Takie dzisiaj czasy mamy W kinie przemoc, w telewizji seks
Gdzie się dawne zasady podziały
Co dobrą drogę pokazywały?
Szczęście, że jest z nami Family Guy
Bo nas rozbawi
Albo sprawi, że się...
Płakać chce!
On się Peter zwie!
Halo? Pomoc techniczna?
Wehikuł czasu wywala mi kod błędu 17.
Nie, nie uprawiałem na nim seksu z niedźwiedziem.
Gdyby jednak jakiś miś doznał na nim rozkoszy absolutnej,
czy to narusza gwarancję?
Ojej. Problemy z wehikułem czasu?
Znam wehikuł, który nigdy się nie psuje
i może zabrać was wszędzie i o każdej porze.
- Dobra książka. - Sorki, mój pies odwala cringe.
HISTORIA ŚWIATA
Jestem Brian Griffin i dziś zabiorę was moim wehikułem czasu
do trzech okresów w historii.
Nie mam pojęcia. Pewnie ma zasądzone prace społeczne.
Zacznijmy od historii rewolucji francuskiej.
Był rok 1789.
Król Ludwik XVI i jego żona Maria Antonina
organizowali imprezy w stylu Moulin Rouge, które często przeradzały się w orgie
i kończyły obryzgiwaniem ścian fiki-miki ja-ja ja-ja.
Więcej piosenek! Głośniej!
Aż im będą pękać głowy.
Tak, Wasza Wysokość.
Boże, uwielbiam francuskie tańce.
W życiu nie widziałem nic seksowniejszego
od rzędu kobiet zadzierających nogi.
Złe wieści, królu Ludwiku. Francja tonie w długach.
Co?
Same prawa autorskie do muzyki u Baza Luhrmanna
doprowadzą nas do bankructwa.
Ojej.
Ale nasi dzielni francuscy robotnicy
pracują już cztery godziny tygodniowo, z wakacjami jedynie zimą i latem.
Nic nie da się zrobić?
Myślę, że powinniśmy opodatkować chłopstwo.
Nie, żadnych podatków.
Moglibyśmy też anulować subskrypcję VooTube premium
na rzecz zwykłego VooTube'a z reklamami.
Dobra, dowalmy te podatki.
Robi się tu coraz gorzej, w tej Francji.
Święte słowa. Wywalili mnie nawet z roboty.
Przerzucałem widłami siano z tamtej kupki na tę.
Cała gospodarka Francji to przerzucanie siana tam i z powrotem.
Złe wieści, panowie.
- Przyszedłem po podatki. - Co?
Król nakłada podatek gruntowy i pogłówne.
Pogłówne? Ale to mogą być tysiące!
Do tego dochodzi podatek od soli.
Ale pogłówny też się łapie na ten podatek od soli.
Hańba!
Słuchaj no, Robespierre, we Francji aż kipi od niepokojów.
Racja, Danton.
Powinniśmy to wykorzystać i podżegać do rewolucji.
- Dla ludu. - Tak, dla ludu.
Na pewno nie po to, żeby na tym skorzystać,
oszaleć z władzy i ścinać wszystkim głowy,
a w końcu nawet sobie nawzajem.
Tak, jasne. Dla ludu.
Zapamiętajcie to, to tak zwana zapowiedź.
Jestem Chris Griffin i zajmuję się nie tylko masturbacją.
Obywatele Francji, potrzebujemy rewolucji.
Właśnie! Król Ludwik zniszczył francuską gospodarkę!
Poza tym, minie jeszcze kilka stuleci
zanim zjawią się arabscy imigranci,
ale zacznijmy się na to wkurzać już teraz.
Mądrze gadają.
- Potrzebujemy rewolucji. - Tak!
Nie mogę się doczekać, aż symbolem Francji będzie baba z cycem na wierzchu.
Zaklepuję machanie flagą na barykadzie.
Lubię barykady.
Pora wstąpić do naszego klubu rewolucyjnego, jakobinów.
Też mogę do waszego klubu jakobinów? Bo ja ciągle sobie jakobię.
Serio, z cztery, pięć razy dziennie.
Jestem Chris Griffin i nadal się masturbuję.
Kolejne złe wieści, Wasza Wysokość. W Paryżu brakuje chleba.
O nie. Co robić, szwedzki piekarzu?
Niech jedzą ciasto.
Idealnie, bo Francja ma akurat okropną nadwyżkę ciasta.
Mario Antonino, nakaż wszystkim,
żeby zabrali się za jedzenie ciasta. To na pewno pomoże.
- Nie wkurzą się? - Skąd. Będą zachwyceni.
Precz z królem!
I precz z Marią Antoniną! Nie jest Francuzką, tylko Austriaczką!
Austria to nasz wróg.
Kim jesteście?
Bandą bezrobotnych frajerów, robiących z kobitki kozła ofiarnego.
Wtedy dzieją się najlepsze rzeczy.
Szczerze to jesteśmy wściekli na całą szlachtę,
poza gościem, co tak fajnie wskazuje palcem.
Mega.
My, obywatele Francji,
niniejszym aresztujemy króla i królową.
Do lochu z nimi!
Tak! A ja zabieram magiczny zegar z Pięknej i Bestii.
Ten, co ożywa i śpiewa.
To zwykły zegar.
Zwykły świecznik.
Witajcie, obywatele, w nowym rewolucyjnym reżimie.
Właśnie. We Francji zajdą pewne zmiany.
Od teraz, witając się,
będziemy dawać sobie po dwa całusy w policzek.
Buziaczki w oba policzki!
- Świetnie. - Pokażemy im, Robespierre?
Chyba załapali. Wyraziłeś się jasno.
Walczymy o wolność i równość.
I jeszcze jedno ogłoszenie. Mamy to.
Będzie szósty sezon Emily w Paryżu.
Brawa dla was.
Zrobiliście to. Każdy z was.
W każdym razie: wolność, równość i prawa obywatelskie dla mężczyzn.
- A prawa dla kobiet? - Nie, tylko dla facetów.
Niniejszym skazujemy króla i królową na śmierć.
Jakieś ostatnie słowa?
- Tylko nie znowu o ciastach. - To nie.
Zniszczcie obrazy olejne pod moim materacem.
A teraz Maria Antonina.
Co się stało?
O rany.
Żartobliwa sztuczna szyja Marii Antoniny
pochodzi ze sklepu z gadżetami Jacques'a z Attleboro we Francji.
- Nabrałam was! - Dobre, Marie.
Pamiętajcie, jak nie śmieszy, to nie od Jacques’a.
Dobra. A teraz brutalnie ją zabij.
Było fajnie, ale zanim pójdziecie,
mamy dla was jeszcze kilka egzekucji niespodzianek.
Żandarm królewski.
Babsko, co darło ryja na spotkaniu.
J. K. Rowling. Sami wiecie za co.
Ten koleś, Josh, który jako pierwszy
wrzucił fotę z plaży z opisem „Moje dzisiejsze biuro”.
- I Danton. - Co? Ty suko!
Miałem to zrobić tobie.
Super. A najlepsze, że mnie to na bank nie spotka.
Wiem, chciałem być głową państwa, ale...
Mózg mi się zatrzymuje.
Nie wierzę, zaliczyliśmy całą rewolucję francuską
i ani jednej piosenki z Nędzników.
Akcja Nędzników dzieje się podczas powstania w 1832,
a nie rewolucji z 1789 roku.
Głupie to.
Meg, prosiłam, żebyś nie brała moich staników sportowych.
To nie ja.
Cóż, zniknęły. Co się z nimi niby stało?
Przestańcie liczyć swoje staniki.
Nieważne, gdzie się podziały.
Rodziny czasem się kłócą.
Ale wiedzieliście, że w pewnym momencie historii USA
członkowie rodzin prowadzili ze sobą wojnę?
Co? Co to ma być?
