Ο κόσμος έχει αλλάξει.
Το νιώθω στο νερό.
Το νιώθω στη γη.
Το μυρίζω στον αέρα.
Πολλά που ήταν κάποτε...
...χάθηκαν.
Και τώρα, κανείς δε ζει για να τα θυμάται.
Άρχισε με την κατασκευή των Μεγάλων Δαχτυλιδιών.
Τρία δόθηκαν στα Ξωτικά.
Αθάνατα, πάνσοφα, και πανέμορφα πλάσματα.
Επτά δόθηκαν στους Νάνους -άρχοντες.
Μεγάλοι μεταλλωρύχοι και τεχνίτες στα ορεινά λαγούμια.
Κι εννιά...
...Εννιά Δαχτυλίδια δόθηκαν στη φυλή των Ανθρώπων...
... οι οποίοι πάνω απ' όλα, επιθυμούν την εξουσία.
ΜΕΣΗ ΓΗ
Γιατί τα δαχτυλίδια περιείχαν τη δύναμη που θα κυβερνούσε κάθε φυλή.
Αλλά όλοι εξαπατήθηκαν.
Επειδή φτιάχτηκε ακόμα ένα δαχτυλίδι.
ΜΟΡΝΤΟΡ
Στη χώρα της Μόρντορ, στις φωτιές στο Βουνό του Χαμού...
... ο Σκοτεινός Άρχοντας Σάουρον μυστικά σφυρηλάτησε το Ένα Δαχτυλίδι...
... για να ελέγχει όλα τα άλλα.
Μέσα σ' αυτό το Δαχτυλίδι έβαλε τη μεγάλη κακία του...
...και τη θέλησή του να κυριαρχήσει παντοτινά.
Το Ένα Δαχτυλίδι να εξουσιάσει όλα τα άλλα.
Με τη σειρά...
... οι Ελεύθερες Χώρες της Μέσης -Γης έπεφταν στην εξουσία του Δαχτυλιδιού.
Αλλά υπήρχαν μερικές χώρες που αντιστάθηκαν.
Μια συμμαχία Ανθρώπων και Ξωτικών στράφηκε κατά της Μόρντορ.
Και στις πλαγιές του Βουνού του Χαμού, πολέμησαν για την ελευθερία της Μέσης -Γης.
Η νίκη ήταν κοντά.
Αλλά η ισχύς του Δαχτυλιδιού...
... δεν μπορούσε να εξασθενήσει.
Κι εκείνη τη στιγμή...
... όταν όλες οι ελπίδες έσβησαν...
... ο Ισίλντουρ, πήρε το σπαθί του βασιλιά πατέρα του.
Ο Σάουρον, εχθρός των Ελεύθερων Λαών της Μέσης -Γης, ηττήθηκε.
Το Δαχτυλίδι πέρασε στον Ισίλντουρ...
...που είχε την ευκαιρία να αφανίσει το Κακό για πάντα.
Όμως οι καρδιές των Ανθρώπων...
... διαφθείρονται εύκολα.
Και το Δαχτυλίδι της Ισχύος έχει δική του θέληση.
Πρόδωσε τον Ισίλντουρ...
...και προκάλεσε το θάνατό του.
Και κάποια πράγματα που δεν έπρεπε να ξεχαστούν...
...χάθηκαν.
Η Ιστορία έγινε θρύλος...
...κι ο θρύλος έγινε μύθος.
Και για δυόμισι χιλιάδες χρόνια...
... οι πάντες αγνοούσαν την ύπαρξη του Δαχτυλιδιού.
Μέχρι που όταν ήρθε η ευκαιρία...
...παγίδεψε έναν καινούριο κάτοχο.
Το πολύτιμό μου.
Το Δαχτυλίδι ήρθε στο Γκόλουμ...
...που το πήγε βαθιά στις στοές των Ομιχλιασμένων Βουνών.
Εκεί, το Δαχτυλίδι τον κυρίεψε.
Ήρθε σ' εμένα.
Δικό μου. Αγαπημένο μου. Δικό μου.
Πολύτιμό μου.
Το Δαχτυλίδι έφερε στο Γκόλουμ αφύσικη μακροζωία.
Επί 500 χρόνια δηλητηρίαζε το μυαλό του.
Και στο σκοτάδι της σπηλιάς του Γκόλουμ, καρτερούσε.
Η Σκοτεινή Δύναμη τρύπωσε ξανά στα δάση του κόσμου.
Φήμες οργίαζαν για μια σκιά στην Ανατολή...
...ψίθυροι για έναν άγνωστο φόβο.
Και το Δαχτυλίδι της Ισχύος αντιλήφθηκε...
...ότι είχε φτάσει η ώρα του.
Εγκατέλειψε το Γκόλουμ.
Άλλά έγινε κάτι που δεν ήταν στην πρόθεση του Δαχτυλιδιού.
Βρέθηκε στα χέρια του πιο απίστευτα απίθανου πλάσματος.
Τι είναι αυτό;
Ενός Χόμπιτ.
Του Μπίλμπο Μπάγκινς από το Σάιρ.
Ένα δαχτυλίδι.
Χάθηκε!
Το πολύτιμό μου χάθηκε!
Σύντομα θα 'ρθει η ώρα...
...που οι Χόμπιτ θα ορίζουν τις τύχες όλων.
ΣΧΙΣΤΟ ΛΑΓΚΑΔΙ
Είναι η 22η μέρα του Σεπτέμβρη...
...το έτος 1400...
χόμπιτον
... κατά το μέτρημα του Σάιρ.
Το Σάιρ
Στο Μπαγκ Εντ, Χόμπιτον, στη Δυτική Μοίρα...
ΕΡΙΑΝΤΟΡ
...του Σάιρ...
...της Μέσης -Γης.
Την Τρίτη Εποχή του Κόσμου.
Εκεί και Πίσω Πάλι.
Ο Χόμπιτ.
Του Μπίλμπο Μπάγκινς.
εκεί και πίσω πάλι... Ο Χόμπιτ, από τον Μπίλμπο Μπάγκινς
Τώρα...
...από πού ν' αρχίσω;
Α, ναι....
"Σχετικά με...
τους χόμπιτ
...Χόμπιτς."
Οι Χόμπιτ ζουν οργώνοντας τη γη στις τέσσερις Μοίρες του Σάιρ...
...εδώ και εκατοντάδες χρόνια...
...τόσο ικανοποιημένοι ήταν που περιφρονούσαν και περιφρονούνταν...
...από τους Μεγάλους Ανθρώπους.
Όντας πλάσματα της Μέσης -Γης, παράξενα όντα, αναμφίβολα...
... οι Χόμπιτ έμοιαζαν ασήμαντοι...
...αφού ούτε ξακουστοί πολεμιστές ήταν...
...ούτε συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους σοφούς.
Φρόντο! Κάποιος χτυπάει την πόρτα.
Μάλιστα, κάποιος είχε πει...
...ότι η μόνη έγνοια των Χόμπιτ ήταν το φαγητό.
Μάλλον ατυχής παρατήρηση...
...εφόσον έχουμε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον στην παρασκευή μπίρας...
...και στο κάπνισμα χόρτου για πίπες.
Αυτό όμως που πραγματικά αγαπάμε...
...είναι η ειρήνη, η ηρεμία...
...και το όργωμα της γης.
Όλοι οι Χόμπιτ μοιράζονται μια αγάπη για ό,τι καλλιεργείται.
Κι όμως, αναμφίβολα, σε κάποιους η ζωή μας φαντάζει αλλόκοτη.
Η σημερινή, όμως, ημέρα, μου έδωσε να καταλάβω κάτι.
Δεν είναι κακό να γιορτάζεις μια απλή ζωή.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΙΛΜΠΟ ΜΠΑΓΚΙΝΣ
Φρόντο, η πόρτα!
Ανάθεμα. Πού είναι αυτό το παιδί;
Φρόντο!
Χωρίς σταματημό ο Δρόμος μας τραβά μπροστά
Κι εγώ στον εαυτό μου λέω. "Ακολούθησε!"
Χωρίς σταματημό ο Δρόμος μας τραβά μπροστά
Κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι όπου ξεκίνησε
Και τώρα πια ο Δρόμος έχει φτάσει μακριά
-Κι εγώ λέω. "Κυνήγησέ τον!" -Άργησες.
Ένας μάγος δεν αργεί ποτέ, Φρόντο Μπάγκινς.
Ούτε έρχεται νωρίς. Φτάνει ακριβώς την ώρα που επιθυμεί.
Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω, Γκάνταλφ!
Δεν θα 'χανα ποτέ τα γενέθλια του θείου Μπίλμπο.
Πώς είναι ο γέρος;
Έχει διοργανώσει μεγαλειώδες πάρτι, άκουσα.
Ξέρεις τον Μπίλμπο. Τους έχει ξεσηκώσει όλους.
Σίγουρα τον ευχαριστεί αυτό.
Έχει καλέσει το μισό Σάιρ.
Ούτως ή άλλως όμως, όλοι θα κάνουν το πέρασμά τους.
Και η ζωή στο Σάιρ συνεχίζεται...
...όπως στις Παλιές Μέρες...
... γεμάτη με τα σκαμπανεβάσματά της και αργές αλλαγές.
Αν υπάρξει ποτέ αλλαγή.
Γιατί όλα στο Σάιρ φτιάχτηκαν για να διαρκέσουν...
...περνώντας από τη μια γενιά στην άλλη.
Πάντα ζούσε κάποιος Μπάγκινς κάτω από το Λόφο...
... στο Μπαγκ Εντ.
Κι αυτό δεν θ' άλλαζε ποτέ.
Η αλήθεια είναι ότι, ο Μπίλμπο φέρεται παράξενα τελευταία.
Εννοώ, έχει γίνει πιο παράξενος.
Περνάει ώρες κλειδωμένος στο μελετητήριό του.
Μελετάει παλιούς χάρτες όταν νομίζει πως δεν τον βλέπω.
Πού πήγε;
Κάτι σκαρώνει.
-Πολύ καλά. Κράτησε τα μυστικά σου. -Τι;
Είμαι όμως βέβαιος πως είσαι ανακατεμένος.
Άλλο και τούτο!
Πριν εμφανιστείς εσύ, εμείς οι Μπάγκινς ήμαστε ήσυχοι.
Πράγματι.
Ποτέ δεν είχαμε περιπέτειες, τίποτε αναπάντεχο.
Αν εννοείς το συμβάν με το δράκο, ελάχιστη ανάμειξη είχα.
Εγώ απλά έδωσα μια μικρή ώθηση στο θείο σου.
Ό,τι κι αν έκανες, χαρακτηρίστηκες ως ταραχοποιός.
Αλήθεια;
Γκάνταλφ! Γκάνταλφ!
Πυροτεχνήματα, Γκάνταλφ!
-Γκάνταλφ! -Πυροτεχνήματα, Γκάνταλφ!
Γκάνταλφ;
-Χαίρομαι που γύρισες. -Κι εγώ το ίδιο, νεαρέ μου.
Κι εγώ το ίδιο.
απαγορεύεται η είσοδος εις τους μη έχοντας σχέσιν με το πάρτι
Όχι, ευχαριστώ!
Δεν θέλουμε άλλους επισκέπτες, ευχές ή μακρινούς συγγενείς!
Παλιούς φίλους θέλετε;
Γκάνταλφ;
-Μπίλμπο Μπάγκινς. -Αγαπητέ μου Γκάνταλφ!
Χαίρομαι που σε βλέπω. Εκατόν έντεκα χρόνια! Ποιος να το πίστευε;
Δεν γέρασες ούτε μια μέρα.
Πέρασε, πέρασε!
Καλωσόρισες, καλωσόρισες.
Εδώ είμαστε.
Τσάι; Μήπως κάτι πιο δυνατό;
Έχω μερικές μποτίλιες Παλιό Αμπέλι, του 1296.
Πολύ καλή χρονιά. Έχει σχεδόν την ηλικία μου.
Το είχε εμφιαλώσει ο πατέρας μου. Να ανοίξουμε μια μποτίλια, ε;
Μόνο τσάι, ευχαριστώ.
Σε περίμενα την προηγούμενη βδομάδα.
Αλλά εσύ έρχεσαι όποτε θες. Αυτό έκανες πάντα.
Με βρήκες απροετοίμαστο. Έχω μόνο κρύο κοτόπουλο και πίκλες...
Υπάρχει και λίγο τυρί. Όχι, δεν κάνει.
Έχουμε ζελέ βατόμουρου, λίγη μηλόπιτα...
Όχι πολλά για επιδόρπιο. Όχι, είμαστε εντάξει.
Μόλις βρήκα λίγο παντεσπάνι.
ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
Μπορώ να φτιάξω αυγά...
-Μόνο τσάι, ευχαριστώ. -Πολύ καλά.
-Δε σε πειράζει να φάω εγώ, ε; -Όχι, καθόλου.
Μπίλμπο! Μπίλμπο Μπάγκινς!
Δεν είμαι σπίτι!
Είναι οι Σάκβιλ-Μπάγκινς.
-Ξέρω πως είσαι μέσα! -Θέλουν το σπίτι.
Δε θα με συγχωρήσουν ποτέ που έζησα τόσα χρόνια.
Θέλω να ξεφορτωθώ αυτούς τους καταραμένους συγγενείς...
...δεν μ' αφήνουν ποτέ σε ησυχία.
