιστορίας...
κι ότι κάνει έρευνες για το Υπουργείο Ενέργειας.
Ελέγχω το βάθος πεδίου μου.
Μετράς σε μέτρα; Δεν είμαστε Ευρωπαίοι.
- Ο φακός έχει μέτρα. -Έχει και πόδια.
Όχι, έχει μέτρα. Κοίτα.
-Είναι αμερικάνικη κάμερα. -Αυτά είναι μέτρα.
-Και τα καφέ; -Αυτά είναι πόδια.
-Υπάρχουν τα καφέ, έτσι; -Αλλά τα άσπρα ξεχωρίζουν.
- Την έχεις ξαναδουλέψει; -Άλλη μια φορά.
Πώς νιώθουμε σήμερα;
-Έμαθα πολλά. - Για τη Μαίρη Μπράουν.
-Έμαθα πολλά για... - Για τα φιλμ;
Πώς να τραβάω ντοκυμανταίρ.
Σκίσαμε σήμερα.
Πολύ καλή μέρα. Πολύ καλή πρώτη μέρα.
Θα ελέγξουμε τον εξοπλισμό. Θα τηλεφωνήσω στη μαμά μου.
Λοιπόν, είμαστε έτοιμοι.
Τρέξ'το λίγο, να βεβαιωθούμε ότι είναι εντάξει.
Καλό είναι. Ευχαριστώ.
Ας χαλαρώσουμε, γιατί αύριο θα είναι κουραστική μέρα.
Θα περπατήσουμε πολύ, με βάρος στις πλάτες.
Γι'αυτό προετοιμαζόμαστε.
Βάλε μου λίγο.
Μη φρικάρεις. Είσαι η σκηνοθέτις!
Τώρα πρέπει να το κάνω. Έχουμε καθόλου χόρτο;
Πιες! Πιες!
Σιχαίνομαι το ουίσκυ.
Ο φίλος μου ο Τζος.
-Πώς είσαι; -Πονάω.
Ξέρω ότι δε σ'αρέσει.
Καλωσήρθατε στη δεύτερη μέρα.
Κάπου εδώ είναι το μονοπάτι. Θα έπρεπε να φαίνεται.
-Ξέρετε κάτι για τη μάγισσα; -Ξέρω τον μύθο.
Δεν τον πολυπιστεύω.
Εσείς τι είπατε, κύριε;
Εμείς τα χαζόπαιδα δε μαθαί- νουμε ποτέ; Γιατί το λέτε;
Μπορώ να σας τραβήξω;
Ερευνούμε το θέμα της μάγισσας του Μπλαιρ.
-Δε με νοιάζει. -Πρέπει να πείτε ναι ή όχι.
Ένα κορίτσι, πριν εκατό χρόνια...
Ρόμπιν Γουίβερ την έλεγαν.
Υποτίθεται ότι εξαφανίστηκε στο δάσος.
Δεν υποτίθεται! Εξαφανίστηκε!
Και χάθηκε.
Μετά τρεις μέρες, εμφανί- στηκε στης γιαγιάς της.
Και όλοι έμειναν άφωνοι.
Παραμίλαγε για κάτι...
Έλεγε για μια γριά που δεν ακουμπούσε στη γη.
Δίπλα σ'εκείνο το δέντρο, στο ρέμα...
Είδα μια ομίχλη που δεν ξέρω τι ήταν...
Γκρίζος ατμός που έβγαινε απ'τα δέντρα;
Απ'το νερό...Δίπλα στα δέντρα. Μετά εξαφανίστηκε.
-Λες μπούρδες! -Καθόλου μπούρδες!
Τι σχέση έχει αυτό με το Κόφιν Ροκ;
Όσοι έχουν λίγο μυαλό εδώ πέρα...
ξέρουν πως η γριά στοιχειώ- νει τον τόπο εδώ και χρόνια.
Αυτό το δάσος είναι τρομερό.
Είσαι ενθουσιασμένος;
Ελπίζω να μην σπαταλήσει ένα σωρό φιλμ.
Θα βοηθούσα, αλλά τραβάω.
Έτοιμοι οι σάκοι, φεύγουμε.
Πρέπει να πάμε στην καλύβα;
Ο σάκος είναι πολύ βαρύς.
Πάμε στο Κόφιν Ροκ. Ξέρω ακριβώς πού είμαστε.
Πρέπει να την περάσω απέναντι.
Βλέπω έναν βρώμικο πισινό.
Καλό άλμα.
Να'το. Το Κόφιν Ροκ.
Πήγαν στο δάσος για να βρουν τον θάνατο.
Βρήκαν κάτι απάνθρωπο...
στο μέρος που οι κυνηγοί αποκαλούν Κόφιν Ροκ.
Στην κορυφή του βράχου εκτυλίχθηκε το δράμα...
αυτών των πέντε γενναίων ανδρών.
Έδεσαν τα χέρια του ενός στα πόδια του άλλου...
Το αίμα στα κεφάλια τους έδειξε ότι...
αυτή η πράξη έγινε ενώ ήταν ακόμα ζωντανοί.
Απ'την κοιλιά τους πρόβαλλαν τα εντόσθιά τους.
Στα πρόσωπά τους υπήρχαν ανεξήγητα σύμβολα...
χαραγμένα στη σάρκα τους με ακρίβεια.
Οι άντρες, τρομαγμένοι, πήγαν να βρουν τον σερίφη.
Δε μετακίνησαν τα σώματα απ'τον βράχο.
Όταν γύρισαν, είδαν όρνια.
Αλλά τα σώματα είχαν εξαφανιστεί από αγνώστους.
Η μυρωδιά του θανάτου ήταν ακόμα δυνατή.
Όποιος πήρε τα σώματα, το έκανε σε λίγες ώρες.
Αυτό συνέβη εδώ, στο Κόφιν Ροκ.
Βιάζομαι, γιατί πρέπει να γυρίσουμε στις σκηνές.
Σε λίγο δε θα έχουμε φως.
Δεν είναι ανάγκη να φαίνομαι εγώ.
Ηχογραφήθηκα στον βράχο, να διαβάζω...
οπότε, κάπως θα το μοντάρω.
Αρχίζει να βρέχει.
Το νοίκιασες αυτό;
Δεν έχω σκηνή για τρεις.
Συνήθως δεν ταξιδεύω με δυο άντρες.
Βρέχει πολύ. Δε μπορούμε ν'ανάψουμε φωτιά.
Δείξε τι κάνει το ξύλο.
Έχουμε το δικό μας ακουμπιστήρι!
Αν ακούσετε πολλές κλανιές...
Ποιος δε μ'αφήνει να καπνίσω ενώ επιτρέπεται να κλάνει;
Δεν επέτρεψα στον Μάικ να κλάνει.
Άκουσες θορύβους χτες;... Εγώ κοιμάμαι σαν τούβλο.
Ήταν δυο ήχοι διαφορετικοί, έρχονταν από εκεί...
Ο ένας ήταν κουκουβάγια. Ο άλλος ήταν ξερό γέλιο.
Ήταν σίγουρα γέλιο.
Αν άκουγα γέλιο, θα χεζόμουν πάνω μου.
- Από πού ξεκινήσαμε χτες; -Έξω απ'τον χάρτη.
Ήξερα πού πηγαίναμε, παρά το μπέρδεμα. Σήμερα όμως...
Ήξερα πού πηγαίναμε, είπα.
Αυτή είναι δήλωση μπούρδας;
-Εξαιτίας σου χαθήκαμε, λέω. -Για πολύ λίγη ώρα.
Μόνο μην ξαναχαθούμε.
Είσαι ευχαριστημένη απ'το ντοκυμανταίρ μέχρι τώρα;
Κι ο Μάικυ μ'έχει αφήσει κατάπληκτη.
Εσύ τι νομίζεις; Υπάρχει η μάγισσα;
Ελπίζω να βρεις σύντομα ένα μονοπάτι.
Υπάρχει ένα στην κορυφή αυτού του λόφου.
Θέλουμε να κόψουμε δρόμο;
Από ίσιο δρόμο, όχι από ανηφόρες.
Κάνει ζέστη και βλέπουμε έτσι το στήθος του Μάικ.
Δεν τραβιέται εύκολα, έχει διάσπαρτες τρίχες.
-Είναι σαν σύμβολο! -Κενό...τρίχες...κενό...
-Πού να δεις τον κώλο μου! -Η Ουρουγουάη είναι εκεί!
-Και η Παραγουάη! -Κι η Βολιβία!
Τι σκότωσε το ποντίκι; Μαγεία;
Μήπως ο Θεός;
Είναι η μάγισσα του Μπλαιρ;
Όχι, είναι η Χέδερ που κατουράει.
Δεν είμαστε στο μονοπάτι του νεκροταφείου.
-Ποιος το λέει; -Εγώ, φυσικά.
Θα το βρούμε σε περίπου ενενήντα λεπτά.
Έχετε πρόβλημα;
Υπομονή! Ξέρω πού πάμε.
Ο Τζος κοιτάει τον χάρτη, αν και ξέρω πού πάμε.
Είμαστε στη μέση του δάσους.
Πώς ξέρεις ότι...
Επειδή σου είπαν ότι υπάρχει ένα μονοπάτι;
-Παραδέξου ότι χαθήκαμε. -Δε χαθήκαμε.
Αυτό έλεγες και χτες.
Μαλακίες! Δε χαθήκαμε σήμερα. Ξέρω πού πάμε.
Είπες ότι είναι δυο μίλια μακριά.
Μετά είπες δυο ώρες... τρεις ώρες...
-Συμφώνησες να έρθεις; -Αν ήταν καλά σχεδιασμένο.
Αφήστε τις εξυπνάδες.
Θα δούμε τον χάρτη και θα το βρούμε σίγουρα.
Εδώ είμαστε. Πηγαίνουμε προς τα εκεί.
Εσύ τι λες; Προς τα πού πάμε;
Θα σου πω την αλήθεια.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Σ'εμπιστεύομαι κι ελπίζω ότι ξέρεις πού πάμε.
Αν και δε σ'εμπιστεύομαι.
-Γιατί τραβάμε τα πάντα; -Ντοκυμανταίρ γυρίζουμε.
Ντοκυμανταίρ για μια μάγισσα, όχι για μας!
