Mówią, że podczas snu krionicznego większość mózgu zasypia.
Oprócz części pierwotnej...
zwierzęcej.
Nic dziwnego, że wciąż nie śpię.
Transportują mnie z cywilami.
Około czterdziestu, może więcej.
Słyszałem głos Araba. Jakiś święty hudu.
Pewnie w drodze do Nowej Mekki.
Ale jakim szlakiem? Jakim szlakiem?
Wyczułem kobietę.
Pot, buty, pas, skóra. Typ poszukiwaczki.
Wolni osadnicy.
Jeżdżą tylko bocznymi drogami.
A to mój prawdziwy problem.
Pan Johns, niebieskooki diabeł.
Obmyśla jakby mnie tu znów przyskrzynić...
ale tym razem wkroczył na ścieżkę duchów.
Dużo czasu, między postojami.
Dużo czasu, na to by coś poszło źle.
Dlaczego na ciebie upadłem?
Nie żyje. Kapitan nie żyje.
Patrzyłam na niego.
Chronometr pokazuje, że minęły 22 tygodnie.
Grawitacja nie powinna się włączyć jeszcze przez następne 19.
- Dlaczego upadłem? - Nie słyszałeś co mówiłam?
Kapitan nie żyje.
1550 milibarów.
Opadanie 20 MB minutę.
Tracimy powietrze. Coś w nas uderzyło.
Powiedz, że ciągle utrzymujemy kurs.
Pokaż mi te wszystkie gwiazdy. No dalej! Te wielkie, jasne...
Co?
Zgłaszam nagły wypadek na statku handlowym Hunter Gratzner...
w drodze do systemu Tangier...
z czterdziestoma pasażerami na pokładzie.
Zostaliśmy zbici z kursu i wkraczamy w atmosferę...
w następującej pozycji:
X-38/5
Y-95/8 Z-21...
Fry, co do cholery z naszą łącznością?
Prędkość schodzenia przekroczyła dopuszczalne wartości.
Przygotowywali cię na coś takiego, prawda?
Rozstawiam dolne hamulce powietrzne.
- Rozstawiam dolne hamulce powietrzne. - Środek ciężkości zbyt daleko.
Zalecane odrzucenie balastu.
Co do k...! Odłączyłaś balast, Fry?
Za ciężko na ogonie!
Nie mogę pochylić pieprzonego dziobu!
Program kryzysowy wybrał opcję nr 2, ze względu na obecność tlenu.
Najwyższe wzniesienie: 220 metrów powyżej średniego poziomu...
głównie popiół i gips z jakimiś wyschniętymi osadami.
Fry, co robisz do cholery?
Muszę zrzucić więcej ładunku.
Próbowałam już wszystkiego. Nadal nie widzę linii horyzontu.
Powinniśmy spróbować jeszcze raz, bo nie ma mowy żebyśmy tylko pozbywali się...
Jeśli wiesz coś, czego ja nie wiem, zajmij moje miejsce!
Jesteśmy odpowiedzialni za każdego z tych ludzi.
I przez tę szlachetność mamy umrzeć?
Nie ruszaj tej dźwigni, Fry!
Nie zamierzam za nich ginąć.
Śluza powietrzna nie zabezpieczona.
Ciągle masz 70 sekund, żeby wyrównać tego potwora!
Śluza powietrzna nie zabezpieczona.
Co tam się kurwa dzieje?
Imam?
Zeke?
Kiedyś może stać się komuś krzywda.
I nie mówię tu o sobie.
Trzymaj, Shazza.
Domyślam się, że coś poszło nie tak.
Przepraszam.
Zostaw mnie!
Nie ruszaj! Nie ruszaj tej dźwigni!
- Zostaw to tak! - Wyciągnij to z niego!
Nie, jest za blisko serca.
W apteczce jest trochę anestafiny.
Już nie.
Wynoście się, wszyscy.
Wynocha!
Mam nauczkę za latanie publicznym transportem.
Ciekawe.
Ktoś jeszcze ma kłopoty z oddychaniem?
Czuję jakbym miała mniejsze płuca. Reszta też.
Tak jak po męczącym biegu.
Chcieliśmy iść, szukać innych, ale zobaczyliśmy to.
Co do diabła tu się stało?
To mogła być burza meteorów. Może zabłąkana kometa.
- Nie wiem. - Za jedno jestem wdzięczna.
Tę maszynę nie stworzono do takiego lądowania...
ale tobie to nieźle wyszło.
Właściwie żyjemy tylko dzięki niej.
Sądzę, że masz rację. Wielkie dzięki.
Tak. Ocaliłaś nam tyłki.
Naprawdę... wielkie dzięki.
Dobra robota.
Uciekł z więzienia o zaostrzonym rygorze.
