- Wszystko gotowe? - Miał mnie zmienić ktoś inny.
Wiem, ale ja chciałam.
Lubisz go obserwować.
- Nie bądź śmieszny. - On zginie.
Morfeusz uważa, że to On.
- A ty? - Nieważne.
Nie wierzysz w to.
- Słyszałeś? - Co?
Na pewno nas nie wyłapali?
Na pewno.
Czas na mnie.
- Policja! - Ręce na kark!
Teraz! Teraz!
HOTEL SERCE miasta
Panie poruczniku...
O cholera.
Miał pan wyraźne rozkazy.
Robiłem swoje.
A te tam jurysdykcje wsadź pan sobie w dupę.
Chodzi o pańskie bezpieczeństwo.
Damy radę jednej pannie.
Wysłałem dwa oddziały.
Złapią ją.
Nie. Pańscy ludzie już nie żyją.
Cholera.
Morfeusz? Namierzyli mnie.
Przecięli kabel.
Idź do innego wyjścia.
- Są tu agenci? - Są.
Cholera!
Skup się, Trójco.
Budka telefoniczna na rogu Wells i Lake.
Dasz radę.
- Dobrze. - Idź tam.
Niemożliwe.
Wstawaj, Trójco.
Wstawaj.
Uciekła.
Nieważne.
Informator nie kłamał.
Mamy nazwisko następnego.
Neo.
Trzeba go znaleźć.
Już się robi.
Szukam...
MORFEUSZ UCIEKŁ POLICJI NA LOTNISKU HEATHROW
Poszukiwany
Obudź się, Neo...
Co?
Macierz cię więzi...
Co to jest?
Biegnij za białym królikiem.
"Za białym królikiem".
Stuk-puk.
Kto tam?
Czoi.
Spóźniłeś się.
To przez nią.
Masz forsę?
Dwa kawałki.
Czekaj.
Alleluja!
Mój ty zbawco! Chrystusie!
Jak cię z tym złapią...
Wiem, ty nie istniejesz.
- Właśnie. - Coś nie gra?
Trochę przybladłeś.
Mój komputer...
Zdarza ci się nie wiedzieć, czy to sen, czy jawa?
Codziennie. Po meskalinie.
Ona daje najlepsze odloty.
Odejdź od tego komputera.
Rozerwij się trochę.
Co, Dujour? Zabierzemy go?
Pewnie.
Nie mogę. Jutro mam pracę.
Chodź.
Ubawisz się, słowo.
Dobra.
Pójdę.
Cześć, Neo.
- Skąd znasz to imię? - Dużo o tobie wiem.
- Kim jesteś? - Nazywam się Trójca.
Trójca.
TA Trójca? Włamałaś się do serwera Izby Skarbowej?
Dawno temu.
- Jezu! - Co?
Myślałem...
że to zrobił facet.
Faceci tak myślą.
To ty do mnie pisałaś.
Jak to zrobiłaś?
Mogę ci tylko powiedzieć...
że grozi ci niebezpieczeństwo.
- Chcę cię ostrzec. - Przed czym?
Obserwują cię.
- Kto? - Słuchaj.
Rozumiem cię.
Wiem, co robisz
i czemu mało sypiasz.
Czemu mieszkasz sam i spędzasz noce
przy komputerze.
Szukasz go.
Wiem, bo ja też go szukałam.
Aż on mnie znalazł...
i wyjaśnił mi, że nie szukałam jego,
tylko odpowiedzi.
Gnębi nas zasadnicze pytanie.
To przez nie tu przyszedłeś.
Wiesz to tak samo dobrze
jak ja.
Czym jest Macierz?
Odpowiedź istnieje.
Szuka cię.
I znajdzie,
jeśli tego chcesz.
Cholera.
Cholera, cholera.
Anderson, jest pan buntownikiem.
Uważa pan, że zasady go nie dotyczą.
Ale myli się pan.
Jesteśmy znakomitą firmą softwarową,
bo nasi pracownicy stanowią grupę.
Gdy pracownik ma kłopot, firma też go ma.
Czas dokonać wyboru.
Albo przestanie pan się spóźniać,
albo poszuka pan innej pracy.
Wyraziłem się jasno?
Najzupełniej.
Thomas Anderson?
To ja.
Świetnie.
Miłego dnia.
Cześć, Neo. Wiesz, kto mówi?
- Morfeusz. - Tak.
Szukałem cię.
Nie wiem, czy dojrzałeś do rozmowy ze mną,
ale niestety nie mamy już czasu.
Idą po ciebie. Nie wiem, co ci zrobią.
Kto?
Wstań i zobacz.
- W tej chwili? - Tak.
Teraz.
Pomalutku.
Winda.
O, cholera!
Czego chcą?
Nie wiem. Ale radzę ci wiać.
Jak?
Poprowadzę cię, tylko mnie słuchaj.
Obok masz pusty przedział.
- A jeśli... - Biegnij!
Posiedź tu chwilę.
Za chwilę pójdziesz do gabinetu
na końcu korytarza.
Nie prostując się.
Ruszaj!
Za oknem jest rusztowanie.
- Skąd wiesz? - Nie trać czasu.
Po lewej masz okno. Idź tam.
Otwórz je.
Wyjdź po rusztowaniu na dach.
Za nic! Oszalałeś!
Z budynku są dwa wyjścia.
Jedno obstawione, a drugie - na dach.
Oba ryzykowne. Sam decyduj.
To jakiś obłęd.
Czemu akurat ja?
Co ja zrobiłem?
Jestem nikim. Nic nie zrobiłem.
Zginę.
Cholera!
O, cholera!
Nie dam rady.
Cholera.
Jak pan widzi, obserwujemy pana od dawna.
Wiedzie pan
podwójne życie.
Jako Thomas Anderson
pisze pan programy dla znanej firmy.
Płaci pan składki ubezpieczeniowe i podatki.
A nawet...
pomaga pan gospodyni wynosić śmieci.
Inny żywot wiedzie pan w świecie komputerów
jako hacker Neo.
Jako Neo złamał pan wszystkie możliwe prawa.
Jedno z pańskich wcieleń
ma przyszłość.
A drugie - nie.
Postaram się to panu wyjaśnić.
Jest pan tu,
bo potrzebujemy pomocy.
Wiemy, że skontaktował się z panem
pewien typ.
Facet, który przybrał imię "Morfeusz".
Nieważne, co pan o nim myśli.
Dla nas
to najgroźniejszy bandyta na świecie.
Koledzy twierdzą,
że gadając z panem, tracę czas.
Ale ja wierzę, że pan chce dobrze.
Oczyścimy panu kartotekę.
Zacznie pan nowe życie.
W zamian prosimy tylko o pomoc
w aresztowaniu terrorysty.
Jasne.
Znakomity układ.
Ale mam lepszy pomysł.
Może...
każę wam się pieprzyć...
i zadzwonię do adwokata?
Panie Anderson...
rozczarował mnie pan.
Nie dam się zastraszyć.
Wiem, co mi się należy.
Telefon.
Panie Anderson...
na co telefon człowiekowi,
który nie może mówić?
Pomoże nam pan.
Czy pan tego chce czy nie.
Podsłuchują nas, więc powiem krótko.
Dopadli cię pierwsi, ale nie wiedzą, jaki jesteś ważny.
Gdyby wiedzieli to co ja,
już byś nie żył.
O czym mówisz? Co jest grane?
Jesteś Nim. Ty szukałeś mnie od kilku lat.
Ja szukałem ciebie całe życie.
Chcesz mnie poznać?
- Tak. - Idź pod wiadukt na ul. Adams.
Wsiadaj.
- A to co? - Musimy się chronić.
- Przed czym? - Przed tobą.
Zdejmij koszulę.
Stań.
Bateryjko,
nie czas na pogawędki.
Zasady są proste:
Słuchaj nas
albo spadaj.
Dobrze.
Musisz mi zaufać.
- Czemu? - Byłeś tam.
Wiesz, co cię czeka...
i jak skończysz.
I nie chcesz tego.
Światło.
Leż. Podciągnij koszulę.
- Co to? - Masz pluskwę.
Leż spokojnie.
No chodź.
Chodź.
Ucieka.
Cholera.
- Zwieje ci. - Nie. Odsunąć się!
W porządku!
To jest prawdziwe?
To tu.
Udzielę ci jednej rady.
Bądź szczery.
On wie więcej, niż sądzisz.
Nareszcie!
Witaj, Neo.
Jak pewnie zgadłeś,
jestem Morfeusz.
To dla mnie zaszczyt.
Nie.
To zaszczyt dla mnie.
Ale wejdź. Usiądź.
Przypuszczam,
że czujesz się trochę jak Alicja
wpadająca do króliczej nory.
Trochę tak.
Masz takie spojrzenie.
Godzisz się z tym, co widzisz,
bo liczysz, że się zaraz obudzisz.
Jak na ironię, niewiele się mylisz.
Wierzysz w przeznaczenie?
- Nie. - Dlaczego?
Bo chcę stanowić o sobie.
Dobrze wiem, o co ci chodzi.
Wiesz, czemu tu jesteś?
Bo wiesz o czymś.
Nie umiesz tego wytłumaczyć,
ale przeczuwasz to.
Całe życie czułeś,
że świat jest jakiś dziwny. To przeświadczenie
tkwi jak drzazga w twoim mózgu
i doprowadza cię do obłędu.
Dlatego tu przyszedłeś.
Wiesz, o czym mówię?
O Macierzy?
Chcesz wiedzieć,
czym ona jest?
Macierz jest wszędzie
wokół nas.
Nawet w tym pokoju.
Widzisz ją za oknem
i w telewizji.
Czujesz ją w pracy,
w kościele,
i kiedy płacisz podatki.
Macierz to sztuczny świat,
który ci przysłania prawdę.
Jaką prawdę?
Jesteś niewolnikiem.
Jak wszyscy ludzie, urodziłeś się
w więzieniu, którego nie możesz powąchać ani dotknąć.
Bo uwięziono
twój umysł.
Niestety, nie mogę ci powiedzieć,
czym jest Macierz.
Musisz to zobaczyć.
To decydująca chwila.
Później nie będzie odwrotu.
Weź niebieską pigułkę,
a obudzisz się we własnym łóżku,
jakby to był sen.
Weź czerwoną,
a zostaniesz w Krainie Czarów
i zwiedzisz króliczą norę.
Pamiętaj,
mogę ci dać tylko prawdę.
Chodź.
Apok, podłączyłeś się?
Prawie.
Wiecznie się śpieszymy.
Usiądź tam.
Też to przeżyłaś?
Pigułka to program tropiący.