Θέλω να ξαναδώ βουνά. Βουνά, Γκάνταλφ!
Και μετά να πάω κάπου ήσυχα να τελειώσω το βιβλίο μου. Αχ, το τσάι!
-Θα ακολουθήσεις το σχέδιό σου; -Ναι. Τα έχω οργανώσει όλα.
Έχουν γίνει όλες οι προετοιμασίες.
Ευχαριστώ.
Ο Φρόντο κάτι υποπτεύεται.
Φυσικά. Μπάγκινς είναι...
...όχι κανένας χοντροκέφαλος Μπρέισγκερντλ.
Θα του το πεις, έτσι;
-Ναι, φυσικά. -Σε αγαπάει πολύ.
Το ξέρω.
Και μάλλον θα 'ρχόταν μαζί μου αν του το ζητούσα.
Νομίζω ότι ο Φρόντο είναι πάντα ερωτευμένος με το Σάιρ.
Με τα δάση, τα λιβάδια.
Με τα μικρά ποτάμια.
Είμαι γέρος, Γκάνταλφ.
Δεν μου φαίνεται, αλλά αρχίζω να το νιώθω στην καρδιά μου.
Νιώθω αδύναμος.
Λειωμένος...
...σαν βούτυρο πάνω σε τάρτα.
Χρειάζομαι διακοπές. Πολύ μακρές διακοπές.
Δεν περιμένω να επιστρέψω.
Μάλιστα, δεν σκοπεύω να επιστρέψω.
Απ' το Γέρο Τόμπι. Το καλύτερο χόρτο στη Νότια Μοίρα.
Γκάνταλφ, παλιέ μου φίλε...
...αυτή η νύχτα θα μείνει αξέχαστη.
Γεια σας, γεια σας.
Φάτι Μπόλγκερ. Χαίρομαι που σε βλέπω. Καλωσόρισες.
Έλα, Σαμ. Ζήτα από τη Ρόζι να χορέψετε.
-Λέω να πιω άλλη μια μπίρα. -Δεν θα πας πουθενά.
Έλα!
Κι ήμουν εκεί...
...στο έλεος τριών τερατόμορφων γιγάντων.
Κι είχαν στήσει καυγά αναμεταξύ τους...
...για το πώς θα μας μαγείρευαν.
Αν θα μας σούβλιζαν, ή θα μας έλιωναν κάτω απ' τα πόδια τους.
Χασομέρησαν τόσο μαλώνοντας για το πού και πώς...
... μέχρι που φάνηκε το πρώτο χάραγμα πίσω απ' τα δέντρα...
... κάνοντάς τους όλους πέτρα!
Γρήγορα.
Στα ουράνια!
Όχι, το μεγάλο.
Κα Μπρέησγκερντλ. Καλωσορίσατε.
Δικά σας είναι όλα αυτά τα παιδιά;
Μη χειρότερα, υπήρξατε πολύ παραγωγική.
Μπίλμπο;
Οι Σάκβιλ-Μπάγκινς!
Γρήγορα, κρύψου!
Ευχαριστώ, παιδί μου.
Είσαι καλό παιδί, Φρόντο.
Είμαι πολύ εγωιστής, ξέρεις.
Αυτό είμαι. Είμαι πολύ εγωιστής.
Σε φρόντισα μετά το θάνατο των γονιών σου, όχι από ευσπλαχνία.
Αλλά επειδή...
...ανάμεσα σε τόσους συγγενείς μου...
...ήσουν ο μόνος Μπάγκινς με αληθινό πνεύμα.
Μπίλμπο, μήπως πέρασες από τη μπιραρία του Γκόφερ;
Όχι.
Δηλαδή, ναι, αλλά δεν έχει σχέση αυτό.
Θέλω να πω, Φρόντο...
...θα τα καταφέρεις.
-Έγινε! -Έπρεπε να 'ναι στο έδαφος.
-Είναι στο έδαφος. -Έξω!
Δική σου ιδέα ήταν.
Μπίλμπο.
Μπίλμπο, πρόσεχε το δράκο!
Ανοησίες. Χίλια χρόνια έχει να φανεί δράκος σ' αυτά τα μέρη.
-Καλό αυτό. -Ας κάνουμε άλλο ένα.
Μέριαντοκ Μπράντιμπακ και Πέρεγκριν Τουκ.
Έπρεπε να το φανταστώ.
Λόγο, Μπίλμπο!
Λόγο!
Αγαπητοί Μπάγκινς και Μπόφιν...
...Τουκς και Μπράντιμπακ...
...Σκαλιστές και Στρογγυλοπρόσωποι...
...Σαλπιστές...
... Μπόλγκερ...
... Μπρέησγκερντλ...
-... και Μεγαλοπόδαροι. -Μεγαλοποδαράτοι!
Σήμερα είναι τα εκατοστά ενδέκατα γενέθλιά μου!
Να ζήσεις!
Δυστυχώς, 111 χρόνια είναι πολύ λίγος χρόνος να ζήσεις ανάμεσα...
...σε τόσο θαυμάσιους Χόμπιτ.
Δεν ξέρω ούτε τους μισούς από εσάς ούτε το μισό απ' όσο θα ήθελα...
... κι αγαπώ λιγότερο απ' τους μισούς από εσάς, το μισό απ' όσο αξίζετε.
Έχω πράγματα να κάνω.
Έχω αναβάλει πράγματα εδώ και καιρό.
Με λύπη μου ανακοινώνω το τέλος!
Φεύγω τώρα.
Σας αποχαιρετώ μέσ' από την καρδιά μου.
Αντίο.
Νομίζεις ότι αυτό ήταν τρομερά έξυπνο.
Έλα τώρα, Γκάνταλφ. Είδες τα πρόσωπά τους;
Είναι πολλά τα μαγικά δαχτυλίδια αλλά δεν πρέπει να παίζουμε μ' αυτά.
Ένα αστείο έκανα.
Μάλλον έχεις δίκιο, όπως πάντα.
-Τα μάτια σου στον Φρόντο, έτσι; -Δίχως συζήτηση.
Θα τα 'χω δεκατέσσερα.
-Τον αφήνω κληρονόμο μου. -Και το δαχτυλίδι σου;
-Θα τ' αφήσεις κι αυτό; -Ναι, ναι.
Είναι σ' ένα φάκελο εκεί πάνω στο τζάκι.
Όχι, περίμενε. Το 'χω...
...εδώ στην τσέπη μου.
Δεν είναι... Δεν είναι παράξενο;
Ναι. Τελικά, γιατί όχι;
-Γιατί να μην το κρατήσω; -Καλύτερα να το αφήσεις πίσω.
Είναι τόσο δύσκολο;
Όχι.
Και ναι.
Τώρα που έφτασε η ώρα, δεν θέλω να το αποχωριστώ.
Εγώ το βρήκα! Εμφανίστηκε σ' εμένα!
-Καλά, μη θυμώνεις. -Αν θυμώνω, φταις εσύ!
Είναι δικό μου.
Κατά δικό μου.
-Το πολύτιμό μου. -Πολύτιμο;
Έχω ακούσει να το αποκαλούν έτσι, αλλά όχι εσύ.
Να μη σε νοιάζει τι κάνω με τα πράγματά μου!
Αρκετά κράτησες αυτό το δαχτυλίδι, νομίζω.
-Το θέλεις για τον εαυτό σου! -Μπίλμπο Μπάγκινς!
Μην με περνάς για κανέναν φτηνό κομπιναδόρο.
Δεν έχω σκοπό να σε κλέψω.
Προσπαθώ να σε βοηθήσω.
Όλα τα χρόνια της ζωής σου, είμαστε φίλοι.
Έχε μου εμπιστοσύνη, όπως κάποτε.
Παράτησέ το.
Καλά λες, Γκάνταλφ.
Το δαχτυλίδι πρέπει να πάει στον Φρόντο.
Είναι αργά. Ο δρόμος είναι μακρύς.
Ναι, ήρθε η ώρα.
Μπίλμπο, το δαχτυλίδι είναι στην τσέπη σου.
Σκέφτηκα ένα τέλος για το βιβλίο μου:
"Κι έζησε καλά μέχρι το τέλος των ημερών του."
Κι έτσι θα ζήσεις, φίλε μου.
Αντίο, Γκάνταλφ.
Αντίο, αγαπημένε Μπίλμπο.
Χωρίς σταματημό ο Δρόμος τραβά μπροστά
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε.
Είναι δικό μου. Κατά δικό μου.
Πολύτιμό μου.
Αινίγματα στο σκοτάδι.
Μπίλμπο!
Πολύτιμό μου.
Πολύτιμο.
Έφυγε, έτσι δεν είναι;
Μιλούσε καιρό για την αναχώρησή του...
...δεν πίστευα ότι θα έφευγε.
Γκάνταλφ;
Το δαχτυλίδι του Μπίλμπο.
Πήγε να μείνει με τα Ξωτικά.
Σου άφησε το Μπαγκ Εντ.
Και όλα τα υπάρχοντά του.
Το δαχτυλίδι είναι δικό σου.
-Κρύψ' το κάπου. -Πού πας;
-Έχω να φροντίσω διάφορα. -Σαν τι;
-Ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων. -Μα μόλις ήρθες!
Δεν καταλαβαίνω.
Ούτε κι εγώ καταλαβαίνω.
Κράτησέ το μυστικό.
Φύλαξέ το.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
"Το έτος 3434 της Δεύτερης Εποχής.
Η απολογία του Ισίλντουρ, Βασιλέα της Γκόντορ...
...και η εύρεση του Δαχτυλιδιού της Ισχύος. "
"Ήρθε σ' εμένα.
Το Ένα Δαχτυλίδι. θα είναι το κληροδότημα του βασιλείου μου.
Όλοι οι απόγονοί μου θα δεθούν με τη μοίρα του...
...επειδή δεν θα διακινδυνεύσω την ασφάλεια του Δαχτυλιδιού.
Είναι πολύτιμο για μένα...
...παρόλο που η κατοχή του φέρνει πόνο.
Τα χαράγματα πάνω του αρχίζουν να ξεθωριάζουν.
Η γραφή, που πρώτα ήταν ολοκάθαρη τώρα έχει εξαφανιστεί.
Ένα μυστικό που μόνο η φωτιά μπορεί να φανερώσει. "
Σάιρ.
Μπάγκινς.
Δεν υπάρχουν Μπάγκινς εδώ. Είναι όλοι στο Χόμπιτον.
Από 'κει.
Η καρδιά μου ίσως γειάνει κι ανακουφιστώ
Ίσως πέσει βροχή ίσως αγέρι φυσήξει
Αλλά πάντα
Ο Δρόμος θα 'ναι μακρύς
Γλυκός ο ήχος της βροχής
Του ρυακιού που απ' το λόφο στην κοιλάδα χύνεται
Μα ακόμα πιο γλυκιά
Μια κούπα μπίρα στο Τουκ
Παράξενα πλάσματα διασχίζουν το Σάιρ.
Νάνοι και άλλα όντα καθόλου ενάρετης φύσης.
Επίκειται πόλεμος.
Τα βουνά βρίθουν από Γκόμπλινς.
Παραμύθια για παιδιά, είναι όλα αυτά, τίποτε άλλο.
Αρχίζεις να μοιάζεις στον γέρο Μπίλμπο Μπάγκινς. Γεροξεκούτης, αυτό ήταν.
Νεαρέ κε Φρόντο, έχει ξεκουτιάνει.
Και το καμαρώνει.
-Στην υγειά σου, Γκάφερ. -Στην υγειά σου.
Δεν μας αφορά ό,τι γίνεται πέρα απ' τα μέρη μας.
Μην χώνετε τη μύτη σας, για να μην σας βρουν μπελάδες.
-Καληνύχτα, παιδιά. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα, γλυκιά κυρά της χρυσής μπίρας.
Πρόσεχε ποια γλυκοκοιτάς.
Μην ανησυχείς, Σαμ. Η Ρόζι μπορεί να ξεχωρίζει τους ηλίθιους.
Σίγουρα;
-Καληνύχτα, Σαμ. -Καληνύχτα, κύριε Φρόντο.
Είναι μυστικό; Είναι ασφαλές;
Τι κάνεις εκεί;
Άπλωσε το χέρι σου, Φρόντο.
Είναι πολύ δροσερό.
Τι μπορείς να δεις;
Μπορείς να δεις κάτι;
Τίποτα.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Περίμενε.
Υπάρχουν χαράγματα.
Στη γλώσσα των Ξωτικών, δεν μπορώ να τα διαβάσω.
Λίγοι μπορούν.
Είναι η γλώσσα της Μόρντορ, που δεν θα προφέρω εδώ.
Μόρντορ!
Στην Κοινή Γλώσσα λέει:
"Ένα Δαχτυλίδι όλους να κυβερνά...
... και να τους βρίσκει, Ένα...
... Ένα, να τους μαζεύει όλους μαζί...
... με μαύρα μάγια, Ένα."
Αυτό είναι το Κυρίαρχο Δαχτυλίδι...
...σφυρηλατημένο από τον Μαύρο Άρχοντα στις φλόγες στο Βουνό του Χαμού.
Το πήρε ο Ισίλντουρ από το χέρι του ίδιου του Σάουρον.
Ο Μπίλμπο το βρήκε.
-Στη σπηλιά του Γκόλουμ. -Ναι.
Για 60 χρόνια, το Δαχτυλίδι έμενε κοντά στον Μπίλμπο...
...χαρίζοντάς του μακροζωία, επιβραδύνοντας τα γηρατειά.
Αλλά όχι πια, Φρόντο. Το Κακό κινείται στη Μόρντορ.
Το Δαχτυλίδι ξύπνησε.
Άκουσε το κάλεσμα του κυρίου του.
Μα καταστράφηκε. Ο Σάουρον είχε καταστραφεί.
Όχι, Φρόντο.
Το πνεύμα του Σάουρον άντεξε.
Η ζωή του είναι δεμένη με το Δαχτυλίδι, και το Δαχτυλίδι επέζησε.
Ο Σάουρον επέστρεψε.
Κι οι Ορκ του πολλαπλασιάστηκαν.
Το οχυρό του στο Μπαράντ-Ντουρ ξαναχτίστηκε στη Μόρντορ.
Ο Σάουρον θέλει μόνο αυτό το Δαχτυλίδι για ν' απλώσει σκοτάδι παντού.
Ψάχνει να το βρει.
Το αναζητά. Όλη η σκέψη του έχει συγκεντρωθεί σ' αυτό.
Επειδή το Δαχτυλίδι επιθυμεί διακαώς...
...να επιστρέψει στα χέρια του κυρίου του.
Είναι ένα...
...το Δαχτυλίδι κι ο Μαύρος Άρχοντας.
Φρόντο...
...δεν πρέπει να το βρει ποτέ.
Πολύ καλά.
Να το κρύψουμε. Να μη μιλήσουμε ποτέ ξανά γι' αυτό.
Κανείς δεν ξέρει πως είναι εδώ, έτσι;
Ξέρει κανείς, Γκάνταλφ;
Υπήρχε κάποιος που γνώριζε ότι ο Μπίλμπο είχε το Δαχτυλίδι.
Έψαξα παντού να βρω το Γκόλουμ.
Αλλά ο εχθρός τον βρήκε πρώτος.
Δεν ξέρω πόσο τον βασάνισαν.
Μα μέσα από ουρλιαχτά κι ασυναρτησίες κατάφεραν να του αποσπάσουν δυο λέξεις.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
Σάιρ.
Μπάγκινς. Μα αυτό μπορεί να τους οδηγήσει εδώ!
Ποιος είναι;
Πάρ' το, Γκάνταλφ!
-Πάρ' το! -Όχι, Φρόντο.
-Πρέπει να το πάρεις! -Δεν μπορείς να μου το δώσεις!
-Σ' το δίνω! -Μην με βάζεις σε πειρασμό, Φρόντο!
Δεν τολμάω να το πάρω.
Ούτε να το φυλάξω.
Να καταλάβεις, Φρόντο...
...θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω στην επιθυμία να κάνω καλό.
Αλλά μέσα από μένα, μπορεί να βγάλει μια αφάνταστα τρομερή δύναμη.
-Μα δεν μπορεί να μείνει στο Σάιρ! -Όχι.
Δεν μπορεί.
Τι πρέπει να κάνω;
-Πρέπει να φύγεις. Γρήγορα. -Να φύγω, να πάω πού;
Φύγε από το Σάιρ. Πήγαινε στο χωριό Μπρη.
Στο Μπρη.
-Κι εσύ; -Θα σε περιμένω...
...στο χάνι Παιχνιδιάρικο Πόνυ.
-Θα είναι ασφαλές εκεί; -Δεν ξέρω, Φρόντο.
Δεν έχω απαντήσεις.
Πρέπει να δω τον αρχηγό του τάγματός μου. Είναι σοφός και ισχυρός.
Αυτός ξέρει τι πρέπει να γίνει.
Πρέπει να ξεχάσεις το όνομα Μπάγκινς.
Αυτό το όνομα δεν είναι ασφαλές έξω από το Σάιρ.
Ταξίδευε μόνο τη μέρα. Και μακριά από τον δρόμο.
Μπορώ εύκολα να περνώ από τα χωράφια.
Αγαπητέ Φρόντο.
Είναι όντως απίθανα πλάσματα οι Χόμπιτ.
Σ' ένα μήνα έχεις μάθει τα πάντα γι' αυτούς.
Κι όμως, μετά από εκατό χρόνια...
... μπορούν ακόμα να σε ξαφνιάζουν.
Πέσε κάτω.
Ανάθεμά σε, Σαμ Γκάμγκι! Κρυφάκουγες;
Δεν κρυφάκουγα. Στο λόγο μου. Έκοβα το χορτάρι κάτω απ' το παράθυρο.
Λίγο αργά για κλάδεμα, δεν νομίζεις;
-Άκουσα φωνές. -Τι άκουσες; Λέγε!
Τίποτα σημαντικό.
Άκουσα για ένα δαχτυλίδι, έναν Μαύρο Άρχοντα, και...
Παρακαλώ, λυπήσου με. Μην με μεταμορφώσεις σε κάτι φοβερό.
Όχι;
Ίσως όχι.
Σκέφτηκα ότι μπορείς να φανείς χρήσιμος.
Έλα, Σαμ. Μην μένεις πίσω.
Να προσέχετε και οι δυο σας.
Ο εχθρός έχει πολλούς κατασκόπους :
Πουλιά, ζώα.
Είναι ασφαλές;
Αν το φορέσεις...
...θα προσελκύσει τους ανθρώπους του Μαύρου Άρχοντα.
Μην ξεχνάς, Φρόντο...
...το Δαχτυλίδι προσπαθεί να γυρίσει στον κύριό του.
Θέλει να βρεθεί.
Μέχρι εδώ.
Τι θες να πεις;
Μέχρι εδώ έχω φτάσει...
...δεν έχω απομακρυνθεί περισσότερο από το σπίτι, ποτέ.
Έλα, Σαμ.
Θυμήσου τι έλεγε ο Μπίλμπο:
-"Είναι επικίνδυνο, Φρόντο." - "Να βγαίνεις από το κατώφλι σου.
Στο δρόμο, αν δεν σιγουρέψεις το βήμα σου...
...δεν ξέρεις πού μπορεί να σε παρασύρει."
Σαμ.
Ξωτικά του Δάσους.
Πάνε στο λιμάνι πέρα από τους Λευκούς Πύργους.
Στο Δάσος της Σκοτεινιάς.
Αφήνουν τη Μέση-Γη.
Για πάντα.
Δεν ξέρω γιατί...
...νιώθω λύπη μέσα μου.
Όπου κι αν ξαπλώσω με καρφώνουν ρίζες στην πλάτη.
Κλείσε τα μάτια σου...
...και φαντάσου πως ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου...
...πάνω σε μαλακό στρώμα και πουπουλένιο προσκεφάλι.
Δεν γίνεται τίποτα, κε Φρόντο.
Δεν θα καταφέρω να κοιμηθώ εδώ.
Ούτε εγώ, Σαμ.
Καπνός σηκώνεται από το Βουνό του Χαμού.
Η ώρα περνάει.
Και ο Γκρίζος Γκάνταλφ έρχεται στο Ίσενγκαρντ...
...να ζητήσει τη συμβουλή μου.
Αυτός δεν είναι ο λόγος του ερχομού σου;
Παλιέ μου φίλε.
Σάρουμαν.
-Είσαι σίγουρος γι' αυτό; -Πέρα από κάθε αμφιβολία.
Ώστε το Δαχτυλίδι της Ισχύος βρέθηκε.
Μετά από τόσα χρόνια, ήταν στο Σάιρ.
-Κάτω από τη μύτη μου. -Κι όμως, δεν κατάφερες να το δεις.
Η αγάπη σου για το χόρτο έχει θολώσει το μυαλό σου.
Έχουμε χρόνο. Αν βιαστούμε, προλαβαίνουμε ν' αντιμετωπίσουμε τον Σάουρον.
Χρόνο;
Πόσο χρόνο θαρρείς πως έχουμε;
Ο Σάουρον έχει ανακτήσει τη δύναμη που είχε κάποτε.
Δεν μπορεί να πάρει μορφή ακόμα...
...αλλά το πνεύμα του παραμένει ισχυρό.
Κρυμμένος στο κάστρο του, ο Άρχοντας της Μόρντορ τα βλέπει όλα.
Η ματιά του διαπερνά σύννεφα, σκιές, γη και σάρκα.
Ξέρεις για τι πράγμα μιλάω, Γκάνταλφ.
Ένα Μεγάλο Μάτι, δίχως βλέφαρα, τυλιγμένο σε φλόγες.
Το Μάτι του Σάουρον.
Συγκεντρώνει το Κακό κοντά του.
Σύντομα, θα 'χει στρατό ικανό να επιτεθεί στη Μέση-Γη.
Το ξέρεις αυτό;
Πώς;
Το έχω δει.
Το παλαντίρ είναι επικίνδυνο εργαλείο, Σάρουμαν.
Γιατί;
Γιατί να φοβάμαι να το χρησιμοποιήσω;
Δεν βρέθηκαν όλες οι χαμένες πέτρες που τα βλέπουν όλα.
Δεν ξέρουμε ποιος άλλος μπορεί να παρακολουθεί.
Η ώρα περνάει γρήγορα.
Οι δυνάμεις του Σάουρον ήδη κινούνται.
Οι Εννιά έφυγαν από το Μίνας Μόργκουλ.
Οι Εννιά;
Πέρασαν τον ποταμό Ίσεν παραμονή Μεσοκαλόκαιρου...
...μεταμφιεσμένοι σαν μαύροι καβαλάρηδες.
-Έφτασαν στο Σάιρ; -Θα βρουν το Δαχτυλίδι.
Και θα σκοτώσουν τον κάτοχό του.
Φρόντο!
Φαντάστηκες πως μπορεί ένας Χόμπιτ ν' αντισταθεί στη θέληση του Σάουρον;
Κανείς δεν μπορεί.
Ενάντια στην ισχύ της Μόρντορ...
...δεν μπορεί να υπάρξει νίκη.
Πρέπει να τον ακολουθήσουμε, Γκάνταλφ.
Να πάμε με το μέρος του Σάουρον.
Θα ήταν σοφό, φίλε μου.
Πες μου...
...φίλε...
...από πότε ο Μάγος Σάρουμαν εγκατέλειψε τη λογική για την τρέλα;
Σου έδωσα την ευκαιρία...
...να με βοηθήσεις με τη θέλησή σου...
...αλλά εσύ διάλεξες τον δρόμο του πόνου!
Κύριε Φρόντο;
Φρόντο; Φρόντο!
-Νόμιζα πως σ' έχασα. -Μα τι λες τώρα;
-Είναι κάτι που είπε ο Γκάνταλφ. -Τι μακάρι είπε;
"Μην τον χάσεις, Σαμ Γκάμγκι." Και δεν έχω σκοπό να σε χάσω.
Σαμ, είμαστε ακόμα στο Σάιρ. Τι μπορεί να συμβεί;
Φρόντο.
-Μέρι, ο Φρόντο Μπάγκινς! -Γεια σου, Φρόντο.
Άφησέ τον.
Έλα, Φρόντο.
Τι σημαίνει αυτό;
Κλέψατε από τη σοδειά του Μάγκοτ!
Γυρίστε πίσω!
Φύγετε απ' το χωράφι μου!
Την έχετε άσχημα έτσι και σας πιάσω!
Δεν καταλαβαίνω γιατί συγχύστηκε. Μόνο δυο καρότα πήραμε.
Και λίγα λάχανα.
Και τρία σακιά πατάτες την προηγούμενη βδομάδα.
-Και λίγα μανιτάρια, τις προάλλες. -Ναι, Πίπιν. Θέλω να πω πως...
...είναι υπερβολικός.
Τρέξτε!
Παραλίγο.
Νομίζω πως έσπασα κάτι.
Εμπιστεύτηκα έναν Μπράντιμπακ κι έναν Τουκ!
Παράκαμψη κάναμε. Κόψαμε δρόμο.
-Δρόμο για πού; -Μανιτάρια!
Δικό μου αυτό.
Να ένα καλό, Μέρι.
Εδώ έχει ένα καλό, Σαμ.
Λέω να φύγουμε απ' τον δρόμο.
Φύγετε απ' τον δρόμο!
Γρήγορα!
Ησυχία!
Τι ήταν αυτό;
Βλέπεις τίποτα;
Τίποτα.
Τι συμβαίνει;
Ο Μαύρος Καβαλάρης έψαχνε για κάτι. Ή για κάποιον.
Φρόντο;
Κάτω!
Πρέπει να φύγω από το Σάιρ.
Ο Σαμ κι εγώ πρέπει να πάμε στο Μπρη.
Σωστά.
Με το φέρι από το Μπάκλμπερι. Ακολουθήστε με.
Τρέξτε!
Από 'δω! Ακολουθήστε με!
Τρέξτε!
Πάρε το σχοινί, Σαμ!
Φρόντο!
Τρέξε, Φρόντο!
-Τρέξε! -Γρήγορα!
Έλα, Φρόντο!
-Τρέξε! Πιο γρήγορα! -Πήδα!
-Πόσο απέχει το πιο κοντινό πέρασμα; -Η Γέφυρα Μπράντγουαϊν. Είκοσι μίλια.
Ελάτε.
-Τι θέλετε; -Πηγαίνουμε στο Παιχνιδιάρικο Πόνυ.
Χόμπιτ. Τέσσερις Χόμπιτ!
