Не сум, не сум наклонета кон молитвите,
но, ако ми помогнеш сега,
ветувам...
41 степен Целзиусов! 41 степен!
О, Боже мој! Да се подготви кадата, да се повика лекарот.
Морам да ја ставам во кадата.
Д-р Картер, 655-... Нема да биде во ординацијата.
Тоа е термометар со жива?
Како работи? Ќе го повикам по пејџер.
Сузан. Сузи.
Морам да те подигнам. - Студено ми е. - Знам.
Придржи се за мене.
Студено е! - Така ти се чини, затоа што си топла.
Сузан, остани со мене. Сузан!
Да ли е збркана? Блада ли?
Рече дека видела некој човек во собата.
Студено ти е?
Во ред, побрзај.
Побрзајте. - Слободна ли е собата бр. 2? - Да, слободна е.
Проверете го притисокот.
Дајте кислород. Десет литри.
Инјекција, веднаш.
Дишењето?
Нема отчукувања.
Ти си Господ?
Не.
Се викам Сет. - Каде одиме? - Дома.
Може ли и мама? - Не.
Таа нема да го разбере тоа.
Ќе го разбере,
некогаш.
Може да прашам нешто?
Да.
Што сакаш најмногу?
Пижамата.
ГРАДОТ НА АНГЕЛИТЕ
Таа точно знае што сака.
Пижамата? - Од фланел, со ногавици.
Пижамата.
Одличен избор. Уште нешто?
Во лифтот на зградата Брадбери,
маж случајно ја допре кожата на жената,
а таа значајно го погледна...
И тогаш тие...?
Да.
Имаше успешен ден. - Дали си се прашал некогаш како е тоа?
Допирот?
Не.
Да...
Понекогаш. Да.
Допирот.
Не барам секоја ноќ. Само двапати седмично.
Сини очи. Никогаш нема да ја напушти.
Ветуваат дека ќе стигнеш секаде за 20 минути.
А, секогаш треба повеќе.
ХОЛИВУД
Седам по цел ден, а таа има добро столче.
Две кила и 800 грама. Мојата ќерка има ќерка.
20.000 долари со камата од 21%. Да се отплаќа со другата картичка
со камата од 14%. Срање!
Лет 595, прилагодете ја брзината со другиот авион.
Исусе, разбуди се! Разбуди се!
Девојчето ме праша дали може да биде ангел.
Сите тие сакаат крилја.
Никогаш не знам што да кажам. - Кажи им ја вистината.
Ангелите не се човечки суштества. Ние никогаш не сме биле луѓе.
А да и направам мал пар крилја од хартија?
Кажи и ја вистината.
И ја кажав.
Како го прими тоа?
Рече “Зошто ти се крилја ако не можеш да го почувствуваш ветерот?“
На патот 101 сообраќајот се одвива без застој...
Срање! Исусе!
Што имаме?
50-годишник, срцев удар. Колабирал додека трчал.
Го освестиле, но ЕКГ-то му е многу лошо.
Има висок притисок. - Артеријата е запушена.
Кој го стави катетерот? - Розенберг.
Доаѓам. - Пациентот сака да ве види.
Одвај е свесен.
Лекарот е овде.
Ќе го изладиме срцето на 0 степени. - Во ред.
Шмукалката.
Џими.
Вената.
Малиот прооде.
Три чекори, сосема сам.
Го сними тоа? - Не бев присутен.
Веќе си потфрлил како татко. Како се чувствуваш?
Враќај.
“Магазин Пипл“.
БИОЛОШКА ОПАСНОСТ
Почни со половичен проток. - Го смалувам протокот, еве го.
Подготвен за исклучување? - Подготвен. - Да го исклучиме.
Исклучуваме. Артериите се подготвени, апаратот е исклучен.
Ох, срање.
Што недостига? - Сунѓер.
Зафркнато.
Најдов!
Благодарам на сите. - Презвитери- јанската болница на линијата бр. 2.
Ритамот на срцето ќе биде нестабилен.
Станува вистински хирург, нели? - Да и според однесувањето.
Зарем не е отсекогаш таква?
Срање! - Тахикардија! - Исусе! Дефибрилаторот!
Исклучи ја музиката. Викни ја. - Напон 2. - Напојувам 200.
Одиме! Одиме! - Д-р Рајс.
Може!
Нема притисок! - Даде лидокаин?
Доби 100. - Пробај пак со 300.
Се уште ништо. - Почни со масажа. Исклучете го алармот!
Престани. Не помага. Морам да го отворам.
Колку ти треба? - 10 минути.
Ајде! Ништо. - Скалпел.
Дефибрилаторот. Напон 20. - Подготвен.
Вклучи.
Ништо. - Напон 30. Вклучи.
Не одговара. - Мораме пак на апартот.
Уште малку. Дај ми 7 минути. - Ајде.
Немој да го сториш тоа.
Тој заминува. - Никаде тој не заминува.
Ајде, немој да умреш!
По ѓаволите, ајде!
Том!
Ајде!
Том! Ајде!
Г-ѓо Балфорд?
Каде е докторот?
Јас сум докторот. - Простете.
Јас го оперирав вашиот сопруг. - Како е?
Не преживеа.
Молам?
Успешно го воспоставивме протокот на крвта,
но дојде до аритмија и не успеавме да го оживееме.
Простете, не разбирам. До што дојде?
Жал ми е.
Простете.
Што рековте?
Што?
Ох, Боже мој!
На масата, на мојата маса. Прости.
Прости. Што се случило? Дали трансплантот се запушил?
Ги следев правилата. Како во книгата.
Толку ми е жал.
Салата стана голема, а јас малечка.
Како тоа сум се смалила? Требаше да го приклучам.
Требаше подолго да масирам. Да приклучам и подолго да масирам.
Го изгубив.
Дали некој некогаш те видел, Касел?
Ти гледаш во мене.
Не, не јас, ни некој што умира, ни некој во бунило.
Дали некој те видел,
како да си човечко суштество?
Еднаш, за време на вечерата, една слепа жена
се сврте кон мене и ме замоли за сенф.
Но, беше слепа. - Знаеше дека сум присутен.
Во операционата сала докторката
погледна право во мене.
Не те виде. Не може да те види.
Никој не може да те види ако не го сакаш тоа.
А ако го сакам тоа?
А зошто би го сакал?
Да и помогнам.
Отвори! Отвори, веднаш!
Сите на подот!
Ајде! Ајде! - Срање! Дај му ги парите.
Ги исклучив светлата? - Вклучени се.
Требаше да отидам во друг дуќан. - Ајде! - Смири се!
Отворам, во ред? - Никогаш не сум го видел Големиот Кањон.
Нема веќе да ги видам моите внуци. Што правам?
Смири се. Само мирно.
Смири се, човеку. Смири се.
Срање!
Не е потребно да не видат.
Сте пораниле.
Што се случува? - Те бара Ферис. - Меги!
А операцијата на залистоците? - Откажана е.
Кој ја откажа? - Шефилд. - Зошто тој не ми го кажал тоа?
Беше зафатен. - Не се осмелил. - Меги, болна си.
Не сум болна. - Болна си. Не можеш да оперираш.
Префрлија за понеделник. Не е итно.
Ме става во незгодна положба пред персоналот.
Го видов предметот на Балфорд. - Што?
Член на комисијата сум, Меги.
Не си виновна ти. - Знам. - Тогаш, што те мачи?
Не знам.
Се бореше грчевито.
Се бориме да спасиме животи, нели?
Си се прашал ли некогаш со кого се бориме?
Мора да сум луда. - Само си исцрпена.
Сега си преморена.
Зошто не ми се јави?
Затоа што не спијам кога си покрај мене.
Ти и онака никогаш не спиеш.
Добра си. Го знаеш тоа.
Врати се в понеделник и на работа.
Докторе?
Се гледаме.
“Додека шетав покрај брегот на рибникот...“
“Амазонскиот залив на север...“
“Вистината се уште не е објавена,
а не може ниту да биде изречена.“
“Се што би рекле, останува надвор од опсегот на интуицијата,
се оддалечува од некогашното сфаќање...“
“Пребарување на душата.“
Што се случило со картичките? Не требало да ги допираш.
