Wtedy i tylko wtedy, kiedy cosinus licznika
jest podzielny przez pierwiastek kwadratowy dwóch zmiennych.
Tak, ale współrzędna x jest większa lub równa 1.
- Tak, Isaac? - A to zadanie?
NAGRODA
- Nieważne. M... - Dlaczego?
Żart. To najtrudniejsze równanie geometryczne świata.
Jaka jest nagroda?
Nie widziałem, by je ktoś rozwiązał,
nawet mój profesor z MIT,
więc jeśli zrobi to któryś z was,
może się pożegnać z podręcznikiem matematyki do końca życia.
Max? Spróbujesz?
Ktoś mnie wołał?
Dobrze.
Dziękuję.
Życie was rozpieszcza.
Moje dorastanie takie nie było.
Ale posłałem tu dzieci, ponieważ
jest to jedna z najlepszych szkół w kraju. Rushmore.
Dla niektórych z was nie ma to znaczenia.
Byliście i będziecie bogaci.
Pozostałym udzielę rady.
Weźcie bogatych na cel.
Weźcie ich na muszkę i odstrzelcie.
Oni mogą wszystko kupić...
"Najlepszy kaznodzieja".
...ale kręgosłupa nie kupią.
Nie dajcie im o tym zapomnieć. Dziękuję.
Na maturze prosimy o bis.
Mam to gdzieś. Zapłaciłem za basen.
Te fiutki mogłyby mnie wysłuchać.
- Witam, panie Guggenheim. - Witaj, Max.
Nazywam się Max Fischer. Zgadzam się z pańskimi poglądami.
Mowa była wspaniała.
Dziękuję.
Panie Blume, mój sąsiad z kaplicy, Dirk Calloway.
Miło mi, Dirk.
Dziękuję.
Wie pan... sądzę, że ma pan rację co do Rushmore.
Chodź, Dirk.
- Jak się nazywa? - Max Fischer.
Bystry chłopak.
Jeden z naszych najgorszych uczniów.
REDAKTOR NACZELNY
WYDAWCA YANKEE REVIEW
PREZES KÓŁKA FRANCUSKIEGO
REPREZENTANT ROSJI W SZKOLNYM ONZ
WICEPREZES KÓŁKA FILATELISTÓW I NUMIZMATYKÓW
PRZEWODNICZĄCY KLUBU DYSKUSYJNEGO
MENEDŻER DRUŻYNY LACROSSE
PREZES KÓŁKA KALIGRAFICZNEGO
ZAŁOŻYCIEL KLUBU ASTRONOMICZNEGO
KAPITAN DRUŻYNY SZERMIERCZEJ
LEKKOATLETYKA DIATLON JUNIORÓW
DYRYGENT DRUGIEGO CHÓRU
ZAŁOŻYCIEL DRUŻYNY BOMBARDIERÓW
Aut!
KLUB KUNG FU ŻÓŁTY PAS
ZAŁOŻYCIEL KÓŁKA STRZELECKIEGO
PREZES PSZCZELARZY Z RUSHMORE
POMYSŁODAWCA WYŚCIGÓW
TRUPA MAXA FISCHERA REŻYSER
PREZES KLUBU PIPER CLUB 4,5 GODZINY ZA STERAMI
Wrzesień
Zostajesz uznany przez szkołę za zmarłego.
Co to znaczy?
To, że jeśli zawalisz kolejny przedmiot, odejdziesz.
- Zostanę wydalony? - Tak.
Mogę obejrzeć dokumentację?
Za dużo zajęć pozalekcyjnych.
54... 42... 41...
Panie Guggenheim, nie chcę pana pouczać.
Ale choćbym się starał, znów mogę oblać.
Jeśli mam zostać na drugi rok, niech tak będzie.
To w tej szkole niemożliwe.
Jeszcze niemożliwe.
Popraw stopnie.
- Pamięta pan, jak się tu dostałem? - Tak.
Napisałeś sztukę.
Tak. W drugiej klasie. Jednoaktówkę o Watergate.
Mama posłała ją do Rushmore. Pan przeczytał i dał mi stypendium.
- Żałuje pan? - Nie.
Ale i tak muszę cię wydalić.
Nie może pan przymknąć oczu?
Przez pamięć na przeszłość?
Nie mogę.
Chcieli mnie wykopać.
Znowu? Co zrobisz?
Spróbuję pociągnąć za sznurki w administracji.
Klub backgammona, cisza
Za rok wprowadzą japoński.
Krążą takie plotki.
Skasują łacinę.
Co? Przez 5 lat zabiegałem o jej skasowanie.
To martwy język.
Wysłuchali cię.
"Nurkowanie po podwodne skarby"
"Jeśli komuś jest dane niezwykłe życie,
nie ma prawa zatrzymać tego dla siebie".
Przepraszam.
Mogę dostać listę wypożyczeń tej książki?
Po co?
Niech pan spojrzy.
"Pani Cross. Klasa 1, sala 121"
"Widziałem drani i głupców, wielu z nich,"
jednych i drugich czeka kara.
Ale głupców najpierw".
Rozdział 15. "Chłopak ze srebrnym guzikiem".
Czekaj za 10 minut.
- Gdzie idziesz? - Powiem ci w wozie.
I wiesz, Willie?
Pomyliłeś się co do Sancheza. Zmarł we śnie.
Doskonale. Wspaniale. Super.
Irving, piwo korzenne, jeśli ktoś chce. Ja nie chcę.
Następna scena.
Frank, wchodzisz na scenę z workiem kokainy.
Mamy wielkie szczęście, że ktoś taki jak ty opiekuje się Dirkiem.
To świetny dzieciak. Chcę się z nim dzielić
zdobytym doświadczeniem, by mu pomóc.
To mój numer. Gdybyście mieli kłopoty z Dirkiem...
WEWNĘTRZNY 23
Bardzo ci dziękuję. Cześć, Dirk!
Cześć, mamo.
- I jak, skarbie? - Dobrze.
Miło mi było poznać.
- Jak sprawdzian z matematyki? - Jaki sprawdzian?
Nie miałeś?
Nie. Oddałeś pracę o murze berlińskim?
Przedłużyli mi termin.
- George! - Co z panią Calloway?
- Podała mi rękę. - Wielkie coś.
Dałem jej numer.
Buchan już by ją przeleciał.
Niech ten szkocki goryl się zamknie.
Mówi o matce mojego przyjaciela.
A nie po to trzymasz się Dirka?
A ty co, adwokat?
Panie Blume!
Max Fischer.
Cześć.
Max, jest moja mama. Mogę dziś wcześniej wyjść?
Jasne, Charlie.
Na czym polega tajemnica?
Tajemnica?
Zdaje się, że ją zgłębiłeś.
Sam nie wiem.
Trzeba znaleźć coś, co się lubi i robić to do końca życia.
Ja lubię chodzić do Rushmore.
- Z przodu! - Cześć, Ronny, Donny!
- Siadaj z tyłu. - Z tyłu, Donny.
- Zaprosiliście go? - Maxa Fischera?
- Tam będą dziewczyny. - Nie bądź upierdliwy.
Dobranoc, panie Littlejeans! Do jutra.
Mogę zobaczyć tył?
Oczywiście.
I jak?
Dziękuję.
Ktoś mi musi podpisać klasówkę z geometrii.
Wiem, wiem.
37.
Nie wiem, co robić.
Mogło być gorzej.
Prawie piątka.
Prawie piątka? Tato, co piszesz?
Może przesadzam z klubami
i inscenizacjami.
Możliwe.
Powinienem raczej intensywniej podrywać.
Tak naprawdę tylko to się liczy.
Ale to nie jest moja mocna strona.
Przyjdzie twoja pora.
Jesteś jak kapitan klipra. Poślubiony morzu.
To prawda. Ale bardzo długo przebywałem na morzu.
Ładna czapka.
Dziękuję.
Pani tu uczy?
Pierwszy rok w Rushmore?
Od dawna pani pali?
Niech pomyślę.
- Ile masz lat? - 15.
- Odkąd byłam w twoim wieku. - Żartuje pani.
Powinna pani rzucić.
Masz rację.
A ja powinienem zająć się sobą.
Gdzie pani studiowała?
- Na Harvardzie. - Naprawdę?
Co za zbieg okoliczności. Chcę zdawać
do Oksfordu i na Sorbonę. Harvard to plan awaryjny.
- Ambitny jesteś. - Dziękuję.
Co chcesz studiować?
Jeszcze nie wiem, chyba
matematykę i kurs przygotowawczy na medycynę.
A pani specjalizacja?
Pisałam pracę o polityce gospodarczej Ameryki Łacińskiej.
Ciekawe. Wie pani, że chcą nam skasować łacinę?
Pisałam o Ameryce Środkowej.
Ameryka Środkowa i te sprawy.
Ale naprawdę chcą znieść łacinę.
Na rzecz japońskiego.
Szkoda, bo języki romańskie wywodzą się z łaciny.
To prawda.
Co to znaczy?
Ach, to po łacinie.
Co to znaczy?
"Czy nie ma nic świętego?"
Sic transit gloria. "Chwała przemija".
Jestem Max Fischer.
Podpisz tu. Sic transit gloria.
PETYCJA
Na koniec jedno pytanie: czy łacina umarła?
"Dzięki uczniowi M. Fischerowi łacina wchodzi do programu klas 7-12."
Spierdzielaj, Fischer, ty brudna plamo na gaciach.
To po łacinie?
Nigdy nie sądziłem, że będę miał takich synów.
Kim jest twój tata?
Jest neurochirurgiem w szpitalu św. Józefa.
Nie potrafiłbym kroić komuś mózgu, ale on to lubi.
Nie, ja stawiam.
Więc był pan w Wietnamie?
Tak.
W tym bajzlu?
Tak, w tym bajzlu.
Do niedzieli.
Co jest w niedzielę? Ach tak, urodziny bliźniaków.
Chcesz przyjść?
Chętnie, ale jestem już umówiony.
Dziękuję za zaproszenie.
Zatrudnij się u mnie.
Co to znaczy?
Przydałby mi się taki ktoś.
Nie jestem bogaty, ojciec jest tylko lekarzem, ale radzimy sobie.
Do 60 kg!
Przepraszam.
Jesteś w drużynie?
Dorywczo.
Miło cię znów widzieć.
Pani Cross?
- Nawiązując do naszej rozmowy... - W sprawie łaciny?
Tak. Wygłosiłem mowę...
- Słyszałam. - Naprawdę?
Przekonująco argumentowałeś.
Ucieszy się pani, że łacina pozostanie.
Jestem pod wrażeniem.
Bardzo dziękuję.
Nie szuka pani asystenta?
- A nauczyciele ich miewają? - Nie, wątpię.
Ale ja jestem tu na stypendium, więc imam się dorywczych prac...
Czemu wybrała pani tę szkołę?
Mój mąż ją ukończył.
Nie wiedziałem, że pani ma męża.
Umarł, więc tak naprawdę nie mam.
Kiedy?
Rok temu.
Moja mama nie żyje.
Współczuję.
Umarła, kiedy miałem 7 lat.
Oboje mamy w rodzinie zmarłych.
Co się tu dzieje?
Nowy narybek.
Chcę stali, nie stopów.
Mam gdzieś to, co twierdzi.
Stal, Harry.
Postanowiłeś się jednak zatrudnić?
Chcę sfinansować pomysł.
Rushmore potrzebuje oceanarium, gdzie wykładaliby naukowcy,
a uczniowie obserwowali morską florę i faunę.
- Co ty na to? - Oceanarium? Z jakimi rybami?
Barakudy, płaszczki, węgorze elektryczne, pstrągi,
ryby młoty, piranie, gigantyczne kałamarnice.
Piranie?
Mam kontakt w Ameryce Południowej.
- Co na to Guggenheim? - Jeszcze nic nie wie.
Dlaczego?
W tej chwili najlepiej unikać rozgłosu.
Chcę dopracować projekt zanim go przedstawię administracji.
Ile chcesz?
35 tysięcy na projekt wstępny.
Dam ci 2 i pół.
Dobrze.
"Żyjący ocean Część 2: rafa koralowa"
- Dziękuję. - Nie ma za co.
"Brawo!"
Mogę o coś spytać?
Oczywiście.
Czy wiesz, że jesteś dla mnie za młody?
Czułem, że weźmie to pani pod uwagę.
I jesteś uczniem, a ja...
Na nic nie nalegam. Dziwię się, że tak otwarcie pani to porusza.
Chcę mieć pewność...
Przyjaźnimy się?
- Tak. - Świetnie.
Tak naprawdę,
żadne z nas nie wie, czym się ten związek skończy.
- Trudno przewidzieć przyszłość. - Nie ma żadnego związku.
- Ale jest przyjaźń. - I nic więcej.
I tak rozumiem słowo "związek". Przynieść słownik?
Nie, chcę mieć pewność, że się rozumiemy.
Ja rozumiem.
Nie pociągam pani. C'est la vie.
Masz 15 lat. Nie możemy mówić o pociągu.
Skoro tak pani twierdzi...
Mówię tylko,
że nigdy kogoś takiego nie znałem.
Może to pani dowolnie interpretować.
Ja też nie spotkałam jeszcze kogoś takiego jak ty.
Nie spotkała pani?
Podamy sobie ręce?
Cieszy mnie, że porozmawialiśmy.
Ja także.
- Nie mogę iść z podsłuchem. - Osłaniamy cię.
Już to słyszałem. Wrzucę coś do parkometru.
Siadaj.
Joe, zapłać za wóz funkcjonariusza Serpico.
Jeśli zechcesz zeznawać...
- Nie! - Co, nie?
Nie będę zeznawać!
Więc złóż broń i odznakę...
- Obiecaj mi jedno. - Mów.
Doprowadzisz to do samego końca...
- gdzie moje miejsce. - Tak mi dopomóż Bóg.
Mam coś!
Po drugiej stronie!
To Bałwan.
- Wsiada do kolejki! - Brać go!
A tekst o cannoli?
"Stary lubi słodkie cannoli".
Pomyliłem się, co za znaczenie.
Odpuszczę ci, ale każde zdanie ma znaczenie.
- Odwal się. - Spieprzysz mi sztukę!
Przestańcie!
Zabiję!
Świetnie grali.
Na próbach bywało lepiej.
Na razie, tato. Idę na kolację.
- Tak? - Tylko dla aktorów i techników.
- Chcesz pieniędzy? - Nie, tato.
- Jak policzek? - Nieźle.
Jest. Max, cudownie!
Tak się cieszę.
Chcę ci przedstawić Petera Flynna.
Kto to?
Peter.
Świetna sztuka. Bomba.
Co z twoim nosem?
Dostałem w twarz.
A co z twoim?
Autor!
Brawo.
- Poznam twojego tatę? - Staruszek ma dyżur.
Przedstawiam panią Cross i... zapomniałem nazwiska.
Ładny ten pielęgniarski kitel.
Chirurgiczny.
Naprawdę?
Strój niedobrany do okazji.
- Nie wiedziałem o kolacji. - Bo nikt pana nie zapraszał.
- Spokojnie, Max. - To pan mu zamówił whisky.
I co?
Skoro mogę napisać sztukę, mam prawo odreagować.
Jak ją poznałeś, kędziorku?
Na Harvardzie.
A ja wystawiłem super sztukę. Dlatego nie pękam.
Rachunek.
- Co pan robi? - Płacę.
Nie. Przepraszam.
Dziękuję, że znalazł pan stolik.
Ten pan się wprosił. Bardzo przepraszam.
Drobiazg.
Jesteś niegrzeczny.
- Nie. - Tak.
Jestem ciekaw, po co go pani przyprowadziła
na moją sztukę i moją kolację?!
- Podać panu śmietankę? - Tak, proszę.
- Co z tobą? - Co z panią?!
Zraniła mnie pani! To był dla mnie ważny dzień!
Jak cię zraniłam?
Boże!
Napisałem super sztukę!
I kocham się w pani.
Ukrywał się pan?
Nie chciałem przeszkadzać.
Co malujesz?
Meduzę.
Czym mogę służyć?
Max chce z panią pogadać.
Po co?
Żeby przeprosić.
Odejdźmy na bok.
On pana przysłał?
Jest pan jego posłańcem?
Nie, jego przyjacielem.
Miała pani rację, nie powinienem pozwolić mu pić.
Nie powinnam go widywać.
Będzie zawiedziony.
Nie, wiem. Ale...
pozwoliłam mu za mocno się przywiązać. Jak pan sądzi?
Robiła pani, co mogła.
Proszę go przeprosić.
Dobrze.
Jak ma pani na imię?
Rosemary, a pan?
Herman.
Napisał list.
"Droga pani Cross."
Korzystam z okazji, by przeprosić za wieczór dnia 23 b.r.
Nie przywykłem do alkoholu.
Zapraszam panią na otwarcie mojego nowego przedsięwzięcia.
Liczę na pani obecność.
"Pozostaję pani przyjacielem. Max Fischer."
Muzyka stop. I dość zdjęć.
- Która jest? - 13:15.
Przepraszam. Zostaw czipsy!
- Widziałeś ją? - Nie przyszła.
Zajrzyj na salę.
- Ściąć? - Za chwilę.
- Co się tu dzieje? - Czołem, trenerze.
Zbudujemy tu oceanarium. Koordynuję prace.
To moje boisko.
Wiem. Zostanie przesunięte.
Czy naprawdę będą tu piranie?
- Gdzie to słyszałeś? - Wiem z pewnych źródeł.
Tak, ale pirania to trudny gatunek.
Przepraszam.
- Źle. - Co jest?
Przysłali zastępczynię.
- Czemu? - Pewnie zachorowała.
Nieprawda. Daj telefon.
Janet, Max Fischer. Jest tam pan Blume?
A gdzie?
Cholera, powinien tu być.
Mam w dupie barakudy! Ale sram na to. I tak to zbuduję.
Witam pana.
- Co ty robisz? - Zbieram fundusze.
Wyłącz!
Powiedz, że to złudzenie.
Wolałbym o tym nie rozmawiać przy ekipie.
Październik
Mamy dziś nowego ucznia.
Nazywa się Max Fischer.
Chce wam coś powiedzieć.
Max, możesz zacząć?
Jasne. Bardzo dziękuję.
Chciałem się tylko przedstawić.
Jestem Max Fischer.
Były uczeń liceum Rushmore, z którego mnie usunięto.
Pierwszy raz jestem w szkole publicznej.
Myślicie, że jestem w czepku urodzony, ale nie uznaję elit.
Szkoła jest wspaniała.
Cieszę się, że będę chodził do Grover Cleveland.
A na marginesie:
nie macie drużyny szermierki.
Postaram się ją utworzyć.
Nazywam się Margaret Yang.
Fajnie mówiłeś.
Nie widziałam, by ktoś wygłaszał na lekcji mowę.
Nie? Miałaś pecha.
Ta uwaga o urodzeniu w czepku może wkurzać...
- Jak to? - Wiesz...
Muszę lecieć. Zobaczymy się później, panno Chang.
Janet, Max Fischer. Jest?
Jak leci?
Okropnie. Czy pani Cross...
Masz pozwolenie?
- Masz pozwolenie? - Chwileczkę.
Co ty w niej widzisz? Nie pasujecie do siebie.
Jak to?
Nie jest aż tak piękna...
aż tak intrygująca.
Ma coś, czego nie umiesz określić, ale...
Proszę przejść do sedna.
Spotka się ze mną?
Nie.
Chwileczkę. Rozmawiam.
To niegrzeczne.
PERSONEL MA PRAWO PRZESZUKAĆ KAŻDEGO UCZNIA
Fischer!
Spadaj, synku.
Obserwowałem cię, Fischer.
Popisujesz się. Gadasz.
Przyjaźnisz się z Dirkiem, bo ma ekstra matkę, ale to na nic.
Jak wszystko, co robisz.
Dużo hałasu, zero efektów.
A to, że zrobiła mi to ręcznie w swoim jaguarze?
Kłamstwo.
Myślisz, że wyleciałem za oceanarium? Nie.
Za robótki ręczne. I wiesz, co jeszcze?
Warto było.