Και εκτός Σάιρ, μάλιστα. Τι γυρεύετε στο Μπρη;
Θέλουμε να μείνουμε στο χάνι. Δεν σε νοιάζει τι γυρεύουμε.
Καλά, νεαρέ. Μην με παρεξηγείς.
Είναι δουλειά μου να ρωτάω όταν πέφτει η νύχτα.
Λένε πως θα 'ρθει κάποιος ξένος.
Πρέπει να 'χω τα μάτια μου δεκατέσσερα.
Φύγετε απ' τη μέση! Προσέχετε πού πατάτε.
Το Παιχνιδιάρικο Πόνυ
Συγγνώμη.
Καλησπέρα, μικροί κύριοι. Σε τι μπορώ να φανώ χρήσιμος;
Αν ζητάτε μέρος να μείνετε, έχουμε άνετα δωμάτια σε μέγεθος χόμπιτ.
Ευχαρίστως να σας εξυπηρετήσουμε, Κύριε...;
Κατωλοφίτης. Λέγομαι Κατωλοφίτης.
-Κατωλοφίτης, μάλιστα. -Είμαστε φίλοι του Γκρίζου Γκάνταλφ.
-Θα του πείτε ότι ήρθαμε; -Του Γκάνταλφ;
Του Γκάνταλφ.
Ω, ναι...
...Θυμάμαι. Ηλικιωμένος κύριος.
Γκρίζα γενειάδα, μυτερό καπέλο.
Έχω έξι μήνες να τον δω.
Τι κάνουμε τώρα;
Σαμ...
...θα έρθει. Θα έρθει.
Φύγε απ' τη μέση!
Τι είναι αυτό;
Αυτό, φίλε μου, είναι μισό κιλό.
Μισό κιλό είναι;
-Θα πάρω ένα. -Ήδη πήρες μισό!
Ο τύπος εκεί σε κοιτάει απ' τη στιγμή που μπήκαμε.
Συγγνώμη.
Αυτός εκεί στη γωνία. Ποιος είναι;
Είναι ένας απ' τους Φύλακες. Είναι επικίνδυνοι, γυρίζουν παντού.
Δεν ξέρω το όνομά του, εμείς εδώ τον ξέρουμε ως Γοργοπόδαρο.
Γοργοπόδαρο.
Μπάγκινς.
Μπάγκινς; Βέβαια, ξέρω κάποιον Μπάγκινς.
Εκεί είναι. Ο Φρόντο Μπάγκινς.
Δεύτερος ξάδερφος, από το σόι της μητέρας μου...
... και τρίτος ξάδερφος....
-Πίπιν! -Ηρέμησε, Φρόντο.
Δεν μπορείς να κρυφτείς.
Σε βλέπω.
Δεν υπάρχει ζωή...
...στο κενό.
Μόνο...
...θάνατος.
Τραβάς πολλή προσοχή πάνω σου, "Κε Κατωλοφίτη."
Τι θέλεις;
Μεγαλύτερη προσοχή. Πρόσεχε αυτό που κουβαλάς.
-Δεν κουβαλάω τίποτα. -Πράγματι.
Μπορώ να κρύβομαι αν θέλω...
...αλλά να εξαφανίζομαι τελείως, είναι σπάνιο χάρισμα.
-Ποιος είσαι; -Φοβάσαι;
Ναι.
Δεν φοβάσαι αρκετά. Ξέρω τι σε βασανίζει.
Άφησέ τον! Αλλιώς χάθηκες, Μακρυπόδη.
Το λέει η καρδιά σου, νεαρέ Χόμπιτ. Αλλά αυτό δεν θα σε σώσει.
Δεν μπορείς να περιμένεις άλλο τον μάγο, Φρόντο.
Έρχονται.
Τι είναι;
Κάποτε ήταν Άνθρωποι.
Μεγάλοι βασιλιάδες Ανθρώπων.
Ο Άρχοντας Σάουρον τους έδωσε εννιά δαχτυλίδια δύναμης.
Τυφλωμένοι από απληστία τα πήραν χωρίς κουβέντα.
Ο ένας μετά τον άλλον, έπεσε στη σκοτεινιά.
Τώρα είναι όλοι σκλάβοι της θέλησής του.
Είναι οι Νάζγκουλ.
Δαχτυλιδοφαντάσματα. Ούτε ζωντανοί ούτε νεκροί.
Συνεχώς νιώθουν...
... την παρουσία του Δαχτυλιδιού...
...κι έλκονται από την ισχύ του Ενός. Ποτέ δεν θα πάψουν να σε κυνηγούν.
-Πού μας πηγαίνεις; -Στην Ερημιά.
Πώς ξέρουμε ότι ο Γοργοπόδαρος είναι φίλος του Γκάνταλφ;
Πιστεύω πως ο υπηρέτης του εχθρού θα ήταν πιο όμορφος...
-...και περισσότερο ύπουλος. -Μοιάζει ύπουλος.
Δεν μπορούμε παρά να τον εμπιστευτούμε.
-Μα πού μας πηγαίνει; -Στο Σχιστό Λαγκάδι, κύριε Γκάμγκι.
-Στο σπίτι του Έλροντ. -Το άκουσες; Στο Σχιστό Λαγκάδι.
Θα δούμε τα Ξωτικά.
-Κύριοι, δεν σταματάμε πριν σκοτεινιάσει. -Και πρόγευμα;
-Φάγατε ήδη πρωινό. -Ναι, φάγαμε ένα.
Δεν θα φάμε δεύτερο;
Δεν νομίζω να ξέρει για το δεύτερο πρωινό, Πιπ.
Κι ενδεκατιανό; Γεύμα; Απογευματινό τσάι; Δείπνο;
-Δεν μπορεί να μην ξέρει αυτά τα γεύματα. -Πολύ αμφιβάλλω.
Πίπιν!
Τι τρώνε όταν δεν βρίσκουν Χόμπιτ;
Ποια είναι αυτή;
Για ποια σιγοτραγουδάς;
Για τη Λούθιεν Τινουβιέλ.
Την Κυρά-Ξωτικό που χάρισε την αγάπη της στον Μπέρεν, έναν θνητό.
Και τι απέγινε;
Πέθανε.
Κοιμήσου, Φρόντο.
Η ισχύς του Ίσενγκαρντ είναι στις διαταγές σου...
...Σάουρον, Άρχοντα της Γης.
Φτιάξε μου έναν στρατό αντάξιο της Μόρντορ.
Τι διαταγές από τη Μόρντορ, άρχοντα; Τι προστάζει το Μάτι;
Έχουμε πολλή δουλειά.
Τα δέντρα είναι γερά, άρχοντα. Οι ρίζες τους βαθιές.
Ξεριζώστε τα όλα.
Αυτός ήταν ο μεγάλος πύργος του Αμόν Σουλ.
Θα ξαποστάσουμε εδώ απόψε.
Αυτά είναι για σας. Να τα φυλάτε καλά.
Πάω να ρίξω μια ματιά.
Μείνετε εδώ.
Η ντομάτα μου έσκασε.
Μπορώ να έχω λίγο μπέικον;
Θέλεις ντομάτα, Σαμ;
-Τι κάνετε;! -Ντομάτες, λουκάνικα, τραγανό μπέικον.
-Σου φυλάξαμε, κε Φρόντο. -Σβήστε τη φωτιά, ανόητοι!
-Σβήστε τη! -Θαύμα! Στάχτη στις ντομάτες μου!
Φύγετε!
Πίσω, δαίμονες!
Φρόντο!
Σαμ.
Γοργοπόδαρε!
-Βοήθησέ τον, Γοργοπόδαρε. -Λαβώθηκε από λεπίδα Μόργκουλ.
Δεν μπορώ να τον γιατρέψω εγώ. Χρειάζεται φάρμακο Ξωτικών.
Γρήγορα!
Θέλουμε έξι μέρες ως το Σχιστό Λαγκάδι! Δεν θα τα καταφέρει!
Κουράγιο, Φρόντο.
Γκάνταλφ!
Δες Φρόντο. Τα τρολ του κυρίου Μπίλμπο.
Κε Φρόντο; Έχει παγώσει.
Θα πεθάνει;
Περνά στον Κόσμο της Σκιάς. Σύντομα θα γίνει Φάντασμα σαν αυτούς.
-Είναι κοντά. -Σαμ, ξέρεις το φυτό Αθέλας;
-Αθέλας; -Το βασιλόχορτο.
Ναι, είναι βότανο.
Θα επιβραδύνει τη δηλητηρίαση. Γρήγορα!
Τι είναι αυτό; Ένας απρόσεχτος Φύλακας;
Φρόντο.
Είμαι η Άργουεν. Ήρθα να σε βοηθήσω.
Άκουσε τη φωνή μου...
Γύρισε πίσω στο φως.
Ποια είναι;
Φρόντο.
-Είναι γυναίκα Ξωτικό. -Σβήνει.
Δεν θ' αντέξει.
Να τον πάμε στον πατέρα μου.
-Δύο μέρες σας γύρευα. -Πού τον πάτε;
Πέντε Δαχτυλιδοφαντάσματα πίσω σου. Δεν ξέρω πού είναι οι άλλοι τέσσερις.
Μείνε με τους Χόμπιτ.- Θα στείλω άλογα για σένα.
Είμαι η πιο γρήγορη. Τον πάω εγώ.
Ο Δρόμος είναι επικίνδυνος.
Τι λένε;
Αν διασχίσω το ποτάμι...
...η δύναμη του λαού μου θα τον προστατεύσει.
Δεν τους φοβάμαι.
Άργουεν...
...πήγαινε γρήγορα. Μην κοιτάξεις πίσω.
Τι κάνεις;! Οι Νάζγκουλ είναι ακόμα έξω!
Παράδωσε τον χόμπιτ, Ξωτικιά!
Αν τον θέλετε, ελάτε να τον πάρετε.
Όχι. Όχι!
Φρόντο, όχι.
Φρόντο, μην αφήνεσαι.
Όχι τώρα.
Όποια χάρη μού έχει δοθεί...
... ας περάσει σ' εκείνον.
Ας του χαριστεί η ζωή.
Ας σωθεί.
-Πού βρίσκομαι; -Είσαι στο σπίτι του Έλροντ.
Κι αν θες να ξέρεις, είναι 24 του Οκτώβρη, δέκα το πρωί.
-Γκάνταλφ! -Ναι, είμαι εδώ.
Κι είσαι τυχερός που 'σαι κι εσύ εδώ.
Λίγες ώρες ακόμα και δεν θα μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.
Αλλά έχεις πολλή δύναμη μέσα σου, αγαπητέ Χόμπιτ.
Τι συνέβη, Γκάνταλφ;
-Γιατί δεν μας συνάντησες; -Λυπάμαι, Φρόντο.
Με καθυστέρησαν.
Μια φιλία με τον Σάρουμαν δεν πρέπει να παραβλέπεται.
Μια κακή πράξη πρέπει να πληρώνεται. Τελείωσε.
Ασπάσου τη δύναμη του Δαχτυλιδιού...
...αλλιώς ασπάσου τον αφανισμό σου!
Υπάρχει μόνο ένας Άρχοντας του Δαχτυλιδιού.
Μόνο ένας μπορεί να το υποτάξει.
Και δεν μοιράζεται την εξουσία.
Ώστε διάλεξες το θάνατο.
Γκάνταλφ; Τι συμβαίνει;
Τίποτα, Φρόντο.
Φρόντο!
-Σαμ. -Ευτυχώς, ξύπνησες!
Ο Σαμ δεν έφυγε απ' το πλευρό σου.
Ανησυχούσαμε πολύ για σένα. Σωστά, κε Γκάνταλφ;
Χάρη στον Άρχοντα Έλροντ, αρχίζεις να αναρρώνεις.
Καλωσόρισες στο Σχιστό Λαγκάδι, Φρόντο Μπάγκινς.
-Μπίλμπο! -Γεια σου, Φρόντο, παιδί μου.
Μπίλμπο.
"Εκεί και Πίσω Πάλι.
Ο Χόμπιτ, του Μπίλμπο Μπάγκινς. "
-Είναι θαυμάσιο. -Ήθελα να πάω πίσω...
...να περιπλανηθώ στα Δάση...
...να επισκεφτώ την Κοιλάδα της Λίμνης...
...να ξαναδώ τα Βουνά της Μοναξιάς.
Αλλά, φαίνεται, πως τελικά με πρόλαβε ο χρόνος.
το Σάιρ
Μου λείπει το Σάιρ.
Σαν παιδί, φανταζόμουν πως ήμουν κάπου αλλού, μακριά.
Κάπου μαζί σου, σε μια περιπέτειά σου.
Αλλά η δική μου περιπέτεια τελικά ήταν πολύ διαφορετική.
Δεν είμαι σαν εσένα, Μπίλμπο.
Αγαπητό μου παιδί.
-Λοιπόν, τι ξέχασα; -Ετοιμάστηκες κιόλας;
Πού βρίσκεις το κακό;
-Δεν ήθελες να δεις τα Ξωτικά; -Ναι.
-Το ήθελες όσο τίποτε άλλο. -Σωστά.
Απλά....
Κάναμε αυτό που ήθελε ο Γκάνταλφ, έτσι;
Φέραμε το Δαχτυλίδι στο Σχιστό Λαγκάδι. Σκέφτηκα...
...ότι θα φεύγαμε σύντομα, τώρα που είσαι καλύτερα.
Για το σπίτι.
Έχεις δίκιο, Σαμ.
Κάναμε αυτό που αναλάβαμε.
Το Δαχτυλίδι θα είναι ασφαλές στο Λαγκάδι.
Είμαι έτοιμος να γυρίσω πίσω.
Ανακτά τις δυνάμεις του.
Αυτή η πληγή δεν θα γιατρευτεί ποτέ τελείως. Θα την κουβαλά για πάντα.
Κι όμως ήρθε ως εδώ με το Δαχτυλίδι...
...ο Χόμπιτ έδειξε απίστευτη αντοχή στο Κακό.
Είναι ένα βάρος που δεν έπρεπε να σηκώσει.
-Δεν θα του ζητήσουμε περισσότερα. -Γκάνταλφ, ο εχθρός κινείται.
Ο Σάουρον συγκεντρώνει δυνάμεις Ανατολικά. Το Μάτι του έχει καρφωθεί στο Σχιστό Λαγκάδι.
Κι ο Σάρουμαν, όπως μου λες, μας πρόδωσε.
Η λίστα των συμμάχων μας μικραίνει.
Η προδοσία του είναι πολύ πιο σοβαρή.
Με μάγια, ο Σάρουμαν διασταύρωσε Ορκ και γκόμπλιν.
Φτιάχνει στρατό στα σπήλαια του Ίσενγκαρντ.
Έναν στρατό που κινείται στο φως του ηλίου με μεγάλη ταχύτητα.
Ο Σάρουμαν έρχεται για το Δαχτυλίδι.
Αυτό το κακό δεν μπορεί να επισκιαστεί από τη δύναμη των Ξωτικών.
Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε και τη Μόρντορ και το Ίσενγκαρντ!
Γκάνταλφ...
...το Δαχτυλίδι δεν μπορεί να μείνει εδώ.
Ο κίνδυνος απειλεί όλη τη Μέση-Γη.
Πρέπει να αποφασίσουν τώρα τη λήξη του.
Η εποχή των Ξωτικών τελείωσε. Οι δικοί μου φεύγουν.
Ποιος θα σε φροντίσει όταν φύγουμε; Οι Νάνοι;
Κρύβονται στα βουνά αναζητώντας πλούτη. Δεν νοιάζονται για τα βάσανα των άλλων.
Η μόνη ελπίδα μας είναι οι Άνθρωποι.
Οι Άνθρωποι;
Οι Άνθρωποι είναι αδύναμοι. Η φυλή τους ξεπέφτει.
Το αίμα του Νούμενορ χύθηκε, η περηφάνια του ξεχάστηκε.
Χάρη στους Ανθρώπους το Δαχτυλίδι ζει.
Ήμουν εκεί, Γκάνταλφ.
Ήμουν εκεί πριν 3000 χρόνια...
...όταν ο Ισίλντουρ πήρε το Δαχτυλίδι.
Ήμουν εκεί τη μέρα που η δύναμη των Ανθρώπων εξασθένησε.
Ισίλντουρ, γρήγορα! Ακολούθησέ με.
Οδήγησα τον Ισίλντουρ στα έγκατα του Βουνού του Χαμού...
...εκεί όπου σφυρηλατήθηκε το Δαχτυλίδι, μόνο εκεί μπορούσε να καταστραφεί.
Ρίξ' το στη φωτιά!
-Κατάστρεψέ το! -Όχι.
Ισίλντουρ!
Έπρεπε να τελειώσει εκείνη τη μέρα, μα το κακό άντεξε.
Ο Ισίλντουρ κράτησε το Δαχτυλίδι. Η διαδοχή των βασιλέων λύθηκε.
Κι ο κόσμος των Ανθρώπων έχασε τη δύναμη του.
-Σκορπίστηκαν, έμειναν δίχως αρχηγό. -Είναι κάποιος που μπορεί να τους ενώσει.
Κάποιος που μπορεί να διεκδικήσει το θρόνο της Γκόντορ.
Εγκατέλειψε αυτή την αποστολή πριν πολλά χρόνια.
Προτίμησε την εξορία.
Δεν είσαι Ξωτικό.
Οι Άνθρωποι του Νότου είναι καλοδεχούμενοι εδώ.
-Ποιος είσαι; -Είμαι φίλος του Γκρίζου Γκάνταλφ.
Τότε μοιραζόμαστε τον ίδιο σκοπό...
...φίλε.
Τα κομμάτια του Σπαθιού.
Η λεπίδα που έκοψε το Δαχτυλίδι από το χέρι του Σάουρον.
Είναι ακόμα κοφτερή.
Αλλά δεν είναι παρά ένα σπασμένο κειμήλιο.
Γιατί φοβάσαι το παρελθόν;
Είσαι διάδοχος του Ισίλντουρ, όχι ο ίδιος ο Ισίλντουρ.
Δεν είσαι δεμένος με τη μοίρα του.
Στις φλέβες μου κυλά το ίδιο αίμα.
Η ίδια αδυναμία.
Έχει φτάσει η ώρα σου.
Θα αντιμετωπίσεις το ίδιο κακό. Και θα το νικήσεις.
Η Σκιά δεν μας νίκησε ακόμα.
Ούτε εσένα... ούτε εμένα.
Θυμάσαι την πρώτη συνάντησή μας;
Νόμιζα πως ξεστράτισα σ' ένα όνειρο.
Πέρασαν χρόνια πολλά.
Τότε δεν είχες τις έγνοιες που έχεις τώρα.
Θυμάσαι τι σου είχα πει;
Θα δενόσουν μαζί μου, είπες...
...αφήνοντας την αθάνατη ζωή του λαού σου.
Το λέω ακόμα αυτό.
Προτιμώ να μοιραστώ μαζί σου μια ζωή...
...παρά να ζήσω μόνη τις Εποχές αυτού του κόσμου.
Διαλέγω μια θνητή ζωή.
-Δεν μπορείς να μου το δώσεις. -Είναι δικό μου και το δίνω όπου θέλω...
...όπως και την καρδιά μου.
Ξένοι από τόπους μακρινούς, φίλοι παλιοί...
...σας κάλεσα εδώ για ν' απαντήσετε στην απειλή της Μόρντορ.
Η Μέση-Γη απειλείται με αφανισμό. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει.
Ή θα ενωθείτε, ή θα πεθάνετε.
Αυτή είναι η μοίρα όλων των φυλών, ο αφανισμός.
Φέρε το Δαχτυλίδι, Φρόντο.
Ώστε είναι αλήθεια.
Σ' ένα όνειρο...
...είδα τον ουρανό στην Ανατολή να σκοτεινιάζει...
...μα στη Δύση σιγόφεγγε ένα φως αχνό.
Άκουσα μια φωνή να φωνάζει:
"Το Μοιραίο είναι κοντά.
Ο Χαμός του Ισίλντουρ θα ξυπνήσει."
Ο Χαμός του Ισίλντουρ.
Μπόρομιρ!
Ποτέ κανείς δεν ξεστόμισε τέτοια λόγια στο Ίμλαντρις.
Δεν ζητώ τη συγγνώμη σου, Άρχοντα Έλροντ...
...τα μαύρα λόγια της Μόρντορ...
...ίσως είναι γνωστά...
...απ' άκρη σ' άκρη στη Δύση!
Το Δαχτυλίδι είναι σατανικό.
Είχα χάρισμα.
Δώρο στους εχθρούς της Μόρντορ.
Γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε το Δαχτυλίδι;
Χρόνια πολλά ο πατέρας μου Επιτηρητής της Γκόντορ...
...πολεμούσε τις δυνάμεις της Μόρντορ. Χάρη στο αίμα του λαού μας...
...οι τόποι σας είναι ασφαλείς.
Δώσε στην Γκόντορ το όπλο του εχθρού της. Ας το στρέψουμε εναντίον του.
Δεν μπορείς να το να το χειριστείς. Κανείς μας δεν μπορεί.
Το Ένα υπακούει μόνο στον Σάουρον. Δεν γνωρίζει άλλον αφέντη.
Τι ξέρει ένας Φύλακας γι' αυτό το θέμα;
Δεν είναι απλός Φύλακας.
Είναι ο Άραγκορν, γιος του Άραθορν.
Του οφείλεις την πίστη σου.
Ο Άραγκορν.
Ο κληρονόμος του Ισίλντουρ;
Και διάδοχος του θρόνου της Γκόντορ.
Κάθισε κάτω, Λέγκολας.
Η Γκόντορ δεν έχει βασιλιά.
Η Γκόντορ δεν χρειάζεται βασιλιά.
Ο Άραγκορν έχει δίκιο. Δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε.
Μόνο μια επιλογή υπάρχει.
Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί.
Τι περιμένουμε;
Το Δαχτυλίδι δεν μπορεί να καταστραφεί Γκίμλι, γιε του Γκλόιν...
... με καμιά από τις τέχνες που κατέχουμε.
Το Δαχτυλίδι σφυρηλατήθηκε στις φλόγες του Βουνού του Χαμού.
Μόνο εκεί μπορεί να καταστραφεί.
Πρέπει να οδηγηθεί στα έγκατα της Μόρντορ...
... και να ριχτεί στο πύρινο χάσμα από το οποίο προήλθε.
Ένας από εσάς...
...πρέπει να το κάνει αυτό.
Δεν είναι εύκολο να πάει κανείς στη Μόρντορ.
Οι Μαύρες Πύλες της δεν φυλάσσονται μόνο από Ορκ.
Υπάρχει άγρυπνο κακό εκεί.
Το Μεγάλο Μάτι παρατηρεί.
Είναι μια άγονη γη...
...σαθρή από φωτιά, και στάχτη.
Ως κι ο αέρας που αναπνέεις είναι δηλητηριασμένος.
Ούτε με στρατό ολόκληρο δεν μπορείς να πας εκεί. Είναι ανοησία.
Δεν ακούσατε τι είπε ο Έλροντ; Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί.
Και θα το κάνεις εσύ αυτό, υποθέτω!
Αν αποτύχουμε, τι γίνεται; Αν ο Σάουρον πάρει πίσω αυτό που του ανήκει;
Κάλλιο να πεθάνω πριν δω το Δαχτυλίδι σε χέρια Ξωτικού!
Κανείς δεν εμπιστεύεται τα Ξωτικά!
Δεν καταλαβαίνετε; Όσο διαφωνείτε μεταξύ σας, η δύναμη του Σάουρον μεγαλώνει!
Κανείς δεν ξεφεύγει απ' αυτή! Θα πεθάνετε όλοι!
Θα το πάω εγώ.
Θα πάω το Δαχτυλίδι στη Μόρντορ.
Αν και...
...δεν ξέρω τον δρόμο.
Θα σε βοηθήσω εγώ να σηκώσεις αυτό το φορτίο, Φρόντο Μπάγκινς...
...για όσο πρέπει να το κρατάς.
Αν μπορώ να σε προστατεύσω με τη ζωή ή το θάνατό μου...
...θα το κάνω.
Πάρε το σπαθί μου.
Πάρε το τόξο μου.
Και το τσεκούρι μου.
Κρατάς τις τύχες όλων μας, μικρούλη.
Αν αυτή είναι η επιθυμία του Συμβουλίου...
...η Γκόντορ θα φροντίσει να εκπληρωθεί.
-Ο Φρόντο δεν πάει πουθενά χωρίς εμένα. -Είναι δύσκολο να σας χωρίσω...
...παρόλο που εκείνος κλήθηκε σε μυστικό συμβούλιο, και όχι εσύ.
Θα 'ρθουμε κι εμείς!
Μόνο αν μας κλείσετε σε σακί μπορείτε να μας εμποδίσετε.
Χρειάζεστε άτομα με ευφυΐα για μια τέτοια...
...αποστολή.
Αναζήτηση.
Τελοσπάντων.
Τότε εσύ αποκλείεσαι, Πιπ.
Εννιά σύντροφοι.
Έτσι θα γίνει.
Θα είστε η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού.
Θαυμάσια!
Πού θα πάμε;
Ήθελε να σώσει το παιδί της...
νόμισε πως θα 'σουν ασφαλής στο Σχιστό Λαγκάδι.
Αλλά μέσα της, η μητέρα σου ήξερε πως θα 'σαι κυνηγημένος για πάντα.
Ότι δεν θα γλίτωνες ποτέ από τη μοίρα σου.
Τα Ξωτικά μπορούν να ξαναφτιάξουν το σπαθί των βασιλιάδων...
...αλλά μόνο εσύ μπορείς να το κραδαίνεις.
Δεν θέλω αυτήν τη δύναμη.
Ποτέ δεν τη ζήτησα.
Είσαι ο τελευταίος μιας γενιάς. Δεν υπάρχει άλλος.
Το παλιό σπαθί μου! Το Κεντρί.
Ορίστε, πάρ' το. Πάρ' το.
-Είναι πολύ ελαφρύ. -Ναι. Το έφτιαξαν Ξωτικά.
Η λεπίδα γίνεται γαλάζια όταν πλησιάζουν Ορκ.
Τέτοιες στιγμές, νεαρέ μου, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός.
Να κάτι πολύ όμορφο.
Φτιαγμένο από Μίθριλ.
Ελαφρύ σαν πούπουλο, και σκληρό σαν δράκου φολίδα.
Θέλω να σε δω να το φοράς.
Το παλιό δαχτυλίδι μου.
Θέλω τόσο πολύ...
...να το κρατήσω για τελευταία φορά.