Гледа во мене веќе половина час. А, едноставно да чекам...
“Вечерта е убава и целото тело трепери...“
А, да вриснам? Едноставно, да викнам?
“Кога жената одлучува да спие со маж...“
“Знаеш дека пролетта повторно ќе се разбуди,
како што и реката повторно ќе потече кога ќе се размрзне.“
“Кога ќе наидат студени дождови и ќе ја убијат пролетта,
тоа е исто како кога некој млад ќе умре без причина.“
Подвижна светост ЕРНЕСТ ХЕМИНГВЕЈ
Ја префрлија операцијата за понеделник.
Што се случи вчера?
Можеби натпревар во голф. Кој би знаел со нив?
Доброутро, г-не Месингер. - “Џ“, се изговара меко,
како “гласник“. (месинџер)
Што имате на усната? - Молам?
Зарем се лигавам?
Од каде тоа? - Зарем сум уапсен?
Сакаш да оздравиш или сакаш сладолед?
Операцијата е сериозна работа.
Ако продолжите да јадете така, што ќе ви е операцијата?
Заштедете ги парите.
Да ме опериравте вчера, како што беше предвидено,
ќе пиев сок од моркови со сламче. Зошто не го сторивте тоа?
Околностите не беа погодни за таква постапка.
Јас не сум “постапка“. Јас сум Натан Месинџер,
и токму овде сум.
Ало, ало.
Лебди, лебди. Внимавај да не пукне!
Го знаеш ли продавачот на гевреци, продавачот на гевреци?
Меги! - Здраво, Ени. - Што правиш овде?
Тргнав на радиологија, и решив да свратам,
и да се скријам.
Од кого?
Требаше да одам на педијатрија. - Ох, не.
Овде сите се или оженети или гинеколози.
Никогаш со некој што знае за вагината повеќе од тебе.
Кутриот малечок.
Не престанува да плаче.
Што му е? - Нема осигурување.
Го нашле во ѓубрето зад ресторанот.
Ги направивме сите тестови, од дрога до дијабетес.
Не најдовме ништо.
Смеам ли? - Секако.
Направи ли ултразвук? - Го слушаш ли шумот?
Би требало да проверам.
Добро е, бебенце.
Значи, од кого се криеш?
Од сопругата на пациентот.
Сака да и кажам дека се ќе биде во ред,
и дека имам самодоверба,
а ја немам. После сите тие години работа,
одеднаш има чувство,
дека ништо не е во моја моќ. Ништо.
Ако тоа е вистина, како понатаму?
Простете.
Вие сте посетител?
Да.
Посетата е до 20 часот.
Зошто постои тоа?
Што? - Ограничено време.
Зарем на пациентите не им помагаат посетите?
Кај кого дојдовте во посета? Кај г-н Месинџер? - Сега? - Да.
Кај вас.
Мене не ми треба посета. - Не сте болни? - Не.
Јас сум лекар овде.
Очајни сте?
Изгубив пациент.
Сторивте се што можевте.
Му го држев срцето в рака кога умре.
Значи, не бил сам. - Да, беше. - Луѓето умираат.
Не на мојата маса. - Луѓето умираат кога ќе откаже организмот.
Моја работа е да го спречам тоа. Зошто инаку сум овде?
Не сте виновни вие, Меги. - Сакав да преживее.
Тој живее.
Само, на поинаков начин.
Не верувам во тоа.
Нешто е вистина дури и кога не верувате во него.
Од каде го знаете моето име?
Како се викате вие?
Сет.
Сет?
Подобро одете, Сет, или чуварот ќе помисли
дека сте психијатриски случај.
М. РАЈС, доктор
Каква е состојбата? - Доби еден литар.
Шмукалката.
Го сакам "Bend-Aid" ханзапластот, бидејќи убаво се прилепува.
Се уште немојте да умрете, г-не Месинџер.
Мора да ми го дадете бројот од телефонот на Сет.
Го сакам "Bend-Aid" ханзапластот, бидејќи убаво се прилепува.