Zakłóci twój sygnał, a wtedy cię namierzymy.
Jak to?
Zapnij pas, Dorotko,
bo Kansas
zniknie.
Widzieliście?
Miałeś kiedyś bardzo realistyczny sen?
A gdybyś nie mógł się obudzić?
Jak odróżniłbyś świat snu
od jawy?
- Niemożliwe. - Co?
To nie może się dziać?
Replikacja.
- Szukam. - Zimno...
Zimno mi.
Dawaj ten sygnał.
- Tętno nitkowate. - Znajdź go!
Prawie go mam.
Zatrzymanie krążenia.
- Mam go. - Dawaj!
Witaj
w prawdziwym świecie.
Udało się.
Znaleźliśmy go.
- Mam nadzieję. - A ja po prostu wiem.
Wiem to.
Umarłem?
Wręcz przeciwnie.
Napracujemy się przy nim.
Co robicie?
Odbudowujemy ci mięśnie.
Czemu bolą mnie oczy?
Bo nigdy ich nie używałeś.
Odpoczywaj. Wszystko ci wyjaśnimy.
Co mi jest?
- Gdzie jestem? - Spytaj raczej kiedy.
- Kiedy? - Wg ciebie jest rok 1999.
A naprawdę jest około 2199 roku.
Nie powiem ci dokładnie,
bo sami nie wiemy.
Nie wyjaśnię ci tego słowami.
Chodź.
Sam zobaczysz.
To mój statek.
Nabuchodonozor. Poduszkowiec.
Tu jest główny pokład.
Ten komputer pozwala...
NABUCHODONOZOR WYKONANO W USA ROK 2069
...nadawać piracki sygnał i włamywać się do Macierzy.
Większość załogi już znasz.
Apok...
Obojnia...
i Szyfrant.
A to Czołg i jego brat, Buldożer.
Ten z tyłu to Mysz.
Chciałeś wiedzieć, czym jest Macierz?
Trójco.
Odpręż się.
Poczujesz się dziwnie.
NAPĘD ZEWNĘTRZNY
To jest...
Koncept.
Nasz program kodujący.
Możemy przesłać wszystko: Odzież,
sprzęt,
broń,
symulacje treningów,
co tylko trzeba.
Jesteśmy w programie?
Nie wierzysz?
Masz inny strój. Nie masz wtyczki w głowie.
Masz inne włosy.
To tzw. Rezydualny obraz ego.
Twoje cyfrowe wyobrażenie o sobie.
To nie jest rzeczywistość?
A co jest rzeczywiste?
Jaka jest definicja rzeczywistości?
To, co czujesz,
smakujesz, wąchasz i widzisz?
Rzeczywistość to sygnały odbierane przez twój mózg.
To jest świat, jaki znasz.
Świat z końca XX wieku.
Istnieje jako interaktywna stymulacja neuronów
zwana Macierzą.
Żyłeś w świecie snów.
Teraz zobaczysz
prawdziwy świat.
Witaj na pustyni
rzeczywistości.
Niewiele wiemy.
Wiemy tylko, że na początku XXI wieku
ludzkość świętowała.
Byliśmy zachwyceni sobą, bo stworzyliśmy S.I.
S.I.
Sztuczną Inteligencję.
Ta sztuczna świadomość poczęła nową rasę maszyn.
Nie wiemy, kto uderzył pierwszy: One czy my.
Ale to my postawiliśmy niebo w ogniu.
Maszyny korzystały z energii słonecznej.
Uważano, że nie przetrwają
bez obfitego źródła energii.
Odkąd sięga ludzka pamięć, byliśmy zależni od maszyn.
Ale los bywa złośliwy.
Ludzkie ciało daje więcej prądu niż duży akumulator
i ogromne ilości ciepła.
Ludzie i synteza jądrowa
dostarczają energii maszynom.
Są na Ziemi ogromne pola,
na których dzieci się nie rodzą,
tylko rosną jak zboże.
Długo w to nie wierzyłem.
Aż zobaczyłem te pola.
I trupy przerabiane na płyn
do dożylnego odżywiania żywych.
Patrząc na przerażającą precyzję maszyn,
zrozumiałem oczywistość.
Czym jest Macierz?
Władzą.
Macierz to świat marzeń,
który pozwala nami rządzić,
żeby zamienić ludzkość
w to.
Nie.
Nie wierzę.
To niemożliwe.
Obiecałem ci prawdę, nie łatwe rozwiązanie.
Przestań!
Wypuść mnie!
Chcę stąd wyjść!
- Uspokój się. - Wyjmij mi to.
Wyjmij to ze mnie!
Nie dotykajcie mnie!
Nie zbliżajcie się!
Nie wierzę w to.
- Sfiksuje. - Oddychaj głęboko. Oddychaj.
Nie mogę wrócić, prawda?
Nie.
A nawet gdybyś mógł,
chciałbyś?
Muszę cię przeprosić.
Mamy zasadę.
Na ogół nie uwalniamy umysłów powyżej pewnego wieku.
To ryzyko. Nie możesz się przestawić.
Wiem i przykro mi.
Zrobiłem to,
bo musiałem.
Gdy tylko powstała Macierz, narodził się z niej człowiek,
który miał zdolność
dowolnego jej kształtowania.
To on uwolnił część z nas
i pokazał nam prawdę.
Dopóki istnieje Macierz,
ludzkość nie będzie wolna.