Συγγνώμη που σε έφερα σ' αυτή τη θέση, παιδί μου.
Λυπάμαι που πρέπει εσύ να κουβαλήσεις αυτό το φορτίο.
Σου ζητώ συγγνώμη για όλα.
Ο Δαχτυλιδοκουβαλητής φεύγει προς Αναζήτηση του Βουνού του Χαμού.
Εσείς που ταξιδεύετε μαζί του, κανένας όρκος...
...ή δέσμευση δεν σας υποχρεώνει να κάνετε κάτι παρά τη θέλησή σας.
Στο καλό. Πετύχετε το σκοπό σας.
Είθε οι ευλογίες Ξωτικών και Ανθρώπων...
... και όλων των Ελεύθερων Λαών να σας συνοδεύουν.
Η Συντροφιά αναμένει τον Δαχτυλιδοκουβαλητή.
Η Μόρντορ, Γκάνταλφ, είναι αριστερά ή δεξιά;
Αριστερά.
Πρέπει να ακολουθήσουμε πορεία, δυτικά των Ομιχλιασμένων Βουνών για 40 ημέρες.
Αν έχουμε τύχη, θα βρούμε το Άνοιγμα του Ροάν ανοιχτό.
Από 'κει, ο δρόμος στρίβει ανατολικά για Μόρντορ.
Δύο, ένα, πέντε. Καλά! Πολύ καλά.
Κουνήσου.
-Μια χαρά είσαι, Πίπιν. -Ευχαριστώ.
Πιο γρήγορα!
Αν ζητούσε κανείς τη γνώμη μου, που δεν πρόκειται...
...θα 'λεγα ότι ακολουθούμε τον μακρινό δρόμο.
Γκάνταλφ, μπορούμε να περάσουμε από το Ορυχεία της Μόρια.
Ο ξάδελφός μου Μπάλιν θα μας υποδεχτεί βασιλικά.
Όχι, δεν θα πάμε από τη Μόρια, παρά μόνο σε έσχατη λύση.
Συγγνώμη!
Πιάσ' τον!
-Για το Σάιρ! -Κράτα τον κάτω, Μέρι!
Κύριοι, αρκετά.
Χτύπησες το χέρι μου! Το χέρι μου!
-Τι είναι αυτό; -Τίποτα. Ένα σύννεφο.
Κινείται γρήγορα.
Κόντρα στον άνεμο.
-Κρεμπέιν από το Ντάνλαντ! -Κρυφτείτε!
-Γρήγορα! -Καλυφθείτε!
Κατάσκοποι του Σάρουμαν.
Το νότιο πέρασμα παρακολουθείται.
Πρέπει να πάμε από το Καράντρας.
Φρόντο!
Μπόρομιρ.
Παράξενη η μοίρα μας. Τόσα βάσανα κι αμφιβολία...
...για ένα τόσο μικρό πράγμα.
Ένα τόσο δα πραγματάκι.
Μπόρομιρ!
Δώσε το Δαχτυλίδι στον Φρόντο.
Όπως επιθυμείς.
Δεν με νοιάζει.
Γκάνταλφ, προσπαθείς να τους περάσεις από το Καράντρας.
Αν αποτύχει το σχέδιο, τότε τι θα κάνεις;
Αν το βουνό σε νικήσει...
... θα τολμήσεις να πάρεις πιο επικίνδυνο δρόμο,
Ακούγεται μια θανατερή φωνή στον αέρα.
Είναι ο Σάρουμαν!
Προσπαθεί να ρίξει κάτω το βουνό! Πρέπει να γυρίσουμε πίσω, Γκάνταλφ!
Όχι!
Πρέπει να φύγουμε απ' το βουνό!
Να πάμε στο Άνοιγμα του Ροάν κι από κει δυτικά για την πόλη μου!
Το Άνοιγμα του Ροάν θα μας φέρει κοντά στο Ίσενγκαρντ!
Δεν μπορούμε να περάσουμε από τις κορυφές. Θα πάμε απ' τα ριζά.
Ας πάμε από τα Ορυχεία της Μόρια.
Μόρια. Φοβάσαι να πας σ' αυτά τα ορυχεία.
Οι Νάνοι έσκαψαν άπληστα και πολύ βαθιά.
Ξέρεις τι ξύπνησαν μέσα στα σκοτάδια του Καζάντ-ντουμ.
Σκιά και φωτιά.
Ας αποφασίσει ο Δαχτυλιδοκουβαλητής.
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ!
Θα είναι το τέλος των Χόμπιτ.
Φρόντο;
Θα περάσουμε από τα ορυχεία.
Ας γίνει έτσι.
Φρόντο, έλα να βοηθήσεις έναν γεροντάκο.
Πώς είναι ο ώμος σου;
-Καλύτερα από πριν. -Και το Δαχτυλίδι;
Νιώθεις τη δύναμή του να μεγαλώνει, ναι;
Το ένιωσα κι εγώ. Πρέπει να προσέχεις τώρα.
Το Κακό θα σε προκαλέσει έξω από τη Συντροφιά.
Και, πολύ φοβάμαι κι από μέσα.
-Τότε ποιον να εμπιστευτώ; -Εμπιστεύσου τον εαυτό σου.
Πίστεψε στις δυνάμεις σου.
-Τι εννοείς; -Υπάρχουν πολλές δυνάμεις στον κόσμο...
...για το καλό ή το κακό.
Δυνάμεις ανώτερες από μένα.
Κι άλλες δυνάμεις που ακόμα δεν αντιμετώπισα.
Τα τείχη...
...της Μόρια.
Οι Πύλες δεν φαίνονται όταν κλείνουν.
Ούτε οι ίδιοι οι Νάνοι δεν τις βρίσκουν σαν ξεχαστούν τα μυστικά τους.
Γιατί δεν με ξαφνιάζει αυτό;
Για να δούμε.
Ιθίλντιν.
Καθρεφτίζει μόνο το φως των άστρων και του φεγγαριού.
Γράφει, "Οι Πύλες του Ντούριν, Άρχοντα της Μόρια.
-Λέγε, φίλε, και προχώρησε." -Τι σημαίνει άραγε αυτό;
Απλό. Αν είσαι φίλος, λες το σύνθημα κι η πύλη ανοίγει.
Δεν γίνεται τίποτα.
Κάποτε γνώριζα όλα τα ξόρκια σε όλες τις γλώσσες των Ξωτικών...
...των Ανθρώπων και των Ορκ.
Και τι γίνεται τώρα;
Χτύπα το κεφάλι σου στις πέτρες, Πέρεγκριν Τουκ!
Κι αν δεν καταφέρεις να τις ρίξεις...
... και να γλιτώσω κι εγώ από τις ανόητες ερωτήσεις σου...
...τότε θα προσπαθήσω να βρω το παρασύνθημα.
Τα Ορυχεία δεν είναι μέρος για πόνυ.
-Ακόμα και για γενναίο πόνυ σαν τον Μπιλ. -Αντίο, Μπιλ.
Φύγε, Μπιλ. Φύγε.
Μην στεναχωριέσαι, Σαμ, ξέρει το δρόμο να γυρίσει σπίτι.
Μην ταράζεις το νερό.
Είναι μάταιο.
Είναι αίνιγμα.
"Λέγε 'φίλος' και προχώρησε."
Πώς λένε "φίλος" στη γλώσσα των Ξωτικών ;
Μέλον.
Σύντομα, άρχοντα Ξωτικό, θα απολαμβάνεις τη φημισμένη φιλοξενία των Νάνων.
Πύρινες φλόγες, μπίρα βύνης, και μεστό κρέας κομμένο απ' το κόκαλο!
Αυτό, φίλε μου, είναι το σπίτι του ξαδέρφού μου του Μπάλιν.
Και το λένε ορυχείο.
Ορυχείο!
Αυτό δεν είναι ορυχείο. Είναι τάφος.
Όχι...
Όχι!
Γκόμπλινς.
Πάμε στο Άνοιγμα του Ροάν. Δεν έπρεπε να 'ρθουμε εδώ.
Φύγετε από δω τώρα! Φύγετε!
-Φρόντο! -Βοήθεια!
Γοργοπόδαρε!
-Βοήθεια! -Ξεφορτωθείτε τον!
Άραγκορν!
Φρόντο!
Στα ορυχεία!
-Λέγκολας! -Στη σπηλιά!
Τρέξτε!
Δεν έχουμε άλλη λύση.
Θα αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι της Μόρια.
Να προσέχετε.
Υπάρχουν πιο παλιά και πιο μοχθηρά πλάσματα από τους Ορκ...
...στα έγκατα του κόσμου.
Ησυχία τώρα. Είναι τέσσερις μέρες ταξίδι για την άλλη μεριά.
Ας ελπίσουμε πως η παρουσία μας θα περάσει απαρατήρητη.
Ο πλούτος της Μόρια δεν ήταν το χρυσάφι...
...ούτε τα πετράδια...
...αλλά το μίθριλ.
Ο Μπίλμπο είχε ένα θώρακα με κρίκους από μίθριλ, που του χάρισε ο Θόριν.
-Πολύ ευγενικό δώρο. -Ναι.
Δεν του το είπα ποτέ...
...αλλά η αξία του ήταν μεγαλύτερη από του Σάιρ.
Πίπιν.
Δεν έχω μνήμη απ' αυτό το μέρος.
-Χαθήκαμε; -Όχι.
-Μάλλον χαθήκαμε. -Ο Γκάνταλφ σκέφτεται.
-Μέρι; -Τι;
Πεινάω.
-Κάτι είναι εκεί κάτω. -Είναι Γκόλουμ.
-Γκόλουμ; -Μας ακολουθεί εδώ και τρεις μέρες.
-Ξέφυγε από τα κάτεργα του Μπαράντ-ντουρ; -Ξέφυγε...
...ή τον άφησαν ελεύθερο.
Τώρα το Δαχτυλίδι τον έφερε εδώ.
Δεν θα ξεπεράσει ποτέ την ανάγκη του γι' αυτό.
Μισεί κι αγαπά το Δαχτυλίδι, όσο μισεί κι αγαπά τον ίδιο του τον εαυτό.
Η ζωή του Σμήγκολ είναι λυπητερή ιστορία.
Ναι, κάποτε τον έλεγαν Σμήγκολ. Πριν τον βρει το Δαχτυλίδι.
Πριν τον οδηγήσει στην τρέλα.
Κρίμα που δεν τον σκότωσε ο Μπίλμπο όταν του δόθηκε η ευκαιρία.
Κρίμα;
Ο οίκτος συγκράτησε το χέρι του Μπίλμπο.
Πολλοί που ζουν αξίζει να πεθάνουν. Πολλοί που πεθαίνουν αξίζει να ζουν.
Μπορείς να τους τα δώσεις αυτά, Φρόντο;
Μη βιάζεσαι να κρίνεις ποιος πρέπει να ζει και ποιος να πεθαίνει.
Ακόμα κι οι πιο σοφοί δεν μπορούν να δουν το τέλος.
Πιστεύω ότι το Γκόλουμ έχει έναν ακόμα ρόλο να παίξει, για καλό ή για κακό...
...πριν τελειώσουν όλα.
Ο οίκτος του Μπίλμπο ίσως ορίσει τη μοίρα πολλών.
Μακάρι να μην είχε έρθει ποτέ σε μένα το Δαχτυλίδι.
Μακάρι να μην είχε συμβεί τίποτα απ' όλα αυτά.
Το ίδιο λένε όλοι όσοι ζουν τέτοιες ώρες. Όμως αυτό δεν θα το αποφασίσουν οι ίδιοι.
Αυτό που πρέπει να σκεφτούμε είναι τι θα κάνουμε με το χρόνο που μας έχει δοθεί.
Υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις στον κόσμο, Φρόντο, πέρα από τη βούληση του Κακού.
Ήταν γραφτό να βρει το Δαχτυλίδι ο Μπίλμπο.
Όπως ήταν γραφτό να το πάρεις εσύ.
Κι αυτή είναι μια ενθαρρυντική σκέψη.
Από δω είναι.
-Θυμήθηκε. -Όχι.
Μα ο αέρας δεν μυρίζει πολύ άσχημα εδώ κάτω.
Αν αμφιβάλλεις, Μέρι, πάντα να πιστεύεις τη μύτη σου.
Ας διακινδυνεύσω λίγο φως ακόμα.
Ιδού...
...το μεγάλο βασίλειο και η Νανόπολη του Καζάντ-ντουμ.
Είναι χάρμα οφθαλμού, το δίχως άλλο.
Γκίμλι!
Όχι!
Ω, όχι.
Όχι.
"Εδώ αναπαύεται ο Μπάλιν...
...γιος του Φούντιν...
... Άρχοντας της Μόρια."
Ώστε είναι νεκρός.
Όπως φοβόμουν.
Πρέπει να προχωρήσουμε. Μη χρονοτριβούμε.
"Έχουν καταλάβει τη γέφυρα και τη δεύτερη αίθουσα.
Οχυρώσαμε τις πύλες...
...αλλά δεν θ' αντέξουμε πολύ.
Το έδαφος τρέμει.
Τύμπανα...
...τύμπανα από βαθιά.
Δεν μπορούμε να βγούμε.
Μια Σκιά κινείται στο σκοτάδι.
Δεν μπορούμε να βγούμε έξω.
Έρχονται."
Ηλίθιε Τουκ!
