บริษัทเวชภัณฑ์ไบโอไซท์
ดีมีทรี...
การจะค้นหาวีรบุรุษ...
ต้องเริ่มจากสิ่งที่จะสร้างวีรบุรุษ
นั่นคือตัวร้าย
ฉะนั้น เพื่อค้นหาวีรบุรุษของเรา "เบ็ลลาโรฟอน"
เราจึงสร้างปีศาจขึ้นมา
"ไคเมร่า"
ฉันขอร้องล่ะ ดีมีทรี มาที่ซิดนี่ย์...
แล้วพาฉันไปแอตแลนต้าเดี๋ยวนี้เลย
จะเดินทางยังไงก็แล้วแต่...
ฉันต้องไปถึงจุดหมาย หลังออกจากที่นี่ 20 ชั่วโมง
เราอยู่ห่างจากแอตแลนต้า แค่ 2 ชั่วโมงครึ่งนะครับ
มองออกไปนอกหน้าต่าง จะเห็นวิวเทือกเขาร็อคกี้ส์ด้วยครับ
คุณเอาแต่จ้องนาฬิกา เหมือนชีวิตคุณ ขึ้นอยู่กับมันงั้นแหละ คุณหมอ
ก็ใช่...
สงสัย...ผมจะกังวลไปหน่อย
เดี๋ยวคุณก็ได้เจอเพื่อนเก่าแล้ว
ฉันอยู่กับเพื่อนเก่าอยู่นี่ไง ดีมีทรี
ผมขอโทษนะ ที่เราเจอกัน ในตอนที่ดีกว่านี้ไม่ได้
ฉันก็เหมือนกัน
นายขอโทษ ฉันก็ขอโทษ
นายไม่รู้หรอก กราดสกี้ ถูกใจนายมากนะ
แล้วเขา...
รู้ไหม...
ว่าคุณ 2 คน ประสบความสำเร็จแล้ว?
มันรู้แล้ว เพิ่งรู้เลย
แต่ไปไม่ทันช่วยเขาเหรอ?
ไม่
ถ้าติดเชื้อไคเมร่าครบ 20 ชั่วโมง
อะไรก็ช่วยไม่ได้
กระทั่งเบ็ลลาโรฟอนก็เถอะ
คุณเอามันไปด้วยกันได้...
อย่างปลอดภัยเหรอ?
ใช่
นายจะพาเราไปที่ปลอดภัยในแอตแลนต้า พร้อมของพวกนี้ ค่อยยังชั่ว...
กัปตันอีกครั้งนะครับ
เราเพิ่งจะเสียความดัน ในห้องโดยสารไปเล็กน้อย
เพื่อเป็นการกันไว้ก่อน ผมจะปล่อยหน้ากากอ็อกซิเจน
กรุณาสวมหน้ากาก นั่งสบายๆ ไม่ต้องกังวลนะครับ
ไม่มีอะไรต้องห่วงครับ
นายกังวลหรือเปล่า?
ก็ไม่นะ
ใส่หน้ากากอ็อกซิเจนเถอะ
- ผมจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น - โอเค
ศูนย์เด็นเวอร์ นี่ทรานส์แพ็ค ไฟลท์ 2207 เครื่อง 747 ผู้โดยสารเต็มลำ
เรารักษาความกดอากาศ ในห้องโดยสารไม่ได้
กำลังลดเพดานบิน ลงไปที่ 16,000 ฟุต
กัปตัน...
พระเจ้า
ดูเหมือนเราจะเจอปัญฆานะ ดีมีทรี
คุณเอาแต่เรียกผมว่าดีมีทรี
คุณไม่น่าทำแบบนั้นเลย
นายไม่ใช่ดีมีทรีเหรอ?
ไม่ใช่
วอลลิส
ถือนี่ไว้
อูลริค อย่าลืมดึง...
อย่าลืมดึงถังไนโตรเจน แล้วทิ้งมันด้วยนะ
ครับ เจ้านาย
ภูมิประเทศ ภูมิประเทศ
ดึงเครื่องขึ้น ดึงเครื่องขึ้น ภูมิประเทศ
7 9 9!
เช็คพอยท์ชาร์ลี 3 2 1!
ไปเลย!
ภูมิประเทศ ภูมิประเทศ
ดึงเครื่องขึ้น ดึงเครื่องขึ้น
ภูมิประเทศ ภูมิประเทศ
ดึงเครื่องขึ้น ดึงเครื่องขึ้น
อรุณสวัสดิ์ คุณฮันต์
ภารกิจของคุณ หากคุณเลือกจะรับไว้
คือการนำของที่ถูกขโมยไปคืนมา
มันชื่อว่า "ไคเมร่า"
คุณเลือกสมาชิกในทีมได้ 2 คน แต่ที่สำคัญที่สุด...
สมาชิกคนที่ 3 ต้องเป็น ไนอาห์ นอร์ดอร์ฟ-ฮอลล์ เท่านั้น
เธอเป็นพลเรือน
และเป็นนักโจรกรรมมือฉมัง
คุณมีเวลา 48 ชั่วโมง ที่จะทาบทามคุณนอร์ดอร์ฟ-ฮอลล์
และไปพบผมที่เซบีย่าเพื่อรับงาน
เช่นเคย หากคุณหรือลูกทีมไอเอ็มเอฟคนไหน ถูกจับกุมหรือสังหาร
รมต.ต่างประเทศจะปฏิเสธ ไม่รู้เห็นการกระทำของพวกคุณ
คุณฮันต์...ครั้งหน้าที่คุณ หยุดพักผ่อน...
ช่วยบอกให้เราทราบด้วย ว่าคุณไปที่ไหน
ข้อความนี้จะทำลายตัวเอง ภายใน 5 วินาที
ถ้าฉันบอกว่าฉันจะไปไหน...
มันก็ไม่ใช่พักร้อนน่ะสิ
MISSION IMPOSSIBLE II (2000) “มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล - ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก 2” บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
คุณเจอจนได้นะ
คุณมาทำอะไรที่นี่?
คุณงัดล็อคเป็นคนเดียวหรือไงล่ะ?
คุณไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะเนี่ย
ขอฉันอยู่ข้างบนได้ไหม?
ไม่...ผมยังไงก็ได้
- แบบนั้นไม่มีทางเจอหรอก - โธ่เว๊ย
- เจออะไรเหรอ? - สร้อยคอบูลการีเมียเก่าเขา
จะเอาออกประมูลในวันอังคาร
แล้วคุณจะบอกฉันหรือเปล่า ว่ามันอยู่ไหม?
ทางซ้ายสุด
นี่มันน่าอึดอัดมากเลย
เฮ้ คุณทำเองนะ ผมแค่ทำตามที่คุณสั่ง
เอาล่ะ
ทีนี้
คุณเป็นใคร และฉันเป็นหนี้คุณเท่าไหร่?
เป็นผมคงไม่ทำแบบนั้น
อะไรนะ?
นั่นไง
คุณคียส์ คุณนั่นเอง
นี่คือคุณคียส์ เป็นวิศวกร ด้านความปลอดภัยของเรา ขอโทษเขาซะ!
ไม่ ไม่ต้องขอโทษผมหรอก
คุณฮอลล์ เพื่อนร่วมงานผม เก็บสร้อยคอคุณไว้อย่างดีแล้ว
แน่นอน เรารู้สึกว่า สัญญาณกันขโมยน่าจะดังเร็วกว่านี้หน่อย
ใช่ไหมครับ คุณฮอลล์
อ๋อ แน่นอนค่ะ น่าจะดังเร็วกว่านี้จริงๆ
แบบนี้ ผมแนะนำให้ตั้งเซ็นเซอร์ใหม่ ให้รับน้ำหนักได้น้อยกว่านี้
40 กิโลฯเป็นไง คุณฮอลล์?
สมบูรณ์แบบเลย
ไปกันหรือยัง?
คุณฮอลล์
คุณลืมอะไรหรือเปล่า?
คุณจะปล้นผมหรือไงครับเนี่ย?
ฉันก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน
ฉันยังไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง นอกจากสร้อยราคาครึ่งล้านที่ฉันไม่ได้เอามาด้วย
ถึงฉันจะทำงานพลาดยังไง อย่างน้อยฉันเอามันออกมาได้แน่
อย่างน้อยคุณก็ยังได้ออกมา
ถ้าคุณไม่อยากให้ฉันเอาสร้อยออกมา คุณจะนั่งดูฉันทำทำไม?
ผมอยากเห็นว่าคุณเก่งแค่ไหน
ผมหวังว่าเราจะได้ทำงานด้วยกัน
ฟังดูดีมากเลย
เอาจริงๆเถอะ ไม่ว่าคุณจะพูดเรื่องอะไร
คุณคงไม่อยากได้ฉันไปร่วมงาน หลังจากที่พลาดแบบนั้น
- คุณก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่หรอก - คุณขอโทษแทนฉันเนี่ยนะ?
เป็นสุภาพบุรุษจริงๆ
ไม่หรอก
ผมเป็นคนทำสัญญาณดังเอง
โทษนะ
ฉันไม่ซักผ้า ไม่ทำอาหาร
และไม่ทนกับพวกเจ้าเล่ห์ ที่วางกับดักฉันในถิ่นตัวเอง
เพื่อจะได้ล่าฉัน
- สวัสดี - ไฺฮ
คุณช่วยชะลอรถได้ไหม?
คุณเอาเบอร์นี้มาได้ยังไง? ฉันยังไม่รู้เลย
คุณชอบไหมล่ะ?
จอดรถแล้วฟังผมได้ไหม? แค่ฟังเอง
- ฟังอะไรล่ะ? - ผมอยากให้คุณช่วยผม
- ผมว่าผมช่วยคุณได้ด้วย - คุณช่วยฉันเหรอ?
คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย?
ผมพูดถึงสก็อตแลนด์ยาร์ด อินเตอร์โพล
ทางการดัตช์ทั้งหมด
ผมทำให้ผมนั้นเลิกตามตัวคุณได้
โอ้ พระเจ้า
คุณเป็นสายลับนี่!
ถ้าคุณต้องการตัวฉันล่ะก็ คุณตามมาจับให้ได้สิ
สนุกไหมล่ะ?
โทษนะ
มองถนนด้วย
คุณชื่ออะไร?
อีธาน ฮันต์
อีธาน ฮันต์...
คุณอยากคุยกับฉันเรื่องอะไร?
มากกว่าที่ผมคิดหลายเรื่อง
กระทันหันจังนะ
คุณอยากรออีกหน่อยไหมล่ะ?
ใครจะไปชอบรอล่ะ?
แล้วคุณไม่ชอบสายลับตรงไหน?
ตอนพวกนั้นหาพวกใหม่แบบเราไง
ไม่มีหรอก
- นี่ก็ไม่ได้เป็นไปตามตำราเท่าไหร่ - เรื่องนี้มีตำราด้วยเหรอ?
มีตำราสำหรับทุกเรื่องแหละ
แล้วของที่ผู้ชายพวกนั้นขโมยไป...
ผมไม่รู้ว่าพวกมันขโมยไปหรือเปล่า
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
แล้วฉันมาทำอะไรที่นี่?
นึกว่าจะให้ฉันช่วย แนวโจรจับโจรซะอีก
ผมก็คิดเหมือนกัน
ประมาณนั้น
คุณนี่สวยจริงๆ
เอสเปรสโซ่? คาปูชิโน่?
ไม่ล่ะ ขอบใจ
นั่งสิ
งานเทศกาลนี่น่าปวดหัวจริงๆ
ให้เกียรตินักบุญด้วยการเผาพวกเขาซะงั้น
รู้เลย พวกนั้นคิดยังไงกับนักบุญ ว่าไหม?
เกือบทำผมโดนไฟคลอก ระหว่างทางมาที่นี่
ขอโทษด้วย ที่ผมสอดไป ตอนวันหยุดของคุณ
- ขอโทษที่ผมไม่ได้บอกว่าไปไหน - ถ้าบอกก็ไม่ใช่พักร้อนน่ะสิ
คุณขอโทษ ผมก็เสียใจ
- ทำไมคุณใช้คำพูดแบบนั้น? - แบบไหน?
"คุณขอโทษ ผมก็เสียใจ"
พูดเป็นเล่นน่า
ดีมีทรี...
เป็นอีกครั้งแล้ว ที่ฉันต้องการความช่วยเหลือนาย
เหมือนสมัยก่อนเลยนะ
ตอนที่นายช่วยชีวิตพวกเรา ทำให้พวกเราไม่บ้าไปซะก่อน
ดีมีทรี
เรามีปัญหานิดหน่อย
การจะค้นหาวีรบุรุษ...
ต้องเริ่มจากสิ่งที่จะสร้างวีรบุรุษ
นั่นคือตัวร้าย
ฉะนั้น เพื่อค้นหาวีรบุรุษของเรา "เบ็ลลาโรฟอน"
เราจึงสร้างปีศาจขึ้นมา
"ไคเมร่า"
ฉันขอร้องล่ะ ดีมีทรี มาที่ซิดนี่ย์...
แล้วพาฉันไปแอตแลนต้าเดี๋ยวนี้เลย
จะเดินทางยังไงก็แล้วแต่...
ฉันต้องไปถึงจุดหมาย หลังออกจากที่นี่ 20 ชั่วโมง
ฉันเกรงว่าเรื่องนี้ ฉันเชื่อใจนายได้คนเดียวเท่านั้น ดีมีทรี
เหมือนที่เราว่ากันว่า ฉันขอโทษ นายก็เสียใจ
คุณรู้ไหมว่าเขาพูดเรื่องอะไร?
พอรู้ไหม? รู้สิ
- เช่น? - เราต้องไปรีบรับเขามาทันที
และอย่าบินด้วยเครื่องบินพาณิชย์เด็ดขาด เขายังอยู่ที่ซิดนี่ย์หรือเปล่า?
ดร.วลาดิเมียร์ เนคอร์วิช ตายแล้ว
แกรดสกี้ เพื่อนร่วมงานเขาก็ด้วย แต่หมอนั่นตายไปก่อนแล้ว
เราส่งเนคอร์วิชขึ้นเครื่องจากซิดนี่ย์
แต่เครื่องบินบินชนเทือกเขาร็อคกี้ส์
ตาย
ฟังผมอยู่หรือเปล่า?
ถ้าเขาไม่อยากเดินทางโดยที่ไม่มีผม
แล้วคุณเอาเขาขึ้นเครื่องไปได้ยังไง?
เพราะคุณอยู่ที่นั่นด้วย
ผมหาตัวคุณไม่เจอ เลยต้องให้คนอื่นไปแทน
ตัวเลือกชัดเจน คือชอน แอมโบรส
เขาเคยปลอมตัวเป็นคุณ มา 2-3 ครั้งแล้ว
2 ครั้ง
คุณคิดว่าหมอนั่นเป็นยังไงล่ะ?
เราก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ ผมว่ามันสายไปแล้วที่จะถามผม
ไม่ ไม่หรอก
บันทึกของสายการบิน
ลงไว้ว่ากัปตันฮาโรลด์ แมคอินทอช เป็นนักบินไฟลท์ 2207
เท่าที่สื่อและเจ้าหน้าที่รัฐฯทราบ
กัปตันแมคอินทอช เสียชีวิตในไฟลท์นั้น
แต่ที่จริง...เขาไม่ใช่นักบินไฟลท์นั้น
แต่ไปโผล่ในไฟลท์ถัดไปแทน
ในบริเวณเก็บของ
ถูกยัดใส่กระเป๋าใบเล็กมากเลย ถ้าดูจากขนาดตัวเขานะ
มีคนบนไฟลท์นั้นวางแผนทำปฏิบัติการ
ที่จะทำให้เครื่องตก และให้ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ
คนที่มีทักษะสูงพอ จะทำเรื่องนี้ได้อย่างราบรื่น
มีอย่างหนึ่งที่เรารู้ แต่แอมโบรสไม่รู้
แสดงว่าคุณคิดว่าเป็นแอมโบรส? คุณไม่แปลกใจเลยเหรอ?
