Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Στοιχηματίζω πως θα 'θελες να 'σαι εσύ στη θέση της νύφης απόψε, ε;
Όχι! Ούτε την πρώτη φορά δεν μου άρεσε!
Να ζήσουν οι νεόνυμφοι!
Πάντα λέγαμε πως ο Φόσκο είχε γυναίκες και στη Σικελία.
Νομίζαμε πως ήταν μία από τις πολλές. Τελικά την παντρεύτηκε.
Χαίρομαι πολύ.
Κούκλος!
Σου άφησα το κραγιόν μου.
Πρέπει να είναι ερωτευμένος.
Γιατί αλλιώς να παντρευτεί μια ανύπαντρη μητέρα;
Ηλιάνα, έχασες την ευκαιρία σου.
Τουλάχιστον το κοριτσάκι θα έχει πια μια κανονική οικογένεια.
Θα τα πάει μια χαρά με τον Φόσκο.
Κάποιες γυναίκες παντρεύονται
ό,τι να 'ναι, μόνο και μόνο για να παντρευτούν.
Καθόλου άσχημη επιλογή.
Σωστά το λες.
Την πρώτη την ξόδεψε, αλλά τώρα θα την πάθει αυτός.
Όχι, θα τα καταφέρει.
Θα το φροντίσω εγώ.
Σαντίνα, αφού θα μείνεις στη θεία Φερνάντα μια εβδομάδα...
Θα πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα.
Είπε πως θα είναι καλό παιδί, σωστά;
Εκεί που μένω έχουμε ένα σκυλάκι και κουνελάκια.
Κι ο θείος Μορένο θα σου μιμείται όλα τα ζώα.
Μορένο, κάνε τη χελώνα για το κοριτσάκι.
Φερνάντα, αυτή τη φορά εσύ θα πρέπει να παίξεις το ρόλο της μαμάς.
Δε με πειράζει καθόλου.
Εγώ δέκα παιδιά θα ήθελα αν περνούσε από το χέρι μου.
Αυτός είναι που δεν μπορεί.
Αχ, το αγαπημένο μου ξεπουπουλιασμένο κοτοπουλάκι!
Έχει και άλλα χαρίσματα, όμως.
Φόσκο, θα βγάλουμε καμιά φωτογραφία;
Όμορφη είναι, δε λέω.
Αλλά όταν μιλάει, γίνεται ενοχλητική. Σαν όλους τους Σικελούς.
Στο κρεβάτι όμως, δε χρειάζεται να λέει πολλά.
Φρόντισε να τους βγάλεις καθαρά.
Τώρα μια φωτογραφία με τον Λίβιο. Έλα εδώ.
Πάμε, γρήγορα.
Πάμε να παίξουμε την ευτυχισμένη οικογένεια.
Γιατί φοράς αυτά τα γυαλιά;
Με ενοχλεί ο ήλιος.
Σαν τυφλός φαίνεσαι.
Βλέπεις, Άννα, δεν είναι ευχαριστημένος αν δεν ξεχωρίζει.
Έλα, ομαδική φωτογραφία.
Φρόντισε να βγουν καλές, Σύριο, αλλιώς δε σε πληρώνω.
Καθίστε, κυρίες.
Έτσι, μπράβο. Σαν ποδοσφαιρική ομάδα.
Κοίτα πόσο χαριτωμένες. Σαν να κατουράνε φαίνεται!
Θα είμαστε στη Φλωρεντία ως τις δέκα.
Κι αύριο το πρωί, παίρνουμε το τρένο και πάμε Παρίσι!
Με την αγαπημένη μου στο Παρίσι!
Φόσκο!
Ποιος είναι αυτός ο σπαστικός;
Τι έγινε;
Κατέβα λίγο.
Τώρα; Ετοιμαζόμαστε να φύγουμε.
Κατέβα για λίγο να δεις, και μετά φύγετε.
Έρχομαι.
Δέκα, είκοσι λεπτά και επιστρέφω. Περίμενέ με.
Θα σας τα πω όλα μετά.
Είμαι πιο χαζός κι από σένα.
Δουλεύαμε δυο νύχτες.
Τουλάχιστον να το ευχαριστηθούμε.
Πάω να φέρω το αυτοκίνητο.
Όχι, κάτσε πάνω στο τιμόνι.
Θα παίξω την κοπέλα σου.
Κρατήσου. Σιγά-σιγά.
Πρόσεξε τις λακκούβες. Θα μου τσακίσεις τα γεννητικά μου!
Μην ανησυχείς. Θα σου δανείσω τα δικά μου.
Έτσι θα μπορέσω κι εγώ να δοκιμάσω τη νιόπαντρη σου!
Δεν έχει μείνει τίποτα;
Όχι, τον φώναξαν επειγόντως.
Με περιμένουν. Πρέπει να αλλάξω.
Πήγαινε, μη σε νοιάζει.
Τι θες να σου φέρουμε από το Παρίσι;
Τη Μπριζίτ Μπαρντό.
Κόκκινε.
Λοιπόν;
Λοιπόν, τίποτα! Είναι άδειο!
Φύγαμε και νωρίτερα απ' τη δεξίωση!
Στο διάολο κι εσύ και οι τάφοι σου!
Κατεβαίνω!
Πάλι μας έπεσε το κορόιδο! Σκατά όλα!
Πρόσεχε, θα χαλάσεις το κοστούμι σου.
Κρατήσου. Έλα, μικρό μου.
Μπαμπά!
Τι βρήκες; Σκάσε!
Σβήσε το φως.
Τι θέλουν; Οι καραμπινιέροι!
Καραμπινιέροι! Βγείτε έξω!
Την πατήσαμε αν μας πιάσουν.
Τρέχα, Ντουίλιο! Το ήξεραν. Μας την είχαν στημένη!
Δε θα τα καταφέρω!
Πάντα το 'λεγα πως οι γέροι πρέπει να μένουν σπίτι.
Τους πιάσαμε.
Και τους δύο.
Θα φάμε όλη τη νύχτα εδώ.
Τι γελάς;
Πού έκλεισες; Στο Excelsior;
Τι μήνας του μέλιτος κι αυτός!
Πιο πολύ σαν... "σκατομήνας" του μέλιτος!
Εγώ και τέσσερις ηλίθιοι μέσα στα νερά ως τα γόνατα.
Ξύπνα.
Έλα, ξύπνα.
Τι ώρα είναι;
Αργά.
Δεν ξέρω, αλλά είναι αργά.
Συγγνώμη.
Καθυστέρησα.
Θα φύγουμε το πρωί.
Τι κάνεις;
Τι κάνω;
Να παίξουμε τον γιατρό;
Τι λες;
Τι νομίζεις ότι θα κάνω;
Θα σε γδύσω.
Άφησέ με.
Γιατί;
Μου αρέσει να σε γδύνω.
Τι έκανες πάλι;
Τι έκανα;
Τίποτα.
Μείνε ήσυχη. Κάτσε φρόνιμα.
Πού είναι;
Να τις.
Δε μου αρέσουν αυτές. Πολύ κυριλέ.
Άσ' τες κάτω.
Θα πάρουμε πιο ωραία στο Παρίσι.
Όχι, περίμενε.
Έχω ιδρώσει.
Δες πώς έγινα.
Και μ' αρέσει και λίγο... η μυρωδιά.
Αγάπη μου.
Τζουλιάνο, σε διάλεξαν στο «Διπλό ή τίποτα»;
Όχι ακόμα, αλλά μαθαίνω! Έφτασα στον Κόμη Ουγολίνο!
«Σήκωσε το στόμα του απ' το περήφανο πιάτο του...»
Όποιος μπει τελευταίος είναι φλώρος! Δεν πιάνεται αυτό!
Πάμε να φάμε.
Λίβιο, η Στέλλα σου άφησε κι άλλο ερωτικό γράμμα.
Θα το διαβάσω εγώ.
Έλα, Τρεπέλι.
Άκου εδώ. «Αγάπη μου,
σε είδα χτες το βράδυ στην αίθουσα ψυχαγωγίας...»
Το έγραψε με «Κ»! Τι βλάκας!
Ήσουν κουκλάκι!
Αν ήμουν εσύ, θα την πήγαινα μια βόλτα.
Έλα, ανέβα. Είναι λίγο στρουμπουλή αλλά...
Βάλε καμιά τάπα στο στόμα της τουλάχιστον να μην μιλάει.
Έτσι, όταν έφτασε στο σπίτι του πατέρα του...
Ο Κρόνος, τυφλωμένος απ' την οργή, πήρε το δρεπάνι και τον ευνούχισε.
Ύστερα πέταξε το αντρικό όργανο στη θάλασσα.
Και το κύμα το σκέπασε αμέσως με αφρό.
Έτσι γεννήθηκε η Αφροδίτη, η πιο όμορφη γυναίκα.
Ή Αφροδίτη, το ίδιο κάνει.
Βλέπετε; Ακόμα και στη μυθολογία, όπως και στη Βίβλο...
Εσείς οι γυναίκες γεννιέστε πάντα από ένα κομμάτι μας.
Χωρίς αυτό το πράγμα, Γεδεών, τίποτα δεν γίνεται!
Πάντα τα ίδια παλιά παραμύθια ακούμε.
Πες μας για καμιά ταινία.
Μια ωραία, με έρωτα και συγκίνηση.
Με αυτόν, αυτήν και τον άλλον, που επιστρέφει.
Μας αρέσει να υποφέρουμε λίγο.
Μας αρέσει να κλαίμε.
Έχει πελάτη στη μάνικα! Έρχομαι!
Παιδιά, φτάνει με την κιμωλία!
Με τον ποδηλατικό αγώνα εθνικής, είστε συνέχεια μπροστά μας.
Σαντίνα, γιατί δεν παίζεις με τα άλλα παιδιά;
Εδώ, άντρες και γυναίκες κάνουν παρέα. Δεν είμαστε πια στον Νότο.
Σου κάνει πλάκα, μη δίνεις σημασία.
Κοίτα την ομορφιά! Θέλει σημάδι του Φόσκο για να κουνηθεί.
Άλλα έχει στο μυαλό του τώρα.
Στο Παρίσι θα τα δίνει όλα, στοίχημα.
Το βράδυ σε υπηρεσία, το πρωί ξεκούραση.
Με τέτοια γυναίκα, φαντάσου τι ιδρώτα ρίχνει ο Φόσκο.
Μπα, και το απόγευμα θα κάνει υπερωρίες, στοίχημα!
Θα του δώσουν και μπόνους, δηλαδή!
Εγώ πιστεύω πως η ζωή ξεκινά κάπου στ' αστέρια.
Θεϊκό! Όλοι οι δεινόσαυροι στη σειρά να πηδιούνται με τέτοιο εργαλείο!
Μόνο αυτό σκέφτεστε;
Θα παίξουμε επιτέλους;
Ξύπνα, Λίβιο. Πάμε.
Θυμάσαι που είχε κλειστεί στο ξενοδοχείο με εκείνη την ξανθιά απ' το Πορντενόνε;
Κι όταν κατέβηκε στη ρεσεψιόν είπε:
«Ανεβάστε πάγο στην κυρία!»
Την αποτελείωσε!
Η καημένη περπατούσε ανοιχτοπόδαρη τρεις μέρες!
Περίμενε, Σαντίνα! Μη τρέχεις!
Μαμά!
Το αγγελούδι της μαμάς! Μου έλειψες τόσο πολύ!
Για να σε δω, πόσο ομόρφυνες!
Τώρα που γύρισε η μαμά, ούτε με κοιτάς πια.
Με πνίγεις! Δεν μπορώ να ανασάνω!
Καημένη θεία! Κακό κορίτσι!
Ακόμα πιπιλάς το δάχτυλο; Το άλλο στο στήθος!
Το 'κανε και σε μένα.
Αλλά απ' τα δικά μου στήθη, τίποτα δεν κερδίζει, το ξέρεις.
Πώς ήταν;
Αγγελούδι.
Πάντα κοιμόμασταν στο ίδιο κρεβάτι, έτσι δεν είναι;
Πώς να μην είναι;
Ήταν σαν να είχα μια κούκλα.
Κάνει τόση ζέστη.
Εδώ και δυο τρεις μέρες έσκασε αυτή η ζέστη.
Σου κόβει την ανάσα.
Βγάλε τις κάλτσες σου.
Πώς αντέχεις να φοράς κάλτσες; Αυτό είναι για σένα.
Ευχαριστώ.
Είναι υπερβολικό.
Ο Φόσκο το διάλεξε. Φαίνεται πολύ ακριβό.
Τι ανόητος άνθρωπος.
Πες μου κάτι. Πώς πήγε με τον Φόσκο;
Καλά.
Κι ο χαρακτήρας του;
Υπάρχουν ακόμα πράγματα...
Δεν τον καταλαβαίνω. Είναι παράξενος, όπως όλοι οι άντρες.
Έχει ένα δικό του στιλ.
Ξέρω μόνο πως θα σε κάνει ευτυχισμένη, έτσι δεν είναι;
Γυρίσαμε. Έλα τουλάχιστον να μας χαιρετήσεις.
Δεν σε άκουσα.
Πότε θα κουρέψεις αυτά τα κοριτσίστικα μαλλιά;
Ορίστε.
Ένα μικρό δώρο από το Παρίσι.
Είμαι σίγουρος ότι στις γυναίκες τους αρέσει το ίδιο με εμάς.
Όχι, μα από τη φύση τους, οι γυναίκες το απολαμβάνουν περισσότερο.
Αν υποσχεθείς σε μια γυναίκα να μη μιλήσεις σε κανέναν...
Κατά μέσο όρο, πόσο πιστεύεις ότι αντέχει ένας άντρας...
με μια γυναίκα;
Εξαρτάται.
Είκοσι, τριάντα λεπτά. Εξαρτάται.
Με μια τέτοια γυναίκα, και μιάμιση ώρα.
Απ’ τα 20 λεπτά, θα σου περίσσευαν τα 18.
Λίβιο! Να τη και η Γκέα!
Ο πατέρας σου σε ζητάει! Πρέπει να γεμίσουν οι νταμιτζάνες.
Στη δική σου ηλικία, πάντα έκανα παρέα με μεγαλύτερους.
Εσύ, όμως, κάνεις παρέα με μικρότερους.
Κάτι θα σημαίνει αυτό.
Πιάσ’ τα εδώ.
Άννα, πες μας για το Παρίσι. Στοιχηματίζω ότι περάσατε τέλεια.
Ο Φόσκο σε πήγε στον Πύργο του Άιφελ;
Ή μήπως μείνατε όλη μέρα κλεισμένοι στο ξενοδοχείο;
Ματέλλα, τι ερώτηση ήταν αυτή;
Βγαίναμε για λίγο να πάρουμε αέρα.
Πήγατε σε κανένα καμπαρέ;
Ναι, είδαμε ακόμα και στριπτίζ.
Τα πάντα; Ναι.
Παρίσι...
Άντρες ντυμένοι γυναίκες;
Η Κοκουνελλέ; Όχι.
Λένε ότι είναι άντρας, αλλά όλα είναι ψέματα.
Είναι γυναίκα μέχρι το κόκκαλο.
Έχει πουλί. Μπορεί να είναι μικρό, αλλά υπάρχει.
Τα περίεργα της φύσης. Το αλατοπίπερο της ζωής.
Πιστεύεις ότι λειτουργεί; Κάτι θα κάνει, δεν μπορεί.
Τουλάχιστον παίρνεις το εισιτήριο. Σκέτο ξεκίνημα για σένα.
Υπάρχουν παιδιά εδώ!
Του χρόνου θα πάμε εκδρομή στο Παρίσι με τον παπά μας.
Ώρα για ένα τσιγάρο τώρα.
Ύστερα θα τα κατεβάσουμε και θα τα ξαναρχίσουμε από την αρχή.
Γιατί;
Γιατί τα έκανες λάθος.
Εγώ;
Ποιες μου έδωσες όταν σου είπα να μου δώσεις τις νταμιτζάνες;
Αυτές που ήταν εδώ.
Έκανες λάθος. Έπρεπε πρώτα να μου δώσεις τις μεγάλες και μετά τις μικρές.
Σε ξέρω εγώ.
Δεν ήθελες να αρχίσεις με τις βαριές και μου έδωσες τις μικρές.
Το βλέπεις τώρα;
Δεν χωράνε.
Τι;
Πρέπει να τα κατεβάσουμε.
Θες βοήθεια;
Θέλει και μυαλό για να φορτώσεις ένα φορτηγό.
Γιατί δεν μου το είπες πριν;
Γιατί πρέπει να μάθεις!
Δεν θα μάθαινα το ίδιο αν μου το έλεγες;
Πρέπει να πέσεις πάνω στα λάθη για να τα μάθεις.
Μέχρι τώρα μόνο παίζαμε. Ας το κάνουμε σωστά τώρα.
Δεν θέλω έναν άχρηστο σαν τον θείο σου μέσα στο σπίτι.
Μου έφτανε η μάνα σου.
Δώσε μου τις!
Σιγά, θα τις σπάσεις.
Είναι λάδι. Φέρνει γρουσουζιά.
Θες να σκοτωθώ μέσα στο φορτηγό;
Μπορούσες να του το πεις με περισσότερη ευγένεια.
Έχει συνηθίσει. Ούτε που το προσέχει.
Πρέπει να μάθει να υπερασπίζεται τον εαυτό του.
Αυτό δεν είναι εύκολο μαζί σου.
Δεν μπορώ μ’ αυτό το χέρι.
Κόψ’ τα μου εσύ.
Τον ταπείνωσες μπροστά σε όλες τις γυναίκες.
Ο Λίβιο είναι ευαίσθητο παιδί.
Είσαι δικηγόρος του, μάνα του, τι;
Δεν σου φτάνει που έχεις ήδη μια κόρη;
Είσαι τρελή.
Κοίτα τη Σικελή μου. Μόλις ήρθε και ήδη κριτικάρει.
Καημένε Φόσκο.
Στο τέλος θα καταλήξω να έχω αντρογυναίκα για γυναίκα.
Τι είναι αντρογυναίκα;
Μια γυναίκα που ταλαιπωρεί τον άντρα επειδή έχει περισσότερα από αυτόν.
Έχεις δίκιο.
Έλα εδώ!
Γλυκό μου κορίτσι!
Θες να νιώσεις κι άλλον ευαίσθητο;
Σταμάτα, Φόσκο!
Θα λείψω τρεις μέρες.
Απόψε την έβαψες.
Ευαίσθητος...
Γεια σου, αγάπη μου!
Πρόσεχε μην αφήσεις τη Σικελή να σου πάρει την καρέκλα.
Ό,τι είναι δικό σου, δικό σου μένει.
Σικελή, θρασεία, σαρκώδης ματρόνα...
Τι κάνει; Παίζει θέατρο!
...στα δροσερά παράθυρα του παραθαλάσσιου χωριού.
Φτύνεις τον εαυτό σου σαν μωρό.
Πρέπει να παίρνεις το ηρεμιστικό πριν φας.
Κλασική Μεσογειακή Γυναίκα της Θάλασσας.
Ο γάμος έκανε καλό στον πατέρα σου;
Κάπως έτσι.
Κατάλαβα... Ακόμα σου φορτώνεται.
Όχι, έμαθα να αμύνομαι.
Αυτό δεν αρκεί.
Τι να κάνω, να τον σκοτώσω;
Με τον Φόσκο δεν είναι εύκολο.
Ήταν γεμάτο χώμα.
Δεν πειράζει.
Στο σώμα υπάρχει σκοτάδι και σιωπή.
Με τη Σαντίνα σε περιμέναμε για φαγητό.
Έφαγα στου θείου μου.
Ίσως αν μου το έλεγες...
Συγγνώμη.
Πάω στο δωμάτιό μου.
Κάτι σκαρώνουν.
Αν κάποιος σε προσβάλει,
πες το στον Φόσκο, κι εκείνος θα το λύσει.
Σαντίνα, έρχεται καταιγίδα!
Κοίτα τα κύματα!
Βλέπεις πώς γέρνει το καράβι;
Βοήθεια!
Έρχεται σίφουνας! Πρόσεχε, Πλούτο!
Έπεσε στη θάλασσα, ο καημένος ο Πλούτο.
Δεν θα τον ξαναδούμε.
Θα του ρίξω ένα σκοινί.
Γιατί δεν είσαι στο δωμάτιό σου;
Ο Λίβιο μου διαβάζει Μίκυ Μάους.
Ώρα για ύπνο.
Πήγαινε, Σαντίνα. Όχι, να τελειώσει πρώτα.
Έλα μαζί μας.
Μόνο για λίγο.
Μπας και ξέρεις τι γίνεται, καπετάνιε;
Είμαστε στη Θάλασσα των Φαντασμάτων.
Νάτο το πλοίο του Ιπτάμενου Ολλανδού!
Βλέπεις τα σκισμένα πανιά; Κοίτα πώς γυρίζει το τιμόνι!
Μου αρέσει που έχω τον Λίβιο για αδερφό.
Κοίτα πώς κοιτάζει ο Πλούτο τον κακό κροκόδειλο.
Λες να του κόψει την ουρά ή το πόδι;
Είναι ο Φόσκο. Είπε πως θα γύριζε απόψε.
Νεαρή γυναίκα έχει, ξέρεις...
Σα να του έχεις κάνει μάγια.
Κοίτα τη σκόνη!
Γεια σας, κορίτσια! Η Γουάντα στη διάθεσή σας!
Σαν τσιγγάνα μοιάζεις.
Έβαλα και δαντελωτά εσώρουχα.
Δεν μπορώ να σας τα δείξω, όμως, θα σοκαριστείτε.
Εγώ όχι!
Ποτέ δεν λέω όχι αν υπάρχει κάτι μεγάλο να δω.
Τη βλέπεις; Αυτή είναι η Αντονέλλα.
Τραγουδά με τον Λίβιο στη χορωδία. Νομίζω πως του αρέσει.
Φαίνεται καλό κορίτσι.
Ναι.
Αλλά ο πατέρας της είναι μεγάλο κάθαρμα.
Εγώ πάλευα στην αντίσταση ενάντια σε φασίστες και Γερμανούς...
κι αυτός έκανε μαύρη αγορά, κοροϊδεύοντας τον κόσμο.
Δε θα 'θελα να μπλέξω με τέτοιον πεθερό.
Κάθαρμα...
Ωραία κυρία...
Μου αρέσει αυτό το τραγούδι.
Με μελαγχολεί.
Δύο η ώρα; Όχι, τρεις.
Καλά, μουτρωμένε...
Να, τρεις.
Πάμε έξω λίγο.
Διαβάζεις συχνά τέτοιες ιστορίες;
Που και που.
Σ' αρέσουν;
Ναι, έχουν πλάκα.
Είναι όμως κάπως γελοίες.
Ναι, έχεις δίκιο. Είναι κάπως αφελείς.
Στην αληθινή ζωή μάλλον δεν έχει κανείς χρόνο
για τόσο περίπλοκες ιστορίες αγάπης.
Μου αρέσουν γιατί είναι ρομαντικές.
Αλλά ο έρωτας δεν είναι περίπλοκος στον Ρομαντισμό.
Είναι πόνος.
Πόνος;
Ο πόνος εξυψώνει το συναίσθημα
και το κάνει ποίηση.
Είναι εσωτερικός πόνος.
Ο πόνος είναι στην ψυχή.
Δηλαδή ο Ρομαντισμός είναι
ακόμα πιο υπερβολικός απ' τις ιστορίες εικόνων!
Προχώρα, κατέβα κάτω.
Πες μου κάτι.
Υπάρχει ποτέ αληθινή αγάπη στις ιστορίες εικόνων ή τον Ρομαντισμό;
Υπάρχει ποτέ άντρας που να λέει σε γυναίκα, «Φάε με;» Φάε με;
Φάε με.
Σαντίνα, είπα «φάε».
Αυτό κάνεις με το φαγητό.
Έλα, θα σε γυρίσω γύρω.
Ο Λίβιο έκλαιγε όταν το έκανα σε αυτόν.
Φοβόταν ότι θα τον αφήσω να πέσει.
Έλα, ντύσου. Πάμε στους αγώνες.
Έρχεσαι μαζί μας;
Όχι, θα τους δω από τη βεράντα του θείου.
Κατάλαβα.
Θα τους κοιτάξει από ψηλά.
Η δεσποινίς έφτασε.
Κοίτα πώς την παρελαύνει. Ο πατέρας σου θέλει όλοι να τον ζηλεύουν.
Την έβαλε να ντυθεί έτσι, για να την βλέπουν όλοι οι φίλοι του.
Αυτά κάνουν τα παιδιά ή οι γέροι.
Λίβιο! Κατέβα κάτω!
Μαροκινέ!
Κατεβαίνω μαζί τους.
Πήγαινε.
Εντάξει, τότε.
Θα μείνω εδώ να κουτσομπολεύω κι εγώ.
Θεέ μου, τι τριαντάφυλλα! Όμορφα, ε;
Περπατάει όμως πολύ σκυφτά.
Είναι από αυτές που δεν κουνάνε τον κώλο.
Λαιμό ναι, κώλο όχι.
Είναι τέχνη.
Δεν μαθαίνεται αυτό.
Αν ήμουν άντρας, θα την κοίταζα καλά.
Κοίτα αυτό το βουνό.
Ο Φόσκο έκανε το καλύτερο, αλλά κάτω απ’ όλα είναι ένα μικρό κορίτσι.
Ψάχνει για αγάπη όπως κι εμείς.
Έτοιμοι;
Πάμε!
Δώσ’ το μου, Φόσκο! Δώσ’ το μου!
Ήσυχα, παιδιά.
Άσε να το δω.
Τι ομορφιά!
Παιδιά, έχει και χρυσό!
Κοίτα, τραγουδάει νανούρισμα.
«Πάτε για ύπνο, μικρά μου πουλάκια.»
Αξίζει λίγα εκατομμύρια.
Θα το πουλήσουμε καλά στο εξωτερικό.
Πρέπει να πάω Μιλάνο την Πέμπτη. Θα καλέσω τον Ελβετό.
Τι λέει ο Ελβετός;
Καλημέρα.
Αυτός ο περίεργος πάντα έλεγε, «Πάρε με αν βρεις ανθρώπινα ή ζωικά σχήματα.
Πληρώνω περισσότερο απ’ όλους.»
Νέα τηλεόραση και ψυγείο είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά σ’ αυτό.
Μπορείς να πάρεις ακόμα και νέα γυναίκα!
Πρέπει να σκεφτώ πανεπιστήμιο για τον γιο μου.
Είναι μόλις δέκα χρονών!
Σχεδιάζω από τώρα.
Χρήματα χρειάζεσαι για να επιβιώσεις. Για να ζήσεις χρειάζεται κάτι παραπάνω.
Σκέφτεσαι σαν πλούσιος. Είσαι απλά ζηλιάρης.
Θυμάσαι πότε ήρθαμε εδώ, ως αντάρτες;
Με κοροϊδεύουν.
Τα παιδιά θέλουν να δουν το χρυσό άγαλμα.
Ποιος της το είπε;
Δεν ξέρω.
Ίσως με άκουσε να μιλάω με τη Φερνάντα.
Μπράβο. Καλά τα πήγες.
Δεν μπορούσες να σωπάσεις;
Δεν μιλούσαμε δυνατά. Κατάλαβα.
Νόμιζα πως σας έμαθαν να σιωπάτε στο νότο.
Όλοι το ξέρουν πια.
Μίλα.
Όλοι ξέρουν ότι βρήκατε κάτι πολύτιμο.
Γιατί δεν πάμε στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση,
να το βάλουμε στις εφημερίδες;
Τι φοβάσαι;
Η κλοπή τάφων είναι δεύτερη δουλειά εδώ.
Πολλοί από εσάς το κάνετε. Είναι συνωμοσία σιωπής.
Δεν το εγκρίνεις, ε;
Απλά μου φαίνεται παράξενο.
Γιατί;
Εσύ, ο Ντουίλιο και ο Τσικάλα κάνατε τόσο θόρυβο ως αντάρτες, και μετά...
Θόρυβο; Τι εννοείς;
Όλες αυτές οι θυσίες, τα ιδανικά...
Κάναμε το καθήκον μας! Κάναμε ό,τι έπρεπε!
Διώξαμε τον εχθρό και το πετύχαμε!
Ρισκάραμε τη ζωή μας για χάρη σου! Κατάλαβες;
Για να σου δώσουμε καλύτερη ζωή!
Ποιος είπε ότι δεν το κάνατε;
Ποιος αμφιβάλλει;
Τα ίδια λες χρόνια τώρα!
Τα ξέρω κι απ’ έξω.
Τι είναι λοιπόν τόσο περίεργο;
Άντε πες το. Μίλα.
Άκου τη γκρινιάρικη φωνή σου.
Όλα τα ιδανικά, οι ομιλίες σου,
μετά πουλάς το κοινό μας αγαθό στον πρώτο μαλάκα που πληρώνει.
Μπορεί να είναι και εχθρός που σου έριξε!
Είναι περίεργο. Το παραδέξου.
Έχεις δίκιο.
Είμαστε κάργα μαλάκες.
Εγώ, ο Ντουίλιο, ο Τσικάλα.
Είμαστε απλώς αξιοθρήνητοι.
Νόμιζα ότι κάναμε κάτι καλό, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε προδότες.
Χρειαζόμουν κάποιον σαν εσένα για να μου ανοίξει τα μάτια.
Η μικρή μας δασκάλα μας έδωσε ένα καλό μάθημα.
Μπορούμε να αλλάξουμε θέμα;
Σαντίνα, τράβα μου λίγο το αυτί.
Η δασκάλα είπε ότι είμαι κακός. Τράβα δυνατά! Πιο δυνατά!
Άχρηστο είναι.
Αν κάτι δεν σου αρέσει, κάνε τον μαλάκα.
Μαλάκας;
Μην τολμήσεις να με πεις έτσι.
Μπορεί και να ξεχάσω ότι είσαι αγόρι και να σου σπάσω το μούτρο.
Κατάλαβες;
Μικρέ, ηλίθιε τυχοδιώκτη.
Έχει διαβάσει τρία βιβλία και τώρα νομίζει ότι κρίνει τον κόσμο.
Ο ηλίθιος.
Φέρε του κάτι να φάει.
Πήγαινε.
Εδώ, φάε κάτι.
Πιάσε τις πυγολαμπίδες, θα τις βάλουμε εδώ από κάτω.
Και αύριο το πρωί θα έχουμε λεφτά αντί για πυγολαμπίδες.
Άρα μπορώ να κάνω περμανάντ.
Περμανάντ; Στα έξι;
Είσαι στον σωστό δρόμο.
Έρχεσαι να πιάσουμε πυγολαμπίδες;
Προχώρα, τρέχα.
Πρόσεχε, μη βγεις στον δρόμο!
Κοίτα τις πυγολαμπίδες φέτος.
Ναι, είναι παντού.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Δεν θέλω πια να ταξιδεύω.
Άλλωστε, βρήκα αυτόν που θα με δαμάσει.
Πυγολαμπίδα, πυγολαμπίδα, έλα εδώ.
Ο βασιλιάς λέει: «Μην φοβάστε», «Μη φοβάστε», λένε ο βασιλιάς και η βασίλισσα.
Δεν σε έχω καταλάβει ακόμα.
Καίγομαι όλος από τον ήλιο.
Μην αλλάζεις θέμα.
Σ’ αρέσει, δεν σ’ αρέσει...
Μερικές φορές με τρομάζεις.
Σοβαρά;
Δεν μου φαίνεται.
Πάρε τον μαζί σου.
Ποιον; Τον Λίβιο;
Μίλα του.
Να γίνεις πατέρας.
Ήθελα να κάνω καμιά ζημιά, αλλά όχι.
Πρέπει να σοβαρευτείς.
Υπόσχεση;
Αυτή τη φορά δεν γίνεται.
Όποιος μείνει τελευταίος, πληρώνει τα ποτά!
Είδα στον ύπνο μου ότι έγινα παπάς.
Ήθελαν να με στείλουν σε σεμινάριο να σπουδάσω. Ναι, εδώ.
Αντί για παγκάκια εκκλησίας ήταν στρώματα με γυναίκες από πάνω.
Και όλες είχαν πετσέτα στο πρόσωπο, όπως αυτή, κοίτα.
Έλεγαν όλες, «Έλα, έλα!»
Κοίτα, σκληραίνω.
Δεν ήξερα ποια να διαλέξω, οπότε στο τέλος πήρα όποια κι όποια.
Την έβγαλα την πετσέτα από το πρόσωπο, και ξέρεις ποια ήταν;
Η Μπριζίτ Μπαρντό!
Ήταν η αδερφή μου! Αλλά είχε ήδη αργήσει.
Αν είχα μια αδερφή σαν τη δική σου, θα την έπαιρνα αμέσως.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με το να κάνεις έρωτα με την αδερφή στα σανό!
Θα το έκανα ακόμα και με θεία, ανιψιά, η γιαγιά!
Δεν έχεις τέτοια προβλήματα, ε;
Με μια κοπέλα σαν την Άννα στο σπίτι.
Μπορείς να μας τα πεις.
Δεν θα το πούμε σε κανέναν. Σε καταλαβαίνουμε.
Είναι η Στέλλα!
Κοίτα καλά, Στέλλα!
Τι κάνεις εκεί πάνω;
Θες να ανέβεις;
Δεν μπορώ.
Όταν δεν έχω τίποτα κάτω από τα πόδια...
Πάντα πρέπει να έχω τα πόδια στη γη.
Ήταν πολύ ζεστά σήμερα.
Τουλάχιστον εδώ πάνω μπορείς να ανασάνεις.
Διάβασες για τη Βενετία; Πέθαναν δεκαπέντε.
Αυτό είναι το είδος του καλοκαιριού που θυμάσαι όταν γεράσεις.
Θυμάσαι πόσο ζεστό ήταν το καλοκαίρι του '57;
Θα τελειώσει, θα τελειώσει.
Άχ, τα κουνούπια.
Πώς... με βλέπεις;
Τι εννοείς;
Ως συγγενή ή φίλο;
Ως γιο του Φόσκο.
Το ξέρω.
Αλλά αν έπρεπε να κάνεις σύγκριση... Δεν ξέρω, έναν αδερφό;
Δεν έχω μιλήσει με τον αδερφό μου χρόνια.
Έναν ξάδερφο; Ναι.
Τον ξάδερφό μου Αντόνιο.
Πώς είναι; Μεγαλύτερος.
Σταματούσε και μας έβλεπε καμιά φορά τις Κυριακές.
Ήταν τόσο γοητευτικός, που ούτε με πρόσεχε.
Τον ανέφερα πάντα στις εκθέσεις μου στο σχολείο.
Όλοι οι συμμαθητές με κορόιδευαν.
Μετά μετακόμισε στην Αυστραλία.
Ποιος ξέρει πώς είναι τώρα;
Κατάλαβα.
Ήσουν λίγο ερωτευμένη.
Τι; Ερωτευμένη;
Καληνύχτα, Ταρζάν. Ερωτευμένη!
Θα σε πνίξω!
Συγγνώμη! Θες πόλεμο;
Έχω ακόμα λίγο νερό, θα στο πετάξω.
Συγγνώμη, δεν το ήθελα!
Άσε, Λίβιο!
Πάμε, Αρντουίνα, θα πάθουμε πνευμονία.
Βοήθεια!
Ώρα για εξέταση!
Έλα, κορίτσια, ας εξετάσουμε τον Λίβιο!
Θα μας δείξει το πούτσο του, θα μας δείξει τα πάντα!
Θα τον πονέσετε.
Σταματήστε! Παραδίνομαι!
Έλα εδώ, ώρα για ύπνο.
Έλα εδώ, ταυρομάχε.
Πάμε, μικρέ ταυρομάχε μου.
Θα σε πιάσω!
Πρόσεχε. Θα τους ρίξεις κάτω.
Θα παντρευτώ τον Λίβιο όταν μεγαλώσω.
Θα τον παντρευτείς;
Όταν μεγαλώσεις, ο Λίβιο θα είναι γέρος.
Κι ο Φόσκο είναι γέρος, αλλά τον παντρεύτηκες.
Είναι ο αδερφός σου!
Όχι, γιατί εσύ δεν είσαι η μητέρα του Λίβιο και εγώ δεν είμαι κόρη του Φόσκο.
Παρόλα αυτά, δεν μπορείς να τον παντρευτείς.
Θα το σκάσω με τον Λίβιο όταν μεγαλώσω και θα τον κάνω να με απαγάγει.
Θα σε απαγάγουν; Άκου την!
Ο Φόσκο συνελήφθη.
Μη φοβάσαι, θα δεις.
Ο Φόσκο θα είναι σπίτι αύριο, θα δεις.
Ποιος είπε ότι το βρήκα σε τάφο;
Το έχουμε σπίτι καιρό. Ποιος το έφερε;
Ο παππούς μας, ο προπάππους μας, δεν ξέρω. Ποιος λέει ότι δεν το έκανε;
Θα τους ξεγελάσω. Θα πω ότι νόμιζα ότι ήταν παλιό σκουπίδι.
Το είχα μόνο για να στηρίζω τα βαρέλια.
Κάτσε.
Αυτός ο τύπος με έχει στα νεύρα.
Έχω την τέλεια δικαιολογία.
Δεν θα με κρατήσουν πολύ εδώ μέσα.
Πώς είσαι;
Πώς νομίζεις; Καλά.
Είμαι καθαρός. Πώς μπορούν να λένε ότι εμπορεύομαι έργα τέχνης;
Δεν έχουν αποδείξεις. Τρεις, τέσσερις μέρες και θα είμαι σπίτι.
Μη φοβάσαι, θα τους ξεγελάσω.
Θα μιλήσω με δικηγόρο.
Όταν έρθει η ώρα, αν χρειαστεί...
Ίσως μιλήσω στον θείο Ουμπέρτο.
Είναι καλός.
Λοιπόν; Ναι, κάτσε.
Ίσως μόνο για συμβουλές.
Είπα όχι!
Πες το ξανά και θα θυμώσω στ’ αλήθεια!
Μη φοβάσαι, γλυκέ μου.
Πάω για το μεγάλο στοίχημα; Ας ελπίσουμε. Προσπάθησε.
Λέω ότι δεν μπορείς.
Όχι αυτή τη φορά.
Όταν τελειώσεις το παιχνίδι, θέλουμε να μιλήσουμε μαζί σου.
Αν δεν ενοχλούμε, δηλαδή.
Σκέφτομαι συνέχεια αυτόν, δεν μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα.
Κανείς δεν κοιμάται με αυτή τη ζέστη.
Τότε πες μας τι πρέπει να κάνουμε.
Πήγαινε να τα πρήξεις σε κανέναν μεγάλο πολιτικό στο κόμμα!
Δεν μπορούμε να βάλουμε το κόμμα μέσα σε τέτοια ιστορία.
Ήθελαν να του δώσουν μετάλλιο πριν.
Τώρα χρειάζεται απλώς λίγη βοήθεια. Δώσε μου τζούρα.
Μ' αναγκάζεις να ξαναρχίσω το κάπνισμα.
Το κόμμα δεν μπορεί να ρισκάρει, θα μας βγάλουν όλους σκάρτους.
Σίγουρα κάνει καλό στον Φόσκο το να είναι στη φυλακή.
Πάμε.
Ορίστε, κάπνισέ το.
Δεν έχω καπνίσει δυο χρόνια.
Ο αρχιφύλακας.
Μας ρωτάει. Εμείς είμαστε τα βάσανα.
Ποιος θα μας ακούσει;
Τι συνέβη;
Τίποτα.
Το έκανα μόνος μου, σαν ηλίθιος.
Ήθελα να μπαλώσω μια κάλτσα και...
Χτύπησα τον εαυτό μου στο μάτι.
Θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο ψέμα.
Κάτσε.
Τσακώθηκα και χτύπησα έναν φρουρό.
Δεν μπορώ να κρατιέμαι. Πες μου για σένα.
Πώς είσαι; Δεν υπάρχει γιατρός εδώ;
Σε εξέτασαν;
Ας τα βάλουμε στη σειρά!
Αν πρέπει να κάνεις την πονεμένη Σικελή, μείνε στο σπίτι.
Δεν το ανέχομαι.
Θέλω να μου δώσεις λίγη χαρά.
Όπως μου δίνεις τσιγάρα, όπως μου δίνεις σοκολάτα.
Θέλω να μου χαμογελάσεις.
Ντύσου ωραία. Τουλάχιστον το βράδυ θα σε ονειρεύομαι και θα ευχαριστιέμαι.
Τι είναι αυτή η γκριμάτσα;
Έρχεσαι με σκυθρωπό πρόσωπο και φεύγεις το ίδιο.
Ευτυχώς που δεν έχω πεθάνει ακόμα. Δεν θέλω να πεθάνω.
Άντρας που να μπορεί να με σπάσει δεν έχει γεννηθεί ακόμα.
Ορίστε.
Άρχισε να κλαις τώρα, θα σου περάσει.
Έρχεσαι να χορέψεις μαζί μας; Σήμερα έχει γενέθλια ο Λίβιο.
Όχι, αγάπη μου, πήγαινε εσύ.
Δεν θα με ρωτήσεις πώς είναι ο πατέρας σου;
Πόσο γλυκό από σένα.
Πώς πάει ο αδερφός μου; Τι σου είπε;
Έπρεπε να κάνετε γλέντι ενώ ο Φόσκο είναι φυλακή;
Ναι, το παιδί μας έχει γενέθλια.
Κι εγώ νοιάζομαι για τα ανίψια μου.
Εδώ δεν κλαίμε σαν μωρά. Ή θα πνιγείς ή θα κολυμπήσεις!
Σικελοί!
Την ήθελες, τώρα την έχεις.
Με συγχωρείτε.
Ήθελα να πω... -
Μη φοβάσαι, θα τα καθαρίσουμε όλα όταν τελειώσουμε.
Προχώρα, πήγαινε.
Πρέπει να ντυθώ.
Περίμενε, θα σε βοηθήσω.
Δεν κάναμε πολύ φασαρία.
Ήρθα να σου ευχηθώ χρόνια πολλά.
Κλείσε το φερμουάρ μπροστά.
Ποτέ δεν κοιμάμαι. Απλά δεν μπορώ.
Γίνομαι ανήσυχος στο κρεβάτι.
Ξέρεις τι θα κάνω; Θα πάω στο νεκροταφείο
και θα πάω λουλούδια στη φτωχή σου μητέρα.
Έκλεισα τη Ρενάτα έξω στη βεράντα!
Θα την αφήσω εκεί όλη νύχτα!
Αστειεύεται μόνο.
Κάποιες φορές αυτά που λέει δεν έχουν νόημα.
Επιμένει πως αυτός έστειλε τον Φόσκο φυλακή.
Λέει ότι κάλεσε την εφορία.
Λέει ότι το έκανε για σένα.
Φαντάζεσαι αν το πει στον Σικελό ή στη Φερνάντα;
Τι ήθελε ο Ρεντ;
Ήρθε να πει ότι βρήκαν κάποιον που θα βοηθήσει τον Φόσκο.
Κάποιον σημαντικό.
Θα γυρίσει σύντομα, θα δεις.
Καλό.
Τουλάχιστον πήρα μια ανάσα.
Τι;
Ο Ρεντ δεν είναι και πολύ έντιμος.
Μετά τον Φόσκο, είναι ο μεγαλύτερος Ντον Ζουάν.
Τι λες;
Το είπα μόνο για να ξέρεις.
Εδώ. Όχι, θέλω να βγει έτσι!
Πρέπει να βγει έτσι!
Σταμάτα!
Δεν ντρέπεσαι;
Δεν κράτησε όσο συνήθως αυτή τη φορά.
Δυστυχώς, έτσι είναι αυτή η ασθένεια.
Μια υποτροπή, μετά άλλη μια, και στο ψυχιατρείο.
Το ίδιο συνέβη στον παππού του. Θυμάσαι;
Όταν έχεις τρέλα στο αίμα, έτσι είναι.
Σχεδόν 2:00. Γιατί δεν πας για ύπνο;
Δεν έχει νόημα
Κάνω πως είμαι σαν όλους τους άλλους.
Ο Φόσκο έχει δίκιο.
Μοιάζουμε.
Τι λες;
Τι σου συμβαίνει;
Φοβάμαι.
Κράτα με, σε παρακαλώ.
Πάντα μένω με τις βρώμικες δουλειές.
Έχεις συνηθίσει.
Εκείνες είναι οι βασίλισσες και εγώ το μουλάρι.
Γεδεών, δεν ακούς κανέναν να έρχεται;
Έρχομαι.
Βάλαμε αρκετό αλάτι, δεν νομίζεις;
Θα γίνει πολύ αλμυρό αν βάλουμε κι άλλο, ε;
Άννα, νομίζω πως δεν υπάρχουν αρκετά μπουκάλια.
Θα πας να φέρεις καθαρά από την κουζίνα;
Σαντίνα, έλα να γεμίσεις τα μπουκάλια, θα σου δείξω πώς.
Ανέβα εδώ πάνω.
Πρόσεξέ την.
Τι κάνεις;
Έχω κάτι στο μάτι.
Θα το φροντίσω.
Άσε με να δω.
Έφυγε.
Τι συμβαίνει;
Νομίζω ότι έχω πυρετό.
Λοιπόν, τι γίνεται με τα μπουκάλια;
Τι θέλεις; Τίποτα.
Είχες μια πασχαλίτσα στα μαλλιά σου.
Φέρνει τύχη.
Άσε με να περάσω. Τουλάχιστον να μιλήσουμε.
Τι να μιλήσουμε;
Τίποτα δεν έγινε.
Έχω άλλα στο μυαλό μου.
Οδηγείς το τρίκυκλο σήμερα το πρωί;
Ναι, και θέλω να μάθω να οδηγώ και το φορτηγό.
Αυτή είναι η διάθεση.
Εσείς οι γυναίκες δεν μπορείτε να κάθεστε και να κάνετε βελονιά και να χαϊδεύεστε.
Θα περάσω να σε πάρω αργότερα απόψε.
Αργά και αργά! Νομίζω πως με απατάς!
Σήκω και φύγε από εδώ.
Άσε με ήσυχη.
Μην προσπαθήσεις ξανά κάτι μαζί μου, κοιμήθηκα.
Δεν μπορείς να με παρενοχλείς έτσι.
Άσε με ήσυχο, δεν το κατάλαβα.
Μη το ξανακάνεις ποτέ.
Ο Λίβιο είπε ότι θα μας πάει σήμερα σινεμά.
Όχι, δεν μπορούμε να πάμε απόψε. Πάρε την, προχώρα.
Τουλάχιστον θα διασκεδάσεις.
Έχει δίκιο.
Λίβιο, πείσε την.
Δεν είναι εύκολο.
Αν η μητέρα σου δεν θέλει... -
Ξέρεις τι θα κάνουμε; Θα είμαστε ήσυχοι σαν ποντίκια.
Και μετά θα της ζητήσουμε ξανά.
Σου είπα όχι. Όταν λέω όχι, είναι όχι!
Έλα εδώ, τώρα!
Κοίτα τι ακαταστασία. Είσαι ιδρωμένη.
Έχασες αυτή τη φορά.
Κακιά!
Θέλω να κοιμηθώ απόψε στο σπίτι σου.
Εντάξει, αλλά μην κλαις και ζήτα συγγνώμη από τη μαμά σου.
Μην ξαναγυρίσεις ποτέ τη Σαντίνα εναντίον μου.
Μην το επιχειρήσεις καν. Κοίτα με!
Αύριο πας στη Φερνάντα.
Δεν μπορείς να έρθεις εδώ μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου.
Ή πας μόνος, ή θα σε τραβήξω απ’ τα μαλλιά.
Δεν μπορείς να μείνεις εδώ άλλο.
Άρα κι εσύ είσαι ερωτευμένη.
Δεν μετράει αυτό. Ήρεμα!
Πρόσεχε τους κανόνες. Είμαι ελαφρύς.
Νομίζεις, είσαι αδύναμος.
Έρχονται οι βέσπες!
Φύγε από εδώ με αυτά τα σκουπίδια.
Κι έλεγες πως βελτίωσες το καρμπιρατέρ.
Δεν φταίει η βέσπα, ο οδηγός φταίει.
Ήταν δικό του λάθος. Με έκοψε δύο φορές.
Έχω κερδίσει.
Τα ποτά κερασμένα.
Πού; Η αίθουσα είναι κλειστή τώρα.
Τι κάνεις;
Μυρίζετε όλοι άσχημα!
Πόσα στοιχηματίζεις ότι μπορώ να κάνω 50;
Έντεκα, δώδεκα.
Δεκατρία, δεκατέσσερα.
Δεκαπέντε.
Έλα εδώ, Μαροκινέ.
Πήγαινε φώναξε τη Στέλλα!
Έλα να μας κάνεις παρέα.
Έλα!
Μην! Ο Λίβιο είναι εκεί.
Ακόμα θυμάσαι;
Τι θυμάσαι;
Ένα πλοίο έρχεται φορτωμένο με...
Όχι, Στέλλα, όχι.
Φύγε.
Ηρέμησε. Μην φοβάσαι.
Μην ανησυχείς, φεύγω τώρα.
Αμέσως.
Περίμενε.
Έλα εδώ.
Άσε με να δω. Σταμάτα.
Τι έκανες στον εαυτό σου;
Θα πάρω λίγα πράγματα και φεύγω.
Πάω στη Ρενάτα.
Εκεί ανήκω.
Έχουμε ίδιο μυαλό.
Ο θείος μου κι εγώ είμαστε ίδιοι.
Είμαστε και οι δύο τρελοί.
Έχουμε το ίδιο σκατωμένο μυαλό.
Θα ντυθώ και θα φύγω. Φεύγω τώρα.
Τι να κάνω τώρα;
Θα καλέσω τη Φερνάντα. Πάρε τη!
Ποιος νοιάζεται; Πάρε όποιον θες.
Πες μου τι να κάνω.
Δεν έχω τίποτα άλλο να χάσω. Άστο ήσυχο. Θα το κάνω εγώ.
Άσε με να δω.
Δεν ήρθα να σε ψάξω.
Εσύ ήρθες εδώ.
Τι να κάνω;
Κοίτα τι έκανες στον εαυτό σου. Σ’ αγαπώ.
Τι να κάνω αν σ’ αγαπώ;
Δεν θέλω να το ακούσω.
Δεν μπορώ.
Πονάω.
Δεν με νοιάζει.
Σε παρακαλώ. Σώπα.
Μόνο μία φορά... - μόνο μία φορά και τέλος. Τότε θα φύγω.
Θα φύγω και δεν θα ξανάρθω. Δεν θα με ξαναδείς.
Μόνο μία φορά.
Άσε με... - να πάρω ανάσα.
Μετά θα φύγω.
Θα φύγω.
Τουλάχιστον ένας από εμάς θα έχει λίγη ησυχία.
Τα παρατάω
Θα σε αφήσω ήσυχη.
Ακόμα κι αν φύγεις, τι διαφορά θα έχει;
Είμαστε στο ίδιο καράβι, για μια φορά.
Είναι μάταιο να παλεύεις.
Ακολουθήστε με, κυρία.
Ελάτε, μικράκια.
Βοηθήστε με να την εντυπωσιάσω.
Τις μάζεψα στην αυλή.
Φυτρώνουν στους τοίχους.
Τις είδα και...
Εδώ νιώθεις ξανά σαν παιδί.
Τι συμβαίνει;
Αν νιώθεις να κλαις, κλάψε.
Δεν θα θυμώσω, το υπόσχομαι.
Έξω έχει...
Είναι Αύγουστος.
Μόλις χτες σκεφτόμουν
την ώρα που γεννήθηκε ο Λίβιο και όπως πάντα δεν ήμουν εκεί.
Είναι η πρώτη φορά που το σκέφτηκα.
Σημαίνει ότι μου λείπει.
Μου λείπετε όλοι, αλλά ο Λίβιο... πρέπει να πω μου λείπει.
Υποθέτω έχω κατάθλιψη.
Πώς φαίνομαι γκρίζα;
Είμαι πιο ενδιαφέρουσα.
Σωστά;
Σε τσίμπησα!
Συγγνώμη γι’ αυτό.
Πλήρωσε.
Τι κάνεις εδώ;
Δεν είδε τίποτα.
Έλεγξα για να σιγουρευτώ. Κλείστηκα στην ντουλάπα.
Και μέσα από την κλειδαρότρυπα βλέπεις μόνο πόδια.
Ευτυχώς.
Μας είδε.
Αλλά είναι τρελή.
Ακόμα κι αν το πει σε κάποιον, ποιος θα τη πιστέψει;
Τώρα τι;
Τι κάνουμε;
Θα γίνουμε αόρατοι.
Θα γυρίσουμε να γίνουμε πάλι παιδιά μαζί.
Θα γεννηθούμε δέκα χρόνια μετά. Καλύτερα έτσι.
Θα σταματήσουμε όλο τον κόσμο και θα μείνουμε μόνο εσύ κι εγώ.
Μπορούμε ακόμα να πεθάνουμε μαζί αν θέλεις.
Τι άνεμος! Θεέ μου!
Πετάω!
Θα ήταν θαύμα αν πετούσες!
Λίγος καθαρός αέρας θα κάνει καλό στους κάστορες σου.
Θα διώξει τους ιστούς αράχνης!
Άνεμε, άνεμε.
Πάρε με μαζί σου.
Θα πάμε μαζί στους ουρανούς.
Χωρίς κανένα μετάνιωμα.
Ξεχνώντας την προδοσία μας.
Άνεμε, άνεμε.
Θα κλείσω τα παράθυρα με αυτόν τον άνεμο.
Ήμουν στο δρόμο να τα κλείσω.
Έχει πολύ κρύο.
Τι συμβαίνει;
Ο Φόσκο γυρίζει αύριο.
Ο μικρός μου Φόσκο!
Κι εσύ τι κάνεις, πηδάς απ’ το παράθυρο από χαρά;
Βοήθησέ με.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Γιατί μου λες αυτές τις μαλακίες;
Πρέπει να το πω σε κάποιον.
Ο Φόσκο δεν πρέπει ποτέ να μάθει.
Γυρίζει, και τι θα βρει;
Δεν του αξίζει αυτή η ταπείνωση.
Αλλά θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί του.
Ειλικρινής! Τώρα έχει τύψεις.
Δεν αντέχω όλον αυτόν τον πόνο μέσα μου.
Μην πεις λέξη!
Μια γυναίκα που κοιμάται με ένα τσογλάνι
πρέπει να έχει τα κότσια να είναι πουτάνα. Αλλιώς είναι χαζή.
Σκάσε, ούτε λέξη!
Ήρεμα! Μην με αγγίζεις.
Φτάνει πια, παιδιά.
Είχατε τη διασκέδασή σας.
Άσε με κάτω.
Θέλω να φιλήσω την άμμο, σαν τον Οδυσσέα.
Όχι, μόνος μου.
Στέλλα.
Γιατί στέκεσαι εκεί μέσα στο νερό;
Έχεις ένα λεπτό;
Πρέπει να σου μιλήσω.
Πού πας;
Η Σαντίνα κοιμάται απόψε στο σπίτι σου.
Έχω άτακτες ιδέες απόψε.
Είμαι επικίνδυνος.
Πεθαίνω να γυρίσω σπίτι.
Στηρίξου σε μένα, Λίβιο.
Πέφτουμε.
Με πονάς!
Άσε με να σε αγκαλιάσω.
Ξέρω πως εγώ κι εσύ ποτέ δεν τα πήγαμε καλά.
Όμως θα δεις.
Το υπόσχομαι.
Το μυαλό μου είναι ζαλισμένο.
Ήμουν ήδη μπερδεμένος πριν. Κοίτα με τώρα.
Η Άννα θα θυμώσει αν λερώσω το κρεβάτι.
Άννα, θα μου δώσεις ένα φιλί;
Τι συμβαίνει απόψε; Είστε πολύ ήσυχοι.
Βγάλε αυτό. Τι είναι;
Νερό και ξύδι! Για ποιο λόγο;
Δεν είμαι ο Ιησούς στο σταυρό, ξέρεις.
Διψάω, πεθαίνω από δίψα.
Σταμάτα εκεί.
Η Άννα θα το πάρει.
Εκείνη πρέπει να με υπακούει. Σωστά, Άννα;
Το θέλω δροσερό. Άστο να τρέξει λίγο.
Έτοιμο, κάθισε.
Ας μιλήσουμε σαν άντρας προς άντρα.
Άκου, θα γίνουμε συνέταιροι.
Θα σου πάρω ένα φορτηγό, καινούριο.
Δύο φορτηγά.
Γιατί πας σχολείο; Θα επεκτείνουμε την εταιρεία.
Έτσι εσύ θα πας βόρεια κι εγώ νότια.
Δεν σου λείπει εξυπνάδα, πρέπει απλώς να γίνεις πιο έξυπνος.
Θα σου μάθω πώς να γίνεις έξυπνος.
Αυτός ο μαλάκας ήταν πάντα πρωταθλητής στο να είναι έξυπνος.
Τι έχεις και γελάς;
Τίποτα.
Δεν είσαι ο εαυτός σου με αυτό στο κεφάλι.
Φαίνεσαι άλλος άνθρωπος.
Βγάλε το.
Φαίνεσαι αστείος.
Τι θα κάνουμε;
Πρέπει να συγχωρήσουμε και να ξεχάσουμε.
Αλλιώς,
θα περάσουμε τη ζωή μας σκυφτοί σε μια γωνία.
Είναι πολύ χαζό.
Επιπλέον, είμαι κουρασμένος.
Δεν θέλω να νευριάσω.
Τι περιμένεις να του φέρεις το νερό;
Πήγαινε.
Δεν θέλω να κρύβομαι.
Δεν είναι σωστό.
Ζήτω το ευτυχισμένο ζευγάρι!
Βγάλε το πέπλο. Θα το σκίσεις.
Τι όμορφο!
Εγώ φόρεσα καπέλο όταν παντρεύτηκα, αλλά ακόμα λαχταρώ ένα πέπλο.
Φόρεσα μαντήλι στο κεφάλι.
Ακριβώς το ίδιο που χρησιμοποιείς για τη μύτη σου. Τότε γινόταν πόλεμος.
Θυμάσαι, αγαπημένε Μορένο;
Άσε με να το δοκιμάσω. Μην το χαλάσεις.
Πώς φαίνομαι με πέπλο;
Έχασες την ευκαιρία σου πριν καιρό.
Αυτό νομίζεις. Θα δεις, πριν πεθάνω,
θα παντρευτώ τον Γεδεών, σωστά, παπά;
Θα κρατάμε ο ένας στον άλλον συντροφιά, και τον χειμώνα
θα ζεσταίνουμε τα ποδαράκια μας κάτω απ' το τραπέζι.
Σύντομα η Αντονέλλα θα φοράει αυτό. Σωστά;
Τι συμβαίνει, γλυκό μου;
Το πέπλο μπήκε στο μάτι μου.
Σου έβαλα κολλύριο.
Μια μέρα είναι παιδιά, και την άλλη...
Δεν ταιριάζουν υπέροχα;
Όμορφοι, εκλεπτυσμένοι.
Είναι ιδανική για τον Λίβιο.
Φτιάχτηκαν ο ένας για τον άλλον.
Ο Θεός τους φτιάχνει και μετά τους παντρεύει.
Φαντάσου τι χαριτωμένα παιδιά θα κάνουν.
Μείνε ακίνητη.
Αν ήμουν στη θέση σου, θα το σκεφτόμουν δύο φορές
πριν κάνω παιδιά.
Άσε τους να παντρευτούν πρώτα!
Καλύτερα τώρα; Ναι.
Τι ώρα είναι; Είναι σχεδόν 4.
Θα έρθεις μαζί μας σινεμά απόψε, ε;
Τι ταινία παίζει;
Έρωτας με ευτυχισμένο τέλος.
Τέτοιες ιστορίες που κάνουν εμάς τις γυναίκες να κλαίμε.
Τέτοιες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε λίγο.
Θα μου αρέσει τότε.
Μην ξεχάσεις τα μαντηλάκια σου.
Θα βγάλουμε αυτή τη φωτογραφία;
Πού πάει ο πεθερός;
Όσο πιο μακριά, τόσο το καλύτερο.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta