Downloaded from YTS.MX
- Jak długo jesteście małżeństwem? - Prawie trzy lata.
- Ale... - Jesteśmy parą od ośmiu lat.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Od lata 1991 roku.
Niezła jest. Niemalże seksowna.
Przestań, Frank! To twoja terapeutka.
- Nie macie dzieci? - Mamy za małe mieszkanie.
- Czekaliśmy... - Nie da się wychowywać dzieci w pudełku.
Nie...
- Jestem świeżo upieczonym adwokatem. - Ma zostać partnerem kancelarii.
Być może.
Prowadzę biznes, mam własny sklep. Dzieci muszą poczekać.
Może powinienem ożenić się z nią? Nie, jestem szczęśliwy z Nenne.
Ciekawe, czy jest napalona? Wygląda na jakby nieco napaloną.
Przepraszam, że wejdę w słowo... Mogę o coś spytać, Frank?
Chciałbyś się ze mną przespać?
W ramach terapii małżeńskiej.
Jeśli mnie teraz weźmiesz, wyjdzie to na dobre wam obojgu.
- Chyba że Nenne ma coś przeciwko. - Nie.
- Posłuchaj jej, może być miło. - Tak...
To wcale nie będzie zdrada.
- Nie o tym myślałeś? - Tak!
Zrobisz to dla umocnienia waszego związku.
Frank?
Dlaczego uważasz, że popadłeś w rutynę?
Sam nie wiem... Chyba brak mi wyobraźni.
„W KAŻDEJ CHWILI MOGĄ WPAŚĆ NA TO, ŻE OSZUKUJĘ”.
- Rozumiem, że chcecie wiedzieć. - Tak!
Postępowanie przebiegło pomyślnie. Dostaniecie 1,3 miliona odszkodowania.
Nie do wiary! Jak ci się to udało?
Dostrzegłem ich słabość.
Wiedziałem, że pójdzie po naszej myśli.
- Zarząd przyzna ci premię. - Śmierdzi od niego serem.
Po tym, jak otrzymamy pieniądze.
Nic na to nie poradzi. Naprawdę cuchnie od niego serem.
...to uczucie spełnienia...
Kwestia fizjologii.
Gdzie twoja norka, szczurku w kapelutku...
Przestań, Frank!
Powinieneś myśleć o swoim szczęściu u boku Nenne.
Będziemy wiedli cudowne życie.
To duży pokój...
- Piece kaflowe działają bez zarzutu. - Naprawdę?
A tutaj mamy kuchnię.
- Dostała już pani prospekt? - Czy wszystko tu zostało wyremontowane?
- Dlaczego sprzedają? - Myślę, że się rozwodzą.
- Skąd ten pomysł? - Mam takie przeczucie. A to mieszkanie...
Stać ich na trzy wielkie pokoje. Muszą mieć kupę forsy.
Nie wyglądali na szczęśliwych. Idę o zakład, że już ze sobą nie sypiają.
- To po co te pigułki antykoncepcyjne? - Nadzieja umiera ostatnia.
Nie potrafię sobie wyobrazić, że oni uprawiają seks.
- On pewnie jest gejem. - Nie.
To zdarza się częściej, niż ci się zdaje.
Ludzie przez 30 lat są szczęśliwi w małżeństwie,
aż pewnego dnia mąż przedstawia swojego chłopaka.
Nie on. To nie ten typ. Wielki, owłosiony. Prawdziwy ogier.
Ona jest mała i mizerna. Może ją bije.
- No weź! - Coś jest na rzeczy.
Wyglądała na chorą. W łazience stało sporo kremów.
- Na pewno się rozwodzą. - Może po prostu przeprowadzają.
A co, jeśli to rak?
- Cześć! - Jak się masz?
To ona!
Nie zaczynaj! Ona się z tobą nie prześpi, Frank!
Nie mógłbym...
Ale gdyby ktoś przyłożył mi lufę do skroni i kazał to zrobić...
Musiałbym to zrobić. Takiej okazji bym nie przepuścił.
Co się dzieje? Czy to moje myśli?
To tylko...
- Chcę złożyć skargę. - Ja tylko żartowałem.
Tak?
Frank myślał o tym, żeby dotknąć moich cycków!
Nie można sobie pożartować?
Ty zdziro, to był tylko... Nieważne.
Mam spotkanie z klientem. Wrócę za godzinę.
- Dobrze. - Ten jej wilgotny głos...
Wychodzę na lunch. Wrócę o 13.
- Backmanowie byli zadowoleni? - Bardzo.
Cholernie dobra robota!
Szczerze mówiąc, nie sądziłem, że to załatwisz.
Miło mi to słyszeć.
Dziękuję bardzo.
Do widzenia.
Idzie w tę samą stronę? Udam, że tego nie zauważyłem.
Szlag!
Co mam teraz zrobić?
Przyspieszę kroku.
Zwolnij, stary pierdzielu!
Mogłem nie pić soku do śniadania. Leży mi na żołądku.
A w ustach mam cierpki posmak.
Ciekawe, co ta jadła na śniadanie?
Pewnie owsiankę. Wygląda pełnoziarniście.
Co ja tam wiem? Może spędza całe dnie na...
No nie, znowu!
Nie. Prawie to zrobiłem, ale jednak nie.
Pomyślałem, co miała na śniadanie.
- Prawie zostałeś partnerem. - To smutne.
Słyszeliśmy, o czym myślałeś w metrze.
Chciałeś się przespać z kimś, kto zjadł owsiankę.
- To prawda? - Nie. To nie ma znaczenia.
Nie robię już tych rzeczy. Zaczynam nowe życie.
Nigdy już nie pomyślę o seksie ani o tym, co nie jest w smak Nenne.
Wezmę się w garść i będę zachowywał jak dorosły.
Będę fantastycznym mężem,
który potrafi zaskoczyć żonę cudowną kolacją w środku tygodnia.
Koniec z niedojrzałością, koniec z kłamstwami...
Dość uprzedzeń wobec gejów,
koniec z mówieniem, że widziałem jakieś celebrytki nago.
- Frank. - To ja. Co robisz?
- Przygotowuję kolację. - Jestem u mamy, zjem u niej.
Spędzę tu noc. Mama czuje się samotnie.
Pomyliła lekarstwa Morty'ego ze swoimi.
Zamierzałem... Co? Pies bierze jakieś leki?
Boże, trzy razy dziennie. Nie wiedziałeś?
Sonja wzięła psie lekarstwa?
Tylko jedną dawkę. Nie umrze od tego.
Gorzej z Mortym. Dostał rohypnol i środek moczopędny.
Jakie leki podaje psu?
Coś na linienie i astmę.
Po 10 latach spędzonych z mamą jest jak bierny palacz.
Zadzwoń i zamów Prime Double Master.
Nasz numer to 0200-388-666.
Oto hit sprzedaży, uprząż z dildo firmy Prime.
Ten ekskluzywny produkt...
To chore! Dlaczego nie wystawisz czegoś zrozumiałego dla ludzi?
To jest prowokacja, Frank. Chodzi o ich własny rozwód.
- Ponad połowa małżeństw się rozpada. - Serio?
Tak się przyjmuje.
- To chore. - Dlatego że się boisz.
Poważnie. To jest chore.
Chcą cię sprowokować.
Rozwodzą się z mojego powodu? Rozumiem.
Kochają się, ale rozwodzą, żeby sprowokować Franka.
- Dlaczego akurat mnie? - Czym oni cię prowokują?
Ty i twoja walnięta rodzinka!
Nie prowokują...
Wszystko do kitu. Porażka na całej linii.
Może ona ma wyższe standardy niż ty.
- Ona ma... - Nie wiesz, o czym mówisz.
Czym ona się zajmuje? Przeprasza, że żyje!
Ludzie zazwyczaj zabijają moralność.
Poddają się i rozwodzą.
Żeby być szczęśliwym, musisz walczyć. Nie sądzisz?
Sądzę, że ludzie poddają się zbyt łatwo.
Markus! Tak właśnie to wygląda.
Nie zgadzam się. Wiele osób walczy, kiedy należałoby sobie odpuścić.
Odpuścić? O czym ty mówisz?
- Powinni się rozstać. - Przestań! Mają się poddać?
Mówię, jak jest. Ja bym się nigdy nie ożenił.
Nawet nie zakładam, że mógłbym być wierny jednej kobiecie.
To absurd. Całkowite zaprzeczenie męskości!
To coś całkowicie normalnego, jeśli kochasz kobietę.
Wiesz, jak dużo pięknych kobiet chodzi po świecie?
- Weź pod uwagę sam Sztokholm! - Przestań, Markus.
To nonsens. Możesz sobie rzucać sarkastyczne uwagi.
Ale ja będę walczyć o szczęście swoje i Nenne.
Myślałem, że jesteście szczęśliwi.
Chodzi o to, żeby szczęście było większe.
Daj mi cukierka.
- Kobiety pragną dwóch rzeczy. - Czego?
Nie miłości... chodzi raczej o...
Chcą, by stawiać je na piedestale, lubią czuć się ważne.
Ale tylko w niektórych przypadkach
powinniśmy skupiać na nich naszą całkowitą uwagę.
A to drugie?
Chcą seksu w nietypowych miejscach.
- Nie! - Tak!
Im bardziej nietypowe i niespodziewane, tym lepiej.
- Jak to seksu? - Właśnie tego chcą.
- Serio? - Tak!
Jakie to według ciebie nietypowe miejsca?
Jakiekolwiek! Kuchnia, szopa, las, winda.
- Nie tutaj! - Kochajmy się!
W windzie? Dlaczego akurat tam?
Chodzi o to, o czym wspominałem. Lubią poczuć się ważne.
„Chce mnie wziąć tutaj, a to wariactwo,
bo ktoś może zobaczyć, a do tyłka wejdą mi trociny”.
To samo dotyczy tych, które robią to w pracowniach artystycznych.
Chodzi mi o przeciętne kobiety.
Zwyczajna, taka jak Nenne,
wyrzuciłaby cię z sypialni, gdybyś dobierał się do niej w windzie.
Doskonale wiem, czego pragną kobiety.
- Chciałbym kupić jakieś kwiaty. - Może róże?
- Nie... - Mamy też...
To doda pikanterii. Całkowicie niespodziewany bukiet.
Poproszę te.
Pięciopokojowe mieszkanie na Odengatan...
Czytałam, że mężczyźni myślą o seksie 30 razy dziennie.
Nie mają czasu na myślenie o innych rzeczach.
Nie, to oferta tylko dla firm.
Najwyraźniej ma to związek z reprodukcją.
W czasie wojny ci, którzy nie walczą, muszą często uprawiać seks.
Żeby zachować gatunek.
Rozmyślając o seksie, jesteśmy lepiej przygotowani na wojnę?
Nie...
Na to, co po niej.
Jeśli prawie wszyscy faceci zginą na wojnie, będzie dobrze.
Frank myśli tylko o swoich sprawach w sądzie.
- Środy są do niczego. - Nic?
W środy nigdy nie ma dobrych ogłoszeń.
Georg chce zamieszkać na Starym Mieście, a nie w Östermalm.
Stare Miasto jest takie drogie. Trzy pokoje za trzy miliony.
Dobrze zarabia. Dziesięć tysięcy za artykuł.
- A ma jakieś wady? - Nie.
Sukces murowany! „Bo jesteś taka cudowna”.
Nie, to zbyt oklepane.
„Bo cię kocham”. To jest w dechę!
Wiesz, co lubią kobiety, Frank. Ale dlaczego...
Bo cię kocham.
Przepraszam, ale na ten widok zaparło mi dech w piersiach.
Są takie piękne!
Georg tak często kupuje mi kwiaty, że już mnie to nudzi.
- Wybierzmy się gdzieś wieczorem. - Mój brat przyjechał.
- Myślałem, że jest w Hiszpanii. - Wrócił.
- Dlaczego? - Bo miał trochę wolnego.
Nie ma w tym nic dziwnego.
- Ma nową dziewczynę? - Skończ z tym sarkazmem.
To Amerykanka. Obiecałam, że gdzieś z nimi wyskoczę.
Zobaczmy.
Chodźmy na wernisaż Markusa, a potem na kolację.
Nie jestem zainteresowana. Wiem, jak wyglądają te jego wernisaże.
Wypijmy z nimi drinka, a potem możesz iść na swój wernisaż.
To nie jest mój wernisaż!
- Jeszcze lepiej! - Tak!
Twój brat i tak się nami nie interesuje.
To nieprawda.
To najlepsze miejsce w kraju, żeby pojeździć na nartach.
Razem ze znajomymi ostro szalejemy.
Skoki, helikoptery i...
- Jak się tutaj mówi na mogule? - Muldy.
Wiesz, co to muldy?
KAŻDY W SWOJĄ STRONĘ WYSTAWA O ROZWODZIE
Zadzwoniłem do niego i spytałem, co za badziewie maluje.
Skończyło się na stwierdzeniu, że musimy się w końcu umówić na drinka.
- Cześć. - Frank! Cieszę się, że przyszedłeś.
Napij się wina. To Michaela i Henrik.
Co ja mam powiedzieć? „Miło poznać. Rozwodzicie się?”
- Ciekawa wystawa. - Widziałeś już ją?
- Ale ze mnie idiota! - Nie.
Nie.
Widzą, że dopiero wszedłem.
Muszę się rozejrzeć. Ale podoba mi się pomysł z rozwodem.
Jeszcze gorzej...
Niektórzy sądzą, że to prywatna sprawa. Ale tu nie chodzi tylko o nas.
- Zdecydowanie nie. - To obraz naszego życia w zeszłym roku.
- Nie bądź fałszywie skromny. - Rozejrzę się.
Zrobiłam ten sweter dla Henrika. Podoba ci się?
Zajęło mi to osiem miesięcy.
Nigdy go nie założył. Powiedział, że jest gryzący.
To zabolało! Musiałam go spruć.
Tam też rzucę okiem. Zaciekawiło mnie.
Kto wie, może mieli łódź? Albo jakiś hangar?
Może powinienem spotykać się z artystką? Boże, co za piękność.
Poważne kobiety są poważnie seksowne.
Na pewno jest malarką.
Albo wystawia pantomimę.
Przypomina mi dziewczynę z najnowszej rozkładówki Hustlera.
Czy tylko mi się zdaje, czy właśnie na mnie spojrzała?
Te zdziry z ASP do wszystkich robią maślane oczy.
Spojrzała na mnie. Chce się ze mną przespać.
A ja właśnie nazwałem ją...
- Co o tym myślisz? - Rozważam zakup.
Ten tryptyk bardziej do ciebie pasuje. Odlewy powstały na wzór penisa Henrika.
A więc to jego. Nie miałem śmiałości zapytać.
Przedstawię cię kilku osobom. Poznałeś już Sofię?
To ona! Co mam teraz powiedzieć?
- Cześć! - Jest zabawnie.
Co tu zabawnego? Może wreszcie zabłyśnij intelektem.
Czy oni są obecni w tych dziełach sztuki?
Ich cząstka, na pewno. Przepraszam na chwilę.
Łatwiej rozpoznać ludzi po twarzach
niż po tym...
Tak mówisz?
Pomyślałam sobie, że ten motyw mógł stać się przyczyną rozwodu.
- A może niewierność. - Nie.
Nie rozwiedliby się przez to.
No nie...
Przypomniał mi się taki rysunek satyryczny.
Para wychodzi od terapeuty małżeńskiego:
„Przespać się ze sobą? Czemu na to nie wpadliśmy?”.
Wygląda nieszkodliwie. Spojrzała na mnie.
Może powinienem się z nią ożenić? Wiem, że mam już żonę, ale jednak...
My się śmiejemy, a może oni przeżyli traumę.
Dzięki temu mogli zorganizować ten wernisaż.
To prawda. Sztuka ma źródło w cierpieniu.
Szczególnie ta plandeka.
Ładnie pachnie. I powiedziała, że jestem miły.
Chyba na nią działam.
Frank, to wielce nieprawdopodobne,
że jesteś gościem, którego lubią kobiety, a wcale nie zdawałeś sobie z tego sprawy.
Napijesz się herbaty lub czegoś innego?
Filiżanka nie zaszkodzi.
Brzydzę się zdradą. Nie uprawiamy seksu, tylko dyskutujemy o sztuce.
Chociaż można te rzeczy połączyć.
Żona nie zastanawia się, gdzie jesteś?
Wątpię w to.
Moja żona? To ja mam żonę? To brzmi tak dojrzale.
Co byś chciał teraz robić?
Cóż...
Pić herbatę i rozmawiać. Chyba.
Faceci zazwyczaj chcą jednego, gdy idą z kobietą do domu.
Co ja mam powiedzieć? Że oni wszyscy są idiotami?
Ale ty taki nie jesteś. Masz żonę, prawda?
- Masz drugie imię? - Czemu pytasz?
Z ciekawości.
Martin Emanuel.
- Brzmi jak z XIX wieku. - Serio?
Ja jestem Alice Sofia. Chciałam mieć Alice na pierwsze.
Dlaczego?
- Brzmi bardziej awanturniczo. - Podoba mi się.
Naprawdę?
Może powinienem powiedzieć, że to imię do niej pasuje? Nie, to słabe.
Pasuje do ciebie.
A co mi tam.
Twoja żona nie będzie zła, że jesteś tu w środku nocy?
Nie ma powodów do niepokoju. Tylko rozmawiamy.
Co ja wyprawiam? Odbiło mi?
Jest taka piękna. Tracę zmysły, kiedy na mnie patrzy.
Po co zgasiłem światło? Teraz ona mogłaby być kimkolwiek.
Chcę cię widzieć.
Zły pomysł.
Może powinniśmy poczekać. Nie trzeba się spieszyć.
„NIE MOGĘ TERAZ UMRZEĆ.
DZIŚ WIECZOREM ZNAJOMI WPADAJĄ NA KOLACJĘ”.
Fajnie będzie wreszcie poznać Georga. Rosie tak dużo o nim opowiadała.
Wcześniej prześladował ją pech.
Podobno to niesamowity gość.
- Cześć. Przestraszyłaś mnie! - Źle się czujesz?
- Co ci dolega, skarbie? - Dlaczego myślisz, że coś mi dolega?
- Czemu leżysz w łóżku? - Czemu pytasz?
Idziemy na kolację. Dlaczego nie jesteś ubrany?
Idziemy na kolację do Nenne i Franka.
Nie mam czasu na wspólne kolacje. Mam za dużo na głowie.
Przecież leżysz i oglądasz telewizję.
Hej...
Wskakuj pod prysznic i ogarnij się trochę.
Rosie, czekam na bardzo ważny telefon.
Jak się czujesz? Co tam podjadałeś?
Lody.
Piszę artykuł o mediach. Oglądanie telewizji to część mojego fachu.
Jak miałbym analizować media,
gdybym nie oglądał telewizji? Ja muszę oglądać telewizję!
To element mojej pracy!
Mogłem nie przejmować się światłem.
To zdrada, Frank! Może cię za to czekać śmierć.
Zawiodłeś Nenne po ośmiu latach!
Nie mogę teraz umrzeć. Dziś wieczorem znajomi wpadają na kolację.
Nenne oszalałaby, gdybym umarł, kiedy wreszcie udało nam się umówić.
Nie możesz tak mówić.
Skarbie...
- Nie odbierzesz? - Nie.
Mówiłeś, że czekasz na ważny telefon.
- Georg. - Usiłuję się do ciebie dodzwonić.
Nie... To chyba pomyłka.
Czekałam na to. Jestem z ciebie taka dumna. Nie...
Nie...
Cześć!
Frank, miło mi.
- Przepraszamy za spóźnienie. - Nenne.
Cześć, jestem Georg.
Georg z trudem znalazł czas. Pracuje nad artykułem.
- Naprawdę? - Piszę na temat mediów.
Spójrzcie na te cycki! Co by się stało, gdybym za nie złapał?
Nie, to żenujące. Położyłoby całe spotkanie.
Oddzielam pracę od rozrywki.
Nie przynoszę pracy do domu. Lubię cieszyć się czasem wolnym.
To typowe dla cywilizacji Zachodu. Kapitaliści z ich poczuciem niepewności.
O co mu chodzi z tym Zachodem? Czy ja muszę tego słuchać?
Jeśli porównać ich do ludności rdzennej...
Dlatego imigranci zatrudniają się w sektorze usług.
Mają odmienną etykę pracy.
Dzwonek na ratunek! Ktoś stwierdził, że nie zasługuję na te cierpienia.
- Frank. - Cześć, tu Sofia.
Sofia z wczoraj...
Powinniśmy porozmawiać. Nie miałam zamiaru...
- Teraz nie mogę. - Chciałam tylko wyjaśnić...
Nie może tutaj tak po prostu dzwonić! Czy ona oszalała?
- To znaczy... - Co myślisz o tym, co się wczoraj stało?
Mogę mieć wylew. To się zdarza.
- Ktoś z pracy? - Tak.
Albo dostać raka.
Powinniśmy porozmawiać...
W chwili obecnej klient nie będzie w stanie.
- Przestań, myślałam, że moglibyśmy... - Uważam, że to nie do przyjęcia.
Tyle na temat nieprzynoszenia pracy do domu.
Rozłącz się, Frank!
Nie ma za co. Do widzenia.
Cholera, chciała ze mną pogadać. Co ja rozpętałem?
I właśnie ją spławiłem. Może się we mnie zakochała?
A jeśli popełni samobójstwo?
Odpowiedz Rosie, Frank!
Co?
Czy można wylecieć z uczelni prawniczej za brak jednego zaliczenia?
Raczej nie.
Zaoferowali mi posadę naczelnego za 55 tysięcy na miesiąc
plus samochód służbowy, ale odmówiłem.
Chcę po prostu robić to, co lubię, co mnie uszczęśliwia,
zapewnia spokój ducha. Jak wtedy, gdy poznałem Lisę Söderberg...
Muszę do niej zadzwonić!
Co, jeśli odbierze sobie życie,
podczas gdy ja wysłuchuję opowieści tego mitomana?
Zawsze tak postępowałem.
Powiedziała mi, że jestem bezcenny.
Cześć, tu Frank.
Muszę na stronę...
Wspominałeś, że piszesz artykuł.
Na temat mediów.
Wybacz, że walnę prosto z mostu, ale sądzę, że jesteś...
bardzo atrakcyjną kobietą.
Dziękuję ci.
- Do jakiej gazety? - Musiałem to powiedzieć.
Niewiarygodnie...
Niewiarygodnie atrakcyjną.
- Przepraszam. - Nie ma za co przepraszać.
Nie chcę, żebyś to niewłaściwie odebrała.
Jesteś niezwykle atrakcyjną kobietą.
- Uwielbiam komplementy. - Zasługujesz na więcej.
Nie...
Zjemy kolację u ciebie, czy gdzieś wyjdziemy?
Gerhard wiedział o dokumentach. To żadna tajemnica.
- Kim jest Gerhard? - Moim najmłodszym kuzynem ze strony ojca.
Ma żonę, ale jego starszy brat Ragnar jest kawalerem.
Gwiżdżę na to, stary pierdzielu, ilu masz kuzynów ze strony ojca.
I na to, czy są żonaci, czy nie.
- Mam powtórzyć? - Nie, wszystko jasne.
A co, jeślibym…
Wszyscy o tym wiedzą...
Jest Torkel, Alice i Sofia.
Po co miałbym to robić? Może żeby zobaczyć jego reakcję.
...ile ma zażądać...
Co ona tu robi? Zakochała się we mnie, to oczywiste.
Przyszła tu!
...a pieniądze rozdzielono.
Chce, żebyśmy razem zwiali za granicę!
Moja żona powiedziała,
że istnieje coś takiego jak nadużycie zaufania.
- Może to było głupie, że przyszłam? - Nie.
Chciałam tylko porozmawiać. Wiem, że jesteś żonaty.
- Nie przejmuj się tym. - Co masz na myśli?
Aż tak żonaty nie jestem...
Kurde, jestem żonaty! Muszę się rozwieść.
Pewnie razem zaczniemy nowe życie.
Jak ja to powiem Nenne?
„Tak przy okazji, nie możemy dalej być małżeństwem”.
Za bardzo się zdenerwuje. Może powinienem upozorować swoją śmierć?
Frank, przedstawiam ci Carla.
- To jest Frank Pihlgren. - Carl Molinder.
„Ssał mały palec, na włosach miał smalec”. Dlaczego smalec?
Ssał mały palec, na włosach miał smalec.
Może dlatego, że się rymuje?
Imponujący facet. Jeden z najlepszych.
Pewnego zimnego wiosennego wieczoru postanowił się do niej wybrać.
Czuli do siebie pociąg nieporównywalny z...
Co ja wyczyniam? Powieść piszę?
Po prostu spędzimy miły wieczór. Tylko we dwoje.
Razem z Fredrikiem bawimy się w cosplay.
Aha, cosplay.
Gra też w rockowej kapeli. Są naprawdę dobrzy.
- Rozumiem. - Jesteśmy naprawdę zajebiście dobrzy.
Nie wiem, czy znasz się na muzyce...
Gramy tak jakby rocka, ale nie do końca.
Chodzi o to, że jesteśmy wyjątkowi.
W sumie nie wiem tego na pewno, ale czuję, że jesteśmy oryginalni.
Nasz wokalista ma swój styl i potężną charyzmę.
Kiedy śpiewa: „Moje oczy krwawią”,
pokazuje na swoje oczy i masz wrażenie, że one serio krwawią.
Brzmi spoko.
Gdzie jest album Backyard Babies? Nie mogę go znaleźć.
Tęskniłem za tobą.
Niedługo sobie pójdzie.
- Możesz zostać? - Tylko na chwilę.
W porządku.
Jak chcesz, możesz nie gasić światła.
- Co ty wygadujesz? - Kocham ją!
- Uspokój się! - Dlaczego?
- Kurwa, ty masz żonę! - Tak.
Jeszcze dwa tygodnie temu stałeś tu...
Wiem...
To było, zanim poznałem Sofię. Odmieniła moje życie.
Wszystko, co robiłem do tej pory, było jednym wielkim fałszem.
Zaczynam nowe życie.
Widzi mnie takim, jaki jestem naprawdę, a mnie niczego więcej nie trzeba.
- Billgren znów dzwonił? - Tak, przyjdzie.
- Co on wyprawia? - Uspokój się.
Uszy mu pękają od ciśnienia. Lata do Nowego Jorku i z powrotem.
Rozmawiałeś z Nenne?
Nenne?
„ŻYCIE WYDAJE SIĘ KRÓTKIE,
GDY ROZMYŚLASZ, JAK DŁUGO BĘDZIESZ NIEŻYWY”.
- Cześć! - Cześć!
- Cieszę się, że przyszedłeś z Robinem. - To moja niedziela.
Poza tym chciał cię poznać.
Moglibyśmy coś razem porobić.
Cześć, Robin. Jak się masz?
U taty był taki bałagan, że musiał przyjść tutaj.
- Co będziemy robić, tato? - Nic.
- Tu nie ma nic do roboty. - Nie.
- Są jakieś zabawki? - Nie.
- Dlaczego? - Bo nie mieszka tu żadne dziecko.
- Dlaczego nie mieszka tu żadne dziecko? - Przestań.
- Może moglibyśmy... - Jak dawno temu umarł dziadek?
- Dawno temu. - Tysiące lat temu?
- Nie. Mówiłem, nie ruszaj. - W porządku.
- Nie mówiłeś tego. - Co chcecie robić, chłopaki?
Wybierzemy się na wycieczkę?
Wycieczkę?
On jest taki słodki.
Ma w sobie coś ujmującego.
Jest dorosłym, a jednocześnie małym chłopcem.
Jest jedna rzecz...
- Frank jest... - Nie mów, że jest żonaty.
Nie powiedział ci o tym?
Oczywiście, że powiedział!
- Na samym początku. - Tyle że on jest bardzo żonaty.
Nie chcę, żebyś przeżyła zawód.
Na pewno entuzjazmu mu nie brakuje, ale jest mocno związany z żoną.
To dobrze. Przynajmniej wiem, na czym stoi.
Można na to spojrzeć i tak.
Nie powinnaś się angażować w relację z żonatym mężczyzną.
Nie pozwolisz, żeby mnie pouwodził i porozpieszczał?
Wiem...
- Musimy zaczekać do wieczora. - Ale ja nie chcę czekać.
- A co z Robinem? - Zawsze jest łazienka.
- Nie możemy... - Możemy.
Co chcecie robić w łazience?
Przyniosę ci długopisy i papier, żebyś mógł sobie porysować.
Okej.
- Co wy tam robicie? - Ja pier...
Co się tam dzieje? Co robicie?
Już wychodzimy! Nie martw się!
Mieliśmy się wybrać na wycieczkę!
Dostałeś długopisy i papier? Porysujesz sobie?
Masz talent.
Przykro mi, że nie mam kredek.
Nie masz jakiegoś filmu, który można by mu puścić?
Nie.
Tylko instruktaże fitnessowe.
Włącz mu. Lubi, jak jest kolorowo i coś się rusza.
Będziemy mogli pójść do łóżka.
- Nie możemy, on ma dopiero sześć lat. - Zaprośmy kogoś.
Jak już przyjdzie, to się wymkniemy.
- Nie możemy! - Do sypialni.
Tu Nenne. Cześć!
Nie robimy nic ciekawego. Przeglądałam tkaniny.
Na kawę? Brzmi nieźle.
Ale teraz?
- Weź sobie. - Fajnie!
- Nie wiem, czy Frank chce kawy. - Chcę.
- Tato? - No?
Gdy umrzesz, jak długo będziesz nieżywy?
- Lubi dużo mleka. - Nie jestem niemową.
- A tak, twoje wrzody! - Tato!
- Żadne wrzody. - Jak długo co?
Jak długo?
Gdy umrzesz, to nie żyjesz. Na zawsze.
Tyle wystarczy?
- Nawet za tysiąc lat? - Tak. Na zawsze.
Zjem sobie ciastko.
Skarbie, wiem...
- Wtedy nadal będziesz nieżywy? - Tak, wiecznie.
- Mamy sąsiada... - A za milion lat?
Tak. Przepraszam.
Jak już mówiłem...
Nasi sąsiedzi... są totalnie bezwstydni.
- Zacznij od początku. - No to jeszcze raz...
- Ciągle słyszymy, jak oni... - Przepraszam.
Rosie, możesz mi pomóc?
Co słyszycie?
- Pana, który... - Frank!
…robi różne zwariowane rzeczy.
Życie wydaje się krótkie, gdy rozmyślasz, jak długo będziesz nieżywy.
Zgadza się...
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
- Pracujesz? Dziś sobota. - Wczoraj miałem wolne.
Tak samo mnie to wkurza, jak ciebie.
Gdybym ci powiedział, co robię...
- Nie będzie cię cały weekend? - Nie.
Chcesz powiedzieć, że może mnie nie być cały weekend?
Musimy poświęcić ten weekend.
Jedziemy z Pederem do jego domu na wsi, żeby popracować.
Też jestem zawiedziony. Buziaki, pa.
Zwierzaki mają dziwne podniety.
Co?
Różowy tyłek pawiana z pewnością jest atrybutem seksualnym.
To nie to samo.
Nie, ale to ciekawe, co podnieca zwierzęta.
Samica robi szalone rzeczy, żeby zwabić samca.
Nie lubię, kiedy mówi o samcach, bo wyobrażam ją sobie z gorylami.
Widziałam o tym program w telewizji.
Samce chrząszczy wabią samice wielkimi żądłami.
Im większe żądło, tym lepiej.
Wyobraź sobie, że masz wielkie żądło, które dynda ci między nogami.
A ja się nim podniecam.
Żądlij mnie swym żądłem.
„On to zrobi dla mnie”.
Brzmi to dość prymitywnie.
Mnie się podoba.
Gdyby Nenne mnie teraz widziała...
Może ona też mnie zdradza. Może jest u niej trzech facetów.
Frank!
- O czym myślisz? - Jak bardzo cię lubię.
A gdybym była głucha i cały czas tak do ciebie krzyczała...
nadal byś mnie lubił?
Możemy spędzić całą niedzielę w łóżku?
Nagle zachciało mi się rogalików.
Dobrze...
- Frank! Cześć! - Cześć, Rosie!
Co ty tu robisz?
Co ja tu, kurwa, robię?
Nic szczególnego. Pracuję.
Co kupiłeś?
Bułeczki cynamonowe.
- Dobre są? - Nie, to zwykłe bułeczki.
- Po co ja kłamię? - Przepraszam cię.
- Po prostu sobie idź, Frank! - Na razie.
- Teraz moja kolej. - Poczekaj.
- Cześć! - Wiedziałam!
- Frank ma romans. - Uspokój się.
Jest ostatnią osobą na świecie, którą bym o to podejrzewała.
- Wyluzuj. - Jak ja mam to powiedzieć Nenne?
„Mąż cię zdradza”. „Powiedz mi coś więcej. Chcesz kawy?”
Masz podejrzenia, ale nie wiesz tego na pewno.
Podsłuchałam, jak rozmawiał przez telefon, a dzisiaj go nakryłam.
- To nie moja kolej? - Niech zagra melodię do końca.
Głupia ta gra.
- Ale jest moja! - No to graj.
Widać było, że coś ukrywa. Muszę powiedzieć Nenne.
- A jeśli się mylisz? - Nie mylę się.
Skąd ta pewność? Nie widziałaś go z kobietą.
Georg...
Możemy porobić coś innego? Jak przystało na dojrzałych ludzi?
Pójść do muzeum? Sprawić przyjemność Robinowi?
Ale po co?
„Strona przyznaje, że jej działania przyniosły naszemu klientowi szkodę”.
Czy zarząd się zgadza?
A jeśli Nenne coś podejrzewa?
Oczywiście, że tak.
Jestem kłamcą i zdrajcą!
Mogę stracić nad sobą kontrolę i zacząć ćpać.
Czy ja wariuję?
Może wyrzucę teczkę z umowami do wody?
Dlaczego miałbym to zrobić?
- Wyrzuciłeś wszystkie umowy? - Niedobrze z nim!
Dobrze się czujesz? Odzyskaj te umowy!
Masz po nie zanurkować, a potem wczołgać się za karę do kominka.
Wiem, że to byłoby szaleństwo. Czy ja kiedykolwiek dorosnę?
Sprzedający wyglądał jak seryjny morderca, który uciekł z zakładu zamkniętego.
Nie poznałabyś takiego. Sprawiają wrażenie normalnych.
- Ten tak wyglądał. - Wygląd może mylić.
Wyglądają normalnie. Właśnie to jest najbardziej przerażające.
To może być każdy.
Myślałaś o tym? To może być ktoś, kogo znasz.
- Nawet twój partner. - Frank? Oszalałaś.
Mam tylko godzinę. Muszę działać szybko.
Zjemy w kwadrans. Ile potrwa numerek?
Musimy uwinąć się w 20 minut. Ubranie się, dziesięć minut drogi...
Zostaje najwyżej dziesięć minut na grę wstępną.
Muszę ci coś powiedzieć.
W Stanach są prawdziwi seryjni mordercy.
- U nas na pewno też. - Ale nie tak wyspecjalizowani.
- Wyspecjalizowani? - Nie zauważyłaś tego?
Seryjni w Ameryce mają swoje specjalności.
Jeden morduje prostytutki, drugi czarnoskórych i studentki.
U nas, w Szwecji, zabijają, kogo popadnie.
Skąd te specjalizacje? Dlaczego nie mordują przypadkowych ludzi?
- Myślę, że mają jakieś defekty. - To znaczy?
- Muszą mieć zaburzenia. - Jak wszyscy seryjni mordercy.
Chodzi mi o specjalny rodzaj zaburzeń.
A gdyby dziwnym trafem Nenne tutaj weszła?
Gdyby pracowała jako inkasent w elektrowni?
Szansa niewielka, ale zawsze...
Chciałabym cię o coś zapytać.
Gdybyś podejrzewała kogoś o niewierność,
porozmawiałabyś z nim o tym?
Nie mam pojęcia. Pójdę do klienta.
„WYBRAĆ JEDNĄ OSOBĘ Z WINDY
I PRZESPAĆ SIĘ Z NIĄ”.
To ma być sztuka? Ta sala wygląda jak umieralnia.
Musisz mieć otwarty umysł. To są łóżka szpitalne.
Serio? Dzięki, że mi to wyjaśniłeś.
- Ludziom na wernisażu się podobały. - Tylko mi nie mów, że kupują ten szajs.
Tak samo było z facetem od stolików kawowych i kazirodztwa...
Weź przestań! To najlepsza wystawa, jaką zrobiłem.
- Halo. - Cześć!
Cześć, skarbie.
- Tak dzwonię. - Jestem teraz w Göteborgu.
Zaraz muszę iść na spotkanie.
- Zostaniesz tam na noc? - Tak, wrócę jutro wieczorem.
Na następny dzień od razu idę do pracy.
- Więc jesteś w Göteborgu? - Tak, mam spotkanie z Sofią.
Boże, Frank!
Nigdy wcześniej mnie nie sprawdzała. Coś podejrzewa!
- Co ja mam jej powiedzieć? - Musisz z tym skończyć.
Co ja mam, do cholery, począć?
Może powinienem zainstalować się tutaj? Może ktoś by mnie kupił?
Słyszeliśmy, że wystawiłeś się w galerii.
Kiedy można się spodziewać, że wrócisz do pracy?
Masz gorączkę?
Naprawdę?
Cały czas?
Ty matole! Nie możesz się tak zachowywać.
- Nie możesz tak ryzykować. - Jak to ryzykować?
Oszukiwać w taki sposób.
Chcesz gdzieś dziś wyjść?
Georg też wyjechał. Na konferencję redaktorów.
Jestem zmęczona. Zostanę w domu.
Jak możesz być tak nierozważny? A jeśli ktoś cię zobaczy?
Kto miałby mnie zobaczyć? Idziemy do małej restauracji
w bocznej uliczce. Kto miałby się tam napatoczyć?
Muszę z tobą pogadać.
Trzeba pokazać swoją wrażliwość. Kobiety to lubią.
- Dzieci są wspaniałe, prawda? - Tak.
- Moja siostra ma córeczkę. - Tak?
Ma dwa latka. Czasami jej pilnuję.
- Rozumiem. Fajowo. - Jest urocza!
Czasami nachodzą mnie dziwne myśli...
Gdybym celowo ją upuściła?
Albo wyrzuciła przez okno?
Oczywiście nigdy bym tego nie zrobiła. To myśli kompulsywne.
- Miewasz takie myśli? - Tak, a ty nie?
- Na pewno. - Nie!
Myśli o czymś, czego nigdy byś nie zrobił.
Zakłady, które zawierasz z samym sobą, kiedy widzisz zegar.
„Muszę wejść po schodach przed ósmą, bo inaczej umrę”.
Myślałem, że jestem jedynym, który ma takie myśli.
Każdy to przeżywa. Tyle że nikt się przyznaje.
Tak samo wszyscy wokół cały czas myślą o seksie.
Co ty mówisz? O seksie?
Nie bądź takim zgredem!
- Na pewno o tym myślisz. - Może czasami.
Zawsze, kiedy spotykam jakiegoś faceta,
oceniam, czy jest w nim potencjał.
- Potencjał do czego? - Żebyśmy się ze sobą przespali.
Czy nie wszyscy myślą w ten sposób?
Dobra, przyznaję. Czasami o tym myślę.
Czasami?
- Twoja kolej... - Na co?
Czasami myślę, że muszę wybrać jedną osobę z windy,
z którą mam się przespać.
Może być tak, że babka na początku średnio ci się podoba
i czekasz na to, że może pojawi się ktoś bardziej atrakcyjny...
Stoisz sobie i czekasz, ludzie wchodzą i wychodzą.
A na koniec zostaje ci do wyboru tylko starsza pani!
- Cześć! - Hej.
Chciałabym z tobą o czymś pogadać.
Mogę wejść? To naprawdę ważne.
Kładłam się spać. Możemy pogadać jutro.
Jestem bardzo zmęczona, wybacz...
- To nie zajmie długo. - Naprawdę jestem zmęczona.
- Ale to naprawdę ważne. - Uszanuj to, co mówię!
Oczywiście, ale...
Musimy z tym skończyć.
Czego chciała?
Na pewno coś podejrzewa. No bo po co tu przyszła?
Nie wiem...
Ale to jest...
Po co to nadmiernie analizować?
Miałeś z nią pogadać. Mówiłeś o tym trzy tygodnie temu!
Kazałaś mi nic nie mówić.
Będzie bardziej wkurzona na ciebie niż na mnie.
Mogę o coś spytać? Dlaczego wybrałeś właśnie mnie?
Dlaczego nie kogoś innego?
Lubię cię za to, kim jesteś. Przede wszystkim za urodę.
- Czyli chodzi ci o moje ciało? - Nie!
Ale ja chcę, żebyś pragnął mojego ciała.
No dobra....
Dziwnie to zabrzmiało?
- Tak, trochę. - Troszeczkę.
To ty...
To ty masz męża.
Pomyślałaś o tym?
Nigdy cię o nic nie oskarżałem.
Ja po prostu...
- Cię pragnę! - Pragniesz mnie...
A co, myślisz, że ja nie?
Przecież nie wszystko zależy ode mnie.
Nenne, tkwimy w tym razem!
Musimy gdzieś mieszkać.
- Co z twoim spadkiem? - Nie mogę go podjąć.
Wykonawca testamentu zmarł.
Zrobił się straszny bałagan.
Zrozum, że robię się zazdrosna, kiedy jesteś z Rosie.
Czułam się upokorzona, kiedy tak sobie wyszliście.
Skąd miałem wiedzieć, że do ciebie dzwoniła?
Miałem powiedzieć Rosie: „Nie możemy się teraz pieprzyć.
Jestem związany z Nenne i się kochamy”?
Niezależnie od tego, czyja to była wina, i tak czułam się upokorzona.
- Siedziałam tam i słuchałam, jak wy... - Słyszałaś to?
Oczywiście, wszyscy słyszeli!
Nadal bzykasz się z Frankiem?
- On nie jest zainteresowany seksem. - Gówno mnie on obchodzi.
Musisz to zrozumieć. Nie dbam o niego.
Nie widzisz, że jestem smutna?
Nie pocieszysz mnie?
No pewnie.
Dziękuję za pomoc.
Proszę dać znać, jeśli będę potrzebna. To cudowny chłopiec.
Tak się cieszy, że idziecie do Skansenu.
- W razie czego jestem do dyspozycji. - Będziemy w kontakcie.
Zostało trochę ciasta.
- Chcesz kawałek? - Nie, kawa wystarczy.
Mądra decyzja. Pełno w nim kawałków skórki pomarańczy.
Skórka pomarańczy nadaje się do kosza.
Jesteśmy cywilizowanymi ludźmi!
O czym chcesz dziś porozmawiać?
Widzieliście film Fucking Åmål?
Rzadko wybieram się do kina.
Nie lubię chodzić sam, a moja żona się tym nie interesuje.
Zawsze chodzę sama. Tak lepiej się ogląda.
To straszny wstyd zabrać kogoś na kiepski film.
Wiem, o czym mówisz. Poczuwasz się wtedy do winy.
Jakbyś sam był jego scenarzystą i reżyserem.
Sto procent zgody.
To niezwykłe, jakie myśli krążą nam po głowach.
Każdy rozmyśla na dziwaczne tematy, o których nikomu by nie wspomniał.
- Fakt. - Cały czas!
Wy też macie tego typu myśli, jadąc windą?
Wiesz, czego bym chciał, tato?
Żebyśmy umarli jednocześnie, kiedy będziesz już strasznie stary.
Jak stary?
Co najmniej sto lat.
Dlaczego?
Gdybyśmy umarli w tym samym czasie, nikt nie byłby smutny.
Nie bardzo rozumiem...
- Spałeś z nimi wszystkimi? - Nie, to znaczy...
- Może twój umysł funkcjonuje inaczej. - Czas wracać do pracy.
Hej. Właśnie o tobie myślałem.
Musimy porozmawiać. Wyjdziemy gdzieś?
Co ja jej powiem? To koniec gry.
- Dobry wieczór. Stolik dla dwojga? - Tak.
Proszę za mną.
To oczywiste, że ona o wszystkim wie.
- No hej. - Cześć.
- Przyszliście coś zjeść? - Tak.
- Więc ty... - Tak.
- Słucham? - Co?
- Powiedziałaś: „Tak”. - Nie.
Nieważne.
- Te gołąbki... - One są...
Wybacz... to jest dość zabawne.
To nasz król Karol XII nauczył Turków jeść gołąbki.
Zawiózł je do nich.
- Faszerowane gołąbki. - Nie wiedziałam o tym.
A to nie było odwrotnie? Z tymi gołąbkami...
Słyszałem, że to Turcy przywieźli je do Szwecji...
Przepraszam.
Też muszę iść do toalety.
Co wy tu, do cholery, robicie?
Byliśmy głodni. Co wy tu, do cholery, robicie?
To ponad moje siły.
- Nie mogę tu zostać! - Uspokój się.
Kim ona jest?
Kobieta, z którą sypiasz?
Kim ona jest?
Jakie to ma znaczenie?
Rosie, nie możesz powiedzieć Nenne! Nie zrozumiałaby tego.
Tak sądzisz? Serio?
- Przepraszam. - Jasne.
Cześć, tu Frank. Rosie leci ze mną w wała.
Jeśli to prawda, musisz się przyznać Nenne.
Lepiej, żeby usłyszała to od ciebie.
Doceni twoją szczerość.
Wybieram się na spotkanie.
Co? Frank? Nie, uspokój się.
- Tatusiu, patrz! - Muszę zadzwonić.
Telewizja chce, żebym wystąpił w debacie. Chwila!
Cześć, skarbie. A to szkoda.
Muszę najpierw pogadać z Sofią.
To logiczna kolej rzeczy. Zupełnie jak z przeprowadzką.
Najpierw kupujesz nowe mieszkanie, a dopiero potem sprzedajesz stare.
Mówisz o swojej żonie, a nie trzech pokojach na Odengatan.
Czteropokojowe na Stora Nygatan.
Mam oko na pięciopokojowe na Folkungagatan.
Rosie.
Frank?
Tato, proszę! Jeszcze jeden raz!
To według ciebie jest zabawne?
Halo.
Przepraszam.
Musieliśmy coś przetestować.
Jest dziś ze mną.
Niańka przyjdzie później. Muszę dzisiaj popracować.
Co takiego?
- No weź, tato! - Groził ci?
Tylko ją zbeształem.
To na nic...
Muszę coś zrobić.
„OCH, FRANK! JESTEŚ TAKI CUDOWNY”.
Dotarły do nas wieści z sądu dotyczące...
Muszę się oświadczyć. Natychmiast. Będziemy mogli pojechać w podróż poślubną.
Na Riwierę Francuską lub do Włoch.
Będzie wyglądała cudownie w sukience na ramiączkach i w apaszce.
Po co miałaby zakładać apaszkę? Nikt ich już nie nosi.
Dlaczego wszystko ma wyglądać jak zdjęcie z albumu moich rodziców?
Może to moje wyobrażenie szczęścia.
Frank, jesteś taki cudowny. Nie do wiary, że istnieją tacy mężczyźni.
Co o tym myślisz, Frank?
Halo.
Cześć.
- Gdzie Robin? - Przechodziliśmy obok sklepu Rosie.
Wzięła go do siebie, żeby mu wszystko pokazać.
Uznałam, że to dobry pomysł.
- Jaki pomysł? - Żebyśmy porozmawiali na osobności.
Jasne. To on jest w sklepie?
Masz dla mnie czas?
Dzień dobry!
- Dzień dobry, co przygotować? - Róże.
- Mogą być czerwone? - Doskonale.
- Podobały się jej tulipany? - Bardzo się podobały.
- Gdzie niańka? - Nie wiem.
- Powiedziała, że tu wróci. - Poczytasz mi komiks?
Otwórz szeroko!
- Łatwizna! Czarny. - Zgadza się.
- Jestem mistrzem! - Chcesz jeszcze?
No pewnie. Odgadnę wszystko do końca.
Zamierzam pobić rekord.
- To proste! Zielony. - Błąd. Żółty.
Niech to szlag! Jak gram z Robinem, nigdy się nie mylę.
Jest żółty.
- Kto to? - Napijesz się kawy?
- Kim ona jest? - Opiekunką.
- Nenne. To jest Kajsa. - Cześć.
Ma podejście do dzieci.
Przyszłam ci powiedzieć, że znalazłam mieszkanie na Starym Mieście.
Na Starym Mieście? Rozmawialiśmy już o tym.
Mówiłem ci, że tam to tylko...
Ludzie szczają w zakamarkach, jest pełno turystów...
Pieprzyliśmy się. Troszeczkę.
Ona nic dla mnie nie znaczy.
- Mówiłeś, że mnie kochasz. - Tak.
- Że chcesz mieć ze mną dzieci. - Dzieci...
Co za szmatę tu przyprowadziłeś? Wyrzuć ją!
- Już sobie idzie. - Mam powiedzieć Rosie?
- Zdradzasz Rosie! - Może trochę.
- Jest na niego wściekła. - Bo ją oszukał.
Właśnie.
Ty kłamliwy psie! Draniu! Zdrajco!
- Uspokój się. - Szumowino! Ty homosiu!
Nenne, uspokój się.
Byłem napalony i tyle. To tylko niańka.
Kawałek mięsa.
„Co się dzieje?
Trach! Brzdęk!
Auć! Aua!”
- Kłócą się. - Tylko nie tym!
Chyba go boli.
„Szast!
Prast!”
Zrywam z tobą.
To wszystko jest dla mnie?
- Wychodzę na wykład. - Wiem.
- To wszystko dla mnie? - Tak. Chodź!
Nie chcę, żebyś mi kupował prezenty.
Mamy powód do świętowania.
Jaki?
Mam nadzieję...
Wyjdziesz za mnie?
Przykro mi.
Jak mogłeś być tak głupi?
Nie możesz na nim leżeć. Jakiś Niemiec kupił je za 200 tysięcy.
Nie przewidziałeś tego, że odmówi?
Myślałem, że się kochamy.
Ona ma 24 lata. Znacie się od trzech tygodni.
- Prawie miesiąc. - Przestraszyła się.
Przestraszyła? Niby czego?
Co ja teraz zrobię?
Wszystko jest beznadziejne.
- Nie mogę wrócić do poprzedniego życia. - To byłoby trudne.
Wszystko schrzaniłem!
Jak mogłem być tak bezdennie głupi?
Odpowiedz mi na jedno pytanie.
Jakie?
Jak mogłeś być tak bezdennie głupi?
Co tu się wydarzyło?
Siedziałem tak sobie i myślałem...
że ja...
Zorientowałem się, że chcę ci powiedzieć...
że trochę oszukiwałem.
Była tu ze mną niańka i...
Wszystko ci opowiem później. Obiecuję.
Jest tu ktoś, kto tęsknił za swoim tatą.
Jak się masz?
Pomyślałem sobie, że moglibyśmy...
Zapomnieć o tym i zrobić coś fajnego.
- Chodźmy do Skansenu. - Tak, do Skansenu!
Znam gościa, który go prowadzi, więc wejdziemy za darmo.
Frank!
Przeżyliśmy ostatnio kilka wzlotów i upadków.
Ale teraz się pojednaliśmy.
Wiemy, na czym stoimy, naprawdę.
Mówiłeś, że się od siebie oddalacie.
Co miałeś na myśli? Czy któreś z was znalazło sobie kogoś innego?
- Ależ nie. - Nie.
Ale rozważaliście rozwód?
- Nie. - Do tego nie doszło.
- Myślę, że my po prostu... - ...oddaliliśmy się od siebie.
Postanowiliśmy na poważnie dać naszemu małżeństwu szansę.
Wznieśliśmy je na solidnych fundamentach naszej miłości.
Jego budulcem jest też wzajemna szczerość.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
To mi wygląda na optymalny scenariusz.
To niesamowite, że się zeszliśmy. Kocham Nenne bardziej niż kiedykolwiek.
Nareszcie możemy wspólnie budować nasze życie.
Cieszę się, że mamy nową terapeutkę.
Dojrzałą, poważną kobietę...
Wygląda na stabilną emocjonalnie...
doświadczoną...
i jakby nieco napaloną.
KONIEC
Napisy: Marcin Mituniewicz