ชอนรู้สึกว่าตัวเองยังไม่เสร็จงาน
นอกจากจะจัดการทุกคนหมดก่อน
คำถามคือทำไม
"ไคเมร่า" ที่เนคอร์วิชถือ มันคืออะไร?
มีแต่แอมโบรสที่รู้
ยังไงก็เถอะ คุณต้องไปแย่งไคเมร่า
แล้วเอามันกลับมาให้เรา
ผมต้องรู้ให้ได้ก่อน ว่ามันวางแผน จะหาเงินจากไคเมร่ายังไง
ผมถึงต้องให้คุณไปตามคุณฮอลล์มาไง
อะไรนะ?
คุณฮอลล์กับแอมโบรสเคยคบกัน
แอมโบรสมันเอาจริงเอาจังมาก
เธอทิ้งมันไป ตั้งแต่นั้น มันพยายามตื๊อขอคืนดีมาตลอด
เราเชื่อว่าเธอเป็นหนทางที่แน่นอน และเร็วที่สุด ที่จะตามตัวหมอนั่น
แล้วไงต่อ?
ต้องทำให้เธอกลับไปคบกับมัน
จนมันไว้ใจเธอ แล้วมีอะไรให้มาบอกคุณ
คุณทำเหมือนจะให้ผม ไปเอาตัวเธอมาร่วมงาน
เพราะเธอมีทักษะโจร
ผมคงทำคุณเข้าใจผิด หรือไม่ คุณก็ด่วนสรุปผิดไปเอง
ไงก็เถอะ เรากำลังขอให้เธอ กลับไปมีความสัมพันธ์เดิม
ไม่ได้ขอให้เธอทำอะไรที่เธอไม่เคยทำ
อย่างสมัครใจด้วยนะ
ไม่ เธอไม่เคยฝึกงานพวกนี้มาก่อน
นอนกับผู้ชายแล้วโกหกน่ะเหรอ?
เธอเป็นผู้หญิงนะ เธอฝึกมามากพอแล้ว
ผมว่าผมบังคับให้เธอทำไม่ได้
- คุณหมายถึงมันจะยากมาก - มากๆเลย
นี่ไม่ใช่ "ภารกิจยาก" นะ คุณฮันต์ นี่มัน "ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้"
คำว่า "ยาก" น่าจะเป็น ของกล้วยๆสำหรับคุณ
ผมพร้อมฟังคำแนะนำ
ถ้าคุณมีวิธีที่จะเข้าถึงตัวแอมโบรสเร็วกว่านี้
เชิญคุณลองได้เลย
คุณอาจจะอยากลองดูนี่ก่อน
ถ้าคุณยังลังเล ว่าจะให้เธอมาร่วมงานไหม
จะมีกี่คนที่ทำแบบนี้ได้?​
ชอน แอมโบรส
คนนึงล่ะ
ใช่สิ
ผมไม่ได้กะจะให้เป็นแบบนี้นะ ไนอาห์
แต่มันคือสิ่งที่คุณอยากให้ฉันทำ
อะไรเหรอ?
ให้ความรู้สึกผิดบีบฉัน ใช่ไหม?
ก็ประมาณนั้นแหละ
ฉันไม่มีความรู้สึกผิดหรอก ฉันเป็นโจรนะ
คุณจะบังคับให้ฉันทำเรื่องนี้หรือไง?
ปกติ ผมไม่ชอบบังคับใคร
ยิ่งถ้ามีโอกาสที่ผมต้องฝากชีวิต ไว้กับคนคนนั้นด้วย
นั่นเป็นเหตุผลเดียวใช่ไหม?
- คุณมีเหตุผลที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ? - ฉันเหรอ? ไม่มีหรอก
แต่ฉันหวังว่าคุณน่าจะคิดได้ ว่าระหว่างที่คุณมาหลอกฉันเนี่ย
ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องส่วนตัว แถมมีเรื่องร่างกายมาเกี่ยวด้วย!
โอเค คุณจะรู้สึกดีขึ้นไหม ถ้าผมบอกว่า ผมไม่อยากให้คุณทำ?
- ใช่ ดีขึ้นเยอะเลย - งั้นก็รู้สึกดีขึ้นเถอะ!
ชอนสงสัยแน่นอน ถ้าจู่ๆฉันโผล่ไป
แล้วบอกว่า "เฮ้ ที่รัก ฉันกลับมาแล้ว"
แล้วอะไรจะทำให้มันไม่สงสัย?
ฉันต้องทำเหมือนต้องการเขาด่วน
กำลังเดือดร้อน
มีปัญหาหนัก
เรื่องที่ฉันแก้เองไม่ได้
เรื่องเดือดร้อน ไนอาห์
ผมจัดให้ได้เสมออยู่แล้ว
ชิพส่งสัญญาณนี่ติดตามไม่ได้เด็ดขาด
มันจะส่งพิกัดของคุณไปที่ดาวเทียม
ซึ่งจะอ่านได้จากคอมพิวเตอร์ตัวนี้เท่านั้น
เราแกะรอยคุณได้ในรัศมี 3 ฟุต
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
ตั้งแต่ที่คุณถูกจับ ผมส่งข่าว
ไปที่หน่วยงานรักษากฎหมายทุกแห่งในโลก
ผมรู้จักชอน แอมโบรสดี
ผมการันตีว่าตั้งแต่เครื่องบินตก
มันคอยดูหน่วยงานรักษากฎหมายทุกแห่งแน่
มันจะรู้ว่าคุณอยู่ที่นั่น
และมันช่วยคุณออกมาได้
ไนอาห์
ผมจะไม่ยอมเสียคุณไป
เจ้าหน้าที่ฮันต์?
หวัดดี เพื่อน ฉันวิลเลี่ยม แบร์ด แต่เรียกบิลลี่ก็ได้
ถ้าต้องการให้ช่วยอะไร บอกฉันนี่แหละ
ฉันจะไปดูรอบๆก่อนนะ
แม่ง
เต็มๆเลยล่ะ
ไม่ตลกนะ
รองเท้ากุชชี่ ฉันเพิ่งซื้อมา ตั้ง 800 เหรียญ
แต่แกเอาฉันขึ้นเฮลิคอปเตอร์ มากับหมอนี่เนี่ยนะ?
คอมฯใช้ได้ เจอตัวเธอแล้ว
ใส่พิกัด แล้วขอดูภาพหน่อย
- ภาพไม่ขึ้นเลย - ดาวเทียมทำงานไม่เร็วเหมือนฉันหรอก
ใช่ ได้ยินเรื่องนายมาเหมือนกัน ลูเธอร์
ฉันอยากบอกว่ารู้สึกเป็นเกียรติ ที่ได้ทำงานกับนายทั้งคู่
เราเร่งมันไม่ได้เลยเหรอ?
เอาอะไรเร่งล่ะ? มันอ่านได้จากคอมฯตัวนี้ตัวเดียว
อีธาน มาแล้ว
หมอนี่มันต้อนรับคนเป็นจริงๆ
อย่าเข้าใจผิดนะ เพื่อน นายก็เป็นมิตรเหมือนกัน
ใช่มันหรือเปล่า?
- มันนั่นแหละ บิลลี่ - งั้นเราก็ได้ตัวมันแล้ว
เรายังไม่รู้เลยว่าได้อะไร
เพราะเราไม่รู้ว่ามันถืออะไรอยู่
มันเอามาจากไหน และเอาของนั่นมาทำอะไรในซิดนี่ย์
สัมภาระไม่เยอะนะ
ฉันรีบออกมาน่ะ
ฉันขอบคุณมากนะ ชอน
คุณหาฉันเจอได้ยังไง?
ก็วิธีเดิมๆนั่นแหละ
เวทมนตร์
เนียนกริ๊บเลย
ไม่มีเครื่องดักฟัง ไม่มีตัวส่งสัญญาณ เธอสะอาดหมดจด
พวกนี้ก็แบบนี้ทั้งนั้นแหละ
ห้องคุณเหรอ?
แล้วห้องฉันล่ะ?
เธอทำได้
เธอเข้าไปในบ้านแล้ว
เหรอ?
เราเพิ่งปั้นลูกหิมะ แล้วโยนเข้าไปในนรก
ทีนี้ต้องมาดู ว่ามีโอกาสรอดแค่ไหน
ลองใส่ดูสิ
เอาเลย
ฉันอยากรู้ว่าจำไซส์เธอได้หรือเปล่า
ไม่อยากเห็นเหรอ ว่าสวยไหม?
อ๋อ อยากสิ
แต่ไว้ทีหลัง
การจะค้นหาวีรบุรุษ...
ต้องเริ่มจากสิ่งที่จะสร้างวีรบุรุษ
นั่นคือตัวร้าย
ฉะนั้น เพื่อค้นหาวีรบุรุษของเรา "เบ็ลลาโรฟอน"
เราจึงสร้างปีศาจขึ้นมา
"ไคเมร่า"
เนคอร์วิชเป็นนักชีววิทยาโมเลกุล
มันจะพูดถึงตำนานกรีกสมัยเก่าทำไม?
เนคอร์วิชเชี่ยวชาญ ศาสตร์การควบรวมดีเอ็นเอ
ในตำนานนั่น
เบ็ลลาโรฟอนเป็นเจ้าชาย ที่สังหารไคเมร่า
ปีศาจหัวเป็นสิงโต
หางเป็นอสรพิษ
ที่แพร่เชื้อโรคในอดีตกาล
ฉันว่าเนคอร์วิชสร้างปีศาจไวรัส "ไคเมร่า"
และยาป้องกันไวรัสเพื่อฆ่ามัน
นั่นคือ "เบ็ลลาโรฟอน"
ง่ายแค่นั้นเหรอ?
ทำไมต้องยากล่ะ?
37 ล้านปอนด์
ไม่เลวเลย สำหรับงาน ที่เนคอร์วิชทำไว้
อย่ากังวลนักเลย ฮิว เรามากันครึ่งทางแล้ว
เราต้องเอานี่ไปที่สนามม้า
ถ้าเราอยากได้อีกครึ่งนึง
งั้นก็...
เรียบร้อยดีนะ
ไม่ใช่ทุกเรื่อง
คุณว่าเธอมาที่นี่ทำไม?
จากมุมมองเธอหรือฉันล่ะ?
เธอไม่มีท่าทีอยากอยู่ที่นี่เลย
ตอนเธอทิ้งคุณไป 6 เดือนก่อน
คำถามคือ "คุณเชื่อใจเธอหรือเปล่า?"
ถ้าดูจากจังหวะที่เธอกลับมา ก็จริงอยู่
โดนจับหลังเครื่องบินตกแค่อาทิตย์เดียว
มันส่อมาก
น่าสงสัยด้วยซ้ำ
แต่ก็ยังสรุปอะไรไม่ได้
อย่างน้อยคุณยังพอคิดเรื่องนี้บ้าง
บอกฉันหน่อยสิ ฮิว
แกไม่ได้คอยฟังหรือคอยแอบดูไนอาห์ ตลอดหรอก ใช่ไหม?
เล็บแกสกปรกนะเนี่ย
ชอน ขอร้องล่ะ
สมมุติว่าเธอเป็นไส้ศึก ที่พวกไอเอ็มเอฟส่งเข้ามา
เพื่อสอดแนมพวกเรา
แต่ทำไมฉันต้องปฏิเสธโอกาส ที่จะได้ขี่เธอด้วยล่ะ?
หรือแกไม่คิดว่าฉันจะสาวไส้เธอได้ มากกว่าที่เธอจะสาวไส้ฉัน?
ผมคิด! ผมคิด! ผมคิด!
ฮิว แกต้องเข้าใจนะ...
ว่าพวกเราบางคน มีภาระ เรื่องเซ็กส์เหมือนกัน
ฉันอาจจะรู้หรือไม่รู้ ว่าทำไมเธอมาที่นี่...
แต่ฉันยินดีจะเสี่ยง
เพราะ ฮิว...
ฉันมีอารมณ์มาก
เร็วเข้า! เร็ว!
ที่รัก เธอชนะด้วย!
คงงั้นแหละ
ทำไมถึงเลือกม้าแก่ตัวนั้น?
มันไม่เคยชนะด้วยซ้ำ
มันชื่อ "โจรราตรี"
มิน่าล่ะ
ฉันจะไปเอาเครื่องดื่ม
ยังชอบดื่มเบ็ลลีนี่หรือเปล่า?
เนเชอรัลลี่ เวน
อะไรนะคะ?
เนเชอรัลลี่ เวน?
ลู่ 4 ลองดูเธอสิ เธอจะแข่งแล้ว
เอาใส่ในหูคุณ
คุณพูดเหมือนผมนั่งอยู่ข้างๆได้เลย
คุณอยู่ไหน?
เวิ้งใกล้ๆสนามม้า ทิศ 2 นาฬิกา
เป็นไงบ้าง?
ก็เหมือนสมัยก่อนแหละ
เหมือนสมัยก่อนเลยเหรอ?
ประมาณนั้น
คุณเจอใครที่บ้านแอมโบรสบ้าง?
เท่าที่ฉันเห็น มีคนประมาณ 6 คนที่นั่น
อาจจะมากกว่านั้นด้วย
ฮิว สแตมป์ เพื่อนเก่าของชอน
ฉันจำมันได้คนเดียว
หมอนี่น่ากลัวมาก
เรารู้จักมัน มันอยู่เหนือคุณ กำลังจ้องคุณอยู่
แอมโบรสมีรูปหนังสือพิมพ์ พร้อมเงินก้อนโต
37 ล้่านปอนด์ วางบน นสพ.ลอนดอนไทมส์
มันเรื่องอะไรกัน?
เงินประมูลจากคนที่สนใจจะซื้อไคเมร่า
แอมโบรสเจอใครที่บาร์ไม่รู้
ตัวใหญ่ ผมแดง พวกนี้ต้องมีอะไรแน่นอน
- หมอนี่เป็นใคร? - กำลังเช็คอยู่ อีธาน
จอห์น แม็คคลอย เป็นซีอีโอ บริษัทเวชภัณฑ์ไบโอไซท์
บุกเข้าซื้อและคุมไบโอไซท์ เมื่อปี 1989
- มันเป็นเจ้านายเนคอร์วิช - ใช่เลย
เนคอร์วิชทำงานเป็นนักค้นคว้า ให้มันที่ไบโอไซท์
แอมโบรสเอาอะไรในกล้องดิจิตอล ให้แม็คคลอยดูก็ไม่รู้
แม็คคลอยดูอะไรก็ไม่รู้ แต่ท่าทางไม่สู้ดีเลย
แอมโบรสเพิ่งดึงการ์ดความจำจากกล้อง
แล้วใส่ในซองจดหมาย
มันใส่ซองไว้ในกระเป๋าแจ๊คเก็ตด้านซ้าย
คอนเฟิร์มกระเป๋าแจ๊คเก็ตด้านซ้าย
รับทราบ
ไนอาห์
แอมโบรสกำลังกลับไปหาคุณ
- ซองจดหมายอยู่ใน... - กระเป๋าแจ๊คเก็ตด้านซ้าย
ถูกต้อง
จะให้ไปเจอคุณที่ไหน?
โต๊ะวางเดิมพันเบอร์ 12 ใกล้คอกม้า
- แน่ใจนะว่าคุณทำได้? - ฉันจัดการเอง
- อยู่นี่ไง - เจอตัวที่ชอบไหม?