Έχω μια κάμερα.
Κάποια μέρα θα το βλέπουμε και θα γελάμε, πιστέψτε με.
Μικρά βήματα...
Ανάπνεε και μην κοιτάς κάτω.
Θα συρθείς;
Ωραία που θα είναι όταν φτάσουμε στο νεκροταφείο!
Η χαρά τού να είσαι σε μια καλή ταινία.
Εντάξει, το βουλώνω.
Δεν περνάς με το DΑΤ στην κοιλιά.
Δεν υπάρχει περίπτωση.
Πώς θα περάσουμε το DΑΤ;
Θα πας μπρος-πίσω; Μπορείς;
Θα το κάνουμε μπρος-πίσω.
-Τι σου έπεσε; -Τίποτα.
Έσπασε το δέντρο.
Είμαστε πολύ, πολύ κοντά.
Έχετε αγωνία;
Τι είναι αυτό;
Τι είναι αυτό, παιδιά;
Θυμάστε τι είπε η Μαίρη Μπράουν;
Μια ιστορία απ'τη Βίβλο;
Δεν την άκουγα, την πήρα για τρελή.
Για τον Ησαύ έλεγε, κάτι για πέτρες...
Ήταν θεοπάλαβη.
Τι έλεγε για πέτρες;
Θυμάται κανείς;
Να ζεις τη ζωή σου...
Είναι σαν ινδιάνικο νεκροταφείο.
Δεν ξέρω αν αυτό μετράει...
Παλιά έκαιγαν τις μάγισσες σαν το λουκάνικό μου.
Οι φλόγες σε γλείφουν σαν τον διάβολο.
Ακούστε την ιστορία για το μοιραίο ταξίδι...
που άρχισε από έρημο νησί μ'ένα μικρό καράβι...
Το δικό μας καράβι έχει καλό καπετάνιο, όχι μεθύστακα.
-Δεν ήταν μεθύστακας. -Δεν είχαν μπύρα στο νησί.
Αν είχαν, θα έκαναν όργια.
Εσύ μοιάζεις του Καπετάνιου κι ο Μάικ του Γκίλιγκαν.
Χωρίς παρεξήγηση.
Για καλό το λέω. Ο Γκίλιγκαν είχε πλάκα.
Ο Καπετάνιος ήταν χοντρός.
Εσύ είσαι λεπτός Καπετάνιος.
Όχι καπετάνιος, αγράμματοι. Καραβοκύρης.
Να'μαστε πάλι στον βράχο... στο νεκροταφείο.
Προσέχω μη βγω στο πλάνο.
Είναι παράξενο.
Πες μου ότι δεν το έριξες εσύ.
Δεν είναι καλό. Θα το βάλω στη θέση του.
Πρέπει να προσέχουμε.
Ήταν το ίδιο πράγμα, λίγο πιο σκούρο.
Ωραία. Μάζεψέ το.
Κοιμόμαστε.
- Το θες αυτό; -Άσ'το έξω απ'την σκηνή.
Ακούστε...
Είναι ολόγυρά μας. Πολύ παράξενο.
-Μάικλ, δε θα κατέβεις; -Δεν πάω εκεί κάτω.
Γιατί όχι; Φοβάσαι;
-Δεν ακούω τίποτα πια. -Μην το αρνιέσαι!
Τσακίσου και βγες! Σιγά το πράγμα!
Βρέχει πολύ.
Ευχαριστώ τη μαμά μου που μου χάρισε το αδιάβροχο.
Τι ήταν αυτό τη νύχτα;
Η γνώμη μου;
Κάποιος παίζει μαζί σου.
Κανείς δεν ξέρει ότι είμαστε εδώ.
Καταλαβαίνεις τι λέω; Ό,τι κι αν ήταν, ήθελα να...
Τρόμαξα. Ξύπνησα και γίνονταν διάφορα...
Και σκεφτόμουν ότι έπρεπε να τα έχω σε ήχο και εικόνα.
Αν βλέπαμε κάτι, το ήθελα σε φιλμ.
Ακουγόταν σαν να έτρεχαν άνθρωποι...
Δε θέλω μπελάδες με τους ντόπιους. Δεν ξέρω τι ήταν.
Αν έρχονται να μας τρομάξουν στη μέση του δάσους...
τότε έχουν σοβαρό πρόβλημα, και δε θέλω φασαρίες.
-Ξέρουμε αν ήταν άνθρωποι; -Αν δεν ήταν, δε με νοιάζει!
Χέσ'τα...Ήταν πολύ κουραστική μέρα.
Πολύ υγρή, κουραστική μέρα.
Κανείς δε μου μιλάει αυτή τη στιγμή.
Δε θυμάμαι να περάσαμε από δω.
Πρέπει να γυρίσουμε από αλλού...
γιατί κάναμε έναν κύκλο.
Το πολύ άλλες δυο ώρες.
Αφού κόψαμε δρόμο, γιατί τώρα πάμε από αλλού;
Πρέπει να κάνουμε γύρο.
Από κει ήταν πιο γρήγορα πρώτα. Τώρα είναι από δω.
Σοβαρά; Ξέρεις τι γίνεται;
Συνεχίζουμε.
Περιμένουμε πέντε λεπτά να δούμε τον χάρτη.
Πριν λίγο είδαμε τον χάρτη, και φαίνεται ότι πάμε σωστά.
Δεν είπα αυτό.
Καλά πάμε. Ελάτε, ας συνεχίσουμε.
Ακολουθούμε την πυξίδα. Θα πάμε ευθεία. Από δω.
Είμαστε στη μέση του πουθενά!
Δυο μέρες είμαστε στο πουθενά! Όπως και τ'αμάξι!
Τι σκατά είναι αυτά; Δεν είναι τίποτα!
Ας συνεχίσουμε, εντάξει;
Πρέπει να κατασκηνώσουμε.
-Επειδή δεν ξέρεις πού πάμε; -Είμαστε μακριά απ'το αμάξι.
Και θα νυχτώσει σύντομα.
-Δεν το λέω με σιγουριά... -Δε μένουμε εδώ.
Κλείσε την κάμερα και δώσε μου τον χάρτη.
Πήγαινέ μας πίσω.
Δεν την κλείνω. Απαθανατίζω τη στιγμή.
-Δώσε μου τον χάρτη. -Είναι στην τσέπη μου.
Περίμενε λίγο. Τον θες;
Ας μην τρελαινόμαστε, όλα θα πάνε καλά.
-Μαλακίες! -Μάικ, ηρέμησε.
-Χαλάρωσε. -Μη μου λέτε να χαλαρώσω!
Ας κάτσουμε κάπου, να δούμε τον χάρτη.
Μπορούμε να βρούμε κάπου να κάτσουμε;
- Ικανοποιημένη; -Όχι, καθόλου.
Τ'αμάξι είναι κοντά. Αλλά δε θα το βρούμε στο σκοτάδι.
Λυπάμαι. Θα πάμε πίσω το DΑΤ αύριο.
Θα το πάμε πίσω αφού πρέπει να επιστραφεί αύριο.
-Όλα θα τα βρούμε αύριο. -Στις 9 θα πάω στη δουλειά.
Ας κοιμηθούμε. Ας στήσουμε τις σκηνές, εντάξει;
Θα το τραβήξω από μέσα.
Ακούγεται το ίδιο με χτες βράδυ.
Πού είναι οι μπότες μου; Γαμώτο, κάνει κρύο.
Κάνει ψοφόκρυο!
-Το ακούω. -Δεν ακούω τίποτα.
Το άκουσες αυτό;
Μπορεί να είναι ελάφι.
Δε νομίζω.
Ακούγεται όπως χτες. Είναι γύρω μας.
- Πρέπει να είναι ελάφι. -Ήταν ελάφι, φίλε.
Δεν ήταν όπως χτες.
Ακούστε! Ας το γράψουμε στο DΑΤ. Ησυχία!
Χριστέ μου! Τι ήταν αυτό;
Δεν το φοβίζουν οι φωνές μας.
-Είναι σαν βήματα. -Είναι άνθρωπος!
Δε βλέπω τίποτα στο βίντεο. Το γράφω στο DΑΤ.
Θα μείνω μαζί σου.
Τι ώρα είναι; Κοντεύει να ξημερώσει;
Πες μου ότι είναι 5 η ώρα!
-Τρεις είναι. -Γαμώτο!
Σκατά! Αυτό είναι τρελό!
Λυπάμαι. Έπρεπε να είχαμε φύγει.
Αυτό δεν έχει σχέση μ'αυτό που ήρθαμε να κάνουμε.
Μαλακίες είναι αυτά!
Ξύπνησα πριν από λίγο...
και βρήκα σωρούς πέτρες έξω απ'τη σκηνή.
Τρεις σωρούς.
Είσαι απολύτως σίγουρη ότι δεν υπήρχαν χτες;
Από σύμπτωση στήσαμε σκηνές δίπλα σε σωρούς από πέτρες;
Δεν το βρίσκεις παράξενο;
Πολύ περίεργο, αλλά δεν έχει σημασία...
γιατί θέλω μόνο να φτάσω στο αμάξι.
-Ό,τι κι αν είναι... - Πρέπει να πάμε στ'αμάξι.
Δε μας θέλουν εδώ, γι'αυτό ας του δίνουμε.
Πρέπει να πάμε πίσω το DΑΤ.
-Αυτό λέω κι εγώ. -Εντάξει, φεύγουμε.
Φεύγουμε πάνω που συμβαίνουν διάφορα.
Άσε την κάμερα. Μαζεύουμε τη σκηνή.
Δε φοβάμαι! Είμαι κουρασμένος και πεινάω.
Είμαι πτώμα.
- Εσύ τον πήρες; -Όχι, δεν πήρα τον χάρτη.
Δεν παίζω. Εσύ είσαι αυτή που παίζει.
Πάντως εγώ δεν παίζω.
Δεν τον έχω. Πρέπει να φύγουμε. Σοβαρά δεν τον έχω.
-Σοβαρά μιλάς; -Δεν τον έχω, εντάξει;
Χέδερ, αυτό δεν είναι καλό.
Είναι το πιο ανεύθυνο πράγμα που θα μπορούσες να κάνεις.
Το ξέρω.