Będziemy go tak trzymać, w kajdankach?
Taki byłby mój wybór.
- Jest aż tak groźny? - Tylko wśród ludzi.
Cała ładownia do góry nogami. Wszystko porozrzucane.
Dzięki Bogu, nie wszystko stracone.
Alkohol? To będziesz pił?
Będę potrzebował pokwitowania. Za wszystko. To moja prywatna własność.
Nie sądzę, żeby wam się to przydało.
Tak się składa, że to niedozwolone. Szczególnie w czasie Hadż.
- Dociera do ciebie, że tu nie ma wody? - Na każdej pustyni jest woda.
- Trzeba ją tylko znaleźć. - Obyś miał rację.
Tym więcej dla mnie.
Sukinsyn.
Co to jest do cholery?
To są nadziaki Maratha z północnych Indii. Bardzo rzadkie.
A to?
Łowiecka dmuchawa na strzałki z Papui Nowej Gwinei.
To unikat, od czasu gdy plemię wymarło.
Pewnie nic nie mogli tym upolować.
W czym rzecz? Jeśli uciekł, to uciekł. Dlaczego miałby nas nękać?
Może, by zabrać ci to, co masz.
Może, by zagrać ci na nerwach.
A może, po prostu wróci i rozwali ci czaszkę, gdy będziesz spał.
Uroczy facet.
Dla ciebie.
Imam, jeśli mamy szukać wody, musimy wkrótce wyruszyć.
Przed zmrokiem, gdy będzie chłodniej.
Ali.
Przepraszam.
Chyba powinniście coś zobaczyć.
Trzy słońca?
Niech to diabli.
I to by było na tyle jeśli chodzi o zmrok.
Nici z mojego wieczornego koktajlu.
Przyjmijmy to za dobrą monetę.
Ścieżka, znak od Allacha.
Błękitne słońce, błękitna woda.
Ktoś się zastanawiał dlaczego jestem ateistą?
To raczej zły znak. Ten kierunek wybrał Riddick.
Myślałam, że znalazłeś jego kajdanki tam, na zachodzie.
Racja, ale to oznacza, że ruszył na wschód.
Zeke.
Pełen magazynek. Zabezpieczony. Jak go zobaczysz wystrzel raz.
Chyba nas nie opuszczasz?
A co jeśli Riddick zobaczy nas pierwszy?
Wtedy nie będzie strzałów.
Cisza!
Siedem kamieni by ujarzmić diabła w czeluści.
Zmierzasz do Nowej Mekki, tak?
Każdy powinien raz w życiu odbyć wielki Hadż.
Wielką pielgrzymkę.
By poznać Allacha lepiej? Tak, ale...
by poznać też samego siebie.
Teraz wszyscy jesteśmy na takiej pielgrzymce.
Przepraszam.
Widzisz coś?
Żadnego śladu Riddicka.
Drzewa. A to oznacza wodę.
Wygodnie ci tam?
To zdumiewające, że odrobina luksusu może zastąpić rzeczy konieczne do życia.
Lepiej miej oczy otwarte.
Nie chcę żeby ten pies dobrał mi się do tyłka.
Ty kop groby, a ja zadbam o bezpieczeństwo, staruszku.
- Chryste! - Właśnie tak by cię podszedł...
i nic byś nie usłyszał.
Dlatego, że jest tak dobry.
Powiedz mi, uciekłeś od rodziców, czy oni uciekli od ciebie?
Wspólne cmentarzysko...
przypomina zwyczaje słoni na Ziemi.
Pyta, co mogło zabić takie olbrzymy?
Czy cała planeta jest wymarła?
Napijesz się?
Pewnie nie powinnam tego robić. Jeszcze szybciej odwadnia.
Pewnie masz rację.
Powinnaś raczej zostać na statku.
Jeśli nie znajdziemy wody, wiesz co nas czeka.
Chciałam iść.
Nie widziałem nigdy kapitana, który tak chętnie opuszcza swój statek.
- Chyba powinniśmy iść dalej. - Co Owens miał na myśli...
krzycząc coś o nie ruszaniu dźwigni?
To zostanie między nami, Carolyn. Obiecuję.
Nie jestem waszym kapitanem.
Podczas lądowania...
kiedy wszystko się posypało, Owens zachował zimną krew.
To on powstrzymał pilota przed odrzuceniem głównej kabiny.
- Z pasażerami. - A kto był tym pilotem?
Chyba cieszę się bardziej, że tu jestem, niż myślałem.
Hassan! Suleiman!
Kapitanie!
Jest tu ktoś?
Tu była woda.
Światła.
Włącz światła.
Mówią, że Bóg jest wielki.
To źródło wody.
Nie ma ciemności.
Nie ma świateł, bo nie ma ciemności.
Witaj, Mekko!
Powiedz mi, że to byłeś ty.
O czym ty mówisz? Cały czas mi tu pomaga.
Z tyłu statku. Ten hałas?
Chcesz powiedzieć, że to ktoś inny?
O Boże! Myślałem, że tylko ja przeżyłem wypadek.
To był ktoś ze statku, on też ocalał.
Crikey... Myślałem, że to Riddick.
Brak paliwa.
Wygląda, jakby tu stał od lat.
- Możemy nad nim popracować... - Zamknij się!
- Przepraszam, wydawało mi się, że coś słyszę. - Na przykład co?
Strzały z broni.
Ty kupo gówna!
Co zrobiłeś Zeke'owi?
Co mu zrobiłeś?
Zabijcie go, zanim on...
Gdzie jest ciało?
Może powiesz mi coś o tych dźwiękach?
Mówiłeś Johnsowi, że coś słyszałeś.
W porządku.
Nie chcesz rozmawiać, twój wybór,
ale wiedz, że właśnie zastanawiamy się, czy cię tu nie zostawić.
Masz na myśli te szepty?
Jakie szepty?
Te które mówią mi, bym zajął się tym słodkim miejscem, trochę na lewo od kręgosłupa.
Przy czwartym kręgu od dołu.
Aorta brzuszna.
Ma metaliczny posmak, to krew ludzka.
Miedziany.
Jeśli zapijesz miętowym sznapsem, posmak znika.
Chcesz mnie zszokować prawdą?
Wszyscy tak się mnie boicie.
Przeważnie biorę to za komplement.
Ale teraz nie mnie powinniście się bać.
Pokaż mi swoje oczy, Riddick.
Musisz podejść bliżej.
Bliżej.
Gdzie mogę dostać takie oczy?
- Musisz zabić kilku ludzi. - Zrobię to.
Potem musisz trafić do więzienia, gdzie usłyszysz, że już nigdy nie zobaczysz światła.
Znajdujesz doktora i płacisz mu 20 kawałków
żeby chirurgicznie wypolerował ci gałki oczne.
Żebyś mógł widzieć kto skrada się w ciemności?
- Dokładnie. - Wyjdź!
Wyjdź.
Miły dzieciak.
Czy zabiłem kilku ludzi?
Tak.
Czy zabiłem Zeke'a?
Nie.
Złapaliście nie tego zabójcę.
Nie ma go w dziurze. Sprawdzaliśmy.
Sprawdźcie głębiej.
Chcecie wiedzieć, co ja myślę?
Sądzę, że załatwił go i zakopał gdzieś na wzgórzach,
a teraz wmawia ci, że jest tu jeszcze coś.
Cóż, po prostu się upewnijmy.
Pomijając morderstwa, Riddick to wielki dupek.
Uwielbia uciąć sobie małą pogawędkę i patrzeć jak się boisz.
Zaczęłaś grać w jego grę, tak jak tego chce.
Dlaczego nie chcesz tego wyjaśnić?
To chyba ty jesteś gliną, więc chodźmy znaleźć ciało.
Hej, ja pójdę.
- Nikt nie pójdzie. - Zostań tutaj.
To głupota ryzykować życiem, to już niczego nie zmieni.
Myślisz, że chcę coś sobie udowodnić?
A nie chcesz?
Są wydrążone.
Jestem tutaj!
Jestem tutaj! W środku!
Chyba coś słyszałem.
Proszę! Słyszycie mnie?
Daj mi rękę!
Słyszałem cię, Fry. Słyszałem cię pierwszy.
- Wychodź. - Wszystko w porządku?
- Co tam jest na dole? - Znalazłaś Zeke'a?
- Już dobrze. - Jesteś cała?
- Ok. - Kurwa!
To było cholernie głupie!
Nie wiem co tam kurwa jest...
ale to dopadło Zeke'a i prawie dopadło mnie.
Odetnijcie linę!
- Tnijcie! - Uważaj na głowę!
W końcu znaleźliście coś gorszego ode mnie, co?
Umowa jest taka.
Chodzisz bez kajdanek, ograniczników i bez noży.
- Rób to co ci każę i kiedy ci każę. - W zamian za co?
Za zaszczyt powrotu do celi? Pieprz się!
Prawda jest taka, że...
mam już dość ścigania ciebie.
To znaczy, że mi odpuścisz?
Tak sobie myślę, że przecież mogłeś zginąć w katastrofie.
Moja rada: lepiej mnie załatw.
Nie ryzykuj, że mogę ci narobić poważnych kłopotów.
Zabij mnie, sukinsynu. Ja bym się nie wahał.
Chcę żebyś zapamiętał ten moment.