Przepraszam za kolację.
I proszę przeprosić jak-mu-tam.
Zrobię to.
Wszystko dobrze?
Tak, ale brak mi Rushmore.
Brak mi pór roku... zmieniających się liści...
A propos, kiedy zamykają bibliotekę?
Chcę oddać książkę.
To pani pismo?
Dostałam ją od męża, kiedy był w Anglii. Miałam 13 lat.
Po jego śmierci przekazałam ją jego starej szkole.
Przypominasz mi go.
Tak?
Pod jakim względem?
Należałeś do Kółka Pszczelarskiego?
Tak, byłem prezesem.
A on je założył.
Możemy być znowu przyjaciółmi?
W platonicznym rozumieniu słowa.
Oczywiście.
Myślisz, że dasz sobie radę w Grover Cleveland?
Tak. Ale potrzebuję korepetycji.
"Naprzód, Sowy!"
Co dalej?
- Wybierz ptaka. - Zielony.
- A to nóż. - Widać, że atrapa.
- Cześć, Max. - Cześć.
- Jak się nazywasz? - Margaret Yang.
Gdzie idziesz na siódmej lekcji?
Na kurs gitarowy.
- Gitara klasyczna? - Rockowa.
Super. Załatwimy ci zwolnienie.
Możesz zdjąć okulary?
Zapisz ją na przesłuchanie o 15:30.
Przynieś fotos.
Cześć, Herman.
- Jak się masz, Rosemary? - Dobrze, dziękuję.
Wpadłam do domu coś przekąsić.
Marchewkę?
Ładny dom.
Tak. Ale nie mój. Opiekuję się nim.
Przejeżdżał pan tędy?
Czy Max coś dziś zaplanował? Wycieczkę do muzeum?
Nie sądzę. Dziś ma próbę.
Wystawia nową sztukę.
Robi w nowej szkole postępy.
Tak, świetnie mu idzie.
Marchewkę?
Tak, poczęstuję się.
Do następnego spotkania.
Możemy teraz pójść na spacer.
Oczywiście.
Jest ładna pogoda.
Lekki chłodek.
Wezmę sweter i zaraz wracam.
Dirk?
Wiem o panu i nauczycielce.
Czy Max wie?
Nie. I nie chcę, by się dowiedział.
To się ma natychmiast skończyć!
Pan jest żonaty.
I podaje się pan za jego przyjaciela.
Jestem jego przyjacielem.
Mając takich przyjaciół, po co mu inni?
Odblokujcie!
Mały Calloway!
Bronisz niewłaściwej osoby. Fischer to nie kumpel.
O czym ty mówisz?
Chce przelecieć twoją mamę. Dlatego z tobą trzymał.
- Kto ci mówił te bzdury? - On sam.
Mówi, że zrobiła mu to ręką w swoim jaguarze.
Max by tak nie powiedział.
Chyba masz rację.
Syn chirurga mózgowego nie musi nikomu imponować.
Dość zabijania. Robi się loco. Koniec ze spluwami.
Czarnuchu, zwariowałeś? Grożą ci, a ty rzucasz broń.
Już czas, stary.
Pocałuj mnie, mały Juanie.
Całuje ją i kończymy. To do mnie?
"Drogi Maxie. Żałuję, ale odkryłem,"
że pan Blume ma romans z panią Cross. Widziałem,
jak całują się u niej na progu, a potem pływali nago w basenie
i robili sobie dobrze, kiedy usnąłeś na ganku.
Czemu ci to mówię?
Bo dobry z ciebie przyjaciel. Trzymaj się, stary. Twój
"Dirk Calloway."
Jak ci z nią było?
Chryste!
Domyślam się, że jest dobra, chociaż sam jej nie dymałem.
Pływaliście nago, kiedy spałem.
"Wygodnie ci? Twoja wybranka zrobi mi dobrze ręką".
Nie pływaliśmy nago.
Pewnie. I nie wyszedłeś z jej domu o drugiej w nocy?
Zakochałem się.
Ja byłem pierwszy.
A to bredzenie: "Nie jest aż tak wspaniała...
Nie pasujecie do siebie"... Kłamałeś, prawda?
Myślisz, że cię kocha?
Nie wiem.
Zapewniam, że nie. I nigdy nie pokocha.
Ja uratowałem łacinę!
A co ty zrobiłeś?
"Na mojej planecie słońce"
wschodzi tylko raz w roku.
- "Dlatego moja skóra..." - Przepraszam.
Chcę podziękować za zniszczenie mi życia.
Max, co robisz?
Pani Blume, tu Max Fischer, z informacją o pani mężu.
Proszę zadzwonić do Grover Cleveland, wewnętrzny 23.
Dziękuję.
Dziękuję, że pani przyszła.
Nie ma za co.
Chce pani kanapkę?
Dobrze.
Mam z tuńczykiem... i z masłem orzechowym.
Nic bardziej wyszukanego.
Tuńczyk.
Mleko czy sok jabłkowy?
Przejdź do rzeczy.
No dobrze.
Pani mąż...
Jak długo pan tu zabawi?
- Nie wiem. Rozwodzę się. - Doskonale.
Ej, kurduplu!
Gdzie basen? Po obiedzie i drinkach chcę się pomoczyć.
Na dachu.
"Miłego pobytu"
PSZCZELARZE Z RUSHMORE
Około 1,6 m wzrostu,
60 kilo,
czarne włosy, okulary, twarz owalna.
Dzięki za kaucję, tato. Idę wywalić nauczycielkę.
To nierozsądne.
- Co robicie? - To teren prywatny!
Oszaleliście?
Czekajcie!
Przestańcie! Chwilowy rozejm!
Zaraz! Rozejm!
O co chodzi?
Mówiłeś, że moja mama robiła ci dobrze? Mówiłeś?
Kto ci nałgał? Nieważne. Wiem kto.
Odeślę go do Irlandii w worku na zwłoki.
Pochodzi ze Szkocji.
Powiedz Irlandasowi, że trafił na moją listę spraw do załatwienia.
Zastrzelę zasrańca.
Otrzymał pan przesyłkę?
Świetnie. Chcę panu powiedzieć, co jest grane.
Nie sądziłem, że umiesz donosić.
Co to znaczy?
"Co to znaczy?"
Odeszła, zanim otrzymałem twoje fotki.
Nici z sabotażu.
To najlepszy pedagog. Pozwolił jej pan?
- Czemu zabiegasz o jej zwolnienie? - Idioto, ja chcę ją odzyskać!
Pani Cross?
Cześć, Max.
- Pomóc? - Nie trzeba.
Obejrzę.
Nie, błagam. Lepiej stąd wyjdź.
Żałuję, że cię zraniłam,
że pokochałam twojego przyjaciela.
Błagam, Max.
Kocha pani Blume'a, nie mnie?
Tak.
Nie wierzę pani.
Przestań.
- Bo wyjdę z siebie. - Za późno.
Za późno.
Zaczekaj, proszę...
Przez ciebie mnie wylali.
- Nie... - Rushmore to moje życie.
A teraz ty.
Nieprawda.
Co nas twoim zdaniem może łączyć?
Myślisz, że seks?
To wulgaryzacja tematu.
Nie dla kogoś, kto się pieprzył.
Boże...
Jak byś to opisał kolegom?
Że mnie pobudziłeś palcami?
Jeśli zrobię ci to ręcznie, odczepisz się?
Wyjdź z tej sali.
Fischer, pryszczaty minifiucie!
Hej, Magnus.
Zaliczyłeś jakieś rękodzieło?
Dirk, popatrz! Twój ojczym!
Czeka na mamę, żeby sobie poużywać!
Twój mózg jest chory jak twoje ucho.
Nie bądź niemiły, brachu.
Dołożyliśmy mu.
Dołożyliśmy.
Dzień dobry.
Chciałeś się spotkać?
Kiedy?
Teraz. Chcesz to zakończyć.
Tak. Chciałem, żeby to drzewo pana przygniotło.
To wielkie?
Tak.
Zgniotłoby mnie na miazgę. Co cię powstrzymało?
Nie wiem. Po co?
Ona pana kocha.
Ona jest moim Rushmore.
Wiem. Moim też była.
Listopad
Czy zastałam Maxa?
Tak, ale nikogo nie przyjmuje.
Może mu pan to dać?
Przykro mi.
Grudzień
Dobranoc, Stan. Wesołych świąt. Do następnego razu.
Miło się z tobą pracowało.
Może jednak wrócisz do szkoły?
Nie.
Lubię fryzjerstwo. Jestem w tym dobry.
Ale myślałem, że zmienisz branżę.
Chciałeś być senatorem, dyplomatą.
Marzenia, tato. Jestem synem fryzjera.
Do kolacji.
Cześć, Dirk.
Słucham?
- Chciałbym się ostrzyc. - Zamknięte.
Przepraszam, że rzucałem kamieniami.
Pójdę już.
Wesołych świąt.
A to co, do cholery?
Słyszałeś wiadomość?
Wątpię, przestałem śledzić wydarzenia.
Pan Guggenheim miał wylew.
Poślę mu czekoladki.
Może go odwiedzisz?
Pani Guggenheim?
Cześć, Max. Wejdź.
Tak się cieszę.
Są wspaniałe. Wstawię do wody. Siadaj.
Mogę się z nim przywitać? Może nie usłyszy?
Usłyszy.
Cześć, staruszku. Max Fischer.
Pewnie mnie pan nie słyszy, ma pan uszkodzony mózg...
Czego chcesz?
Nelson?
Pierwsze słowa od 10 dni.
Poznał mnie?
- Nie sądzę. - To Fischer.
Na razie. Życzę zdrowia.
Ej, amigo!
Kto ci podbił oko?
Ronny albo Donny. Już ich nie rozróżniam.
Ale mocno ci przyłożył.
Dzieci nie lubią rozwodów.
Nie dziwię im się.
Ani ja.
Co u niej?
Nie wiem.
- Dlaczego? - Widziałem ją 6 tygodni temu.
Co się stało?
Odeszła?
Kocha się w nieboszczyku.
Edward Appleby.
Wiesz...
jest miła, ale szurnięta.
- Adiós, muchacho. - Wszystko dobrze?
Ostatnio dokucza mi samotność.
Co tu robisz?
Nie wiem. Zjawili się tak nagle... niespodziewanie.
Co?
Mogę zadzwonić? Potrącił mnie samochód.
Boże! Jesteś cały?
- Co takiego? - Wejdź!
Opatrzę ci głowę.
A więc tu to się odbywa?
Co?
Nie wiem. Czemu rzuciłaś Blume'a?
Nie twoja sprawa.
Wiem, ale potrącił mnie samochód, jestem skołowany.
Rzuciłaś mnie...
Nie. Nie chodziliśmy ze sobą.
Rozmowa bardzo mi pomoże. Powiedz, co się zdarzyło.
A) jest żonaty.
B) nienawidzi siebie.
I C) zniszczył ci rower.
Mój stary rower, tak.
Kto tak postępuje?
Nie wiem.
Wojna ma dziwny wpływ...
Myśli, że go rzuciłaś przez Edwarda Appleby.
Co to znaczy?
Mieszkasz w jego pokoju...
z jego rzeczami. To...
Byłam jego żoną.
Wiem.
Chociaż przyznam,
że Edward ma więcej ikry, osobowości
i wyobraźni w jednym paznokciu niż Blume w całym ciele.
W martwym paznokciu.
Tak.
W martwym paznokciu.
Jak zginął?
Utonął. Jak umarła twoja mama?
Na raka.
Nie ruszaj się.
Jesteś bardzo ładna.
Dziękuję.
To sztuczna krew?
Tak.
Ty i Herman jesteście siebie warci.
Obaj jak małe dzieci.
Odprowadzę cię do drzwi.
Wyjdę oknem.
Do widzenia, pani Cross.
Do widzenia, Max.
Żałuję, że powiedziałem tak o twojej mamie.
Wiem.
Żałuję, że nie wziąłem cię za rękę, kiedy Buchan ci dokopał.
To nic.
Co to?
Nie wiem.
Świetne lądowanie.
Co tam masz? Trasę lotu?
Niezłe. Znasz Dirka Callowaya?
- Chyba nie. - Dirk, Margaret Yang.
Słyszałem o twoim projekcie na Action 13.
- Marynarka chce to kupić. - Już nie.
- Czemu? - Bo to oszustwo.
- Jak to? - Sfałszowałam wyniki.
Czemu?
Bo mi nie wyszło tak, jak chciałam.
Zachowałeś się jak palant, wiesz?
Wybacz.
Tak czy siak, miło cię widzieć.
Chcesz potrzymać?
Coś ci podyktuję.
Kandydaci do Kółka Latawcowego:
David Connors, Murray Marshall, Greg Holloway,
Duncan Wright, Margaret Yang, Woody Jackson...
Dzięki, że pan przyszedł.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Co to?
"Za frekwencję Za punktualność"
Odznaki za frekwencję i punktualność.
Dostałem je w Rushmore.
Niech pan którąś wybierze, ja będę nosił drugą.
Wybieram punktualność.
Proszę podejść.
Dziękuję.
Niech pan wejdzie.
Co też kot tu przywlókł?
Przepraszam za spóźnienie.
Chcę ci kogoś przedstawić. Pan Blume, mój ojciec, Bert Fischer.
Miło mi, panie Fischer.
"Pan Fischer" to mój ojciec, ja jestem Bert.
Max mówi, że trzeba pana ostrzyc.
Proszę siadać, zobaczymy.
Sam nie wiem, Bert.
Spokojnie, to dość bezbolesna operacja.
Może też pana ogolimy.
Lubi pan ten wąsik?
Chce go pan zachować?
- Ile jesteś wart? - Nie wiem.
- Ponad 10 mln? - Chyba tak.
- Świetnie. - A co?
Przyda nam się.
OBSERWATORIUM MORSKIE HERMANA J. BLUME'A
ZAŁOŻYCIELE KLUBU LATAWCOWEGO
"Brawo, Max. Kocham, mama"
"Pani Cross"
HERMAN J. BLUME I MAX FISCHER ZAPRASZAJĄ
NA ROZPOCZĘCIE BUDOWY OBSERWATORIUM MORSKIEGO
Nie zjawi się, co?
Kiepsko to wygląda. Spokojnie.
- No, Herman! - Cholera, co ja tu robię?
- Z drogi. - Cholera!
Z drogi!
Jak się w ogóle dorobiłeś? Jesteś frajer!
Zapłaciłem za to 8 milionów.
Tylko tyle chcesz wydać?
SZKOŁA DLA DZIEWCZĄT
"Pani Cross"
Żałuję, że nie przyszła pani na rozpoczęcie budowy.
Buduje to dla pani.
Nikogo nie prosiłam o oceanarium.
Nie wiem, skąd te plotki.
Ani ja.
Czy Edward Appleby by je pani zbudował?
Chyba tak, gdyby miał za co.
Tak też myślałem.
Blume ma więcej ikry i witalności niż pani myślała.
Ale pomysł był twój.
Sprzedałem go przyjacielowi.
- 15 lasek? - Tak, proszę.
Na firmę Ready Demolition, Tucson, Arizona.
Uważaj, żeby nie zamokły.
- Do 15:15. - Gdzie idziesz?
Do Rushmore, zakończyć pewną sprawę.
Fischer, zasrańcu!
Cześć, Magnus.
Strzeliłbym ci w drugie, ale już go nie masz.
Zresztą teraz jesteśmy kwita.
Nie na długo, Kimosabe.
Zobaczymy. Mam propozycję.
Wsadź ją swojej matce w dupę.
Muszę ci przyznać, że gadać to potrafisz.
Chcesz zagrać?
Co to za szajs?
Nic.
Nadasz się do roli.
"PIEKŁO I NIEBO" sztuka Maxa Fischera
Zawsze chciałem u ciebie zagrać.
Wiem, stary.
Styczeń
Niesamowite. Mój syn to napisał.
Muszę zadzwonić do szpitala.
Pani Whitney, od angielskiego?
William Yang, ojciec Margaret, moja żona Lucille.
- Dzieciak rozniesie tę budę. - Na pewno.
- Miasto nie zatwierdziło planów. - A powinno?
- Chyba tak. - Teraz już za późno.
Prosimy o wysłanie dodatkowych sił pod Grover Cleveland.
Otwórz program. Odwróć.
Wystarczy.
Przepraszam. Tutaj.
Cześć, Herman.
Daliśmy się Maxowi nabrać.
Dziękuję.
Zwykle tego nie robię, ale ta sztuka jest dla mnie ważna.
Chcę ją komuś zadedykować.
Poświęcam ją pamięci mojej matki,
Eloise Fischer
i Edwarda Appleby, przyjaciela przyjaciółki.
Pod krzesłami znajdziecie gogle i zatyczki do uszu.
Możecie z nich korzystać. Bardzo dziękuję.
Kompania Brawo, tu Kondor Siedem.
...siły zbrojne USA do akcji.
To inna wojna.
Robimy postępy.
Prowadź, surfingowcu!
Od dawna tu jesteście?
Nie ma mnie tu, sierżancie. Jestem w Cheyenne, Wyoming.
Klawo, brachu.
Rozpocząć walkę, Esposito!
Rock and roll!
Ładuj i celuj!
Kompania Brawo! Odwrót!
Ognia i napalm!
To nic, jazda!
"Przerwa"
- Spokojnie. Ile jeszcze? - 2 minuty.
Przynieś więcej keczupu.
- Głupio wygląda. - Nie, autentycznie.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Potrzymasz?
Co sądzisz o ostatnim dziele Maxa?
Jest dobre.
Miejmy nadzieję, że ma happy end.
Adiós, Esposito.
Adiós, sierżancie.
Módlmy się za surfingowca, gdziekolwiek jest.
Semper fi, żołnierzu.
Sic transit gloria.
Może się jeszcze spotkamy,
po zakończeniu wojny.
Ometkować i zapakować! Ruszamy!
Cześć, Esposito.
Wyjdziesz za mnie, Le-Chahn?
Pewnie że tak.
To mój syn! Mój Maxie!
Nie spodziewałam się ciebie. Max cię zaprosił?
Tak. I kazał przyjść w krawacie.
- Gratuluję, Max. - Dziękuję, pani Yang.
2 lata temu napisałem inną wersję, ale mi jej nie wystawili.
- Dlaczego? - Była zbyt polityczna?
Nie, jednemu chłopakowi urwało na próbie palec.
Dobry wieczór, Fischerowie.
To jest mój tata, Bert Fischer. Jest fryzjerem.
Rosemary Cross.
- Miło mi, Rosemary. - Wreszcie pana poznaję.
Znasz pana Blume'a.
A to są państwo Yang i Margaret.
- Witaj, Margaret. - Miło mi panią poznać.
Że też pozwolili rozpalić na scenie ogień. To ryzyko.
Rok temu chciał hodować piranie.
Wiem. I jak, panie Littlejeans?
Najlepsze przedstawienie.
Bardzo realistyczne.
Fischer przerwał mi połowę kwestii.
Zabawne, nie zauważyłem.
Jak Ronny i Donny w akademii wojskowej?
- Zachwyceni. - Szczęściarze.
Pan jest neurochirurgiem?
Nie, fryzjerem. Wiele osób się tak myli.
Wspaniale zagrałaś. Byłaś tą dziewczyną.
A ty wspaniale chwyciłeś się odlatującego helikoptera.
- Improwizacja. - Wiem.
Mogę o coś spytać?
Umiesz naśladować australijski akcent? Piszę sztukę z tamtych stron.
Mam ochotę to uczcić.
Zatańczymy?
Tak, bardzo chętnie.
- Świetnie. - Chodźmy.
Dobrze wyglądasz, Bert.
Odbijany. Jeszcze nie tańczyłem z twoją nową dziewczyną.
"Nową dziewczyną"?
Tak. Niech pan znajdzie inną, ten taniec mam zajęty.
Nie, w porządku. To mój przyjaciel.
Cóż... udało ci się.
Tak... nikt nie został ranny.
Oprócz ciebie.
Nie... to nic.
No, wywijać nogami!
Zatańczysz?
Jeśli didżej puści coś bardziej... Reuben!