Rechts ziet u de beroemde bamboevelden van Florida.
De moerassen rondom ons waren vroeger met ijs bedekt.
De Seminoles maakten hier jacht op kaaimannen.
Nu zijn hier geen krokodillen meer. Overigens ook geen Seminoles.
Daar is onze aanlegplaats.
International Adventure dankt u voor uw bezoek.
We hopen u gauw weer te zien op een van onze excursies.
Terwijl u op de bus wacht, wilt u misschien wat drinken?
Coca Cola? Ijsthee?
Zijn er nog frietjes? - Alstublieft.
De bus komt dadelijk. Tot ziens.
Klik. Dat kleine geluid kan een heel avontuur inluiden.
Het was ook het begin van een expeditie in de Amazone.
Het geluid van een pijp die aangestoken wordt.
Hij kan dus nog in leven zijn.
Of zou het zijn laatste pijp geweest zijn?
Eén klik is duidelijk een reden tot onderzoek.
Gemma, ik heb je bandje hier. Korenz leeft vast nog.
Begrijp je nu over welk bewijs ik het had?
Je opname is erg scherp. We willen meteen vertrekken.
We hebben het beste vliegtuig en niet zomaar een piloot.
Banden nakijken en de ramen schoonmaken.
En voltanken. - Ja, baas.
Doe voorzichtig. - Ja, baas.
Dat is een nieuwe carburator. Je doet maar, hoor.
De motor pruttelt zo. Ik had bijna panne gisteren.
Wanneer ga je betalen? Voortaan krijg je niets meer.
Ik moet gaan.
De carburator. - Mooi.
Het laatste onderdeel.
Pete zei dat we meteen naar Gemma in Bogota moeten.
Hoeveel tijd heb je nodig? - Over twee uur vliegen we.
Wat betekent dit? Waar is ons vliegtuig?
Vanmorgen verkocht voor 5000 dollar.
Het is verkocht. - Verkocht? Aan wie?
Burg, die gekke architect. Hoe gaan we nu naar Bogota?
Wat moet hij met een vliegtuig? - Voor een van z'n ontwerpen.
Dat juweeltje was vijf keer zoveel waard.
Een radio, radar, nieuwe banden, nieuwe verf.
Wat nu? - Alles behalve Gemma bellen.
Ze zou haar primeur kunnen verliezen.
Ze kreeg al een voorschot van die radio-omroep.
Er moet een oplossing zijn. - We kunnen het vliegtuig stelen.
Dat is geen slecht idee. We lenen het gewoon even.
En die architect krijgt gratis reclame. We knippen enkel wat draden door.
Het is erg geel.
Vooruit.
Stop.
Helemaal omhoog. - Ga in de cabine zitten.
Ik zeg wel wat je moet doen.
De batterij.
De kabels.
Sluit maar aan. Zitten ze?
Aan je rechterhand zit een hendel. Draai die naar rechts.
Nu terug naar het midden. Zachtjes laten zakken.
En nu? - Hier, volgooien.
Ietsje naar rechts.
Volg die streep hier, Pete.
Start nou, joekel.
Spring erop, Pete.
Alles goed? - Prima.
Rustig aan nu.
Kunnen de vleugels erover? - Ik ga het verplaatsen.
Wat nou? - Een cadeautje voor moeder.
Alles veilig. Kom maar.
Help haar in het water.
Voorzichtig aan.
Kom maar, Pete.
Gelukt. - En de kustradar?
Daar vlieg ik wel onder.
Gaat het, Pete? - Prima.
Nu kunnen we niet meer terug, jongens.
Waar ontmoeten we dat meisje? - Ze logeert in het Amazon Hotel.
Wat is ze voor iemand? - Een pientere meid.
Altijd op jacht naar een verhaal. Ze heeft contacten overal.
Ze zit nu vast op een sjiek feest.
Neem alvast een slok.
Noem alsjeblieft geen namen. Zelfs niet wie je hier bracht.
Jouw 200 dollar zal mijn huid niet redden.
Dit is Gemma Demian met "De Irreële Werkelijkheid".
Dadelijk zal ik getuige zijn van een ongelooflijk gebeuren.
We betreden een heel bijzonder laboratorium.
Op een houten tafel staan glazen potten met menselijke hoofden.
Indianenhoofden. Waarom onthoofden ze elkaar?
Indianen willen zo hun vijanden van hun ziel beroven.
De vrouwen dragen ze daarna als liefdessymbool om hun hals.
U maakt die hoofden voor hen? - Ja, en ze betalen niet met geld.
Hoe verkleint u de hoofden? - Een zenuwslopend werk.
Het resultaat moet identiek zijn aan het origineel.
Eerst scalpeer je ze, liefst in één stuk.
Dat kunnen er niet veel meer. - En daarna?
Het hoofd gaat in een plantaardig mengsel,
dat de huid verhardt en verzorgt.
Daarna breek je de schedel als een kokosnoot.
De splinters haal je er langs de nek uit.
Dan vul je het hoofd met heet zand, tot de huid steenhard is.
Achteraf breng je het haar weer aan.
Bent u de enige die dit doet?
Vrouwen doen het ook. Ze hebben kleinere handen.
Waarom naait u de monden dicht?
Zo kan de ziel van de dode z'n moordenaar niet vervloeken.
Wat u gehoord heeft gebeurt dagelijks in dit kleine dorp.
Dit was Gemma Demian met "De Irreële Werkelijkheid".
Ik kan geen namen noemen, maar dit tafereel vergeet ik nooit meer.
Dit was Gemma Demian.
Genoeg. We gaan. - Nog heel even.
Geen foto's, zei ik. - Ik heb bewijzen nodig.
Standbeelden, legers, maskers van de zonnegod.
Men heeft slechts een fractie teruggevonden.
Men beweert dat er nog 500 ton goud verborgen ligt.
De Ima's, een krijgersvolk. Zelfs onder martelingen,
gaven ze het geheim van El Dorado niet prijs.
Pas op voor de ventilator.
Een groot hotel, maar die treden zijn klote.
Wil je nu Korenz vinden, of de schat die hij zocht?
Zoek liever een stomerij.
Hallo, Gemma. - Kunnen we vertrekken?
Nu meteen? Nou... O ja, dit is Gemma.
Dit zijn Mark en Fred. - Kom, de weg is nog lang.
Als dit allemaal mee moet, kan Korenz er niet meer bij.
Voor hem wil ik alles opofferen.
Hij mag zelfs bij mij op schoot. - Mag ik dat ook?
We moeten nog langs Port Angel. - Een vreselijke plek.
Ik kom alleen voor Garcia terug. - Brengt hij ons naar de Ima's?
We moeten sowieso landen om te tanken.
Zijn er aan die kant ook schepen? - Nee, ruimte zat hier.
Dames en heren, welkom in Port Angel.
Waarom een paraplu? - Er zit een microfoon in.
Wat een vreemd gevoel. - Net Jonas in de buik van de walvis.
Wacht even, Gemma.
Heb je behalve dat ene bandje,
nog bewijzen dat Korenz in leven kan zijn?
Jazeker, wacht maar tot we de Ima's vinden.
Kunnen we ergens tanken?
Waar is Juan Garcia? - Vanavond in El Paraiso.
Hij zit vanavond in El Paraiso.
Waar kunnen we tanken? - Morgenvroeg in de haven.
Is dit de hoofdweg? - We moeten proviand inslaan.
Garcia zit vanavond in El Paraiso. Zullen we inkopen doen?
Gemma is ervan overtuigd dat hij nog in leven is.
Ze zei geduld te hebben tot we de Ima's vinden.
Garcia brengt ons erheen. Mooie trompet.
Hoeveel kost deze?
Die Ima's met hun goudschat zijn maar een legende.
Ik wil gewoon dat toestel besturen.
Verdienen we achteraf iets aan dit avontuur?