Co mogło się stać, ale się nie stało.
Trzymaj.
Pieprz się!
Mamy umowę?
"Chcę żebyś zapamiętał ten moment."
- Tylko jeden? - Wystarczy.
Więc wypowiedziałeś zaklęcie i nagle stał się jednym z nas?
Wcale tak nie twierdzę,
ale przynajmniej nie muszę martwić się...
o wasze problemy z wstawaniem.
- Mogę z nim porozmawiać? - Nie.
Niech to diabli!
Paris P. Ogilvie. Handlarz antykami, przedsiębiorca.
Richard B. Riddick. Zbiegły skazaniec...
morderca.
To doskonały Shiraz. Ostatni łyk.
Bardzo drogi.
Ale, częstuj się.
Zwykle potrafię doceniać antyki,
ale to co innego.
Będzie działać.
Naprawimy wszystko, jeśli elektronika działa.
Nadprzestrzeniowiec to raczej nie jest.
Bo nie musi nim być.
Weź coś, jak to za tobą na trasę lotów Sol-Track,
wystaw kciuk i czekaj na okazję.
Prawda, kapitanie?
Ktoś mi pomoże?
Trzymam. No dalej.
Wyświadcz mi przysługę.
Sprawdź tamte kontenery,
i znajdź coś do załatania skrzydeł.
Teraz moja kolej.
No to coś już mamy.
Mocy starczy na rozruch systemów, ale będzie potrzeba więcej ogniw.
Ile?
Ten statek potrzebuje 90 giga,
na naszym statku są 20-tki, razem musi być pięć.
Pięć, żeby odpalić silniki.
Każde waży 35 kilogramów?
Będą trochę ciężkie.
Widziałeś tego łazika na zewnątrz?
Może go uruchomię.
Zrób to jeśli potrafisz. Gdybyś potrzebowała pomocy...
Gdzie jest Riddick?
Chodźmy.
Ominie cię impreza. Chodź.
"Ominie cię impreza. Chodź."
Chwała Allachowi za jego błogosławieństwa.
Co?
Zwycięzca konkursu sobowtórów.
- Kim oni byli? Górnikami? - Raczej geologami.
Zespół eksploratorów, badających skały.
To miło, że zostawili tu tyle sprzętu.
Dlaczego zostawili swój statek?
To nie statek. To szalupa ewakuacyjna, w dodatku niesprawna.
Ale to coś więcej niż "tratwa ratunkowa", prawda?
Prawdopodobnie jakiś duży statek miał ich zabrać z tej planety.
Ci ludzie nie odlecieli.
Cokolwiek zabiło Zeke'a, zabiło też ich. Wszyscy są martwi.
Chyba nie myślicie, że odlecieli bez ubrań.
- Zostawili fotografie na półkach. - Może mieli limit wagowy.
Nie przygotowuje się statku ratunkowego chyba, że tak kurwa trzeba.
- Ma kurwa rację. - Uważaj na słowa.
Mówi to, o czym wszyscy myślimy.
Więc co się stało? Gdzie są wszyscy?
Czy ktoś widział tego malucha? Ali!
Sprawdzał ktoś laboratorium?
- Powoli. - Jack, zaczekaj.
Inne budynki nie były bezpieczne.
Więc przybiegli tu. Najcięższe drzwi.
Myśleli, że nic im tu nie grozi, ale zapomnieli zabezpieczyć piwnicę.
Trzymaj.
Co, zepsuło się?
Nie, zostało jeszcze na kilka wdechów?
Właściwie to chcę cię przeprosić, ty dupku.
Zabezpieczmy to miejsce i wynośmy się stąd.
Cokolwiek to jest, lubi ciemność.
Trzymajmy się światła, będziemy bezpieczni.
- Chodźmy. - Dwadzieścia dwa lata temu.
Co?
Na tych próbkach są daty.
Ostatnia sprzed 22 lat, miesiąc ten co teraz.
- Jest w tym coś nadzwyczajnego? - Nie wiem.
Może.
Zaćmienie.
Chyba nie boisz się ciemności?
Musimy zdobyć te ogniwa.
- Sprawdzę powłokę, załatam skrzydła... - Zaczekaj na zasilanie.
Czekać na co? Aż będzie za ciemno żeby wrócić?
Nie wiemy kiedy się to stanie. Nie traćmy głowy.
Po prostu przynieś tu te pieprzone baterie, Johns.
- W czym problem? - Powinnaś wiedzieć jak Riddick uciekł.
- Potrafi pilotować? - Porwał transportowiec z więźniami.
Przeleciał niezły kawałek drogi zanim go dopadłem.
Może to dobrze. Przyda nam się jako nawigator albo w czymkolwiek.
Wykombinował też jak zabić pilota.
Mówiłeś, że można mu ufać. Mówiłeś, że mamy umowę, Johns.
Może nie zauważyłaś, ale łańcuchy na niego nie działają.
Jesteście bezpieczni tylko dlatego, bo myśli, że odejdzie wolny.
- Przypuśćmy, że przestanie... - Gdy zorientuje się, że chcemy go wykiwać.
Posłuchaj mnie przez chwilę.
Jeśli już będziemy mieli te ogniwa
i gdy statek będzie gotowy do startu, może...
Nikogo jeszcze nie skrzywdził. Nikogo nie okłamał.
- Dotrzymajmy umowy. - To morderca.
Prawo mówi, że musi ponieść karę. Nic na to nie poradzę. Rozumiesz?
Tańczysz na ostrzu noża.
Nie dam mu kolejnej szansy na porwanie statku.
I zabicie pilota.
Nie na mojej zmianie.
Zły znak.
Trzęsiesz się w taki upał.
- Powiedziałem, żadnych noży. - Noży? To?
To mój osobisty przybór do golenia.
Dziękuję.
Jesteśmy chyba trochę nieśmiali.
Akumulatory.
W drodze.
To dziwne, że jeszcze nie kołujemy na główny pas.
Chyba, że...
poznałaś szczegóły mojej ucieczki.
Znam tylko pobieżną i mniej przyjemną wersję.
Teraz boisz się, że to się powtórzy.
Myśleliśmy o tym.
Pytałem, co ty myślisz?
Przerażasz mnie, Riddick. To chciałeś usłyszeć?
Mogę wrócić do pracy?
Czekałem na to by spotkać się z tobą sam na sam...
bez skrępowania.
Myślisz, że Johns...
jest w porządku? Myślisz, że puści mnie wolno?
Dlaczego o to pytasz? Co słyszałeś?
To brzmiało jak przebiegły plan, więc chyba mnie skreślił, prawda?
Chce się mnie pozbyć.
Ale z drugiej strony...
żywy jestem warty dwa razy więcej.
Nie wiedziałaś o tym?
Twój Johns nie jest gliną.
Załatwił sobie tę błyszczącą odznakę.
I niebieski mundur.
Ale to zwykły najemnik.
A ja jestem jego wypłatą.
Dlatego mnie nie zabije, rozumiesz?
- Bo jest chciwy. - Nie marnuj mojego czasu.
Nie zwrócimy się przeciwko sobie, choć byś nie wiem jak się starał.
Nie wiem co się stanie, gdy zapadnie ciemność.
Ale gdy zacznie się umieranie...
nasza kochająca się rodzinka, rozpadnie się w okamgnieniu.
Zastanawiałaś się dlaczego Johns tak się trzęsie?
Zapytaj go.
Zapytaj dlaczego twój kolega z załogi musiał tak cierpieć zanim umarł?
Więc kim naprawdę jesteś?
Nie jesteś gliną, prawda?
Nigdy tak nie twierdziłem.
Nie mówiłeś...
O tym, że jesteś uzależniony, też nie mówiłeś.
O poranku wypijasz filiżankę kawy, ja zażywam dawkę morfiny. I co z tego?
Tutaj są codziennie dwa poranki. Jesteś szczęściarzem.
- Nie będzie problemu dopóki... - To już stało się problemem,
kiedy patrzyłeś jak Owens umiera w męczarniach!
Masz tu tyle prochów, że wystarczyłoby dla stada byków.
Owens już był martwy. Jego mózg jeszcze sobie tego nie uświadomił.
Czy jest jeszcze coś, co powinnam o tobie wiedzieć, Johns?
Pozwalam ci decydować o naszym losie. To chyba nierozsądne...
Czujesz to?
To pamiątka po pierwszym spotkaniu z Riddickiem.
Celował w to "słodkie miejsce", ale chybił.
Został tam kawałek ostrza.
Czuję jak uciska kręgosłup.
To co robię, by uśmierzyć ból to moja prywatna sprawa.
Chodzi o to, że mogłeś coś zrobić, ale nie zrobiłeś.
- Zawsze dba się o własny tyłek, nieprawdaż? - Kapitanie!
Nie jestem waszym pieprzonym kapitanem.
Cóż to widzą moje piękne oczy?
Jeśli potrzebujemy czegoś z rozbitego statku, lepiej ruszajmy.
Tamten łazik potrzebuje słońca.
- Gdzie jest Riddick? - Zostawmy go, on by nie czekał.
Już się bałem, że cię straciliśmy.
Dokąd idziesz?
Muszę coś zabrać. Zaraz wracam.
Nie odjedziecie beze mnie, prawda?
Jeszcze trochę. Cholera!
Ile ich może być?
Piękne.
Allach!
Ludzie, taka mała sugestia: chyba powinniście uciekać!
- Ruszać się! - No dalej, uciekajmy!
Cholera!
Dalej!
Wchodźcie!
Padnijcie!
Nie.
Nie! Zostań tam!
- Nie wstawaj, Shazza! - Zostań tu!
Shazza, nie wstawaj!
Proszę, powinniśmy wejść do środka.
Musimy tam wejść i zamknąć drzwi!
Dalej!
Co się stało, Riddick?
Co tym razem?
Jak mówiłem...
to nie mnie musicie się obawiać.
Nie powinna wstawać.
Nic by się nie stało, gdyby leżała. Nie zginęła by.
Pamiętacie tamto cmentarzysko?
Może to coś zabiło wszystkie stworzenia na planecie.
Co teraz zrobimy?
To wszystkie światła jakie mamy?
Nie, mam jeszcze palnik. Nie mogę go znaleźć.
Cisza!
Dlaczego to robią? Dlaczego wydają te dźwięki?
Może widzą w ten sposób.
Używają ultradźwięków.
Tutaj mogą mogą być jakieś wyrwy.
No dalej, Johns. To ty masz wielką spluwę.
Wolałbym wysrać jeża.
Dlaczego kurwa ty nie sprawdzisz?
- Nie zostanę tu ani chwili dłużej. - Dokąd się wybierasz?
Zatrzymajcie go!
- Nie wiesz co jest na zewnątrz. - Ale wiem co jest tutaj.
Pospieszcie się!
Teraz jesteśmy uwięzieni w jeszcze mniejszym pomieszczeniu! Nienawidzę tego.
Naprawdę kiepskie wyczucie czasu.
Tylko nie uciekaj.
Nie przestawajcie wypalać.
Trzymaj.
Hassan? Gdzie jest Hassan?
Żyje?
- Jakby światło je paliło. - To je rani.
Światło naprawdę je rani.
To ty, Hassan?
Później zapalimy za niego świeczkę. Teraz wynośmy się stąd.
Mamy palnik.
Dwie latarki.
Coś na pewno da się odzyskać z wraku.
Alkohol. Każdy powyżej 45% pali się dobrze.
- Ile masz butelek? - Nie wiem, około dziesięciu.
Johns, ty masz kilka flar.
- Może wystarczy. - Wystarczy na co?
Trzymajmy się planu. Zabieramy cztery ogniwa na statek.
I wynosimy się stąd.
Nie chciałbym psuć tej błyskotliwej koncepcji drobnym faktem...
ale łazik potrzebuje słońca żeby działać.
- W nocy jest bezużyteczny. - Więc będziemy nieść te ogniwa.
Musimy je mieć za wszelką cenę.
Dziś w nocy? Z tym czymś na zewnątrz?
Ile to może potrwać? Kilka godzin?
Dzień, więcej?
Wydaje mi się, że na tamtym modelu...
dwie planety poruszały się jak jedna...
ciemność może potrwać dłużej.
Słońca muszą kiedyś wzejść.
Jeśli te stworzenia boją się światła, siedźmy tu,
i czekajmy aż nadejdzie świt.
Wydaje mi się, że wcześniej ktoś też tak myślał...
kryjąc się w tamtym laboratorium.
Musimy uważać na każdego, głównie na dzieciaka.
- Będzie się bał iść w ciemnościach. - Nie wykorzystuj go.
- W jaki sposób? - Chcesz odwrócić uwagę od własnego strachu.
Zamknij te pieprzoną gębę, chociaż na dwie sekundy,
i pozwól mi ustalić plan, który nie zakłada zbiorowego samobójstwa.
Czekam.
Ile ważysz?
- Co za różnica, Carolyn? - Ile?
Około 79 kilogramów.
Jesteś 79-kilowym kawałkiem bezużytecznego gówna. Dlatego nie potrafisz nic wymyślić.
Tak kurwa, myślisz? A ty gdzie?
To niczego nie rozwiązuje.
Boją się światła.
To znaczy, że my nie musimy bać się ich.
Jesteś pewna, że potrafisz nas tam doprowadzić? Nawet w ciemności?
Ja nie potrafię.
Ale on, tak.
Trzymajcie się blisko.
Czekajcie.
Wygląda czysto.
- Powiedziałeś, że jest czysto. - Powiedziałem, że wygląda czysto.
A jak teraz wygląda?
Wygląda czysto.
Będę szedł 10 kroków z przodu. Chcę mieć światło na plecy, nie w oczy.
Opatrzcie zadrapania. Ci chłopcy już znają smak naszej krwi.
Czy my naprawdę to zrobimy?
Trzymamy się razem i pilnujemy żeby światło nie zgasło.
Tylko tak przeżyjemy.
Jesteś gotów, Johns?
Marnujemy światło.
Dasz mu baterie i statek...
a on zostawi was na śmierć.
Zostawi was wszystkich.
Nie rozumiem, Johns.
Co jest tak cholernie cenne, że boisz się tego stracić?
Jest coś w ogóle?
Poza kolejnym zastrzykiem?
Trzymajmy się razem.
Czekajcie.
Jack!
To się nie dzieje...
Wracaj tu, Paris!
W porządku?
To się nie dzieje...
Myślałem, że umrę we Francji.
Nigdy jej nie widziałem.
Dobrze wiedzieć, że nic ci nie jest.
Czy powinnam o czymś wiedzieć?
Czy jesteśmy blisko?
Mamy zwiększyć tempo?
Możecie mi to wyjaśnić?
- Idziemy po własnych śladach. - Dlaczego krążymy?
- Zgubiliśmy się? - Słuchajcie.
- Wiesz, gdzie jesteśmy? - Słuchaj!
Przed nami wąwóz. Zrobiłem koło, żeby zebrać myśli.
- Chyba czas iść dalej. - Tego nie wiem.
Przed nami droga śmierci.
- Zwłaszcza, że dziewczyna krwawi. - Co?
O czym mówisz? Przecież ona nie krwawi.
Nie ta.
Tamta.
Chyba żartujesz.
Pomyślałam, że będzie lepiej gdy ludzie będą mnie brali za chłopaka.
Że zostawią mnie w spokoju zamiast ciągle się czepiać.
Przepraszam.
Przepraszam, kochanie.
Naprawdę krwawisz?
Zostawilibyście mnie na statku. Dlatego się nie przyznałam.
Węszą za nią, od czasu gdy wyruszyliśmy.
Gdybyś nie zauważył, to właśnie krew je zwabia.
Nie uda się nam.
Musimy zawrócić.
Co takiego?
To ty nas tu wyciągnęłaś... Ciągniemy to jak psy w zaprzęgu.
Przyznaję, myliłam się.
- Możemy wrócić na statek? - Nie, Carolyn. Po co?
Mamy tu miły wiaterek, otwarte przestrzenie. Zaczyna mi się podobać.
Znów się naćpałeś? Posłuchaj sam siebie, Johns.
Masz rację. Czego tu się bać?
Moje życie jest przecież gówno warte.
Więc mówię: "ciągnijmy to dalej". Kanion ma kilkaset metrów, dalej jest osada.
Obetnij włosy, zakorkuj dzieciaka i ruszamy.
- Ona jest kapitanem. Będziemy jej słuchać. - Słuchać jej?
Chciała poświęcić nas wszystkich.
- O czym on mówi? - To w niczym nie pomoże.
W czasie awarii chciała odrzucić kabinę z pasażerami, chciała nas zabić we śnie.
- Zamknij się! - Pozbyć się jak śmieci.
- Nic dla ciebie nie znaczymy? - Zamknij kurwa mordę!
Dość już.
Powiedziałeś swoje.
Wszyscy mamy chwile słabości.
Ile teraz ważysz, Carolyn?
Decyzja zapadła. Światło idzie przodem.
- Nie wszystkim się uda. - Dopiero do ciebie dotarło?
Wyruszyło nas sześcioro.
Jeśli w wąwozie stracimy jedną osobę, będzie nieźle.
- Nie, jeśli to będę ja. - A jeśli będziesz w ocalałej piątce?
Słucham.
- Co oni tam robią? - Rozmawiają o wąwozie.
Jak nas przeprowadzić.
Na polu bitwy, lekarze z braku środków, decydują kto umrze, a kto przeżyje.
Jeśli ja to zrobię, nazwą to morderstwem.
Z drugiej strony, mógłbyś wykorzystać ten pomysł.
Gra w ofiarę. Porąb ciało, zostaw u wejścia do wąwozu...
jako przynętę.
Lepiej je ciągnąć. Mamy zapas kabla.
- Uwiążmy je jakieś 50, 60 stóp za nami. - Ciekawa ozdoba.
Nie chcę ich karmić. To odwróci uwagę od naszego zapachu.
- Kogo sobie upatrzyłeś? - Nie odwracaj się.
Co z tobą do cholery?
Imam, zwolnij. Zróbmy trochę większy odstęp od nich.
Dobra, dość już tego gówna.
Zabijesz dziewczynę, ja odwrócę ich uwagę.
To chyba nie za wiele dla ciebie?
Zastanawiam się czy nie będziemy potrzebować kogoś większego.
Na przykład kogo?
Zostawcie to! Ruszać się!
Dalej!
Jedna zasada.
Trzymaj się światła.
Zapamiętaj tę chwilę.
Nie trzeba było mnie rozkuwać, Johns.
Byłeś odważnym sukinsynem.
Naprawdę twardym.
Łańcuchy...
Broń...
Odznaka...
Mówiłem, żebyś mnie zabił.
Z powrotem na statek?
- Razem, dopóki światła nie zgasną? - Trzymaj się z dala od nas.
Dopóki nie zobaczycie co was pożera. To wasz wielki plan?
- Gdzie Johns? - Która połowa?
Wszyscy tu zginiemy.
- Powinniśmy zostać na statku. - Umarł szybko.
Jeśli mamy jakiś wybór, to proponuję iść tędy.
Nie płacz za Johnsem.
Nawet nie próbuj.
Ślepa plamka.
Pomodlimy się razem?
Już modliłem się z innymi.
- To nie boli. - I nie pomaga.
Jeśli nie wierzysz w Boga, to nie znaczy, że On nie wierzy w ciebie.
Myślisz, że można spędzić połowę życia w więzieniu,
z wędzidłem w ustach jak koń i nie wierzyć?
Albo być porzuconym gdzieś na śmietniku,
z pępowiną owiniętą wokół szyi i nie wierzyć?
Mylisz się, święty człowieku.
Bezgranicznie wierzę w Boga.
I bezgranicznie go nienawidzę.
- Tak czy inaczej, jest z nami. - Twoi dwaj synowie nie żyją.
Ile wiary ci pozostało, ojcze?
Widzę tylko jedną drogę. Tamtą. Jedyna droga ucieczki.
Niech mała idzie między wami.
A baterie?
Wezmę je.
- Ruszamy. - Jesteś pewny, że dotrzymasz nam kroku?
Nie patrzcie do góry!
Zabijają się nawzajem!
Dalej!
Nie zatrzymywać się!
Ruszać!
Riddick! Czekaj!
Zostaw ją!
Złaź z niej!
Nie wiedział z kim zadziera.
- Wstawaj! - Suleiman!
Podnieście go.
Nie!
I gdzie teraz jest twój Bóg?
Jesteśmy blisko?
Powiedz, że osada jest już blisko!
Nie dojdziemy.
Ukryjcie się tutaj! Szybko!
Co on tam robi?
Już nie wróci, prawda?
To już ostatni jaki znalazłam.
Silny instynkt samozachowawczy.
Podziwiam to w kobietach.
Obiecałam im, że wrócimy ze światłem.
Tak?
Boisz się?
Ja?
Daj spokój, Riddick.
Musi być w tobie choć cząstka, która chce wrócić do rasy ludzkiej.
Tak naprawdę, to nie wiedziałbym jak.
Więc daj mi trochę światła. Wrócę sama.
Proszę bardzo.
Proszę, chodź ze mną.
Mam lepszy pomysł.
Ty zabierz się ze mną.
Wiem, że się ze mną droczysz.
Tak myślisz?
Nic o mnie nie wiesz.
Zostawię cię tutaj.
Wejdź do środka.
- Nie mogę. - Oczywiście, że możesz.
Ułatwię ci to.
Złap mnie za rękę. Chodź.
Nikt cię nie będzie winić. Ratuj siebie.
Chodź.
Dobrze.
Grzeczna dziewczynka.
Teraz to ty posłuchaj mnie!
To ja jestem kapitanem!
I nikogo nie zostawię w tym gównie, nawet jeśli...
- Zabierz to z mojej szyi. - Zamknij się!
- Zginęłabyś za nich? - Walczyłabym o nich.
Nie odpowiedziałaś.
Zrobiłabym to, Riddick.
Zginęłabym za nich.
Interesujące.
Ani przez chwilę nie wątpiłam.
Jesteście gotowi?
Oto mój Bóg, panie Riddick.
Nie zatrzymujcie się!
Szybko! Biegiem!
Znacie drogę!
Na pokład! Wsiadać!
Carolyn...
Chodź.
Zostań tu.
Riddick?
Riddick!
Trzymaj się mnie.
Wydostaniemy się stąd. Trzymam cię.
Dalej, Riddick! Wstawaj!
Mówiłam, że umrę za nich, nie za ciebie. Ruszajmy.
Nie za mnie.
Nie za mnie!
Za tyle rzeczy chciałbym się pomodlić
ale nie wiem od czego zacząć.
Ja bym wiedziała.
Co robisz, Riddick?
Czy możemy już się stąd wynosić?
Nie odlecimy...
beż pożegnania.
Będzie dużo pytań, kogokolwiek nie spotkamy.
Możemy natknąć się na statki innych najemników.
Więc co do cholery mamy mówić?
Powiedzcie, że Riddick zginął.
Umarł gdzieś na tej planecie.