เจอสิ
เนเชอรัลลี่ เวน
แต่กำลังจะปิดรับเดิมพันแล้วนะ
- แถมฉันไม่มีตังค์เลย - ไนอาห์!
- ขอหน่อยได้ไหม? - ได้สิ
แต่เธอต้องจ่ายคืนนะ
พร้อมดอกเบี้ยด้วย
แน่อยู่แล้ว
เดี๋ยว
ลงให้ฉันพันนึงด้วย
- เดิมพันว่าชนะนะ? - จะมีอะไรอีกล่ะ?
บิลลี่ ดูให้แน่ใจ ว่าไม่มีใครตามไนอาห์มา
ไม่ต้องห่วงเลย เพื่อน
ลูเธอร์ กล้องดิจิตอล พร้อมจะส่งสัญญาณแล้ว
โต๊ะวางเดิมพันเบอร์ 12
- เชิญครับ - ขอบใจ
โทษด้วยนะ เพื่อน นายคงจะ...
ว่าไงนะ?
แกจะพูดอะไร... คราวหน้าดูดีๆหน่อย
เพราะแกไม่รู้ว่าจะต้องเจอใครบ้าง
ห้องน้ำอยู่ไหน?
ขอบใจนะ เพื่อน
เป็นไงบ้าง?
อย่าหันมา
ฉันเอามาได้
คุณหันมา
แล้วจะทำไม? จะตีก้นฉันหรือไง?
บู๊ตเครื่องแล้ว เอาเลย อีธาน
แกเห็นหรือเปล่า?
"เซอร์ไก แกรดสกี้"
"20 ชั่วโมง หลังรับเชื้อ"
"ดร.แกรดสกี้ 27 ชั่วโมง หลังรับเชื้อ"
"ดร.แกรดสกี้ 31 ชั่วโมง หลังรับเชื้อ"
"เซลล์ถูกทำลายอย่างรวดเร็ว"
"ดร.แกรดสกี้ เสียชีวิต หลังรับเชื้อ 34 ชั่วโมง"
พระเจ้า
สแตมป์ออกจากห้องน้ำแล้ว
มันกำลังไปทางนายแล้ว เพื่อน
- ผมอยากให้คุณออกจากบ้านแอมโบรส - คุณหมายความว่าไง?
เกิดอะไรขึ้น? คุณเห็นอะไร?
โอเค มันมาข้างหลังนายแล้ว อีธาน
คุณทำหน้าที่เสร็จแล้ว ผมอยากให้คุณออกจากออสเตรเลีย
- อีก 30 ก้าว - แล้วจะให้ฉันไปยังไง?
- 20, 19... - มันเริ่มกล่อมคุณได้แล้ว He's touched your heart,
คุณรับไม่ไหวหรอก คุณต้องกลับไปคิดใหม่
15, 14
- 12, 11 - ผมอยากให้คุณออกมาเดี๋ยวนี้
ส่งตุ้มในหูมา
9, อีธาน 8
ถ้าคุณไม่ยอมออกมา ผมจะบุกเข้าไปเอาตัวคุณออกมา
ถอยหน่อยสิ
คุณวางเดิมพันหรือยัง?
เสร็จพอดี
ม้าพร้อมจะแข่งแล้วครับ
ไปเลย!
เร็วเข้า! ม้าที่เธอเลือก ควบมาวงนอกแล้ว
เร็วเข้า!
เธอเลือกตัวชนะอีกแล้ว!
นึกว่าคุณจะไปกินข้าวเย็นซะอีก
ฮิว เอาการ์ดความจำ ของเนคอร์วิชไปเก็บหน่อย
มันอยู่ไหนล่ะ?
ในซอง ในกระเป๋าแจ๊คเก็ตฉัน
กระเป๋าแจ๊คเก็ตฝั่งขวานะ
เรากำลังอยู่ที่อาคารไบโอไซท์ ซึ่งใช้พลังงานแสงอาทิตย์ครับ
เราทราบดีว่าการดูแลตลอดไป คือราคาของสุขภาพที่ดี
ไม่ว่าจะเป็นการมอบทุน ให้ศูนย์ฝึกวิชาชีพ
ที่โรงพยาบาลรอยัล ปรินซ์ เอ็ดเวิร์ด
การกำจัดสินค้าที่มีแอโรซอล ออกจากตลาด
หรือการกักเชื้อไข้หวัดใหญ่ ที่เกาะบรูนี่ เมื่อสิ้นเดือนที่แล้ว
ที่ไบโอไซท์
ชีวิตของคุณคือหน้าที่ของเรา
พวกเรามีโอกาสแล้ว
ฉันจะไม่ยอมพลาดเด็ดขาด
จอร์จ พาฉันกลับบ้าน
จอร์จ
เชื้อไข้หวัดใหญ่พันธ์หายาก คร่าชีวิตซีอีโอบริษัทเวชภัณฑ์ชื่อดัง
อะไรวะเนี่ย?
จอร์จ!
จอร์จ จอร์จ!
ชอน?
ชอน
ใจเย็นๆ
โอ้ อีธาน
คุณโอเคหรือเปล่า?
ตอนนี้โอเคแล้ว
นี่มันอะไรกัน?
เพื่อนเก่ามาเยี่ยมไง
แกตายบนเครื่องบินไปแล้วนี่
เหนื่อยน่ะใช่
แต่ตาย...ออกจะเกินไปหน่อย
แต่คิดไปคิดมา
ตอนแกรดสกี้ เพื่อนฉัน มีชีพจรและความดันเลือดเท่าแก
มันมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงวัน
แกติดเชื้อไคเมร่าแล้ว เพื่อน
ไม่มีประโยชน์หรอก เพื่อน
หมอกับพยาบาล
ไม่มีใครอยากยุ่งเรื่องนี้
พวกหมอเองก็ไม่อยากตาย เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ
ฉันจะติดเชื้อได้ไง?
แกรดสกี้ก็พูดแบบแก 27 ชั่วโมง ก่อนที่มันจะตาย
แกมียารักษานี่ ไอ้เปรต!
- แกขโมยเบ็ลลาโรฟอนไป ทั้งหมดเลย - โธ่ๆๆ
ฉันต้องการมัน
ฉันต้องการมันเดี๋ยวนี้ ไอ้ยิปซีรัสเซียบ้า!
แล้วแกรดสกี้...ที่แกจงใจ เอาเชื้อไคเมร่าไปติดมันล่ะ?
ฉันจะไปรู้ได้ไง ว่าต้องใช้เบ็ลลาโรฟอน ภายใน 20 ชั่วโมง หลังรับเชื้อ?
ก็ถามฉันสิ
แกยังไม่เข้าใจ ใช่ไหม?
ฉันจำเป็นต้องรู้ว่าเชื้อมันเลวร้ายแค่ไหน ตอนถูกปล่อยไปข้างนอก
ไม่ใช่แค่รู้ผลในแล็บ
แกเชื่อมต่อพันธุกรรม ของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ต่างๆ
เพื่อหายารักษาโรคไข้หวัดใหญ่
แต่แกก็สร้างเชื้อร้ายแรง อย่างไคเมร่าขึ้นมา
ยารักษามันประเมินค่าไม่ได้แน่
ฉันต้องการไคเมร่า เพื่อเอาเบ็ลลาโรฟอนออกมาขาย
เข้าใจไม่ยาก ใช่ไหมล่ะ?
ฟังนะ ฉันมีไวรัส ส่วนแกมียารักษา
ฉันต้องการมันทั้งคู่
สมัยก่อน ฉีดเพ็นนิซิลินรักษาได้ทุกโรค
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้ว
ถ้าฉันหาเงินจากการ ฆ่าเชื้อโรคข้างนอกนั่นไม่ได้
แกต้องช่วยฉันปล่อยเชื้อโรค ที่ฉันทำเงินได้ออกไป
นั่นไงล่ะ ฉันสารภาพแล้ว
ฉัน จอห์น ซี แม็คคลอย
ทำธุรกิจก็เพื่อเงินเท่านั้น
แกลืมข้อตกลงที่แกทำกับแอมโบรสไปซะ
รักษาฉันให้หาย แล้วกลับมาร่วมงานกัน
รู้ไหม...
ฉันว่ามันสายไปแล้วล่ะ
ฝากทักทายแกรดสกี้ด้วยนะ
ถ้าแกเจอมัน
ก็...
ฉันได้ยิน...
ทั้งหมดที่ต้องได้ยินแล้ว
ไนอาห์
มันสำคัญมาก ที่เราต้อง ไม่ทำให้แอมโบรสตื่น
ว่าไงนะ?
คุณบอกให้ฉันรีบออกจากที่นี่ไง
นึกว่าคุณจะมารับฉันซะอีก!
ฟังนะ ตอนนี้เราไม่มีเวลาคุย
มันสำคัญมาก...
สำคัญมากที่สุด
ที่คุณต้องทำตามที่แอมโบรสสั่ง
คุณเข้าใจผมไหม?
ไม่ต้องห่วงนะ
เดี๋ยวก็จบแล้ว
อีกไม่นานหรอก
ผมสัญญา
มานี่มา
ไปเถอะ
ลูเธอร์ นี่คือที่เรารู้
เนคอร์วิชขึ้นเครื่องบิน เพื่อเดินทางไป ศูนย์ควบคุมโรคฯในแอตแลนต้า
มันเอา "ไคเมร่า" ไวรัสที่มันสร้างขึ้นไปด้วย
พร้อมกับยารักษา "เบ็ลลาโรฟอน"
แอมโบรสมันไม่มีไวรัส
มันเลยต้องการแม็คคลอย
งั้นเราต้องไปที่ไบโอไซท์ ทำลายไคเมร่าซะ
แอมโบรสมียารักษา แต่ไม่มีไวรัส พวกเราก็หมดธุระ
คุณพูดถูก
ฮันต์ไปเล่นงานแม็คคลอยมา
แสดงว่ามันรู้
ว่าคุณจะไปที่ไบโอไซท์
ดี
แบบนี้เราก็รู้ ว่ามันจะ อยู่ที่ไหน ถูกไหม?
ดีมาก ฮิว
ดีมาก
ถึงบ้านแล้ว
แล้วคนขับรถฉัน จอร์จล่ะ? มันอยู่ไหน?
วันนี้ลาป่วย เป็นหวัดน่ะครับ
อาคารมันเริ่มใช้งานหรือยัง?
- ไม่ใช่นี่ - โทษที แต่นี่แหละ ตึกไบโอไซท์
อาคารจัดเก็บสินค้าน่ะ
ขอเวลาอีกแปปนึง
โอเค ดูนี่สิ
เริ่มจากข้างในออกมาข้างนอกดีกว่า
การผลิตและจัดเก็บไคเมร่า อยู่ที่นี่ทั้งหมด
ในแล็บบนชั้น 42
เป้าหมายของฮันต์คือไคเมร่า
ที่ถูกผลิตและจัดเก็บ บนชั้น 42 ในอาคารไบโอไซท์
ถ้าเราดูประวัติปฎิบัติการของฮันต์ ซึ่งฉันดูมาแล้ว...
มันชอบหลอกเข้าอีกทาง มากกว่าประจัญหน้ากับใคร
มันไม่มีทางเจาะเข้าตึกไบโอไซต์ จากทางข้างล่าง
ที่ระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาที่สุด
ไม่มีทางเข้าจากที่จอดรถ
มีการ์ด 5 คน เฝ้าล็อบบี้ตลอดเวลา
ฉันจะไม่เข้าจากทางข้างล่าง ขอดูตรงกลางตึกหน่อย
โถงกลางตึกเหรอ? ไม่เหมือนที่ไหนเลย...
ยาวตลอดแนวกลางทั้งตึก
ทำให้ได้แสงธรรมชาติทั้งวัน ผ่านทางกระจกและโซล่าเซลล์
สภาพแวดล้อมเอื้อให้ไวรัสเติบโตมาก
จนมาสุดที่พื้นกระจก ซึ่งใช้เป็น เพดานแล็บไปด้วยในตัว
หลังคาห้องกลางตึกจะถูกปิด ตอนพระอาทิตย์ตกดิน
ถ้าช่องระบายอากาศ เปิดเกิน 40 วินาที ในตอนกลางคืน
สัญญาณเตือนของรัฐฯจะดังทันที กระทั่งฉันก็ปิดมันไม่ได้
อีธาน เรามีเวลาแค่ 40 วินาที ที่จะส่งแกเข้าไป แล้วเอาสายเคเบิ้ลออกมา
ไม่..ฮันต์จะเข้าตึกไบโอไซท์จากข้างบน เพราะมีระบบรักษาความปลอดภัยน้อย
รับรองว่ามันต้องเล่นอะไรโลดโผน
ก่อนที่มันจะต้องเสี่ยงทำร้ายพวกการ์ดแน่ๆ
- เช็ค เช็ค ได้ยินไหม? - ชัดเจนเลย
ลูเธอร์ เป็นไงบ้าง?
ยังเลย อีธาน เดี๋ยวฉันแจ้ง
บิลลี่ พร้อมไหม?
- โอเค พร้อมทิ้งของในอีก 5 วินาที - อย่าเพิ่ง ช่องยังไม่เปิดเลย
เร็วเข้า ลูเธอร์ เราต้องไปแล้ว
เดี๋ยว รหัสเข้าถึงมันมีปัญหานิดหน่อย
ลูเธอร์ เวลาเราจะหมดแล้ว นับมาเลย...
ขอร้องล่ะ ที่รัก เปิดสิ เปิด
5, 4...
- เร็วสิ! - ...3, 2, 1!
- ฉันโดดละนะ! - อีธาน เดี๋ยว!
25, 24, 23,
22, 21, 20.
แกมีเวลา 19 วินาที เพื่อปล่อยเคเบิ้ลขึ้นมา
โอเค ปล่อยเคเบิ้ลคืน
เร็วเข้า
9, 8, 7, 6, 5,
4, 3, 2...
เคเบิ้ลเคลียร์!
เปิดเครื่องรับส่งสัญญาณ
เห็นตำแหน่ง และเคลียร์เคเบิ้ลเรียบร้อย
มันจะบุกเข้าไปในแล็บ ได้ช่วงเวลาเดียวเท่านั้น
ไม่ว่าจะแอบเข้ามาทางข้างล่าง หรือทางข้างบน
คือ 23:00 กับ 1 นาที
เครื่องปั่นไฟของระบบฟอกอากาศ จะกลบเสียงที่ฮันต์แอบบุกเข้ามา
และการ์ดจะเปลี่ยนกะ ทำให้อาคาร ถูกบุกได้จากทางด้านล่าง
อีธาน เครื่องปั่นไฟกำลังจะทำงานนะ
เตือนไว้ก่อน เราจะขาด การติดต่อกัน 8 นาที
ฉันพนันว่าฮันต์จะทำลายไคเมร่า
มากกว่าที่จะพยายามเก็บมันไว้
มันต้องทำลายเชื้อ 2 ที่
ที่แรก
คือในห้องฟักเชื้อ ที่เก็บหลอดบรรจุเชื้อไว้
และอีกที่ ในกล่องวัคซีน
ที่มีเชื้อไคเมร่าที่เหลือ อยู่ในปืนฉีดยา
เราจะไม่ยอมให้มันทำลาย เชื้อไวรัสในปืนฉีดยาพวกนั้น
อะไรเนี่ย? วันนี้มาตรงเวลาหรือไง?
ก็ไม่เชิงหรอก เพื่อน
จอห์น ซี แม็คคลอย
บิลลี่ เรามีปัญหาแล้ว
ไนอาห์มาเร็วกว่ากำหนด บิลลี่ ได้ยินหรือเปล่า?
เออ ได้ยินแล้ว ลูเธอร์ แล้วเธออยู่ตรงไหนล่ะ?