Тие очи.
Како неговиот поглед,
продира длабоко во мене.
Сет.
Какво е тоа име, Сет?
03:14, наутро.
ПОДВИЖНА СВЕТОСТ Ернест Хемингвеј
Мислев дека овде ќе те најдам.
Солено. - Пациентот ми умре во два наутро.
Добро си? - Да.
Можеби сакаш да ја вратиш.
Оној дел за пролетта, “Знаеш дека пролетта повторно ќе дојде“.
Од каде знаеше? - Молам? Јас не ти ја дадов книгата.
Не? - Каде ја најде?
Мислам дека ја заборавил некој пациент.
Кој ја зеде? - Не можам да кажам, но можам да ви кажам кога.
Дајте ми 5 минути.
ИЗГУБЕНАТА ГЕНЕРАЦИЈА Ернест Хемингвеј
Здраво, Меги.
Убаво е што ве гледам пак. - Чудно е што ве гледам пак.
Чудните работи се добри.
Го сакате ли Хемингвеј? - Да, почнувам да го сакам.
Можам ли?
“Јадејќи остриги, го чувствував мирисот на морето,
и студенилото на школката,
чиј метален вкус би го измил со вкусно вино,
а чувството на празнина се губеше и почнував да станувам среќен“.
Никогаш не заборава да го опише вкусот.
Го сакам тоа.
Доаѓате ли често овде?
Живеам овде.
Што работите? - Читам.
Не, мислев на работата.
Јас сум гласник.
Каков гласник? Со велосипед? - Не, јас сум Божји гласник.
Имате ли порака за мене?
Веќе ви ја предадов. - Преку “пејџер“?
Единствено така примам пораки.
Добивте порака, тоа е сигурно.
Како е Месинџер? - Добро. Операцијата помина добро.
Тоа беше добар ден. - Да, секако. Денеска не сум убила никого.
Вие сте одличен лекар. - Од каде го знаете тоа вие?
Го чувствувам.
Тоа е многу слаб доказ.
Затворете ги очите.
Само за момент.
Што правам?
Ме допирате.
Допир.
Од каде знаете?
Бидејќи чувствувам.
Мора да им верувате на чувствата. Не верувате доволно.
Одиме некаде. - Каде?
Сеедно.
Што сакате да правите? - Што било.
Како е тоа?
Каков вкус е тоа?
Опишете. Како Хемингвеј.
Има вкус,
на круша.
Не знаете каков е вкусот на крушата?
Не знам каков е вашиот вкус на круша.
Слатко,
сочно.
Меко на јазикот. Зрнесто,
како шеќер што се топи во устата.
Како ви изгледа?
Совршено.
Штом погледнав во микроскопот,
решив да станам лекар.
Во ред, дај ми ја раката.
Зошто? - Ќе ти ја погледнам крвта.
Никако.
Мажи.
Прагот на издржливост на болка кај жената
е 9 пати поголем од оној на мажот.
Погледни.
Светло е.
Тоа сум јас.
Сите тие клетки.
Ти си сето тоа.
Тоа и просторот меѓу нив.
Ако си тоа ти,
тие клетки,
кога ќе умрат, тогаш е крај.
Не знам. Мислам дека е така.
Како тогаш го објаснуваш? - Што?
Неуништливиот мит за Рајот.
Мислев дека расчистив со тоа. - Но, не си? - Не.
Бидејќи нешто ме раздрма во операционата сала.
Почувствував дека постои нешто поголемо.
Нешто поголемо од мене, поголемо од тебе и...
Звучи лудо?
Не.
Не го спасив.
Сторив се, но не можев да го спасам.
Немаше причина за тоа.
И јас...
Си плачела.
Да.
Зошто луѓето плачат? - Како мислиш?
Што се случува во телото?
Солзните жлезди вообичаено го подмачкуваат и штитат окото.
Кај емоциите дејствуваат засилено и произведуваат солзи.
Зошто дејствуваат засилено?
Не знам.
Можеби емоцијата е премногу силна, а телото не може да ја поднесе.
Духот и чувствата стануваат премногу силни,
и телото се јадосува.