Αλήθεια δεν τον έχεις;
Κάποιος από σας θα τον έχει.
Στον δώσαμε πίσω χτες. Πάντα εσύ τον έχεις.
Ήταν στο ίδιο μέρος. Τώρα δεν είναι. Εσείς τον πήρατε.
Δε θα ψάξω το παντελόνι σου για τον χάρτη!
Δεν είναι εκεί!
Γιατί να τον πάρω εγώ; Θέλω μόνο να φύγω από δω.
Εσύ θες να μείνεις, να φιλμάρεις πέτρες.
-Προς τα πού πάμε; -Προς τα εκεί.
Είμαστε στη μέση του δάσους! Μπορούμε να πάμε οπουδήποτε.
Θα πάμε από δω, γιατί έτσι πάμε όλη μέρα!
Κάτι θα συναντήσουμε!
Σου έδωσα πίσω τον χάρτη, Χέδερ!...Σου τον έδωσα!
Πάμε γρήγορα. Αν δεν ξέρουμε πού πάμε, τι αξία έχει;
Ακολουθούμε το ρέμα, κι ο Μάικ είναι ικανοποιημένος.
Την πουτσίσαμε, την κάναμε, την πατήσαμε, τελειώσαμε!
Εγώ θα μείνω εδώ.
Αν βρείτε κάποιον, πέστε του ότι είμαι κάτω απ'το δέντρο.
Χωρίς να κατηγορώ κανέναν...
την έχουμε πουτσίσει.
Πρέπει να συνεργαστούμε.
Ακριβώς.
Η κάμερά μου δε θα γυρίσει πίσω, όπως και το DΑΤ σου.
Δεν γκρινιάζουμε από δω και πέρα.
Σοβαρά τώρα...Η περιοχή δεν είναι τόσο μεγάλη.
Είναι δύσκολο να χαθείς στην Αμερική σήμερα...
κι ακόμα πιο δύσκολα μένεις χαμένος.
Λοιπόν, τα καταφέραμε να χαθούμε...
Αν δε γυρίσουμε απόψε, κάποιος θα το προσέξει.
Η κοπέλα μου σίγουρα θα προσέξει ότι δεν τηλεφώνησα.
Αν τηλεφωνούσα, θα ήταν διαφορετικά.
Αν δεν τηλεφωνήσω όμως...
σημαίνει ότι κάποιος θ'αρχίσει να μας ψάχνει.
Μην έρθετε από δω. Έγινα μούσκεμα.
Γαμώτο! Ας δοκιμάσουμε απ'την άλλη μεριά.
Όχι απ'αυτή τη μεριά. Πήγαινε απ'την άλλη.
Αν δεν είχαμε τους σάκους, θα ήταν καλύτερα.
Ο Μάικ γελάει;
Σκάσε και πέρνα το ρέμα.
Είναι η πρώτη φορά που γελάς εδώ και μέρες.
Χαίρομαι που βρίσκεις αστείο...
το ότι θα νιώθω άβολα για την υπόλοιπη μέρα.
- Μπορούμε να συνεχίσουμε; -Όχι, θα ηρεμήσουμε.
Μα ήθελες να πάμε στ'αμάξι.
Δε μου λέγατε ψέματα για τον χάρτη, έτσι;
Γιατί φαίνεται να το διασκεδάζετε πολύ.
Μάλλον τρελαινόμαστε.
Αν με κάνεις να φωνάξω... θα φωνάξω σε σένα.
Αν έχετε τον χάρτη... Θέλω να ξέρω ότι τον έχετε.
Θα μ'ευχαριστούσε να το ξέρω.
Αν τον δω, θα νιώσω πολύ καλύτερα.
Το καλό σου θέλουμε.
Γι'αυτό γελάτε με τα παπού- τσια μου που είναι μούσκεμα.
Και τα δικά μας το ίδιο. Γελάμε με την κατάσταση.
Πεινάμε, είμαστε πτώματα... Τι άλλο θες να κάνουμε;
Γαμήθηκε η κατάσταση...
Πέταξα τον γαμημένο χάρτη στο ρέμα χτες.
Ήταν άχρηστος! Τον πέταξα τον γαμημένο στο ρέμα!
Ελπίζω να κάνει πλάκα.
Μάικ, πλάκα μας κάνεις;
Σίγουρα μου κάνεις πλάκα!
Τι διάολο; Τρελάθηκες;
Δεν τρελάθηκα! Ήταν άχρηστος!
Για σένα! Εγώ ήξερα τι έλεγε!
Είσαι μεγάλος μαλάκας!
Ο χάρτης ήταν άχρηστος!
Αν πεθάνουμε εδώ, εσύ θα φταις!
Δεν το πιστεύω ότι είσαι τόσο μαλάκας!
Τι διάολο σκεφτόσουν;
Δεν ήρθαμε εδώ γι'αυτό.
Λυπάμαι για τον χάρτη. Τι άλλο να πω;
Μη λες ότι λυπάσαι. Ήταν άχρηστος για σένα.
Ήξερα πού ήμαστε πάνω στον χάρτη!
Χτες! Σε ρώτησα σε ποιο ποτάμι ήμαστε...
-Κλείσε την κάμερα! -Δώσε την πυξίδα.
