Shrek (2001) OCR 23.976 fps runtime 01:30:08
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีเจ้าหญิงผู้น่ารัก พระองค์หนึ่ง
"แต่พระองค์ต้องคำสาป น่าสะพรึงกลัว
"มีเพียงจุมพิตแรกแห่งรัก ที่จะถอนคำสาปได้
"เจ้าหญิงถูกขัง อยู่ในปราสาทแห่งหนึ่ง
"มีมังกรร้ายพ่นไฟ คอยเฝ้าคุม
"อัศวินผู้กล้าหลายราย พยายามปลดปล่อย เจ้าหญิง เป็นอิสระจากคุกอันน่ากลัวนี้
"แต่ไม่มีผู้ใดทำได้สำเร็จ
"เธอเฝ้าคอยอยู่ในที่คุมขัง ของมังกรร้าย
"ณ ห้องชั้นบนสุด ในหอคอยที่สูงลิ่ว
"เฝ้ารอรักแท้แห่งเธอ และจุมพิตแรกแห่งรักแท้"
คงเป็นไปได้หรอก
นี่มันเรื่องงี่เง่า..
- ไป - ไป
- ข้าว่ามันอยู่ในนั้น - เอาล่ะ ไปจัดการมันกัน
เดี๋ยวก่อน รู้มั้ยมันทำอะไรเจ้าได้บ้าง
ใช่ มันจะป่นกระดูกเจ้า ไปทำขนมปังนะ
เออ ที่จริงนั่นน่าจะเป็นยักษ์ใหญ่
แต่ถ้าเป็นยักษ์กินคน ยิ่งดุกว่านั้นอีก
พวกมันจะเอาหนัง ที่เพิ่งถลกสดๆ ของพวกเจ้า ไปตัดเสื้อสูท
- ไม่นะ - พวกมันจะเลาะตับพวกเจ้า
คั้นวุ้นจากลูกตาพวกเจ้า
- จริงๆ แล้ว ทาขนมปังปิ้งก็อร่อยดีนะ - ถอย ถอยไป เจ้ายักษ์
ถอยไป ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ
ใช่
นี่เป็นตอนที่พวกเจ้า ต้องวิ่งหนีไป
แล้วอย่ากลับมาอีกนะ
"ประกาศจับ สัตว์ประหลาดในเทพนิยาย"
เอาล่ะ คันนี้เต็มแล้ว เอาออกไปได้
- ขยับไป เร็วเข้า ลุกขึ้น - คนต่อไป
เอามานี่ เจ้าไม่มีทางได้บินอีกแล้ว
20 เหรียญเงินสำหรับแม่มด คนต่อไป
- ลุกขึ้น มาเร็ว - 20 เหรียญ
- นั่งลงตรงนั้น - อยู่เงียบๆ
กรงนี่เล็กเกินไป
อย่าส่งข้าไปเลย ข้าจะไม่ดื้ออีกแล้ว
ข้าเปลี่ยนนิสัยได้ ขอร้อง ขอโอกาสข้าอีกครั้ง
- หุบปากซะ - คนต่อไป
- เจ้ามีอะไร - หุ่นไม้ตัวน้อยนี่
ข้าไม่ใช่หุ่นไม้ ข้าเป็นเด็กจริงๆ
5 ชิลลิ่งสำหรับของเล่นผีสิง
- เอามันออกไป - พ่อ ขอร้องล่ะ อย่าให้พวกเขาเอาข้าไป
- ช่วยข้าด้วย - คนต่อไป เจ้ามีอะไร
ข้ามีลาพูดได้
ดีแล้ว ให้ราคา 10 ชิลลิ่ง ถ้าเจ้าพิสูจน์ได้จริง
เอาเลย เพื่อนตัวน้อย
ว่าไง
มันแค่.. มันแค่ตื่นเต้นนิดหน่อยน่ะ
ที่จริงแล้วมันช่างพูดออก พูดสิ ไอ้ลาโง่หัวดื้อ
- ข้าฟังมาพอแล้ว ทหาร - เดี๋ยว เดี๋ยว มันพูดได้นะ
มันพูดได้จริงๆ
ข้าพูดได้ ข้าชอบพูด
ข้าเป็นลาช่างพูดที่สุด ที่เจ้าเคยเห็นมา
- พานางออกไปให้พ้นหน้าข้า - ไม่นะ ไม่
ข้าสาบาน มันพูดได้จริงๆ
ว้าว ข้าบินได้
- เขาบินได้ - เขาบินได้
มันพูดได้ด้วย
ใช่แล้ว ไอ้โง่ ตอนนี้ข้าเป็นลาที่พูดได้ และบินได้
เจ้าอาจเคยเห็นบ้านบินได้ หรือของเจ๋งๆ ที่บินได้
แต่พนันได้ว่า เจ้าไม่เคยเห็นลาบินได้
จับมันให้ได้
ตามมันไป มันกำลังหนี
จับมันให้ได้ ทางนี้ เลี้ยว
เจ้ายักษ์
ว่าไง
ข้ารับคำสั่ง จากลอร์ดฟาร์ควาด
ข้ามีสิทธิ์จับเจ้าทั้งสอง
และส่งตัวพวกเจ้า ไปยังสถานที่อยู่ที่กำหนดไว้
จริงเหรอ เจ้ากับกองทัพอะไรล่ะ
ขอข้าพูดอะไรหน่อยได้มั้ย
ฟังนะ เมื่อกี้เจ้าเยี่ยมมาก เหลือเชื่อจริงๆ
เจ้าพูดกับข้าใช่มั้ย
ใช่ ข้าพูดกับเจ้า
ขอบอกได้มั้ยว่าเจ้ายอดมากเมื่อกี้ ข้าหมายถึง ทหารพวกนั้น
พวกมันคิดว่าแน่ แล้วเจ้าก็ปรากฏตัว แล้วก็โป๊ะเชะ
พวกมันกลัว จนวิ่งพล่านชนกันเอง
ข้ารู้สึกดีจริงๆ ที่ได้เห็นอย่างนั้น
- เยี่ยมจริงๆ - ดีชะมัดที่ได้เป็นอิสระ
ทำไมเจ้าไม่ไปฉลองอิสรภาพ กับพวกเพื่อนของเจ้าล่ะ
แต่ข้าไม่มีเพื่อน ข้าไม่ออกไปข้างนอกนั่น คนเดียวหรอก
นี่ รอเดี๋ยว ข้ามีความคิดดีๆ แล้ว ข้าจะอยู่กับเจ้า
เจ้าเป็นนักสู้ตัวเขียว ผู้ทรหดและโหดเหี้ยม
เราจะทำให้คนที่กล้า มาแหยมกับเรา ปอดแหกไปเลย
ว้าว น่ากลัวมากเลย
ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไร ที่ข้าพูดแบบนี้
ถ้าทำแบบนั้นไม่ได้ผล แค่ลมหายใจเจ้า ก็จัดการได้แล้ว
เพราะเจ้าน่าจะอมลูกอม ดับกลิ่นปากหน่อยนะ
ปากเหม็นน่าดู
ขนจมูกข้าแทบไหม้แน่ะ
เหมือนตอนที่..
แล้วข้าก็กินลูกเบอร์รี่เน่าๆ
วันนั้นตดเหม็นทั้งวัน
เจ้าตามข้ามาทำไม
ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าทำไม
เพราะมีตัวข้าเพียงลำพัง
ไม่มีใครอยู่เคียงข้างข้า
ปัญหาทั้งปวงของข้าสาบสูญ
ไม่มีใครดูถูกข้า
แต่เจ้าต้องมีเพื่อน
หยุดร้องเพลงได้แล้ว
ไม่ประหลาดใจเลย ที่เจ้าไม่มีเพื่อน
มิตรแท้เท่านั้น ที่จะจริงใจ
ฟังนะ เจ้าลาน้อย ดูข้าให้ดีๆ ข้าเป็นอะไร
- สูงมากมั้ง - ไม่ใช่ ข้าเป็นยักษ์กินคน
"คว้าคบไฟและคราดมา"
เจ้าไม่กลัวเลยหรือไง
ไม่อ่ะ
- จริงเหรอ - จริงเดะ
ข้าชอบเจ้าจริงๆ เจ้าชื่ออะไร
เชร็ค
เชร็คเหรอ รู้มั้ยข้าชอบอะไรในตัวเจ้า เชร็ค
ดูเจ้าเป็นคนแบบ "ข้าไม่สนว่าใคร จะคิดถึงข้าว่ายังไง"
ข้าชอบนะ ข้านับถือเรื่องนั้น เชร็ค เจ้าเจ๋งดี
ดูนั่นสิ ใครจะอยากอยู่ที่นั่น
นั่นแหละบ้านข้า
น่ารักดีนะ สวยเชียวล่ะ เจ้าตกแต่งเก่งนี่
น่าทึ่งมากที่เจ้าทำได้ดี ทั้งที่มีงบนิดเดียว
ข้าชอบหินนั่น สวยดีนะ
ห้ามเข้า - ระวังยักษ์กินคน อันตราย
ข้าว่าเจ้าคงไม่ต้อนรับใครเท่าไหร่ ใช่มั้ย
ข้ารักสันโดษ
รู้มั้ย ข้าก็เหมือนกัน เราเหมือนกันอีกเรื่องแล้ว
ข้าเกลียด เวลามีใครอยู่ตรงหน้า
อุตส่าห์พยายามบอกใบ้แล้ว ก็ไม่ไปซักที
แล้วมันก็มีความเงียบ ที่น่าอึดอัดนั่น
- ขอข้าอยู่ด้วยได้มั้ย - อะไรนะ
ขออยู่ด้วยนะ
- ได้สิ - จริงเหรอ
- ไม่จริง - ขอร้องล่ะ ข้าไม่อยากกลับไปที่นั่น
เจ้าไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง ที่ต้อง เป็นตัวประหลาด เอ่อ บางทีเจ้าอาจจะรู้
นั่นแหละคือเหตุผล ที่เราต้องอยู่ด้วยกัน เจ้าต้องให้ข้าอยู่ด้วย
- ขอร้องล่ะ ขอร้องนะ - โอเค โอเค
- แต่คืนเดียวเท่านั้นนะ - ขอบใจ
- เจ้ามัน.. ไม่นะ ไม่ - นี่ต้องสนุกแน่
เราอยู่ดึกๆ ผลัดกันเล่าเรื่องบู๊สู่กันฟัง
พอตอนเช้า ข้าจะทำวัฟเฟิล
ข้านอนตรงไหนได้
ข้างนอก
เอ่อ ก็ได้นะ
ข้ารู้ว่าเราไม่รู้จักกันดี
ข้างนอกก็น่าจะดีที่สุดแล้ว
ข้าไปล่ะ
ราตรีสวัสดิ์
ข้าชอบอยู่กลางแจ้งมาก ข้าเป็นลา ข้าเกิดข้างนอก
ข้าจะนั่งอยู่คนเดียว ข้างนอกนี่แล้วกัน
อยู่ข้างนอกคนเดียว
มีตัวข้าเพียงลำพัง ไม่มีใครอยู่เคียงข้างข้า
ข้าบอกให้เจ้าอยู่ข้างนอกแล้วไง
ข้าก็อยู่ข้างนอกนี่
เอาล่ะ สุภาพบุรุษ มันไกลจากที่ฟาร์มมาก แต่เราไม่มีทางเลือก
ไม่ใช่บ้าน แต่ก็พอได้
- เตียงนี่สบายจริงๆ - จับได้แล้ว
ข้าเจอชีส
ของห่วยๆ
- นั่นเจ้าหรือเปล่า กอร์เดอร์ - เจ้ารู้ได้ยังไง
พอได้แล้ว พวกเจ้ามาทำอะไรในบ้านข้า
นี่
ไม่ ไม่ ไม่ เอาศพยัยนี่ออกไปจากโต๊ะข้า
แล้วพวกเราจะเอาเธอ วางไว้ไหนล่ะ เตียงมีคนนอนแล้ว
อะไรเหรอ
ข้าอยู่ในหนองน้ำ ข้าปักป้ายไว้ ข้าเป็นยักษ์กินคนที่น่ากลัว
ข้าจะทำยังไง ถึงจะได้ความเป็นส่วนตัวสักนิด
ไม่นะ ไม่
ไม่ ไม่
อะไรเนี่ย
- หยุดน่า - อย่าผลักสิ
พวกเจ้ามาทำอะไรในหนองน้ำของข้า
หนองน้ำ หนองน้ำ หนองน้ำ
ว้าย ตายแล้ว
เอาล่ะ ออกไปจากที่นี่ พวกเจ้าทุกคน ออกไป
เร็วเข้า ไปสิ ไป ไป๊ ไปเร็ว นี่
- เร็วเข้า มาเร็ว - ไม่ ไม่
ไม่ ไม่ ไม่ใช่ทางนั้น ไม่ใช่ที่นั่น
นี่ อย่ามองข้านะ ข้าไม่ได้ชวนพวกเขามา
แย่มาก ไม่มีใครชวนเรา
- อะไรนะ - เราถูกบังคับให้มาที่นี่
- ใครบังคับ - ลอร์ดฟาร์ควาด
เขาโกรธ เขาข่มขู่ แล้วก็เซ็นชื่อไล่พวกเรา
เอาล่ะ
มีใครรู้บ้างว่าเจ้าฟาร์ควาดนี่อยู่ไหน
ข้ารู้ ข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
มีใครอื่นมั้ย ที่รู้ว่า จะหาเขาพบได้ที่ไหน
- มีใครบ้างมั้ย - ข้า ข้า
- มีใครมั้ย - เลือกข้าสิ
ข้ารู้ ข้ารู้ ข้าเอง ข้า
โอเค ก็ได้
ฟังนะ สัตว์ประหลาดในเทพนิยายทุกตัว
อย่าทำตัวตามสบาย การต้อนรับสิ้นสุดลงแล้ว
จริงๆ แล้ว ข้าจะไปตามหาฟาร์ควาดตอนนี้เลย
และขับพวกเจ้าทั้งหมด ออกไปจากที่ดินของข้า กลับไปยังถิ่นเดิมของพวกเจ้า
เจ้า เจ้ามากับข้า
ได้เลย นี่แหละที่ข้าอยากได้ยิน
เชร็คและดองกี้ 2 เพื่อนซี้ ออกไปผจญภัยร้ายในเมืองใหญ่
ข้าชอบจัง
เดินทางอีกครั้ง
- ร้องเพลงกับข้าสิ เชร็ค - นี่
ข้ารอเวลาที่จะออกเดินทางอีกครั้ง
ข้าเคยพูดว่ายังไง เรื่องร้องเพลง
- งั้นขอผิวปากได้มั้ย - ไม่ได้
- ฮัมเพลงล่ะ - ก็ได้ ฮัมได้
พอแล้ว มันพร้อมที่จะพูดแล้ว
"วิ่ง วิ่ง วิ่ง ให้เร็วที่สุดที่จะทำได้
"เจ้าจับข้าไม่ได้ ข้าคือมนุษย์ขนมขิง"
- เจ้ามันปีศาจร้าย - ข้าไม่ใช่ปีศาจร้าย เจ้าต่างหาก
เจ้า และเจ้าพวกขยะ ในเทพนิยายที่เหลือ ทำให้โลกที่โสภาของข้าเป็นพิษ
บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ พวกที่เหลืออยู่ไหน
กินข้าซะ
ข้าพยายามจะยุติธรรม กับพวกสัตว์ประหลาดอย่างพวกเจ้า
ตอนนี้ความอดทนของข้า สิ้นสุดแล้ว บอกข้ามา ไม่งั้นข้าจะ..
อย่า อย่า อย่าดึงกระดุมลูกกวาดของข้า
ถ้างั้นบอกมา ใครซ่อนพวกมันไว้
โอเค ข้าจะบอกเจ้า เจ้ารู้จักมนุษย์มัฟฟิ่นมั้ย
- มนุษย์มัฟฟิ่นเหรอ - มนุษย์มัฟฟิ่น
ใช่ ข้ารู้จักมนุษย์มัฟฟิ่น เขาอยู่ที่ดรูรี่เลนใช่มั้ย
เอ่อ เธอแต่งงานกับมนุษย์มัฟฟิ่น
- มนุษย์มัฟฟิ่นเหรอ - มนุษย์มัฟฟิ่น
เธอแต่งงานกับมนุษย์มัฟฟิ่น
ท่านลอร์ด พวกเราเจอมันแล้ว
ถ้างั้นรออะไรอยู่ล่ะ พามันเข้ามาสิ
- กระจกวิเศษ.. - อย่าบอกอะไรเขานะ
ไม่นะ
สวัสดี
กระจกบนกำแพงจ๋า
นี่คืออาณาจักรที่เลิศที่สุด ในบรรดาอาณาจักรทั้งปวงใช่มั้ย
ตามหลักแล้ว ท่านไม่ใช่กษัตริย์
เทโลนิอุส
- เจ้าว่าไงนะ - ข้าหมายถึง ตอนนี้ท่านยังไม่ใช่กษัตริย์
แต่ท่านอาจได้เป็น ที่ท่านต้องทำ คืออภิเษกกับเจ้าหญิง
พูดต่อสิ
นั่งรอและทำตัวตามสบายสิ ท่านลอร์ด
เพราะได้เวลาที่ท่านจะได้พบ สาวโสดที่เหมาะสมแล้วตอนนี้
และนี่คือพวกเธอ
สาวโสดหมายเลข 1
ถูกทารุณทางจิต ถูกกักขังอยู่ในอาณาจักรอันไกลโพ้น
เธอชอบกินซูชิ และอาบน้ำร้อนในอ่างได้ตลอด
งานอดิเรก รวมถึงทำอาหาร และทำความสะอาด ให้พี่สาวใจร้าย 2 คน
โปรดต้อนรับ ซินเดอเรลล่า
สาวโสดหมายเลข 2 สาวน้อยในเสื้อคลุม
จากดินแดนแห่งความสุข
แม้ว่าเธอจะอยู่กับชายถึง 7 คน แต่เธอก็ไม่ใช่สาวน้อยใจง่าย
แค่จุมพิตริมฝีปากที่เยือกเย็นดุจคนตาย ของเธอ ก็จะรู้ว่าเธอร้อนแรงแค่ไหน
ขอต้อนรับสโนว์ไวท์
และคนสุดท้าย แต่ไม่ได้ด้อยกว่ารายอื่น
สาวโสดหมายเลข 3 สาวผมแดงอารมณ์ร้อน
จากปราสาทที่มีมังกรคุ้มกัน ล้อมรอบด้วยลาวาเดือด
แต่อย่าเพิ่งท้อ เธอมีชีวิตชีวา
และชอบดื่มพีน่าโคลาดาส์ และรื่นเริงในสายฝน
รอให้ท่านไปช่วย เจ้าหญิงฟีโอน่า
จะเป็นสาวโสดหมายเลข 1
สาวโสดหมายเลข 2 หรือสาวโสดหมายเลข 3
- 2 2 - 3 3
- 2 2 - 3
3 1 3
3 สิ เลือกหมายเลข 3 ท่านลอร์ด
โอเค โอเค หมายเลข 3
ลอร์ดฟาร์ควาด ท่านได้เลือกเจ้าหญิงฟีโอน่าแล้ว
เจ้าหญิงฟีโอน่า เธอช่างสมบูรณ์แบบ
ทั้งหมดที่ข้าต้องทำคือ หาใครสักคนที่จะไป..
แต่ข้าน่าจะพูดถึง เรื่องเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในตอนกลางคืน
- ข้าจะจัดการเอง - ได้สิ แต่หลังตะวันลับฟ้า..
หุบปากซะ ข้าจะเลือกเจ้าหญิงฟีโอน่า ให้เป็นราชินีแห่งข้า
และในที่สุด ดูล็อคก็จะมี ราชาผู้เพียบพร้อม
ผู้กอง รวบรวมทหารที่ดีที่สุดของเจ้ามา
เราจะจัดการประลองยุทธ
ท่านจอดในที่ของแลนสล็อต
นั่นแหละ ตรงนั้นเลย ดูล็อค
ข้าบอกแล้วว่าข้าหามันพบ
นั่นต้องเป็นปราสาทของ ลอร์ดฟาร์ควาด
ที่นั่นแหละ
คิดมั้ยว่า เขาอาจจะชดเชยอะไรบางอย่าง
นี่ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เชร็ค
เร็วเข้า ทูนหัว เราสายแล้ว เร็วเข้า
นี่ เจ้า
รอเดี๋ยว ฟังนะ ข้าไม่ได้จะกินเจ้า
ข้าแค่.. ข้าแค่..
เงียบจัง
เงียบเกินไป
- ทุกคนไปไหนกันหมด - ดูนี่สิ
ศูนย์ข้อมูล
ดึง
ยินดีต้อนรับสู์ดูล็อค เมืองที่เพียบพร้อมบริบูรณ์
ที่นี่เรามีกฎ ขอให้เราได้ชี้แนะ
อย่าสร้างปัญหา ทำตามกฎเข้าไว้ แล้วเราจะอยู่ด้วยกันได้สบาย
ดูล็อคเป็นสถานที่สมบูรณ์แบบ
อย่าเดินลัดสนาม ขัดรองเท้า ล้างหน้า
ดูล็อคเป็น ดูล็อคเป็น
ดูล็อคเป็นสถานที่สมบูรณ์แบบ
ยินดีต้อนรับสู่ดูล็อค
ว้าว
- ขออีกรอบนะ - ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
อัศวินผู้กล้าหาญ
พวกท่านคืออัศวินผู้เก่งกล้า ที่สุดในแผ่นดิน
วันนี้หนึ่งในพวกท่าน จะพิสูจน์ตนเอง..
เอาล่ะ เดี๋ยวเจ้าได้โดนดีแน่
โทษที
ผู้ชนะเลิศจะได้รับเกียรติ.. ไม่ ไม่ใช่สิ สิทธิพิเศษ
ให้ไปช่วย เจ้าหญิงฟีโอน่าผู้เลอโฉม
ออกจากที่คุมขังอันน่ากลัว ของเจ้ามังกร
หากผู้ชนะไม่ประสบความสำเร็จ ด้วยเหตุผลใดก็ตาม
รองอันดับ 1 จะไปทำหน้าที่แทน
และคนต่อไปเรื่อยๆ
พวกเจ้าบางคนอาจต้องตาย แต่ถือเป็นการเสียสละที่ข้ายินยอม
ปรบมีอ
เริ่มประลองยุทธได้
นั่นอะไรน่ะ
- หน้าตาอุบาทว์สิ้นดี - นิสัยแย่จริงๆ
ก็แค่ลา
ถูกต้องแล้ว อัศวิน เปลี่ยนแผน
ใครก็ตามที่ฆ่าเจ้ายักษ์กินคนนั่นได้ จะได้เป็นผู้ชนะเลิศ จัดการมันซะ
- จัดการมัน - เดี๋ยวสิ รอเดี๋ยว
ไปเลย จัดการมันซะ
มาดื่มเหล้าคุยกันดีกว่าน่า
จัดการเจ้าปีศาจร้าย
ไม่งั้นเหรอ ก็ได้
มาเลย
บ้าเอ๊ย
นี่ เชร็ค เปลี่ยนตัวกับข้าสิ
เย้
เก้าอี้ไง ฟาดเก้าอี้ใส่เลย
โอ้ เย้
ขอบคุณ
ขอบคุณมาก ข้าอยู่ที่นี่จนถึงวันพฤหัส อย่าลืมมาลองเนื้อลูกวัวนะ
ขอข้าออกคำสั่งนะขอรับ ท่านลอร์ด
ไม่ต้อง ข้ามีความคิดที่ดีกว่านั้น
ประชาชนแห่งดูล็อค ข้าขอมอบผู้ชนะเลิศให้แก่พวกเจ้า
- อะไรนะ - ยินดีด้วย เจ้ายักษ์
เจ้าได้รับเกียรติ ให้ออกเดินทางค้นหา ที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้
ออกเดินทางค้นหาเหรอ ข้าก็ทำอยู่นี่ไง เพื่อให้ได้หนองน้ำข้าคืนมา
- หนองน้ำของข้าเหรอ - ใช่ หนองน้ำของข้า
ที่เจ้าเอาพวกสัตว์ประหลาด ในเทพนิยายมาทิ้งไว้น่ะ
ใช่แล้ว ก็ได้ เจ้ายักษ์ ข้าจะตกลงกับเจ้า
เจ้าออกเดินทางค้นหาครั้งนี้เพื่อข้า แล้วข้าจะให้หนองน้ำเจ้ากลับคืน
แบบเดิมเป๊ะเลยนะ
เหมือนแม้กระทั่งเห็ดพิษ ดอกสุดท้ายที่มีโคลนโปะอยู่เลย
- แล้วพวกบุกรุกล่ะ - จัดการไม่ให้เหลือ
การออกเดินทางค้นหาแบบไหน
โอเค พูดตรงๆ เลยนะ เจ้าต้องสู้กับมังกรตัวหนึ่ง
และช่วยเหลือเจ้าหญิง เพื่อฟาร์ควาดจะให้หนองน้ำเจ้ากลับคืน
ที่เจ้ามีไม่ได้เพราะเขาส่ง เจ้าพวกประหลาดนั่นเข้าไปก่อน
- ถูกต้องมั้ย - เจ้ารู้อะไรมั้ย
บางทีมันอาจมีเหตุผลที่ดี ที่ลาไม่ควรจะพูดได้
ข้าไม่เข้าใจ เชร็ค ทำไมเจ้า ไม่ใช้อิทธิฤทธิ์ยักษ์กินคนกับเขาล่ะ
แบบขยี้เขาให้แหลก ยึดครองปราสาทของเขา
ป่นกระดูกเขาไปทำขนมปัง ทำอะไรแบบที่ยักษ์ทำน่ะ
ข้ารู้
บางทีข้า น่าจะตัดหัวทั้งหมู่บ้าน
เอาหัวพวกเขา เสียบปลายหอก
เอามีดชำแหละม้าม แล้วดื่มเลือดพวกเขา
ฟังดูดีมั้ย
ก็ไม่อ่ะ
จะบอกอะไรให้นะ ยักษ์กินคนน่ะ มีอะไรมากกว่าที่ใครๆ คิด
- ตัวอย่างเช่น - ตัวอย่างเหรอ
โอเค ยักษ์ก็เหมือนหัวหอม
- เหม็นเหมือนกันใช่มั้ย - ใช่ ไม่ใช่โว้ย
- มันทำให้เราร้องไห้ - ไม่ใช่
ถ้าปล่อยให้มันตากแดด มันจะกลายเป็นสีน้ำตาล
แล้วมีหน่อสีขาวขึ้นมา
ไม่ใช่ มันมีชั้น
หัวหอมมีชั้น
ยักษ์มีชั้น หัวหอมก็มีชั้น
เข้าใจมั้ย เราทั้งคู่มีชั้น
เจ้าทั้งคู่มีชั้น
ไม่ใช่ทุกคนชอบหัวหอม
เค้กไง ทุกคนชอบเค้ก เค้กก็มีชั้นด้วย
ข้าไม่สนว่าใครชอบอะไร
ยักษ์ไม่ใช่เค้ก
รู้มั้ย อะไรอีกที่ทุกคนชอบ ไอติมรวมมิตร
เคยเจอคนที่พอเจ้าพูดว่า "ไปกินไอติมรวมมิตรกันเถอะ"
แล้วเขาบอกว่า "ไม่ล่ะ ข้าไม่ชอบ" บ้างมั้ย ไอติมรวมมิตรอร่อยนะ
ไม่ใช่ เจ้าสัตว์ประหลาดตัวเล็ก น่าโมโห งี่เง่า ที่เป็นภาระ
ยักษ์ก็เหมือนหัวหอม จบแค่นั้น
บ๊ายบาย แล้วเจอกัน
ไอติมรวมมิตร อาจเป็นสิ่งที่ อร่อยที่สุดในโลกทั้งใบนี่
ข้าว่าข้าชอบที่เจ้าฮัมมากกว่า
เจ้ามีกระดาษทิชชู่มั้ย ข้าเลอะเทอะไปหมด
แค่พูดว่าไอติมรวมมิตร ก็ทำเอาข้าน้ำลายไหลแล้ว
เชร็ค เจ้าผายลมเหรอ
เจ้าน่าจะเตือนคนอื่นก่อนนะ
- ปากข้าอ้าอยู่พอดี - เชื่อข้าเถอะ ดองกี้
ถ้าเป็นข้า เจ้าตายไปแล้ว
กลิ่นกำมะถันน่ะ
- เราคงจะใกล้ถึงแล้ว - ใช่สิ กำมะถัน
ไม่ต้องพูดว่ากลิ่นกำมะถันหรอก
ข้ารู้ว่ากลิ่นข้าเป็นยังไง ไม่ใช่กำมะถันแน่ๆ
แล้วมันก็ไม่ได้มาจาก หินก้อนไหนด้วย
แน่นอน มันใหญ่พอ แต่ดูที่ตั้งมันสิ
เชร็ค
จำได้มั้ย ว่ายักษ์มีชั้น
ได้
ข้ามีอะไรจะสารภาพ
ลาไม่มีชั้น
พวกเราขี้ขลาด แขวนปอดแหกๆ ให้เห็นบนแขนเสื้อ
เดี๋ยวก่อน ลาไม่มีแขนเสื้อ
เจ้ารู้ดีว่าข้าหมายความว่าไง
อย่าบอกนะว่าเจ้ากลัวความสูง
ข้าแค่รู้สึกไม่สบายใจนิดห่อย ที่ต้องอยู่บนสะพานผุๆ
ที่อยู่เหนือทะเลสาบลาวาเดือด
ไม่เอาน่า ดองกี้ ข้าอยู่ข้างๆ เจ้านี่ไง โอเค้
เพื่อให้เจ้าอุ่นใจ
เราจะจัดการเรื่องนี้ด้วยกัน ทีละก้าวเล็กๆ
- จริงเหรอ - จริงสิ
โอเค นั่นทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
เดินต่อไป
- อย่ามองข้างล่าง - โอเค อย่ามองข้างล่าง อย่ามองข้างล่าง
อย่ามองข้างล่าง เดินต่อไป อย่ามองข้างล่าง
เชร็ค ข้ามองข้างล่างแล้ว
พระเจ้า ข้าทำไม่ได้ ให้ข้าลงสะพานเถอะ ขอร้อง
- แต่เจ้ามาครึ่งทางแล้วนะ - แต่ข้ารู้ว่าครึ่งทางที่ผ่านมาปลอดภัย
โอเค ก็ได้ ข้าไม่มีเวลา ให้เรื่องงี่เง่านี่ เจ้ากลับไปสิ
- เชร็ค ไม่ เดี๋ยวก่อน - นี่ ดองกี้..
- มาเต้นรำกันดีกว่ามั้ย - อย่าทำแบบนั้น
ขอโทษที ทำอะไรนะ
- แบบนี้เหรอ - ใช่ แบบนั้นแหละ
ใช่เหรอ ใช่ทำต่อ โอเคเลย
ไม่ใช่ เชร็ค
- อย่า หยุดนะ - เจ้าบอกให้แกว่งต่อ ข้าก็แกว่งอยู่ไง
ข้าต้องตายแน่ ข้าต้องตาย เชร็ค ข้าต้องตายแน่
ใช้ได้เลยนะ ดองกี้ เก่งนี่เจ้า
เจ๋ง
เจ้าตัวน่ารำคาญพ่นไฟอยู่ไหนล่ะ
ข้างใน รอให้เราไปช่วยเจ้าหญิง
ข้าพูดถึงมังกร เชร็ค
เจ้ากลัวเหรอ
ไม่หรอก แต่..
ดีแล้ว ข้าก็ไม่กลัวเหมือนกัน
ไม่มีอะไรผิดที่กลัว
ความกลัวเป็นปฏิกิริยาตอบสนองที่มีเหตุผล ต่อสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย
สถานการณ์อันตรายที่ไม่คุ้นเคย ขอเพิ่มหน่อย
กับมังกรที่พ่นไฟ ที่กินอัศวิน และพ่นไฟ
นั่นไม่ได้หมายความว่าเจ้าขี้ขลาด
ถ้าเจ้าจะกลัวนิดหน่อย เข้าใจที่ข้าพูดใช่มั้ย
เพราะข้าไม่ใช่คนขี้ขลาดแน่ๆ ข้ารู้
ดองกี้ มี 2 คำนะ โอเคมั้ย
หุบ ปาก
ไปทางนั้น ดูซิว่าเจ้าหาบันไดเจอมั้ย
บันไดเหรอ ข้าคิดว่าเรามาหาเจ้าหญิง
ห้องเจ้าหญิงต้องขึ้นบันได เจ้าหญิงอยู่ ในห้องที่สูงที่สุด ในหอคอยที่สูงลิ่ว
- เจ้ารู้ได้ไงว่านางจะอยู่ในนั้น - ข้าเคยอ่านในหนังสือหนนึง
เจ๋ง เจ้าจัดการกับมังกร ข้าจะจัดการกับบันได
ข้าจะหาบันไดให้เจอ แล้วจะเตะก้นมันซะ
ใช่แล้ว บันไดพวกนั้นต้องงงน่าดูแน่
ข้าจะจัดการให้เด็ดขาด
อัดมันให้เละ อย่ามาซ่ากับข้า ข้าน่ะเก่งเรื่องบันได
ข้าจัดการบันไดมาเยอะ อยากมีบันไดอยู่แถวนี้จริงๆ
ข้าจะได้ย่ำมันซะให้เละ
อย่างน้อยก็รู้แล้ว ว่าเจ้าหญิงอยู่ไหน แต่แล้ว..
มังกรมา
ดองกี้ ระวัง
เสร็จข้า
ไม่นะ ไม่นะ
โห ฟันเจ้าใหญ่ชะมัด
ข้าหมายถึงฟันขาวจั๊วะ
ข้ารู้ว่าอาหารของเจ้า คงบอกเจ้าอย่างนี้ตลอด
แต่เจ้าต้องฟอกสีฟัน หรืออะไรสักอย่าง
เพราะเจ้ายิ้มฟันสวยเชียว
ข้าได้กลิ่นลูกอมรสมินท์ ด้วยใช่มั้ย
รู้อะไรอีกมั้ย
เจ้าเป็นแม่มังกรสาว
ข้าหมายถึง แน่นอนเจ้าเป็นมังกรสาว
เพราะความงามของเจ้า ช่างตลบอบอวล
เป็นอะไรหรือเปล่า มีอะไรอยู่ในตาเจ้าหรือเปล่า
ข้าอยากจะอยู่ต่อจริงๆ แต่ข้า..
ข้าเป็นโรคหอบหืด ไม่รู้ว่าเรา จะอยู่ด้วยกันได้มั้ย
ถ้าเจ้ายังพ่นควันใส่ข้าแบบนั้นน่ะ
เชร็ค
ไม่นะ เชร็ค เชร็ค เชร็ค
- ตื่นได้แล้ว - อะไรกัน
เจ้าคือเจ้าหญิงฟีโอน่าใช่มั้ย
ใช่
เฝ้ารออัศวินผู้กล้า มาช่วยข้า
ดีจริง ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน ท่านอัศวิน
นี่คือการพบกันครั้งแรกของเรา
มันไม่ควรจะเป็นช่วงเวลา แห่งความโรแมนติกหรอกเหรอ
- ใช่ ขอโทษด้วย เจ้าหญิง ไม่มีเวลา - เดี๋ยวก่อน ทำอะไรน่ะ
เจ้าควรจะอุ้มข้าขึ้นมา
ปีนออกทางหน้าต่าง ไต่เชือกลงไปยังอาชาที่หาญกล้าของเจ้า
เจ้ามีเวลาคิดเรื่องนี้ นานทีเดียวใช่มั้ย
แต่เราต้องดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้สิ
เจ้าน่าจะท่องกาพย์ให้ข้าฟัง
บทกวี หรือโคลง
- กลอนสั้นๆ หรืออะไรสักอย่าง - ข้าไม่คิดอย่างนั้นนะ
อย่างน้อยขอให้ข้าทราบชื่อ ของอัศวินที่ช่วยเหลือข้าได้มั้ย
เชร็ค
เซอร์เชร็ค
ข้าขอให้เจ้ารับสิ่งนี้ เพื่อเป็นตัวแทน แห่งคำขอบคุณจากข้า
ขอบใจ
เจ้าไม่ได้ฆ่ามังกรหรอกเหรอ
ข้าก็ว่าจะทำอยู่นี่แหละ มาเถอะ
แต่นี่มันไม่ถูกต้อง
เจ้าควรจะบุกเข้าไปข้างใน เงี้อดาบ ธงปลิวไสว
นั่นเป็นสิ่งที่ อัศวินคนอื่นเคยทำ
ใช่ ก่อนที่พวกเขาจะถูกย่างสด
นั่นไม่ใช่ประเด็น
เดี๋ยวก่อน เราจะไปไหน ทางออกอยู่ทางนั้น
ข้าต้องช่วยตัวเองกับเจ้าลาก่อน
เจ้าเป็นอัศวินประเภทไหนกัน
ประเภทที่ไม่เหมือนใคร
ช้าก่อน ช้าก่อนนะ ทูนหัว
ข้าคิดว่าการใช้เวลา
ทำความรู้จักคนอื่นเป็นเรื่องดี เรียกข้าว่าหัวเก่าก็ได้
ข้าไม่อยากมีอะไรกับใคร เร็วเกินไป
ข้ายังไม่พร้อม ทางด้านความรู้สึก สำหรับความผูกพันแบบนี้
ยิ่งใหญ่ ใช่ นั่นคือคำที่ข้าต้องการ
ยิ่งใหญ่ เฮ้ นั่นเป็นการสัมผัสทางกาย ที่ไม่ต้องการ
เจ้าทำอะไรน่ะ
โอเค โอเค อย่าไปเร็วนักสิ ก้าวไปทีละก้าวนะ
เราน่าจะทำความรู้จักกัน เป็นเพื่อนก่อน
หรือแบบเขียนจดหมายคุยกันน่ะ
เพราะข้าเดินทางบ่อย แต่ข้าชอบรับการ์ด..
นี่ ข้าอยากอยู่จริงๆ นะ แต่..
เฮ้ เฮ้ อย่าทำอย่างนั้น นั่นมันหางข้า หางส่วนตัวของข้านะ
เจ้าจะดึงมันหลุดแน่ ข้าไม่อนุญาตให้..
เจ้าจะทำอะไรกับมันน่ะ
ไม่มีทาง ไม่ ไม่
ไม่นะ ไม่ ไม่
- หวัดดี เจ้าหญิง - มันพูดได้
ใช่ ที่ยากก็คือทำให้มันหุบปาก
โอเค เจ้าทั้ง 2 มุ่งไปที่ทางออกเลย
ข้าจะจัดการกับมังกรเอง
วิ่ง
เจ้าทำได้แล้ว
เจ้าช่วยข้า เจ้ายอดมาก เจ้า..
เจ้าน่าทึ่งจริงๆ เจ้า..
ไม่ค่อยเหมือนใคร ข้ายอมรับ
แต่ปฏิบัติการของเจ้ายิ่งใหญ่ และหัวใจของเจ้าบริสุทธิ์
ข้าเป็นหนี้เจ้าไปตลอดกาล
แล้วอัศวินผู้กล้า จะไม่มีม้าที่สง่างามได้อย่างไร
เอาล่ะ ข้าหวังว่าเจ้าได้ยินนะ นางเรียกข้าว่าม้าที่สง่างาม
นางคิดว่าข้าเป็นม้า
เราได้รับชัยชนะ
เจ้าถอดเกราะออกได้แล้ว อัศวิน
- ไม่ล่ะ - ทำไมล่ะ
ผมข้ายุ่งเพราะโดนเกราะทับ
ขอร้องล่ะ ข้าอยากเห็นหน้า ของผู้ที่ช่วยเหลือข้า
ไม่ ไม่ได้
แล้วเจ้าจะจุมพิตข้ายังไงล่ะ
อะไรนะ นั่นไม่ได้อยู่ในหน้าที่ข้า
อาจเป็นรางวัลพิเศษล่ะมั้ง
ไม่ใช่ มันเป็นพรหมลิขิต เจ้าต้องรู้สิว่าต้องเป็นยังไง
เจ้าหญิงถูกขังอยู่ในหอคอย มีมังกรคอยคุม
ได้รับการช่วยเหลือ โดยอัศวินผู้กล้า
จากนั้นพวกเขาก็จุมพิตกันและกัน เป็นจุมพิตแรกแห่งรักแท้
กับเชร็คเหรอ เจ้าคิดว่า.. เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวนะ เจ้าคิดว่าเชร็ค คือรักแท้ของเจ้าเหรอ
ใช่สิ
เจ้าคิดว่าเชร็ค คือรักแท้ของเจ้า
ตลกอะไรนักหนา
แค่ว่าข้าไม่ใช่แบบที่เจ้าต้องการ โอเคมั้ย
ใช่สิ เจ้าเป็นคนที่ช่วยข้า
ถอดเกราะเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้
ฟังนะ ข้าว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี
- ถอดเกราะออกมา - ไม่มีทาง
- ถอด - ไม่
- เดี๋ยวนี้เลยนะ - โอเค
ใจเย็นน่า ตามบัญชาของเจ้าหญิง
เจ้า.. เจ้าเป็นยักษ์กินคน
เจ้าคิดว่า ข้าคือเจ้าชายรูปหล่อหรือไง
ก็ใช่น่ะสิ
ไม่นะ ไม่ใช่แบบนี้ เจ้าไม่ควรจะเป็นยักษ์สิ
เจ้าหญิง ลอร์ดฟาร์ควาดส่งข้ามาช่วยเจ้า โอเคมั้ย
เขาคือคนที่ต้องการอภิเษกกับเจ้า
งั้นทำไมเขาไม่มาช่วยข้าล่ะ
เป็นคำถามที่ดี เจ้าน่าจะถามเขา ตอนที่เราไปถึงที่นั่น
แต่รักแท้ของข้าควรมาช่วยข้า ไม่ใช่ยักษ์กินคน กับสัตว์เลี้ยงของเขา
ไหนบอกว่าเป็นม้าที่สง่างามไง
ฟังนะ เจ้าหญิง เจ้าไม่ได้ทำให้งานข้าง่ายขึ้นเลย
ขอโทษที งานของเจ้า ไม่ใช่เรื่องของข้า
เจ้าบอกลอร์ดฟาร์ควาดด้วย ว่าถ้าเขาอยากช่วยข้าอย่างเหมาะสม
ข้าจะรอเขาอยู่ตรงนี้
นี่ ข้าไม่ใช่เด็กส่งข่าวนะ ข้าเป็นเด็กส่งของ
เจ้าไม่กล้าหรอก
- วางข้าลง - จะมามั้ย ดองกี้
ตามติดก้นเจ้าเลยล่ะ
วางข้าลง ไม่งั้นเจ้าเดือดร้อน เพราะการกระทำของเจ้าแน่
ไม่ให้เกียรติกันเลย วางข้าลงนะ
โอเค อีกคำถามนึง มีผู้หญิงคนนึงที่ชอบเจ้า
แต่เจ้าไม่ชอบเธอแบบแฟน
จะบอกเธอไปยังไง โดยที่ไม่ทำให้เธอเสียใจ
โดยที่ไม่ถูกย่างสด และจับกินเป็นอาหาร เจ้าจะทำยังไง
แค่บอกไปว่า เธอไม่ใช่รักแท้ของเจ้า
ทุกคนรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นเมื่อเราเจอ..
นี่
ยิ่งเราไปถึงดูล็อคเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
ใช่ เจ้าจะชอบที่นั่นแน่ เจ้าหญิง มันสวยมาก
แล้วว่าที่เจ้าบ่าวของข้าล่ะ ลอร์ดฟาร์ควาดใช่มั้ย เขาเป็นยังไง
พูดแบบนี้แล้วกัน เจ้าหญิง
ชายในตำแหน่งเดียวกับฟาร์ควาด หาไม่ได้ง่ายๆ หรอก
ไม่รู้สิ เชร็ค มีคนที่คิดว่า เขาก็ไม่ได้ใหญ่เท่าไหร่หรอก
หยุดนะ หยุด เจ้าทั้งคู่
พวกเจ้าแค่อิจฉาเพราะไม่อาจเทียบ
กับนักปกครองที่ยิ่งใหญ่ อย่างลอร์ดฟาร์ควาดได้
เอ่อ เจ้าอาจพูดถูกนะ เจ้าหญิง
ข้าจะให้เจ้า "เทียบขนาด" ตอนที่เจ้าเจอเขาพรุ่งนี้
พรุ่งนี้เหรอ นานขนาดนั้นเลยเหรอ
- เราหยุดพักค้างคืนกันก่อนไม่ดีเหรอ - ไม่ได้ นั่นยิ่งนานเข้าไปใหญ่
- เราไปต่อดีกว่า - แต่มีโจรอยู่ในป่า
ขอเวลานอก เชร็ค พักค้างคืนเริ่มจะฟังดูเข้าท่าแล้ว
ไม่เอาน่า ข้าน่ากลัวกว่าอะไรก็ตาม ที่เราจะได้เห็นในป่านี้
ข้าต้องหาสถานที่พักเดี๋ยวนี้
- นี่ ทางนี้ - เชร็ค เราหาที่ดีกว่านี้ได้น่า
ข้าไม่คิดว่ามันจะเหมาะกับเจ้าหญิง
ไม่ ไม่ เยี่ยมเลย แค่ต้องทำให้เหมือนบ้านนิดหน่อย
เหมือนบ้านเหรอ ยังไงล่ะ
ประตูไง ท่านสุภาพบุรุษ ราตรีสวัสดิ์นะ
เจ้าอยากให้ข้าไปอ่านนิทานก่อนนอน ให้ฟังมั้ย อ่านให้ฟังได้นะ
ข้าบอกว่าราตรีสวัสดิ์ไง
เชร็ค เจ้าทำอะไรน่ะ
ข้า.. แบบว่า.. ไม่เอาน่า ข้าแค่ล้อเล่น
ดวงนั้น ชื่อโทรว์แบ็ค
เป็นยักษ์กินคนตัวเดียว ที่สามารถ ถ่มน้ำลายข้ามทุ่งข้าวสาลี 3 ทุ่งได้
อ๋อ
เจ้าทำนายอนาคตข้า จากดวงดาวพวกนี้ได้มั้ย
ดวงดาวไม่ได้บอกอนาคต ดองกี้ มันบอกเล่าเรื่องราว
ฟังนะ ดวงนั้นบลัดนัท ชอบท้องอีด เดาได้ว่าเขามีชื่อเสียงเรื่องอะไร
ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าโม้
ไม่ได้โม้ ฟังนะ เขาอยู่นั่นไง
นั่นหมู่ดาวนายพราน วิ่งหนีกลิ่นของเขา
นั่นเป็นแค่จุดเล็กๆ เท่านั้น
รู้มั้ย ดองกี้ บางครั้งสิ่งต่างๆ ก็มีอะไรมากกว่าแค่ที่เราเห็น
ลืมซะเถอะ
นี่ เชร็ค เราจะทำอะไรต่อ พอได้หนองน้ำของเราคืนมา
หนองน้ำของเราเหรอ
พอเราช่วยเจ้าหญิงเสร็จเรียบร้อยแล้วน่ะ
เราเหรอ ดองกี้ ไม่มีเรา ไม่มีของเรา
มีแค่ข้า กับหนองน้ำของข้า
อย่างแรกที่ข้าจะทำคือ สร้างกำแพงสูง 3 เมตรรอบที่ดินข้า
เจ้าทำให้ข้าเสียใจนัก เชร็ค เจ้าทำให้ข้าเสียใจจริงๆ
รู้มั้ยข้าคิดอะไรอยู่
ข้าว่าเรื่องสร้างกำแพงนี่ ทำเพื่อกั้นไม่ให้ใครบางคนเข้าไป
- ไม่ใช่ เจ้าคิดงั้นเหรอ - เจ้าซ่อนอะไรอยู่หรือเปล่า
ไม่มีอะไรหรอก ดองกี้
เรื่องหัวหอมอีกแล้วล่ะสิ
ไม่ใช่ เรื่องนี้แค่ "ปล่อยมันไป ไม่ต้องยุ่ง"
- ทำไมเจ้าไม่อยากพูดเรื่องนี้ - ทำไมเจ้าอยากพูดเรื่องนี้ล่ะ
- ทำไมต้องปิดล้อมตัวเองด้วย - ข้าไม่ได้ปิดล้อม
- ปิดสิ - ดองกี้ ข้าเตือนเจ้านะ
เจ้าพยายามกันใครออกไป บอกมา เชร็ค ใคร
ทุกคนเลย โอเคมั้ย
ตอนนี้เรา เริ่มจะรู้เรื่องกันแล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เจ้ามีปัญหาอะไร เชร็ค เจ้ามีปัญหาอะไรกับคนทั้งโลก
ฟังนะ ข้าไม่ใช่คนที่มีปัญหา
โลกต่างหากที่มีปัญหากับข้า
ใครๆ มองข้าแล้วก็พูดว่า "ช่วยด้วย วิ่งเร็ว
"เจ้ายักษ์กินคนตัวใหญ่ งี่เง่า อัปลักษณ์"
พวกเขาตัดสินข้า ก่อนที่จะรู้จักข้า
นั่นแหละคือเหตุผล ที่อยู่คนเดียวดีกว่า
รู้อะไรมั้ย
ตอนที่เราเจอกัน ข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็น ยักษ์กินคนตัวใหญ่ งี่เง่า อัปลักษณ์
ข้ารู้
มีลาอยู่บนนั้นมั้ย
ก็ มีแก๊บบี้ มันตัวเล็กแล้วก็น่ารำคาญ
โอเค โอเค ข้าเห็นมันแล้ว ดวงใหญ่ๆ ส่องแสงตรงนั้น นั่นใช่มั้ย
- นั่นมันพระจันทร์ - โอเค
อีกที ให้ข้าดูอีกที
กระจก กระจกจ๋า ขอให้ข้าเห็นนางอีกครั้ง ขอให้ข้าเห็นเจ้าหญิง
งามยิ่ง
ใช่ ข้าชอบแบบนั้นแหละ
- เอาน่า ทูนหัว ข้าบอกว่าข้าชอบ - ดองกี้ ตื่นได้แล้ว
- อะไร - ตื่น
- อะไรนะ - อรุณสวัสดิ์
เจ้าชอบไข่แบบไหน
- อรุณสวัสดิ์ เจ้าหญิง - นี่มันอะไรกัน
คือเราเริ่มกันไม่ดีเท่าไหร่เมื่อวาน
ข้าอยากจะแก้ตัว ยังไงพวกเจ้าก็ช่วยเหลือข้า
ขอบใจนะ
กินซะ วันนี้เรายังต้องเหนื่อยกันอีกมาก
- เชร็ค - อะไรล่ะ เป็นการชมนะนั่น
ข้าพูดเสมอว่าเรอออกมา ดีกว่าอั้นมันเอาไว้
ไม่ใช่ทำต่อหน้าเจ้าหญิงแบบนั้น
- ขอบใจ - เธอก็ร้ายกาจพอๆ กับเจ้านั่นแหละ
เจ้าไม่ใช่แบบที่ข้าคาดไว้เลย
บางทีเจ้าไม่น่าจะตัดสินคน ก่อนที่จะรู้จักเขานะ
นี่
เจ้าหญิง
เดี๋ยวก่อน เจ้าทำอะไรน่ะ
ใจเย็นก่อน ที่รักของข้า ข้าคือผู้ที่ช่วยชีวิตเจ้า
ข้าช่วยเหลือเจ้า
- จากเจ้าสัตว์ร้ายตัวเขียวนี่ - นี่
นั่นเจ้าหญิงของข้า ไปหาของเจ้าเองไป
นี่ เจ้าสัตว์ประหลาด เจ้าไม่เห็นเหรอว่ายุ่งอยู่บนนี้
ฟังนะ เพื่อน ข้าไม่รู้ว่า เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร
ใช่แล้ว ข้าหยาบคายจริงๆ ให้ข้าได้แนะนำตัวก่อน
เมอร์รี่เมน
ข้าขโมยจากเศรษฐี และแจกจ่ายให้กับผู้ยากไร้
- เขาเก็บส์วนแบ่งไว้นิดหน่อย - แต่ข้าไม่โลภ
ข้าช่วยเหลือสาวน้อยผู้น่ารัก ข้าเป็นคนดี
- ชายที่ยอดเยี่ยม เมอร์ซิเยอร์ฮู้ด - มาเต้นกัน
ข้าชอบการต่อสู้ที่ยุติธรรม และสาวน้อยขี้เล่น
ที่เขาพูดก็คือเขาชอบที่จะได้...
เงิน
ดังนั้น
ตอนที่ยักษ์ใหญ่ในพุ่มไม้ คว้าก้นสาวน้อยไว้
- แย่มาก - แย่มาก
เมื่อสาวงามต้องอยู่กับสัตว์ร้าย นั่นทำให้ข้าโกรธแทบตาย
เขาโกรธ เขาโกรธมากๆ
ข้าจะใช้ดาบข้า เสียบทะลุหัวใจเจ้า
จ้องข้าไว้ให้ดี เพราะข้ากำลังจะจัดการเจ้า
- น่ารำคาญจริงๆ - เจ้า..
ไปกันดีมั้ย
เดี๋ยวก่อน
ว้าว ว้าว รอเดี๋ยวสิ
- เจ้าเรียนมาจากไหนน่ะ - อะไรเหรอ
เมื่อกี้นั่นไง นั่นยอดจริงๆ
เจ้าเรียนมาจากไหน
เมื่อเราต้องอยู่ลำพัง
เราก็ต้องเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ เผื่อว่ามี..
- มีลูกธนูอยู่ที่ก้นเจ้า - อะไรนะ
- ดูสิ - ไม่ นี่เป็นความผิดของข้าเอง
- ข้าขอโทษ - ทำไม มีอะไรผิดเหรอ
- เชร็คบาดเจ็บ - เชร็คบาดเจ็บ เชร็คบาดเจ็บเหรอ
ไม่ เชร็คต้องตายแน่
ดองกี้ ข้าไม่เป็นไร
ทำอย่างนี้กับข้าไม่ได้ เชร็ค ข้าเด็กเกินกว่าที่เจ้าจะตาย
ยกขาขึ้น หันหัวไปแล้วไอ
- ใครรู้วิธีแก้อาการสำลักบ้าง - ดองกี้ ใจเย็นก่อน
ถ้าเจ้าอยากช่วยเชร็ค ก็วิ่งเข้าไปในป่า
หาดอกไม้สีน้ำเงินที่มีหนามสีแดงมา
ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง โอเค ได้เลย ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง
ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง
อย่าตายนะ เชร็ค ถ้าเจ้าเห็น อุโมงค์ยาวๆ อย่าเข้าไปในแสงล่ะ
- ดองกี้ - ดองกี้
ใช่ ใช่ ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง
- ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง - ดอกไม้นั่นไว้ทำอะไร
ไว้กำจัดดองกี้
ตอนนี้เจ้าอยู่นิ่งๆ นะ ข้าจะดึงมันออกมา
นี่ ดึงเบาๆ หน่อยสิ
- ข้าขอโทษ แต่ต้องเอามันออกมา - ไม่เอา เจ็บนะ
อยู่เฉยๆ สิ
ที่เจ้ากำลังทำมันตรงข้ามกับช่วยเหลือ
อย่าขยับ
- ฟังนะ ขอเวลานอก - เจ้าจะ..
โอเค งั้นเจ้าว่าเราน่าจะทำยังไง
ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง
นี่คงง่ายขึ้นเยอะ ถ้าข้าไม่ตาบอดสี
ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง ดอกไม้สีน้ำเงิน หนามสีแดง
รอก่อนนะ เชร็ค ข้ามาแล้ว
ไม่ไหวนะ
โอเค โอเค ข้าเกือบเห็นหัวธนูแล้ว มันแค่เกือบ..
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราแค่..
ฟังนะ ถ้าเจ้าอยากอยู่กันตามลำพัง ก็แค่บอกข้า โอเคมั้ย
ไม่เอาน่า นั่นเป็นเรื่องสุดท้าย ที่ข้าจะคิดถึง
เจ้าหญิงแค่..
นี่ นั่นอะไรน่ะ นั่นคือ.. เลือดใช่มั้ย
นี่
นั่นไง เจ้าหญิง
อนาคตของเจ้ารอเจ้าอยู่
- นั่นคือดูล็อคใช่มั้ย - ใช่ ข้ารู้
เชร็คคิดว่า การที่ลอร์ดฟาร์ควาด ชดเชยบางอย่าง
ข้าว่านั่นหมายความว่าเขามี..
ข้า..
- ข้าว่าเราเดินทางต่อดีกว่า - แน่นอน แต่ เชร็ค
ข้าเป็นห่วงดองกี้
- ทำไมล่ะ - ดูเขาสิ
- เขาดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ - เจ้าหญิงพูดเรื่องอะไร ข้าสบายดี
นั่นแหละที่มักจะพูดกัน
แล้วพอรู้ตัวอีกที เจ้าก็ต้องล้มหมอนนอนเสื่อ
- ตาย - รู้มั้ย เจ้าหญิงพูดถูก
เจ้าดูแย่มาก อยากนั่งพักมั้ย
- ข้าจะชงชาให้เจ้า - ข้าไม่อยากพูดอะไร
แต่ข้ารู้สึกว่าคอจะเคล็ด พอข้าหันหัวแบบนี้ ดูสิ
- เห็นมั้ย - มีใครหิวบ้าง
- ข้าจะไปหาอาหารค่ำให้ - ข้าจะหาไม้มาก่อไฟ
นี่ ไปไหนกันล่ะ นิ้วเท้าข้าไร้ความรู้สึก
ข้าไม่มีนิ้วเท้า
ข้าอยากให้ใครกอดข้า
อร่อยดีนะ อร่อยมากเลย
- นี่เนื้ออะไร - หนูนา
ย่างน้ำตก
จริงเหรอ
อร่อยดีนะ
ทำสตูว์ก็อร่อย
ข้าไม่อยากจะโม้ แต่ข้าทำสตูว์หนูนาได้อร่อยที่สุด
พรุ่งนี้อาหารค่ำของข้า คงจะต่างออกไปนิดหน่อย
เจ้าจะมาเยี่ยมข้า ที่หนองน้ำก็ได้นะ
ข้าจะทำของแปลกๆ ให้กิน
ซุปคางคกหนองน้ำ ลูกตาปลาสด อยากกินอะไรบอกมาเลย
ข้าชอบจัง
- เจ้าหญิง - ว่าไงเหรอ เชร็ค
ข้าสงสัยว่า เจ้า..
เจ้าจะกินมันมั้ย
โรแมนติกมั้ยล่ะ ดูพระอาทิตย์ตกสิ
พระอาทิตย์ตกเหรอ ข้าหมายถึงนี่มันเย็นแล้ว เย็นมากแล้ว
- อะไรนะ - เดี๋ยวก่อน
ข้าเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
- เจ้าหญิงกลัวความมืดใช่มั้ย - ใช่
ใช่ ข้ากลัวมาก ข้าเข้าไปข้างในดีกว่า
ไม่ต้องรู้สึกแย่หรอก เจ้าหญิง ข้าเคยกลัวความมีดมาก่อน จนกระทั่ง..
ไม่สิ เดี๋ยวก่อน ข้ายังกลัวความมืดอยู่
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ข้ารู้แล้วล่ะ ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
เจ้าพูดเรื่องอะไร
ข้าไม่อยากได้ยินด้วยซ้ำ นี่ ข้าเป็นสัตว์ และข้ามีสัญชาตญาณ
ข้ารู้ว่าพวกเจ้า 2 คนชอบกัน ข้ารู้สึกได้
เจ้ามันบ้า ข้าแค่พานางกลับมาให้ฟาร์ควาด
เอาน่า เชร็ค ตื่นขึ้นมาแล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น
- แค่เข้าไปบอกเธอว่าเจ้าคิดยังไง - ข้า..
ไม่มีอะไรให้บอก นอกจากนั้น ถึงข้าบอกเธอไป
เจ้าก็รู้.. แล้วข้าก็จะไม่บอก ว่าข้าจะบอก เพราะข้าไม่บอก
นางเป็นเจ้าหญิง ส่วนข้าเป็น..
- ยักษ์กินคนเหรอ - ใช่ ยักษ์กินคน
- นี่ เจ้าจะไปไหน - ไปหาไม้ฟืนเพิ่ม
เจ้าหญิง เจ้าหญิงฟีโอน่า
เจ้าหญิงอยู่ไหน
เจ้าหญิง
ในนี้มันน่ากลัวมาก ข้าไม่เล่นเกมอะไรทั้งสิ้น
- ไม่ ไม่ - อย่านะ ช่วยด้วย
- เชร็ค เชร็ค เชร็ค - ไม่เป็นไร ไม่มีอะไร
- เจ้าทำอะไรกับเจ้าหญิง - ดองกี้ ข้านี่แหละเจ้าหญิง
ข้าเอง อยู่ในร่างนี้
พระเจ้า เจ้ากินเจ้าหญิง
- เจ้าหญิงได้ยินข้ามั้ย - ดองกี้
- ฟังนะ อย่าหยุดหายใจ - ไม่ใช่
ข้าจะพาเจ้าหญิงออกมาจากในนั้น เชร็ค เชร็ค เชร็ค
- เชร็ค - นี่ข้าเอง
เจ้าหญิงเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า เจ้าไม่เหมือนเดิม
- ข้าอัปลักษณ์ เข้าใจมั้ย - ก็ ใช่นะ
เป็นเพราะอะไรที่เจ้ากินหรือเปล่า เพราะข้าบอกเชร็คว่าไม่ควรกินหนู
- ข้าบอกว่ากินอะไรก็เป็นอย่างนั้น ตอนนี้.. - ไม่ใช่
ข้าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้
เจ้าหมายความว่าไง ฟังนะ ข้าไม่เคยเห็นเจ้าเป็นแบบนี้มาก่อน
มันเกิดขึ้นเมื่อพระอาทิตย์ตกดินเท่านั้น
"กลางคืนแปรผัน กลางวันกลับกลาย นี่จักเป็นเรื่องปกติ
"จนกว่าเจ้าจะได้รับจุมพิตแรกแห่งรักแท้ ก็จะได้คืนร่างจริงแห่งรัก"
เพราะจัง ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเขียนกลอนด้วย
มันเป็นคำสาป
ตอนที่ข้าเป็นเด็ก แม่มดสาปข้า
ทุกคืนข้าต้องกลายเป็นอย่างนี้
สัตว์ประหลาดน่าเกลียดน่ากลัว
ข้าถูกส่งไปอยู่ที่หอคอย เพื่อรอให้ ถึงวันที่รักแท้แห่งข้าจะมาช่วยข้า
นั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องอภิเษก กับลอร์ดฟาร์ควาดพรุ่งนี้
ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน และเขาจะเห็นว่า ข้าเป็นแบบนี้
เอาล่ะ เอาล่ะ ใจเย็น ฟังนะ มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
เจ้าไม่ได้อัปลักษณ์ขนาดนั้น ข้าจะไม่โกหก เจ้าอัปลักษณ์
แต่เจ้าแค่เป็นแบบนี้ตอนกลางวัน ส่วนเชร็คน่าเกลียดตลอดเวลา
แต่ดองกี้ ข้าเป็นเจ้าหญิง
เจ้าหญิงไม่ควรหน้าตาเป็นแบบนี้
เจ้าหญิง ถ้าเจ้าไม่อภิเษกกับฟาร์ควาดล่ะ
ข้าต้องอภิเษกกับเขา
มีแต่จุมพิตแรกแห่งรักเท่านั้น ที่จะทำลายคำสาปได้
แต่เจ้าก็รู้ว่าเจ้าเป็นยักษ์
แล้วเชร็คก็ เอ่อ พวกเจ้ามีหลายอย่างคล้ายกัน
เชร็คเหรอ
เจ้าหญิง ข้า.. อย่างแรกเจ้าเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีเหรอ ข้าก็เหมือนกัน ข้าโอเคนะ
ข้าเห็นดอกไม้นี่เลยคิดถึงเจ้า เพราะมันสวยและ..
ข้าไม่ชอบมันเท่าไหร่หรอก แต่คิดว่าเจ้าน่าจะชอบ
เพราะเจ้าสวย แต่ยังไงข้าก็ชอบเจ้า ข้า..
ข้ามีปัญหาแล้ว โอเค เอาล่ะนะ
ข้าอภิเษกกับใครคนไหน ที่ข้าต้องการไม่ได้
ดูข้าให้ดีๆ สิ ดองกี้
ข้าหมายถึง จริงๆ นะ
ใครจะรักสัตว์ประหลาด หน้าตารูปร่างอัปลักษณ์ได้
เจ้าหญิงกับความอัปลักษณ์ ไปด้วยกันไม่ได้
นั่นคือเหตุผลที่ข้าอยู่ที่นี่ กับเชร็คไม่ได้
โอกาสเดียวที่ข้าจะมีชีวิตอย่างมีความสุขได้ คือแต่งงานกับรักแท้ของข้า
เจ้าไม่เห็นเหรอ ดองกี้ มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ
เป็นหนทางเดียวที่จะถอนคำสาปได้
อย่างน้อย เจ้าก็ควรพูดความจริงกับเชร็ค
ไม่มีทาง ห้ามเจ้าพูดเด็ดขาด ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้
จะพูดได้ไปทำไม ถ้าต้องเก็บความลับไว้
สัญญานะว่าเจ้าจะไม่พูดเรื่องนี้ สัญญามา
ก็ได้ ก็ได้ ข้าจะไม่บอกเขา แต่เจ้าควรบอกเอง
ข้ารู้ดีว่าก่อนเรื่องนี้จะจบ ข้าจะต้องการ
หมอมารักษาขนานใหญ่แน่ ดูสิตาข้ากระตุกไม่หยุดเลย
ข้าบอกเขา ข้าไม่บอกเขา
ข้าบอกเขา
เชร็ค เชร็ค ข้ามีบางอย่างที่อยาก..
เชร็ค
- เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า - สบายดี ไม่เคยดีกว่านี้อีกแล้ว
ข้า.. ข้าไม่.. มีบางอย่างที่ข้าอยากบอกเจ้า
เจ้าไม่ต้องบอกอะไรข้าทั้งนั้น เจ้าหญิง
- ข้าได้ยินพอแล้วเมื่อคืน - เจ้าได้ยินที่ข้าพูดเหรอ
ทุกคำ
ข้าคิดว่าเจ้าจะเข้าใจซะอีก
ข้าเข้าใจ
อย่างที่เจ้าบอก "ใครจะรัก สัตว์ประหลาดหน้าตารูปร่างอัปลักษณ์ได้"
แต่ข้าคิดว่าเรื่องนั้น อาจไม่สำคัญสำหรับเจ้า
งั้นเหรอ สำคัญสิ
ตรงเวลาพอดี
เจ้าหญิง ข้านำของเล็กๆ น้อยมามอบให้
ข้าพลาดอะไรเนี่ย ข้าพลาดอะไรไป
ใครพูดน่ะ ไม่น่าจะเป็นลานะ
เจ้าหญิงฟีโอน่า
ตามสัญญา ตอนนี้ข้าส่งนางให้เจ้า
ดีมาก เจ้ายักษ์ โฉนดหนองน้ำของเจ้า จัดการเรียบร้อยตามที่ตกลงกันไว้
เอามันไปแล้วรีบไปซะ ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ
ขออภัยเจ้าหญิง ที่ทำให้ท่านตกใจ
แต่ท่านทำให้ข้าตกใจ
เพราะข้าไม่เคยเห็น หญิงที่งามเด่นอย่างนี้มาก่อน
ข้าคือลอร์ดฟาร์ควาด
ลอร์ดฟาร์ควาดเหรอ ไม่นะ ไม่
ขออภัย ท่านลอร์ด เพราะข้าเพิ่งกล่าว
คำลาสั้นๆ
นั่นช่างน่าประทับใจ ท่านไม่ควรต้องทำดีกับเจ้ายักษ์นั่น
มันไม่มีความรู้สึกอยู่แล้ว
ใช่ ท่านพูดถูก มันไม่มีหรอก
เจ้าหญิงฟีโอน่า งดงาม ทรงโฉม ไร้ตำหนิ ฟีโอน่า
ได้โปรดอภิเษกกับข้า
ท่านจะยอมเป็นเจ้าสาวผู้เพียบพร้อม ให้กับเจ้าบ่าวผู้เพียบพร้อมหรือไม่
ลอร์ดฟาร์ควาด ข้ายินดี ไม่มีอะไรจะทำให้..
ยอดเยี่ยม ข้าจะเริ่มดำเนินงาน เราจะอภิเษกกันพรุ่งนี้
เดี๋ยวก่อน ข้าหมายถึง จะรอทำไมล่ะ
อภิเษกกันวันนี้ ก่อนพระอาทิตย์ตกเถอะ
ท่านกังวลใช่มั้ย ถูกต้องแล้ว
ยิ่งเร็วยิ่งดี มีอะไรให้ทำมากมาย
คนจัดอาหาร เค้ก วงดนตรี รายชื่อแขก
ผู้กอง ไปหาแขกมา
ลาก่อน เจ้ายักษ์กินคน
เชร็ค เจ้าทำอะไรน่ะ เจ้ากำลังปล่อยเธอไปนะ
งั้นเหรอ แล้วไง
เชร็ค มีเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับเธอ ที่เจ้าไม่รู้
ฟังนะ ข้าคุยกับเธอเมื่อคืน เธอเป็น..
ข้ารู้ว่าเจ้าคุยกับเธอเมื่อคืน เป็นเพื่อนสนิทกันแล้วนี่ใช่มั้ย
ถ้าเป็นเพื่อนสนิทกันนัก ทำไมไม่ตามเธอกลับบ้านล่ะ
เชร็ค ข้าอยากไปกับเจ้า
ข้าบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ห้ามเจ้ากลับบ้านกับข้า
ข้าอยู่คนเดียว หนองน้ำของข้า ตัวข้า ไม่มีใครอื่นอีก
เข้าใจมั้ย ไม่ต้องการใครทั้งนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าลาพูดได้ น่ารำคาญ ไร้ประโยชน์ น่าสมเพช
- แต่ข้าเคยคิดว่า.. - ใช่ รู้อะไรมั้ย
เจ้าคิดผิด
เชร็ค
ดองกี้ เจ้าทำอะไรน่ะ
ข้าคิดว่าจากใครๆ ทั้งหมด เจ้าจะจำได้ว่า มันเป็นกำแพงเวลาที่เห็น
ก็ใช่
แต่กำแพงน่าจะอยู่รอบหนองน้ำข้า ไม่ใช่ตัดผ่านมัน
ครึ่งหนองน้ำของเจ้า ครึ่งนั้นของเจ้า ครึ่งนี้ของข้า
ครึ่งของเจ้า
ใช่ ครึ่งของข้า ข้าก็ไปช่วยเจ้าช่วยเจ้าหญิงด้วย
ข้าทำงานครึ่งนึง ก็ต้องได้รางวัลครึ่งนึง
ตอนนี้เอาหินก้อนใหญ่เก่าๆ นั่นมา ก้อนที่ดูเหมือนหัวเจ้าน่ะ
- ถอยไป - ไม่ เจ้านั่นแหละถอยไป
- นี่มันหนองน้ำของข้า - หนองน้ำของเรา
- ปล่อยนะ ดองกี้ - เจ้านั่นแหละปล่อย
- ไอ้ลาหัวดื้อ - ไอ้ยักษ์ตัวเหม็น
ก็ได้
นี่ กลับมาก่อน ข้ายังไม่หมดเรื่องกับเจ้า
ข้าหมดเรื่องกับเจ้าแล้ว
รู้มั้ย สำหรับเจ้า มีแต่เรื่อง "ข้า ข้า ข้า" อยู่ตลอด
รู้มั้ย ตอนนี้เป็นตาข้าแล้ว ตอนนี้เจ้าหุบปากแล้วตั้งใจฟังด้วย
เจ้าใจร้ายกับข้า
เจ้าดูถูกข้า และเจ้าก็ไม่เห็นคุณค่า อะไรก็แล้วแต่ที่ข้าทำ
เจ้าสั่งให้ข้าทำโน่นทำนี่ แล้วก็ผลักข้าไปไกลๆ
งั้นเหรอ ถ้าข้าปฏิบัติกับเจ้าแย่นัก แล้วเจ้ากลับมาทำไม
เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เพื่อนทำให้กันน่ะสิ เพื่อนอภัยให้กัน
ใช่ เจ้าพูดถูก ดองกี้
ข้าอภัยให้เจ้าที่แทงข้าข้างหลัง
เจ้ามัวแต่ห่อตัว อยู่ในชั้นของเจ้า ไอ้หัวหอม
เจ้ากลัวความรู้สึกตัวเอง
ไปให้พ้น
เห็นมั้ยล่ะ เจ้าทำแบบนั้นอีกแล้ว เหมือนที่เจ้าทำกับฟีโอน่า
ทั้งหมดที่เธอเป็นคือเป็นเหมือนเจ้า บางทีอาจรักเจ้าด้วย
รักข้าเหรอ นางบอกว่าข้าน่าเกลียด เป็นสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์
ข้าได้ยินพวกเจ้า 2 คนคุยกัน
นางไม่ได้พูดถึงเจ้า นางพูดถึงคนอื่น
ไม่ได้พูดถึงข้าเหรอ
งั้นนางพูดถึงใคร
ไม่มีทาง ข้าไม่พูดอะไรทั้งนั้น เจ้าไม่อยากฟังข้าจำได้มั้ย
- ใช่มั้ย ไม่อยากฟังนี่ - ดองกี้
โอเค ก็ได้ ข้าขอโทษนะ
ข้าขอโทษ
ข้าว่าข้าคงเป็นแค่ เจ้ายักษ์ใหญ่งี่เง่า อัปลักษณ์
เจ้ายกโทษให้ข้าได้มั้ย
เรามีเพื่อนไว้งี้ใช่มั้ยล่ะ
- ใช่มั้ย เพื่อนกันนะ - เพื่อนกัน
แล้วฟีโอน่าพูดอะไรเรื่องข้า
เจ้าจะมาถามอะไรล่ะ ทำไมเจ้าไม่ไปถามเธอเอง
งานอภิเษก เราไปไม่ทันแน่
ไม่ต้องกลัว ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ข้ามีหนทาง
ดองกี้
ข้าว่าคงเป็นเสน่ห์ของสัตว์ของข้าน่ะ
- มาขอจุ๊บที - เอาล่ะ เอาล่ะ
อย่าทำน้ำลายท่วมข้า ไม่มีใครชอบลาน้ำลายท่วมหรอก
เอาล่ะ กระโดดขึ้นไปแล้วจับแน่นๆ นะ
ข้ายังไม่มีโอกาสจะใส่เข็มขัดนิรภัย
ประชาชนแห่งดูล็อค
แสดงความเคารพด้วยความเงียบ
เรามาชุมนุมกันวันนี้ เพื่อเป็นสักขีพยาน
- ในพิธีอภิเษกสมรสของกษัตริย์ใหม่ของเรา - ขออภัยเถอะ
เราข้ามไปถึงตอนที่พูดว่า "ข้ายินดี" เลยได้มั้ย
ทำพิธีต่อได้
เอาเลย ไปสนุกได้ ถ้าเราต้องการเจ้า ข้าจะผิวปากนะ ตกลงมั้ย
เชร็ค เดี๋ยว เดี๋ยว นี่ รอก่อน
- เจ้าอยากทำใหัมันถูกต้องใช่มั้ย - เจ้าพูดเรื่องอะไร
เจ้าต้องรอถึงประโยคที่สำคัญก่อน
พอบาทหลวงพูด "จงคัดค้านตอนนี้ มิเช่นนั้นบ่าวสาวจะครองคู่ตลอดไป"
นั่นเป็นตอนที่เจ้าพูดว่า "ข้าขอค้าน"
ข้าไม่มีเวลาให้เรื่องแบบนี้
เดี๋ยวก่อน เจ้าทำอะไรน่ะ ฟังข้านะ
- ฟังนะ เจ้ารักผู้หญิงคนนี้ใช่มั้ย - ใช่
- เจ้าอยากกอดเธอมั้ย - อยากสิ
- ทำให้เธอมีความสุข - อยากสิ
ถ้ายังงั้น เจ้าต้องทำให้นุ่มนวลหน่อย
ผู้หญิงชอบเรื่องโรแมนติก
เอาล่ะ ก็ได้ บาทหลวงจะพูดประโยคนั้นเมื่อไหร่
เราต้องไปแอบดู
- ดังนั้น ด้วยอำนาจที่ข้าได้รับมอบมา.. - เจ้าเห็นอะไร
คนทั้งเมืองอยู่ในนั้น
- ตอนนี้ข้าขอประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามี.. - พวกเขาอยู่ที่แท่นบูชา
- และภรรยา ราชาและราชินี - บ้าเอ๊ย บาทหลวงพูดไปแล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ข้าขอค้าน
- เชร็ค - ตอนนี้เขายังต้องการอะไรอีก
หวัดดีทุกคน สนุกกันอยู่ใช่มั้ย
ข้าชอบดูล็อค อย่างแรก มันสะอาดมาก
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
มันหยาบคายพออยู่แล้ว ที่มีชีวิตอยู่ เวลาที่ไม่มีใครต้องการเจ้า
- แต่ปรากฏตัวโดยไม่ได้รับเชิญในงานแต่งนี่ยิ่งแย่ - ฟีโอน่า
- ข้าต้องการพูดกับเจ้า - เจ้าอยากคุยตอนนี้เหรอ
มันช้าไปหน่อยแล้ว ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไร
- แต่เจ้าอภิเษกกับเขาไม่ได้ - ทำไมจะไม่ได้
เพราะเขาแค่อภิเษกกับเจ้า เพื่อจะได้เป็นพระราชา
กล้ามากนะ ฟีโอน่า อย่าฟังเขา
- เขาไม่ใช่รักแท้ของเจ้า - แล้วเจ้ารู้อะไรเรื่องรักแท้
ก็ ข้า..
- ข้าหมายถึง.. - สนุกจริงๆ แฮะ
เจ้ายักษ์กินคนตกหลุมรักเจ้าหญิง
พระเจ้า
หัวเราะ
ยักษ์กินคนกับเจ้าหญิง
เชร็ค จริงหรือเปล่า
ใครจะสนล่ะ นี่มันเรื่องไร้สาระที่สุด
ฟีโอน่า ยอดรักแห่งข้าเพียงแค่จุมพิตเดียว เราก็ "มีความสุขด้วยกันชั่วนิรันดร์"
จูบข้าสิ
"กลางคืนแปรผัน กลางวันกลับกลาย"
ข้าเคยอยากให้เจ้าได้เห็น
เอ่อ นั่นอธิบายได้ดีเลย
น่ารังเกียจจริงๆ
ทหาร ทหาร
ข้าขอสั่งให้เจ้าพาตัวประหลาดนี่ออกไป ให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้ จัดการพวกมัน
- จัดการทั้งคู่เลย - ไม่ ไม่
เรื่องหลอกลวงนี่ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรทั้งสิ้น
งานอภิเษกครั้งนี้สมบูรณ์แล้ว และนั่นทำให้ข้าเป็นกษัตริย์
- เห็นมั้ย เห็นมั้ยล่ะ - ไม่ ปล่อยข้านะ เชร็ค
- ไม่นะ - อย่ายีนอยู่เฉยๆ สิ ไอ้พวกโง่
ออกไปให้พันทางข้า ฟีโอน่า
ข้าจะทำให้พวกเจ้าเสียใจที่ได้เจอข้า ข้าจะขยี้พวกเจ้าให้แหลก
- เจ้าต้องวิงวอนให้ยมทูตมาพาเจ้าไปซะ - ไม่นะ เชร็ค
และสำหรับเจ้าหญิง ภรรยาของข้า..
ฟีโอน่า
ข้าจะขังเจ้าหญิงไว้ ในหอคอยเดิมนั่น ตลอดชีวิต
ข้าคือราชา ข้าจะออกคำสั่ง ข้าจะมีคุณสมบัติพร้อมมูล ข้าจะมี..
เอาล่ะ ห้ามใครขยับ ข้ามีมังกรอยู่ตรงนี้ และข้าไม่กลัวที่จะใช้มันด้วย
ข้าเป็นลาใกล้บ้า
การแต่งงานของคนดัง ไม่เคยอยู่ได้นานใช่มั้ย
เอาเลย เชร็ค
ฟีโอน่า
จ๋า เชร็ค
ข้ารักเจ้า
จริงเหรอ
จริงๆ สิ
ข้าก็รักเจ้าเหมือนกัน
"จนกว่าเจ้าจะได้รับ จุมพิตแรกแห่งรักแท้
"ก็จะได้คืนร่างจริงแห่งรัก"
"คืนร่างจริงแห่งรัก คืนร่างจริงแห่งรัก"
ฟีโอน่า
ฟีโอน่า เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า
ก็เป็นนะ
แต่ข้าไม่เข้าใจ ข้าควรจะสวยสิ
แต่เจ้าก็สวยอยู่แล้วนี่
ข้าเคยหวังว่าเรื่องนี้ จะจบลงอย่างมีความสุข
พระเจ้าทรงอวยพรให้พวกเราทุกคน
แล้วพวกเขาก็อยู่อย่างน่าเกลียด ด้วยกันตลอดไป จบ
ตลกจัง
ข้าหายใจไม่ออก ข้าหายใจไม่ออก
[Thai]