„Dawno, dawno temu żyła piękna księżniczka.
Ale zła wróżka rzuciła na nią czar
i jedynie pocałunek ukochanego mógł go z niej zdjąć.
Księżniczka mieszkała w zamku
strzeżonym przez ziejącego ogniem smoka.
Wielu śmiałków próbowało uwolnić ją z owego więzienia,
ale żadnemu się nie udało.
Księżniczka czekała więc
w najwyższej komnacie najwyższej wieży
na swego ukochanego i jego pocałunek”.
Czekaj tatka latka. Co za stek...
UWAGA OGR
NAGRODA ZA OGRY
TRZYMAĆ SIĘ Z DALEKA
- Myślicie, że jest tam? - Bierzmy to!
Stój. Wiesz, co to coś może ci zrobić?
Upiecze z twoich zmielonych kości chleb.
Tak robią olbrzymy.
Ogry są o wiele gorsze.
Robią sobie ubrania ze świeżo zdjętej skóry.
Wyjadają ludzkie wątroby. Wyciskają galaretkę z oczu!
- Jest smaczna na toście. - Cofnij się, bestio! Ostrzegam cię!
No dobra.
To moment, kiedy macie uciekać.
I nie wracajcie tu!
Poszukiwane stworzenia z bajek.
Ten jest pełny. Jechać!
Ruszaj się. Szybciej! Właź! Następny!
Dawaj to!
Koniec z lataniem.
Dwadzieścia srebrników za wiedźmę. Następny!
- No chodź tu. - Marne 20 srebrników.
Siadaj! Buzia na kłódkę!
Ta klatka jest za mała.
Nie oddawaj mnie. Nie będę już uparty! Daj mi szansę!
Zamknij się!
Następny.
- Co tam masz? - Drewnianą marionetkę.
Nie jestem marionetką. Jestem prawdziwym chłopcem.
Pięć szylingów za nawiedzoną zabawkę. Zabrać ją.
- Ojcze! Nie pozwól im na to! - Następny. Co tam masz?
Gadającego osła.
Dam ci dziesięć szylingów, jeśli udowodnisz, że gada.
No dalej, mały.
- No i? - Jest trochę podenerwowany.
Prawdziwa z niego gaduła. Gadaj, ty głupia pusta pało.
- Dość już tego. Straże! - Nie, on gada! Naprawdę.
Potrafię mówić. Uwielbiam mówić.
Jestem najbardziej rozgadanym stworzeniem pod słońcem.
- Zabrać ją stąd. - Nie! Przysięgam! On gada!
- Ja latam! - On lata!
Lata!
- On gada! - Zgadza się, głupku!
A teraz jeszcze latam!
Mogłeś widzieć latający dom, może i latający spodek,
ale założę się, że latającego osła nie widziałeś.
Brać go!
Za nim! Zwiewa!
Łapać go! Tędy! Zwrot!
Hej, ty tam, ogrze! Z rozkazu lorda Farquaada
mam prawo aresztować was obu
i przewieźć do wyznaczonego ośrodka przesiedleńczego.
Doprawdy? A kto ci pomoże?
Mogę ci coś powiedzieć?
Nieźle sobie poradziłeś. Byłeś niesamowity!
Mówisz do... mnie?
Tak. Byłeś wspaniały. Ta cała straż!
Myśleli, że są tacy ważni. I ty im pokazałeś.
Przewracali się o własne nogi! To było piękne.
- To świetnie. - Dobrze jest być wolnym.
Więc idź uczcić swoją wolność z własnymi przyjaciółmi.
Ale...
ja nie mam przyjaciół. I za skarby świata tam nie wrócę.
Zaczekaj! Mam świetny pomysł! Będziemy się trzymać razem.
Jesteś bezwzględną, zieloną machiną bojową. Odstraszysz każdego!
Przerażające. Jak to nie zadziała, to twój oddech na pewno.
Weź tic-taka, bo twój oddech cuchnie!
Niemal wypalił mi włoski w nosie, jak wtedy...
...a potem zjadłem zgniłe jagody. Cały dzień pierdziałem jak najęty.
- Dlaczego za mną łazisz? - Powiem ci.
Bo jestem sam jak palec Bez bratniej duszy u boku
Moje kłopoty się skończyły Przyjaciele mnie porzucili
A przyjaciół trzeba mieć...
Przestań śpiewać! Nic dziwnego, że nie masz przyjaciół.
Rety. Tylko prawdziwy przyjaciel może być tak szczery!
Posłuchaj, osiołku. Spójrz na mnie. Co widzisz?
- Naprawdę wysokiego gościa? - Nie! Ogra.
No wiesz: „Łapcie pochodnie i widły!”. To ci nie przeszkadza?
Nie.
- Naprawdę? - Naprawdę, naprawdę.
- Lubię cię. Jak masz na imię? - Shrek.
Shrek? Wiesz, co w tobie lubię?
To, że nie dbasz o to, co inni o tobie myślą.
Podziwiam to i szanuję. Jesteś w porządku.
Spójrz tylko! Kto chciałby mieszkać w takiej dziurze?
To mój dom.
Jest cudowny! Po prostu piękny. Niezły z ciebie dekorator.
Miałeś skromny budżet, a tak wiele zdziałałeś.
Podoba mi się ten głaz. Całkiem niezły jest.
TRZYMAĆ SIĘ Z DALEKA UWAGA OGR
- Nie przyjmujesz zbyt wielu gości. - Cenię swoją prywatność.
Kolejna wspólna cecha.
Nienawidzę upierdliwych gości, których nie sposób wyprosić
i zapada ta niezręczna cisza.
- Mogę z tobą zostać? - Co?
- Mogę z tobą zostać, proszę? - Oczywiście!
- Naprawdę? - Nie.
Błagam! Nie chcę wracać do miasta!
Nie wiesz, jak to jest być dziwolągiem. Może i wiesz.
Dlatego musimy się trzymać razem. Pozwól mi zostać! Proszę!
- No dobrze! Ale tylko na jedną noc. - Dziękuję!
Co ty... Nie!
Będzie ekstra! Pogadamy sobie do późna na męskie tematy,
a rano zrobię gofry.
- Gdzie będę spał? - Na zewnątrz!
Nie ma sprawy. Nie znamy się za dobrze,
więc to chyba najlepsze wyjście.
Już sobie idę.
Dobranoc.
Lubię świeże powietrze. Jestem osłem, urodziłem się na dworze.
Siedzę sobie na dworze. Sam, na dworze.
Jestem sam jak palec Bez bratniej duszy u boku
- Miałeś być na zewnątrz. - Jestem na zewnątrz.
Panowie, to nie jest farma, ale jaki mamy wybór?
To nie jest dom, ale musi wystarczyć.
Co za wspaniałe łóżko.
- Mam cię. - Znalazłem ser.
Fuj, paskudztwo!
- To ty, Gorder? - Skąd wiedziałeś?
Dość tego! Co wy robicie w moim domu?
Nie! Zabierać mi ze stołu tę nieboszczkę.
Gdzie mamy ją dać? Łóżko jest zajęte.
No co?
Mieszkam na bagnie. Trzymam się z dala. Jestem przerażającym ogrem!
Co muszę zrobić, aby mieć trochę prywatności?
Nie... O nie!
- Co u... - Przestań. Nie pchaj mnie.
Co robicie na moim bagnie?
Dobra, wynocha stąd. Wszyscy. Ruszać się!
Sio!
- Szybko. Idziemy! - Nie! Nie tam.
Nie patrz na mnie. Ja ich nie zaprosiłem.
- Nikt nas tu nie zapraszał. - Co?
- Zostaliśmy zmuszeni tu przyjść. - Przez kogo?
Przez lorda Farquaada. Dmuchał i chuchał i podpisał nakaz eksmisji.
No dobra. Kto wie, gdzie mieszka ten gość Farquaad?
Ja. Ja wiem.
Czy ktoś inny wie, gdzie go szukać?
- Ktokolwiek? - Ja!
- Ktokolwiek? - Wybierz mnie!
Ja wiem! Ja!
No dobrze. Niech będzie.
Uwaga, stwory z bajek.
Nie rozgaszczać mi się tu. Nadużyliście mojej gościnności.
Natychmiast pójdę zobaczyć się z tym całym jakimś Farquaadem.
Wrócicie z mojej ziemi tam, skąd przyszliście!
Sio!
- Ty! Idziesz ze mną. - Na to czekałem, stary.
Shrek i Osioł, dwaj przyjaciele ruszają w ekscytującą podróż! Ekstra!
Znowu w trasie
Śpiewaj ze mną, Shrek.
Nie mogę się doczekać Aby być znowu w trasie
Co mówiłem na temat śpiewania?
- Mogę gwizdać? - Nie.
- A nucić? - No dobra, nuć sobie.
- Nie! - Wystarczy. Będzie mówił.
Uciekaj, jak najszybciej możesz.
Nie zdołasz schwytać ludzika z piernika!
- Jesteś potworem. - To ty nim jesteś.
Ty i reszta tego bajkowego śmiecia zatruwacie mój doskonały świat.
- Gadaj! Gdzie pozostali? - Ugryź mnie!
Starałem się być dla was wyrozumiały.
Moja cierpliwość się skończyła! Gadaj albo...
- Nie, tylko nie moje guziki! - Kto ich ukrywa?
Dobrze, powiem ci. Znasz Pana Pączka?
- Pana Pączka? - Tak, Pana Pączka.
Tak, znam Pana Pączka, z ulicy Lecącego Bączka.
Ona jest żoną Pana Pączka.
- Pana Pączka? - Pana Pączka!
- Jest żoną Pana Pączka. - Panie! Znaleźliśmy je.
To na co czekacie? Wnieście je tu.
- Magiczne zwierciadło... - Nic mu nie mów!
Nie!
Dobry wieczór. Lustereczko, powiedz przecie,
czyż to nie najdoskonalsze królestwo na świecie?
- Tak formalnie to nie jesteś królem. - Teloniuszu.
- Możesz powtórzyć? - Nie jesteś jeszcze królem.
Ale możesz nim zostać. Musisz jedynie ożenić się z księżniczką.
Kontynuuj.
Usiądź wygodnie, milordzie,
nadszedł czas na poznanie dzisiejszych kandydatek.
A oto i one!
Kandydatka numer jeden to cicha domatorka z odległego królestwa.
Lubi sushi i gorące kąpiele.
Jej hobby to sprzątanie po dwóch złych siostrach.
Przywitajmy Kopciuszka!
Kandydatka numer dwa to dziewczyna ze świata fantazji.
Mieszka z siedmioma facetami, ale nie jest łatwa.
Pocałuj jej zimne usta, a rozbudzisz prawdziwy wulkan.
Oklaski dla Królewny Śnieżki!
Trzecia i ostatnia panna,
piękna rudowłosa strzeżona przez smoka i gorącą lawę!
Ale nie zrażaj się.
Jest pełna wigoru, lubi drinki z palemką i niespodziewane ulewy.
Twoja do uratowania, księżniczka Fiona!
Czy wybierasz kandydatkę z numerem jeden,
dwa, czy może z numerem trzy?
- Dwa! Trzy! - Trzy!
- Dwa! - Trzy? Jeden? Trzy?
- Numer trzy, milordzie! - Niech będzie, numer trzy!
Lordzie Farquaad, wybrałeś księżniczkę Fionę.
Księżniczka Fiona. Jest doskonała.
Muszę znaleźć kogoś, kto pojedzie...
Wspomnę tylko, że w nocy...
- Ożenię się z nią. - Ale po zachodzie słońca...
Cisza! Uczynię z Fiony moją królową
i DuLoc będzie w końcu miało doskonałego króla!
Zbierz najmężniejszych rycerzy, kapitanie. Urządzimy turniej.
ZAPARKOWAŁEŚ W LANCELOCIE
To jest właśnie DuLoc. Mówiłem, że je znajdę.
Więc to jest pałac Lorda Farquaada.
Zgadza się.
Nie wydaje ci się, że ma jakieś kompleksy?
Zaczekaj na mnie, Shrek!
Szybciej. Spóźniliśmy się.
Hej, ty!
Zaczekaj. Nie chcę cię zjeść. Ja tylko...
Jak tu cicho.
Za cicho.
SKLEP Z PAMIĄTKAMI
Gdzie się wszyscy podziali?
Spójrz na to!
INFORMACJA - CIĄGNĄĆ
Witajcie w DuLoc W mieście doskonałym
Oto kilka reguł Których przestrzegamy
Bądź grzeczny, ładnie odziany A będziesz tu mile widziany
DuLoc to miasto doskonałe
Miły bądź, zachowuj się Buty czyść, wycieraj... twarz
DuLoc jest, DuLoc jest
Najwspanialszym Z wszystkich miejsc
WITAMY W DULOC
- Zróbmy to jeszcze raz! - Nie!
Najmężniejsi rycerze z całego królestwa.
Jeden z was udowodni dzisiaj...
- Dochrapiesz się klapsa. - Przepraszam.
Zwycięzca będzie miał zaszczyt, nie, nie, przywilej
uratowania pięknej księżniczki Fiony
z ognistych szponów groźnego smoka.
Jeśli z jakiegoś powodu zwycięzcy się nie powiedzie,
zdobywca drugiego miejsca zajmie jego pozycję.
I tak dalej i tak dalej.
Niektórzy z was przypłacą to życiem,
ale jestem gotowy na takie poświęcenie.
OKLASKI
Rozpocznijmy turniej!
Co to jest?
- Co za szkarada! - To nie było miłe.
- To tylko osioł. - Właśnie. Rycerze, nowy plan!
Zwycięzcą zostanie ten, kto zabije ogra! Na niego!
- Brać go! - No co wy! Spokojnie.
Dalej! Brać go!
Nie możemy o tym pogadać przy piwie?
- Zabić bestię! - Nie? No dobra.
Zaczynajmy!
Pozwól mi, Shrek!
Krzesłem go!
Dobra nasza!
Dziękuję! Jestem tu do czwartku. Spróbujcie cielęciny!
- Wydać rozkaz, panie? - Nie, mam lepszy pomysł.
Mieszkańcy DuLoc, oto nasz zwycięzca!
Co?
Gratuluję, ogrze.
Wygrałeś zaszczyt rozpoczęcia wielkiej i szlachetnej misji.
Misji? Ja już mam misję, muszę odzyskać swoje bagno.
- Twoje bagno? - Tak, moje bagno.
Na które wygnałeś postacie z bajek!
Rzeczywiście. No dobrze, ogrze, zawrzyjmy umowę.
Wypełnij misję dla mnie, a oddam ci twoje bagno.
W takim stanie, jak było?
Co do ostatniego oślizłego muchomora.
- A co z dzikimi lokatorami? - Nie będzie po nich ani śladu.
Co to za misja?
Będziesz walczyć ze smokiem o księżniczkę, aby odzyskać bagno,
które straciłeś, bo Farquaad wypędził na nie jakieś dziwolągi?
Chyba już wiem, dlaczego osły nie mówią.
Dlaczego mu nie pokażesz, kto tu jest ogrem?
Przypuść atak na jego fortecę,
zmiel jego kości na chleb i temu podobne.
Może wytnę całe miasto,
powbijam ich głowy na pale,
porozcinam ich nożem i wypiję z nich krew?
- To by ci odpowiadało? - Nie, niezupełnie.
Ogry nie są jedynie bezdusznymi ludojadami.
- Podaj przykład. - Przykład? Dobrze...
Ogry są jak cebule.
- Cuchną? - Tak. Nie!
- Wyduszają z oczu łzy? - Nie!
Robią się od słońca brązowe i wyrastają im włoski?
Nie! Mają warstwy. Cebule mają warstwy.
Ogry mają warstwy! Cebule mają warstwy.
Rozumiesz? Mamy warstwy.
Macie warstwy.
Nie każdy lubi cebulę.
- Wszyscy lubią tort! Też ma warstwy. - Nie obchodzi mnie to.
Ogry nie są jak tort.
Wiesz, co jeszcze wszyscy lubią? Deser lodowy.
Spotkałeś kiedyś kogoś, kto by takiego odmówił? Pychota!
Nie! Ty tępe, irytujące, miniaturowe zwierzę pociągowe!
Ogry są jak cebula! Koniec, kropka. Pa, pa. Do zobaczenia.
Na całej planecie nie ma nic pyszniejszego od deseru lodowego.
Wolałem, kiedy nuciłeś.
Masz chusteczkę? Cieknie mi z pyska.
Na samą myśl o deserze zaczynam się ślinić.
Shrek! To ty?
Mógłbyś ostrzegać, nim puścisz tajniaka. Miałem otwarty pysk i w ogóle.
Wierz mi, gdybym to był ja, już byś nie żył.
- To siarka. Musimy być blisko. - Jasne, siarka.
Wiem, co poczułem, i to nie była siarka.
Siarka się tu nie umywa.
Może i jest duży, ale okolica nie jest za ciekawa.
Pamiętasz, jak mówiłeś, że ogry mają warstwy?
Zgadza się.
Muszę ci się do czegoś przyznać.
Osły nie mają warstw. Nosimy swoje obawy na dłoni.
- Osły nie mają dłoni. - Wiesz, o czym mówię.
Nie powiesz mi, że masz lęk wysokości?
Nie czuję się pewnie na mostku wiszącym nad wrzącą lawą.
Chodź. Będę tuż za tobą. Rodzaj emocjonalnego wsparcia.
Zrobimy to razem - jeden mały krok za drugim.
- Naprawdę? - Naprawdę, naprawdę.
- Od razu lepiej się czuję. - Idź przed siebie.
- I nie patrz w dół. - Nie patrz w dół. Nie patrz w dół.
Idź przed siebie. Nie patrz w dół.
Shrek! Ja patrzę w dół! Nie mogę! Pozwól mi zawrócić!
- Przeszedłeś już połowę mostu! - Ale ta połowa była bezpieczna!
Dobra. Nie mam na to czasu. Wracaj sobie.
Shrek! Zaczekaj!
- Zamieńmy się więc miejscami. - Nie rób tak!
Przepraszam... Jak mam nie robić?
Tak?
Właśnie tak!
Tak? Mam to robić? Okej.
Nie, Shrek!
- Nie! Przestań! - Chciałeś, żebym to zrobił!
Zaraz umrę. Shrek, ja umrę.
Dobry osiołek, dobry.
Świetnie.
To gdzie ta ziejąca ogniem poczwara?
W zamku. Czeka, abyśmy ją uratowali.
Miałem na myśli smoka.
- Boisz się? - Nie, ale...
Ja też nie.
Obawa to nic złego.
To normalna reakcja na nieznaną sytuację.
Na niebezpieczną sytuację. Jak smok zieje ogniem,
to można się trochę bać i to żadne tchórzostwo.
Ja na pewno nie jestem tchórzem.
Ośle, dwie rzeczy.
Siedź... cicho. Idź sprawdzić, czy są tam jakieś schody.
Schody? Myślałem, że szukamy księżniczki.
Będzie na szczycie schodów w najwyższej wieży.
- Skąd ta pewność? - Przeczytałem o tym w książce.
Świetnie. Ty się rozprawisz ze smokiem, a ja ze schodami.
Znajdę te schody. I skopię im tyłek.
Nie będą wiedziały, którędy na górę.
Nie ma ze mną żartów. Jestem mistrzem w ujarzmianiu schodów.
Pokonuję je. Gdybym miał tu schodek, to zaraz bym go zdobył.
Wiemy przynajmniej, gdzie jest księżniczka, ale gdzie...
Smok!
Ośle, uważaj!
Mam cię!
O nie!
Jakie ty masz duże zęby.
W sensie białe zęby. Pewnie wszystkie przekąski ci to mówią.
Musisz je chyba wybielać, bo błyszczą jak perełki.
Chyba wyczuwam też miętową świeżość?
I wiesz co? Jesteś dziewczyną!
To znaczy, oczywiście, że jesteś dziewczyną.
Ziejesz kobiecym pięknem.
O co chodzi? Wpadło ci coś do oka?
Chciałbym zostać, ale...
Jestem astmatykiem, a ty puszczasz kółka z dymu.
Shrek!
Nie! Shrek!
- Obudź się! - Co?
Ty jesteś księżniczka Fiona?
Tak. Czekam na odważnego rycerza, żeby mnie uratował.
Jak miło. Idziemy!
Zaczekaj, panie rycerzu. To nasze pierwsze spotkanie.
To powinna być piękna, romantyczna chwila.
- Tak, przykro mi. Nie mamy czasu. - Co ty robisz?
Powinieneś mnie chwycić wpół,
spuścić się po linie z okna i wskoczyć na rumaka.
Miałaś dużo czasu, aby to zaplanować, co?
Powinniśmy się delektować chwilą! Wyrecytuj mi jakiś poemat.
Balladę? Sonet!
- Limeryk? Cokolwiek! - Raczej nie.
Czy mogę przynajmniej poznać imię swego wybawiciela?
Shrek.
Sir Shrek.
Przyjmij ten podarunek jako wyraz mojej wdzięczności.
Dzięki!
- Nie zabiłeś smoka? - Mam to na liście. Idziemy!
Tak nie może być!
Miałeś na niego nacierać z odkrytym mieczem jak inni rycerze.
- Zanim spłonęli żywym ogniem. - Nie o to chodzi.
Gdzie ty idziesz? Wyjście jest tam.
Ratuję swoje zwierzę.
Co z ciebie za rycerz?
Jedyny w swoim rodzaju.
Spokojnie, skarbie. Proszę.
Aby poznać drugą osobę potrzeba dużo czasu.
Może jestem staroświecki.
Ale uważam, że co nagle, to po diable.
Nie jestem emocjonalnie gotowy na związek tego...
kalibru - to właściwe słowo.
Hej, to niepożądany kontakt fizyczny. Co robisz?
Zacznijmy od początku i róbmy to krok po kroku.
Zacznijmy od przyjaźni, korespondujmy ze sobą.
Często jestem w trasie, ale uwielbiam dostawać pocztówki...
Chciałbym zostać, ale...
Nie rób tego! To mój ogon. Osobisty!
Oderwiesz mi go. Nie pozwalam ci... Po co ci to?
Nie ma mowy. Nie!
- Cześć, księżniczko! - To gada!
Tak. Sęk w tym, że nie chce się zamknąć.
Uciekajcie do wyjścia!
Ja zajmę się smokiem.
Biegiem!
Udało ci się! Uratowałeś mnie! Jesteś niesamowity. Jesteś...
Wspaniały. Jesteś...
Masz niekonwencjonalne metody.
Ale twój czyn, panie, był wielki, a twe serce jest czyste.
Będę ci dozgonnie wdzięczna.
A gdzie byłby odważny rycerz bez swego wspaniałego rumaka?
Mam nadzieję, że słyszałeś. Uważa mnie za rumaka. Za rumaka.
Starcie wygrane. Możesz unieść przyłbicę, rycerzu.
Nie ma mowy.
- Dlaczego nie? - Włosy mi się przygniotły.
Proszę. Chciałabym ujrzeć twarz mojego wybawcy.
- Nie, nie chciała... byś. - To jak mnie pocałujesz?
Co?
- Tego nie było w umowie. - Może to dodatek.
Nie, to przeznaczenie. Wiesz, jak to idzie.
Zamkniętą w wieży i dręczoną przez smoka księżniczkę
ratuje mężny rycerz
i składa na jej ustach namiętny pocałunek.
Shrek? Myślisz... Chwileczkę. Myślisz, że Shrek to twój książę?
Cóż, tak.
Shrek ma być twoim księciem!
Co w tym takiego śmiesznego?
Nie jestem chyba w twoim typie.
Ależ jesteś. Jesteś moim wybawcą.
- A zatem... Zdejmij swą przyłbicę. - To nie najlepszy pomysł.
- Zdejmij swą przyłbicę. - Nie.
- Zdejmuj ją. - Nie.
- No już! - No dobra!
Spokojnie. Wedle rozkazu, Wasza Wysokość.
Ty... jesteś ogrem.
- Oczekiwałaś księcia z bajki? - Cóż, właściwie tak.
Nie. Nie tak miało być. Nie miałeś być ogrem.
Przyszedłem cię ocalić na polecenie Lorda Farquaada.
- On chce się z tobą ożenić. - To dlaczego mnie nie uratował?
Trafna uwaga. Sama go spytasz, jak do niego dotrzemy.
To mój ukochany musi mnie uratować,
a nie ogr i jego osioł.
- A co się stało z rumakiem? - Nie ułatwiasz mi zadania.
Przykro mi, ale to nie mój problem.
Powiedz Lordowi Farquaadowi, że jak chce mnie uratować osobiście,
to będę tu na niego czekać.
Nie jestem chłopcem na posyłki. Jestem chłopcem od dostaw.
Nie odważysz się.
- Ośle, idziesz? - Puszczaj!
Jestem tuż za tobą.
Postaw mnie na ziemi albo popamiętasz!
To poniżające! Puszczaj!
Mam pytanie.
Kobieta ma na ciebie chrapkę, a ty na nią nie.
Jak jej to delikatnie powiedzieć, bez narażania się na pożarcie?
Powiedz jej, że nie jest twoją prawdziwą miłością.
Każdy wie, co się dzieje, jak znajdziesz...
Im szybciej dotrzemy do DuLoc, tym lepiej.
Spodoba ci się tam. To piękne miejsce!
A mój przyszły mąż, Lord Farquaad? Jaki on jest?
Ujmę to tak, księżniczko.
Ludziom pokroju Farquaada trzeba się nisko kłaniać.
No nie wiem. Są tacy, co nie mają o nim wysokiego mniemania.
Przestańcie. Obydwaj.
Jesteście zazdrośni, bo nigdy nie dorównacie Lordowi Farquaadowi.
Tak, masz pewnie rację.
Pozwolę ci zrobić te porównania jutro, kiedy go zobaczysz.
Jutro?
Podróż zajmie tak długo?
- Nie zatrzymamy się na nocleg? - To tylko wydłuży podróż.
- Będziemy iść dalej. - Ale w lesie są rabusie.
Chwila! Rozbicie obozu to nie najgorszy pomysł.
Daj spokój. Jestem straszniejszy niż cokolwiek innego w tym lesie.
Natychmiast szukamy miejsca na obóz!
- Chodźcie tutaj. - Znajdźmy coś lepszego.
To nie jest odpowiednie miejsce dla księżniczki.
Kilka domowych akcentów i będzie doskonałe.
Domowych akcentów? Niby jakich?
Drzwi. Życzę wam dobrej nocy, panowie.
- Przeczytać ci bajkę na dobranoc? - Powiedziałam „dobranoc”!
Co robisz, Shrek?
Ja tylko... No wiesz. Żartowałem tylko.
A ten to Throwback,
jedyny ogr, który plunął na odległość trzech pól pszenicy.
Tak. Pewnie.
Umiesz odczytać moją przyszłość z gwiazd?
Gwiazdy nie pokazują przyszłości. Opowiadają za to historie.
Spójrz, to wzdęty Bloodnut.
- Wiadomo, z czego jest znany. - Zmyślasz to.
Wcale nie. Oto i on. A to uciekający od jego smrodu myśliwi.
To nic więcej jak zbiór punkcików.
Pozory czasami mylą.
Nieważne.
Co zrobimy, jak odzyskamy nasze bagno?
- Nasze bagno? - Po oddaniu księżniczki i tak dalej.
Ośle, nie ma żadnego „my”. Nie ma żadnego „nasze”.
Jestem ja i moje bagno.
I ogrodzę je od razu trzymetrowym murem.
Mocno mnie zraniłeś. Naprawdę mocno.
Wiesz, co myślę? Ten mur to chyba próba odgrodzenia się od innych.
Nie... Tak sądzisz?
- Czy ty coś ukrywasz? - Nie twój interes.
To kolejna analogia do cebuli, tak?
Nie, to analogia do „daj mi święty spokój”.
- Dlaczego nie chcesz o tym pogadać? - Co cię napadło?
- Dusisz to w sobie. - Wcale nie.
- A właśnie, że tak. - Ostrzegam cię.
- Kogo się obawiasz? No kogo? - Wszystkich! W porządku?
- Nareszcie jakiś postęp. - Zmiłuj się!
- Co masz przeciwko światu? - Nie mam nic przeciwko światu.
To świat ma coś przeciwko mnie.
Ludzie uciekają ode mnie, wołając: „Ratunku. Paskudny, głupi ogr!”.
Osądzają mnie, zanim mnie poznają. Dlatego wolę mieszkać sam.
Wiesz co? Kiedy się poznaliśmy,
nie uważałem cię za wielkiego, głupiego, paskudnego ogra.
Tak, wiem.
Są tam w górze jakieś osły?
Jest Katarynka, taki mały i wkurzający.
Widzę go. To ta wielka, jasna kula przed nami, tak?
- To jest księżyc. - Okej.
Pokaż mi ją jeszcze raz.
Lustereczko, pokaż mi księżniczkę.
Doskonała.
Tak, wiesz, co lubię.
Dalej, skarbie. Tak lubię.
Ośle, budź się. Wstawaj.
- Co? - Wstań.
Dzień dobry. Jakie chcecie jajka?
- Dzień dobry, księżniczko! - O co tu chodzi?
Nasza znajomość nie zaczęła się najlepiej.
Chciałam ci to wynagrodzić. W końcu mnie uratowałeś.
Dzięki.
No jedzcie. Mamy przed sobą ważny dzień.
Shrek!
Co? To był komplement. Lepiej nie wstrzymywać gazów.
Nie wolno się tak zachowywać przy księżniczce.
- Dzięki. - Jest równie nieprzyzwoita jak ty.
Wiesz, nie jesteś taka, jak sobie wyobrażałem.
Może nie powinieneś osądzać ludzi, zanim ich nie poznasz.
La liberté!
Księżniczko!
Co ty wyprawiasz?
Spokojnie, moja droga, jestem twoim wybawcą!
Wyzwalam cię ze szponów tej zielonej...
bestii.
To moja księżniczka! Znajdź sobie inną!
Proszę, potworze! Nie widzisz, że jestem zajęty?
Posłuchaj, kolego. Nie wiem, za kogo się uważasz...
Oczywiście! Co za niedopatrzenie. Pozwól, pani, że się przedstawię.
Wesoła gromadko!
Zabieramy bogatym I dajemy biednym
- Bierze mały procent - Niewielki
Ratuję piękne damy Nie wyrządzam szkód
- Co za facet! Monsieur Hood - Tańczymy
Lubię uczciwą walkę I damę z charakterem
- Mówi, że liczy na... - Zapłatę
Kiedy ogr w ciemnym lesie Łapie damę to źle
Widząc Piękną z bestią W furię wpadam wielką
W furię W wielką furię
Ostrze me Przeszyje serce twe
Nie spuszczajcie mnie z oka Bo zaczynam swój pokaz
- To było naprawdę wkurzające! - Ty mała...
Idziemy?
Chwileczkę.
- Chwila. Co to miało być? - Co takiego?
To, co zrobiłaś! To było niesamowite! Gdzie się tego nauczyłaś?
Gdy się mieszka samemu, trzeba znać takie rzeczy, na wypadek...
- Masz w tyłku strzałę! - Co?
- Coś takiego. - To wszystko moja wina.
- Tak mi przykro. - O co chodzi?
- Shrek jest ranny. - Ranny? Shrek umrze.
- Nic mi nie jest, ośle. - Jestem za młody, żebyś umierał.
Nogi w górę. Kaszlnij!
- Kto zna technikę Heimlicha? - Uspokój się!
Pomożesz mu, znajdując błękitny kwiatek z czerwonymi kolcami.
Błękitny kwiatek, czerwone kolce. Już się robi.
Jak zobaczysz tunel, trzymaj się z dala od światła!
- Ośle! - Ośle!
Dobra. Błękitny kwiatek, czerwone kolce.
- Po co te kwiatki? - Aby się pozbyć osła.
- Nie ruszaj się, to ją wyciągnę. - Spokojnie z tym szarpaniem.
- Musimy ją wyjąć. - Nie, to boli.
Stój spokojnie...
- Nie pomagasz! - Nie ruszaj się.
- Posłuchaj, przerwa. - Weźmiesz tę...
No dobrze. Co chcesz w takim razie zrobić?
Błękitne kwiatki, czerwone kolce.
Byłoby dużo łatwiej, gdybym nie był daltonistą! Błękitny...
Trzymaj się, Shrek! Już idę!
Niedobrze!
Widzę już ostrze. Już niemal...
Do niczego nie doszło. My tylko...
Jak chcecie być sami, to powiedzcie.
Daj spokój! Nawet mi to przez myśl nie przeszło. Księżniczka tylko...
Co to? Czy to krew?
No i jesteśmy, księżniczko.
- Twoja przyszłość. - To jest DuLoc?
Tak, Shrek twierdzi, że Farquaad ma kompleksy,
co, jak sądzę, oznacza, że on ma naprawdę...
My...
- Lepiej już chodźmy. - Pewnie, ale Shrek?
Martwię się o osiołka.
- Co? - Spójrz na niego.
- Nie wygląda za dobrze. - Co? Nic mi nie jest!
Chorzy zawsze tak mówią, a potem się przewracają...
- I umierają. - Racja. Wyglądasz okropnie.
- Może usiądziesz? - Zrobię ci herbatkę.
Nie chciałem nic mówić, ale coś mi łupie w szyi,
kiedy nią kręcę. Widzicie?
- Głodni? Znajdę coś na obiad. - Zbiorę drewno na opał.
Dokąd to? Kurczę, nie czuję palców u nóg!
Ja nie mam palców!
Niech mnie ktoś przytuli.
Pycha. To naprawdę pyszne.
- Co to jest? - Szczur polny z rożna.
Nie żartuj.
Palce lizać.
Nadają się też na gulasz.
Nie chcę się tu chwalić, ale robię wyborowe gulasze.
Jutro wieczorem będę jadła w innym stylu.
Może przyjedziesz kiedyś odwiedzić mnie na bagnie.
Ugotuję ci, co zechcesz.
Bagienną zupę z żaby, tatara z rybich oczu, co zechcesz.
Z przyjemnością.
- Księżniczko? - Tak, Shrek?
Zastanawiałem się. Czy ty...
Będziesz to jadła?
Co za romantyczny moment. Przy zachodzie słońca.
Zachód słońca? O nie!
To znaczy, jest późno. Bardzo późno.
- Co? - Chwileczkę. Już wiem, o co tu chodzi.
Ty się boisz ciemności.
Tak! Ciemność mnie przeraża. Lepiej wejdę do środka.
Nie przejmuj się. Też się kiedyś bałem. Aż raz...
Nie, chwileczkę! Wciąż się jej boję.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Już wszystko rozumiem. - O czym ty mówisz?
Jestem zwierzęciem. Mam swoje instynkty.
Czujecie do siebie miętę przez rumianek.
Jesteś szalony. Odstawiam ją Farquaadowi.
Otwórz oczy i poczuj feromony! Powiedz jej, co do niej czujesz.
Nie mam jej nic do powiedzenia. A nawet gdybym miał,
to, no wiesz, nie mówię, że mam, bo nie mam.
- Ona jest księżniczką, a ja... - Ogrem?
Tak. Ogrem.
- Gdzie idziesz? - Po... więcej drewna.
Księżniczko Fiono!
Gdzie jesteś?
Księżniczko.
Strasznie tu. Nie mam ochoty na gierki.
- Nie! - Nie! Pomocy!
- Shrek! - Nie, wszystko w porządku.
- Gdzie księżniczka? - Ja jestem księżniczką.
- To ja, w tym ciele. - Mój Boże! Zjadłaś księżniczkę!
Słyszysz mnie? Oddychaj! Wydostanę cię stamtąd!
Shrek!
To jestem ja.
Księżniczka?
Co ci się stało? Wyglądasz...
inaczej.
- Jestem paskudna. - Tak!
Zaszkodziło ci coś z jedzenia? Te szczury to był zły pomysł.
- Nie trzeba było ich jeść. - To nie to.
Jestem taka, odkąd tylko pamiętam.
Co? Nigdy cię taką nie widziałem.
Dzieje się tak tylko po zachodzie słońca.
Nocą tak, za dnia inaczej. Tak już musi zostać.
Aż do pierwszego pocałunku ukochanego.
Wtedy prawdziwy swój przybierzesz kształt.
To piękne. Nie wiedziałem, że piszesz wiersze.
To zaklęcie.
Rzuciła je na mnie czarownica, kiedy byłam małą dziewczynką.
Każdej nocy staję się tą straszną, paskudną bestią!
Miałam czekać w wieży na ukochanego, który mnie uratuje.
Dlatego muszę poślubić Lorda Farquaada jutro,
zanim zajdzie słońce, zanim ujrzy mnie...
taką.
Już dobrze, uspokój się. Nie jest tak źle.
Nie jesteś aż tak brzydka. No dobrze. Jesteś paskudna.
Ale tylko w nocy. Shrek jest taki cały czas.
Ale ja jestem księżniczką,
a księżniczki nie powinny być brzydkie.
A gdybyś tak nie wyszła za Farquaada?
Jedynie pocałunek ukochanego może złamać zaklęcie.
Ale... ty jesteś rodzajem ogra,
a Shrek, cóż, macie ze sobą dużo wspólnego.
Shrek?
Księżniczko, ja... Jak się masz?
Dobrze? Ja też. U mnie w porządku.
Zobaczyłem ten kwiatek i pomyślałem o tobie, bo jest ładny i...
Mnie się nie podoba, ale tobie może się spodobać, bo jesteś ładna.
Ale i tak cię lubię. Chciałem...
Jestem w tarapatach. No dobrze.
Nie mogę poślubić, kogo zechcę. Spójrz na mnie, osiołku.
Kto mógłby pokochać tak paskudną bestię?
Księżniczka i brzydota nie idą w parze.
Dlatego nie mogę zostać ze Shrekiem.
Moją jedyną szansą na szczęście jest poślubienie ukochanego.
Nie rozumiesz, osiołku? Tak musi być.
Tylko tak mogę złamać zaklęcie.
Musisz powiedzieć Shrekowi prawdę.
Nie! Ani słowa. Nie może się o tym dowiedzieć.
- Sekrety. No i co mi po mowie? - Obiecaj, że mu nie powiesz.
No dobrze. Nie powiem mu. Ale ty powinnaś.
Skończę przez nich w wariatkowie.
Już teraz powieka mi drga.
Powiem mu, nie powiem mu.
Powiem mu.
Shrek!
Chcę ci coś...
Shrek.
- Dobrze się czujesz? - Doskonale! Jak nigdy dotąd.
Ja...
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie musisz. Wszystko zeszłej nocy słyszałem.
- Słyszałeś, co powiedziałam? - Każde słowo.
Myślałam, że zrozumiesz.
Rozumiem. Tak jak powiedziałaś, kto by pokochał paskudną bestię?
Myślałam, że tobie to nie przeszkadza.
Tak? Cóż, przeszkadza.
W samą porę.
Księżniczko, mały podarunek ode mnie.
Co przegapiłem? Co?
Kto to powiedział? Na pewno nie osioł.
- Księżniczka Fiona. - Zgodnie z obietnicą. Dawaj umowę.
Proszę bardzo, ogrze. Tytuł własności bagna, bez lokatorów.
Bierz go i odejdź, zanim zmienię zdanie.
Wybacz, o pani, że cię przestraszyłem, ale zaskoczyłaś mnie
swoim niespotykanym pięknem.
Jestem Lord Farquaad.
Lord Farquaad? Ale zaraz...
Wybacz, milordzie, chciałam się tylko krótko...
pożegnać.
Jak miło. Ale nie musisz marnować dobrych manier na ogra.
- On przecież nie ma uczuć. - Masz rację. Nie ma ich.
Księżniczko Fiono, piękna jak marzenie.
Proszę o twoją rękę.
Czy będziesz doskonałą panną młodą dla doskonałego pana młodego?
Przyjmuję twoje oświadczyny. Nic mnie tak...
Rozpocznę przygotowania do jutrzejszej ceremonii!
Nie! To znaczy...
Po co czekać? Pobierzmy się dzisiaj, przed zachodem słońca.
Niecierpliwimy się? Masz rację.
Im szybciej, tym lepiej. Mam tyle do zrobienia!
Tort weselny, orkiestra, lista gości.
Kapitanie, zbierz trochę gości!
Żegnaj, ogrze.
Pozwalasz jej odjechać?
- I co z tego? - Powinieneś o czymś wiedzieć.
Rozmawiałem z nią wczoraj. Ona...
Wiem, że z nią rozmawiałeś. Jesteście przyjaciółmi, co?
Jeśli tak, to dlaczego nie pójdziesz za nią?
Chcę iść z tobą.
Już mówiłem, idę sam.
Mieszkam sam! Moje bagno! Ja! Nikt więcej! Rozumiesz? Nikt!
A zwłaszcza bezużyteczne, żenujące, wkurzające, gadające osły!
- Ale myślałem... - Tak. Wiesz co?
Źle myślałeś!
Shrek...
Osioł?
- Co ty wyprawiasz? - Stawiam mur, ty je znasz najlepiej.
Tak. Ale mur miał iść dookoła mojego bagna, a nie przez nie.
I tak jest. To moja połowa, a to twoja.
- Twoja połowa. - Tak. Pomogłem uratować księżniczkę.
Odwaliłem połowę roboty, dostaję połowę nagrody.
Podaj mi ten duży kamień. Ten przypominający twoją głowę.
- Zmiataj stąd! - Sam stąd zmiataj.
- To moje bagno! - Nasze bagno.
- Odpuść! - Ty odpuść.
- Uparty osioł! - Cuchnący ogr.
Niech ci będzie!
Wracaj. Nie skończyłem z tobą.
- Ale ja skończyłem z tobą. - Ty myślisz tylko o sobie!
Wiesz co? Teraz moja kolej! Więc zamknij się i słuchaj!
Jesteś dla mnie niedobry. Obrażasz mnie i nie doceniasz starań.
Pomiatasz mną albo mnie odpychasz.
Jeśli tak źle cię traktuję, to dlaczego wróciłeś?
Bo tak postępują przyjaciele! Wybaczają sobie nawzajem!
A no tak.
Masz rację, ośle. Wybaczam ci.
Wbicie noża w plecy!
Obawiasz się własnych uczuć, więc zgrywasz twardziela.
- Odejdź! - Znowu to robisz.
Tak jak z Fioną, a ona cię lubiła, może nawet kochała.
Kochała? Nazwała mnie paskudnym stworzeniem.
Słyszałem waszą rozmowę.
Nie mówiła o tobie, tylko...
o kimś innym.
Nie mówiła o mnie? To o kim mówiła?
Nic ci nie powiem. Nie chciałeś mnie słuchać.
Ośle!
- Nie! - Dobra, posłuchaj. Przepraszam.
Przepraszam.
Jestem wielkim, głupim, paskudnym ogrem.
Wybaczysz mi?
Od tego są przyjaciele, no nie?
Tak.
- Zgoda? - Zgoda.
To...
co Fiona mówiła na mój temat?
Dlaczego mnie o to pytasz? Zapytaj ją samą.
Ślub! Nie zdążymy.
Nie bój żaby. Dla chcącego nic trudnego. Już ja wiem, co musimy zrobić.
Ośle!
To chyba mój zwierzęcy magnetyzm.
No chodź tu.
Nie rozklejaj się. Nikt nie lubi wazeliny.
Wskakuj i mocno się trzymaj.
Nie miałem czasu zainstalować pasów.
Ludu DuLoc...
GŁĘBOKA CISZA
...zebraliśmy się tu dzisiaj, aby być świadkami
związku nowego króla...
Przepraszam. Możemy przejść do sakramentalnych „tak”?
Kontynuuj.
Dalej, zabaw się. Zagwiżdżę, gdybyśmy cię potrzebowali.
Zaczekaj! Zrób to, jak należy.
O czym ty mówisz?
Poczekaj do: „Niech przemówi teraz albo zamilknie na wieki”.
- Wtedy powiesz: „Sprzeciwiam się!”. - Nie mam na to czasu!
- Posłuchaj! Kochasz tę kobietę? - Tak.
- Chcesz ją wziąć w ramiona? - Tak!
- Uszczęśliwić? - Tak!
Więc musisz spróbować Odrobiny czułości
- Laski lubią romantyczne banialuki! - Kiedy ten klecha powie to zdanie?
Trzeba to ustalić.
Powagą swego urzędu...
- Co widzisz? - Jest tam całe miasto.
- Ogłaszam was mężem i żoną... - Stoją przy ołtarzu.
- Królem i królową. - Już to powiedział!
Zlituj się!
Sprzeciwiam się!
Shrek?
Czego on chce?
Cześć wszystkim. Dobrze się bawicie?
- Kocham DuLoc. Jest bardzo czyste. - Co ty tu robisz?
Nie dość, że żyjesz, choć nikt cię nie chce,
to jeszcze zjawiasz się tu bez zaproszenia...
- Fiono! Muszę z tobą porozmawiać. - Teraz chcesz rozmawiać?
Trochę na to za późno. Wybacz, proszę...
- Nie możesz za niego wyjść. - Dlaczego nie?
Bo on się z tobą żeni, aby zostać królem.
To oburzające! Nie słuchaj go.
- On cię nie kocha. - A co ty możesz o tym wiedzieć?
Cóż... To znaczy...
A to zabawne.
Ogr zakochał się w księżniczce!
ŚMIECH
Ogr i księżniczka!
Shrek, to prawda?
Co za różnica? To niedorzeczne!
Jedynie pocałunek dzieli nas od „żyli długo i szczęśliwie”. Całuj mnie!
Nocą tak, za dnia inaczej.
Chciałam ci to pokazać wcześniej.
To wiele tłumaczy.
To odrażające! Straże!
Zabierzcie stąd te potwory! Brać ich! Brać ich oboje!
Nie!
To niczego nie zmienia. Poślubiłem księżniczkę, zostałem królem!
- Widzicie? - Nie, puśćcie mnie!
- Nie stójcie tak. - Puszczać! Fiona!
Pożałujesz dnia, w którym się poznaliśmy. Będziesz jeszcze błagał o śmierć!
- Shrek! - A co do ciebie, moja żono...
- Fiona! - ...swój żywot spędzisz w wieży!
Jestem królem! Zaprowadzę ład, idealny porządek! Zrobię...
Nie ruszać się. Mam tu smoka i nie zawaham się go użyć.
Jestem zdesperowanym osłem!
Małżeństwa sławnych nie są trwałe.
Dalej, Shrek.
- Fiona? - Tak, Shrek?
Ja...
- Kocham cię. - Naprawdę?
- Naprawdę, naprawdę. - Ja ciebie też.
Aż do pierwszego pocałunku ukochanego.
Wtedy prawdziwy swój przybierzesz kształt.
Fiona?
Nic ci nie jest?
Nie.
Nic z tego nie rozumiem. Miałam być piękna.
Jesteś piękna.
Liczyłem na szczęśliwe zakończenie.
Niech nam Bóg błogosławi.
Jedziemy!
Jeszcze raz!
No dalej!
Śpiewać ze mną!
Tylne rzędy!
I ŻYLI PASKUDNI I SZCZĘŚLIWI - KONIEC
A to dobre! Nie mogę oddychać.