Gdy nasz zbawca zmarł,
Wyrocznia zapowiedziała jego powrót,
a także zagładę Macierzy,
pokój
i wyzwolenie ludzkości.
Dlatego niektórzy przez całe życie
szukali go w Macierzy.
Zrobiłem to, co zrobiłem,
bo uważam, że go znalazłem.
Odpocznij.
Będziesz potrzebował sił.
Na co?
Na trening.
Dzień dobry. Spałeś?
Dziś zaśniesz jak głaz.
Gwarantuję.
Jestem Czołg, twój operator.
- Ty nie masz... - Otworów? Nie mam.
Jestem staroświeckim, chałupniczym wyrobem rodziców.
Urodziłem się wolny.
W rzeczywistym świecie.
Dziecię Syjonu.
- Syjonu? - Gdybyśmy jutro wygrali,
tam byłby bal.
To miasto?
Ostatnie miasto ludzi. Jedyne.
Gdzie ono jest?
Głęboko,
blisko jądra Ziemi.
Może dożyjesz i je zobaczysz.
Jestem ciekaw, co potrafisz
i czy Morfeusz ma rację.
Nie wolno o tym mówić,
ale jeśli naprawdę jesteś...
To będzie bardzo ciekawe.
No, ale bierzmy się do roboty!
Powinniśmy zacząć od obsługi statku.
Ale to cholernie nudne. Mam coś zabawniejszego.
Co powiesz na...
szkolenie bojowe?
Dżiu-dżitsu?
Nauczę się tego?
O kurczę!
Podoba mu się!
Chcesz jeszcze?
Pewnie.
PIJANY BOKS
I co?
10 godzin! Jest jak maszyna.
Znam kung-fu.
Pokaż.
Tu są warunki
zbliżone do tych w Macierzy.
Takich jak np. Grawitacja.
Macierz to najzwyklejszy system komputerowy.
Jedne zasady można nagiąć,
inne można złamać.
Rozumiesz?
Uderz mnie, jeśli dasz radę.
Dobrze!
Adaptujesz się.
Improwizujesz.
Ale twoją słabością
nie jest technika.
Morfeusz walczy z Neo.
Jak cię pokonałem?
Byłeś szybszy.
Myślisz, że
jestem silniejszy i szybszy
dzięki mięśniom, które mam tutaj?
Myślisz, że wdychasz powietrze?
Jeszcze raz!
Ale jest szybki!
Co za neurokineza!
Na co czekasz?
Możesz być szybszy.
Nie myśl o tym.
Ty to wiesz.
Nie próbuj mnie bić, tylko bij!
Nie do wiary!
Wiem, do czego zmierzasz.
Chcę wyzwolić twój umysł.
Mogę tylko pokazać ci drzwi.
Przejść przez nie musisz sam.
Czołgu! Ładuj skoki.
ŁADUJ
Odrzuć wszystko: Strach,
zwątpienie i brak wiary.
Uwolnij swój umysł.
Dobrze.
Uwolnię.
Da radę?
- Nikomu nie wyszedł pierwszy skok. - Wiem.
- A jeśli on da radę? - Bzdura!
Dawaj!
Dobra.
Nie ma sprawy. Uwalniam umysł.
Uwolnić umysł. Żaden problem.
Co to znaczy?
Kompletnie nic.
Za pierwszym razem każdy spada.
Prawda, Trójeczko?
- To urojenie. - Nie dla twego umysłu.
Kto zginie w Macierzy,
ten umiera?
Ciało nie może żyć bez umysłu.
Mnie nie przynosiłaś obiadków.
On coś w sobie ma, prawda?
Czyżbyś się nawrócił?
Morfeusz jest taki pewny...
Czemu nie zabierze go do Wyroczni?
Dopiero jak będzie gotów.
Macierz to system.
Nasz wróg.
Ale gdy w nim jesteś, co widzisz?
Biznesmenów, nauczycieli, stolarzy.
Umysły ludzi, których ratujemy.
Na razie oni należą do systemu,
czyli są wrogami. Musisz pamiętać,
że oni na ogół nie dojrzeli do wolności.
Niektórzy są tak bierni,
uzależnieni od systemu,
że będą go bronić.
Słuchałeś mnie czy patrzyłeś na nią?
Popatrz znowu.
Stop!
To nie jest Macierz?
To program szkoleniowy, który ma cię nauczyć,
że kto nie jest z nami, jest przeciwko nam.
- Kim oni są? - To świadome programy.
Steruje nimi odrębny procesor.
Każdy, kogo nie uwolniliśmy,
może być agentem.
W Macierzy
agentem może być każdy
albo nikt.
Ukrywamy się i uciekamy przed nimi.
To strażnicy.
Pilnują wszystkich drzwi i mają wszystkie klucze.
W końcu ktoś będzie musiał podjąć walkę z nimi.
Ktoś?
Nie będę kłamał.
Wszyscy, którzy stawili im czoło, zginęli.
Ale tobie się uda.
Dlaczego?
Raz agent przebił pięścią mur.
Oddawano do nich setki strzałów, raniąc tylko powietrze.
Ale ich siła i szybkość są ograniczone regułami Macierzy.
Dlatego
nie dorównają tobie.
Co to znaczy?
Mogę uskakiwać przed kulami?
Nie.
Kiedy będziesz gotowy,
nie będziesz musiał uskakiwać.
Niedobrze!
- Ostrzegł nas Syjon? - Inny statek.
Cholera!
- Szybka ta kałamarnica. - Kałamarnica?
Automat strażniczy. Ma jeden cel.
Znajdź i zabij.
Ląduj!
Co słychać?
Wyłączyłem zasilanie.
PEM uzbrojony
- i gotowy. - PEM?
Pulsator elektromagnetyczny.
Uszkadza obwody elektryczne.
To nasza jedyna broń.
- Gdzie jesteśmy? - W starym kanale.
Ściekowym?
Kiedyś istniały ogromne miasta.
Zostały tylko rury.
Cisza!
Aleś mnie nastraszył!
- Przepraszam. - Nie ma za co.
- Czy to? - Macierz?
- Nie dekodujecie jej? - Nie możemy.
Można zdekodować Koncept.
Ale Macierz jest zbyt złożona.
Można do tego przywyknąć. Nie widzę już cyfr,
tylko ludzi.
Chcesz...
się napić?
Pewnie.
Wiesz,
wiem, co sobie myślisz.
Bo ja myślę o tym samym.
Myślę o tym, odkąd tu jestem.
"Czemu nie wziąłem niebieskiej pigułki?".
Dobry, co?
Pędzi go Buldożer.
W dwóch celach:
Do mycia silników i zabijania neuronów.
Mogę o coś zapytać?
Powiedział ci?
Wiesz, czemu tu jesteś?
Jezu!
Niezły zgryz.
Masz uratować świat.
Co się mówi na taką gadkę?
Udzielę ci rady.
Na widok agenta
rób to co my:
Uciekaj.
Uciekaj pędem.
Dzięki za drinka.
Słodkich snów.
Zatem umowa stoi?
Wie pan...
wiem, że ten stek nie istnieje.
Gdy wkładam go do ust,
Macierz wmawia mojemu mózgowi,
że mięso jest soczyste
i pyszne.
Po 9 latach
coś zrozumiałem.
Ignorancja jest łaską.
Zatem umowa stoi.
Nie chcę nic pamiętać.
Nic. Rozumie pan?
I chcę być bogaty.
Być kimś ważnym.
Np. Aktorem.
Dobrze, panie Reagan.
Dobra.
Odstawcie moje ciało do elektrowni,
mnie wsadźcie do Macierzy,
a dam wam wszystko.
Kod dostępu do komputera Syjonu.
Nie znam go.
Ale ktoś go zna.
Morfeusz.
Proszę. Śniadanko mistrzów.
Udawaj, że to rzadka jajecznica.
Albo micha glutów.
Wiecie, jak to smakuje?
Jak kaszka manna. Jedliście ją?
Nie, ale ty też nie.
Otóż to.
Człowiek się zastanawia,
skąd maszyny wiedzą, jak co smakowało.
Może się mylą.
Może to, co uważam za smak kaszki, jest smakiem
owsianki, tuńczyka.
Może nie znały smaku kurczęcia
i stąd wszystko
smakuje jak kurczę.
- A może... - Cicho!
To proste białko,
aminokwasy, sole i witaminy.
Wszystko, czego ci trzeba.
Bynajmniej nie wszystko.
Przerabiałeś program "Uwaga, agent!"?
Ja go napisałem.
Zaczyna się!
- Fajna była? - Kto?
Babka w czerwieni. Mój projekt.
Jest małomówna,
ale mogę ci zorganizować bliższe spotkanie z nią.
Komputerowy alfons.
To hipokryci!
Wypierając się odruchów,
odrzucamy naszą ludzką stronę.
Jak już zjesz,
nadamy wiadomość.
Wejdziemy do Macierzy.
Przedstawię Neo.
Przedstawi mnie?
Wyroczni.
Proszę zapiąć pasy
i zgasić papierosy.
Życzymy państwu miłego lotu.
Jesteśmy.
Wrócimy za godzinę.
Aż trudno uwierzyć,
prawda?
- Boże! - Co?
Jadałem tu.
Mieli smaczny makaron.
Wspomnienia z całego życia...
Same urojenia.
I co?
Macierz nie stanowi o tobie.
A Wyrocznia tak?
To co innego.
Byłaś u niej?
Tak.
I co?
Powiedziała...
Co?
To tu.
Neo, chodź.
To ona wszystko
przepowiedziała?
Jest bardzo stara. Jest z nami od początku.
- Czego? - Ruchu Oporu.
I wie wszystko?
Wie tyle, ile trzeba.
I nigdy się nie myli?
Nie myśl w tych kategoriach.
Ona jest przewodniczką.
Wskaże ci drogę.
Tak jak tobie?
Co ci powiedziała?
Że znajdę Jego.
Ja tylko wskażę ci drzwi.
Sam przez nie przejdziesz.
Witaj, Neo.
W samą porę!
Rozgość się, Morfeuszu. A ty chodź.
To inni kandydaci.
Zaczekaj tu.
Nie próbuj zginać łyżki,
bo to niewykonalne.
Po prostu uświadom sobie prawdę.
Jaką prawdę?
Tej łyżki nie ma.
Nie ma?
To nie łyżkę trzeba giąć, tylko siebie.
Wyrocznia cię wzywa.
Neo, prawda?
Chwileczkę.
- Wyrocznia? - Trafiłeś!
Nie tego oczekiwałeś, co?
Prawie gotowe.
Ładnie pachną, co?
Nie proszę, żebyś usiadł,
bo i tak byś odmówił.
- I nie przejmuj się wazonem. - Czym?
Tym wazonem.
Przepraszam.
Nie przejmuj się.
Dzieci go naprawią.
Skąd wiedziałaś?
Latami będziesz się zastanawiał,
czy zbiłbyś go, gdybym milczała.
Przystojny jesteś.
Już wiem, co ona w tobie widzi.
Kto?
Piękny, ale niezbyt bystry.
Wiesz, co myśli Morfeusz.
A zatem...
Co ty na to?
Myślisz, że jesteś Wybrańcem?
Nie wiem.
Wiesz, co to znaczy?
To po łacinie.
"Poznaj siebie".
Zdradzę ci coś.
Być Wybranym, to tak jak być zakochanym.
Nie dowiesz się o tym od innych. Czujesz to
całym sobą.
Kompletnie.
Cóż...
niech cię obejrzę.
Otwórz usta.
Dobrze.
Powinnam teraz powiedzieć: "Ciekawe, ale...",
a ty na to...
Ale co?
Już wiesz, co ci powiem.
- Nie jestem Nim. - Przykro mi.
Masz pewien dar,
ale chyba na coś czekasz.
- Na co? - Może na następne życie.
Tak już bywa.
- Z czego się śmiejesz? - Z Morfeusza.
Prawie mnie przekonał.
Wiem.
Biedny Morfeusz.
Bez niego marna nasza dola.
Jak to, bez niego?
Na pewno chcesz wiedzieć?
On wierzy, że to ty.
Nikt go nie przekona, że się myli. Nawet ja.
Wierzy w to tak ślepo,
że odda za ciebie życie.
- Co? - Staniesz przed wyborem.
W jednej ręce będziesz miał jego życie,
a w drugiej własne.
Jeden z was zginie.
Ty zadecydujesz który.
Przykro mi, chłopcze.
Masz poczciwą duszę.
Nie lubię zasmucać dobrych ludzi.
Nie przejmuj się.
Wyjdziesz stąd
i poczujesz się lepiej.
Przypomnisz sobie, że nie wierzysz w przeznaczenie.
Sam o sobie stanowisz,
pamiętasz?
Proszę.
Weź ciastko.
Zjedz je, a obiecuję,
że poprawi ci się humor.
To, co usłyszałeś,
było przeznaczone dla ciebie,
wyłącznie dla ciebie.
Kobieta w czerwieni.
Jadą do was.
A to co?
Deja vu!
Słucham?
Miałem deja vu.
- Jakie? - Co się stało?
Minął nas czarny kot,
a potem drugi, taki sam.
Ten sam?
Nie wiem.
Obojnia, Apok!
Co?
Deja vu to skutek nagłej zmiany w Macierzy.
Boże!
Chodźmy.
Przecięli kabel!
No nie!
O nie.
To była ta zmiana. Uwięzili nas.
Spokojnie. Telefon!
Namierzą nas.
Nie mamy wyboru.
Centrala!
Odszukaj plan budynku.
- Mam! - Pion kanalizacyjny.
Ósme piętro.
Są na ósmym piętrze.
Obojnia, naprzód!
Obyś Nim był.
Ściana na lewo.
Dobrze.
Gdzie są?
Są w ścianie.
Agent!
Ratuj Neo! Tylko on się liczy!
Wracaj!
Uciekaj, Trójco!
Uciekaj!
- Nie zostawimy go. - Musimy.
Chodź!
Sławny Morfeusz. Nareszcie się spotykamy.
Pan?
Smith.
Agent Smith.
Nie rozróżniam was.
Brać go!
- Centrala! - Muszę pryskać.
Zasrany wypadek samochodowy.
Po prostu - bum!
Ale ktoś na górze mnie lubi.
Mam cię.
Zabierz mnie stąd.
Róg Franklin i Erie. Zakład napraw RTV.
Tak.
- Centrala! - To ja.
Czy Morfeusz żyje?
Morfeusz żyje?
Wiozą go, nie wiem dokąd.
- Żyje. Musimy wiać. - Niedaleko jest Szyfrant.
Szyfrant?
- Róg Franklin i Erie. - Rozumiem.
Mam go!
Gdzie tamci?
Już dzwonię.
Dobrze.
Ty pierwszy.
Cholera!
Telefon umilkł.
Cześć, Trójco.
Szyfrant?
Wiesz...
przez dłuższy czas...
myślałem, że się w tobie kocham.
Śniłaś mi się.
Piękna z ciebie kobieta.
Szkoda, że tak się stało.
Zabiłeś ich!
- Co? - O, Boże.
Jestem zmęczony.
Mam dosyć wojny,
walki, tego statku,
marznięcia i odżywiania się tą papką.
Ale najbardziej
mam dosyć tego durnia i jego bzdur.
Niespodzianka!
Tego nie przewidziałeś, co?
Chciałbym widzieć,
jak cię złamią.
Chciałbym akurat wtedy tam wejść.
Żebyś wiedział,
kto cię zdradził.
- Wydałeś Morfeusza! - On nas okłamał.
Nabrał nas!
Gdyby powiedział nam prawdę,
nie wzięlibyśmy czerwonej pigułki.
- On nas uwolnił. - Uwolnił!
To ma być wolność?
Wciąż tylko wykonuję rozkazy.
Mając do wyboru to i Macierz.
Wolę Macierz.
Ona jest nierealna.
Nieprawda.
Jest bardziej rzeczywista
niż ten świat.
Ja tu wyrwę wtyczkę,
a tam
na waszych oczach umrze Apok.
Witaj w prawdziwym świecie.
Ale ty jesteś na zewnątrz
- i nie możesz wrócić. - Bzdura!
Włożą moje ciało do kapsuły.
Obudzę się bez wspomnień.
Aha,
jeśli koniecznie chcesz coś powiedzieć Obojni,
- pośpiesz się. - Nie!
Tylko nie to.
Nie w ten sposób.
Nie zdążyłaś.
Niech cię szlag!
Nie krzycz.
Jestem tylko posłańcem.
Zaraz ci to udowodnię.
Jeśli Morfeusz ma rację,
za nic nie wyciągnę tej wtyczki.
Jeśli Neo naprawdę jest Wybrańcem,
przeszkodzi mi
jakiś cud.
Prawda?
Bo co komu z martwego Wybrańca?
Nigdy mi nie powiedziałaś,
czy uwierzyłaś w te bzdury.
Powiedz tylko "tak" albo "nie".
Spójrz mu w oczy,
w te piękne oczy...
i powiedz...
tak
czy nie?
Tak.
Nie wierzę!
Wierzysz czy nie, już po tobie.
Ty pierwsza.
Jesteś ranny.
Wyliżę się.
A Buldożer?
Poświęciłeś kiedyś chwilę,
żeby zachwycić się urodą
i geniuszem Macierzy?
Miliardy ludzi
żyją spokojnie
w błogiej nieświadomości.
Pierwsza Macierz
była idealnym światem. Nikt w niej nie cierpiał,
wszyscy byli szczęśliwi.
To była klęska.
Nikt tego nie wytrzymywał. Diabli brali całe plony.
Niektórzy twierdzili,
że nasze języki programowania nie mogą opisać idealnego świata.
Ale moim zdaniem
człowiek określa się poprzez cierpienie
i ból.
A idealny świat był snem,
z którego wasze prymitywne mózgi koniecznie chciały się obudzić.
Teraz Macierz odwzorowuje to.
Moment rozkwitu
waszej cywilizacji.
Waszej,
Bo kiedy zaczęliśmy myśleć za was,
to już była nasza cywilizacja. I o to chodzi.
To się nazywa "ewolucja".
Ewolucja.
Tak było i z dinozaurami.
Wyjrzyj przez okno.
Mieliście swój czas.
A przyszłość należy do nas.
Przyszłość jest nasza.
Mamy kłopot.
- Co mu robią? - Łamią go,
niczym szyfr. To wymaga tylko czasu.
Dużo?
To zależy od umysłu. W końcu go złamią,
a jego fale mózgowe staną się takie.
A wtedy wygada im wszystko.
O co go pytają?
Dowódcy statków znają kod komputera Syjonu.
Gdyby poznał go agent,
mógłby nas zniszczyć.
Syjon jest ważniejszy niż ja
czy ty,
a nawet Morfeusz.
Musi być wyjście.
Jest. Wyjmiemy wtyczkę.
Chcesz go zabić?
Morfeusza?
Musimy.
To robota dla maszyny, nie dla człowieka.
Jeśli nasz informator zawiódł,
tamci go wyłączą. Chyba że...
Nie żyją. Tak czy siak...
Nie ma wyboru. Strażnicy!
Natychmiast.
Byłeś nam nie tylko przywódcą.
Byłeś naszym ojcem.
Będzie nam ciebie brakowało.
Stój!
Nie wierzę własnym oczom.
- Musimy. - Czyżby?
Nie wiem.
To nie przypadek.
- O czym ty mówisz? - Wyrocznia...
przepowiedziała mi to.
Mówiła, że stanę przed wyborem.
Jakim?
- Co robisz? - Wracam tam.
- Nie! - Muszę.
Morfeusz poświęcił się, byś uciekł.
Nie wrócisz tam.
Zrobił to, bo wierzył w bajkę.
- Co? - Nie jestem Nim.
- Mną też to wstrząsnęło. - Niemożliwe!
Niestety, jestem nikim.
Nieprawda!
Niemożliwe.
Czemu?
On jest w budynku wojskowym.
Nawet gdybyś tam wszedł, pilnuje go trzech agentów.
Oszalałeś. To jest samobójstwo.
Tylko na pozór nie naprawdę.
Nie wytłumaczę ci tego.
Morfeusz był gotów zginąć za to, w co wierzył.
I dlatego muszę tam wrócić.
- Dlaczego? - Bo też wierzę.
W co?
Że mogę go uratować.
- Co robisz? - Idę z tobą.
- Nie! - Nie?
Powiem ci, w co ja wierzę.
Morfeusz znaczy dla mnie więcej niż dla ciebie.
Jeśli chcesz go uratować, potrzebujesz pomocy.
A że jestem tu najstarsza stopniem,
mam w nosie, co o tym myślisz.
Bo musisz mnie słuchać.
Czołgu,
załaduj nas.
Podzielę się z tobą
moim odkryciem.
Próbowałem zaklasyfikować wasz gatunek.
I uznałem,
że wcale nie jesteście ssakami.
Wszystkie ssaki na Ziemi
instynktownie zachowują równowagę z otoczeniem.
A ludzie nie.
Zajmujecie jakiś teren i mnożycie się,
aż zużyjecie wszystkie naturalne zasoby.
Możecie przetrwać tylko,
rozszerzając swoje terytorium.
Jest na świecie inny organizm,
który tak bytuje.
Wiesz jaki?
Wirus.
Ludzkość jest chorobą Ziemi.
Planetarnym rakiem.
Jesteście zarazą.
My, maszyny, jesteśmy lekarstwem.
Czego potrzebujesz?
Poza cudem.
Broni.
Mnóstwa broni.
Nikt tego nie próbował.
Dlatego nam się uda.
Czemu zastrzyk nie działa?
Może zadajemy niewłaściwe pytania.
Wyjdź.
Już!
Trzymaj się!
Już do ciebie idą.
Słyszysz mnie?
Będę z tobą
zupełnie szczery.
Szczerze
nienawidzę
tej nory.
Tego zoologu
więzienia
czy jak tam nazwać ten świat.
Mam go powyżej uszu.
Najgorszy jest ten smród,
jeśli on w ogóle istnieje.
Jesteś nim przesiąknięty.
Wprost czuję na ustach
twój odór.
I boję się, że się nim zarażę.
Jest odrażający.
Prawda?
Muszę się stąd wyrwać,
wyzwolić się.
A ty masz w głowie klucz do bramy.
Mój klucz.
Gdy zniszczymy Syjon, nie będę już potrzebny.
Rozumiesz?
Podaj mi szyfr.
Muszę pokonać Syjon,
a ty mi powiesz jak.
Powiesz mi to
albo umrzesz.
Proszę wyjąć, co pan ma metalowego. Klucze, monety...
Cholera!
Pomoc. Przyślijcie pomoc.
Stać!
Co robisz?
On nic nie wie.
O czym?
STOP - AWARIA
UZBROJONE
Chyba chcą go ratować.
Tej łyżki nie ma.
Załatwcie ich!
Powtarzam. Atakują nas!
Ratuj!
Jesteś tylko człowiekiem.
Zrób unik teraz!
Jak to zrobiłeś?
Byłeś tak szybki jak oni. Jak nikt na świecie.
Ale nie dość szybki.
Umiesz tym latać?
Jeszcze nie.
Operator.
Daj program pilotażu śmigłowca B-212.
Szybko!
Chodź!
Nie!
Morfeusz, wstawaj! Wstawaj, wstawaj.
Nie da rady.
Mam cię!
Wiedziałem!
To On!
Teraz mi wierzysz?
Wyrocznia.
- Powiedziała mi... - Powiedziała ci...
to, co musiałeś usłyszeć.
Po prostu.
Kiedyś zrozumiesz tak jak i ja,
że znać swą drogę to jedno,
a iść nią - to drugie.
Centrala!
- Miło pana słyszeć. - Wyjście!
Stacja metra na rogu State i Balboa.
Cholera!
Mamy namiar.
- Wiemy, gdzie są. - Strażnicy czekają.
Ruszamy!
Jeszcze nie prysnęli.
Idź.
Chcę ci coś wyznać.
Ale boję się, że źle to zrozumiesz.
Spełniło się każde słowo Wyroczni.
Poza jednym.
Poza czym?
- Co to? - Agent.
- Odeślij mnie. - Nie mogę.
Pan Anderson...
Uciekaj, Neo!
Co on robi?
Nabiera wiary.
Nie masz nabojów.
Ty też.
Z przyjemnością popatrzę,
jak pan Anderson umiera.
Zabije go!
Słyszysz?
Tak brzmi to, co nieuniknione.
Tak brzmi twoja śmierć.
Żegnam, panie Anderson.
Nazywam się...
Neo!
- Co jest? - Zgubiłem go.
OBIEKT W POBLIŻU
Cholera!
Strażnicy.
- Ile mamy czasu? - 5, 6 minut.
Czołgu, ładuj PEM.
- Nie strzelimy, póki Neo tam tkwi. - Spoko.
On wróci.
Płaski obcas czy szpilka?
Co pan? To mój telefon!
Zabrał mi telefon!
- Mam go. Ucieka. - Czarodzieju,
zabierz mnie stąd!
Mam stare wyjście. Róg Wabash i Lake.
Cholera!
Potrzebuję pomocy!
Drzwi!
Drzwi na lewo.
Nie to lewo!
Kuchenne drzwi.
CZERWONY ALARM
O, nie.
Lecą!
Zdąży.
Schody pożarowe, pokój 303.
USZKODZENIE KADŁUBA
Weszły.
Szybko, Neo!
Niemożliwe!
Zbadaj go.
Już po nim.
Żegnam, panie Anderson.
Już się nie boję.
Wyrocznia mówiła,
że się zakocham i że mój ukochany będzie Wybrańcem.
Jak widzisz,
nie możesz umrzeć.
Nie możesz,
bo ja cię kocham.
Słyszysz?
Kocham cię.
Wstawaj!
Nie!
Jakim cudem?
Bo to On.
Wiem, że tam jesteście.
Czuję was.
Wiem, że się boicie.
Boicie się nas.
Zmiany.
AWARIA SYSTEMU
Nie znam przyszłości.
Nie powiem wam, jak to się skończy.
Ale powiem wam, jak się zacznie.
Odłożę słuchawkę
i pokażę ludziom to, co przed nimi ukrywaliście.
Świat
bez was.
Świat niekontrolowany, bez granic i nakazów.
Świat, w którym wszystko jest możliwe.
Co się stanie potem,
to już zależy od was.