- ในอาคาร - พูดใหม่ซิ เพื่อน
เหมือนได้ยินนายบอกว่า เธออยู่ในอาคาร
ใช่ เธออยู่ในอาคาร
งั้น...เธอคงไม่ได้อยู่คนเดียวสินะ?
เธออยู่ในลิฟท์ กำลังมุ่งหน้าไปที่อีธาน
คำถามคือ พวกมันมากันกี่คน?
ฉันติดต่ออีธานไม่ได้ จนกว่าเครื่องปั่นไฟจะหยุดทำงาน
มันจะหยุดเมื่อไหร่ล่ะ?
อีก 5 นาทีครึ่ง
ค่ากรด-ด่าง ของไคเมร่า
และระดับอุณหภูมิ ออกนอกขอบเขตที่ดีที่สุด
ค่ากรด-ด่าง ของไคเมร่า
และระดับอุณหภูมิ ออกนอกขอบเขตที่ดีที่สุด
ค่ากรด-ด่างของเชื้อไคเมร่า ที่เพาะไว้ เข้าเกณฑ์วิกฤติ
โปรดทราบ เชื้อไคเมร่า กำลังตกอยู่ในอันตราย
โปรดทราบ เชื้อไคเมร่าถูกทำลาย
เร็วเข้า อีธาน เร็วเข้า
ปราศจากสารปนเปื้อน ไม่มีปัจจัยปนเปื้อน
เร็วเข้า เร็วเข้า
ลูเธอร์ เราจะทำอะไรได้บ้าง?
เราจะช่วยอะไรได้บ้างเหรอ?
หวังให้มันทำลายเชื้อให้หมด ก่อนจุดสีเหลือง จะมาถึงจุดสีแดงไง
จะเดินทางยังไงก็แล้วแต่...
ฉันต้องไปถึงจุดหมาย หลังออกจากที่นี่ 20 ชั่วโมง
ฉันจะไปรู้ได้ไง ว่าต้องใช้เบ็ลลาโรฟอน ภายใน 20 ชั่วโมง หลังรับเชื้อ?
จัดการมัน
อีกนานไหม กว่าจะติดต่ออีธานได้?
อีก 29 วินาที เครื่องปั่นไฟ จะหยุดทำงาน
แล้วอีธานจะกลับมาออนไลน์
ลูเธอร์!
หยุดยิง!
หยุดยิงสิวะ ปัดโธ่!
เอาล่ะ ฮันต์
แกเป็นไงบ้าง?
เหมือนจะเป็นหวัดนิดหน่อย
ปลอมตัวเป็นแกมันยากที่สุดตรงนี้แหละ
ต้องแสยะยิ้มเหมือนไอ้โง่ทุกๆ 15 นาที
ฉันนึกว่าส่วนที่ยากที่สุด คือต้องคอยห้ามใจ
เพราะอดกราดยิงปืนซะอีก
แกรีบร้อนทำเครื่องบิน 747 ลำนั้นตก
จนแกไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าไคเมร่าคืออะไร
- ฉันรู้ว่ามันอยู่ไหน - อ๋อ
งั้นแกคงรู้ว่า ทางเดียวที่เนคอร์วิช จะลักลอบเอาเชื้อไวรัสออกมาได้
คือต้องฉีดมันใส่ตัวเองออกมา
แล้วใช้เลือดตัวเองเพาะเชื้อ
แกรู้...
ตอนที่แกฆ่าหมอนั่น ทำลายทุกอย่างที่แกไปเอา
หยุด!
หยุดเลย!
ถ้ายิงโดนปืนนั่น ไวรัสกระจายเต็มที่นี่แน่!
นั่นแหละ ทุกคน
เหลือแค่นี้แล้ว
ประมูลแพงสุดเท่าไหร่นะ?
ทำไม? แกจะให้สูงกว่าเหรอ?
37 ล้านปอนด์เนี่ยนะ? คงไม่ล่ะ...
โอ้
มีคนเอาเรื่องของเราไปบอกแกสินะ
ออกมานี่เลย ยัยตัวร้าย
ชอน
เธอไม่ควรอยู่ที่นี่
ปล่อยเธอซะ
ถ้าไม่ใช่เพราะแก เธอก็ ไม่มาอยู่ที่นี่หรอก ฮันต์
จากนี้ไป แกต้องรับผิดชอบ สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเธอ
ถ้าแกไม่อยากให้เธอเป็นอะไรล่ะก็...
ฉันแนะนำให้แกบอกเธอ ให้หยิบปืนฉีดยานั่น แล้วเอามาให้ฉันซะ
ตาแกแล้ว ฮันต์
ไนอาห์อยู่ในอาคาร
ได้ยินไหม?
ขอบใจ
คุณจะรู้ได้ไง ว่ามันจะไม่ยิงคุณ ทันทีที่มันได้ไวรัสไป?
ใครก็โทษสิ่งที่ไนอาห์ทำไปไม่ได้หรอก
แกก็รู้จักผู้หญิงนี่ เพื่อน
พวกมันไม่ต่างกับลิง
เกาะกิ่งไม้ไม่ยอมปล่อย จนกระทั่งจับกิ่งใหม่ได้เสียก่อน
หยิบมา ไนอาห์ ฉันจะยิงคุ้มกันเอง
ฉันรออยู่นะ
ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คุณคิดเลย อีธาน
ขอโทษนะ
อีเปรต!
คุณไม่ยิงฉันหรอก ชอน ไม่ใช่อีเปรตคนนี้
เพราะเธอมีค่าถึง 37 ล้านปอนด์แล้ว
- คุณคิดว่าคุณทำอะไร? - ฉันไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น!
แค่พยายามไม่ให้คุณเจ็บตัว แค่นั้นเอง
คุณ ที่ไม่มีความรู้สึกผิดเนี่ยนะ
ฉันคงโกหกคุณไป
คุณพาเราออกไปไม่ได้ ใช่ไหม?
ฉันติดเชื้อไคเมร่าแล้ว
คุณก็รู้ว่าคุณไม่มีทางเลือก จัดการซะเถอะ...
ยิงฉัน เดี๋ยวนี้เลย!
เรายังมีเวลา 19 ชั่วโมง 58 นาที
ผมจะหาเบ็ลลาโรฟอนมาให้คุณ ก่อนจะหมดเวลา
คุณอย่าตายนะ! ผมจะไม่ยอมเสียคุณไป!
อยากร้องขอชีวิตไหมล่ะ?
งั้นตายเป็นไง เธอจะได้ ทำเงินให้ฉันเยอะๆ
อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมง
เธอจะได้เป็นที่จดจำในประวัติศาสตร์ ในฐานะแมรี่ ผู้แพร่เชื้อคนใหม่
โชคดีล่ะ
ฉันไม่มีทางหาตัวไนอาห์เจอ จนกว่าจะเข้าระบบดาวเทียมได้
ฉันเข้าระบบไม่ได้ จนกว่าจะซ่อมคอมฯเครื่องนี้เสร็จ
และมันต้องใช้เวลา
- เธอเหลือเวลาอีกเท่าไหร่? - ไม่นานแล้ว
- แต่ยังไง...ไนอาห์ก็จะดูแลไนอาห์เอง - หมายความว่าไง?
ถ้าเราเอาเบ็ลลาโรฟอนให้เธอไม่ทัน ไนอาห์จะฆ่าตัวตาย
งั้นอย่างแรกเลย...
แอมโบรสกับพวกมันมาถึง ข้ามสะพานไปแล้ว
ไนอาห์ไม่ได้มาด้วย
รับทราบ
นายโอเคไหม เพื่อน? ดูเหมือนระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาอยู่นะ
ตรงนั้นดูเป็นยังไงบ้าง?
เสี่ยงพอควร
ไซม่อน
อยู่นี่นะ
แอบเข้าอาคารมาทางตะแกรง ที่ทิศ 10 นาฬิกา
ดีเอ็นเอตรงกัน เลือดนี่ มีเชื้อไคเมร่าจำนวนมาก
เบ็ลลาโรฟอนเป็นของจริงแน่นอน
พวกคุณมีทั้งไวรัสและยารักษา ผมมีเงิน 30 ล้านมาให้คุณ
ไม่หรอก เราไม่ได้ต้องการแค่เงินของคุณ
- แล้วคุณต้องการอะไร? - หุ้น คุณแม็คคลอย
ถ้าจะให้พูดเจาะจง ก็คือหุ้นในบริษัท
ปล่อยเธอไปกลางเมืองเลย
ยิ่งคนเยอะยิ่งดี
อีธาน เราเพิ่งดักฟังสายของแอมโบรส
มันปล่อยไนอาห์แล้ว
- ฉันว่าเธอน่าจะยังไม่ตาย - เธออยู่ไหน?
ซักที่ในซิดนี่ย์
ซักที่ในซิดนี่ย์? เจาะจงกว่านี้ หน่อยได้ไหม?
ไม่ได้ จนกว่าจีพีเอสในคอมฯจะใช้ได้ ตอนนี้ยังเสียอยู่
เวลาเรากำลังหมดนะ
แล้วคุณจะผลิตยารักษาได้เร็วแค่ไหน?
- ถ้าผมได้มา ก็ไม่นานแน่นอน - ดี
งั้นหุ้นไบโอไซท์ จะพุ่งขึ้นกระฉูด ในอีกไม่กี่อาทิตย์
- คุณพูดเรื่องอะไร? - การระบาดของเชื้อไคเมร่า
- ที่ไหน? - กลางเมืองซิดนี่ย์ เราเริ่มตรงนั้นก่อน
คุณทำสินค้า คุณแม็คคลอย เราเพิ่งจัดหาความต้องการเอง
คน 3 ล้านคนในซิดนี่ย์ และ 17 ล้านคนในออสเตรเลีย
จะต้องการเบ็ลลาโรฟอน ภายในอีกไม่กี่วัน
ยังไม่พูดถึงที่อื่นในโลกอีกนะ
เราจะซื้อขายกันแบบนี้...
- วอลเลซ มูลค่าหุ้นตอนนี้เท่าไหร่นะ? - 93.4 ล้านเหรียญ
คุณแม็คคลอย นั่นหมายถึง...
เราต้องการ 480,000 หุ้น
เราจะยืมเงินคุณ 30 ล้าน เพื่อซื้อหุ้นพวกนั้น
หุ้นบริษัทคุณ ไม่เคยขึ้น สูงกว่าหุ้นละ 31 เหรียญ
พอราคาหุ้นขึ้นไปเกิน 200 เหรียญ ซึ่งมันไปถึงแน่...
หุ้นพวกนั้นจะมีมูลค่าหลายพันล้าน
และผมจะเป็นเจ้าของ บริษัทไบโอไซท์ 51%
นี่มันอุกอาจมาก
ฉันจะไม่ยอมให้พวกนาย ถือกรรมสิทธิ์ในบริษัทของฉัน
นั่งลง
คุณจะได้เป็นเศรษฐีพันล้าน ดีกว่าเป็นคนไม่มีเงินนะ
ผมมีทั้งองค์กรก่อการร้าย ทั้งบริษัทยาอื่น...
ต่อแถวรออยู่
คุณต้องตัดสินใจแล้ว คุณแม็คคลอย
ฆ่าไอ้บ้านั่นซะ
เวลาเราจะหมดแล้วนะ คุณแม็คคลอย
เราต้องจบข้อตกลงกันซะที
ได้
เริ่มโอนเงินเลย
ตามดูผล แล้วแจ้งฉันด้วย
ชูมือขึ้นช้าๆ
แน่ใจเหรอ ว่าอยากให้ฉันชูมือ?
ชูมือขึ้นช้าๆ
อีธาน อีธาน ได้ยินไหม?
ทำต่อไป
ชอน หนูตัวนี้มาสุดทางแล้ว
มันยังอยู่หรือเปล่า?
ใช่ แค่เกือบตาย
เอาตัวมันมาให้ฉัน
ไปเลย
ชอน โอนเงินเรียบร้อยแล้ว
เยี่ยมมาก สแตมป์ เยี่ยมจริงๆ
หยุดพึมพำได้แล้ว!
ผมว่ามันไม่มีทางเลือก ผมเพิ่งทำมันกรามหัก
สแตมป์ ฉันประทับใจมาก
เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว ฮันต์
แกมีอะไรจะพูด พูดมาเลย
ยิ้มให้เราดูหน่อยได้ไหม?
ไม่เหรอ?
นายทำอะไรน่ะ?
คุกเข่าลงซะ!
เอาล่ะ นี่คือสิ่งที่เรียกว่า
กระหน่ำยิงไงล่ะ
อยู่นั่นไง!
อีธาน!
ถอยไปซะ ไประบุตำแหน่งพวกนั้นให้ได้!
ลูเธอร์ เคลียร์สะพานให้ฉันหน่อย
ฮันต์กำลังไปที่สะพาน มาทางทิศ 12 นาฬิกา
โอ้ย โมโหแล้วนะ
- เป็นอะไรไหม เพื่อน? - ไอ้เด็กบ้านั่น ทำเสื้อเวอร์ซาเช่ฉันเป็นรู
ฮีธาน คอมฯใช้ได้แล้ว ฉันเจอตัวไนอาห์แล้ว
เธอออกไปอยู่นอกเมือง
เธออยู่ทางเหนือ กำลังไปที่หน้าผาสูง
แต่ฉันดึงภาพมาไม่ได้
รับทราบ! เธอเหลือเวลาไม่มากแล้ว!
ไปตามเธอแล้วรับเธอมา!
หามุมยิงเหมาะๆไม่ได้เลย!
อีธาน เราจะช่วยแกไม่ได้นะ
ไมค์ฯฉันจะพังแล้ว ตามฉันทางจีพีเอสละกัน
พาเธอมาหาฉัน
บิลลี่ ผาสูงทางเหนือ ไปเร็ว
- โผล่ออกไปยิงมันสิวะ! - มองอะไรไม่เห็นเลย!
ช้าหน่อย เพื่อน ช้าหน่อย!
ระยะ 2 เค
เอาสิ ใช้มันเลย ฮันต์
โดนแทงตายก็ไม่เลวนักหรอก
ยังไงก็ดีกว่าที่อีนั่นต้องตายเยอะ
เธออยู่นั่นไง!
ฮันต์!
แกน่าจะฆ่าฉันซะ
เลือดของคุณฮอลล์ ไม่มีองค์ประกอบ ของไวรัสไคเมร่าเลย
ภูมิต้านทานก็ไม่มี
ใช่ ผมก็ว่างั้น
แต่คุณได้รับคำสั่งชัดเจน ว่าให้นำตัวอย่างเชื้อไวรัสกลับมา
ผมอยากรู้เหลือเกินว่า หลังจากคุณได้ไวรัสมาแล้ว
มันถูกทำลายไปได้ยังไง
ด้วยไฟ
- มันเป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว - โอ้
งั้น ส่วนคุณฮอลล์ ที่ได้มีส่วนช่วยเหลือคุณ
ประวัติอาชญากรของเธอ จะถูกลบล้างทั้งหมด
จนเกลี้ยง
ผมว่าคุณคงเห็นด้วย
แน่นอน
แล้วตอนนี้เธออยู่ไหน? พอรู้ไหม?
ผมไม่รู้เลย
- แล้วคุณมีแผนจะทำอะไรต่อ? - ไม่รู้สิ
อาจจะไปพักร้อนมั๊ง ถ้าไปไหนผมจะบอกคุณ
ไม่จำเป็นต้องบอกหรอก
ถ้าบอกก็ไม่ใช่พักร้อนน่ะสิ
เราไปกันเถอะ
MISSION IMPOSSIBLE II (2000) “มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล - ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก 2” บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง