W telewizji dziś jedno gości Festiwal przemocy i święto nagości
Gdzie się podziały tradycyjne wartości
Które odrzucił świat zły
Na szczęście jesteśmy my
Rodzinka w komplecie Co na całym świecie
Niezmiennie wzbudza w was
Śmiech przez łzy
Oto właśnie my
FAMILY GUY: GŁOWA RODZINY
Hej, dzieciaki, nie zamulajcie.
Poproście o najmodniejszy prezent tych Świąt:
Pytającą Pandę!
Pochodzi z Chin i ma do was mnóstwo pytań.
Jaki kolor lubisz?
Kogo popierają twoi rodzice?
Ile wykazują w rozliczeniu podatkowym?
To tylko niektóre z pluszowych pytań.
Świeci oczami ze szczęścia
i na widok kart kredytowych.
Kiedy zobaczy, jak ktoś wpisuje hasło,
zatańczy dla ciebie.
Kocham cię, Pytająca Pando.
Przesyłanie zakończone.
ZAMÓW JUŻ DZIŚ!
Dotrze w sam raz na amerykański świąteczny czas.
DLA PRACOWNIKÓW AMERYKAŃSKIEGO RZĄDU 20% ZNIŻKI
Muszę ją mieć.
- Serio? - A jak myślisz!
Jestem dzieckiem i widziałem reklamę.
Nie zasługuję na amerykański świąteczny czas?
Zasługujesz.
Ale nie widzisz, jak jawnie wpisujesz się
w napędzający Święta konsumpcjonizm?
Chris, wypuść, proszę, psa.
Tak jest.
Dziękuję.
- Tu jest bardzo zimno! - Zbieramy się.
Czas na tradycyjne zapalanie lampek.
Co się dzieje? Nie słyszę.
Lampki, wyczes. No to startujemy.
Czekaj, co to jest?
Nic takiego.
Taki mój wkład.
Biorę 50 ugotowanych na twardo jaj
i rozdaję ludziom.
Czaimy, Meg. Masz swój mroczny świat.
Ta to ma swój mroczny świat.
Przez tę wielką torbę jaj mówią na mnie „laska z jajami”.
Nie obrażę się, jeśli to podłapiecie.
Znowu ta szopka z jajami? No bez jaj.
DOROCZNE ZAPALANIE LAMPEK RATUSZ
Prrr, Quahog, prrr.
Witam wszystkich i każdego z osobna na uroczystym zapalaniu lampek.
O, laska z jajami. Huevo, raz!
Wyśmienite żółtko.
Cztery i pół minuty.
Nie bójcie nic.
Wszyscy zdążą się spotkać z Mikusiem
i złożyć zamówienie na dobra wszelakie.
Tutaj, przed ratuszem,
wystawiam drewnianą szopkę, co to ją własnoręcznie wyrzeźbiłem z buku
trzaśniętego piorunem w ostatnich meteorologicznych zawirowaniach.
Super, tego nam trzeba. Więcej religii w przestrzeni publicznej.
I na to idą moje podatki.
W życiu nie zapłaciłeś centa podatku.
Dzięki kwocie wolnej.
Dobry żart tynfa wart, ale Jezusa to ty szanuj.
Zluzuj, Brian, Święta są. Machnij se jajo i nie wydziwiaj.
Żeby zapalić lampki, podam tej tu zabawce
nazwisko panieńskie mej matuli.
Abernathy.
Wesołych świątecznych transferów danych!
Zalany Małż
Święty już rozgrzewa apkę do nabijania kilometrów, co?
Czytamy twoje tweety, Joe.
Same się nie polubią.
Patrz, ten to wygląda jak zbity pies.
Puśćmy świąteczne piosenki z szafy grającej, żeby go powkurzać.
Znam idealny kawałek.
- Co to ma niby być? - Najlepsza piosenka świąteczna.
Kiedy tylko ją słyszę,
od razu czuję zapach świerku.
Gdzie ona jest świąteczna? Nie ma tam słowa o Świętach.
Ale o Mikołaju.
Długa noc na autostradzie?
Dostarcza prezenty.
Teledysk nagrywali na polu w środku lata.
Quagmire, nie wszędzie na Święta leży śnieg,
łącznie z miejscem narodzin Jezusa.
Albo wokalista jest z Australii.
Nie jest z Australii! Przecież wspomina o Vancouver!
Bo Australijczyk nie wie, co to Vancouver?
Trąci mi to rasizmem.
Joe, do cholery! Briana mieliśmy wkurzać.
Dobra, kumam.
Kupa złego na jednego,
który przejrzał Święta.
Wiecie, o co chodzi w tym święcie, tak?
O to.
Miniaturowe skrzypki?
Masaż moszny?
Jak we Włoszech?
Nie rozmawiamy na migi.
Kasa! Chodzi tylko o kasę.
Święta aż tak cię mierżą?
Po prostu…
nie mogę znieść tej dorocznej zbiorowej hipnozy.
Choćby kolędowanie. Wolę to przemilczeć.
Ależ śmiało.
Nie, naprawdę.
Jak się rozkręcę, całą noc będę o tym nawijał.
Mam czas. Oficjalnie cię rozkręcam. Wymień choć jedno.
Od czego tu zacząć? Ile ja mógłbym o tym gadać.
Dużo masz tego czasu?
Całą noc. Nikt na mnie nie czeka.
Zacznijmy od, no, samego śpiewania.
Walcie się!
Walić bałwany, renifery, koncerty kolęd w telewizji!
Nakatomi i wszystkich samych w domu!
Ale z Nakatomi to już przesadził.
Durne Święta.
Kto nazywa renifera „Fircyk”?
Co to, jakiś dawny hipster?
Oż cholera jasna!
Bo nie mogłem zarąbać w przeforsowaną menorę?
Stoi, tak? Jak już wam tak zależy.
Dziękuję.
Kurde, jest źle.
Po tym, co nagadałem, pomyślą, że to celowo.
Trzeba ukryć dowody.
Szkoda, że nie ma mi kto tego zabrać,
bo wtedy bym…
Zostaw! To moje!
To teraz gdzie ukryć stare poobijane auto. żeby nie rzucało się w oczy.
Budżetowe linie lotnicze PARKOWANIE DŁUGOTERMINOWE
Wiedziałem, że się uda. Zwłaszcza po ostatnim locie.
Grupa jakaśtam, zapraszamy na pokład.
Można już się naparzać.
Wita państwa Tom Tucker.
O choinka! W zaułku znaleziono ciało bezdomnego mężczyzny.
Zanim jednak o tym, posłuchajmy burmistrza Westa,
który zgłosił zaginięcie wyrzeźbionej przez siebie szopki.
NIEZŁA SZOPKA
Panie burmistrzu, co wiadomo o szopce?
I niesłusznie wlepionym mi mandacie.
Przypominam, że gałąź zasłaniała znak.
To było drzewo liściaste
i o tej porze roku całkiem nagie.
A znak był wyblakły.
Wróćmy do śledztwa.
Sprawca powinien mieć się na baczności,
bo wytropię go
jak niedźwiedź grizzly kabanosa
zostawionego na desce rozdzielczej.
Ubolewam nad tym, że Zachód złagodniał.
Zrobił mi smaka. Ktoś chce kabanosa?
Byle nie googlować składu.
Ależ to dziwne. Po co kraść szopkę?
Powiesz mi, co jest grane?
Co? Nic przecież.
Wiem, że kłamiesz,
bo zawsze wtedy piszczysz na końcu zdania.
Bzdura! Co ty wymyślasz?
No dobra.
Tak, to ja. Zniszczyłem szopkę samochodem,
ale nikomu ani słowa.
Mogę mieć kłopoty. Ukryłem dowody.
Porządnie chociaż?
Spaliłeś szczątki i zatopiłeś auto?
Zostawiłem na parkingu lotniskowym.
Bo tam stoją same złomy. Niegłupie.
Bez paniki. Wyjedziemy z miasta
i zaczniemy nowe życie.
Co? O czym ty…
Kupilibyśmy dom w Cincinnati za 43 000 $.
Stewie, nie wyjadę stąd. Co, ile?
Duży. 3 sypialnie, podłoga z drewna.
Za 43 000? Obłęd. Spłacilibyśmy raz-dwa.
Urządzilibyśmy ci gabinet
i pokój dla dziecka.
- Co? - Albo pracownię.
Cholera! Kto to?
Uszanowanie.
Czy mógłbym wam zadać kilka pytań?
Pan jest gość z telewizji.
Proszę. Ja jestem gość z kanapy.
Szybko. Potrzebuję alibi.
Wczoraj wieczorem oglądaliśmy w domu Taniec z gwiazdami.
W moim przypadku się zgadza.
Tom Bergeron był świetny.
Facet dał czadu.
Teraz prowadzi Tyra Banks! Wyłożysz się!
A ty, Peterze?
Słyszałem, że nie myjesz zębów.
Myję.
Wszystkie?
Większość.
Uważaj. Zęby to drzwi do ciała.
Mogę pomówić z twoim antyświątecznym psem?
Ho, ho, ho. Kto to do nas zawitał? Może lukrowaną laskę?
Ja dziękuję.
Ho, ho, spoko. Pańska strata.
W końcu to najgroźniejszy smakołyk świata.
Zaostrza się od lizania.
Ale dla tego smaku pasty do zębów zdecydowanie warto.
To znaczy, wesołych!
Brianie, gdzie byłeś wczoraj między 22.00 a północą?
Pomyślmy. Bank żywności do 8.00, potem To właśnie miłość, znowu.
I żadnego Toma Bergerona w Tańcu z gwiazdami,
bo już go nie prowadzi.
To bardzo pomocne.
Świetnie, bo z całego serca pragnę,
żeby złodzieja spotkała sprawiedliwość.
Wielce miło mi to słyszeć.
Myślałem nawet, że taki ogar jak ty
może wyniuchać jakieś ślady i podjąć trop.
Co ty na to?
Pewnie! Tak się składa, że byłem przez chwilę psim detektywem.
- To jest Jenny, ale to nie jest jej tata. - A skąd!
Jeśli wejdzie do auta,
nikt jej więcej nie zobaczy.
- Właśnie. - Jestem komisarz McGruff.
A ja – sierżant Wark, bo warczę na przestępców.
Widzicie te dzieci? Dziś, jak co dzień, w naszym kraju zaginie 60 takich dzieci.
Rowery leżą.
- Na gigancie. - Podnieść?
Albo porwane przez obcych.
- Lub znajomych. - Mam je…
- Piszcie. - Podajesz adres.
- Chrońcie dzieci. - To podniosę.
- Przestępcom pokażcie kły. - I nie zapomnijcie warczeć.
Wiesz, tak sobie myślałem.
Chyba warto sporządzić listę zaginionych rzeczy.
Może to nas naprowadzi.
Dobra myśl.
Jako wielki miłośnik Świąt
przypomnij mi, co znajduje się w szopce.
Szopka, już mówię.
Musi być perkusista. Pewnie i basista.
Jezus, rzecz jasna. I pan Chrystus?
Widziałbym tam też Mikołaja. Z elfami.
Świnkę, która przyjaźni się z pajęczycą.
Spędzają czas w sieci.
Slater. Ktoś o takim imieniu.
- To postać z Byle do dzwonka. - Brzmiał mi znajomo.
Wie pan, kto może za tym stać?
Mieszkańcy, którzy w ogóle nie obchodzą Świąt.
Tacy jak… Mort Goldman!
Skucha, Brian! Skucha! Nie dość już wycierpieli?
Drogi Mikołaju, dziękuję z góry za Pytającą Pandę.
W tym roku byłem bardzo grzeczny.
Wiem, że ty jesteś święty, a ja nie zawsze,
ale tamtej nocy to Rupert zaczął.
Mogłeś odnieść inne wrażenie, ale wcześniej uzgodniliśmy zasady,
które nadają kontekst temu incydentowi.
Przerywamy program, by przekazać pilne wiadomości.
Świąteczny prezenter Edgar Chavez, dobry wieczór.
Jestem tu sam, więc mam małe problemy z kamerą.
Przenosimy się na konferencję prasową w ratuszu.
Dziękuję za przybycie.
Mikrofony zaglądają koniowi w zęby.
Nadal nie wiem, kto jest sprawcą kradzieży szopki.
Spokojnie, koniku.
Póki nie znajdę odpowiedzi,
oficjalnie zawieszam Święta w Quahog.
Zawiesza Święta?
Nie otworzę ostatniej przegródki kalendarza adwentowego M&M's.
W środku jest cukierek. Tak jak w pozostałych.
Nie wiadomo!
Zeżarłeś mi całą rodzinę, tłusty draniu.
Jeszcze tylko jeden dzień.
Joe? Co ty tu robisz?
Wypełniam polecenia burmistrza.
Konfiskujemy wszystko, co świąteczne.
Słyszałaś, Lois. Oddaj im Hallmark.
Bez Świąt nie będzie Pytającej Pandy.
Bardzo cię przepraszam.
Spróbuj zrozumieć moje położenie.
Zapowiadam ci, Rupercie.
Nie będę stał bezczynnie,
gdy nasz pies przekreśla moje marzenia.
To może mały esemesik do burmistrza.
A owszem, mam nowe etui. To Barbie Malibu z palmą.
Sprzedawca mówi mi, że dziewczyńskie,
a ja na to: „Może lecę na Barbie”.
A on: „No spoko”. A ja: „Co spoko?”.
I mnie przeprasza.
Właśnie wrócił z żoną od onkologa.
Pytam: „O nie! Co się stało?”. Mówi, że czerniak.
To go pocieszam:
„Medycyna idzie do przodu”.
A on: „Tak, wiem”.
Każę mu się trzymać,
a on do mnie: „Puszczaj strzałkę, to nie koniec”.
No i w piątek mamy randkę.
Genialne etui.
RATUSZ W QUAHOG
BURMISTRZ WEST
Jak pan prosił, przepisałam wszystkie SMS-y
na skórę bydlęcą. Tu są najnowsze.
„Parking przy lotniku”.
„Przy lotniku”.
„Lotniku”.
„Gwiazdka, lotnisku. L-O-L”.
Chyba go mamy.
I na spokojnie zdążymy odebrać ciocię Betty.
Naprawdę nie musiałeś.
Oboje wiemy, że musiałem.
Brianie, masz coś do powiedzenia
na temat wgniecenia w kształcie głowy Jezuska?
Co to za dowód? Mogła je zrobić głowa jakiegoś dziecka.
Wcześniej kłamał na temat Toma Bergerona.
Otwórz bagażnik z łaski swojej.
No nie wierzę!
Nie ukryłeś nawet dowodów?
Brianie Griffin, aresztuję cię.
Za zwykły wandalizm i ucieczkę z miejsca przestępstwa?
Zacznij od: „jazda pod wpływem”.
Muszę cię zabrać do aresztu.
Tylko nie Brian. Ale Hallmark odzyskamy?
Areszt? Żartuje pan?
Chwila, dostanę trzy pełnowartościowe posiłki?
Za wartość nie ręczę, ale liczba się zgadza.
POLICJA W QUAHOG
Griffin! Masz gościa!
Cześć, nie patrz na temblak. M&M mnie zaskoczył.
Jak tam Wigilia w pace?
A wiesz, że świetnie?
Mam spokój od sztucznej radości i nachalnej komerchy.
Miło, że nie opuszcza cię brak świątecznego nastroju.
No nic, fajnie się rozmawia.
Słuchajcie, odwiedziny mamy do 22.14.
Dopiero co przyszliśmy.
Dawno tak dobrze nie spałem.
Muszę tu spędzać wszystkie Święta.
KAWA
Durne rodziny i ich głupie rozrywki.
Udowadniają sobie, że łączy ich miłość.
Stewie dostał tę swoją zabawkę.
Dziecko i jego miś. Czy jest coś bardziej niewinnego?
Mają piłki tenisowe i inny szajs?
Wcale mi nie zależy na nowych, świątecznych piłkach.
Nie potrzebuję Świąt.
No i po kiego ryczę?
Penis ma rację. Tęsknię za rodziną.
O Boże. Co ja zrobiłem?
Byłem zaślepiony.
Jasne, Święta to głównie komercja,
która ma dźwignąć gospodarkę,
ale to też rodzina i bycie razem,
i Hallmark, który, przyznaję, oglądam namiętnie.
Boże, jak ja kocham Święta.
Co było dalej?
Nim Brian wyszedł z ciupy,
poznał prawdziwy ból… duszy.
Brianie, jesteś wolny.
Ale jak to?
Chciałem, żebyś uświadomił sobie,
że to nie wszyscy inni nie rozumieją Świąt,
ale że to ty ich nie rozumiesz.
Dołącz więc do swojej rodziny.
Tak zrobię, ale najpierw muszę coś załatwić.
To tak, jakbyś zabił ich po raz drugi.
Dobrze, że znów jesteś z nami.
Co to za Święta bez ciebie?
Też się cieszę.
I z mojej nowej piłki.
Meg, Lois, macie jeszcze jakieś hasła dla pandy?
Finanse Griffinów.
Nareszcie.
Siedemnaście dolarów? Wyprodukowanie pluszaka kosztuje 23.
O nie.
Nie obrobisz Ameryki, jeśli jest spłukana.
Wesołych Świąt wszystkim!
Napisy: Kamil Rogula