Prace społeczne. Za coś go przymknęli.
- Co zrobiłeś? - Ruszajmy w kolejną historyczną podróż!
Podobno podkradał zamówienia na wynos w Starbucksie.
WOJNA SECESYJNA
Czy on wygląda na Rasheeda?
Nasza historyczna podróż do roku 1861...
Będą pamiętać, jak wygląda Rasheed, Brianie.
To był rok 1861. Ameryka zaprzysięgała nowego prezydenta.
Ja, prezydent Abraham Lincoln, ślubuję, że będę mieć otwartą głowę.
Zwłaszcza tył mojej głowy będzie bardzo otwarty i odsłonięty.
To również zapowiedź. Brian pozwolił mi pomagać.
Dzięki, że mnie wybraliście.
Na wstępie przepraszam za moją chorą psychicznie żonę.
Co, do cholery?
Mówcie mi: Szczery-we-wszystkim oprócz-tej-jednej-rzeczy-Abe.
Lub Dwudziestopięciocentymetrowy Abe.
- Sami wybierzcie. - Akurat.
Ona majaczy. Kompletna wariatka.
Nieważne. Wróżę Ameryce świetlaną przyszłość.
O ile na mapie nie pojawi się masa strzałek i wybuchów.
Ale Ameryka doczekała się strzałek i wybuchów.
I narracji takim głosem.
Oraz smutnej melodii na skrzypcach, którą muszę zagrać sam,
bo cały budżet muzyczny poszedł na Moulin Rouge.
Byłem z tym w America’s Got Talent
i Howie Mandel stroił sobie ze mnie żarty.
W każdym razie nadeszła wojna i padło 600 tysięcy dzielnych wąsów,
gdy brat ruszył walczyć z bratem.
Przyszły mundury. Wysłali po jednym z każdego rodzaju.
Dziwne.
Szare są od Louisa Vuittona, a niebieskie z TJ Maxxa, więc...
- Spoko, będę w Unii. - Git.
Lubię szarość, pasuje do wszystkich nieboszczyków.
Życzcie mi powodzenia. Wyruszam walczyć w bitwie pod Bull Run.
Ale kicha.
Dobra wiadomość jest taka, że zostaję w Bull Run.
Nie ma szans na drugą bitwę w tym samym miejscu.
Kurde, nie uwierzycie.
Strzały i wybuchy zbliżają się do Waszyngtonu.
Nie ocalimy Unii.
Może, zamiast myśleć tylko o Unii,
powinniśmy walczyć o zniesienie niewolnictwa
i wolność dla wszystkich Amerykanów?
Dobra, idziesz do czubków. Dlatego sypiam z facetami.
Też sądzę, że powinniśmy walczyć
o zniesienie niewolnictwa i równość dla wszystkich Amerykanów.
Dzięki, Fredericku Douglassie. Racja. Trzeba uwolnić Czarnych.
O to właśnie chodzi.
I posłać ich na pierwszą linię frontu.
- Że co? - Nie bój żaby.
Będziecie w dobrych rękach generała Ulyssesa Granta,
najzdolniejszego stratega-alkoholika Ameryki.
Południe wciąż się na mnie gapi.
Jak Boga kocham, jeśli zerkną jeszcze raz...
- to tam pójdę... - Wyluzuj, stary.
Myślicie, że jesteście ode mnie lepsi?
Spokojnie.
Skupmy się na naszych głównym celu.
Obronie Gettysburga w Pensylwanii.
To ta dziura zabita dechami?
Nie, to kulturalna i gospodarcza metropolia.
Poświęćcie wszystkich, by bronić tego miasta!
Ale Stewart ma rację. Gettysburg jest do bani.
Jak damy radę tam, damy radę wszędzie.
Gettysburg! Wszyscy muszą zginąć, by go ocalić!
W całym mieście mieszka osiem osób.
Koniec dyskusji.
Lecę na drzemkę-przytulankę z Joshuą Speedem.
Wygooglujcie go sobie.
- Jest spoko. - No, spoko.
Po prostu nie stać mnie na własny materac.
Materace kosztują z miliard dolarów, bo to dawne czasy.
GALA OTWARCIA CMENTARZA W GETTYSBURGU Prowadzi Bob Hope!
Sponsor: Czapki Wojskowe z Podwiniętym Daszkiem
Ta wojna strasznie się ciągnie, co?
Gdyby wojnę secesyjną puścili w ABC, zdjęliby ją po 13 tygodniach.
Ten rekrut Konfederacji, którego widzieliśmy wcześniej,
został aktorem teatralnym w Waszyngtonie.
Kariera ewidentnie mu nie szła.
Aż dostał fuchę na otwarciu cmentarzu w Gettysburgu.
W końcu wielka szansa dla Johna Wilkesa Bootha.
Sześciu secesjonistów szło szosą.
- Sześciu secesjonistów... - Przepraszam, pan Booth?
Owszem, tak figuruję w programie.
Choć liczyłem, że użyję pełnego nazwiska: John Wilkes Booth Romijn Stamos.
- No cóż, przykro mi, ale wypadłeś. - Co? Dlaczego?
Przyszedł prezydent Lincoln. Chce przetestować nowy materiał.
Dobra. „Cztery razy po dwie dekady i siedem lat temu...”
- Zaraz. Co to znaczy? - Dekada to dziesięć lat.
- No to powiedz „87 lat temu”. - Wolę tak.
Stracisz publikę na wstępie.
- Będą liczyć w głowach. - Jest git.
Wcale nie. Masz podnieść ich morale.
A dajesz im jakieś zadanie z algebry. Spróbuj tak:
„Sorry za spóźnienie. Nie mogłem znaleźć adresu Gettysburga”.
No nie wiem.
Daj spokój, idealne. Zacznij od mocnego żartu i już ich masz.
Ej, koleś. Nie możesz tak po prostu wywalać ludzi.
- Nie wiem, o co chodzi. - Olej go.
- To tylko jakiś urażony aktor. - Przykro mi, o cokolwiek chodzi.
Szanuję aktorów.
- Może strzelisz mi headshota? - Zapowiedź.
A teraz wielkie brawa dla Abe’a Lincolna.
Dzięki, Bob.
Mary Todd zapewne też jest tu dziś z nami.
Lincoln nie rusza się bez swojej przykrywki.
Oj, Bob.
W końcu w 1865 roku padło Richmond, stolica Południa.
Wojna skończona. Jedź do Appomattox spotkać się z przywódcą Południa.
- Znasz go? - Generał Lee.
- Najpierw o nim poczytaj. - Znam go doskonale.
- Generał Lee. - Masz go znać konkretnie.
Znam go konkretnie. Generał Lee.
- Znasz go? - Owszem.
- Generalnie? - Owszem.
- Musisz go znać lepiej. - Kogo?
- Przywódcę Południa, co znasz generalnie. - No właśnie, znam go. Generał Lee.
- W tym problem. - Jaki problem?
Mówisz, że generalnie go znasz.
- No tak. - Masz być ekspertem.
- Jestem ekspertem. - Ale...
Przyjaźnimy się. Walczyliśmy razem w Meksyku.
Bacznie go obserwowałem.
Nikt na świecie nie zna go lepiej.
Gwoli jasności: jesteś ekspertem od przywódcy Południa.
W pełni. Całkowicie. Absolutnie. Generał Lee.
Ale...
Dla naszego kraju był to trudny czas politycznie.
Ale komediowo prostszy.
Walki ustały.
Amerykanie nie będą toczyć wojny domowej pewnie aż do 2028 roku.
Ale ta historia kończy się w loży teatru z Abrahamem i Mary Todd Lincolnami.
A może po prostu Mary Lincoln?
Todd to nazwisko rodowe. Zostawiłam je dla tradycji.
Wariatka. Wezwijcie gościa z wielką siatką.
To najnowszy krzyk techniki w psychiatrii.
Lincoln nie żył.
A Booth wykrzyczał słowa, które przeszły do historii.
Ja to zrobiłem?
Zabójstwo Lincolna zostało nagrane z udziałem publiczności na żywo.
Pijany Małż
Zauważyliście, że w ostatnim Dilbercie
Dilbert ciągle sprawdza ludziom krocza przed damską toaletą?
Biurowe sprawy.
Peter śmieje się z żartu. Ja też mam dla was jeden.
Sześć milionów Żydów, Romów, komunistów i intelektualistów załadowano do wagonów.
II WOJNA ŚWIATOWA
- Tyle że to zdarzyło się naprawdę. - To ma być żart?
Odrabia prace społeczne.
Zaatakował robota dostawczego czy coś.
Jest rok 1939. Wojna dotarła do Europy.
Strzały i wybuchy powróciły.
Ja też wróciłem, bo od ostatniego razu
podszkoliłem się w grze na skrzypcach.
Nieźle, co?
Nie uwierzycie, ile można się nauczyć z YouTube'a.
Zagraj Mumford and Sons!
Nie będę grał tego...
Wkrótce Brytyjczycy musieli szukać schronienia w metrze.
Które nazywają „Tube”.
Jedząc frytki. Oczywiście mówią na nie „chipsy”.
Ciężarówka to „lorry”. Co tam jeszcze?
Dziwny mały kraj.
Halo, Franklin?
Prezydencie Roosevelt, słychać mnie?
Churchill, co tam w Anglii? Dobrze?
Nie, fatalnie. Naziści nas bombardują.
Blitzkriegują Europę. Zajęli Paryż.
Tylko nie Paryż! Powiedz, że gość celujący palcem ocalał.
Uwielbiam go.
Pomożesz nam, Franklinie?
Kiepski moment, Churchill. To nasz wieczór randkowy z Eleanor.
Eleanor, a ty dokąd?
Idę z dziewczynami pograć w lacrosse,
a potem będziemy sobie wsadzać palce gdzie popadnie.
Eleanor uwielbia spędzać czas z kumpelami.
Roosevelt nam nie pomoże.
Słyszałem też, że Rosja podpisuje pakt z Hitlerem.
Jako mój główny generał, musisz jechać do Moskwy,
znaleźć ich przywódcę i powstrzymać go.
Bez obaw, sir. Zrobię to. Powstrzymam Stalina.
Cieszę się, że nie zwlekasz z wyjazdem.
- Ale masz jakiś plan? - Oczywiście, sir.
- Jaki? - Powstrzymać Stalina.
- To ma być plan? - Myślałem, że tego pan chce.
Jasne, że chcę, byś powstrzymał Stalina. To kluczowa sprawa.
- Czyli mamy plan. - Jaki?
- Żeby powstrzymać Stalina. - Ale...
Pod względem komediowym II wojna światowa też była prostsza.
Wysiłki Ameryki, by trzymać się z daleka, spełzły na niczym,
gdy Japończycy zaatakowali Pearl Harbor.
„7 grudnia 1941 roku,
data, o której pewnie wiedziałem, ale i tak pozwoliłem jej nadejść...”
Znaczy: „Data, która zapisze się hańbą. Stany Zjednoczone...”
Dziewczyny, nie znacie się na elektronarzędziach.
- Mylisz się. - Co się dzieje?
Pańska żona i jej kumpele znów kłócą się o marki narzędzi.
- DeWalt. - Ryobi.
Ach te dziewczyny i ich sprzęt budowlany.
Eleanor, możecie trochę ciszej? Przemawiam do narodu.
- Jest spoko. - No, spoko.
Wiele pierwszych dam sprowadza kumpele do Białego Domu,
co ja zrobiłam naprawdę.
- Zupełnie normalne. - Ryobi.
Panowie, jesteśmy tu, by zaplanować desant na Normandię.
Trzymaj kurs. Już prawie.
Trzymaj kurs.
Szeregowy Ryan, wyłączyłeś komputer celowniczy. Co jest?
Użyj Mocy, Matcie Damonie.
Przestańcie, to ważne.
- Jasne. Pierwsze pytanie. - Tak?
Czy w czołgach są kible? Muszą być, co nie?
Nie przerwą wojny, żeby ktoś mógł iść postawić klocka.
Pewnie walą do lufy. I potem strzelają klockami.
Możemy się skupić?
Skupiamy się. Jesteśmy mega skupieni na „Dideju”.
Chyba to się nazywa „D-Day”.
No i proszę. Już się czegoś uczę.
Wróg wylądował na plaży Omaha.
Aliancki atak pancerny przez Włochy.
Zasypują nas klockowymi pociskami.
A siły sowieckie
zbliżają się do Monachium.
O nie!
Spokojnie.
Będzie dobrze, gdy kapitan marynarki von Trapp
z Austrii, kraju bez dostępu do morza, zgłosi się do służby.
Mein Führer, von Trapp...
Kapitan von Trapp z rodziną uciekł do Szwajcarii,
bo zakonnice majstrowały przy jeepie.
Kto uważa, że da się zrobić porządny
Talent Show III Rzeszy bez rodziny von Trapp,
zapraszam na słówko na osobności.
JAK MOGLIŚCIE DO TEGO DOPUŚCIĆ?
Kiedy von Trapps śpiewali „So Long Farewell”,
ewidentnie żegnali się z nazistami!
Jak mogliście nie załapać podtekstu?
Mein Führer,
mamy zdobywczynię trzeciego miejsca, Fraulein Schweiger.
A, ta, co w kółko się kłania?
Mnie to bawiło, Führerze...
To był tylko jeden numer!
Owszem, zabawny.
Ale nie zbudujesz na tym całego show!
Szybko się znudzi!
Już się znudziło!
Max pod koniec był już poirytowany!
Nawet nie łapię odniesień.
Och, może mniej TikToka,
a więcej „Dźwięków muzyki”, idiotko.
Roosevelt pokonał Niemców,
ale nie dożyłby zwycięstwa na Pacyfiku.
Pałeczkę przejął Harry Truman.
Harry, słuchaj, Hirohito chce się poddać.
Pora zawrzeć pokój z Japonią.
Kumam. Lecieć do Japonii zrzucić bombę na Hiroszimę.
Nie, nie! Chcą się poddać.
- Masz zawrzeć z Japonią pokój. - Dobra.
Świetnie. Teraz powtórz.
Jasne. Rozwalam Hiroszimę atomówką.
Nie! Japonia chce się poddać. Zawrzyj z nimi pokój.
- Jasne. I atomówka na Hiroszimę. - Nie, nie!
I tak dalej.
Z powodu reglamentacji wojennych
musieliśmy w kółko wracać do skeczu o Pacie Tillmanie z 2007 roku.
Dzięki za wsparcie, dzięki któremu świeże żarty
mogą trafiać do naszych żołnierzy.
W końcu Japonia się poddała.
Nie wnikajcie dlaczego. Wojna się skończyła.
Nareszcie Ameryka świętuje masą wymuszonych pocałunków.
Spokojnie. Twój mąż się nie dowie.
WOJNA SKOŃCZONA!
Lunch z kumpelami? Pewnie z Susan, co?
To tyle w naszej dzisiejszej przygodzie z historią.
Mam nadzieję, że lepiej zrozumiecie wszystkie wzloty i upadki,
które składają się na naszą historię.
Możecie też otrzymać e-mail z sądu hrabstwa Quahog
z potwierdzeniem, że prowadziłem wolontariat edukacyjny.
Kliknijcie link.
I wypełnijcie krótki formularz. Będę wdzięczny.
Czyli wolno legalnie kupować pościel dla Jenny Ortegi.
Dowolną ilość. Ale nie można dostarczyć jej osobiście.
Wszyscy czegoś się nauczyliśmy. Słodkich snów, Jenna.
Napisy: Anita Rudomina