Natuurlijk, dat verhaal is een hoop geld waard.
Daar drinken we op.
Garcia wacht op ons.
El Paraiso. Zullen we dan maar?
Geen geintjes met het vliegtuig. - Wees gerust.
Waar is Garcia? - Welke bedoel je?
Er zijn er hier een heleboel. - Ze noemen hem de Piranha.
Hij zit hiernaast te gokken.
Proeven, señor?
Hoeveel? - Eentje.
Hallo.
Wie is hier Garcia? - Aan het tafeleind.
Ben jij Garcia? - Welke Garcia?
De Piranha. - Waarom zoek je hem?
Ik heb een baan voor hem. Als gids. Hij schijnt de beste te zijn.
Klopt. Waar wil je heen? - Het Amazonewoud.
Tussen Marau en Uaupes.
Zoek maar 'n ander. Ik zet daar geen voet.
Hij heeft geen interesse.
Waar vinden we Atzuré?
Wijs het aan op de kaart, voor 200 dollar.
Waar de rivier in dit meer komt.
En waar kunnen we tanken? - Bij Pedro, in de haven.
Deze is vast van u.
Uit de veren. Over vijf minuten vertrekken we.
Volgende keer wil ik een suite. - Vraag maar aan de receptie.
Wacht op mij.
Geen benzine. Geen druppel meer.
Don Pedro, die heeft benzine.
Wie is Don Pedro? - Hij daar.
Hij verkoopt blijkbaar alleen apen. - Het was toch hier?
Mijn benzine heb ik zelf nodig. - We zijn vrienden van Garcia.
Dan zeker geen benzine. - We zijn niet echt z'n vrienden.
Don Pedro, weer eentje dood.
Fred, zoek eens een buisje of zoiets.
Haast je. - Komt eraan.
Hou vol, makker. - Hier.
Mondje open. Goed zo.
Kent hij iets van apen? - Hij is antropoloog.
Hij kent alles van dieren.
Kom op nou. Haal adem.
Flink zo.
Ik verlies veel apen. Weet u waarom?
U vangt ze met een verkeerd verdovingsmiddel.
U hebt er verstand van. Wilt u voor me werken?
Voor wie vangt u deze apen? - Voor een stichting in Amerika.
De opbrengst gaat naar gehandicapten. - Mooi. Ik heb een voorstel.
Apen in ruil voor benzine. - Akkoord.
De sleutels liggen onder de stoel. - Geen zorgen. Goeie reis.
Het wordt toch niet gestolen, hè? - Er zit geen lek benzine in.
Hier stroomt één derde van al het water ter wereld.
Zal ik jullie over de rijke flora vertellen? Of over de fauna?
Nee?
Waarom die muziek? - Dat is een begrafenis.
Kijk. Dolfijnen in zoet water.
Een speciale soort. De orinoco. Kijk ze spelen.
Daar is het kanaal. Het is hier ondiep, we moeten duwen.
Allemaal samen.
Ondiep water is erg gevaarlijk. - Duwen, niet praten.
Vanwege piranha's? - Torpedovissen, die geven schokken.
Terug in de boot.
Pete, kom hier. Snel. Het kruipt erin.
Een vis of zo. Het wil in z'n lichaam.
Help hem. Als het binnendringt, vreet het hem op.
Hoe haal ik het eruit? - Met je hand.
Het is zo glibberig.
Haal het eruit.
Torpedovissen? Over kannibalistische vissen heb je niks verteld.
We gaan weer verder.
Waarom trek je je kleren uit? - Uit respect voor de indianen hier.
Zij schamen zich in kleren.
De boot moet gehesen worden. Naar het andere meer.
Hoe doen we dat? - We krijgen wel hulp.
Het is zover, jongens.
Een douche deed me deugd. - Je ziet er ook beter uit.
Alles in orde?
Señor. Mooi?
De Andicus Niger, alias de grijze weduwe.
Heb je een huisdiertje gevonden? - Deze is ongevaarlijk.
Ze zou goed gezelschap zijn. Maar ik laat haar gaan.
Het bevalt je hier, hè? - Inderdaad.
Dit land herbergt ontelbare schatten.
De machete, het vuur. Terug naar de oorsprong.
We zitten middenin een andere wereld en tijd.
Een dier doden is iets vreemds.
Gewelddadig, maar noodzakelijk voor voedsel en kleren.
Hier voltrok zich een eeuwenoud ritueel.
Het dier werd geofferd aan de goden,
om hun overheersing te bestendigen.
Geloven of niet geloven, dat is de vraag.
Kunnen wij deze levenswijze zomaar aanvaarden,
of blijven we op een afstand toekijken als toeristen?
Misschien is dit een illusie,
maar ik heb het gevoel door te dringen tot de kern van het leven.
We besloten deel te nemen. Onze dromen werden realiteit.
Ze zijn weg.
De natuur wreekt zich.
Wanneer er jacht op haar gemaakt wordt, keert ze de rollen om.
Vind jij dit ook zo irreëel?
Ja, je voelt je snel thuis hier, maar hoe raak je er weer uit?
Zin in vleermuis?
En het doet echt geen pijn? - Het is een gewone injectie.
Het is eenvoudig. De pijl dringt binnen en...
Het propje watten houdt de pijl tegen. Ze worden verdoofd.
Meer niet?
We gaan heel stilletjes tot bij de apen.
Niemand mag praten. Stilte.
Apen horen heel goed. We wachten af.
Dan besluipen we ze, en met onze blaaspijpen...
Wat een kleurenpracht.
Hier. - Nee, ben je gek?
Ze zijn ons voedsel niet gewend. Al die bewaarmiddelen.
Ze eten andere dingen dan wij.
Wat nou? - Doe mij ons voedsel maar.
Wat doet hij?
Hij heeft honger. - Mieren?
Dat zijn larven.
Lekker. En erg voedzaam.
Schei uit, Tarzan.
We zijn hier niet om apen te vangen.
En professor Korenz dan? - Eerst benzine.
Pak ze bij hun nekvel vast, anders bijten ze.
Kijk een beetje uit. Het bloed stroomt naar m'n hoofd.
Stop, ik hou het niet meer uit.
Voorzichtig. Niet vallen.
Kijk uit met je knieën. - Sorry.
Kom er gezellig bij.
Leuke vrienden heb jij. - Vriendelijk zijn ze wel.
Rustig aan.
Wat hebben wij misdaan?
Onze apen gevangen. Ons voedsel gestolen.
Jullie moeten sterven.
Is dat honing?
Eten, jij.
Jullie moeten lijden.
Julie zijn dieven. Ons voedsel stelen.
Nu moeten jullie boeten.
Dat is niet waar. Die apen dienen voor onderzoek.
Als we wisten dat ze van jullie waren, hadden we toestemming gevraagd.
Dat zijn junglegeluiden. - Als je wil, krijg je die.
Als je ons vrijlaat, word je heer en meester van de jungle.
Is dat waar? - Jazeker. Haal die spin weg.
Jij en je vrienden mogen gaan.
Snel, voor hij zich bedenkt.
Kom op, we gaan.
De batterijen zijn bijna leeg. - Hun probleem. Ik wil hier weg.
Honderd liter voor 95 apen, wat een afzetter.
Waar ligt het dorp van Matamani?
We zijn er bijna. - Volgens de kaart klopt dat.
De laatste druppel. Zit daar iets in?
Leeg. - Is het hier wel?
Er is niemand. - Onmogelijk.
Alles is overwoekerd. Wat was dat?
Een kleine dreumes.
Helemaal alleen in de jungle? - Dit is een dorpje, hoor.
Je zal het zo zien. - Hou je vast.
Alleen de grote hutten staan er nog.
Hier was het centrum. - Met stoplichten en zo?
Pardon, hoort dit kleintje bij u?
Ik zet 'm hier neer.
Hier woonde de professor. - Even kijken.
Boeken. Zeker van de professor.
Wie is daar? Matamani? Ik heb je wel gehoord.
Jij bent Matamani niet.
Wees niet bang. We doen je geen kwaad.
Waar is Matamani? Ik ken hem. Niet weglopen.
Ik ben een vrouw, net als jij.
Gemma, waar ben je? - Hier. Maak haar niet bang.
Het zijn alleen vrouwen en kinderen.
Waar zijn de mannen? - Wij zijn de enige overlevenden.
Goudzoekers vielen ons aan.
En drie dagen lang hebben ze onze mannen doodgemarteld.
Wat kwamen ze zoeken? - Matamani.
Hij kent de weg naar de Ima's. - Waar is Matamani?
Volg me maar.
Hier is Matamani. - Een begraafplaats.
En waar is hij? - Hier.
Ze houdt ons voor de gek.
We hebben een jaguar beet. - Maak 'm niet dood.
Dat is de geest van Matamani. Hij mag niet doodgaan.
In de jaguar zit de geest van Matamani. We moeten 'm redden.
Hoe doen we dat? - Met een net.
Trekken.
Hij is loodzwaar.
Tot dusver Matamani, hoop ik.
Vertelde Matamani je over de Ima's? - Geen woord.
Weet je waar ze zijn? - Je weet het wel, hè?
Ga je met ons mee? - Nadat mijn zus bevrijd is.
De anderen zijn er ook nog. Onze reis gaat via de rivier.
We brengen hen naar het volgende dorp. - En waarmee dan?
Dit zijn de laatste. Is het genoeg zo? - Bind ze aan de andere kant.
Klaar, Gemma? Maak ze stevig vast.
Pete, ben je klaar? - Nog even. Klaar.
Alles klaar? - Vooruit maar.
Klim erop.
Waarom zoeken jullie Matamani? Gaat het alleen maar om de Ima's?
We zoeken een vriend van hem.
Laten we maar eerlijk zijn. We zoeken een beroemde professor.
We hopen hem te vinden voor het einde van onze reis.
De motor laten draaien? - Prima.
Hier is een lamp. - Bedankt.
Deze nota's gebruik ik voor het verhaal over de professor.
Staan er geen aanwijzingen in? - Alleen dat de Ima's hier wonen.
Dit tuig slikt liters benzine, en we moeten nog naar die goudzoekers.
Te groot. Probeer deze eens.
Kijk uit daar, het is ondiep.
We hadden op de hoofdrivier moeten blijven.
Zwijgen en peddelen.
Je moet het zelf ondervinden voor je het gelooft.
Stil. Wat is dat?
Dat is Mozart.
Is dit reclame voor Camel?
Is dat masato yaqua? - Nee, vlees van de anaconda.
Eet maar, het is gezond.
Ze noemen hem Bisimahaka. - Wat betekent dat?
Een eenzame man die de rivier en het woud beheerst.
Allemaal slangen hier. - De grotere zitten in de zakken.
Is dat een boa? - Een anaconda.
Een manato. Een bijna uitgestorven soort zeehond.
Bijna, ja. Ik baal van die beesten.
Ze bezorgen me veel last. Al m'n netten zijn stukgemaakt.
Hoe vis je dan? - Hiermee.
Met goed aas heb je altijd beet. Was je niet in de rivier.
Het stikt van de piranha's. Gebruik liever dit hier.
Ik maak jullie wat lekkers klaar.
Mag het vliegtuig op je vlot vannacht?
Tuurlijk. Als jullie me daarna helpen met aas.
Volgens de legende was het water dodelijk voor de man.
De vrouwen hadden wel macht over het water.
Tot de man de waarheid ontdekte.
Met één slag hakte hij de touwen door.
Een nieuwe wereld ging voor hem open.
De indianen noemden dit Annifakicar.
Pak ze vlak achter de kop.
Er ontsnapt er een. Ik ga 'm vangen.
Waar is hij? - Vlak achter jullie.
Daar gaat hij. - Kom op.
Ik kan ook koken, weet je. Beschouw dit als een gunst.
Doe je deze dan ook even? - Voor één keertje dan.
Men zegt dat het vrouwenwerk is. Maar ik leef als een man.
Deze vrouw heeft meer gezien dan jullie.
Pas maar op voor Kurupiri. - Wie?
Een geheimzinnig wezen dat elke nacht een andere vrouw neemt.
Heb je extra veldbedden? - We gebruiken hangmatten.
De gentleman van de Amazone.
De Kurupiri in hoogst eigen persoon? Ik ben geen prooi voor jou.
Een vrouw als jij zie ik niet elke dag. - Heel lief, maar toch bedankt.
Bevalt het je hier? - Ja, maar ik ga terug. Jij niet.
Adios, amigo.
Daar zijn ze. Gewapend.
Fijn dat een vrouw ijdel is, hè?
Terwijl ze bezig zijn kunnen we toeslaan.
Kuala's zus zit vast in een van die hutten.
We gaan dichterbij.
Bukken.
Een slang. Wat zijn ze van plan? - Hij heeft goud gestolen.
Een castratie. - Gruwelijk.
Er zitten vrouwen in de woonboot. - Daar is m'n zus.
Deze drukte geeft ons een mooie kans.
Bukken.
Kom nou mee. - Ik blijf wel hier.
Straks zing jij ook sopraan. - Ik kan niet zwemmen.
Geef je hand.
Kuala.
Jij hebt Matamani vermoord. Ik heb het gezien.
Je wilde de woonplaats van de Ima's kennen.
Ik kan het net zo goed vertellen. Nu is het te laat.
Goeiemorgen.
Zou hij tuinbouwer zijn? - Welkom, amigo's.
Dus jij weet ook waar de Ima's zich bevinden.
Ik vertel het niet. Ik sterf nog liever.
Als de dood je niet afschrikt, vind ik wel wat anders.
Carlos, breng Maria Dolores.
Laat de broek maar zakken.
Jij ook, kleine. - Ja, meneer.
Ook de onderbroek, heren.
Dit is Maria Dolores. Uiterst doeltreffend.
Een mooie glimlach, hè?
Carlos, hij daar.
Toe, ze menen het.
Kuala, vertel het hen.
Ik zal u alles vertellen. Doe de slang weg.
Genoeg, Carlos.
Wel, señorita. De Ima's.
Waar zijn ze?
Op een ringvormig eiland, waar drie rivieren samenkomen.
Het eiland van de Ima's.
Pak het wapen.
Ik laat jullie villen.
Wegwezen.
Vooruit, wacht bij het vliegtuig.
Voorzichtig.
Pak aan. - Hier beneden.
Hallo. Is hier benzine te krijgen? U heeft het druk, zie ik.
Help me even.
Kan dat bootje er tegen? - Dat weten we zo.
Laat maar los.
Kom je hier volgend jaar terug met vakantie?
Ik dacht eerder aan een plek met vriendelijke inwoners.
Kamperen we hier vannacht?
Fred, als dat touw loskomt, krijgen we sores.
Het zit goed vast.
Als dat deze kant uit drijft, is ons vliegtuig aan flarden.
Kuala's zus verdrinkt.
Ze zit in de stroomversnelling. - Doe iets.
Grijp dat touw, we pikken haar met het vliegtuig op.
Probeer voor me te kruipen.
Ik geef me over.
Wie we daar hebben. - Hallo, Pete. Jij hier?
Is haar zus ongedeerd? - Geen schrammetje.
Zitten.
Waar zijn we weer in verzeild? - Zijn het piraten?
Ja, rivierpiraten.
Ze hebben een boel indianenkinderen gevangen.
Een mensenhoofd. In ijs verpakt om op te sturen.
Ik weet waarheen.
Ik begrijp waarom de politie hun schuilplaatsen nooit vindt.
Deze grot vind je alleen toevallig. Is dat de baas?
Wat een grijns.
Wacht eens even.
Ze zijn te kostbaar om te vermoorden.
Ik vang ze en verkoop ze levend. Dooie kinderen zijn waardeloos.
Ze willen hun organen. Ogen, nieren, lever en hart.
Transplantaties zijn gouden zaken. En deze zijn eersteklas.
Eigenlijk is dit humanitair werk. - Zeer zeker.
Jorge, hou 'm vast.
Alles moet voor het donker ingepakt zijn.
Vooruit, de tijd dringt.
Maak maar dicht.
Brand.
Geef jullie over. - Dat is Marc. Bevrijd de kinderen.
Schiet op.
Maak me los.
Geef mij maar.
Opsplitsen in twee groepjes, dat werkt verwarrend voor ze.
Ga naar huis. Jullie zijn vrij.
Alles goed? - Geef me je hand.
Help me. Ik ben gebeten. - Rustig.
Waardoor? - Die slang.
Op m'n been. - Zorg voor een tourniquet.
Geef je mes.
Je been niet bewegen.
Ik bind het eerst af.
Het is zinloos. Het was een surucucu.
Er bestaat geen antigif voor. - Wat doen we dan?
We kunnen amputeren... - Afzetten?
Ik zie geen andere oplossing. - In een dorp vlakbij weten ze raad.
We kunnen alleen maar vertrouwen op de kunsten van de medicijnman.
Geleerde artsen zouden Gemma zo goed als dood verklaren.
De medische vooruitgang verstikte ons geloof in oude geneeswijzen.
Hier zijn we getuige van een oeroud ritueel.
We gaan er helemaal in op, omdat we willen geloven.
Wat voor magische krachten bezit deze man?
Oosterlingen zeggen dat "hij die bewust is",
elke pijn van normale stervelingen kan wegnemen.
Zulke mensen kennen de menselijke ziel door en door.
Wij, die aan de oppervlakte leven, zijn bang voor het onbekende.
Wat doen ze? Wie is dat?
Een oude, stervende man. Het gif gaat in hem over.
Laten we hen begaan? - Het is onze laatste hoop.
Het opslaan en gebruiken van de Prauna, onze levensenergie.
De medicijnman kan dat. We zijn volledig in de ban.
Alsof onze energie samenvloeit om haar lichaam te zuiveren,
en haar nieuw leven in te blazen.
We moeten afscheid nemen. Misschien zie ik je ooit terug.
Zoiets bepaalt alleen het water van de rivier.
Kan je rechtop zitten?
We kunnen nu gaan.
Die goudzoekers hebben het eiland vast al gevonden.
Laat ons hopen van niet. - Wanneer wil je vertrekken?
Na de ceremonie.
De indianen geloven dat elk leven in een ander overgaat.
Het aardse leven is geen eindpunt.
Ze benaderen het leven zonder franje,
en offeren zichzelf om een ander te redden.
Een individu is slechts een radertje van het geheel.
Tranen noch vreugdekreten begeleiden de ceremonie.
Gemma neemt wat as van de oude tot zich,
zo blijft zijn ziel in haar leven.
De rest wordt in de rivier uitgestrooid,
geborgen bij de geest van de Heilige Vredesanaconda.
Vliegen we wel goed? - We volgen de rivieren toch?
Je ziet ze hier alledrie. - Kijk waar ze samenvloeien.
Daar, recht voor ons.
Ziet er onbewoond uit. - Laten we landen.
Hopelijk vinden we professor Korenz hier ook.
De boten van die goudzoekers. We moeten het vliegtuig verstoppen.
Ik ga op verkenning terwijl jullie een veiligere plek zoeken.
Neem dit mee. - Liever het pistool.
Ik ga mee.
Ik zal je afduwen.
Wees voorzichtig. - Doen we.
Kom eens, Fred.
Een lijk.
Die strepen op z'n gezicht zijn typerend voor Ima's.
Nog eentje.
Hij lijkt wel gemarteld.
Die wonden in z'n nek.
Ze doen alles voor dat goud.
Daar is er nog een.
Arme stakker.
We tonen dat we aan hun zijde staan.
Dat scheelt. Ze zijn overtuigd van onze goeie wil.
Allemaal modder en geen goud.
Waar zijn ze gebleven? - We gingen die kant op.
Misschien zijn ze niet overtuigd.
Professor Korenz.
Alles begon met het geluid van uw aansteker.
Gemma wilde u opsporen voor haar tv-programma.
Wij gingen mee op avontuur. - Jullie hebben vast heel wat beleefd.
En Gemma? - Die zal blij zijn u te zien.
Ze twijfelde geen ogenblik. Zij en Marc waken over het vliegtuig.
Mijn Ima's vinden hen wel. Ik verloor heel wat vrienden vandaag.
Hier zijn we dan.
Wat fijn om je terug te zien.
En? Problemen gehad? - Een makkie.
U wilde niet gevonden worden, hè? Dat begrijp ik.
Je begrijpt niet alles, Gemma.
Het is eigenlijk onze schuld.
Als we u niet gevolgd waren, was er niets gebeurd.
Maar aan de Ima's en hun schat konden we niet weerstaan.
Er is geen schat. En ook geen Ima's.
En zij dan? - Geen Ima's.
Ze zijn er zelfs niet mee verwant.
Een andere stam, minder beschaafd. - Mag ik u fotograferen met de Ima's?
Hou die speren maar vast. U in het midden.
Houden zo. - Klaar?
Nog eentje met de kinderen. Houden zo.
Alles is voorbij. Het was maar een droom.
Al mijn werk is voor niks geweest.
Ik hoopte met een stam die op de Ima's geleek,
die oude beschaving te kunnen heropbouwen.
Om zo hun geschiedenis te achterhalen.
De schat, hun diepste geheimen, hun magie.
Hoe ze de dierenwereld overheersen. Maar het was slechts een droom.
Nooit zal die droom vervuld worden. - Professor Korenz?
Ik ben het er niet mee eens. De Ima's bestaan wel.
Ik heb het bewijs op foto. - Ik begrijp het niet.
Ik wil dit verhaal niet kwijt.
Bedenk hoevelen uw volgende expeditie zullen steunen.
Dankzij mijn foto's.
Maar wat als de waarheid achterhaald wordt?
Wie zal er praten? Slechts vijf mensen weten hiervan.
Maar ooit zullen die jongens het vertellen.
Ooit. Als we ze weer oppikken.
Ze laten ons achter.
Ik snap het al. Gemma heeft haar verhaal.
Dat de Ima's echt bestaan.
Hoe raken wij hier weg? - Moet je hen vragen. Snel.
Wacht even Wij gaan mee.
Drie kogels, lucifers, een mes en een pistool.
Meer niet. - We zochten toch avontuur?
Iedereen kreeg z'n zin. Wij ons avontuur,
Gemma een verhaal en Korenz z'n triomf. - Ze komen nooit terug.
Maar ze kwamen wel terug. Twee jaar geleden.
Hier woon ik nu, op een eiland in de Middellandse Zee.
Marc is piloot bij een grote luchtvaartmaatschappij.
Fred heeft een waterski-school. De professor zit weer in de jungle.
En Gemma is een beroemd journalist geworden.
Goeiemorgen, dokter.
Ik ben dokter op dit eilandje.
Er zijn genoeg patiënten en ik ben intussen dol op eilanden.
En er zijn andere voordelen.
We wachten op u, dokter. - Ik kom eraan.
Mijn droom is in vervulling gegaan. En dat gebeurt nog elke dag.
Ik leid een eigen orkest.
Het is niet professioneel, maar we geven toch concerten.
Ik mag niet klagen. Mijn avonturen zijn verleden tijd.
We beleefden spannende dagen, maar dat doe ik nog steeds.