Мора да одам. Морам! Остани овде.
Немој да одиш никаде. Остани овде.
Извлечете ја цевката. - Не може да дише.
Цевчето за затна.
Како се чувствувате? - Подготвен за бранови.
Се плашам дека е готово со тоа.
Имате тетовиран лик. Што вашата жена мисли за тоа?
Тоа е мојата жена.
Проверувајте секои 15 минути.
Не те гледам, но знам дека си овде.
Врати се и кажи им дека не одам.
Се уште не.
Каде беше?
Срање. Па, јас вечерав. - Вечераше?
Со кого?
Со некого кој го сретнав случајно.
Ја спакува ли мојата торба?
Што уште правевте?
Разговаравме, а потоа ме повикаа и тој исчезна.
Зошто си ги спакувал работите?
Ерл, што правиш? - Би можеле да одиме до езерото Тахо
во колибата на твојот вујко и малку да планинариме. Што е?
Боже. Зарем...? - Меги, тоа е само осилото. Дај ќибрит.
Да го запалиш? - Така ќе излезе, инаку ќе му остане главата.
Нема да го правиме тоа. - Тогаш, дај алкохол. - Немам.
Немаш алкохол? Овде не правам операции.
А маслиново масло?
Кое? Со тревки или со рузмарин?
Со рузмарин.
За што ти и твојот... Како рече дека се вика?
Сет. - За што разговаравте?
За умирањето.
Се соочуваме со смртта. Зошто не би разговарале за тоа?
Се надевам дека нема да почнеш да се молиш во операционата сала.
Може ли да поразговараме?
Ќе зборуваме за кампувањето. - Не можам на кампување.
Треба да бидеме заедно.
Добро, да видиме дали можеме да издржиме пет минути.
Едноставно, да поминеме заедно пет минути.
Што да правиме? - Едноставно, да бидеме овде.
Одам по авто-картата. - Не, не!
Не, мислам сериозно. Само ние двајца.
Што би правел јас?
Да ме гледаш.
Не можеш да издржиш.
Не можеш да издржиш!
Се откажуваш. Изгуби! - Мамиш.
Маѓосан со древна магија,
наречена љубов.
Ви благодарам.
Разговараме со мајките, членки на Кју Клукс кланот.
Сакаш ли да гледаш нешто?
Ниту јас.
Од каде знаеше дека сум овде?
Знам.
Одлично изгледаш.
Заборавив дека сите изгледаат добро.
30 години тишина.
Имаш храброст да се покажеш вака. Го ценам тоа.
Ќе ми биде полесно.
Знај дека се чувствувам одлично. Провери го тој налог,
бидејќи не чувствувам дека умирам. - Не умираш.
Добро. Зошто тогаш се врткаш низ мојата соба?
Јас сум единствениот болен овде.
Освен...
А, да не е поради,
докторката?
Така е. Докторката.
Згодна е.
Градите и се малечки,
но доволно е за полна дланка. - Кој си ти? - Ова е добро.
Тоа е она што се нарекува,
“среќен случај“.
Погледни во речникот, ќе видиш слика од нас двајца.
Благодарам.
Подготвен за соочување?
Бидејќи ги имам сите одговори, пријателе.
Каков е францускиот тост? - Одличен.
Донесете ми.
Да се претставам.
Ајде, дај ми ја раката.
Стави ја во мојата. Така. Малку посилно. Посилно. Така.
Не, тоа е пресилно. Така. Добар стисок.
Натаниел Месинџер. Добар, хедонист,
поранешен ангел, од неодамна припадник на човечката раса.
Не ти верувам. - Сакаш доказ?
Живееш во библиотеката. Ги зборуваш сите јазици.
Патуваш со брзината на мислите, и во моментов ми ги читаш мислите.
Престани да го правиш тоа. - Ти го правиш тоа.
Невозможно.
“Нешто е вистина дури и ако не веруваш во тоа“.
Како? - Ќе одбереш. -Да одберам? - Да паднеш на Земјата.
Ќе се залеташ, ќе паднеш, на глава.
Ќе скокнеш од мост или низ прозорец. Ќе решиш и го правиш.
Ќе се разбудиш смрдлив, те боли се и ужасно си гладен,
освен што не го чувствуваш гладот и сите тие чувства,
а се е збунувачко и болно, но многу е добро.
Човечко суштество.
Слушај, момче...
Тој им го даде најголемиот подарок на луѓето.
Зарем мислиш дека нам не ни го дал? - Каков подарок?
Слободниот избор, брате.
Слободен избор.
Не можев да најдам работа.
Без минато, без искуство. Без лична карта.
А, тогаш, еднаш поминав низ некакво градилиште.
Се градеше солитер.
И помислив “Тоа би го можел јас“.
Знаеш, луѓето долу, повеќето од нив се плашат од висина, разбираш?
Тоа ме прави квалификуван.
Впрочем, ова горе малку ме потсетува на домот.
Ја сакам таа работа. Добар сум во тоа.
Тоа ќе те убие.
Има ли и други?
Како тебе? - Да, ги има.
Ги среќавам, но главно поминувам без запирања.
Никој не сака да се потсетува што се жртвувал.
Зошто реши ти?
Ќерка ми Рут, нејзиниот глупав сопруг Френк,
и моите внуци. Пети има 4, а Хана 6 години.
А, ова е мојата сопруга, Тереза.
Дали
и кажа кој беше?
Еднаш или двапати почнав.
И ќе помислев “Зошто да и го сторам тоа“? - Што да сториш?
Тоа е премногу за нив.
Луѓето веќе не веруваат во нас.
Дали се уште се собираат в зори? - И на залез, да.
Можеш ли да ме одведеш?
Слушаш ли?
Не.
Не можам да го слушнам тоа! Но, ти не можеш да го почувствуваш!
Натан!
Мора да се вратиш. - Кога ќе фатам голем бран.
Чекај.
Зошто?
Пливај!
И потоа само,
ќе паднеш.
Ќе паднеш? - Ќе се нурнеш.
Ќе решиш да го сториш тоа,
и го правиш.
А, кога ќе се разбудиш, ти си...?
Да.
Ќе го мирисаш воздухот. - Ќе ја пробаш водата.
Ќе читаш весници. - Ќе лажеш. - Бесрамно лажење.
Ќе го храниш кучето.
Ќе ја допреш нејзината коса.
Што чекаш уште?
Толку убавина има овде горе.
Да.
Еве те пак.
Го отпуштаме Месинџер утре. - Тоа е добро.
Семејството му подготвува забава за добредојде.
Одиш ли?
Одиш ли ти?
Ова е Ерл. - Ми го кажа тоа.
Што уште ти кажа? - Се грижи што никогаш не спиеш.
И му се допаѓа кога се смееш.
Понекогаш мислам дека единствено Ерл ме разбира.
А твоето момче? Го сакаш?
Да го сакам? Не знам. Што значи да се сака?
Се надевав дека ти ќе ми кажеш.
Тоа е,
збор што означува хемиска реакц...
Тоа е глупост. Зборувам глупости.
Цел ден чекам да бидеме малку повеќе заедно,
а дури ни не знам кој си ти. - Што сакаш да знаеш?
Зошто секогаш носиш иста облека? Зошто не ми го дадеш телефонскиот број?
Оженет ли си? - Не.
Бездомник си? - Не.
Да не си тапанар?
Зошто никогаш не ме допираш?
Не сакам да те повредам.
Нема да ме повредиш.
Дали го почувствува тоа?
Кога би можел да ти објаснам...
Јасно ми е.
Се гледаме.
Еј, докторке!
Не, сакам вистински поздрав. Приближете се.
Здраво. - Благодарам што дојдовте. - Одлично изгледате.
Зарем не наликува на рај? Погледнете.
Дојдете да ве запознаам.
Дали сте гладни?
Повелете пиво, Сет. Од каде сте?
Одозгора. Од север. Канада.
Слушај. Слушаш ли? Растам.
Насмевка, Хана.
Одамна го познавате Сет?
Не многу одамна.
Но, како отсекогаш да го знам.
Срце, тоа боли.
Ти си налик на дедо.
Дојди.
Да ги видиме колачите. Дојди! - Дојди, Сет. - Ти треба помош?
Да, сјајно.
Како се сретнавте?
Работеше со мене. Во градежништвото.
Мислев дека е гласник.
Да, има две занимања.
Се враќам веднаш.
Можеш ли да го исечеш тоа?
Во кој дел на Канада си се родил?
Не се родив во Канада.
Како ти се викаат родителите?
Немам родители.
Нежни раце за градежник. - Не сум градежник.
Многу бледи раце. Да видам.
Зошто го стори тоа? - Дај да ти ја видам раката. - Не.
Како се презиваш? - Го знаеш моето презиме. - Не го знам.
Плејт.
Сет Плејт?
Те исеков.
Со ножот. Почувствував. И ти почувствува.
Но, не како тебе.
Како мене? Како мислиш?
Како лекар? Како жена? Како?
Како,
човечко суштество.
Немам чувство за допир.
Го чувствуваш тоа?
Не мора да се плашиш. - Ти си чудовиште!
Лажго!
Кој си ти?
Дојдов по г-н Балфорд, а те видов тебе.
Не можев да го одделам погледот.
Како се бореше за него.
И погледна право во мене,
како да сум човек.
По г-н Балфорд? - Бев таму. Ние секогаш сме таму.
За што зборуваш?
Бев на скалите,
кога плачеше по пациентот.
И, те допрев. Се сеќаваш?
Зошто го правиш тоа?
Бидејќи се вљубив во тебе.
Не ти верувам.
Го чувствуваш ли тоа?
Не сакаш да ми веруваш?
Не можам да го сфатам тоа!
Меги... - Оди си!
Оди си!
Докторке?
Здраво?
Сет?
Овде ли си?
Сакам да те видам.
Дај да те видам.
Остани.
Остани додека заспијам.
7:24 наутро,
Ох, да!
Благодарам.
Бебето не може да спие. - Што?
Дали некој видел да спие? - Не знам. Да провериме.
Атрезија на носните отвори. Воздухот едвај поминуваше.
Од каде знаеше?
Едноставно,
знаев!
Меги?
Да. - Сама си?
Да.
Одлично претчувство за бебето.
Мислиш?
Ни јас не би можел подобро.
Тоа е важен комплимент.
Што правиш? - Го поминувам времето со тебе.
Сакаш да се омажиш за мене?
Конечно можеме на Тахо. Венчавка во Невада,
меден месец и назад на работа.
Што сакаш да сторам? Да клекнам?
Што уште да кажам?
Ние припаѓаме еден на друг. Од ист вид сме.
Не сум стручњак по прашањата за срцето.
При тоа не мислам на срцето како орган.
Те молам, биди ми жена.
Само,
само размисли за тоа.
Вдишете.
Добро сум.
Каков е тој Бог што не збилижи,
но никогаш не можеме да бидеме заедно.
Не ви рекол.
Рекол, што? - Подобро прашајте го него.
Не, ве прашувам вас.
Сет не знае за страв, ниту болка, ниту глад.
Тој слуша музика в зори.
Но, ќе се откаже од се. Толку ве сака.
Не разбирам.
Тој може да падне.
Може да се откаже од своето постоење и го знае тоа.
Може да се откаже од вечноста и да стане еден од нас.
Зависи од вас.
Од каде знаете?
Бидејќи јас го сторив тоа.
Сет!
Сет, мора да разговараме.
Сет, те молам.
Те молам, појави се.
Боже, помогни ми.
Толку си убав.
И секогаш ќе бидеш таков.
Џордан сака да отпатуваме и да се венчаме.
Тој ме познава.
Знае што и треба на мојата работа. - Ти не го сакаш.
Тој и јас сме исти.
И јас го сакам тоа.
И сакам некого кој ќе го чувствува мојот допир.
Но, ти можеш да ме почувствуваш. Ме почувствува.
Дојдов да се поздравам.
Веќе не сакам да те видам.
Еј, момче.
Не смееш да бидеш овде.
Ме гледате?
Ме гледате ли? Можете ли да ме видите?
Те гледаме добро. - Дрогата не те прави невидлив.
Дали тоа е крв? Тоа е крв!
Црвена е? - Црвена?
Тоа е црвено?
Боја.
А каква боја беше дрогата?
Подобро тргни се одовде.
Имаш ли каде да одиш?
Меги.
Меги!
Паѓам се подлабоко и подлабоко.
Кружам се побргу и побргу.
Во средината на круг што се врти, слуга сум на љубовта,
маѓосан со древна магија,
наречена љубов.
Љубов!
Здраво!
Можете ли да ми кажете како да дојдам до градската болница?
Можам ли да ви помогнам? - Само да го смирам дишењето.
Дишењето!
Меги Рајс.
Вие сте нејзин пациент? - Не, но треба да ја најдам.
Јавете се во нејзината ординација. Некој ќе ви помогне.
Знаете ли каде е? - Не, господине, не знам.
Имате компјутер и овде,
технологија, а не можете да ја најдете?
Ен!
Каде е Меги?
Значи, вие сте нејзин пријател?
Што ви се случило? Простете. Добро е.
Налетав. - Тоа е очигледно. На воз?
Не, на љубов.
Помогнете ми да ја најдам.
Отиде на езерото Тахо, во куќата на вујко и. Чекајте!
ИНГЛВУД
ТОЧНО ИЗБРОЕНИ ПАРИ
Касел!
Овде ли си?
Здраво.
Каде одиш?
Тахо!
Рено!
Тахо!
Јас одам во Рено! - Јас во Тахо.
Качувај се. Ќе ти објаснам кога ќе стигнеме.
ЦРКВА ЗА ВЕНЧАВКИ
Зарем задоцнив?
Задоцни? - Џордан?
Не можев да се омажам за него.
Вљубена сум во тебе.
Што ти се случило?
Слободен избор.
Те чувствувам.
Го чувствуваш ли тоа? - Да.
А, тоа?
Какво чувство е тоа? Кажи што чувствуваш.
Не можам.
Обиди се.
Возбуденост.
Мечтаење.
Добро е.
Си одговараме еден на друг. - Знам.
Создадени сме еден за друг.
Би ги прашал смртниците што најмногу сакале.
И би ги запишувал одговорите.
Тоа е тоа.
Тоа јас најмногу го сакам.
Не си ни започнал да живееш.
Го имаме целиот живот заедно.
Ти и јас.
Господин и госпоѓа Плејт.
Меги?
Сет! - Одам по помош.
Овде си. Остани. - Треба да одам по помош.
Не оди. Возачот замина. Те молам, остани.
Те молам, остани со мене.
Се плашам.
Зафркнав се. - Не!
Сакав да ти покажам се. - Секако.
Помина толкав пат.
Прости.
Ох, не, Меги.
Ќе те допрам,
и ќе те чувствувам.
Да бидам способен да те држам за рака.
Знаеш ли што значи тоа? Знаеш ли колклу те сакам?
Гледај ме и понатаму, во ред?
Гледај ме в очи.
Има некој овде.
Меги!
Немој да го гледаш. Те молам, не гледај го!
Така изгледа тоа?
Да.
Така изгледа тоа.
Не се плашам.
Кога ќе ме прашаат,
што сакав најмногу,
ќе им кажам,
дека тоа беше ти.
Боже!
Не те гледам, но знам дека си овде.
Жал ми е.
Оди си.
Дали тоа беше ти? Тоа беше ти? - Не.
Зошто Тој го стори тоа? - не знам.
Затоа што беше нејзин ред?
Што да ти одговорам?
Зарем сакаше да ме казни? - Знаеш дека тоа не е вистина.
Таков е животот.
Ти сега живееш.
А, еден ден,
ќе умреш.
Како е тоа?
Што?
Возбудувањето.
Прекрасно е.
Да знаеше дека ќе се случи тоа,
ќе го стореше ли?
Повеќе би сакал само еднаш,
да го почувствувам мирисот на нејзината коса,
еден бакнеж од нејзините усни,
еден допир на нејзините раце,
но, да имам вечност без тоа.
Еднаш.