Την άλλη φορά πέσε ο ίδιος στην τρύπα, να μας απαλλάξεις από την ηλιθιότητά σου.
Φρόντο!
Ορκς.
Πίσω! Μην χάσετε τον Γκάνταλφ!
Έχουν έναν γίγαντα.
Ας έρθουν!
Υπάρχει ένας Νάνος στη Μόρια που είναι ακόμα ζωντανός.
Νομίζω πως το συνήθισα.
Φρόντο!
Άραγκορν! Άραγκορν!
Φρόντο!
Ω, όχι.
Είναι ζωντανός.
Καλά είμαι. Δεν πληγώθηκα.
Έπρεπε να 'χες πεθάνει.
Αυτή η λόγχη θα τρυπούσε κι αγριογούρουνο.
Τελικά αυτός ο Χόμπιτ δεν είναι όπως δείχνει.
Μίθριλ.
Είσαι γεμάτος εκπλήξεις, Κύριε Μπάγκινς.
Στη Γέφυρα του Καζάντ-ντουμ!
Από δω!
Τι διάβολος είναι τούτος πάλι;
Ο Μπάλρογκ.
Δαίμονας του αρχαίου κόσμου.
Αυτός ο εχθρός σας νικάει όλους.
Τρέξτε!
Γρήγορα!
Γκάνταλφ.
Οδήγησέ εσύ, Άραγκορν.
Η γέφυρα είναι κοντά.
Κάνε ό,τι λέω! Τα σπαθιά είναι άχρηστα εδώ.
Γκάνταλφ!
Μέρι! Πίπιν!
Σαμ!
Κανείς δεν πετάει έναν Νάνο.
Όχι απ' τα γένια!
Ήρεμα.
Στάσου!
Κρατήσου!
Σκύψε μπροστά!
Σιγά.
Έλα!
Τώρα!
Πάνω απ' τη γέφυρα!
Πέτα!
Δεν μπορείς να περάσεις!
Γκάνταλφ!
Είμαι υπηρέτης της Μυστικής Φωτιάς, εξουσιαστής της φλόγας της Άνορ.
Η σκοτεινή φωτιά δεν θα σε ωφελήσει, φλόγα του Ουντούν!
Γύρνα πίσω στη Σκιά.
Δεν θα περάσεις!
-Όχι! Όχι! -Γκάνταλφ!
Πετάξτε, ανόητοι!
Όχι!
Άραγκορν!
Λέγκολας, σήκωσέ τους.
Δώσ' τους ένα λεπτό, αλίμονο!
Πριν νυχτώσει, οι λόφοι θα πλημμυρίσουν από Ορκς.
Πρέπει να πάμε στο Δάσος του Λοθλόριεν.
Έλα, Μπόρομιρ. Λέγκολας. Γκίμλι, σηκώστε τους.
Όρθιος, Σαμ.
Φρόντο;
Φρόντο!
Μείνετε κοντά, νεαροί Χόμπιτ!
Λένε πως στο δάσος ζει μια φοβερή μάγισσα.
Μια μάγισσα-Ξωτικό...
... με απίστευτη δύναμη.
Όποιος ρίξει το βλέμμα του πάνω της...
... κυριεύεται απ' τα μάγια της.
Φρόντο!
Και χάνεται για πάντα.
Ο ερχομός σου εδώ θα σημάνει τον αφανισμό μας.
Φέρνεις μεγάλο κακό, Δαχτυλιδοκουβαλητή.
Κε Φρόντο;
Να ένας Νάνος που δεν θα παγιδεύσει πολύ εύκολα.
Έχω μάτια γερακιού κι αυτιά αλεπούς.
Ο Νάνος ανασαίνει τόσο βαριά, που τον πετυχαίνουμε και στα τυφλά.
Καλωσόρισες Λέγκολας, γιε του Θράντουιλ.
Η Συντροφιά σας χρωστά ευγνωμοσύνη.
Άραγκορν του Ντούνενταϊν...
δεν μας είσαι άγνωστος.
Αρκετά με τις θρυλικές ευγένειες των Ξωτικών!
Μίλα με λόγια που καταλαβαίνουμε όλοι!
Δεν συναναστρεφόμαστε Νάνους μετά τις Παλιές Μέρες.
Θες να μάθεις τη γνώμη του Νάνου πάνω σ' αυτό;
Καθόλου ευγενικό αυτό.
Φέρνεις μεγάλο κακό μαζί σου.
Δεν μπορείς να προχωρήσεις άλλο.
Ο θάνατος του Γκάνταλφ δεν ήταν μάταιος.
Δεν θα 'θελε να χάσεις την ελπίδα.
Κουβαλάς μεγάλο φορτίο, Φρόντο.
Μην κουβαλήσεις και το φορτίο των νεκρών.
Ακολουθήστε με.
Κάρας Γκάλαντον.
Η πόλη των Γκαλάντριμ.
Το βασίλειο του Άρχοντα Κέλεμπορν και της Γκαλάντριελ, Κυράς του Φωτός.
Ο εχθρός γνωρίζει πως ήρθατε εδώ.
Αν ελπίζατε για μυστικότητα η ελπίδα σας χάθηκε.
Βλέπω οχτώ εδώ, αν και απ' το Σχιστό Λαγκάδι ξεκινήσατε εννέα.
Πού είναι ο Γκάνταλφ;
Επιθυμώ πολύ να του μιλήσω.
Δεν μπορώ να τον δω πια από μακριά.
Ο Γκρίζος Γκάνταλφ δεν πέρασε τα όρια αυτής της πόλης.
Έπεσε στη Σκιά.
Τον καταβρόχθισε η Σκιά και η φωτιά.
Ο Μπάλρονγκ του Μόργκοθ.
Πέσαμε άσκοπα στον ιστό της Μόρια.
Τα έργα της ζωής του Γκάνταλφ δεν έγιναν ποτέ χωρίς σκοπό.
Δεν γνωρίζουμε ακόμα τον σκοπό του.
Μην αφήνεις την κενότητα του Καζάντ-ντουμ να κυριεύει την καρδιά σου...
... Γκίμλι, γιε του Γκλόιν.
Ο κόσμος έγινε επικίνδυνος...
... κι απ' άκρη σ' άκρη...
...η αγάπη κι η θλίψη γίνεται ένα.
Τι θ' απογίνει τώρα η Συντροφιά;
Χωρίς τον Γκάνταλφ, χάθηκε η ελπίδα.
Η αναζήτηση βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού.
Ένα μικρό λάθος αρκεί για ν ' αποτύχουμε...
...για να καταστραφούνε όλα.
Κι όμως η ελπίδα μένει ζωντανή όσο η Ο μάδα είναι πιστή.
Μην ταράζεις την καρδιά σου. Πήγαινε ν ' αναπαυθείς...
...γιατί είσαι αποκαμωμένος από τη θλίψη και τον κόπο.
Απόψε, θα κοιμηθείς....
Καλωσόρισες, Φρόντο από το Σάιρ...
...εσύ που έχεις δει το Μάτι!
Ένας θρήνος για τον Γκάνταλφ.
Τι λένε γι' αυτόν ;
Δεν έχω το κουράγιο να σου πω.
Για μένα, η θλίψη είναι ακόμα πολύ νωπή.
Δεν λένε τίποτα για τα πυροτεχνήματα.
Αρμόζει ένα τετράστιχο γι' αυτά.
Πυροτεχνήματα όμορφα έφτιαχνε
Που έσκαγαν άστρα πράσινα, γαλάζια θαυμαστά
Κι άρχιζε κεραυνός ολόχρυσες τις μπόρες
Έπεφταν και γίνονταν λουλούδια ευωδιαστά
Αυτό δεν λέει τίποτα μπροστά στην πραγματικότητα.
Ξεκουράσου λίγο.
Αυτά τα σύνορα φρουρούνται καλά.
Δεν θα βρω ξεκούραση εδώ.
Άκουσα τη φωνή της στο μυαλό μου.
Είπε για τον πατέρα μου και για την πτώση της Γκόντορ.
Μου είπε, "Κι όμως υπάρχει ελπίδα."
Μόνο που εγώ δεν τη βλέπω.
Πάει καιρός από τότε που ελπίζαμε.
Ο πατέρας μου είναι ευγενής άνθρωπος.
Αλλά η κυριαρχία του εξασθενεί...
... κι ο λαός μας έχασε την πίστη του.
Περιμένει να φτιάξω εγώ τα πράγματα, και θα το κατάφερνα.
Θα έφερνα πίσω το χαμένο κλέος της Γκόντορ.
Τον έχεις δει ποτέ, Άραγκορν ;
Τον Λευκό Πύργο του Εκτέλιον.
Αστράφτει σαν ράβδος αιχμηρή από ασήμι και μαργαριτάρια.
Τα λάβαρά του ανεμίζουν στην πρωινή αύρα.
Άκουσες ποτέ να σε καλεί...
...ο καθάριος ήχος από ασημένιες σάλπιγγες;
Είδα τη Λευκή Πόλη...
...πολύ παλιά.
Κάποτε, ο δρόμος θα μας φέρει εκεί.
Κι ο φύλακας πύργος Θα δώσει το κάλεσμα:
"Οι Άρχοντες της Γκόντορ γύρισαν."
Κοίταξε στον καθρέφτη.
Τι θα δω;
Κι ο πιο σοφός δεν ξέρει.
Γιατί ο καθρέφτης...
...δείχνει πολλά πράγματα.
Πράγματα που ήταν...
...πράγματα που είναι...
... και κάποια πράγματα...
...που δεν έχουν έρθει ακόμα.
Ξέρω τι είδες.
Είναι και στη δική μου σκέψη.
Σκέφτεσαι τι θα συμβεί αν αποτύχεις.
Η Συντροφιά διαλύεται. Έχει ήδη αρχίσει.
θα προσπαθήσει να πάρει το Δαχτυλίδι.
Ξέρεις για ποιον μιλώ.
Το ένα μετά το άλλο, θα τα καταστρέψει όλα.
Αν μου το ζητήσεις...
... θα σου δώσω το Ένα Δαχτυλίδι.
Μου το προσφέρεις ελεύθερα.
Δεν θα αρνηθώ πως η καρδιά μου το επιθυμεί διακαώς.
Αντί του Μαύρου Άρχοντα, θα είχες μια βασίλισσα...
...όχι σκοτεινή μα όμορφη, και τρομερή σαν την αυγή!
Ύπουλη σαν τη θάλασσα!
Πιο δυνατή κι απ' τα θεμέλια της γης!
Όλοι θα μ' αγαπούν...
... και θα απελπίζονται.
Πέρασα τη δοκιμασία. Ας μικρύνω...
... κι ας πάω στη Δύση...
-... κι ας μείνω η Γκαλάντριελ. -Δεν θα τα καταφέρω μόνος.
Είσαι ο Δαχτυλιδοκουβαλητής, Φρόντο. Αυτός που κρατά το Δαχτυλίδι της Ισχύος...
...είναι μόνος.
Αυτό είναι η Νένια, το Δαχτυλίδι του Διαμαντιού.
Κι εγώ είμαι η φύλακάς του.
Αυτή η αποστολή ανατέθηκε σ' εσένα.
Αν δεν βρεις εσύ τον τρόπο...
... κανείς δεν θα τον βρει.
Τότε ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Μόνο που...
...φοβάμαι να το κάνω.
Και το πιο μικρό πλασματάκι μπορεί ν ' αλλάξει τα μελλούμενα.
Ξέρεις πως προήλθαν οι Ορκ;
Κάποτε ήταν Ξωτικά.
Καταλήφθηκαν από τις Σκοτεινές Δυνάμεις...
...βασανίστηκαν κι ακρωτηριάστηκαν.
Μια καταρρακωμένη, απαίσια μορφή ζωής.
Και τώρα...
...τελειοποιημένη.
Πολεμιστή μου Ουρούκ-χάι...
...ποιον υπηρετείς;
Τον Σάρουμαν!
Κυνηγήστε τους. Μην σταματήσετε αν δεν τους βρείτε.
Δεν ξέρετε τον πόνο. Δεν ξέρετε τον φόβο.
Θα γευτείτε σάρκα Ανθρώπου!
Ένας νεαρός χόμπιτ κουβαλά κάτι που έχει μεγάλη αξία.
Φέρτε τους σ' εμένα αλώβητους.
Σκοτώστε τους άλλους.
Πρώτη φορά δίνουμε σε ξένους ρουχισμό των δικών μας.
Είθε αυτοί οι μανδύες να σας προστατεύουν από αδιάκριτα βλέμματα.
Λέμπας.
Ψωμί για το δρόμο το λέμε εμείς.
Μια δαγκωνιά αρκεί να χορτάσει έναν ενήλικα.
Πόσες έφαγες;
Τέσσερις.
Κάθε λεύγα προς το νότο, σας φέρνει πιο κοντά στον κίνδυνο.
Οι Ορκ της Μόρντορ κατέχουν την ανατολική ακτή του Άντουιν.
Δεν θα βρείτε ασφάλεια ούτε στη δυτική όχθη.
Έχουν θεαθεί παράξενα πλάσματα στα σύνορά μας.
Σπάνια οι Ορκ ταξιδεύουν ανοιχτά στο φως του ήλιου, όμως αυτοί το κάνουν.
Θα είστε υπό παρακολούθηση.
Στο ποτάμι, θα 'χετε την ευκαιρία να ξεφύγετε στους Καταρράκτες Ράουρος.
Το δώρο μου σ' εσένα, Λέγκολας, είναι ένα τόξο των Γκαλάντριμ.
Αντάξιο της τέχνης που κατέχουν οι σκαλιστές του ξύλου.
Αυτά είναι μαχαίρια του Νόλντοριν.
Έχουν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο.
Μη φοβάσαι, μικρέ Πέρεγκριν Τουκ.
Θα βρεις τη δύναμη.
Για σένα, Σαμ Γκάμγκι...
...σκοινί Ξωτικών φτιαγμένο από χίθλεϊν.
Ευχαριστώ, κυρά μου.
Σας τέλειωσαν εκείνα τα ωραία, αστραφτερά μαχαίρια;
Τι δώρο θα ζητούσε ένας Νάνος από Ξωτικό;
Τίποτα.
Μόνο να κοιτάξει για τελευταία φορά την κυρά των Γκαλάντριμ...
...γιατί είναι πιο όμορφη απ' όλα τα πετράδια της γης.
Η αλήθεια είναι...
Ήθελα να ζητήσω κάτι.
Όχι, δεν θα μπορούσα. Είναι αδύνατον.
Ανοησία μου να το ζητήσω.
Δεν έχω τίποτα πολυτιμότερο να σου δώσω...
...από το δώρο που ήδη κρατάς.
Για τον έρωτά της,
η λάμψη της Άργουεν το Άστρο του Δειλινού θα σβήσει.
Θα την πάρω μακριά από τις ακτές,
και στους δικούς της θα την οδηγήσω.
Θα τη βάλω στο καράβι για τη Βάλινορ.
Η απόφαση της έχει ήδη παρθεί.
Εσύ πρέπει να πάρεις τη δική σου απόφαση, Άραγκορν.
Να σηκωθείς πάνω απ' τα ύψη του Οίκου του Έλεντιλ...
...ή να πέσεις στο βαθύ σκοτάδι με τους συντρόφους που σου απόμειναν.
Έχε γεια.
Έχεις πολλά ακόμα να κάνεις.
Δεν θα συναντηθούμε ξανά...
Ελεάζαρ.
Έχε γεια, Φρόντο Μπάγκινς.
Σου χαρίζω το φως του Εαρεντίλ...
...του πολυαγαπημένου μας αστεριού.
Είθε να λάμπει ζωηρά σε μέρη σκοτεινά...
... όταν όλα τα φώτα θα 'χουν σβήσει.
Αυτός ο χωρισμός ήταν για μένα η μεγαλύτερη λαβωματιά...
...σαν έριξα πάνω της το βλέμμα μου για τελευταία φορά.
Από τούδε, τίποτα πολυτιμότερο δεν έχω από το δώρο της σ' εμένα.
Ποιο ήταν το δώρο της;
Της ζήτησα μια τρίχα απ' τις χρυσές πλεξούδες της.
Μου έδωσε τρεις.
Το Γκόλουμ. Μας παρακολουθεί από τη Μόρια.
Ήλπιζα να του ξεφύγουμε στο ποτάμι.
Είναι όμως πανούργος.
Αν ξεσηκώσει τον εχθρό και του δώσει τη θέση μας...
...το πέρασμα θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνο.
Φάε κάτι, κε Φρόντο.
-Όχι, Σαμ. -Δεν έβαλες μπουκιά στο στόμα σου.
Ούτε κοιμήθηκες καθόλου. Μην νομίζεις πως δεν το πρόσεξα.
-Κε Φρόντο... -Καλά είμαι.
Δεν είσαι καλά.
Είμαι εδώ για να σε βοηθάω.
Το υποσχέθηκα στον Γκάνταλφ.
Δεν μπορείς να με βοηθήσεις, Σαμ.
Όχι αυτή τη φορά.
Κοιμήσου λίγο.
Ο δρόμος της Μίνας Τίριθ είναι ο πιο ασφαλής.
Το ξέρεις. Από ' κει θα ανασυνταχθούμε.
Θα επιτεθούμε στη Μόρντορ από θέση ισχύος.
Δεν υπάρχει ισχύς στην Γκόντορ να μας ωφελήσει.
Βιάστηκες πολύ να εμπιστευθείς τα Ξωτικά.
Τόσο λιγόψυχος είσαι με τους δικούς σου;
Ναι, υπάρχει αδυναμία. Μια αδυναμία βούλησης.
Όμως οι Άνθρωποι έχουνε θάρρος και τιμή ανάμεσά τους.
Τίποτα απ' αυτά δεν βλέπω σ' εσένα.
Φοβάσαι!
Όλη τη ζωή σου κρύβεσαι στις σκιές.
Φοβάσαι γι' αυτό που είσαι.
Δεν θα φέρω το Δαχτυλίδι εκατό λεύγες από την πόλη σου.
Φρόντο.
Το Άργκοναθ.
Επιθυμούσα πολύ να δω τους αρχαίους βασιλείς.
Τους πατέρες μου.
Θα περάσουμε τη λίμνη το βράδυ.
Θα κρύψουμε τις βάρκες και θα συνεχίσουμε πεζή.
-Θα πλησιάσουμε τη Μόρντορ από Βορρά. -Ναι;
Δεν θα δυσκολευτούμε να βρούμε το δρόμο από τα Έμιν Μιουλ...
...έναν αδιάβατο λαβύρινθο από κοφτερά βράχια.
Μετά απ' αυτό, το τοπίο αλλάζει.
Μολυσμένα, βρομερά βαλτοτόπια μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι.
Αυτός είναι ο δρόμος μας.
Προτείνω να αναπαυθείτε για να ανακτήσετε τις δυνάμεις σας, Άρχοντα Νάνε.
Να ανακτήσω τι...
-Πρέπει να φύγουμε τώρα. -Όχι.
Οι Ορκ περιπολούν την ανατολική ακτή. Θα περιμένουμε να απλωθεί σκοτάδι.
Δεν με ανησυχεί η ανατολική ακτή εμένα.
Μια σκιά και μια απειλή τριβελίζει το μυαλό μου.
Κάτι πλησιάζει. Το αισθάνομαι.
Να ανακτήσω δυνάμεις; Μην το λαβαίνεις υπ' όψη, νεαρέ Χόμπιτ.
Πού είναι ο Φρόντο;
Δεν πρέπει να γυρίζει κανείς μόνος.
Πολύ περισσότερο, εσύ.
Πολλά εξαρτώνται από σένα.
Φρόντο;
Ξέρω γιατί αναζητάς τη μοναξιά.
Βασανίζεσαι... Το βλέπω μέρα με τη μέρα.
Είσαι βέβαιος ότι δεν υποφέρεις άδικα;
Υπάρχουν άλλοι δρόμοι, Φρόντο.
-Άλλα μονοπάτια ν ' ακολουθήσουμε. -Ήξερα τι θα 'λεγες.
Και θα 'ταν λόγια σοφά, μα νιώθω μια ανησυχία μέσα μου βαθιά.
Ανησυχία; Για τι;
Όλοι φοβόμαστε, Φρόντο.
Αλλά ν ' αφήνεις το φόβο να σε οδηγεί, να καταστρέφει την ελπίδα σου...
-...δεν το βρίσκεις παράλογο αυτό; -Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Ζητώ μόνο τη δύναμη να υπερασπιστώ το λαό μου!
-Αν μου δάνειζες το Δαχτυλίδι. -Όχι.
-Γιατί διστάζεις; Δεν είμαι κλέφτης. -Δεν είσαι εσύ.
Τι πιθανότητες νομίζεις ότι έχεις;
Θα σε βρουν. Θα πάρουν το Δαχτυλίδι.
Και πριν φτάσει το τέλος θα ικετεύεις να πεθάνεις!
Ανόητε!
Ατυχής συγκυρία ήταν! Θα μπορούσε να είναι δικό μου.
Έπρεπε να είναι δικό μου! Δώσε το σ' εμένα!
-Δώσ' το μου! -Όχι!
-Δώσ' το μου! -Όχι.
Διαβάζω τη σκέψη σου.
Θα πας το Δαχτυλίδι στον Σάουρον!
Θα μας προδώσεις!
Θα οδηγηθείς στο θάνατο, και θα μας πάρεις όλους μαζί σου!
Κατάρα σ' εσένα! Κατάρα στους μικρούληδες!
Φρόντο;
Φρόντο.
Τι έκανα;
Σε παρακαλώ, Φρόντο.
Φρόντο, συγγνώμη!
Φρόντο;
-Πήρε τον Μπόρομιρ. -Πού είναι το Δαχτυλίδι;
Μείνε μακριά!
Φρόντο!
-Ορκίστηκα να σε προστατεύω. -Θα με προστατέψεις από τον εαυτό σου;
Μπορείς να το καταστρέψεις;
Άραγκορν.
Ελεάζαρ.
Θα σ' ακολουθούσα ως το τέλος.
Ως τις φωτιές της Μόρντορ.
Το ξέρω.
Πρόσεχε τους άλλους. Ειδικά τον Σαμ. Δεν θα καταλάβει.
Πήγαινε, Φρόντο!
Τρέξε.
Τρέξε!
Κε Φρόντο!
Βρείτε τον χόμπιτ!
Έλεντιλ!
Άραγκορν, φύγε!
Φρόντο!
Κρύψου εδώ. Γρήγορα!
Έλα!
Τι κάνει;
Φεύγει.
-Όχι! -Πίπιν!
Τρέξε, Φρόντο. Τρέξε!
-Ε! Εσύ! -Εδώ!
-Από 'δω!
-Πετυχαίνει! -Ξέρω πως πετυχαίνει! Τρέξε!
-Το βούκινο της Γκόντορ. -Μπόρομιρ.
Τρέξε!
Όχι.
-Πήραν τα μικρά. -Μείνε ακίνητος.
Φρόντο. Πού είναι ο Φρόντο;
Τον άφησα να φύγει.
Έκανες αυτό που δεν μπορούσα να κάνω εγώ.
Προσπάθησα να του πάρω το Δαχτυλίδι.
-Τώρα το Δαχτυλίδι είναι μακριά. -Συγχώρεσέ με.
Δεν το πρόβλεψα.
-Σας απογοήτευσα όλους. -Όχι, Μπόρομιρ.
Πολέμησες γενναία.
Κράτησες την τιμή σου.
Άφησέ το.
Τελείωσε.
Ο κόσμος των Ανθρώπων θα καταρρεύσει. Παντού θα πέσει σκοτεινιά...
... κι η πόλη μου θα αφανιστεί.
Δεν ξέρω τι δύναμη κρύβεται στο αίμα μου...
...αλλά δίνω όρκο, δεν θ' αφήσω τη Λευκή Πόλη να πέσει...
...ούτε το λαό μας να χαθεί.
Τον λαό μας.
Θα σ' ακολουθούσα, αδερφέ μου.
Αρχηγέ μου.
Βασιλιά μου.
Να έχεις ειρήνη...
...γιε της Γκόντορ.
Θα δουν τον ερχομό του από το Λευκό Πύργο.
Μα δεν θα επιστρέψει.
Φρόντο!
Μακάρι να μην είχε έρθει ποτέ σ' εμένα το Δαχτυλίδι.
Μακάρι να μην είχε συμβεί τίποτε απ' όλα αυτά.
Το ίδιο λένε όλοι όσοι ζουν τέτοιες ώρες...
... αλλά αυτό δεν θα το αποφασίσουν εκείνοι.
Αυτό που πρέπει να σκεφτούμε...
...είναι τι θα κάνουμε με το χρόνο που σου έχει δοθεί.
Φρόντο, όχι!
Φρόντο!
-Κε Φρόντο! -Όχι, Σαμ.
Πήγαινε πίσω, Σαμ!
-Θα πάω στη Μόρντορ μόνος. -Φυσικά θα πας.
Και θα 'ρθω μαζί σου!
Δεν ξέρεις κολύμπι!
Σαμ!
Έδωσα μια υπόσχεση, κε Φρόντο.
Μια υπόσχεση: "Μην τον αφήσεις, Σαμ Γκάμγκι."
Και, δεν έχω σκοπό να σ' αφήσω.
Δεν το 'χω σκοπό.
Σαμ.
Έλα.
Γρήγορα! Ο Φρόντο κι ο Σαμ έφτασαν στην ανατολική ακτή.
-Δεν θα τους ακολουθήσεις. -Η μοίρα τους δεν είναι στα χέρια μας πια.
Τότε όλα έγιναν μάταια. Η Συντροφιά διαλύθηκε.
Όχι αν μείνουμε πιστοί ο ένας στον άλλον.
Δεν θ' αφήσουμε τον Μέρι και τον Πίπιν να πεθάνουν μαρτυρικά.
Όχι όσο έχουμε ακόμα δύναμη. Αφήστε πίσω οτιδήποτε περιττό.
Ταξιδεύουμε χωρίς αποσκευές.
Ας κυνηγήσουμε Ορκ.
Ναι!
Μόρντορ.
Ελπίζω οι άλλοι να βρουν ασφαλέστερο δρόμο.
Ο Γοργοπόδαρος θα τους προσέχει.
Υποθέτω πως δεν θα τους δούμε ποτέ ξανά.
Μπορεί και να τους ξαναδούμε, κε Φρόντο.
Μπορεί.
Σαμ...
...χαίρομαι που είσαι μαζί μου.
Για τη μάνα μου και τον πατέρα μου κι ας έγινα άχρηστος παρά τις καλές τους προθέσεις