Μας πρόδωσες πέρα για πέρα.
Δώσε την πυξίδα.
Εσύ μας πρόδωσες χτες όταν δε μπορέσαμε να βγούμε.
Μπορώ να έχω την πυξίδα;
Εγώ την αγόρασα. Αν ήθελες πυξίδα...
Χέστηκα αν την αγόρασες...
Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι τα έκανες θάλασσα;
Γιατί σταματήσαμε;
Υπάρχει λόγος που σταματήσαμε;...Απλώς ρωτάω.
Πηγαίναμε νότια. Είχαμε συμφωνήσει σ'αυτό.
Γιατί δεν συνεχίζουμε έτσι;
Είναι ένα σωρό μαλακίες εδώ!
Μαλακίες βουντού!
Βουντού! Κρέμονται πάνω απ'το έδαφος!
Είναι παντού!
Γρήγορα! Θέλω την κάμερα!
Αυτά είναι τρελά πράγματα!
Πρέπει να τα φιλμάρω!
-Τι διάολο είναι αυτό; -Δεν έχω ιδέα.
Χριστέ μου... Είναι τρομακτικό.
Δεν το έκανε ντόπιος. Δεν έχουν τόση φαντασία.
Μπορούμε να φύγουμε τώρα;
Εντάξει, τα τράβηξα όλα.
Θεέ μου, ούτε που τα είδα αυτά!
Αρκετά, Χέδερ. Τράβηξες αρκετά.
Φτάνει! Σταμάτα να τραβάς!
Εντάξει...Φεύγουμε αμέσως.
Εντάξει, την κάνουμε.
Βοήθεια!
Παρακαλώ, βοηθήστε μας!
Δε θα βγούμε έτσι από δω.
Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι έχουμε χαθεί.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Να μπούμε όλοι μέσα στη σκηνή.
Ας μην ανάψουμε φωτιά απόψε.
Δεν ανάψαμε την πρώτη νύχτα ...και δεν έγινε τίποτα...
Δεν άκουσα να μας ακολουθεί κάτι.
Οτιδήποτε θα μπορούσε να του τραβήξει την προσοχή.
Θεέ μου, παιδάκια!
Πάρε την κάμερα! Όχι, ετοίμασε το DΑΤ!
Έρχομαι! Οι μπότες μου είναι λυμένες!
Τι διάολο είναι αυτό;
Μάικ, πού είσαι;
Σβήστε τα φώτα... Σβήσ'το κι αυτό, Τζος.
Τι ήταν αυτό; Τι διάολο συμβαίνει;
Άκουσες το μωρό να ουρλιάζει;
Σκάσε! Δεν υπάρχει μωρό!
Δεν άκουσα τίποτα αφότου φύγαμε...
Θεέ μου, κάνει κρύο!
Πρέπει να κάνουμε ησυχία.
Δεν ακούω τίποτα. Ας γυρίσουμε.
-Πόση ώρα είμαστε εδώ; -Δεν ξέρω. Μια ώρα;
Βγήκε ο ήλιος. Δεν κινδυνεύουμε.
Πάμε να τα μαζέψουμε.
Τι διάολο;...
-Πού είναι ο σάκος μου; -Εδώ. Ο δικός μου πού είναι;
Πώς μας πηδάνε έτσι;
- Το άνοιξαν. -Έχυσαν το νερό μου!
-Είναι σαν γλίτσα. -Νερό είναι.
Γλίτσα είναι. Τι διάολο είναι;
Χέδερ, κλείσ'το και δίνε του.
Δε μ'ενδιαφέρει τίποτα! Πάμε!
Ηρεμήστε λίγο. Τα πήραμε όλα;
-Χέστηκα! -Τίνος τα πράγματα πέταξαν;
-Δε φοβηθήκατε αρκετά; -Γιατί τα δικά σου;
Άσε την κάμερα. Δεν είναι αστείο.
Συνεχίζεις να κάνεις το γαμημένο σου ντοκυμανταίρ!
-Μην την αγγίζεις! -Κλείσ'την!
Αν με δαγκώσεις ξανά θα σε πετάξω στο δάσος.
-Αν την ξαναγγίξεις... -Κλείσ'την!
Δεν το ήθελα.
Θέλω να γυρίσω πίσω, αλλά κι αυτό είναι σημαντικό.
Τι διάολο... Είναι δυνατόν;
Σιχαίνομαι να διασχίζω ρέματα.
Δε θέλω να διασχίσω ρέμα ποτέ ξανά όσο ζω.
Βλέπω γιατί σ'αρέσει τόσο η βιντεοκάμερα.
Δεν είναι πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα λέει να προχωρήσουμε.
Είναι φιλτραρισμένη πραγματικότητα.
Προσποιείσαι ότι όλα είναι διαφορετικά.
-Άσ'τον ήσυχο για λίγο. - Πρέπει να φύγουμε.
Άσ'τον ήσυχο για πέντε λεπτά.
Όλοι κοντεύουμε να τρελαθούμε.
Πρέπει να φροντίσουμε ο ένας τον άλλον.
Δεν τον βοηθάμε όταν τον φιλμάρουμε όταν κλαίει.
Ας προσπαθήσουμε να μείνουμε ψύχραιμοι.
Ξέρω ότι πρέπει να φύγουμε.
Είναι δύσκολο για όλους. Αυτό δε μας βοηθάει.
Δε λες τίποτα καινούργιο. Ας πάθει την κρίση του.
-Έχει τσιγάρο κανείς; - Δεν έχει μείνει κανένα.
-Κανείς δεν έχει; -Μας τελείωσαν.
Τι είναι αυτό το μπλε ζελέ στο πουκάμισό μου;
Αν συνεχίσουμε νότια, θα βγούμε από δω.
Δε θέλω να μείνω κι άλλη νύχτα...
-Κανείς δε θέλει. -Το ξέρω.
-Ξέρουμε πως θα ξανάρθει. -Δεν το ξέρουμε.
Ήρθε τρεις νύχτες κι όλο χειροτερεύει.
Πολύ θέλω να τ'ακούσω αυτό.
Προσπαθώ να σας πω ότι...
αυτό μπορεί να συνεχιστεί για πάντα.
Δεν είναι δυνατόν σ'αυτή τη χώρα.
Έχουμε καταστρέψει τους φυσικούς μας πόρους.
Είναι το δέντρο που ξαναπεράσαμε. Το ίδιο!
Πλάκα μου κάνετε, είναι αστείο!
Δεν είναι αστείο!
Μάικ, σταμάτα, σε παρακαλώ.
Δεν είναι το ίδιο δέντρο.
- Κοίτα, δεν είναι. -Άνοιξε τα μάτια σου!
Άντε γαμήσου, Θεέ!
Πού θα κατασκηνώσουμε;
Το ''νότια'' δε βοήθησε. Αύριο θα πάμε ανατολικά.
Πηγαίναμε νότια όλη μέρα! Όλη τη γαμημένη μέρα!
Δεν ξέρω πώς βρεθήκαμε εδώ!
Περιμένεις να κάνω κάτι;
Τι θες να κάνεις, Τζος;
Θέλω να κάνω ταινίες.
Αυτό δεν ήρθαμε να κάνουμε;
Ας κάνουμε ταινίες.
Άντε γαμήσου.
Ας μη μαλώνουμε.
Δε μπορώ να τσακώνομαι.
Την έχουμε πατήσει. Σταματήστε να μαλώνετε.
Θα φυλάξω πρώτος.
Μπορείς καλύτερα... Να το κίνητρό σου...
Έχεις χαθεί και κανείς δε σε βοηθάει...
Μια μάγισσα αφήνει διάφορα στην πόρτα σου.
Κανείς δε θα σε βοηθήσει. Πήρε κάτι που άφησες.
Μας κυνήγησε. Είμαστε αβοήθητοι!
Περπατήσαμε 1 5 ώρες σήμερα! Καταλήξαμε στο ίδιο σημείο!
Δεν υπάρχει κανείς να βοη- θήσει! Να το κίνητρό σου!
Τζος, σταμάτα. Δεν αντέχει άλλο.
-Την ξεφτίλισες. -Ακόμα κάνει ταινίες!
Μόνο αυτό μου έμεινε. Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Σταμάτα να μου φωνάζεις.
Κουράστηκα να κλαίω όλη μέρα εδώ.
Πρέπει να σκεφτούμε. Να προετοιμαστούμε.
Να ορίσουμε βάρδιες. Έχουμε πολλά να κάνουμε.
Θα έχουμε καλό τέλος, Χέδερ;
Κλείσ'το. Γίνεσαι σαν τη Χέδερ.
Δεν το πιστεύω. Ράβουμε αυτή την ώρα!
Κρυώνω, δικέ μου.
Κάθε άνεση είναι χρήσιμη.
Δε φαίνεται παράλογο αυτή τη στιγμή;
Πολλά φαίνονται παράλογα.
Όπως το ότι κοιμόμαστε στο ίδιο μέρος με χτες.
Είναι μαλακία.
Ποιος θέλει τσίζμπεργκερ;
Έχω ένα στην κωλότσεπη.
Μπορώ να έχω φως για να το κόψω;
Ο πουρές μ'αρέσει.
Κι εμένα.
Ο πουρές της μαμάς μου.
Θα τον ξαναφάς σύντομα.
Ο πουρές της μαμάς μου και μια μουνάρα.
Μάικ, δεν απομακρυνόμαστε!
Έλα, ηρέμησε.
Πώς να ηρεμήσω;
-Θα είναι στο ποτάμι. -Θα με άκουγε από δω.
Περίμενε ν'απαντήσει.
Θυμάσαι τι είπε χτες;
Για τη μαλακία στην τσάντα του.
Πάμε. Πρέπει να τον βρούμε.
Ούτε τ'αμάξι δε βρίσκουμε! Πώς θα βρούμε τον Τζος;
Έλα, ηρέμησε.
Θα μαζέψουμε τη σκηνή. Όταν γυρίσει θα είμαστε έτοιμοι.
Τρελαίνομαι, Μάικ... Ο Τζος δε γύρισε...
Εδώ είμαι, Μάικ!
Δεν ξέρω αν ο Τζος το έσκασε.
Τα πράγματά του είναι εδώ.
Πώς θα περπατήσω μ'αυτή την κάμερα;
-Θέλεις να την πάρεις; -Πρέπει να την πάρουμε.
Τι λες για ανατολικά;
Εσύ τι λες για ανατολικά;
Το ''νότια'' δε βοήθησε.
Ποια ήταν η κακιά μάγισσα; Της δύσης ή της ανατολής;
Της δύσης ήταν η κακιά.
Ας πάμε ανατολικά.
Τι διάολο είναι αυτό;
Θα στήσουμε τη σκηνή τώρα.
-Θα πάρω ένα μπιφτέκι. -Μόνο ένα;
Κι ένα ποτήρι κρασί.
Εγώ θα ήθελα ένα ολόκληρο μπουκάλι.
-Κι ένα πακέτο τσιγάρα. -Ναι, τσιγάρα.
-Κι ένα ζεστό μπάνιο. -Και μια μεγάλη πίτα.
-Ζεστή με παγωτό; -Ωραία ακούγεται.
Τι σ'αρέσει να κάνεις τις Κυριακές;
Μ'άρεσε να περπατάω στο δάσος.
Αυτό μάλλον θα το ξεχάσεις.
Ν'ανοίξουμε την πόρτα; Μήπως είναι κόλπο;
Από πού έρχεται;
Τζος, πού είσαι; Πες μου πού είσαι.
Νομίζεις ότι παίζουν μαζί μας;
- Είναι από δω; -Όχι, από δω.
Θα ψάξουμε να τον βρούμε!
Δεν ξέρω αν είναι στ'αλήθεια αυτός.
Δεν ξέρω πού να ψάξω.
Πες μου πού είσαι, Τζος!
-Μην κοιμηθείς. -Δε μπορώ να κοιμηθώ.
Ό,τι κι αν είναι, ξέρει ότι λείπει ο Τζος.
Αν ήταν ο Τζος, θα έλεγε πού είναι.
Πάντως ακουγόταν σαν τον Τζος.
Σας δείχνω ότι ο Μάικ είναι εδώ.
Εκεί. Κοιμάται.
Τι διάολο είναι αυτό;
Κάτι είναι έξω.
Θα το πάρω από δω.
Το παίρνω μπροστά απ'τη σκηνή.
Το πετάω...
Θα συνεχίσουμε να περπατάμε.
Βρήκα μερικά τσιγάρα στον πάτο του σάκου μου.
Πράγμα που σημαίνει ότι ζούμε επειδή καπνίζουμε.
Είναι γεμάτο αίμα!
Καλά είμαι! Πλένω τα χέρια μου.
Είμαι καλά. Θα φορέσω τα γάντια μου...
Είσαι καλά;
Θες βοήθεια;
-Τι έγινε; -Τίποτα.
Μόνο που πεινάω κι είμαι πτώμα.
Και φοβάμαι και θέλω να πάω σπίτι.
Πάντως είμαστε καλά.
Πιάστηκαν τα μαλλιά μου.
Δυο χιλιάδες εκατόν τριάντα παιχνίδια!
Άλλη μια σαιζόν κι ο Καλ Ρίπκεν θα είναι βασιλιάς!
Και δε θα το δω, γιατί θα είμαι στο δάσος!
Πες μου ότι δεν τρως ξερά φύλλα!
Θέλω να ζητήσω συγνώμη απ'τη μαμά του Μάικ...
και τη μαμά του Τζος... και τη δική μου μαμά.
Συγνώμη από όλους.
Ήμουν πολύ αφελής.
Λυπάμαι πάρα πολύ...
για όλα όσα έγιναν.
Ό,τι κι αν λέει ο Μάικ, το λάθος είναι δικό μου.
Ήταν δική μου εργασία και εγώ επέμενα.
Επέμενα για όλα.
Επέμενα ότι δε χαθήκαμε.
Επέμενα να συνεχίσουμε.
Επέμενα να πάμε νότια.
Έπρεπε να γίνει το δικό μου.
Και να πού καταλήξαμε.
Και εξαιτίας μου είμαστε τώρα...
πεινασμένοι... και παγωμένοι...
και κυνηγημένοι.
Σας αγαπάω, μαμά και μπαμπά.
Λυπάμαι πολύ.
Τι ήταν αυτό;
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια μου...
και φοβάμαι να τ'ανοίξω.
Θα πεθάνουμε εδώ.
-Είσαι έτοιμη; -Πάρε το φως.
Δε μπορεί να είναι αυτός.
Θεέ μου...Είναι ένα σπίτι!
Πρόσεχε πού πατάς!
-Μάικ, πού διάολο είσαι; -Είμαι μέσα στο σπίτι.
Μην πας εκεί μέσα, σε παρακαλώ!
-Μάικ, πού είσαι; -Εδώ είμαι!
-Πού είναι;... -Μάικ, μη, σε παρακαλώ!
Εδώ είναι;
Πού είναι;... Θα πας επάνω;
Τον ακούω...
Σ'ακούω...Τζος!
Πάω επάνω!
Το άκουσες αυτό;... Πού είναι;
Πού είσαι;
Πάω κάτω...
Έλα...Τον ακούω...Κάτω!
Τζος, εσύ είσαι εκεί κάτω;